Kroaten klagen dat sinds de invoering het leven duurder is
Kroatië is sinds dit nieuwe jaar officieel het twintigste euroland in de Europese Unie. Het land was tien jaar geleden al lid geworden van de EU, maar om ook daadwerkelijk de euro in te kunnen voeren, moesten nog verschillende stappen worden gezet, schrijft Euronews. Kroatië is daarnaast ook toegetreden tot de Schengenzone, wat betekent dat de douanecontroles voorbij zijn.
Toch gaat de invoering van de euro in het land niet zonder slag of stoot. Volgens veel Kroaten is het dagelijkse leven in hun land fors duurder geworden sinds de Europese munt gebruikt wordt. Met name in de horeca zouden prijzen fors hoger komen te liggen.
De Kroatische minister van Financiën Davor Filipovic heeft naar aanleiding van de klachten gezegd een onderzoek te willen gaan doen of horecaondernemers de invoering van de euro gebruiken om hun prijzen op te drijven. In Kroatië is het nog twee weken mogelijk om te betalen met de oude munt, daarna moet iedereen met euro’s betalen.
Dichter, schrijver en activist Maya Angelou is de eerste zwarte vrouw die op een Amerikaanse munt, het kwartje, verschijnt, bericht ArtNet News. De munt met haar beeltenis kwam vorige week in omloop als onderdeel van het American Women Quarters-programma. Dat brengt de komende vier jaar speciale munten uit ter ere van bijzondere Amerikaanse vrouwen.
Angelou, die in 2014 op zesentachtigjarige leeftijd overleed, wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke Amerikaanse dichters van de twintigste eeuw. De munt toont Angelou met opgeheven armen tegen een achtergrond van zonnestralen. De contouren van haar lichaam worden gespiegeld in het silhouet van een vliegende vogel achter haar, een verwijzing naar I Know Why the Caged Bird Sings uit 1969, de schrijnende en veelgelezen memoires over haar jeugd. Het muntontwerp is van de Amerikaanse kunstenaar Emily S. Damstra.
Andere vrouwen die dit jaar worden geëerd, zijn onder meer de Chinees-Amerikaanse filmster Anna May Wong, astronaut Sally Ride, Cherokee-activiste Wilma Mankiller en voorvechter voor vrouwenrechten Nina Otero-Warren.
Columnist Herbert Hudde van de Venezolaanse krant El Universal is er duidelijk over. Wat Venezuela nodig heeft, zijn dollars.
In een tv-uitzending over luchtvaartmaatschappijen werd gezegd dat hun situatie hopeloos is: de internationale maatschappijen verlaten het land omdat ze niet betaald worden en de binnenlandse functioneren niet omdat ze geen onderdelen kunnen kopen en hun toestellen niet kunnen onderhouden. Waarom niet? Gebrek aan dollars.
De fabrieken van auto’s en auto-onderdelen liggen stil en het land zit zonder auto’s. Waarom? Gebrek aan dollars.
De industrie functioneert niet door een gebrek aan grondstoffen, machines en onderdelen, want er zijn geen dollars.
De landbouw: van hetzelfde laken een pak. Er is geen zaaigoed, er is geen kunstmest, er zijn geen bestrijdingsmiddelen, niets. De machines staan stil en dat blijft zo, want er zijn geen dollars.
Wat betreft medicijnen en andere hulpmiddelen in de gezondheidszorg – zo dringend nodig voor onze bevolking – is het absolute dieptepunt bereikt. Waarom? Gebrek aan dollars.
Heeft Maduro’s Economisch Raad wel door dat al onze ontberingen te maken hebben met het feit dat we een gebrek hebben aan dollars? Het enige wat ze gedaan hebben is ervoor zorgen dat Goldman Sachs weer enkele vette bonussen kan uitdelen door een paar miserabele dollars te lenen die ze meer dan viervoudig moeten terugbetalen en die ze naar verluidt gebruikt hebben om traangas en ander wapentuig te kopen, waarmee ze de demonstraties van de oppositie neerslaan. Verder niets.
