Likoed-partij van oud-premier is favoriet bij verkiezingen
In Israël vinden vandaag verkiezingen plaats en de kans is groot dat Benjamin Netanyahu zijn politieke comeback voltooit. De Likoed-partij van de oud-premier van Israël is de absolute favoriet. Volgens Deutsche Welle wordt vooral de rol van extreemrechtse partijen in de totstandkoming van de nieuwe regering interessant, aangezien Netanyahu deze partijen hard nodig kan hebben bij het vormen van een coalitie.
De partijen Religieus Zionisme en Joodse Kracht, beiden zeer conservatief, staan er zeer goed voor in de peilingen. Mede dankzij het aanhoudende geweld tussen Israël en de Palestijnse gebieden hebben deze partijen hun aanhang weten te vergroten door campagne te voeren met een boodschap gericht op veiligheid en nationale identiteit.
De grote tegenstander van Netanyahu, die momenteel verwikkeld is enkele corruptiezaken, is de huidige premier Yair Lapid. Toch lijkt het vast te staan dat de partij van Netanyahu na dinsdag weer de grootste is in Israël. De verwachting is dat de verdeeldheid die de Israëlische politiek de afgelopen jaren kenmerkte, zal blijven bestaan, ook na dinsdag.
Netanyahu slaagt er niet in een regering te vormen
Staat Benjamin Netanyahu, na twaalf jaar aan het hoofd van de Israëlische regering, op het punt de macht te verliezen? Dinsdagavond slaagde de Israëlische premier er niet in binnen de vastgestelde termijn een regering te vormen, waarmee hij de weg vrijmaakte voor zijn tegenstanders, meldt Maariv.
De afgelopen weken heeft Netanyahu alles in het werk gesteld om de vereiste meerderheid van 61 zetels te behalen. Maar zelfs met de steun van de ultraorthodoxe partijen en de radicaal-rechtse formaties Yamina en Religieus Zionisme, bleef de teller steken op 59. Om de noodzakelijke drempel te bereiken heeft de premier vergeefs geprobeerd om rechtse afvalligen van zijn Likoed-partij terug in zijn kamp te krijgen zodat hij de conservatieve formatie Nieuwe Hoop kon vormen, en heeft hij zelfs een poging gedaan de islamitische Ra‘am-partij van Mansour Abbas het hof te maken, wat enkel leidde tot woede van extreemrechts.
Nu Netanyahu’s termijn voor het vormen van een regering is verstreken, zou de Israëlische president Reuven Rivlin een ander parlementslid de opdracht kunnen geven een regeringscoalitie te vormen. En volgens een bericht in het linkse dagblad Ha’Aretz zal Rivlin, als zich op het laatste moment geen verrassingen voordoen, zich waarschijnlijk tot Yair Lapid wenden. Zijn centristische Yesh Atid-partij werd tweede bij de parlementsverkiezingen in maart.
‘Netanyahu gaf opdracht om wetsvoorstellen sneller in stemming te brengen die Bennett steunt en waar Lapid tegen is’
Lapid en Naftali Bennetts rechtse partij Yamina hebben een akkoord bereikt tijdens de onderhandelingen om een coalitie te vormen: hun pact zou erin voorzien dat Benyamin Netanyahu’s voormalig minister Naftali Bennet het eerste jaar premier zou worden, om vervolgens te worden vervangen, verklaart The Times of Israel.
Deze besprekingen hebben de woede gewekt van de Israëlische premier, die dinsdagavond de leider van Yamina verantwoordelijk hield voor het mislukken van een rechtse coalitie. In zijn ogen heeft Netanyahu ‘achter de schermen geprobeerd om de kansen van Bennett en Lapid om samen een regering te vormen, te schaden. Hij gaf Knesset-voorzitter Miki Zohar opdracht om wetsvoorstellen die Bennett steunt en waar Lapid tegen is sneller in stemming te brengen, in een poging om een wig tussen hen te drijven’, meldt The Jerusalem Post.
Volgens Yediot Aharonot beloofde Zohar een wetsvoorstel over de doodstraf voor terroristen op de agenda te zetten, een wetsvoorstel waartegen de Likoed zich in het verleden heeft verzet. Leden van de Commissie voor de Werkwijze van de Knesset hebben ook gestemd voor een versnelde behandeling van een wetsvoorstel dat illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever toestaat.
