Caracas, dat zich sinds de arrestatie van voormalig president Nicolás Maduro in een ‘zeer zwakke positie’ bevindt, begon donderdag met de vrijlating van ‘enkele van de meest iconische gevangenen van het regime’, meldt El País.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Onder de vrijgelatenen bevinden zich figuren als de Venezolaans-Spaanse journalist Rocío San Miguel, een gerenommeerd analist die zonder bewijs werd beschuldigd van het beramen van een moordaanslag op de president, en vier andere Spaanse burgers. De Spaanse premier Pedro Sánchez noemde het ‘een daad van gerechtigheid’.
De interim-president van Venezuela, Delcy Rodríguez, verklaarde donderdag dat haar land na de arrestatie van Maduro noch ‘ondergeschikt noch onderworpen’ is aan de Verenigde Staten.
Tweewekelijks pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week kijken we naar Zuid-Amerika. Met het grootste vliegdekschip ter wereld voor de Venezolaanse kust en dodelijke luchtaanvallen op boten in de regio, is het onzeker waar de escalatie tussen de VS en Venezuela toe zal leiden. Wat willen de VS bereiken en hoe zal Maduro reageren?
Welke recente ontwikkelingen zijn er?
Sinds september hebben Amerikaanse luchtaanvallen op boten in Zuid-Amerikaanse wateren minstens zesenzeventig mensenlevens geëist. Washington rechtvaardigt deze operaties door te stellen dat de getroffen vaartuigen bemand werden door ‘narco-terroristen’, maar heeft daarvoor geen bewijs geleverd. ‘Het leger mag niet opzettelijk burgers doden, zelfs niet als ze verdacht worden van het plegen van misdaden’, schrijft The New York Times. Het handelen van de VS is in strijd met internationale regels. Rechtsgeleerden en nabestaanden van slachtoffers omschrijven de aanvallen als ‘door de staat gesponsorde moord’.
Parallel aan deze luchtaanvallen hebben de VS de grootste militaire aanwezigheid in de regio gepositioneerd sinds de invasie van Panama in 1989. Het grootste vliegdekschip ter wereld, de USS Gerald R. Ford, ligt inmiddels voor de Venezolaanse kust, vergezeld van oorlogsschepen, een atoomonderzeeër en vijftienduizend militairen.
President Donald Trump probeert zowel de militaire opbouw als de luchtaanvallen te rechtvaardigen als noodzakelijke maatregel om de drugsstroom naar de VS te stoppen. Hij beweert dat de aangevallen boten ‘vol lagen met zakken wit poeder, voornamelijk fentanyl’. Volgens The Guardian zien veel analisten deze maatregelen echter als een manier om druk uit te oefenen op Maduro om af te treden, nadat hij vorig jaar de verkiezingen zou hebben gestolen. Bovendien wordt de claim dat fentanyl uit Venezuela afkomstig zou zijn door experts sterk in twijfel getrokken. Andrés Antillano, professor criminologie aan de Centrale Universiteit van Venezuela en geciteerd door The Guardian, legt uit dat fentanyl niet geproduceerd of in significante hoeveelheden geconsumeerd wordt in Zuid-Amerika. De productie vindt voornamelijk plaats in Mexico middels chemische precursoren uit Aziatische landen, waaronder China.
Welke rol speelt Maduro?
Nicolás Maduro, die in 2013 president van Venezuela werd na de dood van de charismatische linkse leider Hugo Chávez, bevindt zich in een precaire positie. Zijn zelfverklaarde overwinning bij de verkiezingen van 2024 werd betwist door de oppositie en niet erkend door het grootste deel van de westerse wereld.
Binnenslands kampt Maduro met afnemende steun van de bevolking en een economie in puin. Het IMF verwacht dat Venezuela 2025 zal afsluiten met een inflatie van 270 procent, terwijl de bolívar sterk in waarde blijft dalen. ‘De economische situatie is zo ernstig dat deze in vroegere tijden op zichzelf al tot massale onrust zou hebben geleid’, schrijft Americas Quarterly.
‘Gesprekken over politiek worden gefluisterd, alsof de muren meeluisteren’
Om aan de macht te blijven, grijpt Maduro naar steeds intensievere onderdrukking. Foro Penal, de belangrijkste ngo die mensenrechtenschendingen in het land bijhoudt, meldde op 10 november van dit jaar 882 politieke gevangenen – een weerspiegeling van het toegenomen gebruik van selectieve opsluiting om protesten in te perken en te voorkomen dat de oppositie zich organiseert.
‘Gesprekken over politiek worden gefluisterd, alsof de muren meeluisteren. WhatsApp-berichten worden gewist zodra ze zijn gelezen en het automatisch vernietigen van chats is de norm geworden. De angst voor verraad is alomtegenwoordig,’ aldus El País. Voorzichtigheid maakt al jaren deel uit van het leven van Venezolanen, maar is geëvolueerd naar ‘een staat van permanente angst’. Terwijl het chavisme oproept tot ‘nationale eenheid’ tegen de interventie van de Verenigde Staten, neemt het aantal arrestaties van oppositieleden, lokale leiders en burgers die worden beschuldigd van samenzwering of verraad toe.
De VS beschouwen Maduro al lang als een crimineel en beschuldigen hem ervan aan het hoofd te staan van ‘el Cartel de los Soles’ (het Kartel van de Zonnen), een criminele organisatie die volgens de meeste deskundigen technisch gezien niet bestaat. Onlangs heeft de regering-Trump deze vermeende groepering bestempeld als een terroristische organisatie, waardoor de weg vrij is voor Amerikaanse militaire aanvallen in Venezuela, legt CNN uit. In augustus verhoogde Washington de beloning voor informatie die leidt tot Maduro’s arrestatie of veroordeling naar 50 miljoen dollar.
‘Het idee van een volledig gecoördineerd, verticaal en consistent beleid om de VS te overspoelen met cocaïne, gebaseerd op eerdere beweringen van Trump, is volstrekt onhoudbaar en wordt niet met bewijs ondersteund,’ aldus Andrés Antillano. Wel spelen de beweringen van Trump volgens hem ‘in op een bepaalde ongerustheid onder de Amerikaanse bevolking en kunnen ze politiek worden uitgebuit als een manier om massale deportaties en de criminalisering van migratie te rechtvaardigen’.