Het is duidelijk dat er dringend dollars nodig zijn, en wel in voldoende hoeveelheden, om deze ramp af te wenden, want anders blijft de productie in ons land stagneren en blijven er mensen doodgaan van de honger en het gebrek aan medicijnen en blijven we duizend-en-een ontberingen lijden. Ik ga niet zeggen wie er schuld aan heeft dat er geen dollars zijn, helemaal niet, want ik heb al uitgelegd dat alle verantwoordelijkheid voor deze schaarste bij onze rampzalige regering ligt, die door en door corrupt en incompetent is. Maar ik wil wel uitleggen wat ze zou moeten doen om dit tenenkrommende drama, dat ze tot nog toe koppig is blijven ontkennen, enigszins te verhelpen. Landen kunnen op twee manieren aan deviezen komen: 1) door de export van goederen en diensten, en 2) door middel van externe financiering, dat wil zeggen door buitenlandse leningen.
Maduro is al komen aandragen met zijn gebruikelijke grootspraak dat wij voor niemand op de knieën gaan, en al helemaal niet voor die uitbuiters van landen die het IMF en trawanten vormen
Tot nog toe heeft Venezuela haar deviezen voornamelijk binnengehaald met de export van aardolie en in veel mindere mate door middel van externe financiering. Daar zijn de presidenten Carlos Andres Perez en Hugo Chavez onverantwoordelijk mee omgesprongen, maar nu de olieprijzen zijn gedaald – en het ziet ernaar uit dat daar voorlopig geen verandering in komt – is het uit met de pret. Aangezien Chavez ons op een absurde manier tot over de oren in de schulden heeft gestoken toen de olieprijs hoog was, kunnen we nu niet meer lenen op de internationale kapitaalmarkt, en daar komt nog bij dat we de dollars die we toen hebben binnengehaald ook nog eens moeten terugbetalen. Geconfronteerd met deze situatie heeft onze regering, samen met de chavistische leiders, in haar eindeloze wijsheid het lumineuze idee gekregen dat de oorzaak van alle problemen is dat we de aardolie hebben opgemaakt; met haar spreekwoordelijke efficiëntie heeft ze dat varkentje razendsnel gewassen door dit economische model per decreet te vervangen door een productief model, waardoor we niet alleen meer gaan produceren maar ook zo veel exporteren dat het probleem van het dollartekort snel voorbij zal zijn. Ten overstaan van de Nationale Raad voor Productieve Economie verklaarde Maduro het volgende (let op!): ‘Vergeet niet (…), wij Venezolanen zullen de wereld versteld doen staan met dit nieuwe economische model, dat we na de instelling van de Grondwetgevende Vergadering gaan invoeren.’
Maar wie zullen we in hemelsnaam versteld doen staan? Het enige wat er dan op zit, is naar het IMF of een soortgelijke instelling stappen, die speciaal bedoeld is voor het soort problemen waar ons land mee worstelt. Maar die deur zit ook potdicht. Omdat de chavisten niet naar het IMF willen stappen. En waarom willen ze dat niet? Omdat ze dan een doortimmerd economisch programma moeten uitwerken en presenteren – precies wat we nodig hebben – en dat botst met de rimram die wijlen El Comandante ze heeft ingeprent. Bovendien is Maduro al komen aandragen met zijn gebruikelijke grootspraak dat wij voor niemand op de knieën gaan, en al helemaal niet voor die uitbuiters van landen die het IMF en trawanten vormen.
Dus wat de regering moet doen is het volgende: naar het IMF en aanverwanten stappen, zodat we wat meer financiële armslag krijgen, weer een beetje kunnen ademhalen en niet doodgaan van honger en ontbering, zodat we weer meer gaan produceren en met behoud van een zekere waardigheid kunnen overleven. Maduro en co: het is jullie schuld dat we lijden onder een gebrek aan dollars. Ga ze zoeken!
Opgericht in 1909 door Andrés Mata, dichter, journalist, diplomaat en politicus. Het anti-Chavez (en anti-Maduro) gezinde El Universal staat op de bres voor onderzoeksjournalistiek en persvrijheid.
Twee maanden nadat premier Modi plotseling alle biljetten van 500 en 100 roepie ongeldig verklaarde, wacht de Indiase economie nog steeds op een herstart.
De respijtperiode van vijftig dagen die premier Modi had ingesteld om de problemen rond de ongeldigverklaring (op 8 november 2016) van de bankbiljetten van 500 en 1000 roepie op te lossen, zijn verstreken zonder dat er veel verbetering is gekomen in het tekort aan contant geld. Economen beginnen zich nu zorgen te maken over de kortetermijninvloed op de groei van het bbp. ‘Vergeleken met de trends tot aan november is er in de productiesector en de dienstverlening geen sterke groei te zien. In de eerste helft van het fiscale jaar 2016-2017 ging het langzamer dan in dezelfde periode van het jaar daarvoor,’ zegt Shashanka Bhide, hoofd van het Madras Institute of Development Studies. ‘De tweede helft zal natuurlijk beïnvloed worden door de demonetisatie. Het is nu moeilijker te voorspellen wanneer er weer een opleving komt, want die is afhankelijk van een remonetarisering.’