In ieder geval is de oppositie er niet zeker van dat zij in staat zal zijn haar meningsverschillen te overbruggen om Netanyahu van de macht af te houden. Komen ze er niet uit, dan moeten de Israëliërs opnieuw naar de stembus, voor de vijfde keer in iets meer dan twee jaar.
The Guardian viert tweehonderdste verjaardag
Vandaag is het precies tweehonderd jaar geleden dat The Guardian voor het eerst verscheen. De krant, die tegenwoordig in Londen is gevestigd, begon op 5 mei 1821 in Manchester als een weekblad van vier pagina’s onder de naam The Manchester Guardian. En dat viert de krant, die naar eigen zeggen ouder is dan ‘Duitsland, fish and chips, de FA Cup, The New York Times, de fiets en de staat Texas’, met een ware feestpagina. Daarop kunt u een geannoteerde versie van de eerste editie uit 1821 inzien, meer informatie over de geschiedenis van het linkse dagblad vinden én u uw felicitaties overbrengen.
Bij dezen feliciteert 360 MagazineThe Guardian met haar tweehonderdjarige jubileum en wensen wij de krant nog vele jaren van ongeëvenaarde kwaliteitsjournalistiek toe.
Klik hier voor het The Guardian-archief op 360 Online.
Rechts wint regionale verkiezingen in Madrid
De overwinning van de rechtse partijen bij de regionale verkiezingen in Madrid is een pijnlijke tegenslag voor de socialistische premier Pedro Sánchez en zijn coalitiegenoot Podemos. Volgens de bijna definitieve resultaten die dinsdagavond werden bekendgemaakt, verdubbelde de Partido Popular (PP) van Isabel Díaz Ayuso, een fervent tegenstander van strenge coronamaatregelen, haar aanwezigheid in het regioparlement van Madrid, met in totaal meer dan 44 procent van de stemmen en 65 zetels van de 136, bericht El Mundo.
De conservatieve krant verwacht dat de partij met gedoogsteun van de extreemrechtse partij Vox gaat regeren, die volgens de laatste resultaten dertien zetels zal behalen.
Einde van een hoofdstuk
Pablo Iglesias, de leider van Podemos, heeft dinsdagavond aangekondigd dat hij zich terugtrekt uit de politiek, meldt El Economista. Iglesias is onlangs afgetreden als vicepremier in de nationale regering om de regionale campagne van zijn partij in Madrid aan te voeren. Het besluit betekent het einde van een hoofdstuk in de Spaanse politiek, waarvan de voormalige hoogleraar politicologie een van de belangrijkste gezichten was sinds de oprichting van zijn radicaal-linkse formatie in 2014.
PSOE, de partij van premier Sánchez, heeft haar slechtste resultaat in haar geschiedenis behaald, schrijft El País. De partij is zelfs op links ingehaald door de lokale linkse partij Más Madrid.
‘Het volk heeft gestemd tegen Sánchez’ aanpak van de pandemie, tegen de angst voor recessie en tegen het infantilisme waarmee hij de burger behandelt’
‘Deze verkiezingen zijn een ernstige waarschuwing voor Pedro Sánchez’, aldus dagblad ABC in een hoofdredactioneel commentaar. ‘Als PSOE denkt dat deze ramp alleen aan Ayuso te wijten is, vergist zij zich. Het volk heeft gestemd tegen zijn aanpak van de pandemie, tegen de angst voor recessie en tegen het infantilisme waarmee Sánchez de burger behandelt’, aldus de rechtse krant.
Europees Geneesmiddelenbureau gaat het Chinese Sinovac-vaccin beoordelen
Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) is begonnen met een ‘rolling review’ van het coronavaccin dat door het Chinese bedrijf Sinovac wordt geproduceerd. Dit is een noodzakelijke eerste stap voor een eventuele toepassing in de Europese Unie, waar momenteel slechts vier vaccins zijn goedgekeurd.