Christopher Sabatini, senior onderzoeker voor Latijns-Amerika bij Chatham House, legt in The Guardian uit wat Trump volgens hem werkelijk beoogt: ‘Dit is een poging om Maduro bang te maken, misschien wel om hem te dwingen in ballingschap te gaan en om het [Venezolaanse] leger ertoe aan te zetten hem omver te werpen of te verdrijven. Op die manier wil hij een soort overgangsregering of een regering zonder Maduro aan de macht zien te krijgen.’ Sabatini denkt niet dat het Witte Huis echt wil ingrijpen: ‘Ze hopen op een goedkope regimewisseling – hoewel het niet meer zo goedkoop is, want het kost 8 miljoen dollar per dag om dat vliegdekschip daar te houden.’ Volgens hem bestaat het risico dat als de dreiging alleen niet voldoende blijkt, de VS zichzelf ‘bijna in een hoek hebben geduwd waarin ze iets moeten doen om deze militaire opbouw te rechtvaardigen’.
Venezuela zou volgens El País Russische militaire uitrusting hebben ontvangen om zijn verdediging te versterken
Om de situatie voor Maduro nog complexer te maken, heeft zijn politieke vijand, oppositieleider María Corina Machado, in oktober de Nobelprijs voor de Vrede gewonnen. Vanuit haar schuilplaats heeft zij gewaarschuwd dat Maduro‘s tijd als president ten einde loopt en beloofde ze een ‘nieuw tijdperk’ voor Venezuela. Phil Gunson, senior analist voor het Andesgebied bij International Crisis Group, vertelt in The New York Times dat zij en haar bondgenoten jarenlang hebben geprobeerd om buitenlandse mogendheden – met name de Verenigde Staten – te overtuigen om militair in te grijpen tegen het regime van Maduro, maar zonder veel succes. De terugkeer van Trump in het Witte Huis bood een nieuwe kans. Machado probeerde de Verenigde Staten ervan te overtuigen waarom Maduro een duidelijk en aanwezig gevaar voor het land zou zijn, gebaseerd op drie kwesties die weerklank vonden bij de regering-Trump: drugs, migratie en terrorisme. ‘Er is geen openbaar bewijs om de bewering te staven dat Maduro het hoofd is van een door het leger geleid drugskartel, maar de bewering bevat genoeg halve waarheden om politiek bruikbaar te zijn.’
Moskou heeft zijn steun voor de Venezolaanse soevereiniteit bevestigd. Venezuela zou volgens El País Russische militaire uitrusting hebben ontvangen om zijn verdediging te versterken, waaronder raket- en luchtverdedigingssystemen. ‘We staan in nauw contact met onze vrienden in Venezuela,’ aldus Dmitry Peskov, woordvoerder van de Russische president.
Wat betekent dit?
‘Het enige wat ontbreekt is een strategische verklaring van de regering-Trump die duidelijkheid zou verschaffen over waarom de Verenigde Staten zo’n grote troepenmacht aan het verzamelen zijn’, schrijft The New York Times. Donald Trump blijft volhouden dat het om drugs gaat. ‘Maar dat zou niet verklaren waarom de Ford met spoed van het oostelijke deel van de Middellandse Zee naar het Caribisch gebied is gestuurd, als versterking van een Amerikaanse troepenmacht om kleine boten aan te vallen. Tot begin september werden die boten nog door de kustwacht onderschept.’ Het zou ook niet verklaren waarom Colombia of Mexico niet in het vizier van de marine staan.
Volgens Victoria Murillo, directeur van het Institute for Latin American Studies aan de Columbia University, geciteerd door Financial Times, is Trumps agressie tegenover Venezuela alleen te verklaren door ‘de mogelijkheid om Maduro omver te werpen en Amerikaanse bedrijven toegang te verlenen tot Venezolaanse olie. Ouderwets imperialisme.’ Deze houding tegenover Venezuela doet volgens het artikel denken aan enkele Amerikaanse militaire interventies uit het verleden. Aan het begin van de twintigste eeuw bezetten Amerikaanse troepen verschillende landen in Midden-Amerika en het Caribisch gebied als onderdeel van wat de ‘bananenoorlogen’ werd genoemd, om de belangen te verdedigen van enkele Amerikaanse fruitbedrijven.
De aanwezigheid van de marine gaat bovendien ten koste van de verklaarde focus van de marine op de Indo-Pacific, merkt The New York Times op. ‘Xi Jinping volgt ongetwijfeld de verschuiving van militaire middelen naar het Caribisch gebied en zal overwegen wat dit betekent voor zijn eigen plannen ten aanzien van Taiwan.’
‘Als de regering er niet in slaagt Maduro af te zetten zal dat de dictator vrijwel zeker een politieke overwinning opleveren’
Terwijl de wereld de volgende stap van Trump afwacht, zijn er grofweg twee mogelijke scenario’s. Ofwel de Amerikaanse vloot verspreidt zich – vermoedelijk na een gewelddadig optreden als een symbolisch machtsvertoon – en Maduro blijft aan de macht, ofwel de VS slagen erin om de regering omver te werpen, al dan niet met de landing van Amerikaanse troepen op Venezolaanse bodem. Maar wat dan? Volgens de CNN betekent het einde van het presidentschap van Maduro niet automatisch het einde van het regime. ‘Vanwege zijn gebrek aan charisma moest hij een piramide opbouwen van mensen die op de een of andere manier profiteren. Als je Maduro uit die piramide haalt, blijft het bouwsel overeind – en er zijn veel mensen die er groot belang bij hebben dat alles blijft zoals het is.’
De uitkomst blijft dus onzeker. ‘Als de regering er niet in slaagt Maduro af te zetten, wat duidelijk haar doel is, zal dat de dictator vrijwel zeker een politieke overwinning opleveren en de Venezolaanse oppositie een blijvende klap toebrengen. Als het wel lukt en het regime van Maduro uiteindelijk valt, zal het land, dat zich al in een crisis bevindt, verder afglijden’, stelt Phil Gunson. ‘Wat er ook gebeurt, iedereen verliest.’
De wet is een reactie op een Amerikaans wetsvoorstel
Het parlement van Venezuela, dat door de regering wordt gecontroleerd, heeft donderdag een wet aangenomen die voorziet in zeer zware straffen ‘voor degenen die oproepen tot of steun verlenen aan internationale sancties tegen de regering van Nicolás Maduro’, meldt Efecto Cocuyo.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘De wet bevat een verbod tot 60 jaar om een openbaar ambt te bekleden, gevangenisstraffen van 25 tot 30 jaar en inbeslagname van eigendommen’, aldus de Venezolaanse website.
