Tag: Khashoggi

  • 3. Eerst komt het geld, 
dan de moraal?

    3. Eerst komt het geld, 
dan de moraal?

    Na de moord op Jamal Khashoggi is er in het Westen nerveuze onrust ontstaan over de samenwerking met Saoedi-Arabië. Bedrijven en lobbyisten staan voor een dilemma gesteld: gaan ze voor winst, of voor principes?

    De moord op Jamal Khashoggi zorgt voor veel opschudding. Van Wall Street en Silicon Valley tot K Street [een straat in Washington waar veel lobbyfirma’s 
zijn gevestigd] zien lobbyisten, investeerders, bestuurders en media zich voor een dilemma gesteld waar het 
de samenwerking met Saoedi-Arabië betreft, nu dat land zware kritiek 
te verduren krijgt vanwege zijn 
vermeende rol bij de moord op de 
journalist Kashoggi.

    De Harbour Group, een van de circa tien lobbybureaus die de Saoedische regering vertegenwoordigen, heeft de relatie met het land verbroken; volgens ingewijden overwegen andere bureaus dit voorbeeld te volgen. Volgens dezelfde bronnen beraden de lobbyfirma’s zich nu op de toekomst. Maar sommige hebben al besloten dat het vooruitzicht op geld uit Saoedi-Arabië – ooit een gekoesterde en winstgevende cliënt – niet opweegt tegen de eventuele reputatieschade.

    De Harbour Group, die 80.000 dollar per maand ontving om de Saoedische ambassade in Washington te vertegenwoordigen, zegde op 11 oktober per brief het 
contract op, aldus Richard Mintz, de directeur van de firma.

    Verscheidene nieuwsmedia, waaronder The New York Times, zagen af van deelname aan de door de Saoedische regering georganiseerde beleggersconferentie Future Investment Initiative, die eind oktober werd gehouden in Riyad en waarbij kroonprins Mohammed bin Salman een van de sprekers was. The Los Angeles Times en The Economist waren evenmin aanwezig.

    De Harbour Group, die 80.000 dollar per maand ontving om de Saoedische ambassade in Washington te vertegenwoordigen, zegde op 11 oktober per brief het 
contract op, aldus Richard Mintz, de directeur van de firma.

    Verscheidene nieuwsmedia, waaronder The New York Times, zagen af van deelname aan de door de Saoedische regering georganiseerde beleggersconferentie Future Investment Initiative, die eind oktober werd gehouden in Riyad en waarbij kroonprins Mohammed bin Salman een van de sprekers was. The Los Angeles Times en The Economist waren evenmin aanwezig.

    Miljardendeals

    Voor financiële en technologische bedrijven, waarvan een aantal miljardencontracten hebben met Saoedi-Arabië, ligt de rekensom wat gecompliceerder. Slechts een paar CEO’s hebben zich teruggetrokken uit de conferentie, die informeel bekendstaat als het ‘Davos in de woestijn’. Uber-directeur Dara Khosrowshahi was een van de weinigen die bekendmaakten zich terug te trekken. ‘Tenzij er wezenlijk andere feiten boven water komen, 
zal ik er niet aan deelnemen’, liet hij in een verklaring weten. De relatie van Uber met de Saoedi’s is gecompliceerd. Het Public Investment Fund, een groot Saoedisch staatsfonds, investeerde in juni 2016 3,5 miljard dollar om een 
aandeel van 5,6 procent in Uber te 
verkrijgen. Kroonprins Mohammed is de voorzitter van het fonds.

    De directeur van Blackstone, Stephen Schwarzman, [zag af van deelname aan] de conferentie, die werd gehouden in het Ritz-Carlton-hotel in Riyad, waar prins Mohammed vorig jaar 
honderden rijke Saoedi’s liet opsluiten in wat hij een anticorruptiecampagne noemde, maar wat volgens critici een poging was om afwijkende meningen de kop in te drukken. Jamie Dimon, directeur van JPMorgan Chase, was volgens ingewijden van plan om te gaan [maar trok zich op het laatste moment terug]. JPMorgan doet al sinds de jaren dertig zaken in Saoedi-Arabië.

    [Ook] andere CEO’s die banden hebben met de conferentie van de prins, sneden die door of hielden zich op afstand. Richard Branson, de steenrijke Britse ondernemer, liet weten dat 
hij zijn betrokkenheid bij twee toeristische projecten nabij de Rode Zee opschort en dat zijn ruimteonderneming de besprekingen over toekomstige investeringen door het Public Investment Fund stopzet. Als de beschuldigingen waar blijken te zijn, zei hij in een verklaring, ‘zou het voor iedereen van ons in het Westen niet langer gerechtvaardigd zijn zaken te doen met de Saoedische regering’. Andere bezorgde CEO’s vroegen Saoedi-Arabië-deskundigen politiek advies over de mogelijkheid hun vlucht naar Riyad te cancelen.