‘Deze procedure stelt de Europese autoriteiten in staat gegevens te evalueren naarmate deze beschikbaar komen, totdat er voldoende data is om een formele vergunningsaanvraag in te dienen’, legt Politico uit, waarbij wordt opgemerkt dat de einddatum voor het proces nog niet openbaar is gemaakt. In een persbericht legt EMA uit dat verschillende ‘studies suggereren dat het vaccin de productie op gang brengt van antilichamen die gericht zijn tegen Sars-CoV-2, het virus dat covid-19 veroorzaakt, en mogelijk tegen de ziekte helpt beschermen. Het doel is te bepalen of ‘de voordelen opwegen tegen de risico’s’.
CoronaVac, zoals het ook bekendstaat, is het eerste Chinese vaccin dat door de Europese instantie wordt beoordeeld. Het werd geproduceerd volgens een ‘traditioneler’ procedé dan dat van mRNA-vaccins zoals die van Pfizer of Moderna, verklaarde BBC Afrique in december: ‘Het is een geïnactiveerd vaccin, dat werkt door gebruik te maken van dode virusdeeltjes om het immuunsysteem bloot te stellen aan het virus zonder het risico van een ernstige ziektereactie.’
Het product van de firma Sinovac wordt reeds gebruikt in verschillende landen, zoals China, Indonesië, Brazilië en Turkije. Volgens het Chinese laboratorium zijn wereldwijd 200 miljoen doses toegediend.
De werkzaamheid van Sinovac varieert, afhankelijk van het onderzoek, van 51 tot 82 procent.
‘Maar Chinese vaccins worden nog niet op grote schaal gebruikt in het Westen, met de zeldzame uitzondering van Hongarije, dat begin dit jaar een Sinopharm-vaccin heeft goedgekeurd om zijn voorraad [vaccins] op te voeren’, schrijft Financial Times. Het probleem ligt in hun effectiviteit, die ‘relatief lager is dan westerse alternatieven’, aldus Politico.
In april maakten de Chinese autoriteiten eveneens melding van de ‘geringe’ doeltreffendheid van deze vaccins, maar enkele dagen later ontkenden ze dit weer. Het vaccin bleek, afhankelijk van het onderzoek, tussen de 51 tot 82 procent werkzaam.
Verscheidene andere vaccins – die van het Amerikaanse Novavax, het Duitse CureVac en het Russische Spoetnik V-vaccin – worden momenteel door het Europees Geneesmiddelenbureau bestudeerd. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zal eind van de week een advies uitbrengen over CoronaVac.
De Amerikaanse staat Arkansas heeft dinsdag (9 maart, een dag na Internationale Vrouwendag) een wet aangenomen die abortus verbiedt, zelfs in gevallen van verkrachting of incest. De enige uitzondering in de wet is om ‘het leven van de moeder te redden in een medische noodsituatie’, bericht USA Today.
Met deze wet hopen tegenstanders van abortus aan te sturen op een herziening van de uitspraak van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten uit 1973 dat Amerikaanse vrouwen recht hebben op abortus. Een dergelijke herziening zou het elke staat mogelijk maken naar eigen goeddunken te handelen en de verschillen tussen staten benadrukken, legt CBS News uit.
Sinds Donald Trump drie conservatieve rechters heeft benoemd in de hoogste rechtbank van de Verenigde Staten, gaan tegenstanders van abortus ervan uit dat het Hooggerechtshof nu eerder bereid is om het mijlpaalarrest ‘Roe v. Wade’ uit 1973 terug te draaien. Dit was een eerste overwinning voor hen.
Toekomst Netanyahu onzeker
Ook in Israël vinden binnenkort landelijke verkiezingen plaats, op 23 maart. En de experts zijn het er unaniem over eens: de verschillen zullen klein zijn. Intussen heeft de verkiezingscampagne in tijden van corona moeite om de belangstelling te wekken van de Israëli’s, die voor de vierde keer in twee jaar naar de stembus gaan.
‘De kiezer moet uit zijn coma worden wakker geschud en naar de stembus worden gelokt’, signaleert bijvoorbeeld Israel Hayom, de gratis krant die dicht bij Likoed staat, de rechtse partij van premier Benyamin Netanyahu.
