Tag: Madrid

  • Ook in Spanje boerenprotesten: tractors rijden door Madrid

    Ook in Spanje boerenprotesten: tractors rijden door Madrid

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » ‘Zeker zestig doden bij Oekraïense luchtaanval op Russische troepen’

    » Onderzoek naar dood Chileense dichter Pablo Neruda heropend

    Volgens de boeren is er te weinig steun van de regering

    Honderden tractoren hebben woensdag het verkeer in Madrid geblokkeerd, tijdens een protest van talloze boeren die zeggen dat er te weinig steun is van de regering. Dat schrijft El País. Net als boeren de afgelopen tijd in Polen, Griekenland en Tsjechië riepen de Spaanse boeren op tot minder bureaucratie rond het landbouwbeleid van de Europese Unie en tot een versoepeling van de milieuregels.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Toen de tractoren eenmaal arriveerden in het centrum van Madrid, ontstonden er rellen met de politie. Ook werden journalisten lastiggevallen. Vakbondsleden en demonstranten in gele hesjes sloten zich later aan en het protest groeide uit tot een anti-regeringsprotest.

    Boeren in Spanje kampen al langere tijd met problemen vanwege de aanhoudende droogte in het land. Volgens de boeren in het land zorgen de regels vanuit Europa voor meer obstakels en oneerlijke concurrentie.

  • Madrileense jongeren feesten in nachtclubs met Nederlandse xtc

    Madrileense jongeren feesten in nachtclubs met Nederlandse xtc

    Veel van de in Nederlandse laboratoria geproduceerde synthetische drugs komen in het nachtleven van Madrid terecht. Voordat ze daar verkocht worden, is er een hele schakel koeriers die een graantje meepikken. Vaak een uitstekende manier om rond te komen.

    ‘In een goede maand verdiende ik ongeveer 1200 euro, alleen al met xtc. Reken je andere drugs mee, dan kwam ik uit op zo’n 3000 euro,’ zegt de 23-jarige Sandra (niet haar echte naam). In één jaar tijd verdiende ze 32.000 euro met de verkoop van drugs in de populairste nachtclubs van Madrid. ‘Ik hoefde daarnaast niet eens te werken. Het was genoeg om van rond te komen,’ zegt ze.

    Sandra was de laatste schakel in een lange keten waarbij duizenden mensen betrokken zijn. De handelswaar: mdma, in de volksmond beter bekend als xtc, dat in het hart van Europa wordt geproduceerd. De Verenigde Naties meldden dat 58 procent van de drugslaboratoria die in de periode 2015-2019 werden ontdekt, zich op het oude continent bevonden. En Nederland is onmiskenbaar het mekka van de synthetische drugs. Van de 28 mdma-laboratoria die in 2019 in de EU werden ontmanteld, bevonden zich twintig in Nederland, volgens het European Drug Report 2021.

    De waaromvraag

    Een Nederlandse studie, getiteld Waarin een klein land groot kan zijn, ging datzelfde jaar in op de waaromvraag. De conclusies waren helder: ideale ligging en infrastructuur, gebrek aan personeel om drugscriminaliteit te onderzoeken en een niet al te strenge rechtspraak, waardoor het land de ideale plaats is om xtc te produceren en wereldwijd te exporteren.

    Inspecteur Manuel Llorente zette zich bij de afdeling verdovende middelen van de UDYCO (Eenheid Drugs en Georganiseerde Misdaad van de Nationale Politie) vijfentwintig jaar lang in voor de bestrijding van de drugshandel. Hij beschrijft hoe de drugs in de Spaanse hoofdstad aankomen. ‘De xtc die in Madrid wordt verkocht, komt gewoonlijk over de weg aan vanuit Nederland. Voor het transport gebruiken ze handelsroutes. Het gaat om gewone mensen die in hun vrachtwagen of auto een rugzak of sporttas met honderdduizend pillen meenemen.’ Op een bepaald moment overhandigt de chauffeur die op een vooraf afgesproken punt, zoals een benzinestation, aan een volgende tussenpersoon, die vervolgens met de goederen doorreist naar Spanje. ‘Zo verdient hij zijn 2000 euro. Dat gebeurt continu,’ aldus Llorente.

    Vanaf het moment dat de Spaanse grens gepasseerd is en totdat de consument wordt bereikt, gaat de xtc langs verschillende tussenpersonen. ‘Er zijn normaal gesproken ten minste drie stappen. Allereerst is er de chauffeur. Dan zijn er vijf of zes mensen die de boel verdelen. Vervolgens zijn er allerlei jongeren, scholieren vaak, die honderd of tweehonderd pillen overnemen om die door te verkopen,’ vertelt Llorente. Hij voegt daaraan toe: ‘In Spanje zijn er geen grote laboratoria, al zijn er de laatste jaren wel enkele ontdekt in de streek van Logroño en Navarra. Die zijn inmiddels ontmanteld.’ De inspecteur zegt dat de belangrijkste betrokken drugsbendes uit Nederland en Bulgarije komen, hoewel recentelijk ook de Arabische en Zuid-Amerikaanse georganiseerde misdaad zijn intrede heeft gedaan.

    Hij bracht me pillen uit zowel het noorden als het zuiden, zodat ik verschillende soorten had

    Zo kwamen de drugs ook terecht bij Sandra, de koerier. ‘Ik had een vrij normale leverancier; hij had altijd genoeg en het was van hoge kwaliteit. Hij bracht me pillen uit zowel het noorden als het zuiden, zodat ik verschillende soorten had. De xtc uit het zuiden was sterker, daar werd je behoorlijk high van.’ Dan was het haar beurt om aan de slag te gaan en de koopwaar aan de man te brengen.

    Soms sloot ze een deal via WhatsApp of een soortgelijke app. Maar het zwaartepunt van de handel was het uitgaans-leven. ‘Ik ging op vrijdag, zaterdag en zondag altijd naar disco’s. Daar kwam ik dan als de Wijzen uit het Oosten, met zo’n tachtig tot negentig pillen en 50 gram xtc in kristalvorm. Ik had ook 50 gram cocaïne en 40 à 50 gram speed bij me. Een beetje van alles wat, heel gevarieerd. Dat verkocht ik dan vrij gemakkelijk, omdat mensen verschillende soorten drugs namen,’ vertelt Sandra. ‘Zo verkocht ik ’s nachts wat en dan bewaarde ik de rest voor de volgende ochtend, omdat ik het dan tegen een hogere prijs kon verkopen omdat de nood dan hoger was.’

    In een mindere maand verdiende Sandra alleen al met de verkoop van xtc 750 euro; in een goede maand was dat 1200 euro. Elk weekend verkocht ze in de populairste nachtclubs van de hoofdstad zo’n 30 gram van de drug aan feestende Madrileense jongeren. Daar kon ze de andere drugs die ze verhandelde dan nog bij optellen. ‘Ik hoefde ruim een jaar niet te werken en had genoeg geld om te doen wat ik wilde, ook nog nadat ik was gestopt.’

    De vetste pil

    Alsof het nog niet genoeg is, stellen deskundigen vast dat de doses van de drug in de loop der jaren steeds sterker worden. Fernando Caudevilla is huisarts, onderzoeker en drugsvoorlichter. Vijftien jaar geleden publiceerde hij een boek over xtc, en hij zegt dat de huidige situatie weinig meer te maken heeft met hoe het toen was. Destijds bevatten de pillen 80 milligram mdma, vertelt hij, en waren ze van zeer lage kwaliteit. Maar tegenwoordig doen dealers en producenten ‘een spelletje wie de vetste pil kan maken’, zodat er nu exemplaren met tot wel 250 milligram in omloop zijn. Maar hoe zuiver zijn deze nu echt?