Op deze manier wil president Maduro reageren op het wetsvoorstel dat onlangs is goedgekeurd door het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, dat Amerikaanse overheidsinstellingen verbiedt om personen of bedrijven in dienst te nemen die commerciële banden hebben met de Venezolaanse regering.
Als reactie doet Argentinië hetzelfde tegen president Maduro
Na de aankondiging van Venezuela dat het land de Argentijnse president Milei wil arresteren, heeft het Argentijnse gerecht op zijn beurt een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen Nicolás Maduro. Clarín omschrijft de beslissing als ‘historisch’. De Venezolaanse leider wordt ervan beschuldigd een plan te hebben opgezet ‘om burgers van zijn land vast te houden, te ontvoeren en te martelen’. Zijn rechterhand Diosdado Cabello en een dertigtal militairen worden ook genoemd in het arrestatiebevel.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De beslissing is gebaseerd op het principe van universele jurisdictie, dat het mogelijk maakt om de daders van ‘ernstige misdaden tegen de mensenrechten te vervolgen, ongeacht waar ze zijn gepleegd of de nationaliteit van de dader of het slachtoffer’, legt het Argentijnse dagblad uit.
Javier Milei zelf is door het Venezolaanse hooggerechtshof aangeklaagd in de zaak van een vliegtuig dat in juni 2022 in Buenos Aires in beslag werd genomen. De Argentijnse president, zijn minister van Veiligheid en zijn secretaris-generaal van het presidentschap zouden zich schuldig hebben gemaakt aan witwaspraktijken en diefstal met verzwarende omstandigheden.
Urrutia claimt de presidentsverkiezingen te hebben gewonnen
Het Openbaar Ministerie in Venezuela beweert een ‘arrestatiebevel voor ernstige misdrijven’ te hebben gekregen van een rechtbank die gaat over terrorisme, volgens een verklaring die maandag op sociale netwerken is geplaatst. Het arrestatiebevel heeft betrekking op Edmundo González Urrutia, een oppositiekandidaat die claimt de presidentsverkiezingen gewonnen te hebben van Nicolás Maduro, meldt El Universal.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Begin augustus opende het Openbaar Ministerie een onderzoek tegen hem en oppositieleidster Maria Corina Machado wegens ‘ambtsmisdrijven, verspreiding van valse informatie, aanzetten tot ongehoorzaamheid aan de wet, oproepen tot opstand en criminele samenzwering’. Een groot deel van de internationale gemeenschap, geleid door de Verenigde Staten, erkent de herverkiezing van Maduro niet.
De Amerikaanse procureur-generaal Merrick Garland kondigde maandag aan dat hij een vliegtuig in beslag had genomen dat vermoedelijk ‘illegaal was aangekocht voor 13 miljoen dollar via een lege vennootschap en de Verenigde Staten uit was gesmokkeld om te worden gebruikt door Nicolás Maduro en zijn kliek’. Het vliegtuig, een Dassault Falcon 900EX, werd in beslag genomen in de Dominicaanse Republiek en overgebracht naar Florida, aldus Washington.
De oppositie verwerpt de beslissing van de rechtbank
Op donderdag heeft het Hooggerechtshof van Venezuela de resultaten van de presidentsverkiezingen van 28 juli, die gepubliceerd zijn door de kiesraad, ‘gevalideerd en bekrachtigd’. President Nicolás Maduro werd de winnaar met 51,95 procent van de stemmen, meldt Efecto Coyuco.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De oppositie, die de overwinning opeist en onophoudelijk protesteert sinds de publicatie van de resultaten, verwerpt de beslissing van de rechtbank, die door de meeste waarnemers als een vazal van de regering wordt beschouwd. Nicolás Maduro, die sinds 2013 aan de macht is, verwelkomde de beslissing als ‘historisch en onbetwistbaar’.
Aanleiding zijn gebroken beloften van de Venezolaanse regering
De Amerikaanse regering heeft opnieuw oliesancties aan Venezuela opgelegd, naar aanleiding van de gebroken beloften van president Nicolas Maduro in aanloop naar de verkiezingen. Dat schrijft The Financial Times. Van de beloofde democratische hervormingen is niets terechtgekomen en de VS geven bedrijven nu 45 dagen de tijd om hun activiteiten in de Venezolaanse olie- en gassector af te bouwen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘We maken ons zorgen, omdat Maduro en zijn mensen hebben weten te voorkomen dat de democratische oppositie hun kandidaat kon registreren, omdat ze politieke tegenstanders hebben geïntimideerd en omdat ze talloze activisten en oppositieleden ten onrechte hebben gearresteerd’, zei Matthew Miller, woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken, woensdag in een verklaring.
In oktober verlichtten de VS sancties tegen de door Venezuela gecontroleerde olie-, gas- en mijnbouwsectoren, op voorwaarde dat het land zou zorgen voor open en competitieve presidentsverkiezingen. De partij van Maduro kwam deze beloften niet na en sloten oppositiekandidaat Maria Corina Machado buiten van verkiezingsdeelname.
Zowel María Corina Machado als Corina Yoris werd geblokkeerd
De oppositie in Venezuela heeft, vlak voor het verstrijken van de deadline, een onbekende kandidaat ingeschreven voor de presidentsverkiezingen later dit jaar. Dat meldt El País. Omdat droomkandidaat María Corina Machado geen openbare functie meer mag uitoefenen, was het plan om een andere kandidaat te registreren, de 80-jarige universiteitsprofessor Corina Yoris. Maar ook dat lukte niet.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Nationale Kiesraad (CNE) maakte dinsdag de verrassende naam bekend van Edmundo González Urrutia, een politicoloog en voormalig ambassadeur, als kandidaat van het Democratisch Eenheidsplatform (PUD). De coalitie zei in een verklaring dat zijn kandidatuur ‘voorlopig was … gezien de duidelijke onmogelijkheid om de gekozen kandidaat tot nu toe te registreren’.
‘Waar we maandenlang voor gewaarschuwd hebben, is uiteindelijk gebeurd: het regime heeft zijn (oppositie)kandidaten gekozen’, vertelde Machado op een persconferentie. Machado won vorig jaar met een overweldigende meerderheid een voorverkiezing van de oppositie, maar rechtbanken die loyaal zijn aan president Nicolás Maduro verboden haar 15 jaar lang een openbaar ambt te bekleden vanwege vage beschuldiging van corruptie.