De strijd tussen de twee grote politieke blokken is een nek-aan-nekrace, waarbij alles zal neerkomen op een paar zetels, schrijft de krant. ‘Het doel is daarom een hoge opkomst: we moeten het electorale potentieel van Israëlisch rechts maximaliseren’, aldus de krant.
Het dagbladMaariv publiceert, in samenwerking met radiostation 103 FM, de laatste opiniepeiling: de Likoed zou 28 van de 120 zetels in de Knesset (het Israëlisch parlement) krijgen. Netanyahu’s partij lijkt daarmee de grootste te worden, terwijl de andere partijen er ver achter liggen.
De anti-Bibi-partijen zouden volgens de laatste peilingen genoeg zetels krijgen om een rechtse coalitie te blokkeren
De belangrijkste conclusie van de peiling, stelt Maariv, is dat het rechtse blok – een coalitie van religieuze en ultranationalistische partijen die Netanyahu steunen – niet meer dan 58 zetels heeft. De anti-Bibi-partijen – oftewel de partijen die verklaren dat zij Netanyahu niet als premier willen – zouden volgens de peiling 62 zetels krijgen, genoeg om een rechtse coalitie te blokkeren, maar zonder dat ze zelf een levensvatbare regering kunnen vormen, wegens grote politieke verschillen onderling.
Hete adem
De Israëlische premier, die de hete adem in zijn nek voelt, is bezig het aantal campagnebijeenkomsten op te voeren, en probeert ook groepen buiten het traditionele electoraat van zijn partij te bereiken. Zo heeft hij verschillende Arabisch-Israëlische plaatsen bezocht en zelfs een kop koffie gedronken in een bedoeïenentent.
Maar volgens het oppositiedagblad Haaretz wedt Netanyahu vooral op wat de krant de ‘coronagok’ noemt. Hoewel zijn land wereldkampioen vaccineren is, ‘heeft hij ingezet op het onmiddellijk opengooien van de economie’, tegen het advies van de experts van het ministerie van Volksgezondheid in, en beweert hij dat Israël eind april van het virus zal zijn verlost.
De politieke toekomst van de premier is een van de belangrijkste kwesties die deze verkiezingen op het spel staan, schrijft Yediot Aharonot. De grote vraag, aldus het onafhankelijke dagblad in een ander artikel, is of Yair Lapid, de leider van de centrum-linkse Yesh Atid-partij (die op twintig zetels staat in de peiling van Maariv), bereid zal zijn na de verkiezingen concessies te doen, en toch zijn steun uit te spreken voor een regering met Netanyahu aan het hoofd.
Een nieuw onafhankelijk rapport beschuldigt China van genocide
In een document dat dinsdag door het Newlines Institute for Strategy and Policy in Washington werd gepubliceerd, verklaren vijftig internationale deskundigen dat de Chinese regering een beleid heeft gevoerd dat erop is gericht de Oeigoerse moslimminderheid ‘als groep te vernietigen’. Dit is de eerste keer dat een ngo een onafhankelijke analyse heeft gemaakt van de beschuldigingen van genocide in Xinjiang, aldus CNN.
Volgens het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken zijn tot twee miljoen mensen uit moslimminderheden ondergebracht in een uitgebreid netwerk van detentiecentra, waar voormalige gedetineerden beweren te zijn onderworpen aan indoctrinatie, seksueel misbruik en zelfs gedwongen sterilisatie. China ontkent deze aantijgingen en beweert dat de centra zijn ingericht om religieus extremisme en terrorisme te voorkomen.
In januari verklaarden de VS al dat er sprake was van genocide tegen Oeigoeren en andere moslims, en in februari heeft het Canadese Parlement ook gestemd voor een motie om de behandeling van Oeigoeren in Xinjiang als genocide te bestempelen, bericht Arab News.
Rusland en China bouwen samen een maanstation
Rusland en China zijn van plan een gezamenlijk maanstation te bouwen. Dit project, dat dinsdag (9 maart) door Moskou en Beijing in een persbericht werd onthuld, bestaat uit ‘een complex van experimentele onderzoeksfaciliteiten gecreëerd op het oppervlak en/of in de baan van de maan’, bericht The Verge.
Het Chinese ruimteagentschap benadrukte ook dat het station tot doel zal hebben ‘de vreedzame verkenning en het vreedzame gebruik van de ruimte door de gehele mensheid te bevorderen’, tekende de South China Morning Post op.
