Zijn capaciteiten zijn de laatste vijf jaar meer dan verdubbeld
De capaciteit van het land om kernwapens te produceren is de afgelopen vijf jaar meer dan verdubbeld, zei de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un woensdag. Hij verwees naar ‘bestaande dreigingen die dagelijks verergeren, potentiële dreigingen en onvoorspelbare crises op de lange termijn’ en benadrukte de noodzaak om ‘de nucleaire strijdkrachten van onze staat exponentieel te versterken’, meldde het officiële persbureau KCNA.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Kim Jong-un deed deze uitspraken tijdens een bezoek aan een ‘recent geopende productiefaciliteit voor kernwapens’, aldus The Korea Herald. KCNA gaf geen details over de locatie van de faciliteit, merkte het Zuid-Koreaanse mediakanaal op. Analisten denken dat het waarschijnlijk de onlangs voltooide uraniumverrijkingsinstallatie in Yongbyon betreft.
Tijdens dit congres worden de vijfjarenplannen vastgesteld
De Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un opende donderdag het vijfjaarlijkse congres van de regerende partij, de belangrijkste gebeurtenis op de politieke kalender van het land. Tijdens dit congres ‘worden de politieke doelstellingen van de staat voor de komende vijf jaar vastgesteld op het gebied van economie, defensie en diplomatie, en worden belangrijke beslissingen genomen met betrekking tot het leiderschap’, aldus The Korea Times.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Het congres van 2026 ‘zal nauwlettend in de gaten worden gehouden om signalen op te vangen met betrekking tot het kernwapenprogramma van het land of een opening van een dialoog met Seoul en Washington’, vervolgt de Zuid-Koreaanse krant. Na de ergste economische moeilijkheden te hebben overwonnen, heeft Noord-Korea ‘de basis gelegd voor vooruitgang’, zo stelde Kim Jong-un in zijn toespraak. Hij verklaarde ‘vol optimisme’ naar de toekomst te kijken.
Kim Jong-un wil ‘de nucleaire strijdkrachten verder versterken en ontwikkelen’
Noord-Korea voerde zondag voor de westkust een testlancering uit van strategische langeafstandsraketten. Pyongyang ‘blijft hiermee zijn militaire capaciteiten demonstreren tegen de achtergrond van regionale spanningen’, meldt Bloomberg.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De operatie onder leiding van Kim Jong-un was bedoeld om ‘de reactie- en gevechtscapaciteit van langeafstandsraketsystemen te testen, raketoperators te trainen in manoeuvres en vuurprocedures en de betrouwbaarheid van het strategische wapensysteem te verifiëren’, aldus het mediabedrijf, dat zich baseert op informatie van het officiële Noord-Koreaanse persbureau KCNA.
Kim Jong-un verklaarde dat ‘de regerende partij en regering zich zullen blijven inspannen om de nucleaire strijdkrachten van het land verder te versterken en te ontwikkelen’.
Hij wil dat de VS de wens van denuclearisatie laten varen
De Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un heeft zondag voor het Noord-Koreaanse parlement verklaard dat hij openstaat voor een hervatting van de dialoog met de Verenigde Staten, als deze hun ‘absurde obsessie voor de denuclearisatie’ van zijn land zouden opgeven, aldus NK News. Als Washington ‘op zoek is naar een echte vreedzame co-existentie met ons, dan is er geen reden waarom we niet met hen om de tafel zouden kunnen gaan zitten,’ voegde hij eraan toe.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Hij vervolgde dat hij persoonlijk ‘goede herinneringen’ had aan de Amerikaanse president Donald Trump, die hij in 2018 en 2019 drie keer heeft ontmoet. Kim Jong-un wees opnieuw iedere vorm van denuclearisatie van zijn land van de hand, omdat volgens hem ‘het voortbestaan of de ondergang van de staat’ op het spel staat, en herhaalde dat de hereniging van de twee Korea’s ‘volkomen zinloos’ was, aangezien de twee landen ‘volledig tegengestelde entiteiten’ zijn.