Al het VN-personeel moet binnen drie dagen het land verlaten
Venezuela heeft al het personeel van de mensenrechtenmissie van de Verenigde Naties 72 uur gegeven om het land te verlaten. Dat meldt El País. De VN-missie zou volgens de Venezolaanse regering ‘een discours tegen Venezuela in stand houden’.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Daarnaast zou het VN-kantoor zich te nadrukkelijk hebben bemoeid met de gang van zaken rond de aanhouding en verdwijning van mensenrechtenactivist Rocío San Miguel. Zij werd vorige week opgepakt in Venezuela met haar dochter, toen ze op het punt stond het land te verlaten. De Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN heeft opgeroepen haar vrij te laten, wat bij Venezuela in het verkeerde keelgat is geschoten.
Ook speelt mee dat de VN al langere tijd zeer kritisch is op de mensenrechtensituatie in Venezuela. Mede door de felle kritiek vanuit de VN zijn de sancties die westerse landen aan de regering van Maduro hebben opgelegd nog altijd niet opgeheven. Venezuela zelf lijkt daar echter ook geen interesse in te hebben, gezien de vele arrestaties van critici van Maduro de afgelopen weken.
Burgers en militairen zouden Maduro hebben willen ombrengen
De Venezolaanse autoriteiten hebben 32 burgers en militairen gearresteerd na een maandenlang onderzoek omdat ze deel zouden hebben uitgemaakt van een door de VS gesteunde ‘samenzwering’ om president Nicolás Maduro te vermoorden. Dat schrijft El País.Alle verdachten zouden hebben bekend.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens de Venezolaanse procureur-generaal Tarek William Saab, een fervent aanhanger van Maduro, zijn de 32 arrestanten beschuldigd van landverraad en ‘veroordeeld voor hun misdaden’. Tegen nog elf anderen, waaronder mensenrechtenactivisten en journalisten, zijn arrestatiebevelen uitgevaardigd.
Vanuit regeringskringen is er ook een video vrijgegeven die zou aantonen dat oppositieleider María Corina Machado bij het complot betrokken zou zijn. Machado geldt als een belangrijk tegenstander van Maduro bij de verkiezingen later dit jaar, hoewel ze voorlopig nog niet mag meedoen door een veroordeling vanwege vermeende corruptie.
Venezuela hoopt dat de VS sancties op het land versoepelen
De regering en oppositie van Venezuela hervatten vanaf dinsdag gesprekken over de situatie in het Zuid-Amerikaanse land. Dat schrijft El País. In aanloop naar de verkiezingen van 2024 zouden beide partijen zoeken naar toenadering om eventueel geweld te voorkomen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Op de achtergrond spelen Amerikaanse sancties tegen Venezuela. De VS heeft eerder gezegd dat het sommige sancties zou opheffen, in ruil voor democratische concessies van Maduro. De Venezolaanse president sprak maandag op de staatstelevisie. ‘We staan op het punt om nieuwe overeenkomsten met de oppositie te ondertekenen, overeenkomsten die gunstig zijn voor de vrede en de komende verkiezingen,’ zei hij.
De onderhandelingen, die een uitweg moeten bieden uit Venezuela’s langdurige politieke en economische crisis, zullen plaatsvinden op Barbados. Maduro, president sinds 2013, zal zich naar verwachting kandidaat stellen voor herverkiezing, maar heeft zijn kandidatuur nog niet geformaliseerd. Zijn regering heeft prominente oppositieleden verboden zich kandidaat te stellen.
De eerste stappen van de VS zouden bestaan uit een verlichting van sancties zoals beperkingen voor de banksector van Venezuela. Een verdere versoepeling van de sancties zou afhangen van de vraag of Maduro eerlijke verkiezingen organiseert die voldoen aan internationale normen.
Maduro werd welkom geheten door de Braziliaanse president
De rol van Venezuela op het regionale toneel lijkt de afgelopen maanden flink aan verandering onderhevig. Nadat eerder de Verenigde Staten zich al openstelden voor normalisatie met de regering van de autoritaire leider Nicolás Maduro, halen landen in de regio nu ook de banden met Venezuela aan. Maduro is momenteel aanwezig op de eerste top voor presidenten uit Zuid-Amerika, meldt persbureau Reuters.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Braziliaanse president Lula, die de top organiseert, zei dat Venezuela de afgelopen jaren het slachtoffer is geworden van wrede sancties van de Verenigde Staten. Hij opteerde voor het lidmaatschap van Venezuela bij de BRICS-landen, een groep opkomende economieën. Eerder normaliseerden onder meer Colombia al de banden met Venezuela en ook Chili heeft aangekondigd weer een ambassadeur in het land te plaatsen.
Desondanks is de mensenrechtensituatie in Venezuela weinig verbeterd. Op 28 maart bracht Amnesty International een rapport uit waarin het schreef over de aanhoudende onderdrukking van protesten, hoe er nog steeds mensen worden gemarteld en geëxecuteerd en er geen plek is voor echte oppositie in het Zuid-Amerikaanse land.
In aanloop naar de verkiezingen wil de oppositie verenigd zijn
Juan Guaidó, die lange tijd hét gezicht was van de politieke oppositie in Venezuela en zichzelf uitriep tot interim-president van het Zuid-Amerikaanse land, heeft donderdag een zware klap te verwerken gehad. Drie van de vier partijen in de Venezolaanse oppositie stemden voor het ontslag van zijn interim-regering, meldt persbureau Reuters. Alleen zijn eigen partij stemde tegen.
In Venezuela worden in 2024 presidentsverkiezingen gehouden en de oppositie ziet daarin geen rol weggelegd voor Guaidó. Daarnaast wil de oppositie buitenlandse activa van Venezuela, die door sancties niet toegankelijk zijn voor de regering van Nicolás Maduro, kunnen beheren. Guaidó beheert deze bedrijven, die voornamelijk actief zijn in de brandstof- en aardoliesector, na goedkeuring door de VS.
De oppositie is al langer in gesprek met Maduro om te zorgen dat de humanitaire crisis in Venezuela beter aangepakt wordt. Guaidó was al niet betrokken bij deze gesprekken. Nadat hij zich in 2019 uitriep tot interim-president probeerde hij met steun van buitenlandse partijen Maduro te verdrijven, maar nadat dat niet lukte, verdween hij steeds verder naar de achtergrond.
