Eigenlijk draaide het de afgelopen weken natuurlijk maar om één journalist: Michael Wolff. Hij verpulverde in zijn boek Fire and Fury wat er nog over was van de reputatie van Donald Trump, en zorgde en passant voor een paar onthullingen die de wereldpers blauwe vingers bezorgden.
Dankzij het snelle handelen van uitgever Mai Spijkers en zijn team van zes vertalers ligt de Nederlandse vertaling Vuur en woede intussen ook al in de schappen. In een interview dat 360 overnam uit Die Zeit legt Wolff uit hoe hij als ongevaarlijk geachte entertainmentjournalist een vlieg op de muur kon worden in het Witte Huis – hoewel hij eerder al een schandaalbiografie had geschreven over Rupert Murdoch. Of Wolffs relaas volledig accuraat is kun je gezien zijn reputatie betwijfelen. Maar dit was een fraai staaltje van ‘the art of hanging out’, zoals literair journalist Gay Talese het ooit omschreef.
Behalve voor “hardcore” onderzoeksjournalistiek is er ook ruimte voor “lichtere” verhalen
Complimenten voor Wolff dus. Maar veel dichter bij huis, in Brussel, gebeurt onder de radar ook van alles. In een winkelstraat vlak bij het populaire Flageyplein gingen we onlangs op bezoek bij Médor, een Franstalig tijdschrift voor onderzoeksjournalistiek. Het blad – eigenlijk een klein boekje – verschijnt eens in de drie maanden, en onthulde sinds de oprichting in 2015 verschillende schandalen. Behalve voor ‘hardcore’ onderzoeksjournalistiek is er ook ruimte voor ‘lichtere’ verhalen, en besteedt men veel aandacht aan vorm. Zo wordt elke editie gemaakt door een andere artdirector. De formule blijkt aan te slaan, want volgens directeur Laurence Jenard heeft Médor zo’n vierduizend leden – en dat aantal groeit.
Een mooi voorbeeld van de werkwijze van Médor is het door maar liefst zes auteurs geschreven verhaal dat we vertaalden over biologisch eten in Franstalig België. Ook voor de Nederlandse lezer zeer inzichtelijk, want de trends in Wallonië zijn niet anders dan bij ons. Grote supermarktketens proberen een graantje mee te pikken van de lucratieve biomarkt, waardoor de waarden van de biopioniers in het gedrang komen. Ook de Nederlandse tuinbouwsector speelt in het verhaal trouwens een belangrijke rol.
Een publicatie als Médor staat niet op zichzelf. Het past in een Franse traditie van slow journalism die eerder mooi vormgegeven bladen als XXI en 6Mois (over fotojournalistiek) voortbracht. De uitgevers daarvan brachten onlangs gewoon weer een nieuw blad (Ebdo) op de markt in een oplage van 200.000 exemplaren. Wat aanpak en stijl betreft verschillen deze bladen hemelsbreed van Michael Wolff. Maar wat ze allemaal laten zien is dat goede journalistiek tijd vraagt. En soms ook vuur en woede.
Auteur: Han Ceelen
ceelen@360international.nl