    De realiteit is dat het moeilijk is vast te stellen. Tot 2017 werd in de jaarverslagen van het Nationaal Instituut voor Toxicologie relevante informatie verzameld over de samenstelling van drugs die door de rechtshandhaving in beslag waren genomen. Maar de gegevens lijken de laatste jaren ondoorzichtig te zijn geworden. Gedurende de drie maanden dat dit onderzoek liep is het, ondanks talrijke pogingen, onmogelijk gebleken om aan informatie van overheidsinstellingen te komen.

    Het gemiddelde mdma-gehalte van de kristallen bedroeg 78,7 procent, waarbij sommige monsters meer dan 90 procent bleken te bevatten

    Energy Control is een programma van de Asociación Bienestar y Desarrollo [Vereniging voor Welzijn en Ontwikkeling], die al ruim twintig jaar gratis testen aanbiedt aan consumenten die willen weten wat er in hun drugs zit. Voor dit artikel heeft Energy Control gegevens verstrekt over alle mdma-monsters die het in de afgelopen tien jaar in Madrid heeft geanalyseerd. Maar, waarschuwt huisarts Caudevilla, je moet wel weten wat die betekenen. ‘Wat Energy Control doet, heeft voor- en nadelen; ze bieden een moment-opname van wat er op dat moment op straat rondgaat. De Nationale Politie kijkt op een ander niveau naar de inbeslagnames, en komt op die manier met aanvullende informatie. In de gegevens van Energy Control zijn sommige waarden waarschijnlijk aan de hoge kant. Vaak laten mensen namelijk pas iets testen als ze vermoeden dat het zeldzaam is; als ze denken dat het niet zeldzaam is, laten ze het ook niet testen.’

    Xtc wordt door Energy Control het meest geanalyseerd, gevolgd door cocaïne en speed. Sinds 2011 was het gemiddelde mdma-gehalte per pil 150 milligram, met uitschieters van 300 milligram in sommige pillen. Het gemiddelde mdma-gehalte van de kristallen bedroeg 78,7 procent, waarbij sommige monsters meer dan 90 procent bleken te bevatten. ‘De verhouding tussen deze twee aangeboden vormen was vrij gelijkmatig. Iets meer dan de helft, ongeveer 52 procent van de monsters, betrof kristallen,’ aldus Berta de La Vega, coördinator van Energy Control in Madrid.

    Goede kwaliteit

    In het algemeen is Spaanse xtc van goede kwaliteit, iets wat in andere landen niet altijd het geval is. Dat vertelt Silvia (niet haar echte naam), een regelmatig gebruiker van deze drug. ‘In het Verenigd Koninkrijk heb ik het verschillende keren gebruikt, en meestal kon je direct al zien dat het geen mdma was. Dan voelde je niets, alleen angst en een gevoel van onbehagen,’ zegt ze. ’Dat is me ook overkomen in Thailand en Hongkong, toen ik op reis was. Zo leerde ik dat je het niet moet nemen als je op vakantie bent, tenzij je iemand hebt ontmoet die je echt kunt vertrouwen. De kwaliteit van mdma die je in Spanje vindt, is in vergelijking met andere landen erg goed. Zelfs niet-Spanjaarden vinden dat.’

    Volgens Caudevilla is de reden voor de hoge zuiverheidsgraad dat het om een stof gaat die moeilijk te vervuilen is; in pilvorm is dat zelfs nagenoeg onmogelijk. Bovendien is dat ook niet de moeite waard, zegt klinisch psycholoog José Carlos Bouso, doctor in de farmacologie en wetenschappelijk directeur van de stichting Iceers: ‘Het is duurder om het te versnijden dan om het zuiver te verkopen. Als het niet zuiver is, is de synthese niet helemaal geslaagd. Het gaat dan, met andere woorden, om processen van synthese waarbij de zuivering nog niet is voltooid. Maar het is zeer zeldzaam dat ermee gerommeld is: omdat het synthetiseren van een gram mdma nog geen euro kost, heeft het weinig zin om het ergens mee te gaan vervuilen.’

    Sandra legt uit dat xtc een aantal voordelen heeft die de drug voor gebruikers heel aantrekkelijk maakt. Veel mensen vinden het bijvoorbeeld eng om iets in hun neus te stoppen, zoals cocaïne. Xtc in pilvorm, of verdund in een drankje, is gemakkelijker en geeft je meer controle over de dosis. Ook hoef je geen afgelegen plekje op te zoeken om het in te nemen, want de inname gebeurt grotendeels onopgemerkt. 

    En het is natuurlijk ook een economische kwestie. ‘Werkende mensen met veel geld gebruikten altijd cocaïne. Maar mensen die het wat minder breed hadden, of die al veel hadden uitgegeven, gingen voor het goedkope spul. Een halve gram mdma-kristal kost 15 euro, een hele gram 20 euro. Cocaïne kost al snel 50 à 60 euro per gram – voor klanten een groot verschil.’

    Verlies van magie

    Bouso zegt dat verslaving aan xtc weliswaar voorkomt, maar niet gebruikelijk is. Bovendien zorgt aanhoudend gebruik ervoor dat de effecten afnemen, wat ook wel bekendstaat als het ‘verlies van de magie’. ‘Laten we zeggen dat mdma een stof is die mensen geneigd zijn gedurende een zeer specifieke periode in hun leven te gebruiken. Het komt en gaat.’ 

    Ook Sandra zag zelf wel in dat haar relatie met de drug slechts tijdelijk was. ‘Ik was me daar heel erg van bewust. Ik wilde er niet mijn hele leven aan vast blijven zitten, ik wilde gewoon geld verdienen en er dan mee stoppen.’

    Xtc is nu al tientallen jaren verankerd in de samenleving, met een illegale markt die de productie- en handels-methoden tot in het extreme heeft verfijnd en die op volle toeren draait. De drug wordt op grote schaal geconsumeerd en de zuiverheidsgraad heeft recordhoogten bereikt. Van Nederland tot de nachtclubs van Madrid speelt jan en alleman een sleutelrol in de hoogtijdagen van deze drug, met de Spaanse hoofdstad als belangrijke verspreidingsplek. a536b237 c8c3 49de b2d7 8989a7d894c1

     

  • Bombrief ontploft bij Oekraïense ambassade Madrid

    Bombrief ontploft bij Oekraïense ambassade Madrid

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » San Francisco stemt in met gebruik killerrobots

    » Frans stokbrood nu UNESCO-werelderfgoed

    Een medewerker van de ambassade raakte gewond bij de explosie

    Bij de Oekraïense ambassade in Madrid heeft woensdag een explosie plaatsgevonden nadat er een bombrief was bezorgd. Volgens CNN Español was de brief gericht aan de Oekraïense ambassadeur. Een medewerker van de ambassade raakte gewond bij het openen van de explosieve brief.

    Naar aanleiding van het incident heeft de Oekraïense minister van Buitenlandse Zaken Dmytro Koeleba opdracht gegeven om de beveiliging van alle Oekraïense ambassades in het buitenland aan te scherpen. ‘Wie er ook achter deze explosie zit, zal er niet in slagen Oekraïense diplomaten te intimideren,’ aldus Koeleba.

    Later op de dag werd er bij een nog onbekende Spaanse wapenfabrikant ook een bombrief bezorgd. Of het om hetzelfde soort explosief gaat als op de Oekraïense ambassade wordt nog onderzocht. Wat wel duidelijk is, is dat de brief uit Oekraïne kwam en dat de fabrikant C-90-raketwerpers ontwierp die worden gebruikt in de oorlog in Oekraïne.