In reactie op het akkoord hebben de VS sancties versoepeld
Voor het eerst in bijna een jaar hebben afgevaardigden van de Venezolaanse regering gesproken met de oppositie in het Zuid-Amerikaanse land. In een akkoord werd afgesproken samen te werken op gebieden als gezondheidszorg, onderwijs en basisbehoeften als medicijnen en voedsel, schrijft NPR. Het land verkeert al jarenlang in een politieke impasse waarbij zowel president Nicolás Maduro als oppositieleider Juan Guaidó zich als legitieme leiders van het land zien.
Hoewel Maduro lange tijd door de meeste westerse leiders als illegitiem werd gezien en Guaidó werd erkend als zijn tijdelijke plaatsvervanger, is daar de afgelopen tijd verandering in gekomen door de energiecrisis. Het olierijke Venezuela biedt veel landen die nieuwe energiebronnen zoeken uitkomsten, al zorgen de huidige sancties door de VS er nog wel voor dat er geen zaken gedaan mogen worden met het Venezolaanse regime.
Nu de regering en de oppositie een akkoord hebben gesloten, hebben de VS enkele van deze sancties opgeheven. Zo mag het Amerikaanse bedrijf Chevron weer olie importeren uit Venezuela, al mag het regime in het Zuid-Amerikaanse land er niet aan verdienen en zullen de opbrengsten gebruikt worden om een openstaande schuld die het land bij Chevron heeft te innen.
Venezuela handelt in illegaal goud, beschermt actieve Hezbollah-cellen en staat onder directe invloed van Cuba – om maar wat te noemen. Generaal Manuel Ricardo Cristopher Figuera, voormalig hoofd van de Venezolaanse inlichtingendienst en Maduro-getrouwe, klapt uit de school.
Keuze uit het archief
Afgelopen maand werd er een akkoord gesloten tussen de VS en Venezuela. Daarin tekende laatstgenoemde een overeenkomst met oppositieleiders om te komen tot vrije en eerlijke presidentsverkiezingen in 2024. De VS hieven als reactie daarop enkele economische sancties tegen Venezuela’s olie-industrie op. Er lijkt dus meer toenadering te komen tot Venezuela van de kant van onder andere de VS.
Is toenadering tot een land met Nicolás Maduro aan het roer echter wel mogelijk? Het ziet er namelijk niet naar uit dat zijn regering een einde zal maken aan de schendingen van mensenrechten. Dat Maduro jarenlange ervaring heeft met corruptie, schendingen van mensenrechten en zelfverrijking, blijkt wel uit dit artikel van The Washington Post, waarin het voormalig hoofd van Maduro’s inlichtingendienst uit de school klapt. ‘Tijdens mijn laatste zes maanden kreeg ik een scherper beeld dan ooit van de situatie waarin het land verkeerde en van de corruptie binnen de overheid,’ zegt hij.
In een paleis dat naar verluidt is vergeven van de intriganten, overlopers en dieven, was er één iemand op wiens loyaliteit de Venezolaanse president Nicolás Maduro kon blindvaren: generaal Manuel Ricardo Cristopher Figuera. De gespierde 55-jarige geloofde met hart en ziel in de revolutie. Hij stond meer dan tien jaar aan het hoofd van de veiligheidsdienst onder Hugo Chávez, grondlegger van de Venezolaanse socialistische staat en leidsman van Maduro. Van hem leerde hij het vak.
Vorig jaar oktober bereikte de generaal het toppunt van zijn macht, toen hij werd benoemd tot hoofd van Maduro’s inlichtingendienst, de gevreesde Sebin.En toch: toen de door de Amerikanen gesteunde oppositieleider Juan Guaidó op 30 april zijn oproep deed tot een revolte, met de bedoeling Maduro buiten spel te zetten, bleek Figuera tot veler verbazing een van de samenzweerders. Toen de staatsgreep mislukte, zag hij zich ineens genoodzaakt te vluchten naar buurland Colombia, waar hij zijn lot in handen legde van de Amerikaanse geheime dienst.
In Bogota hield hij zich bijna twee maanden schuil en werd dag en nacht bewaakt. Onlangs arriveerde Figuera in de Verenigde Staten, gewapend met verschillende beschuldigingen aan het adres van Maduro en zijn regering, zoals illegale goudhandel, Hezbollah-cellen die in Venezuela actief zijn, de verstrekkende invloed van Cuba binnen Maduro’s paleis Miraflores.
De couppoging mislukte en Maduro bleef aan de macht. Maar Figuera heeft er geen spijt van dat hij zich tegen zijn baas heeft gekeerd. ‘Ik ben trots op wat ik heb gedaan,’ liet hij vorige week weten vanuit een hotelkamer in het centrum van Bogotá. ‘Nu is het regime ons te slim af geweest. Maar dat kan elk moment veranderen.’Voor de oppositie en de Amerikanen is het in zekere zin een overwinning dat Figuera is overgelopen – het bewijs, zeggen ze, dat hun beleid effect sorteert en dat hun inspanningen lonen, zelfs na het mislukken van de opstand.
Als hoofd van de sebin leidde Figuera een organisatie die is beschuldigd van willekeurige opsluiting en marteling. Figuera was een van de vijf hoge Venezolaanse ambtenaren aan wie in februari door de regering-Trump sancties zijn opgelegd. Dat men hem zover heeft weten te krijgen over te lopen, zegt iets over de morele knieval die Maduro’s tegenstanders bereid waren te doen.
Figuera verdedigt wat hij heeft gedaan om het chavismo vooruit te helpen. Maar de uitwassen zegt hij te betreuren. ‘Ik sta zwaar in het krijt bij de mensen die nog in de gevangenis zitten,’ zegt hij, vechtend tegen zijn tranen. ‘De mensen van wie familieleden zijn gestorven, zonder dat ze zelfs maar afscheid hebben kunnen nemen – daar ben ik kapot van.’ En hij vervolgt: ‘Er zitten veel mensen tussen die onschuldig zijn, bij hen sta ik in het krijt. Ik heb niet genoeg gedaan. Ik dacht dat ik Maduro tot rede zou kunnen brengen, maar dat was niet het geval.’