    The Times meldde op 10 oktober dat de krant een mediapartnerschap met de conferentie had opgezegd. Andrew Ross Sorkin, financieel columnist bij de krant en nieuwspresentator bij CNBC, liet ook weten dat hij zich heeft teruggetrokken. En ook Arianna Huffington, medeoprichter van HuffPost, verklaarde af te zien van deelname.

    Een medewerker van investeerdersconferentie Future Investment Initiative geeft informatie over de toeristische highlights in Riyad. – © HH
    Een medewerker van investeerdersconferentie Future Investment Initiative geeft informatie over de toeristische highlights in Riyad. – © HH

    Het is opvallend dat het ongemak 
over Saoedi-Arabië reikt tot in K Street, het centrum van lobbyisten. Zelfs 
cliënten met de slechtste reputaties zijn gewoonlijk verzekerd van vertegenwoordiging, zolang ze maar 
solvabel zijn. Saoedi-Arabië is een geliefde cliënt, omdat het land boven de marktprijs betaalt en een van de betrouwbaarste bondgenoten van 
de VS is in een onstabiele regio, een bondgenootschap dat nog sterker 
lijkt door de goede banden tussen kroonprins Mohammed en de regering-Trump.

    De discussies over het opzeggen van het contract met de Saoedi’s weer-spiegelen ook de nervositeit van de lobby-industrie. Die heeft al te maken met steeds kritischere federale onderzoekers, zoals de speciale aanklager Robert Mueller, die onderzoek doen naar de mate waarin het buitenland probeert de Amerikaanse politiek te beïnvloeden.

    De best betaalde firma’s die de Saoedi’s in Washington vertegenwoordigen, zijn Qorvis MSL Group, een advies-
bureau op het gebied van openbaar bestuur dat bijna 280.000 dollar per maand betaald krijgt, en Glover Park Group, dat werd opgericht door voormalige ambtenaren onder de regering-Clinton en 150.000 dollar per maand opstrijkt. Twee andere firma’s verdienen 125.000 dollar per maand. Deze bureaus zullen niet allemaal de Saoedi’s laten vallen. Enkele neigen ertoe hun contract te verlengen, deels omdat ze voorspellen dat de Saoedische regering zich, als men en masse het land zou laten vallen, weleens minder 
coöperatief zou kunnen opstellen.

    Auteurs: Mark Landler, Kenneth P. Vogel, 
Kate Kelly

    The New York Times
    Verenigde Staten | dagblad | oplage 1.120.402

    De krant der kranten, met als motto ‘All the news that’s fit to print’. Won meer journalistieke prijzen dan enig ander medium.

  • 1. Make Arabia great again

    1. Make Arabia great again

    Zijn hervormingsplannen werden gezien als revolutionair en in het Westen werd de Saoedische kroonprins door politici met open armen ontvangen. Maar achter de schermen zwaait Mohammed bin Salman met een autoritaire scepter. Was het allemaal duur betaalde pr? Een analyse.

    De Saoedische kroonprins weet hoe hij 
anderen moet behagen. Begin maart was Mohammed bin Salman, ook wel bekend als MBS, op Buckingham Palace voor een lunch met de Britse koningin Elizabeth. Het was het eerste officiële bezoek van de 33-jarige kroonprins en de media waren laaiend enthousiast. ‘Een revolutionair!’ schreef The Daily Telegraph. Britse conservatieven waren helemaal weg van het voorstel van de kroonprins om Saudi Aramco, het staatsoliebedrijf, te 
privatiseren en naar de Londense beurs te brengen. Het zou een opsteker zijn voor de kwakkelende Britse economie en goed voor MBS’ reputatie van economisch hervormer. Later die maand werd de kroonprins in de Oval Office ontvangen door president Donald Trump, waarna hij Los Angeles, New York, Houston, Silicon Valley en Seattle aandeed voor 
ontmoetingen met de elite van Hollywood en de techindustrie, onder wie Oprah Winfrey, Elon Musk en Google-toplieden.

    Zijn grand tour was het internationale debuut van 
de kroonprins. Zijn 82-jarige vader, koning Salman, had al gedeeltelijk afstand gedaan van zijn macht en een lans gebroken voor Vision 2030, MBS’ plan voor maatschappelijke en economische liberalisering. De kroonprins steunt in elk geval naar buiten toe het idee dat Saoedi-Arabië niet langer kan leunen op economische diplomatie met het buitenland en staatssteun 
in eigen land. Zijn plan beoogt onder andere minder afhankelijkheid van de olie-export, investeringen in onderwijs, amusement en toerisme, en versterking van de economie, onder andere door meer vrouwen toe te laten tot de arbeidsmarkt. Het in juni van kracht geworden decreet van de kroonprins dat 
vrouwen voortaan mogen autorijden, bevestigde zijn internationale reputatie van hervormer.