    Lees ook:

  • Voor 7 euro met de trein van Madrid naar Valencia

    Voor 7 euro met de trein van Madrid naar Valencia

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Vrijspraak veroordeelden voor de moord op Malcolm X

    » Ontbossing Braziliaanse Amazone sterk toegenomen

    Nieuwe goedkope hogesnelheidstrein tussen Madrid en Valencia

    AVLO, de goedkope hogesnelheidstrein van het Spaanse staatsspoorbedrijf Renfe, lanceert in maart een nieuwe route tussen de steden Madrid en Valencia, die al wordt bediend door hogesnelheidstreinen AVE en intercity’s, bericht El País. Met een prijs vanaf 7 euro voor een enkele reis worden tickets aanzienlijk goedkoper. Het tarief geldt voor reizigers in de daluren die ruim van tevoren boeken.

    Renfe wil concurreren met de goedkope hogesnelheidstrein Ouigo van het Franse SNCF, dat in het voorjaar ook een Madrid-Valenciadienst begint, en hoopt automobilisten te lokken. Veel mensen nemen de trein tussen Madrid en Barcelona, maar dat geldt vanwege de kortere afstand nog niet tussen Madrid en Valencia.

    Lees ook:

  • Pandemie raakt vooral jongeren, vrouwen en mensen van kleur | Podemos verlaat regering

    Pandemie raakt vooral jongeren, vrouwen en mensen van kleur | Podemos verlaat regering

    Hoofd Podemos vertrekt uit de regering

    Na de afgelopen jaren het politieke leven in Spanje op zijn kop te hebben gezet, sloeg Pablo Iglesias maandag de regeringsdeur dichtschrijft El País. Zijn plan is om te gaan deelnemen aan de regionale verkiezingen op 4 mei in Madrid. De leider van radicaal links en vicepresident van de Spaanse regering deelde dit mee aan de socialistische premier Pedro Sánchez.

    Iglesias, oprichter en nummer één van Podemos sinds de oprichting in 2014, gaf aan dat de huidige minister van Arbeid, Yolanda Díaz, hem zou vervangen als vicepresident van de regering en als kandidaat tijdens de volgende parlementsverkiezingen, gepland voor 2023.

    Zijn besluit komt iets meer dan een jaar na de vorming van de eerste coalitieregering in het land sinds het einde van de dictatuur van Franco. ‘Deze beslissing zal ingrijpende gevolgen hebben voor de politiek van Madrid en Spanje, niet alleen voor Podemos, maar voor alle partijen’, meent La Vanguardia.

    ‘Hij speelt hoog spel: Of hij wordt president van Madrid, of hij zal de politiek moeten verlaten’

    Volgens El Periódico vormt de beslissing van Iglesias een ‘risicovolle operatie die zal bijdragen aan een verdere polarisering van de Madrileense politiek, die al was aangewakkerd door de trumpistische standpunten van Isabel Díaz Ayuso. Ayuso, leider van de rechtse Volkspartij, verzocht vorige week samen met de liberale Ciudadanos-partij om vervroegde verkiezingen. Zij toonde zich dan ook ‘verheugd dat ze nu eindelijk in de topman van Podemos een geschikte kandidaat had gevonden om tegen te strijden’, aldus het Catalaanse ochtendblad, dat ‘een giftige verkiezingscampagne’ voorspelt ‘met populistische uitbarstingen aan beide kanten’.

    Volgens dagblad ABC is dit een ‘wanhopige poging om Podemos te redden van een ondergang’, aangezien de partij in de huidige formatie weinig voor elkaar heeft gekregen. Iglesias speelt hiermee hoog spel, aldus El Periódico; ‘Of hij wordt president van Madrid, of hij zal de politiek moeten verlaten’.


    Bolsonaro vervangt opnieuw de minister van Volksgezondheid

     De Braziliaanse president kondigde maandag aan dat hij generaal Eduardo Pazuello zou vervangen, die zojuist de bestelling van 138 miljoen doses had aangekondigd om een ​​nog te traag verlopende vaccinatiecampagne te versnellen. Zonder enige medische ervaring was hij aangesteld als interim-minister bij het ministerie van Volksgezondheid na het aftreden van oncoloog Nelson Teich midden mei, die net als zijn voorganger Luiz Henrique Mandetta kritiek leverde op de door Bolsonaro voorgestelde aanpak van de pandemie.

    ‘Het feit dat iemand sterren op zijn epauletten draagt, is geen garantie voor bekwaamheid (…). Generaals verliezen oorlogen. Pazuello verloor de zijne’, schrijft een columnist in O Globo,

    Pazuello wordt vervangen door Marcelo Queiroga, voorzitter van de Braziliaanse Vereniging voor Cardiologie. De benoeming van laatstgenoemde komt terwijl de epidemie in Brazilië blijft verslechteren. Ziekenhuizen zitten bijna aan hun maximale capaciteit en de afgelopen week werden dagelijks meer dan tweeduizend sterfgevallen geregistreerd.


    Mannelijke slachtoffers van seksueel geweld krijgen in Japan geen steun

    In 2017 werd in Japan de term ‘slachtoffer van verkrachting’ verbreedt tot mannen. Asahi Shimbun publiceerde een enquête onder mannen die seksueel geweld hebben ondergaan, om te kijken of zij zich inderdaad gesteund voelden.

    Hieruit kwam naar boven dat in een samenleving waar vrouwelijke slachtoffers al worstelen om toegang te krijgen tot de nodige hulp, het geweld dat mannen ondergaan taboe is, met als gevolg dat mannelijke slachtoffer vaak in isolement leven. ‘Omdat ik een man ben, wilden mensen nooit geloven dat ik slachtoffer was. Mijn hele leven heb ik deze vernedering alleen ondergaan’, zegt bijvoorbeeld een man van in de veertig, die op zijn dertiende herhaaldelijk werd verkracht door een studievriend.

    Een dertigtal psychiaters en psychotherapeuten weigerde hem te behandelen, met het argument dat ze weinig kennis hebben van mannelijke slachtoffers. Een van hen zei letterlijk: ‘Vergeet het maar. Ik zou je hebben behandeld als je een vrouw was, maar dat ben je niet.’

    Takehito Kurono, die groepstherapie organiseert voor mannelijke slachtoffers, onderstreept dat stereotypen over mannen het mannen vaak moeilijk maken om de ondersteuning te bieden die ze nodig hebben. ‘Volgens het cliché moeten ze sterk en zelfs ongevoelig zijn.’

    Overweldigd

    Momenteel is de ondersteuning die lokale autoriteiten bieden, vaak gericht voor vrouwen, al grotendeels ontoereikend, schrijft de krant. De 48 afdelingen van het land tellen nu minimaal één opvangcentrum voor slachtoffers van seksueel geweld. Of daar mannen terecht kunnen, verschilt per instelling. De centra zouden al ‘overweldigd’ zijn door het aantal vrouwelijke slachtoffers. ‘Om voor mannen te zorgen, zou je een speciale spreekkamer en een gespecialiseerde arts nodig hebben’, zegt een medewerker van een van de centra.

    ‘Betere steun voorkomt dat slachtoffers wegzinken in eenzaamheid. We hebben een grotere mobilisatie nodig vanuit de politiek’, verklaart Nobuki Yamaguchi, een psychotherapeut gespecialiseerd in de zorg voor mannen.


    Pandemie raakt vooral jongeren, vrouwen en mensen van kleur

    De vele meldingen tijdens de pandemie van jongeren met psychische klachten leidt tot een wereldwijde crisis die onmiddellijke aandacht vereist, volgens een nonprofitorganisatie die bijna vijftigduizend mensen in acht landen ondervroeg en een uitgebreid overzicht gaf van de impact van de pandemie op de geestelijke gezondheid, schrijft The New York Times.

