De oud-president van Argentinië was betrokken bij een fraudezaak
De Argentijnse oud-president Cristina Fernández de Kirchner is dinsdag veroordeeld tot zes jaar celstraf. Daarnaast mag ze nooit meer een openbaar ambt bekleden, schrijft Clarín. Voor Kirchner, die werd genoemd als een van de favorieten bij de presidentsverkiezingen, is de uitspraak een forse tegenslag waar ze hoogstwaarschijnlijk tegen in beroep gaat.
Kirchner, die momenteel vicepresident is, zou in haar periode als president tientallen contracten voor openbare werken hebben toegewezen aan een vriend van haar echtgenoot Néstor Kirchner, die zelf van 2003 tot 2007 president van Argentinië was. De projecten werden vervolgens vaak niet voltooid en overheidsinkomsten zouden zijn verduisterd. In totaal zou er met 1 miljard dollar aan aanbestedingen gesjoemeld zijn.
Het lijkt onwaarschijnlijk dat Kirchner de cel in moet, omdat ze als vicepresident immuniteit geniet. Haar hoger beroep kan mogelijk ook lang genoeg duren om een nieuwe kandidaatstelling bij de aankomende verkiezingen te garanderen. In een eerste reactie noemt Kirchner de veroordeling politiek gemotiveerd.
De Argentijnse president Mauricio Macri, die in 2015 Cristina Kirchner opvolgde, boekte onlangs opnieuw een verkiezingszege. Volgens zijn minister van Cultuur Pablo Avelluto slaat het land daarmee definitief een nieuwe weg in.
Pablo Avelluto (Buenos Aires, 1966) is meer dan minister van Cultuur in de regering van president Macri. De erudiete voormalige uitgever van Random House is een van de breinen achter de verkiezingscampagnes, het politieke discours en de vage ideologie van Mauricio Macri, wiens regeringscoalitie Cambiemos (Laten we veranderen) onlangs een verrassend succes heeft geboekt bij de tussentijdse parlementsverkiezingen in Argentinië. De macht van het land ligt nu bij Macri, die weinig meer heeft te vrezen van een sterk verzwakte oppositie. Pablo Avelluto legt uit waarom zo veel Argentijnen hen steunen, ondanks de aanhoudende economische crisis die in Macri’s eerste regeringsjaar nog verder is toegenomen.
Wat is er aan de hand in Argentinië?
‘Ik denk dat de sociale omwentelingen van de eenentwintigste eeuw eindelijk de Argentijnse politiek hebben bereikt. Er is geen angst meer, vooroordelen brokkelen af. Er is nu een regering aan de macht die de dialoog op de politieke agenda heeft gezet. Men heeft de buik vol van een gepolariseerde samenleving.’
Heeft Macri gewonnen omdat de Argentijnen geen ruzie meer willen maken met elkaar?
‘Gefrustreerd zijn, dat is wat de Argentijnen niet meer willen. Hoe kan een land met zoveel potentie het zo slecht doen? Niemand die dat snapt. Wij willen ons niet langer blind staren op hoe we steeds dieper zijn gezonken en de schuldigen aanwijzen in de geschiedenisboeken, maar gezamenlijk koersen op vooruitgang.’
Tijdens de campagne voor de verkiezingen van 22 oktober werd zelfs de vraag gesteld of Perón nog wel op de peronisten zou hebben gestemd.*
‘Daarom is de verkiezingsuitslag zo interessant. Op de avond van de verkiezingen kwam ik thuis met het gevoel dat het verleden echt geschiedenis was geworden. Je kunt het vergelijken met wat er in de jaren zeventig in Spanje gebeurde na de dood van dictator Franco. De Spanjaarden beseften dat er sprake was van een waterscheiding. Dat is een voorbeeld voor ons. Het Argentinië van nu is het Spanje van toen, wij laten het verleden achter ons. Nu zijn wij aan de beurt.’
Begraven we dan ook de vooroordelen over president Macri, die als zoon van een zeer invloedrijke en steenrijke zakenman een van Argentiniës meest polemische achternamen draagt?
‘Ook die vooroordelen zullen minder worden. Nog nooit heeft een regering zo veel sociale investeringen gedaan als de huidige regering. Dan kan je niet zo makkelijk meer worden weggezet als de regering van de rijken. Het is onzin te beweren dat Macri een dictatoriaal, neoliberaal regime vertegenwoordigt dat het op de armen heeft gemunt.’
Het ging in 2016 heel slecht met de economie. Waarom krijgt u stemmen van mensen die in armoede leven sinds uw partij aan de macht is?
‘Blijkbaar is de economische situatie niet de doorslaggevende factor bij de verkiezingen. De overtuiging dat problemen er zijn om opgelost te worden weegt net zo zwaar. Onze slogan “We kunnen het” is op het volgende gestoeld. Argentinië is al vijfendertig jaar een democratie, een unicum in de geschiedenis van ons land. Toch leeft een op de drie Argentijnen in armoede. Desondanks stemmen de mensen die het slecht hebben op ons, omdat ze het gevoel hebben dat wij naar hen luisteren en dat we oplossingen zoeken voor hun problemen. De grote sociale veranderingen die zich in Argentinië hebben voorgedaan – op het gebied van arbeidsverhoudingen, maar ook in de relatie tussen ouders en kinderen, tussen mannen en vrouwen – zijn nu ook doorgedrongen tot de politiek. Argentinië is nu een echte democratie geworden.’