De Noord-Koreaanse leider heeft opgeroepen tot een ‘snelle uitbreiding’ van de nucleaire capaciteiten van zijn land als reactie op de gezamenlijke militaire manoeuvres van de Verenigde Staten en Zuid-Korea, die volgens hem ‘een oorlog willen ontketenen’. Kim is van mening dat Seoul en Washington openlijk hun intentie hebben uitgesproken om de ‘meest vijandige en conflictueuze’ houding ten opzichte van Noord-Korea te handhaven door grootschalige oefeningen te organiseren, meldt The Korea Times.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘De huidige situatie vereist dat we een radicale en snelle verandering doorvoeren in de bestaande militaire theorie en praktijk, evenals een snelle uitbreiding van de nucleaire bewapening,’ voegde de leider van Noord-Korea, dat over atoomwapens beschikt, eraan toe.
Deze drones zijn ontworpen om op vijandelijke doelen te botsen
De Noord-Koreaanse leider ’benadrukte de noodzaak om zo snel mogelijk een massaproductiesysteem te bouwen‘ toen hij donderdag aanwezig was bij een demonstratietest van explosieve drones in een fabriek, meldde het Noord-Koreaanse persbureau KCNA vrijdag. Deze drones, ontworpen om op vijandelijke doelen te botsen, gedragen zich als geleide raketten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Noord-Korea heeft deze technologieën mogelijk bij Rusland afgekeken, dat ze op zijn beurt waarschijnlijk van Iran heeft overgenomen, terwijl Teheran ervan wordt verdacht er toegang toe te hebben gekregen door ze te hacken of te stelen van Israël. De test van donderdag komt tegen de achtergrond van recente ’berichten over samenwerking‘ tussen Pyongyang en Moskou ’op het gebied van drones‘, aldus NK News, een nieuwswebsite over Noord-Korea.
Zuid-Koreaanse inlichtingendiensten hebben onthuld dat Noord-Koreaanse troepen in Rusland speciale training hadden gekregen in het besturen van drones. De Oekraïense president Volodymyr Zelensky beweerde eerder deze maand dat Pyongyang Noord-Koreanen naar Russische fabrieken voor zelfmoorddrones stuurde om daar te werken.
Noord-Korea heeft de wegen naar Zuid-Korea opgeblazen
De wegen en spoorwegen die de twee Korea’s met elkaar verbinden werden dinsdag aan de noordkant met dynamiet opgeblazen ‘om te voldoen aan een grondwettelijke bepaling’ waaronder Zuid-Korea officieel een ‘vijandige staat’ is, aldus de Noord-Koreaanse pers op donderdag, zoals gemeld door de website NK News.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De grondwet werd gewijzigd nadat leider Kim Jong-un begin dit jaar eiste dat alle verwijzingen naar de eenwording met het Zuiden eruit werden verwijderd. Volgens het Noord-Koreaanse ministerie van Defensie vernietigde het leger verschillende delen van grensoverschrijdende wegen en spoorwegen in de provincie Kangwon (oosten) en de gemeente Kaesong (westen).
Volgens het Zuid-Koreaanse leger is de lancering van een ruimteraket door Noord-Korea donderdag mislukt, meldt The Korea Times. ‘Dit is de tweede mislukte poging op rij, na de eerste in mei,’ merkt het Zuid-Koreaanse dagblad op. Ook het officiële Noord-Koreaanse persbureau KCNA zei dat Pyongyangs tweede lancering van een ‘militaire verkenningssatelliet’ was mislukt door een fout in het noodafvuursysteem tijdens de derde fase van de vlucht. Pyongyang heeft aangekondigd in oktober een derde lancering uit te voeren na het nemen van corrigerende maatregelen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De lancering vond plaats tijdens een grote militaire oefening tussen Zuid-Korea en de VS en na een historische trilaterale top tussen Seoel, Washington en Tokio, waarop de regeringsleiders van de drie landen hun streven naar een nauwere samenwerking tegen de voortschrijdende militaire dreigingen van Pyongyang benadrukten, aldus The Korea Times.