    Meer dan een op de vier respondenten gaf aan te kampen met of het risico te lopen op klinische aandoeningen, en dat aantal steeg tot bijna een op de twee voor de leeftijd van achttien tot vierentwintig jaar, aldus het rapport, dat werd vrijgegeven door Sapien Labs, een Amerikaanse nonprofitorganisatie die zich toelegt op begrip van de menselijke geest.

    Het rapport, gebaseerd op gegevens verzameld uit een online, anonieme enquête waarvan de bevindingen maandag werden gepubliceerd, richtte zich op Australië, Groot-Brittannië, Canada, India, Nieuw-Zeeland, Singapore, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten. Veertig procent van de respondenten in de leeftijd van achttien tot vierentwintig jaar gaf aan zich verdrietig, somber of moedeloos te voelen en last te hebben van ongewenste, vreemde en obsessieve gedachten.

    Het rapport dringt er bij regeringen op aan zich te richten op beleid voor de gehele bevolking, in plaats van de huidige individuele benadering

    ‘De pandemie heeft de trends die er al waren, verergerd’, zegt dr. Tara Thiagarajan, oprichter en hoofdwetenschapper van Sapien Labs. ‘Vooral sociaal isolement heeft een grotere impact gehad op jonge mensen, en velen van hen over de rand geduwd.’

    Andere studies hebben aangetoond dat de pandemie een onevenredig grote invloed heeft gehad op de geestelijke gezondheid van jongeren, vrouwen en mensen van kleur.

    Preventie

    Geestelijke gezondheidsdeskundigen waarschuwden al eerder voor de langetermijneffecten van de pandemie, waaronder waarschijnlijk een economische recessie en de psychologische gevolgen van langdurig sociaal isolement.

    De auteurs van het rapport, dr. Thiagarajan en Jennifer Newson, drongen er bij regeringen op aan zich te concentreren op beleid op het gebied van geestelijke gezondheid voor de gehele bevolking, in plaats van op individuele benaderingen, die nu vaak de voorkeur genieten.

    ‘Hoewel in de geestelijke gezondheidszorg de focus lag op zelfzorg via apps, therapie en andere programma’s, kunnen sociaal en economisch beleid en institutionele cultuur een grote rol spelen bij het verzachten van onze huidige geestelijke gezondheidscrisis en de preventie van toekomstige crises’, aldus het rapport.

  • Eerste reacties op Biden | Einde aan kuikenslacht | Verontwaardiging in Mali

    Eerste reacties op Biden | Einde aan kuikenslacht | Verontwaardiging in Mali

    De buitenlandse pers over Joe Bidens speech en eerste acties

    ‘Biden is geen spreker van het kaliber van de man die hij loyaal diende als vicepresident, Barack Obama’, merkt de Zuid-Afrikaanse site Daily Maverick op. Maar zijn toespraak was ‘genoeg om enkele demonen uit te drijven die de natie de afgelopen vier jaar hebben achtervolgd’.

    Een toespraak ‘die niet uitblonk in retorische pracht’, vindt ook The Guardian, ‘maar perfect paste bij het moment. Menselijk, eerlijk en nuchter, precies zoals Biden is.’ Volgens het Britse dagblad boden deze paar minuten ‘een glimp van een land dat de afgelopen vier jaar nauwelijks zichtbaar was: een Amerika dat de rest van de wereld weer kon bewonderen’.

    ‘De nieuwe 46ste president van de Verenigde Staten zal nooit de messias zijn van een deel van de Amerikaanse bevolking, zoals zijn voorganger,’ aldus het rechtse Le Soir uit België. ‘Hij wekt geen devotie op, zoals vandaag de dag nog steeds is te bespeuren bij degenen die terugverlangen naar Barack Obama. Hij is een 78-jarige man die al bijna een halve eeuw backstage in Washington zit.’

    Het is niettemin aan hem te danken dat ‘de reis naar het einde van de nacht van de Verenigde Staten en het Westen, met Donald Trump als grote stuurman, eindigde’, onderstreept El PaísNu staat hij voor ‘de herculische taak’ om zijn land te genezen ‘tijdens een presidentiële termijn die de meest complexe sinds de Tweede Wereldoorlog belooft te worden’.

    ‘Geen tijd te verspillen’

    Na de traditionele ceremonies in het Capitool en een moment van stilte bij het graf van een onbekende soldaat – vergezeld van zijn voorgangers Barack Obama, Bill Clinton en George W. Bush – verhuisde Joe Biden naar het Witte Huis, waarschuwend, op zijn Twitter-account, dat er ‘geen tijd te verliezen was bij het aanpakken van de crises’ die het land troffen.

    Nauwelijks gezeten aan zijn bureau, waar hij een brief vond die was achtergelaten door Donald Trump – een ‘zeer vriendelijke’ brief , verzekerde de nieuwe inwoner van het Witte Huis zonder verdere details te geven – hield Joe Biden zijn belofte door ‘een grootschalige aanval op de erfenis van zijn voorganger’ te lanceren, merkt The New York Times op.

    Met de onmiddellijke ondertekening van vijftien uitvoeringsbesluiten ‘veegde de president de reactie van Donald Trump op de pandemie terzijde, keerde hij zijn milieuagenda om, ontmantelde zijn anti-immigratiebeleid, bevorderde het economisch herstel en herstelde de federale inspanningen om diversiteit te bevorderen’, somt de New Yorkse krant vervolgens op.

    Een beroep op Trudeau

    De Verenigde Staten trad weer toe tot de Overeenkomst van Parijs en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), zette het werk stop aan de muur aan de grens met Mexico, hervormde het immigratiebeleid en stelde het dragen van een masker in federale ruimtes verplicht.

    Het Mexicaanse Proceso verklaart dat de persdienst van het Witte Huis ‘de pers toestemming had gegeven om de ondertekening van de decreten bij te wonen, die het eerste uitvoerende besluit van het Biden-presidentschap markeren’.

    Een ander teken van een breuk met de vorige regering was de herinvoering van de wekelijkse persconferentie, die de nieuwe woordvoerder van het Witte Huis, Jen Psaki, aankondigde. Dit in overeenstemming met de toezegging van Joe Biden ‘om transparantie en de waarheid terug te brengen binnen de regering, en om de waarheid te verkondigen, hoe moeilijk die ook is om te horen’, aldus de South China Morning Post.

    Psaki maakte van de gelegenheid gebruik om aan te kondigen dat Joe Bidens eerste oproep aan een buitenlandse leider op vrijdag gereserveerd zou zijn voor Justin Trudeau, de Canadese premier. Ongetwijfeld zal dit gaan over een ​​ander decreet dat woensdag door de Amerikaanse president is ondertekend: de blokkering van het Keystone XL-pijplijnproject – een beslissing die, volgens The Globe and Mail, ‘teleurstelling’ veroorzaakte bij Trudeau.


    De terugkeer van Alibaba’s Jack Ma

    China’s beroemdste zakenman, miljardair Jack Ma, dook woensdag op tijdens een online conferentie, maanden na zijn verdwijning uit het publieke oog die de speculatie voedde dat hij mogelijk in strijd was met de wet, schrijft Caixin Global.

    De oprichter van Alibaba Group Holding Ltd. sprak woensdag op een jaarlijks online-evenement dat bedoeld was om de prestaties te bevorderen van leraren in de landelijke gebieden van China. Ma was zelf leraar Engels voordat hij Alibaba oprichtte, dat nu een van ’s werelds meest waardevolle bedrijven is met een marktwaarde van bijna $ 700 miljard.