Heeft men president Macri onderschat?
‘De onderwaardering voor Macri heeft in zijn voordeel gewerkt. Wie meende te weten waar het in de politiek om draait zag ons niet aankomen. Men besefte niet dat het toespreken van grote menigten op de Plaza de Mayo, wat in de jaren zeventig en tachtig nog effect sorteerde, nu niet meer werkt. Dat is een ouderwetse manier van politiek bedrijven. Tegenwoordig gebruiken de mensen hun smartphone om op de hoogte te blijven van wat er speelt in de politiek. Mijn ouders behoren tot de laatste generatie mensen die hun leven lang dezelfde krant lezen.’
De makke van het kirchnerismo is, behalve het slechte beleid en de corruptie, dat het niet meer van deze tijd is. Om eigentijdse problemen op te lossen worden handboeken van vijftig jaar geleden gebruikt
Maar Cristina Kirchner [de grote rivale van Macri, president van 2007 tot 2015] heeft tijdens deze campagne eveneens de sociale media ingezet.
‘Maar ze begon te laat, het klopte niet. En ze sloot de campagne af als vanouds: een stadion gevuld met vijftigduizend mensen die met gemeentegeld waren gemobiliseerd. De makke van het kirchnerismo is, behalve het slechte beleid en de corruptie, dat het niet meer van deze tijd is. Om eigentijdse problemen op te lossen worden handboeken van vijftig jaar geleden gebruikt.’
Het overgrote deel van de intelligentsia moet niets van Macri hebben.
‘Ook de politieke hokjes waarin onze intellectuelen zijn grootgebracht zijn niet meer van deze tijd. Macri hoort niet bij rechts en niet bij links, niet bij de populisten en niet bij de neoliberalen. Door Kirchner is Argentinië pas laat aangeschoven bij de debatten over de grote mondiale vraagstukken. Laten we niet vergeten dat er onder haar bewind een staatssecretaris voor strategisch nationaal denken werd aangesteld. Onze intellectuelen zijn te lang blijven hangen in het denken in termen van goeden en slechten, categorieën die uit de jaren zeventig stammen.’
Ondanks de electorale zege heeft de partij maar veertig procent van de stemmen behaald. Bloeit Macri omdat de peronisten onderling verdeeld zijn? En als die zestig procent het weer eens wordt, is Macri’s laatste uur dan geslagen?
‘Het peronisme is ons grote nationale bijgeloof. We horen heel vaak dat wij wel kunnen inpakken als de peronisten elkaar weer vinden. Men spreekt van een slapende dinosaurus die op een dag wakker zal worden. Ik denk niet dat dit ooit zal gebeuren. Niet voor niets hebben we gewonnen in gemeentes waar de peronisten het decennialang voor het zeggen hadden. Macri markeert het einde van een tijdperk.’
Kun je spreken van een rebellerende middenklasse die wil breken met het peronisme?
‘Het zijn de ambitieuzen die rebelleren tegen de rancuneuzen. De tweede groep vraagt zich af wiens schuld het is dat het zo slecht gaat en gaat achter de dader aan. De eerste groep wil dingen voor elkaar krijgen – dat er riolering komt, dat de kinderen goed onderwijs krijgen.’
Bestaat de kans dat de regering van Macri niet bij machte is om dit enorme mandaat te vertalen in beleid?
‘Het risico bestaat dat we denken dat we er zijn. Maar we zijn nog niet eens begonnen. Nog steeds leeft 30 procent van de Argentijnen in armoede. Maar nu komen er hervormingen en zullen alle partijen water bij de wijn moeten doen, want we willen een beter land met gelijke kansen voor iedereen.’
Kun je de maatschappij vragen offers te brengen als de broer van de president 45 miljoen dollar heeft witgewassen en verschillende ministers hun miljoenen op buitenlandse banken hebben gestald?
‘Deze regering bestaat uit Argentijnen, het zijn geen marsmannetjes die in 2015 uit de lucht zijn komen vallen. Vertrouwen opbouwen kost tijd. De mogelijkheden die nu worden gecreëerd om meer juridische zekerheid te bieden zullen ervoor zorgen dat er minder geld in het buitenland wordt geparkeerd. Decennia van politieke en economische instabiliteit liggen nog maar net achter ons. Ik begrijp de roep om ethisch gedrag, maar we moeten eerst een aantal jaren van fatsoenlijke regelgeving doormaken.’
*Juan Perón was drie keer president van Argentinië tussen 1946 en 1974. Na zijn overlijden in 1974 werd hij opgevolgd door zijn echtgenote Isabel Perón, die in 1976 werd afgezet door generaal Jorge Videla. Het echtpaar Perón vormde de inspiratiebron voor het peronisme. Cristina Kirchner geldt als een van hun erfgenamen.
Zes maanden na de dood van Franco opgericht. Prachtige tabloidkrant met exquise journalisten en bijdragen van grote Spaanse schrijvers.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