Rusland en China hebben in het verleden de Verenigde Staten beschuldigd van het militariseren van de ruimtevaart, vooral nadat Donald Trump in 2018 besloot een ruimtedivisie van het leger, de eerste ter wereld, op te richten, aldus de krant uit Hongkong.
Regeringspartij wint verkiezingen Ivoorkust
In de parlementsverkiezingen van Ivoorkust heeft de formatie van president Alassane Ouattara, de Rassemblement des houphouëtistes pour la démocratie et la paix (RHDP) een absolute meerderheid behaald, met 137 van de 254 zetels, meldde de nieuwssite Koaci dinsdag.
De oppositiepartijen wonnen 91 zetels. De regeringspartij van Ouattara verloor echter haar meerderheid in het parlement, die zij samen met haar vroegere bondgenoten in handen had na een stembusgang die zonder geweld verliep, in tegenstelling tot de presidentsverkiezingen van oktober.
De overwinning van de RHDP moet haar in staat stellen steun te blijven verlenen aan het ‘hervormingsbeleid’ van het staatshoofd, dat in oktober 2020 werd herkozen voor een omstreden derde termijn.
Over het rustige verloop van de verkiezingen publiceerde 360 Magazine gisteren al:
Het is lastig laveren voor premier Netanyahu. Nu eens wordt hij op rechts ingehaald door minister van Onderwijs Naftali Bennett. Dan weer wordt hij op links gepasseerd door minister Avigdor Lieberman, die nochtans ook als extreemrechts bekendstaat.
Bleek in het gezicht en met de onhandige houding van een puber die op bezoek moet bij een vervelende oom en tante, verscheen premier Benjamin Netanyahu op 16 november in de Knesset. Het was voor de stemming over het ‘hasdara’-wetsvoorstel [dat – volgens de Israëlische wet – illegale nederzettingen op Palestijnse privégrond moet gaan legaliseren]. De weerzin dat hij in deze kwestie was meegesleept door minister van Onderwijs Naftali Bennett was hem duidelijk aan te zien. Hij stemde vóór alle drie de wetsvoorstellen en verliet vervolgens haastig weer het parlement.
Netanyahu kon het zich niet veroorloven rechts te worden ingehaald door Bennett, temeer omdat de overgrote meerderheid van de Likoedpartij zich in het parlement opstelt als een kopie van het extreemrechtse Joodse Huis. Het lastige is dat het Joodse Huis een nichepartij is, terwijl Likoed al tientallen jaren regeert.
Het is niet de eerste keer dat Netanyahu nationale en strategische belangen ondergeschikt maakt aan machtspolitiek. Maar zo openlijk als nu lapte al heel lang niemand het Israëlisch en het internationaal recht aan zijn laars. Het sowieso al discutabele Joodse-nederzettingenbeleid op de rechter Jordaanoever wint er ook niet bepaald mee aan legitimiteit.
En met welk resultaat? De leiders van alle coalitiepartijen geven off the record toe dat deze wet tot geen enkele concrete beleidsmaatregel zal leiden. Maar Bennett ruikt electoraal gewin. Hij kan tegen zijn achterban zeggen dat hij nergens voor terugschrikt, zelfs niet voor het ten val brengen van de regering. En de premier zal er de schuld van krijgen.
Netanyahu heeft gezegd ermee te zitten dat een aantal van zijn ministers, hijzelf incluis, genoemd worden als potentiële verdachten voor het Internationaal Strafhof in Den Haag. Maar toch verkwanselde hij voor een handjevol virtuele zetels in de Knesset maar eventjes ’s lands reputatie.
Op 14 november was hij nog met een brede lach op de wekelijkse fractievergadering van zijn Likoedpartij verschenen. Hij bracht het nieuws dat de regering de vorige dag het wetsvoorstel had goedgekeurd over de muezzins [dat het volume van de oproep tot gebed van moskeeën omlaag moet brengen] en was zeer opgetogen, alsof hij zojuist de vernietiging van het Iraanse nucleaire programma had aangekondigd.