    Het nieuws van de terugkeer van Ma leidde tot een rally van de in Hongkong genoteerde aandelen van het bedrijf, die woensdag met bijna 9% stegen.


    Gasexplosie in het centrum van Madrid

    Een enorme gasexplosie verwoestte een gebouw in het centrum van Madrid, waarbij minstens drie mensen om het leven kwamen en velen gewond raakten, meldt El Confidencial. Er wordt nog steeds één persoon vermist en een van de gewonden is in ernstige toestand. 

    Zes verdiepingen van het pand, dat grenst aan een bejaardentehuis, werden weggeblazen en de gevel werd volledig gestript. Volgens El País raakte geen van de bejaarden gewond.

    De Spaanse krant citeert de presidente van de autonome gemeenschap Madrid, Isabel Díaz Ayuso, die haar volledige medewerking heeft aangeboden aan de gemeenteraad van de hoofdstad en uitspreekt de ‘moeilijke periodes’ te betreuren die zowel de stad als de regio doormaken. ‘Wat we nu moeten doen is wachten, het zal een middag duren, stel ik me voor, totdat de brandweerlieden bij het einde van het gebouw komen en ontdekken wat er is gebeurd,’ aldus Ayuso.


    Duitsland maakt een einde aan het doden van kuikens

    Duitsland zal geen hanenkuikens meer doden in de leghennenbedrijven, meldt Deutsche WelleElk jaar worden in Duitsland ongeveer 45 miljoen kuikens gedood, ‘nauwelijks uit het ei gekomen’. De wet, die woensdag door de federale regering is aangenomen, is bedoeld om de geslachtsbepaling van eieren te verbeteren, zodat mannelijke eieren kunnen worden vernietigd voordat ze uitkomen. 

    Dierenbeschermingsverenigingen hebben het initiatief over het algemeen verwelkomd, maar betreuren dat de aankondiging niet meer in het algemeen vraagtekens plaatst bij het intensieve fokken van leghennen en kippen.


    ‘De Fransen hebben misschien een huwelijksfeest in Mali gebombardeerd. En niemand lijkt er iets om te geven’

    Dat is de kop van een artikel in Middle East Eye. ‘De Fransen zeggen dat ze gewapende strijders hebben gedood, maar net als bij de Amerikaanse aanvallen op Jemen, Afghanistan en Somalië, is er geen bewijs dat de slachtoffers van de recente drone-aanvallen strijders waren.’

    In de middag van 3 januari zette het Franse leger een Reaper-drone in boven het dorp Bounti in het centrum van Mali. De drone liet drie bommen vallen op een woning in een open gebied buiten het dorp, waarbij tientallen rebellenstrijders omkwamen, meldde het Franse leger.

    Maar uren na de aanval zeiden verschillende getuigen uit Bounti dat een reeks bommen een bruiloftsfeest in het dorp had getroffen, waarbij tot twintig burgers omkwamen en verscheidene anderen gewond raakten. Volgens Jeunesse Tabital Pulaaku, een belangenbehartigingsgroep voor Fulani-herders, werd ook de vader van de bruidegom vermoord. De groep publiceerde later de namen van negentien burgers die bij de aanval het leven lieten. Zeven anderen liepen verwondingen op, zeiden ze.

    ‘Degenen die werden gedood waren burgers’, vertelde Hamadoun Dicko, de president van de groep, aan Reuters. ‘Of er op het moment van de inval jihadisten waren of niet, dat weet ik niet.’

    ‘We classificeren patiënten niet als burgers of strijders; we vinden mensen die medische hulp nodig hebben en we proberen ze te behandelen’

    Juan Carlos Cano, het hoofd van de missie van Artsen zonder Grenzen (AZG) in Mali, vertelde Middle East Ey dat zijn personeel die avond acht gewonden had behandeld vanuit de stad. ‘De gewonden en degenen die hen vergezelden, spraken van luchtaanvallen; ze zeiden dat het een bruiloft was en dat er een paar doden vielen,’ zei Cano.

    Maar hij voegde eraan toe dat het voor hem onmogelijk zou zijn om te concluderen wie de gewonden waren. ‘We classificeren patiënten niet als burgers of strijders; we vinden mensen die medische hulp nodig hebben en we proberen ze te behandelen.’

  • In Madrid gaat de show nog steeds door

    In Madrid gaat de show nog steeds door

    In de Spaanse hoofdstad zijn de theaters sinds juli weer open, een uitzondering in Europa. Hoe kan dat in een stad die onevenredig hard is getroffen door de pandemie?

    ‘Het applaus was overweldigend en de bijna duizend toeschouwers waren ontroerd. Een beetje zoals de wereld voor covid-19, maar dan met een mondkapje op’, schrijft Spanjecorrespondent Sandrine Morel in Le Monde. Ze bezocht deze week de opera Don Giovanni van Mozart (in de versie van Claus Guth) in het Teatro Real, het operahuis van Madrid. ‘Een eigenaardige ervaring. Wat ongetwijfeld te maken had met het vreemde gevoel onder het publiek zo bevoorrecht te zijn in een wereld waar de cultuur tot stilstand is gekomen’, aldus Morel.

    Terwijl wereldwijd de meeste grote operahuizen zijn gesloten, zoals The Metropolitan Opera in New York, Convent Garden in Londen en La Scala in Milan, is het Teatro Real al sinds juli weer open, zij het met een lagere bezetting. Zelfs toen in september en oktober de tweede golf de Spaanse hoofdstad hard trof – meer dan 43 procent van de bedden op de intensive care waren door coronapatiënten bezet – en een nieuwe lockdown dreigde, bleef in de regio Madrid het grootste deel van de culturele programmering in stand, aldus Le Monde. Dat uit contactonderzoek bleek dat er geen clusters waren te herleiden tot theaters was voor het regiobestuur reden genoeg om de zalen open te houden. Op dit moment daalt het aantal besmettingen in Spanje weer.

    dongiovanni 1
    Don Giovanni van Mozart in het Teatro Real in Madrid op 16 december 2020, in de versie van Claus Guth. Alleen de hoofdrolspelers dragen geen mondkapje. – © Javier del Real

    ‘In zes maanden tijd hebben we geen uitbraken gehad’, verklaart Marta Rivera de la Cruz, regiominister voor Cultuur en Toerisme – en romanschrijver – tegenover Le Monde. ‘Het was belangrijk om het culturele weefsel in stand te houden. Daarom hebben we deze zomer en herfst veel festivals georganiseerd en hebben we theaters financiële steun geboden, op voorwaarde dat ze weer opengaan.’ De enige beperkingen zijn de verplichting van een mondkapje voor het publiek en een maximale bezetting van 75 procent, met één vrije zitplaats tussen iedere twee personen of groepen die een reservering maken – wat de maximale bezetting in de praktijk op ongeveer 65 procent brengt, legt Le Monde uit.

    ‘Het theater en de cultuur moeten hun best doen om altijd open blijven’, aldus de directeur van Teatro Real, Ignacio García-Belenguer, tegen persbureau Associated Press. ‘We geloven dat dat onze taak is.’

    Protest

    Maar op 18 september ontstond er in het Teatro Real een protest onder toeschouwers die vonden dat ze niet genoeg afstand konden houden, meldt El País. Bezoekers die een kaartje hadden voor de balkons, zagen dat er geen stoelen vrij waren gehouden om mensen van elkaar te scheiden. Ook mensen die vooraan zaten verklaarden tegen het dagblad dat er onvoldoende mogelijkheid was om voldoende afstand te bewaren: ‘Er was geen enkele stoel vrij, we zaten als haringen in een ton.’

