Twee bekende Franse modebedrijven hebben een handvest opgesteld dat een einde moet maken aan al die ultradunne modellen op de catwalk. Maar de Duitse modejournaliste Carmen Böker betwijfelt of het gaat werken.
New York, Londen, Milaan, Parijs: september is de maand van de fashion weeks, de maand waarin op de catwalks de mode voor het nieuwe jaar wordt gepresenteerd. Parijs, de stad waar kleding graag tot kunst verheven wordt, vormt traditiegetrouw het sluitstuk van deze tour d’horizon. En natuurlijk geven ze daar maar al te graag in elk opzicht de toon aan: dus nog voor het op 26 september in Parijs echt van start ging, werd er al een thema van gemaakt en beloofd dat het nu eindelijk afgelopen zou zijn met die dunne modellen. Om ervoor te zorgen dat mode louter geassocieerd wordt met een mooie droom, hebben de luxeketens Kering en Moët Hennessy Louis Vuitton SE (beter bekend als LVMH) een handvest opgesteld ‘voor de samenwerking met modellen en hun welbevinden’. Kort samengevat komt het erop neer dat iedereen die de catwalk op wil eerst een doktersattest moet kunnen overleggen.
Dat beide Franse bedrijven zich om het welzijn van de zelfstandig voor hen werkende modellen bekommeren, wordt door de branche graag gepresenteerd als een moedige doorbraak. Invloedrijk zijn deze bedrijfsconglomeraten in elk geval genoeg: onder Kering vallen merken als Gucci, Saint Laurent, Balenciaga en Alexander McQueen; onder LVMH bijvoorbeeld Marc Jacobs, Céline, Givenchy en Fendi. Al die merken kennen confectiekleding.
Maar moedig is dit gewichtig op papier gezette communiqué absoluut niet: Frankrijk had sinds 2015 wetgeving op dit terrein in voorbereiding; afgelopen voorjaar is ze in werking getreden. De wet verplicht modeagentschappen om alleen nog maar te werken met vrouwen die minimaal maat 34 en een body-mass index van 19 hebben, terwijl voor mannen ten minste maat 44 en een BMI van 20 geldt. Ook schrijft de wet voor dat het backstage uit moet zijn met alcohol en vel over been, en dat er gezorgd wordt voor gezond eten en een psycholoog.
Volgens Karl Lagerfeld is de bewering dat dunne modellen lelijk zijn afkomstig van “dikke moeders die met hun zakken chips voor de televisie zitten”
Vóór Frankrijk voerden landen als Spanje en Israël al vergelijkbare regels in. Heeft dat de branche veranderd? Dat kun je niet zeggen. Voor de modeontwerpers is deze discussie net zo hinderlijk als polyester dat zich maar niet glad laat strijken. Vaak hebben ze geprobeerd om uit te leggen waarom een model dun moet zijn. Die pogingen klinken eerst logisch, maar daarna gemeen. Dat kleren bij dunne mensen gewoon mooier vallen? Maar het is niet echt in overeenstemming met de gemiddelde cupgrootte – in Duitsland is dat 75 C – dat kleding gewoon langs het lichaam omlaag valt. Dat met een groeiend gewicht elk lichaam anders is, er bij de een wat aan de heupen bij komt en bij de ander weer aan de taille, en dat de modelsnit dus alleen bij kleine maten tot zijn recht komt? Dat geeft weinig vertrouwen dat zoiets rond het eigen lichaam kan flatteren. De graag met aforismen strooiende modeontwerper Karl Lagerfeld heeft ooit gezegd dat de bewering dat dunne modellen lelijk zijn afkomstig is van ‘dikke moeders die met hun zakken chips voor de televisie zitten’.
Op de New Yorkse fashionweek van vorige maand maakte Kaia Gerber een succesvol debuut. De dochter van Cindy Crawford, het supermodel van de jaren negentig, ‘mocht’ met haar zestien jaar nu eindelijk de catwalk op en maakte hierbij zo’n broze indruk dat je over haar BMI liever maar helemaal niet nadacht. Er waren transseksuele modellen, zwarte modellen en een enkele vrouw met een BMI die zeker boven de 24 lag. Dat geldt als licht overgewicht: Ashley Graham liep bijvoorbeeld in de show van ontwerper Michael Kors, en dat gold ook voor Kate Upton. Over haar werd na afloop geschreven dat haar dijen slanker leken dan vroeger.
Wie niet maat 34 combineert met minimaal 1.80 meter, zal in de mode nog lang exotisch blijven.
Auteur: Carmen Böker
Vertaler: Marten de Vries
Openingsbeeld: Model Kaia Gerber, dochter van Cindy Crawford, in een modeshow voor Chanel, lente/zoner 2018. – © AP Photo / Francois Mori
Zeit Magazine
Duitsland | weekblad | oplage 540.000
Wekelijkse bijlage bij Die Zeit, de krant van de Duitse intelligentsia. Sinds 2013 bestaat er ook een internationale versie, Zeitmagazin International, waarvoor een selectie van artikelen uit de bijlage in het Engels wordt vertaald.