    De arrestatie, vorig jaar november, van een tiental koninklijke familieleden en ministers die ervan werden beschuldigd te profiteren van overheidsdeals, werd internationaal gebracht als anti-corruptie-
operatie. Die zou naar schatting 100 miljoen dollar toevoegen aan de middelen waarover de kroonprins de beschikking heeft. (Alles bij elkaar is het Huis van Saoed goed voor meer dan 1 biljoen dollar.)

    Kruistocht in spijkerbroek

    De reizen en wapenfeiten die het uitgekiende ‘progressieve’ profiel van de kroonprins kracht moeten bijzetten, zijn een opzichtige poging om een van de belangrijkste problemen van het koninkrijk aan te pakken: de deuk in het imago van Saoedi-Arabië die na 11 september 2001 nooit helemaal is hersteld. 
De aanslagen werden vooral door Saoediërs gepleegd. In een rapport van het Amerikaanse Congres dat in 2016 openbaar werd gemaakt – en dat de Saoediërs met veel moeite onder de pet probeerden te houden – staat dat de terroristen mogelijk werden gesteund door figuren die nauwe banden met de Saoedische regering onderhielden.

    De kroonprins heeft er een strategisch belang bij om dat verhaal te doen vergeten door er een ander voor in de plaats te stellen: dat van een verwesterd, 
consumptiegericht land dat hongerig is naar Amerikaanse investeringen en wapens, die laatste om ze tegen gezamenlijke vijanden op te nemen. Hij speelde die rol met verve, onder meer door op het grootste deel van zijn Amerikaanse reis geen traditionele Saoedische koninklijke gewaden te dragen. Hij trok zelfs een spijkerbroek aan voor zijn ontmoeting met Facebook-topman Mark Zuckerberg.

    Op elke tussenstop in Amerika werd MBS door de media bewierookt. Fox News raakte maar niet 
uitgepraat over zijn ‘moderniseringsoffensief’.CNN noemde Saoedi-Arabië ‘de interessantste opkomende markt van dit moment’. En American Media Inc. (eigendom van David Pecker, een vriend van Trump) wijdde een heel tijdschrift aan de kroonprins.De journalisten vroegen niet naar de gearresteerde vrouwen in Saoedi-Arabië, onder wie Samar Badawi en Nassima al-Sadah, die campagne hadden gevoerd voor het recht om auto te rijden, of naar de arrestatie van tientallen andere burgerrechtenactivisten. Ze vroegen niet naar de humanitaire ramp die zich 
voltrekt in Jemen en ook niet hoe de kroonprins de honderden miljoenen dollars die hij aan persoonlijke bezittingen heeft besteed, kan rijmen met zijn verhaal over verantwoorde economische hervormingen.

    ‘De Saoediërs hebben alle middelen aangewend 
om elke democratische impuls in de Arabische wereld om zeep te helpen’, zegt hoogleraar Madawi al-Rashid, een Saoedische antropoloog. MBS mag dan gehypet worden als hervormer, hij staat aan het hoofd van een autoritair regime dat geen tegenspraak duldt. De atheïstische blogger Raif Badawi blijft gevangenzitten, evenals zijn raadsman, de prominente mensenrechtenactivist Waleed Abulkhair. Noha al-Balawi, een strijder voor vrouwenrechten die filmpjes postte waarin ze de normalisering van de betrekkingen tussen Saoedi-Arabië en Israël aan de kaak stelde, werd in februari gearresteerd. Saoedische aanklagers eisen letterlijk het hoofd van een andere vrouwelijke mensenrechtenactivist, Israa al-Ghomgham, omdat ze heeft deelgenomen aan vreedzame demonstraties; ze zit al sinds 2015 gevangen zonder enige vorm van contact met haar advocaat.

    Intussen behouden radicale geestelijken hun invloedrijke posities, terwijl 
ze een theologie uitdragen waarin het vermoorden van christenen, joden en sjiitische moslims wordt toegejuicht, en blijft de strenge wahabitische ideologie, aanjager van het extremisme in de islamitische wereld, een belangrijk Saoedisch exportproduct. En dan is er nog de lange lijst sjiitische slachtoffers in de olierijke Oostelijke Provincie, die zijn gemarteld, geëxecuteerd of simpelweg van de aardbodem verdwenen, ‘omdat hun ideeën een gevaar vormen voor MBS en kritiek niet wordt getolereerd’, aldus Rashid.

    Democratie staat niet op de agenda van de kroonprins. Sterker: hij belichaamt de contrarevolutie waarmee de democratische vlam werd gedoofd die tijdens de Arabische Lente kortstondig opflakkerde. Samen met andere sterke mannen in het Midden-Oosten werkt MBS onverbiddelijk aan een nieuwe autoritaire regionale orde. Met ander woorden: Make Arabia great again.