Op de zwoele avond van 28 maart zetten de samenzweerders tegen Maduro in Caracas een van hun grootste waagstukken in gang. Cesar Omaña, een 39-jarige Venezolaanse arts, zakenman en avonturier, loopt gespannen het torenhoge hoofdkwartier van de Sebin binnen, met de bedoeling het hoofd van de dienst te laten overlopen naar de oppositie.
Omaña, die officieel in Miami woont, leeft in twee werelden. Hij is goed bevriend met een van Chávez’ dochters en met enkele hooggeplaatste medewerkers van Maduro, maar ook met leden van de antiregeringsgezinde oppositie. In tegenstelling tot andere Venezolaanse zakenlieden die in het complot zitten, is hij niet beschuldigd van misdaden en valt hij niet onder Amerikaanse sancties. Maar hij is diep geraakt door de teloorgang van zijn land onder Maduro.
“Nu is het regime ons te slim af geweest. Maar dat kan elk moment veranderen”
In november stond Omaña in nauw contact met Amerikaanse functionarissen, zeggen zowel Omaña zelf als de betreffende functionarissen. Hij had inmiddels ook een goed contact, om niet te zeggen een ontluikende vriendschap, opgebouwd met oppositieleider Leopoldo López, op dat moment de beroemdste politieke gevangene van Venezuela, en de raadsman van Guaidó.
Omaña was gespannen voor de ontmoeting met Figuera. ‘De op twee na machtigste man van het land,’ zei hij, toen hij vorige week in Bogotá naast Figuera zat, met een zwart Top Gun-petje en Yohji Yamamoto-sneakers. ‘Hij had me zo kunnen laten oppakken.’De Amerikanen hadden Figuera al in de peiling. Door de sancties waren al zijn Amerikaanse tegoeden bevroren – hoewel hij die naar eigen zeggen niet had – en mochten Amerikanen geen zaken meer met hem doen. Amerikaanse functionarissen hebben in het openbaar gezegd dat voor Maduro-getrouwen die zich tegen hem keren, de sancties wellicht worden opgeheven.
Tussen Omaña en Figuera ontspon zich een kat-en-muisspel, waarbij ze allebei de ander uit de tent probeerden te lokken.
“‘Vertel me eens iets wat ik nog niet weet,” zei ik tegen hem,’ aldus Figuera. Omaña begon over de plannen van de oppositie, die op dat moment nog uitgewerkt moesten worden.‘We hadden het over Zuid-Afrika en Mandela,’ zegt Omaña. ‘En uiteindelijk kwamen we te spreken over het aanvankelijke plan, een verzoeningswet, Maduro overhalen op te stappen.’
‘Ik zei dat ik Maduro inmiddels het liefst zag vertrekken,’ zegt Figuera.‘En ik zei: “Ja, jij kijkt hoe de wedstrijd verloopt, maar zonder zelf mee te spelen,”’ zegt Omaña. ‘Toen was het ijs gebroken…’‘Dat was het moment waarop de samenzwering vorm kreeg.’
Laten overlopen
Ondertussen was een andere groep samenzweerders al tot actie overgegaan. In februari had een groep Venezolaanse zakenmannen, onder wie mediabons Raúl Gorrín, aan wie ook sancties waren opgelegd door Washington en die op grond van de Amerikaanse wet was aangeklaagd wegens witwassen, de Amerikanen benaderd met een plan. De kern van dat plan, volgens enkele ingewijden: enkele belangrijke Maduro-getrouwen laten overlopen, onder wie de opperrechter van het Venezolaanse hooggerechtshof, Maikel Moreno.
Deze mannen hadden eerder opgetreden als bemiddelaars tussen de regering-Trump en leden van het regime, volgens mensen die op de hoogte waren van de plannen, en ze wilden niets liever dan hun eigen banden aanhalen met de Verenigde Staten, waar hun kinderen naar school gingen en waar hun echtgenotes in het weekend konden winkelen.Volgens een hooggeplaatste regeringsfunctionaris werd de zakenmannen te verstaan gegeven dat wanneer ze niet in hun missie zouden slagen, het reisverbod weer zou worden ingesteld en de tegoeden weer zouden worden bevroren. De regering zou zich niet mengen in aangelegenheden van het ministerie van Justitie, dat ging over het intrekken van de aanklachten, maar men zou wel een goed woordje doen voor diegenen die werkelijk hadden geholpen.
‘Het enige wat we kunnen doen, is hun zaak voorleggen aan het ministerie,’ aldus de betreffende functionaris, die net als alle anderen alleen met ons over deze gevoelige politieke kwesties wilde praten als zijn anonimiteit zou zijn gewaarborgd. Gorrín heeft nooit gereageerd op ons verzoek om commentaar.
De zakenmannen probeerden de opperrechter zover te krijgen dat hij zich tegen Maduro zou keren. Hun plan, volgens verschillende mensen die ervan op de hoogte waren: Moreno zou een uitspraak doen die de macht zou herstellen van het Lagerhuis, dat in handen was van de oppositie. Het Lagerhuis had Guaidó al erkend als interim-president. Maduro zou naar de zijlijn worden gedwongen.
Volgens enkele ingewijden zouden overheidsfunctionarissen in Washington op de hoogte worden gehouden van de voortgang van het plan en met enige regelmaat adviseren over de volgende stap. Maar het plan zelf, zeggen zowel Venezolaanse samenzweerders als Amerikaanse functionarissen, was uitgedacht in Venezuela. Moreno zou mogen aanblijven als opperrechter in een overgangsregering. Maar volgens mensen die bij de gesprekken betrokken waren, zou Moreno ook tientallen miljoenen dollars hebben geëist om bepaalde stemmen binnen de rechterlijke macht te kopen en om een vangnet voor zichzelf te installeren. Figuera zegt dat hij WhatsAppgesprekken heeft onderschept waaruit blijkt dat het totale bedrag dat Moreno eiste de honderd miljoen overschreed.
Een van de zakenlieden die betrokken waren bij dit vermeende bod, zegt dat de Amerikaanse functionarissen ervan op de hoogte waren. Volgens hem stonden de Amerikanen er niet echt achter, maar maakten ze ook geen bezwaar. Twee hooggeplaatste Amerikaanse ambtenaren hebben ontkend vóór 30 april van het aanbod te hebben geweten. Pas na het mislukken van de revolte zou Washington te horen hebben gekregen dat Moreno om geld had gevraagd, zegt een van hen.