    Nog voor de voorstelling van start ging, begonnen aanwezigen met hun voeten te stampen en in hun handen te klappen om hun ongenoegen te uiten. Het theater kondigde aan dat mensen hun geld terug konden krijgen als ze wilden vertrekken en dat daarna de opera zou worden aangevangen. Maar vanwege aanhoudende chaos in de zaal, besloot de dirigent de voorstelling alsnog af te gelasten, aldus El País.

    ‘Ik voel me ongelooflijke geluksvogel om hier te mogen zijn’

    In een verklaring zegt het theater dat maar 51,5 procent van de stoelen waren verkocht en dat na de mogelijkheid om te vertrekken nog ‘een kleine groep bleef protesteren om de uitvoering te boycotten’. Toch zegt el Teatro Real dat het gaat onderzoeken hoe het zo mis heeft kunnen gaan, en dat het de nodige maatregelen zal nemen om te zorgen ‘dat komende voorstellingen gewoon hun doorgang kunnen vinden’, meldt El País. Hoewel het theater zich altijd aan de geldende regels heeft gehouden, besloot het om sindsdien één stoel na elke twee stoelen vrij te laten, meldt AP.

    dongiovanni 2224
    In het Teatro Real wordt van elke bezoeker de temperatuur opgenomen bij binnenkomst, en er zijn chirurgische mondkapjes en handgel te verkrijgen. – © Javier del Real

    De operazangers zijn in ieder geval blij dat het theater open blijft. ‘Ik voel me ongelooflijke geluksvogel om hier te mogen zijn’, zegt de Britse bariton Christopher Maltman tegen Le Monde. In Madrid vermijdt hij uit voorzorg het uitgaansleven, hoewel bars en restaurants tot middernacht open zijn: ‘Als ik positief test, verlies ik mijn baan. En ik heb ook een verantwoordelijkheid tegenover mijn medespelers.’

    Achter de schermen draagt iedereen mondkapjes, op het podium alleen de koorleden. Iedereen die in het theater werkt wordt wekelijks getest, de zangers zelfs om de twee dagen. Dagelijks worden de kostuums ontsmet met ultraviolet licht en het luchtverversingssysteem is aangepast. Verder heeft het Teatro Real een medisch team ingeschakeld die de veiligheid van de voorstellingen moet garanderen, aldus Le Monde. Na elke positieve test reageerde het theater onmiddellijk door vaak tot 50 mensen te testen die in contact waren geweest met de besmette persoon.

    Ook voor het publiek zijn extra maatregelen genomen, legt Associated Press uit. Zo wordt ieders temperatuur opgenomen bij binnenkomst, en zijn er chirurgische mondkapjes en handgel te verkrijgen.

  • Privéstichting archief Franco onwettig?

    Privéstichting archief Franco onwettig?

    De socialistische regering wil de particuliere stichting verbieden die nog steeds duizenden persoonlijke documenten van de in 1975 overleden dictator Francisco Franco beheert. Maar zo eenvoudig ligt het niet, volgens dit onderzoek van El Confidencial.

    Het is dinsdag 15 september, tien uur ’s ochtends. We bevinden ons op de tweede verdieping van een flatgebouw aan de avenida Concha Espina nummer elf in Madrid. In de Spaanse Tweede Kamer heeft vicepremier Carmen Calvo haar voorontwerp van het wetsvoorstel Ley de Memoria Democrática [Wet Democratische Herinnering] nog niet uiteengezet, maar een cruciaal onderdeel zingt al rond: de Fundación Nacional Francisco Franco [Nationale Stichting Francisco Franco] zal onwettig worden verklaard. Calvo zal dat later uitleggen.

    Intussen verwelkomt de directie van de stichting deze krant op het adres waar ze sinds haar oprichting in 1976 is gevestigd. We zijn de trappen opgeklommen en lopen de administratie binnen, waar in een klein kamertje een computer staat die een belangrijke rol zal spelen in dit verhaal, maar daarover straks meer. In de vergaderzaal staat een enorme tafel, er zijn boeken – een stuk of wat dossiermappen en oude uitgaven – en uiteraard een buste en een groot schilderij van generaal Francisco Franco. Zonder een blad voor de mond te nemen begint Jaime Alonso, vicevoorzitter van de stichting, te fulmineren tegen de socialistische regering: ‘Het wetsvoorstel is een dwaling, van a tot z ongrondwettelijk en zonder meer ondemocratisch, het idee alleen al dat je zo’n wet kunt maken.’ Een heftig begin.   

    Alonso vertelt over de oprichting van Fundación Franco: ‘Toen Franco stierf besloten zijn voormalige ministers en secretarissen-generaal met vooruitziende blik een stichting in het leven te roepen die zijn naam zou krijgen en die als taak had Franco’s nalatenschap te beschermen, tenminste voor zover het documenten en mondelinge getuigenissen betrof, want Franco’s werk, of het nu gaat om de stuwmeren of de onteigeningswet, is voor iedereen zichtbaar.’

    Terwijl zich na Franco’s dood rondom het koninklijk paleis van Madrid enorme rijen Spanjaarden vormden die een laatste groet wilden brengen aan de dictator, stonden in de enorme werkkamer van het paleis van El Pardo [de residentie van Franco], in grote dozen de persoonlijke documenten van het staatshoofd te wachten. Alonso: ‘Daar zat zijn volledige persoonlijke archief in én de documenten van lopende zaken die niet onder een bepaald ministerie vielen en die hij persoonlijk afhandelde.’

    Nalatenschap

    Om deze twee dingen gaat het in deze onverkwikkelijke kwestie: enerzijds het persoonlijke archief van de dictator en anderzijds het bewaken van zijn nalatenschap. Franco’s weduwe, Carmen Polo, besloot alle documenten te doneren aan de Fundación Franco, een private instelling, die vanaf dat moment Franco’s archief beheert. Volgens Alonso bestaat de stichting maar om één reden: het bestuderen van de geschiedenis.

    De afgelopen 42 jaar is geen enkele regering op het idee gekomen de stichting onwettig te verklaren. Zelfs niet toen in 2007 onder oud-premier José Luis Rodríguez Zapatero de Ley de la Memoria Histórica [Wet Historische Herinnering] werd aangenomen. Hoewel de Fundación Franco altijd een particuliere stichting is geweest, met alle wettelijke regels die van toepassing zijn op deze rechtsvorm, is er in 2001 een convenant gesloten met het ministerie van Onderwijs en Cultuur waarin is vastgelegd dat de overheid de digitalisering van het archief zou financieren – destijds zo’n 150.000 euro – en in ruil daarvoor zou het archief toegankelijk zijn voor het publiek.

    In het portaal PARES [Portal de Archivos Españoles, de Spaanse overheidsarchieven] wordt duidelijk uitgelegd wat voor documenten het zijn en waar ze vandaan komen. Ook is in het convenant vastgelegd dat de Spaanse staat een kopie van het archief moest krijgen. Hiermee was de staat ervan verzekerd dat het archief openbaar toegankelijk was.

    anp 400061424
    De Spaanse koning Juan Carlos I (vooraan met rouwband) en koningin Sofía zijn aanwezig bij de begrafenis van generaal Francisco Franco op 23 november 1975. Franco’s dood luidde de overgang naar de democratie in. – © ANP

    ‘In 2009 heeft het Centro Documental de la Memoria Histórica een kopie van het archief op microfilm ontvangen en een inventaris met een beknopte beschrijving van de documenten met handtekening, datum, inhoud en rolnummer; daarnaast zijn er vijf indexen geleverd om het zoeken te faciliteren. De documenten zijn genummerd van 1 tot en met 27.490. Het Centro Documental de la Memoria Histórica beschikt over kopieën van de documenten 1 tot en met 27.357. De overige documenten kunnen alleen geraadpleegd worden in het archief van de Fundación Franco.’