    Skyline van Riyad, met in het midden de Kingdom Tower, het op twee na hoogste gebouw ter wereld met een opening erin. – © Getty Images
    Skyline van Riyad, met in het midden de Kingdom Tower, het op twee na hoogste gebouw ter wereld met een opening erin. – © Getty Images

    Om te begrijpen hoe het kan dat MBS zijn pr zo goed in de tang heeft, moet je beginnen in Abu Dhabi, de hoofdstad van de Verenigde Arabische Emiraten. In de westerse verbeelding zijn de 
Emiraten synoniem met de wolkenkrabbers van glas en staal, de luxueuze winkelcentra en de indoorskipistes 
van Dubai. Minder bekend is hun kroonprins, Mohammed bin Zayed 
al-Nahyan, ook wel MBZ, en die wil 
dat vooral zo houden. De 57-jarige voormalige piloot heeft razendsnel de defensie-uitgaven en de bewapening van de Emiraten opgevoerd. Het land 
is inmiddels een van de zwaarst bewapende ter wereld. Maar dankzij MBZ’ agressieve manipulatie van de media overheerst het idee dat de Emiraten een open, multiculturele, progressieve macht zijn: een lesje beeldvorming 
dat zijn beschermeling MBS duidelijk ter harte heeft genomen.

    In 2015 kreeg MBZ dankzij de dood 
van de Saoedische koning Abdullah, grootvader van MBS, een uitgelezen kans om het oude model van de Golf-diplomatie – ingetogen, voorzichtig, er vooral op gericht als front naar buiten te treden – voorbij te steken.

    MBS trok als tiener al op met MBZ, die de jonge kroonprins begon klaar te stomen voor zijn taken. Ze hebben allebei geen geduld met de in hun ogen al te grote bescheidenheid van de generatie van hun ouders en streven naar een daadkrachtig antwoord op de problemen in de regio. Alleen voegde MBZ een finesse toe aan de oorlogszuchtige neigingen van MBS: het Westen paaien. Hij zette lobbyisten en pr-bedrijven aan het werk om een beeld van de Emiraten en Saoedi-Arabië te creëren als verlichte leiders van de Arabische wereld en 
gaf de Moslimbroederschap en Iran daarmee het nakijken.

    In 2016 maakte Saoedi-Arabië gebruik van 
tien lobbybedrijven die in totaal naar 
schatting 1,3 miljoen dollar per maand betaald kregen

    pr-offensief

    Aan jaren van slappe pr kwam met de opkomst van MBS een einde. In 2016 maakte Saoedi-Arabië gebruik van 
tien lobbybedrijven die in totaal naar 
schatting 1,3 miljoen dollar per maand betaald kregen, aldus de politieke 
website The Hill. Een ervan, King & Spalding, had tot taak een wet te ondermijnen die het gezinnen van slachtoffers van 9/11 mogelijk maakte de Saoedische regering voor het gerecht te slepen. Een opdracht ter waarde van 90.000 dollar werd door Capitol Media Group, een bedrijf dat zich bezighoudt met islamofobe mediacampagnes, uitbesteed aan een ander bedrijf, Qorvis; het bestond erin op Capitol Hill tientallen Amerikaanse legerveteranen 
op de been te brengen die zich tegen 
de wet keerden. De wet kwam er uiteindelijk toch, ondanks een veto van toenmalig president Barack Obama.

    Tijdens zijn bezoek aan Londen in maart probeerde MBS behalve met reclameborden en paginagrote krantenadvertenties ook stiekem invloed 
te kopen. The Bureau of Investigative Journalism, een onafhankelijke 
non-profitorganisatie voor onderzoeksjournalistiek, onthulde dat Consulum, een van de Londense bureaus die door het koninkrijk worden ingehuurd, een hoge Britse diplomaat voor de Saoediërs liet werken: lobbyen voor de dictator op kosten van de Britse belastingbetaler. Het moederbedrijf van het in ongenade gevallen Cambridge Analytica, de SCL Group, had het team rondom de kroonprins bovendien geholpen door groepen in de Saoedische samenleving in kaart te brengen die zich naar alle waarschijnlijkheid tegen hem zouden keren.

    Het pr-offensief wordt opgevoerd, 
nu Saoedi-Arabië steeds repressiever wordt. Tientallen dissidenten en campagnevoerders blijven in de gevangenis zitten. Daar werd afgelopen mei een zeer vooraanstaande activiste aan toegevoegd: Loujain al-Hathloul. Saoedische vrouwen mogen nog steeds niet zonder toestemming van een mannelijk familielid uitreizen, en vaders en broers kunnen hun dochter of zus dwingen van hun man te scheiden.

    Newsweek
    Verenigde Staten | weekblad | 
oplage 1.972.000

    Gefuseerd met The Daily Beast. Initiatiefnemer Tina Brown blies 
het legendarische weekblad 
nieuw leven in.