Lagere groei
Vrije toegang tot contant geld is van cruciaal belang om zaken te kunnen doen, vooral in de informele economie. Deze maakt volgens de officiële schatting dertig procent uit van de Indiase economie [en volgens andere schattingen zestig procent]. De IHS Markit India Purchasing Managers’ Index (PMI) laat zien dat het aantal bestellingen in de dienstensector in november voor het eerst in zeventien maanden afnam, en wel het scherpst in meer dan drie jaar. Ook de groei van de industriële productie daalde vanwege de berichten over geldtekorten. Vóór de geldafschaffing heerste er optimisme over een opleving van de economie, na twee jaren van droogte. Omdat de regering streeft naar een economie die minder afhankelijk is van contant geld, is het ook noodzakelijk dat de digitale infrastructuur snel wordt verbeterd en uitgebreid.
Na de afschaffing van de biljetten van vijfhonderd en duizend roepie voorspelde Goldman Sachs dat India’s bbp-groei van 7,6 procent vorig jaar zou afnemen tot 6,8 procent in dit jaar. Daardoor zouden de binnenlandse activiteiten aanzienlijk worden beperkt, wat vervolgens invloed heeft op de groei van het bbp. S&P Global Ratings heeft de groeivoorspellingen ook bijgesteld naar 6,9 procent na een eerdere schatting van 7,9 procent. De demonetisatie viel voor veel sectoren, waaronder het toerisme, juist in het hoogseizoen tussen Diwali (het lichtfeest dat in de herfst wordt gevierd) en januari.
‘Als de liquiditeitscrisis wordt opgelost en de pijn niet langer duurt dan tot het derde en vierde kwartaal van dit fiscale jaar, dan zou de groei dichter in de buurt van de 8 procent kunnen komen,’ zei Dharmakirti Joshi, chef-econoom bij S&P’s Indiase dochtermaatschappij CRISIL. Joshi is een van degenen die optimistisch is over toekomstige groeiverwachtingen aangezien ‘het fiscale en monetaire beleid van de NDA (Nationale Democratische Alliantie)-regering de afgelopen tweeëneenhalf jaar heel verantwoordelijk is geweest’.
Sociaal wetenschapper G.K. Karanth meent dat de NDA-regeringsperiode tot nu toe, afgezien van de geldafschaffing, gedefinieerd kan worden als ‘vrij kalm’. Paradoxaal genoeg zijn het niet alleen de armen en de middenklasse die last hebben van Modi’s wisseltruc, maar ook de welgestelden. Dit is de enige voldoening voor de arme, gekwelde, ‘gewone’ man. ‘Er werd een soort sardonisch plezier ontleend aan het feit dat veel mensen met zwart geld problemen hadden om hun ongeldig verklaarde biljetten te wisselen. De verwachtingen voor de toekomst zijn nog steeds hooggespannen. De komende tweeëneenhalf jaar zijn bepalend voor de regering-Modi, omdat ze het resultaat van de demonetisatie moet aantonen,’ zegt Karanth.
‘Ik ben bang dat hij van plan is het drama te laten voortduren. Als iets mislukt, probeert hij de aandacht af te leiden door een andere zet te doen’
Terwijl de gewone man nog worstelde met de geldcrisis, kreeg hij de afgelopen maand nog meer slecht nieuws in de vorm van een verlaging van de socialezekerheidsuitkeringen en een stijging van de benzine- en dieselprijzen. Die laatste was een gevolg van de verhoging van de internationale prijzen, nadat de olieproducerende landen hadden afgesproken de productie vanaf 1 januari te beperken. Die stijging zal de regering van het van import-afhankelijke India onder druk zetten. Die had namelijk de lage wereldprijzen gebruikt om haar inkomsten te verruimen via hogere accijnzen. Terwijl corrupte lieden nieuwe manieren beramen om aan meer geld te komen, en de gewone man nog wacht op de winst van de wisseltruc, krijg je hoe langer hoe meer het gevoel dat er onder het huidige NDA-regime niet veel is veranderd.