Na zijn ontmoeting met Omaña, zegt Figuera, had hij een sprankje hoop. Hij had al vele jaren bij de militaire inlichtingendienst gewerkt. Maar in zijn nieuwe baan, als hoofd van de Sebin, was hem pas goed duidelijk geworden hoe door en door verrot Maduro’s regering was. ‘Tijdens mijn laatste zes maanden kreeg ik een scherper beeld dan ooit van de situatie waarin het land verkeerde en van de corruptie binnen de overheid,’ zegt hij. ‘Het werd me al snel duidelijk dat Maduro aan het hoofd staat van een criminele organisatie, waarin ook zijn familie een rol speelt.’
Figuera onderzocht enkele aanklachten over een bedrijf dat was opgezet door een assistent van Maduro’s 29-jarige zoon, Nicolás Maduro Guerra. Hij zegt dat het bedrijf een monopolie had verworven op het kopen van goud van kleine goudwinners in het zuiden van het land. Het goud werd met hoge kortingen aangekocht en voor veel meer verkocht aan de centrale bank van Venezuela. Hij was van plan om met die informatie naar Maduro te gaan, zegt hij, maar dat werd hem afgeraden door een van Maduro’s naaste medewerkers.
Figuera zegt dat hij witwaspraktijken aan het licht had gebracht waarbij de toenmalige vicepresident Tareck El Aissami was betrokken, die inmiddels is benoemd tot minister van Industrie en Nationale Productie. Tegen El Aissami zijn sancties opgelegd en in de Verenigde Staten lopen aanklachten tegen hem wegens drugshandel.
El Aissami heeft in het openbaar verklaard niets te hebben misdaan. Noch El Aissami noch een van de andere functionarissen die door Figuera zijn genoemd hebben gereageerd op het verzoek dat wij hebben neergelegd bij het Venezolaanse ministerie van Communicatie om een reactie op de aantijgingen in dit artikel. The Washington Post heeft geen onafhankelijke bronnen kunnen vinden die Figuera’s aantijgingen bevestigen.
Figuera zegt dat hij over informatie beschikte die erop wees dat bepaalde illegale groeperingen die in Venezuela actief waren, werden beschermd door de regering. Dat ging onder meer om leden van de Colombiaanse guerrillagroepering ELN, die actief is in goudwingebieden in het zuiden van de staat Bolívar en die een eerste verdedigingslinie zou kunnen vormen, mocht een buitenlandse macht Venezuela binnenvallen. Hij zegt ook over informatie te beschikken dat Hezbollah actief is in Maracay, Nueva Esparta en Caracas, kennelijk met de bedoeling via illegale activiteiten geld bij elkaar te krijgen om operaties in het Midden-Oosten te financieren. ‘Het werd me duidelijk dat ik de drugshandel en de guerrilla’s met rust moest laten,’ zegt Figuera.
Raúl Castro
Maar wat hem vooral moedeloos stemde, waren de machinaties binnen een disfunctionele regering met verschillende koninkrijkjes van functionarissen die onderling strijd leverden. Hij herinnert zich een bijeenkomst met Iris Varela, Maduro’s felle minister van het Gevangeniswezen, en Vladimir Padrino López, Maduro’s minister van Defensie. Hij zegt dat Varela dertigduizend geweren wilde om haar eigen privéleger op te zetten. ‘Ze zei dat ze getrainde mannelijke gevangenen had,’ aldus Figuera. ‘Ze zei dat zij hun aanvoerder was.’
Ondertussen verliet Maduro zich op zo’n vijftien tot twintig Cubanen om over zijn veiligheid te waken. Sommige waren militaire bewakers, aldus Figuera. Maar drie Cubanen, ook wel ‘de psychologen’ genoemd, deden dienst als speciaal adviseurs en analyseerden Maduro’s toespraken om in te schatten in hoeverre ze het publiek zouden weten te raken.
Figuera zag Maduro een paar keer per week, tijdens kabinetsvergaderingen. Toen hij op zeker moment om een privéonderhoud verzocht, werd hem te verstaan gegeven dat hij dat moest regelen met ‘Aldo’ – een Cubaan. ‘Ik dacht: wat zullen we nou krijgen? Ik ben het hoofd van zijn geheime dienst en ik moet aan een Cubaan vragen of ik hem te spreken kan krijgen?’
In maart dit jaar kwam heel Venezuela plat te liggen door een stroomstoring. Figuera en andere hooggeplaatste ambtenaren zaten in een bespreking met Maduro, toen Raúl Castro belde, vertelt Figuera. Maduro ging naar een hoekje van de kamer om het gesprek met de voormalige president van Cuba te voeren.
Na afloop van het telefoontje leek Maduro opgelucht, herinnert Figuera zich. Castro had beloofd een team Cubaanse technici te sturen om te helpen het probleem op te lossen. ‘Raúl Castro was een soort adviseur voor Maduro,’ zegt Figuera. ‘Het maakte niet uit in wat voor bespreking hij zat, als Castro belde, moest alles wijken.’
In april, zegt Figuera, moest hij Maduro een boodschap brengen in een gesloten koffertje. Alleen hij en Maduro beschikten over de code. Figuera noemde de situatie van het land deerniswekkend en opperde om nieuwe verkiezingen uit te schrijven. De volgende dag stuurde Maduro hem een berichtje. ‘Hij noemde me een lafaard, een defaitist,’ zegt Figuera. ‘Op dat moment begreep ik dat ik in actie moest komen.’
Revolte
In de dagen na het bezoek van Omaña, aldus Figuera, sprak hij enkele keren met Omaña’s voornaamste bondgenoot binnen de oppositie, Leopoldo López. Die zat al sinds 2014 gevangen, afwisselend in een cel of thuis met huisarrest. Figuera kon moeiteloos toegang tot hem krijgen; als hoofd van de Sebin was hij degene die López gevangenhield. Figuera zegt dat hij tijdens die gesprekken hoorde van de plannen voor de revolte die was gepland voor 1 mei. Moreno zou de wet bekendmaken die het Lagerhuis weer macht zou geven. Padrino, de minister van Defensie, zou zich achter de wet scharen en Maduro dwingen afstand te doen van de macht.