    Auteur: Rula Jebreal

    CONTEXT | Deal met Al-Qaida

    En dan is er nog Jemen. In 2015 werd MBS als minister van Defensie ‘het gezicht van de oorlog in Jemen’, zoals het Brookings Institution het noemde. Saoedi-Arabië stond aan het hoofd 
van een coalitie die een grootscheepse luchtaanval uitvoerde op de Houthi-rebellen in het land, die door Riyad worden beschouwd als zendelingen van Iran. Als gevolg van de oorlog in Jemen zijn duizenden burgers omgekomen en ruim 1 miljoen mensen met cholera besmet geraakt, terwijl voor 18 miljoen mensen hongersnood dreigt. En hoewel de Saoediërs hiermee verantwoordelijk zijn voor de grootste door menselijk toedoen veroorzaakte humanitaire ramp van dit moment, hebben ze op het slagveld hun wil nog altijd niet kunnen opleggen.

    Volgens een onderzoek van Associated Press hebben de Saoediërs en de Emiraten bovendien een geheime deal gesloten met de strijders van Al-Qaida in Jemen, die zich konden terugtrekken met medeneming van hun wapens, uitrusting en bijna 100 
miljoen dollar aan buitgemaakte contanten. Veel van deze strijders werden meteen geworven voor de Saoedische coalitietroepen, wat een flinke versterking betekent voor de gevaarlijkste 
tak van het extremistische netwerk 
dat de aanslagen van 9/11 pleegde. Amerikaanse functionarissen schatten het aantal Al-Qaida-strijders in Jemen op achtduizend, en dat aantal wordt alleen maar groter.

    Bondgenoten

    Zelfs de trouwste bondgenoten van Saoedi-Arabië verafschuwen intussen de rampzalige oorlog en de geruchten over schimmige wapendeals. Dankzij een gezamenlijke poging van Democraten en Republikeinen onder aanvoering van senator Bernie Sanders stemden 44 van de 100 Amerikaanse senatoren voor een wetsvoorstel om per direct een einde te maken aan de Amerikaanse steun aan het Saoedische oorlogsprogramma. Ze hebben beloofd het opnieuw te proberen.

  • 5. MBS kan Arabische held worden

    5. MBS kan Arabische held worden

    De Saoedische prins had een grote rol kunnen spelen in de Palestijnse kwestie. Nu moet hij eerst zijn imago grondig opvijzelen.

    Ruim een jaar geleden werd Mohammed bin Salman gepromoveerd tot kroonprins van Saoedi-Arabië, en het was me het jaartje wel. Al snel werd hij, ook wel MBS genoemd, een internationale beroemdheid, de bekendste man in het 
Midden-Oosten, en een graag geziene gast op Dwayne ‘The Rock’ Johnsons Instagrampagina. Hij trok de aandacht van de wereld met een langdurig charmeoffensief en revolutionaire hervormingen 
in Saoedi-Arabië. Zo mochten vrouwen autorijden 
en werd de macht van de beruchte Saoedische religieuze politie ingeperkt.

    Zoals ik het zie, kan MBS niet alles ingrijpend veranderen, maar hij kan zeker overal ter wereld steun krijgen en zijn imago opvijzelen als hij de Palestijnse kwestie gaat aanpakken. Door het op te nemen tegen Iran probeert hij een leidende rol in de Arabische wereld te krijgen, wat hem zeker enkele bondgenoten heeft opgeleverd. Maar de geschiedenis wijst uit dat Arabische leiders in het verleden respect en prestige verkregen door de Palestijnen 
te steunen en Israël aan te vallen, ook al bleef dat voornamelijk bij woorden en was het alleen 
symbolisch.

    Reclame voor Vision 2030, een ambitieus plan van MBS dat de transformatie van Saoedie Arabië schetst van een olie-economie naar een geavanceerde technologische samenleving. – © Getty Images
    Reclame voor Vision 2030, een ambitieus plan van MBS dat de transformatie van Saoedie Arabië schetst van een olie-economie naar een geavanceerde technologische samenleving. – © Getty Images

    Het mag een riskante strategie lijken voor een prins, om toenadering te zoeken tot de Amerikaanse 
president Trump en de Israëlische premier Netanyahu. MBS zei zelfs dat de Palestijnen ‘aan de onderhandelingstafel moesten aanschuiven of hun mond moesten houden’, en hij steunde Israëls recht op 
een eigen land, waardoor de jonge prins nog meer sympathie won bij Trump en Netanyahu. Maar MBS hoeft niet zulke drastische stappen te ondernemen om bij Trump en Netanyahu in de gunst te komen; hij kan sterke relaties met hen aanknopen en onderhouden, zonder nu in iedere opwelling van hen mee te gaan en hun retoriek te imiteren.

    Als hij zijn kaarten goed uitspeelt, kan hij de Palestijnen helpen een eigen staat te stichten, zonder de ontluikende relatie met Israël te schaden. Netanyahu lijkt inderdaad totaal niets te voelen voor de tweestatenoplossing, maar hij staat onder grote internationale druk en wil als bondgenoot tegen Iran graag goede relaties onderhouden met Saoedi-Arabië en 
de Golfstaten.