Narendar Pani, professor aan het National Institute of Advanced Studies, vergelijkt Modi’s bewind met de regeerstijl van de vorige premier Indira Gandhi, die de nadruk legde op ‘standvastigheid’. ‘De NDA is al deze hele regeerperiode op zoek naar een groots idee dat meer geïdentificeerd zou worden met Modi dan met zijn partij. Die zoektocht gaat nog door. Er zijn al veel ideeën weggehoond, vooral dat van de geldafschaffing,’ aldus Pani.
Ontwikkelingseconoom Jayati Ghosh vergelijkt Modi ook met Indira Gandhi en voegt eraan toe: ‘Het is erger, want in tegenstelling tot Mrs. Gandhi raadpleegt Modi niemand en neemt hij geen adviezen aan. De demonetisatie is daar het grootste voorbeeld van. Ik ben bang dat hij van plan is het drama te laten voortduren. Als iets mislukt, probeert hij de aandacht af te leiden door een andere zet te doen.’
Dus of het nu gaat om plannen voor hogesnelheidstreinen [een samenwerking met Japan], voor het fabriceren van artikelen in India of voor slimme steden, in werkelijkheid is er nog weinig van terug te zien. Een recent rapport van de HSBC-bank wijst erop dat India in de komende tien jaar een tekort van twintig miljoen banen te wachten kan staan. Het rapport meldt tevens dat het werkloosheidscijfer in India omhooggeschoten is tot vijf procent in 2015-2016, het hoogste cijfer in vijf jaar. Dat is zorgelijk in een land waarin de helft van de bevolking onder de vijfentwintig jaar is.
Verkooppraatje
‘Het verkooppraatje van Modi’s uiterst succesvolle verkiezingscampagne speelde niet alleen in op het hindoenationalisme, maar ook op de hoop van een groot aantal burgers, voornamelijk uit de stedelijke middenklasse, dat er over de hele linie een versnelde ontwikkeling op gang zou komen. Maar op dit moment heerst er in grote delen van de maatschappij angst en onzekerheid, die grotendeels veroorzaakt zijn door overhaaste en wereldvreemde acties van de regering,’ zegt T.R. Raghunandan, adviseur van het Accountability Initiative.
Hoewel er door de regering veel nieuwe programma’s en beleidsmaatregelen zijn aangekondigd, worden er maar zelden succesvol nieuwe wegen ingeslagen. Voorbeelden hiervan zijn de verhoging van de belastinginkomsten van de Staten van 32 tot 42 procent, en het initiatief om de Planningcommissie af te schaffen [die in 2015 werd vervangen door een nieuw studie- en planningsorgaan]. Bovendien is de minister-president persoonlijk geïnteresseerd in de uitvoering van de ‘Schoon India’-campagne. De bezuinigingen op de uitgaven in de sociale sector – of het nu onderwijs, gezondheidszorg, landbouw of rurale werkvoorziening betreft – moeten worden verdoezeld door publiciteitscampagnes om het electoraat niet te laten afhaken.
Ontwikkelingseconoom Renana Jhabvala zegt: ‘De tweeëneenhalf jaar waarin de NDA nu regeert, straalden actie uit in vergelijking met het vorige regime omdat alle plannen, die al eerder klaarlagen, beter geïmplementeerd werden.’ Maar het kortwieken van ngo’s ‘is niet erg positief ontvangen omdat die maatregelen met argwaan worden bekeken’, zegt Jhabvala, die tevens nationaal coördinator van de ngo SEWA is. Ze is ook teleurgesteld door het gebrek aan vooruitgang in de implementatie van de Wet op de straatverkoop uit 2014. Die wet had veel kunnen betekenen voor de bescherming van arme mensen, in het bijzonder die in de steden, tegen de druk om smeergeld te betalen. Gezien de stap van de regering om zwart geld te bestrijden door de ongeldigverklaring van de twee bankbiljetten, is dit gebrek aan actie moeilijk verklaarbaar. Het wachten op ‘Achhe Din’ (Modi’s slogan ‘Goede dagen komen’) gaat door.
Een van de meest gelezen Engelstalige weekbladen van India. Onderscheidt zich van andere weekbladen door stevige kritiek op onder meer conservatieve hindoepartijen.
In de strijd tegen corruptie verklaarde de Indiase regering-Modi enkele weken geleden alle biljetten van 500 en 1000 roepie ongeldig. Het resultaat: chaos.
De ongeldigverklaring van biljetten van 500 en 1000 roepie in India kwam voor bijna iedereen als een verrassing.