Volgens Figuera hadden de samenzweerders allemaal een codenaam. Figuera, een Afro-Venezolaan, was Black Panther. Omaña was Superman. Mauricio Claver-Carone, het hoofd van de Amerikaanse National Security Council voor het Latijns-Amerikabeleid, was Comeniños – de Kindereter.
Maar naarmate 1 mei naderde, sloegen de zenuwen toe, zegt Figuera. Tijdens een bijeenkomst op 23 april in Moreno’s huis in Caracas leek de opperrechter bedenkingen te hebben. Volgens enkele van de mensen die bij die bespreking aanwezig waren, stelde Moreno voor dat híj president zou worden, in plaats van Guaidó.
Op 27 april had Figuera een ontmoeting met Moreno en Padrino, bij Padrino thuis. ‘Het was een kort gesprek,’ zegt Figuera. ‘Ze wierpen elkaar nerveuze blikken toe.’ De volgende dag belde Figuera Padrino om zich ervan te verzekeren dat de minister van Defensie nog aan boord was. Maar Padrino zat naar Avengers: Endgame te kijken, zegt Figuera, en wilde hem niet te woord staan. Moreno noch Padrino hebben gereageerd op een verzoek om een reactie.
Leden van de oppositie hebben gezegd dat ze de datum van de hele operatie een dag hebben vervroegd omdat ze geruchten hadden opgevangen dat Guaidó gearresteerd zou worden. Volgens Figuera is hij degene geweest die meer vaart achter het plan heeft gezet.
Op 29 april werd duidelijk, aldus Figuera, dat Maduro’s gevreesde colectivos [linkse organisaties vanuit de gemeenschap] een grootschalige aanval voorbereidden, op 1 mei, de Dag van de Arbeid, die zou kunnen uitmonden in een ‘bloedbad’. Hij stelde Padrino zelf op de hoogte van het nieuwe tijdpad.
‘Ben je niet goed snik?’ reageerde die, als we Figuera mogen geloven. ‘En die wet dan? Hoe wou je dat klaarspelen?’
‘Het moet gebeuren,’ zou Figuera naar eigen zeggen hebben geantwoord. ‘Anders loopt 1 mei uit op een bloedbad. We moeten snel handelen.’Figuera en enkele andere samenzweerders zeggen dat ze over informatie beschikten dat Moreno bereid was op 30 april zijn uitspraak bekend te maken. Maar na de sceptische reactie van Padrino besloot Figuera nog enkele andere militaire figuren te benaderen.
Hij erkent Guaidó als leider van Venezuela, maar diep in zijn hart blijft hij chavista
Het plan, zo hield hij vol, moest eerder in gang worden gezet. Maar toen dat uiteindelijk gebeurde, in de vroege uurtjes van 30 april, ging er van alles mis.
Guaidó verleende López gratie en hief zijn huisarrest op. Guaidó en López maakten triomfantelijk hun opwachting op de militaire basis La Carlota in Caracas en riepen het leger en het volk op om in opstand te komen.
Figuera reed rond in Caracas om te kijken wie zich bij hen aansloot. Zijn telefoon ging. Het was zijn baas. ‘Maduro was heel gespannen,’ zegt Figuera. ‘Hij vroeg steeds maar: “Wat gebeurt er allemaal?”’ Maduro bleef maar bellen. Uiteindelijk, zo rond 6:30 uur, zei Maduro dat Figuera zich moest melden bij de beruchte gevangenis El Helicoide. ‘Ik heb mijn vrouw gebeld en gezegd dat ik mezelf moest aangeven.’
Barbara Reinefeld, Figuera’s vrouw, was bij familie in Miami toen haar mobiele telefoon ging. Haar man praatte haar snel bij over de mislukte coup en de laatste order van Maduro. Zij drong erop aan dat hij zichzelf niet zou aangeven, maar zou proberen de grens over te steken.
Twee maanden eerder, tijdens een uitstapje naar San Juan, in Puerto Rico, was Reinefeld benaderd door twee mannen die zichzelf hadden bekendgemaakt als fbi-agenten. Ze hadden met haar gepraat, vertelt ze, en een systeem opgezet om in het geheim contact met haar te onderhouden. Figuera zegt dat hij dolgelukkig was met deze achterdeur, maar dat hij zelf geen contact had onderhouden met de Amerikanen.
Niet lang na het telefoontje van haar man, op 30 april, namen Venezolanen in Miami contact op met Reinefeld. Een van hen was een familielid van Guaidó. Een hooggeplaatste functionaris binnen de regering-Trump was zich bewust van haar penibele situatie, zo kreeg ze te horen, en men bood aan in Washington met haar te praten.
Op 1 mei vloog ze naar Washington en kreeg daar de verzekering dat haar man niets zou overkomen als hij naar Colombia zou vluchten. Figuera wist het land te ontvluchten door gebruik te maken van militaire contacten op de grond. Op 2 mei kwam hij aan in de grensstad Cúcuta, waar hij werd opgevangen door agenten van de Colombiaanse geheime dienst. De dag daarna zat hij in Bogotá, waar hij met Amerikaanse functionarissen sprak.
Moreno, Padrino en andere Maduro-getrouwen hebben publiekelijk verklaard geen aandeel te hebben gehad in de samenzwering. Twee dagen na de mislukte couppoging verscheen Padrino samen met Maduro in het openbaar en impliceerde dat hij de avances van de oppositie had afgeslagen. ‘Probeer ons niet in te palmen met valse voorstellen, wij hebben ook onze waardigheid,’ zei hij.
Spijt
Binnen een week nadat Figuera in Colombia was aangekomen, trok de regering-Trump alle sancties tegen hem in. Figuera zegt dat hij het zwaar te verduren heeft gehad tijdens zijn eerste debriefings met de Amerikanen. Hij heeft Guaidó erkend als de rechtmatige leider van Venezuela, maar diep in zijn hart blijft hij een chavista. Hij en anderen zijn ervan overtuigd dat hij gevaar loopt te worden vermoord door Colombiaanse guerrilla’s die banden hebben met de Venezolaanse overheid. Omaña is vorige week in Bogotá aangekomen om te onderhandelen over een veilige overtocht van Figuera naar de Verenigde Staten.
Figuera is gevormd door de socialistische regering die hij jaren heeft gediend. Hij zegt spijt te hebben van veel, maar niet van alles wat hij in hun naam heeft gedaan. ‘Als ik zou zeggen dat ik Moeder Theresa was, zouden jullie me niet serieus nemen,’ zegt hij.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