    Als Saoedi-Arabië de Palestijnen helpt bij het stichten van een eigen staat, zou dat het land niet alleen zeer veel macht in de regio verschaffen; ook zou het MBS helpen een sterker en eendrachtiger front te vormen tegen Iran, door Israël er officieel bij te betrekken. En MBS zou natuurlijk alom als Arabische held worden geprezen.

    Dus voordat [Jared] Kushner en [Jason] Greenblatt [het Amerikaanse] vredesplan onthullen en een onderhandelingsmogelijkheid om zeep helpen, is 
het nu misschien het moment voor MBS om met de Palestijnen te gaan praten, in plaats van te zeggen dat ze hun mond moeten houden.

    Auteur: Elana Kravitz

    The Times of Israel
    Israël | timesofisrael.com

    Informatieve site, met nieuws en blogs over Israël, de regio en de Joodse wereld. De inhoud is beschikbaar in verschillende talen.

  • 4. Jamal Khashoggi: 
een ander soort Saoedi

    4. Jamal Khashoggi: 
een ander soort Saoedi

    In Saoedi-Arabië ben je één socialmediabericht verwijderd van de dood, schrijft de hoofdredacteur van onlinenieuwsblad Middle East Eye. Het is zeker niet de eerste moord op een Saoedische balling, maar de moord op zijn collega Khashoggi kwam rechtstreeks binnen.

    Dit is de zwartste dag die ik als hoofdredacteur van Middle East Eye heb meegemaakt. Dat ligt niet meteen voor de hand. Jamal Khashoggi is niet de eerste vermoorde Saoedische balling. Niemand herinnert zich nu nog Nasser 
al-Said, die in 1979 uit Beiroet verdween en van wie sindsdien niets meer is vernomen. Prins Sultan bin Turki werd in 2003 ontvoerd uit Genève. Prins Turki bin Bandar al-Saoed, die in Frankrijk asiel had aangevraagd, verdween in 2015. Generaal-majoor Ali 
al-Qahtani, een officier van de Saoedische Nationale Garde, overleed terwijl hij nog in hechtenis zat en vertoonde tekenen van mishandeling: zijn nek leek te zijn verdraaid en zijn lichaam was ernstig opgezet. En er zijn vele, vele anderen.

    Duizenden kwijnen weg in de gevangenis. Als terroristen gebrandmerkte mensenrechtenactivisten zitten in de dodencel op grond van aanklachten die volgens Human Rights Watch ‘niet op erkende 
misdrijven lijken’. Ik weet van een zakenman die naakt aan zijn voeten werd opgehangen en gemarteld. Ook hij verdween. In Saoedi-Arabië ben je één socialmediabericht verwijderd van de dood.

    ‘Deal van de Eeuw’

    Een Saoedisch vliegtuig wierp een bom van Amerikaanse makelij af op een schoolbus in Jemen. Veertig jongens en elf volwassenen kwamen om. Ze waren op een schoolreisje. Dood per afstandsbediening, en geen westerse bondgenoot of wapenleverancier van Saoedi-Arabië die een verklaring eist. Geen contract dat wordt opgezegd, geen aandelenmarkt die zich het verrukkelijke vooruitzicht van de grootste beursgang in de geschiedenis laat ontzeggen. Wat maakt een dode Saoedi meer of minder uit?

    En toch is de dood van Khashoggi anders. Die komt rechtstreeks binnen. Eerst zit hij nog tegenover je aan de ontbijttafel, in een gekreukt overhemd, en verontschuldigt hij zich mompelend, in haastig gearticuleerd Engels, voor het feit dat hij verkouden is en je misschien aansteekt. Je knippert met je ogen en hoort dan een Turkse official vertellen wat er met zijn lichaam is gedaan in het consulaat in Istanboel: aan stukken gehakt.

    Saoedische functionarissen hebben iedere betrokkenheid bij zijn verdwijning krachtig tegengesproken. Hij zou het consulaat al snel na aankomst weer hebben 
verlaten. Voor deze bewering leverden ze geen enkel bewijs. De videocamera’s van het consulaat zouden op dat moment uit hebben gestaan.

    Enkele dagen voor zijn dood vertelde Khashoggi op een conferentie in Londen dat het koninkrijk besefte dat het te ver was gegaan in de wijze waarop het zich sterk had gemaakt voor Donald Trumps ‘Deal van de Eeuw’, die een einde moet maken aan het Israëlisch-Palestijnse conflict. In het kader van deze deal zouden de Saoedi’s de Palestijnen het dorp Aboe Dis, aan de rand van Jeruzalem, als hoofdstad van een toekomstige Palestijnse staat hebben willen opleggen, in plaats van Oost-Jeruzalem. Een uiterst controversieel voorstel vanuit Palestijns en dus ook Arabisch perspectief, waarvan Riyad zich toch maar distantieerde.