Ongeveer 85 procent van al het briefgeld dat in omloop is, heeft de status van coupons gekregen die alleen op speciale plekken kunnen worden ingewisseld. Als je die coupons wilt omwisselen tegen geldige bankbiljetten, kan dat alleen op vertoon van een identiteitsbewijs (dat honderden miljoenen mensen niet hebben) en je moet afzien in de lange wachtrijen. Meer dan de helft van de inwoners van India heeft op dit moment geen bankrekening en ongeveer 300 miljoen mensen hebben geen ID en daarom geen toegang tot het banksysteem. Ongeveer 130 miljoen mensen kunnen elektronisch betalen via hun mobiele telefoon, 25 miljoen hebben een creditcard, en er zijn misschien 550 tot 600 miljoen betaalpasjes in omloop. Dus contant geld is heel erg belangrijk voor de gemiddelde Indiër.
De liquiditeit zal minstens enige weken uit het economische systeem weggezogen zijn, dankzij de zeer stringente restricties voor het opnemen van geld uit pinautomaten en van bankrekeningen. Daar komen nog de logistieke problemen bij om die enorme hoeveelheid nieuwe biljetten in circulatie te brengen. Daarenboven zal aan het drukken en verspreiden van de nieuwe biljetten en het uit de roulatie nemen van de oude een fors prijskaartje hangen.
India heeft een contantgeldeconomie. Meer dan 90 procent van de transacties wordt met contant geld afgewikkeld. De meeste van deze transacties zijn legaal
India heeft een contantgeldeconomie. Meer dan 90 procent van de transacties wordt met contant geld afgewikkeld. De meeste van deze transacties zijn legaal, gaan om betrekkelijk kleine bedragen en worden gedaan door mensen die te weinig geld verdienen om inkomstenbelasting te betalen. De huishoudelijke hulp betaalt haar buskaartje. Haar man, de loodgieter, wordt betaald voor het repareren van de lekkage. De beveiliger bij de pinautomaat koopt sigaretten. Geld stroomt in en uit het zwarte-witte geldsysteem. De verkoper van paan [betelnootbladeren waarop gekauwd wordt] betaalt bedrijven voor de sigaretten en kauwgum in zijn assortiment en steekt de detailhandelsmarge in zijn zak. Dat is wit. Hij steekt het overgebleven contante geld in de inkoop van paanbladeren en aan deze transactie komen geen documenten te pas: de boer die de paan kweekt betaalt geen belasting, de handelaar die de paan verkoopt doet vaak geen aangifte van zijn transacties. Dat is zwart. De monteur (die geen belasting hoeft te betalen) ontvangt een fooi voor het verwisselen van een band en koopt een metrokaartje (stort zo contant terug in de schatkist), of gaat naar de film (betaalt dienstenbelasting). Veel van deze geldstromen lopen door branches als de mode, de detailhandel, binnenhuisarchitectuur, meubelzaken, wasserijen en stomerijen, de horeca, medische diensten, juweliers, et cetera. We noemen ze de zwart-witte branches.
De bouw en de makelaardij zijn zwart-wit opgebouwd. Grond wordt altijd verkocht met een gedeelte contant. De projectontwikkelaar koopt zwart en wit en verkoopt zwart en wit. Het bouwbedrijf werkt ook zwart en wit (zo is het opvoeren van gefingeerde bouwvakkers in de administratie een makkelijke manier om zwart geld te genereren).
In alle ramingen is de omvang van de zwarte economie in India groot, maar ook de omvang van de ongedocumenteerde, informele maar wel legale economie is groot. Schattingen lopen uiteen van 20 tot 40 procent van het officiële bnp. Veel activa zitten in vastgoed en juwelen of staan op een buitenlandse bankrekening of zitten in buitenlands vastgoed. Politieke partijen en religieuze instellingen hebben vaak koffers vol met contant geld en ook enkele bedrijven die veel met contant geld werken hebben vaak grote sommen liggen.
Resultaat: de informele economie zal ernstige schade ondervinden. De niet-contante activa zullen wel een tijdje ‘bevroren’ zitten, want het zal niet meevallen om die activa op korte termijn in te wisselen. Het liquide geld zal op de een of andere manier witgewassen moeten worden (misschien door een religieus fonds te openen en daar dan contant geld aan te ‘schenken’) en zal bij de conversie waarschijnlijk enorm in waarde dalen. Roepiebiljetten zullen bij de conversie op de zwarte markt naar harde valuta en ongemunt goud alleen tegen enorme kortingen worden geaccepteerd.