    De Fundación kreeg de verplichting opgelegd om iedereen met een onderzoekspasje – dat iedere staatsburger kan aanschaffen – toestemming te geven het archief ter plekke te raadplegen, zowel de materialen op microfilm als de gedigitaliseerde documenten. Precies, u raadt het al, op de computer in het kamertje naast de administratie, een apparaat dat een grote, symbolische rol speelt in de geschiedenis van Spanje.

    ‘Geen enkele historicus wordt de toegang ontzegd, wij willen de toegang graag waarborgen, een van de voorwaarden die we stelden was dat ook wij een digitaal archief zouden krijgen dat we kunnen raadplegen, zodat de originele documenten intact zouden blijven,’ aldus Alonso. Tot 2003 was het archief maar door een paar mensen bekeken. Historicus Luis Suárez had de opdracht gekregen het archief te classificeren en publiceerde een boek met de belangrijkste onderdelen.

    Verheerlijking

    Maar we moeten het natuurlijk hebben over wat er voorafgaand aan dat jaar gebeurde. Tot 2003 was het archief minder transparant, het bevatte een stuk of wat originele documenten die maar door een paar mensen waren bekeken, nu worden ze onder geen beding ter beschikking gesteld van het publiek omdat er een gedigitaliseerde kopie van bestaat. Luis Suárez was weliswaar mediëvist, maar ook lid van de Cortes Franquistas [het Parlement tijdens de Franco-dictatuur]. De opdracht om alle documenten en het persoonlijk archief van het staatshoofd te classificeren en te ordenen kreeg hij van Franco’s echtgenote Carmen Polo. Suárez publiceerde acht delen met volgens hem de essentie van Franco’s archief, hetgeen een aantal jaren lang het enige beschikbare naslagwerk is geweest.

    Toch spreekt vicevoorzitter Jaime Alonso tegen wat hispanist en Franco-biograaf Paul Preston herhaaldelijk heeft beweerd, namelijk dat zijn verzoek in de jaren tachtig om het archief te raadplegen niet werd gehonoreerd. Maar vandaag de dag kan men op basis van het convenant zowel het digitale als het originele archief raadplegen, zelfs al is het een particulier archief.

    Er blijft maar één manier over om het archief te onteigenen en dat is de stichting onwettig verklaren, aangezien ze verder voldoet aan alle eisen die de Spaanse erfgoedwet stelt: het archief beschermen en openstellen voor het publiek. En hier speelt het tweede deel van de missie van de Fundación Franco een cruciale rol: het behoud van de nalatenschap van de dictator. In het voorontwerp van het wetsvoorstel van de Ley de Memoria Democrática van Calvo wordt op dit aspect de nadruk gelegd, zoals te lezen valt in de tekst die deze krant heeft ingezien: ‘Stichtingen die het franquisme verheerlijken of direct of indirect oproepen tot haat of geweld tegen de slachtoffers van de staatsgreep zullen worden opgeheven omdat ze indruisen tegen het algemeen belang.’

    De vicepremier linkt twee zaken aan elkaar. Toen Calvo in 2006 minister van Cultuur was in de socialistische regering van Zapatero maakte ze zich als een van de eersten hard voor het overhevelen van het Archivo de Salamanca waarin de documenten over de SpaanseBurgeroorlog worden bewaard – naar het regioparlement van Catalonië.

    “We zijn bang dat de staat het archief wil vernietigen”

    Afgezien van een aantal andere kwesties vond de regering dat er geen overheidssubsidies meer aan dit soort instellingen zouden moeten worden gegeven, maar volgens de Fundación Franco heeft de stichting nooit hulp of subsidie gekregen, behalve het bedrag dat in het convenant met het ministerie van Cultuur was vastgelegd. ‘Over welke subsidies gaat het?’ vraagt Alonso zich af. ‘Wij krijgen niks, we zijn een particuliere stichting.

    Komt er een wet waarin staat dat iedereen die aan stichtingen doneert 43 procent minder belasting hoeft te betalen, behalve als je doneert aan de Fundación Franco, want dan moet je het volle pond aan de fiscus afdragen? Dat kan natuurlijk niet, dat is institutionele discriminatie. Waar we bang voor zijn is dat de staat het archief in beslag wil nemen zodat ze het kunnen vernietigen en zo hun eigen gedachtegoed kunnen opleggen.’ 

    Alonso citeert artikel 1 van de Spaanse grondwet uit het blote hoofd en benadrukt nog maar eens dat onteigening van het archief verontrustend zou zijn. ‘Op dit moment staat het archief niet alleen ter beschikking van het publiek, wij hebben ook nog eens niks te verbergen. Geen enkele democratie etaleert zo veel willekeur en dictatoriale trekjes.’

    Rechtmatige eigenaar

    Het is nogal opmerkelijk dat een stichting die de nalatenschap van een dictatuur onder haar hoede heeft voortdurend hamert op democratische beginselen. ‘Die tegenstrijdigheid is ons niet aan te rekenen, het was immers Franco zelf die koning Juan Carlos I benoemde tot staatshoofd en zo de overgang van de dictatuur naar de democratie heeft bewerkstelligd. Deze regering noemt zich democratisch maar gedraagt zich dictatoriaal,’ aldus Alonso.

    Met deze kwestie heeft de Spaanse regering hetzelfde probleem als met de documenten van het beruchte Archivo de Salamanca. Wie is de rechtmatige eigenaar? Vastgesteld kan worden dat er in deze zaak wordt gesteggeld over de vraag waar het fysieke archief wordt ondergebracht, en niet zozeer over de vraag of het ter beschikking staat van het publiek. Men beweert dat de documenten geen eigendom waren van Franco, maar van de staat, dus na zijn dood hadden zijn erfgenamen ze niet aan de stichting mogen doneren.

    Al in 2005 schreef historicus Jesús Palacio in het voorwoord van zijn boek Las cartas de Franco [Franco’s brieven] – die bijna allemaal afkomstig waren uit het archief – dat het een vergissing zou zijn om de stichting te vervolgen vanwege vermeende politieke activiteiten, ‘die zijn er niet’. Gutmaro Gómez Bravo, onderzoeker aan de Universidad Complutense, heeft op het kantoor van de Fundación onderzoek gedaan naar de archieven en in verschillende artikelen betoogd dat de stichting wel degelijk vervolgd moet worden voor verheerlijking van het franquisme.

    Waar niet over valt te twisten is hoe de gebeurtenissen zijn verlopen: de overgang van de dictatuur naar de democratie is binnen het bestaande systeem gesmeed en werd gesteund door de politieke partijen die verantwoordelijk waren voor de nieuwe grondwet van 1978, waaronder de PSOE [de sociaaldemocratische partij die nu in de regering zit] en de Communistische Partij. Wat belangrijk was deed ertoe. Nu blijkt de staatsgeheimenwet van kracht, die geldt voor archieven die onder verantwoordelijkheid van de staat vallen. Dat is het echte struikelblok voor de onderzoekers, want die zouden geen toegang meer hebben tot de archieven van de Fundación Franco. Maar vicepremier Pablo Iglesias heeft verschillende keren verklaard dat er een oplossing zal komen.

  • Controverse: Is de nieuwe Catalaanse president 
een marionet?

    Controverse: Is de nieuwe Catalaanse president 
een marionet?

    De Catalaanse leider Carles Puigdemont maakte onlangs de naam bekend van de man
    die hij voorlopig wil benoemen tot hoofd van de Catalaanse deelstaatregering. De reacties
    in Barcelona en Madrid liepen nogal uiteen.