    ‘Dit toont iets heel belangrijks aan’, zei Khashoggi. ‘Alleen de Palestijnen beslissen. Niet de Saoedi’s, niet de Egyptenaren, hoeveel geld ze ook in de Palestijnse Autoriteit hebben gepompt. Niemand kan voor de Palestijnen beslissen.’ Een week later was hij voor altijd tot zwijgen gebracht.

    ‘Als jij je land hooghartig 
verlaat, brengen we je vernederd terug’, twitterde Faisal 
al-Shahrani

    In de Arabische wereld worden ze ‘elektronische insecten’ genoemd, de trollen die de Saoedi’s massaal inzetten wanneer het regime weer een van 
zijn routinematige misdaden heeft gepleegd. Nog vóór het nieuws over de veronderstelde moord op Khashoggi goed en wel bekend was, verkneukelden ze zich al over het lot van de man die ze als verrader beschouwden. ‘Als jij je land hooghartig verlaat, brengen we je vernederd terug’, twitterde Faisal 
al-Shahrani. Een regeringsgezinde trol nam niet eens de moeite te verhullen wat er op het consulaat was gebeurd. Prins Khalid bin Abdullah al-Saoed stuurde een bericht naar een andere Saoedische dissident: ‘Wilt u even langs de Saoedische ambassade gaan? Zij willen u persoonlijk spreken.’

    De tweets en artikelen van Khashoggi waren voor deze groezelige types niet te bevatten. Hij maakte zich zorgen over absolute waarden: waarheid, democratie, vrijheid. Khashoggi beschouwde zichzelf als journalist, niet als pleitbezorger of activist. ‘Ik ben een Saoedi, maar van een andere soort’, schreef hij.

    Als journalist had hij een hekel aan onzin. Het motto op zijn Twitterpagina luidt, vrij vertaald uit het Arabisch: ‘Zeg wat je te zeggen hebt en loop door.’ Dat was precies wat hij deed, tot woede van degenen die hem de mond wensten te snoeren.

    Waarom ze daarin zo ver wilden gaan, blijkt duidelijk uit zijn tweets. Hij dreef de spot met het idee dat er in Saoedi-Arabië onder Mohammed bin Salman een gevecht woedde om een ‘gematigde islam’. ‘Saoedi-Arabië, dat vandaag de dag 
de strijd aanbindt tegen de politieke islam, is de moeder en de vader van de politieke islam (…) het koninkrijk was van begin af aan gebaseerd op het idee van de politieke islam’, twitterde hij.

    Khashoggi werd gehekeld omdat hij met de 
Moslimbroederschap zou sympathiseren. ‘Twitter over vrijheid, en je bent lid van de Broederschap’, was zijn antwoord. ‘Twitter over rechten, en je bent lid van de Broederschap. Twitter over je vaderland, en je bent lid van de Broederschap. Twitter over machtsdeling en waardigheid, en je bent lid van de Broederschap. Verwerp despotisme, en je bent uiteraard lid van de Broederschap. Twitter over Gaza of Syrië, en 
je bent ongetwijfeld lid van de Broederschap. Tegen degenen die de Broederschap haten, zeg ik: door alle denkbare deugden aan hen toe te schrijven, hebben jullie ze volledig in de kaart gespeeld.’

    De Saoedische journalist Jamal Khashoggi tijdens het World Economic Forum in Davos, op 29 januari 2011. – © HH
    De Saoedische journalist Jamal Khashoggi tijdens het World Economic Forum in Davos, op 29 januari 2011. – © HH

    Khashoggi was een onversneden democraat: ‘Alleen door vrijheid van keuze bereikt het geloof de ziel en kan het de gelovige verheffen.’ Hij wond hij er geen doekjes om in de kwestie die leidde tot zijn definitieve breuk met Riyad: de kwestie-Trump. ‘Van tijd tot tijd twittert Trump dat hij ons beschermt en dat als we willen dat hij daarmee doorgaat, we daarvoor moeten betalen.

    Waartegen beschermt hij ons dan? En wie beschermt hij? Ik ben van mening dat de grootste bedreiging voor de Golfstaten en hun olie een president als Trump is, die niets anders in ons ziet dan de oliebronnen’, schreef hij.

    Khashoggi had gelijk. Niets van wat hem zou over-komen, had zonder Trump kunnen gebeuren. Onlangs deed Trump tot driemaal toe zijn uiterste best om het koninkrijk te vernederen, simpelweg omdat hij meent zich dat te kunnen veroorloven. Geen podium is hem hiervoor te openbaar. ‘We beschermen Saoedi-Arabië’, zei hij laatst op een 
campagnebijeenkomst in Southaven, Mississippi. ‘Zou je niet zeggen dat ze rijk zijn? Ik ben enorm gesteld op koning Salman, maar ik heb gezegd: koning, we beschermen je. Zonder ons blijf je 
misschien nog geen twee weken aan de macht. 
Dus moet je betalen voor je leger.’