Alle zwart-witte branches en branches waar veel contant geld in omgaat, zullen er een tijdje last van ondervinden dat veel geld vastzit. Ook andere branches met veel omzet in contant geld (zoals die groentestalletjes langs de kant van de weg). Dat zal leiden tot een aanzienlijk onderpresteren van de economie en een vertraagde groei van het bnp.
Die vertraging in de groei van het bnp zal niet helemaal worden geregistreerd in officiële statistieken, maar er zal in ieder geval een daling in de consumptie optreden. Omdat de consumptie meer aan India’s bnp bijdraagt dan investeringen, zal het zeker pijn doen. Hoogstwaarschijnlijkheid zullen alle schattingen omtrent de groei van het bnp naar beneden worden bijgesteld, ook al verzet de overheid zich daartegen.
De zeer armen en de lagere inkomens worden heel hard in hun portemonnee getroffen
Wie zullen eronder te lijden hebben? Deze maatregel zal zeker politieke partijen treffen die veel contant geld in koffers hebben liggen. Sterker nog, complotdenkers gaan ervan uit dat deze maatregel voornamelijk stoelt op tactische overwegingen met betrekkingen tot de financiering van de komende verkiezingen in Punjab, Gujarat en vooral Uttar Pradesh. Politieke partijen mogen vanaf nu donaties accepteren vanuit het buitenland, en de Bharatiya Janata-partij [de partij van de zittende premier Modi] is duidelijk in het voordeel, omdat ze veel aanhang heeft onder niet in India wonende Indiërs.
In absolute bedragen zullen ook de zeer rijken worden getroffen door de demonetisatie, maar dat zal hun activa maar marginaal schaden. De middenklasse kan ook enkele maanden ongemakken ondervinden. Maar de zeer armen en de lagere inkomens worden heel hard in hun portemonnee getroffen.
Wat nu?
Wat nu? De gevolgen op de lange termijn vallen moeilijk in te schatten. Als de liquiditeit weer terugkeert in de economie, zal de zwart-witte economie dan veranderd zijn? Of zullen mensen gewoon nieuwe manieren vinden om het systeem te misbruiken?
Ik ben cynisch genoeg om te vermoeden dat het laatste zal gebeuren. Dat gebeurde ook in 1978 toen de Janata-partij demonetiseerde. Terwijl de Indiase economie sinds 1978 aanzienlijk is veranderd, hebben Indiërs in de afgelopen veertig jaar wereldwijd een reputatie opgebouwd op het gebied van vindingrijkheid en praktische oplossingen. Heel veel slimme mensen zijn erop uit om een slaatje te slaan uit de demonetisatie.
Deze maatregel kan twee soorten politieke reacties opleveren. De rijke koopmansklasse zal afstand nemen van de BJP omdat velen in absolute termen grote sommen geld zullen verliezen en hun activa een tijdje bevroren zullen zijn. De tweede reactie is stemmenverlies bij de lagere inkomens, die een groot deel van hun spaargeld zullen verliezen en veel tijd kwijt zullen zijn aan pogingen om hun zuur verdiende contante geld in te wisselen.
Er zijn nog enkele punten ter overweging. De belastingdienst zal exponentieel veel meer data kunnen verzamelen. Ook hun discretionaire macht zal dus toenemen, omdat ze gegevens kunnen verzamelen over mensen die grote bedragen contant geld op hun rekening storten. Dat zou volgend jaar kunnen leiden tot een exponentiële stijging in verzoeken aan belastingambtenaren om onderhandse betalingen. India heeft ook geen wetgeving op het gebied van privacy of databescherming. Die data kunnen verkocht worden aan allerlei mensen en ik durf niet te bedenken wat dat allemaal voor gevolgen kan hebben. We zullen het merken.
Een filosofisch punt. Ons hele monetaire systeem berust op vertrouwen. Een bankbiljet is een stukje papier dat zegt dat de bank van India (de RBI) de toonder een vergelijkbaar stukje papier zal geven of het voor hetzelfde bedrag zal inboeken in een elektronisch grootboek. Het systeem functioneert omdat iedereen erop vertrouwt dat die stukjes papier door ieder ander worden geaccepteerd en daarom is geld een nuttig ruilmiddel. Deze maatregel heeft dat vertrouwen geschaad.
Website die is opgericht in 2013 door een team van prijswinnende journalisten. Het biedt een onafhankelijk nieuwsoverzicht en kritische analyse van de belangrijkste politieke en culturele verhalen die vormgevend zijn voor hedendaags India.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