    JA

    De voortvluchtige Carles Puigdemont maakte onlangs de naam bekend van de marionet die hij, ‘voorlopig’ naar eigen zeggen, aan het hoofd van [de Catalaanse deelstaatregering] El Generalitat wil plaatsen. Deze aankondiging werd begeleid door een offensieve, manipulatieve, onjuiste en ronduit demagogische boodschap, 
die een serieus antwoord verdient. De man heeft niet door dat zijn project is gesneuveld en dat hij onmogelijk tegelijkertijd twee regeringen kan optuigen, één in Catalonië en één in België, Duitsland of in welk buitenland hij ook zit. Dit vreemde, bijna buitenaardse wezen heeft besloten dat Quim Torra president van de Catalaanse regering moet worden. En hij heeft Torra die rol toebedeeld precies omdat hij die onmogelijk naar behoren kan vervullen en hij hem dus als een marionet zal kunnen bespelen.

    Quim Torra heeft nooit enigerlei bestuurlijke functie bekleed. Hij heeft geen idee van besturen, er prijkt zelfs geen voorzitterschap van een buurtcomité op zijn cv. Hij is historicus, schijnt. Maar de enige vruchten van zijn intellect die we hebben mogen smaken zijn zijn beledigingen aan het adres van Spanje en de Spanjaarden. Laag-bij-de-grondse beledigingen, plat en grof, meer niet.

    De nieuwe president dankt zijn benoeming dus aan zijn meegaandheid, niet aan zijn capaciteiten. Het eerste wat hij in zijn nieuwe functie zal moeten bewijzen is dat hij de grondwet respecteert

    De nieuwe president dankt zijn benoeming dus aan zijn meegaandheid, niet aan zijn capaciteiten. Het eerste wat hij in zijn nieuwe functie zal moeten bewijzen is dat hij de grondwet respecteert. Zal hij het groteske beeld van een autonome regioregering blijven volhouden, of zal hij zich weten te gedragen en de politieke omgangsvormen naleven, al is het maar voor de vorm? Afgaande op wat Puigdemont hem tot nu toe al aan barbaarsheden gesouffleerd heeft, staat ons waarschijnlijk alleen nog maar meer opruiende taal te wachten. Maar laat hem duidelijk zijn dat hij, zodra hij de grenzen van de wet overschrijdt, net als Puigdemont voor de rechter zal worden gesleept.

    Zijn regering is al gevormd en het beleid ligt al vast zonder dat 
hij part noch deel had aan de formulering ervan. De teugels liggen namelijk ferm in handen van twee anderen, die wel 
ruime bestuurlijke ervaring hebben, te weten Elsa Artadi en Pere Aragonès. Dit tweetal moet zo goed en zo kwaad als het gaat het bestuur van Catalonië op zich nemen; laten we hopen dat zij zich daarbij aan de wet houden.

    Kortom, we gaan een nieuwe etappe in, met nieuwe problemen, valkuilen en valsspelerij. En ook nu stelt de wet harde grenzen aan de te volgen route. We moeten geduld hebben, al hebben we daar al tonnen van op moeten brengen. En even ferm als altijd zullen we de uitwassen van een op hol geslagen separatisme een halt moeten toeroepen. En reken maar, dat zullen we ook doen.

    Auteur: Victoria Prego

    Victoria Prego 
is journalist. Ze presenteerde radio- en televisieprogramma’s, schreef analyses voor El Mundo 
en publiceerde boeken. 
Sinds 2015 is ze 
voorzitter van de persvereniging in Madrid.

    El Independiente
    Spanje | elindependiente.com

    Spaanse internetkrant die in 2016 werd opgericht. Vaart een liberale en Spaans-nationalistische koers. De journalisten zijn ook de belangrijkste aandeelhouders.

    1. Victoria Prego; 2. Oscar Palau
    1. Victoria Prego; 2. Oscar Palau

    NEE

    De afgelopen jaren heeft Quim Torra zich een onvermoeibaar voorvechter betoond van de Catalaanse cultuur, taal en geschiedenis. En volgens mensen die hem goed kennen gaat zijn inzet voor de Catalaanse zaak gepaard met een beminnelijk karakter en goede manieren.

    Zijn open geest, zijn strijd voor vrijheden en zijn vermogen om bruggen te slaan, maken hem de ideale persoon om de komende periode van dialoog en brede consensus te leiden. Tegelijk zal hij doorgaan op de weg naar een Catalaanse republiek, waarvan hij een ferm verdediger is. Torra is een nieuwkomer in de politiek, maar heeft wel bestuurlijke ervaring. Hij staat als onafhankelijke kandidaat op de kieslijst van Junts per Catalunya, de partij van Carles Puigdemont.

    ‘El Quim’, zoals iedereen hem noemt, heet voluit Joaquim Torre i Pla. Na voltooiing van zijn rechtenstudie werkte hij ruim twintig jaar als advocaat voor de Zwitserse verzekeraar Winterthur. Twee jaar daarvan waren in Duitstalig Zwitserland, waar hij zijn talenkennis vergrootte. Dat kan hem zeker behulpzaam zijn in het contact met internationale organisaties; dat heeft hij al voor op zijn Spaanse ambtsgenoot Mariano Rajoy.

    Hij heeft steeds volgehouden dat hij niet de volgende president zal worden. Nu is echter duidelijk dat de meerderheid van zijn fractiegenoten er anders over denkt en hem graag in die rol ziet

    Hij kiest voor de politiek na een tijdlang in de culturele sector te hebben gewerkt. In 2008 richt hij uitgeverij A Contra Vent op, die hij nog steeds leidt. Zijn fonds richt zich op het in ere herstellen van de Catalaanse journalistieke en literaire cultuur van de Tweede Republiek (1931 tot 1939). Vanaf dat moment laat hij 
ook van zich horen als schrijver en journalist.

    In 2011 zet hij een nieuwe stap door voorzitter te worden van de onafhankelijke culturele organisatie Sobirania i Justicia [Soevereiniteit en Gerechtigheid]. In juni 2012 wordt hij directeur van cultureel centrum El Born, een nieuwe tentoonstellingsruimte waar sinds 2013 de archeologische resten van het Barcelona van 1714 getoond worden. In 2014 is het museum een van de herdenkingsoorden van het Spaanse beleg van Barcelona van driehonderd jaar eerder. In de zomer van 2015 neemt hij echter, nadat Ada Colau [van een linkse coalitie rondom de partij Podemos] burgemeester wordt, zijn ontslag. In maart 2016 wordt hij benoemd tot directeur van het Studiecentrum voor Eigentijdse Thema’s van El Generalitat.

    Na het in werking stellen van Artikel 155 [dat Catalonië onder de voogdij van Madrid plaatst] en het uitroepen van nieuwe verkiezingen in oktober 2017, vraagt Puigdemont hem om zijn partij 
te komen versterken. Hij zet een nieuwe stap door [Catalaans] volksvertegenwoordiger te worden. Sinds die tijd houdt hij vol dat hij niet de volgende president zal worden. Nu is echter duidelijk dat de meerderheid van zijn fractiegenoten er anders over denkt en hem graag in die rol ziet. Habemus presidentem.

    Auteur: Oscar Palau

    Oscar Palau is politiek redacteur bij El Punt Avui.

    El Punt Avui
    Spanje | dagblad | oplage 151.000

    Catalaanse publicatie die in 2011 ontstond uit een fusie tussen El Punt en Avui. Verschijnt in Catalonië en de regio Girona. De krant steunt de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging en wordt gesubsidieerd door de Generalitat de Catalunya.

    Vertaler: Valentijn van Dijk