    Op zijn beurt zei kroonprins Mohammed bin Salman: ‘Ik vind het geweldig om met hem samen te werken.’ Het is al te duidelijk waarom. Hij zou geen kroonprins – en dus heel dicht bij de troon – zijn geweest zonder Trump. Trump weet dit en denkt daarom dat hij alles kan zeggen wat hem voor de mond komt. Trump is de bullebak, de baas. Ondertussen kan zijn knecht doen wat hij wil, met wie hij maar wil. Zelfs een journalist die zich in Washington heeft gevestigd is niet veilig, want uiteindelijk weet Bin Salman dat Trump hem rugdekking geeft.

    Het motto op Khashoggi’s Twitterpagina luidt: ‘Zeg wat je te zeggen hebt en loop door’

    Khashoggi heeft het nooit echt met mij gehad over het gevaar dat hij liep. Als analist had hij een hekel aan hypotheses. Hij wist dat hij het bij dit regime had verbruid en nooit meer terug kon naar Saoedi-Arabië, en dus begon hij een nieuw leven, met een nieuwe baan als columnist voor The Washington Post.

    Hij zag het ook als zijn plicht zijn stem te laten 
horen en daarmee door te gaan, waar hij ook was.
 ‘De Arabische Lente heeft geen vernietiging gezaaid’, schreef hij. ‘Dat hebben degenen gedaan die ertegen streden en samenzwoeren. Anders had jij, jongeman, nu genoten van haar verkwikkende bries, van 
vrijheid, tolerantie, werk en welzijn. Ik durf te wedden dat de moord op Khashoggi geen gevolgen zal hebben. Bin Salman heeft van tevoren al bedacht dat Turkije te zwak is om te reageren. Het land moet immers 700 miljard dollar aan publieke en private schulden terugbetalen, terwijl de lira blijft dalen. Maar de miljoenen ponden die de Saoedische prins zojuist aan pr-bedrijven heeft betaald om zijn imago in het Westen als ‘een hervormer met haast’ op te poetsen, zijn nu verkwanseld door een moord die rechtstreeks uit een scène van Pulp Fiction lijkt te komen. Dus misschien zal ook hij een prijs betalen, wanneer de reacties van de media in Washington tot hem doordringen. Amerikanen die onverschillig stonden tegenover Saoedi-Arabië, weten nu wie Jamal Khashoggi is.

    ‘Als een prins zijn vrijheid met een 
miljard dollar kan terugkopen, hoeveel moet een gewetensgevangene dan betalen?’ twitterde

    Khashoggi. ‘Hoeveel kost de vrijheid ieder van ons?’

    We weten nu wat voor prijs een bescheiden journalist heeft moeten betalen, opdat Saoedi’s ooit hun 
fundamentele

    mensenrechten kunnen genieten. Hij betaalde met zijn leven. Moge hij in vrede rusten.

    David Hearst

    Auteur: David Hearst

    David Hearst is hoofdredacteur van Middle East Eye. Voor The Guardian was hij lange tijd de meest vooraanstaande auteur van hoofdartikelen over buitenlandse kwesties. De opvattingen in dit artikel zijn van de auteur en komen niet noodzakelijkerwijs overeen met het redactionele beleid van Middle East Eye.

    Middle East Eye
    Verenigd Koninkrijk | middleeasteye.net

    Journalistieke *website gericht op het Midden-Oosten, *onder leiding van David Hearst. De website werkt met lokale verslaggevers en bericht over de politieke, economische en sociale situatie in 
24 landen in de regio.

  • MBS: 
handelaar 
in illusies

    MBS: 
handelaar 
in illusies

    De kroonprins van Saoedi-Arabië was kortgeleden nog de belofte van het Midden-Oosten vanwege zijn plannen het oerconservatieve land te moderniseren.

    Nu hij betrokken lijkt te zijn bij de gruwelijke moord op journalist Jamal Khashoggi, krijgt zijn charismatische glimlach een heel andere betekenis. Of zijn westerse handelskompanen zich zullen terugtrekken uit miljardendeals met Saoedi-Arabië is echter nog maar de vraag.

    1. Make Arabia great again

    2. Weinig over van ambities kroonprins

    3. Eerst komt het geld, 
dan de moraal?

    4. Jamal Khashoggi: 
een ander soort Saoedi

    5. MBS kan Arabische held worden

    Beeld: Billboard in Taif, Saoedi-Arabië, met in het midden koning Salman en rechts zijn zoon, de 33-jarige Mohammed bin Salman. Links van de koning neef Bin Nayef, die van 2015 tot 2017 kroonprins was en Saoedisch minister van Binnenlandse zaken. Het is niet bekend waarom hij deze posities is kwijtgeraakt. 
© AP/HH