Een paar dagen later stemde deze leider van een land dat zich op het vlak van veiligheid en diplomatie in een extreem lastige situatie bevindt voor een wet waarmee hij zijn buren voor het hoofd stoot. Niet alleen waren sommige Likoedministers niet overtuigd van het nut van de wet, maar Netanyahu ging vooral in tegen de oppositie van de ultraorthodoxe partij Shas. Aryeh Deri herinnerde Netanyahu eraan dat er in de [gemengd Joods-Arabische] steden Haïfa, Ramallah en Acre al lokale overeenstemming was bereikt.
Muezzins
Daarnaast betoonde Shas zich gevoelig voor een argument van de Arabische Knessetleden. Die riepen in herinnering dat toen er gestemd moest worden over de dienstplicht voor de charedim [religieuze Joden], zij door de ultraorthodoxen waren gevraagd zich van stemming te onthouden, omdat dit thema de orthodoxen zo ‘nauw aan het hart ging’. De Arabische afgevaardigden legden uit dat het thema van de muezzin hun even nauw aan het hart ging. Ze wezen erop dat een dergelijke wet evengoed gebruikt zou kunnen gaan worden om de sirenes te verbieden die religieuze Joden oproepen tot de sabbat.
Shas, dat geen voorstander was van de wet op de regularisering van de illegale nederzettingen, dwong Netanyahu toen om de wet op de muezzins op te geven, in ruil voor de Arabische stemmen voor de hasdara. De stemming over de wet op de muezzin werd uitgesteld, waarschijnlijk voorgoed.
Het toppunt is dat de wet op de regularisering van de nederzettingen heel goed tijdens een plenaire zitting kan sneuvelen, of anders simpelweg door het Hooggerechtshof herroepen kan worden. Daar komt nog bij dat het lot van de illegale vooruitgeschoven nederzettingen wat de extreemrechtse minister van Defensie Avigdor Lieberman [niet-religieus] betreft getekend is en ze binnenkort ontruimd zullen worden.
Lieberman heeft een strategische koerswijziging ingezet
Dat heeft ermee te maken dat Lieberman een strategische koerswijziging heeft ingezet. Twee maanden voordat er in Washington een nieuwe regering aantreedt, kwam hij tegenover de pers met een opmerkelijke suggestie. Hij stelde voor om de brief waarin George W. Bush bouwactiviteiten binnen Israëlische blokken van nederzettingen toestond, maar de bouw van geïsoleerde nederzettingen afwees, weer als uitgangspunt te nemen. Een politieke uitspraak als deze had geen enkele andere minister in de huidige regering durven doen, zelfs niet een uit meer gematigde hoek.
De boodschap van Lieberman is dat Israël en de aantredende regering-Trump in de Verenigde Staten het eens zullen moeten worden over het te volgen beleid in de regio. In ruil voor het staken van bouwactiviteiten in geïsoleerde nederzettingen krijgt Israël de vrijheid om verder te bouwen binnen de belangrijkste nederzettingenblokken, waar zo’n tachtig procent van de kolonisten woont. Lieberman positioneert zich daarmee aan de uiterste linkerzijde van Netanyahu’s kabinet.
Nationale eenheid
Precies op deze kwestie waren de eindeloze onderhandelingen stukgelopen tussen Netanyahu en de socialistische leider Herzog over de vorming van een regering van nationale eenheid. En nu wordt het onderwerp dus weer op de agenda gezet door Lieberman, de man van wie gezegd werd dat zijn aantreden het Midden-Oosten in vuur en vlam zou zetten. Hij was degene die zei voorstander te zijn van de oprichting van een Palestijnse staat, waar hij de Arabisch-Israëlische steden vlak bij de ‘groene lijn’ naartoe wilde ‘overhevelen’.
Met deze nieuwe lijn geeft hij in feite de strijd met Netanyahu en Bennett om de extreemrechtse stem op. Toegegeven, hij zal wel nooit als ‘links’ te boek komen te staan. Maar nu het tijdperk-Trump is aangebroken en Europa weinig opheeft met Liebermans anti-Arabische racisme, zullen zijn voorstellen wellicht in goede aarde vallen.
De eerste Hebreeuwse krant die in 1919 onder Engels mandaat uitkwam. ‘Het land’ is dé krant voor Israëlische politici en intellectuelen.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