Kim Jong-un begon zijn tweede decennium als machthebber van Noord-Korea met grote beloften over groeiende welvaart. Maar zolang Kim zijn kernwapens niet wil opgeven, blijft het land economisch geïsoleerd. Ondertussen wordt de Noord-Koreaanse leider steeds brutaler.
Je zou bijna de tel verliezen, zo veel raketproeven liet Kim Jong-un afgelopen jaar uitvoeren. Onder meer met raketten die in het holst van de nacht vanuit een binnenmeer worden gelanceerd en die in Zuid-Koreaanse wateren belanden, of over Japan vliegen. Alsof dit nog niet genoeg is, onthulde Kim op 19 november zijn grote wapen, de Hwasong-17, een intercontinentale raket. Maar opvallend genoeg werd de 25 meter lange raket, de grootste in zijn soort ter wereld, overschaduwd door de verschijning van een tengere figuur van nog geen anderhalve meter hoog, in een wit jasje en op rode schoenen: Kims dochter Ju-ae, vermoedelijk niet ouder dan een jaar of negen of tien. Het was haar eerste publieke optreden.
Die vreemde combinatie van een liefhebbende vader en een nieuwsgierige dochter die elkaars hand vasthouden bij het aanschouwen van Noord-Korea’s ‘monsterraket’ deed denken aan een ander opmerkelijk propagandasignaal, van een maand eerder, op de verjaardag van Kims Arbeiderspartij. Er waren veel raketproeven op komst, maar op 10 oktober was in de Arbeiderskrant een ontspannen, stralende Kim te zien tijdens een inspectie – niet van een raketsilo, maar van een kas. Hij werd gefotografeerd terwijl hij trots twee groene paprika’s vasthield, in elke hand een. Kim blijft zijn volk beloven dat hij hen (en hun kinderen) niet alleen zal beschermen, maar ook van voedsel zal voorzien.
Jong en onervaren
Toen Kim Jong-un in 2011 na de dood van zijn vader Kim Jong-il de leiding van Noord-Korea overnam, werd niet verwacht dat hij beide beloftes zou waarmaken. Hij werd alom afgeschilderd als jong en onervaren, en na zijn aantreden voorspelde menig deskundige een ophanden zijnde ineenstorting van het huidige Noord-Korea. Maar meer dan tien jaar later lijkt Kims greep op de macht steviger dan ooit. Hij weerde bedreigingen vanuit zijn eigen familie op brute wijze af door zijn oom te laten executeren en zijn oudere halfbroer te laten vermoorden. Ook vulde Kim de nomenklatoera van partij, leger en regering met mannen die hun positie aan hem te danken hebben. Hij degradeerde de generaals van zijn vader en bevorderde zijn eigen maarschalken. Oudere kaders stuurde hij met pensioen en hij stelde technocraten van middelbare leeftijd aan. Hij knoopte banden aan met lokale functionarissen door ze uit te nodigen naar de hoofdstad en ze in de provincies te bezoeken.
Er bestaat in Noord-Korea buiten de staat geen maatschappelijk middenveld. Een levensvatbaar politiek alternatief voor de regering van de Arbeiderspartij ontbreekt, en we hebben niet de minste aanwijzing gezien voor een Pyongyangse Lente. De antioorlogsdemonstraties in Rusland en de protesten tegen de lockdowns in China – laat staan de protesten die Iran op zijn grondvesten doen schudden – vinden in Noord-Korea geen navolging. Hoewel de late uitbraak van corona in het land in het voorjaar van 2022 wellicht ernstiger was dan de autoriteiten toegaven, zijn er geen tekenen dat het virus of de coronamaatregelen hebben geleid tot instabiliteit of noemenswaardige problemen voor Kims bewind.
De ernstigste bedreiging voor zijn bewind lijkt zijn persoonlijke gezondheid. Hij was lange tijd een zware roker en had morbide obesitas, totdat hij in 2021 wat afviel. Maar in plaats van voortdurend te focussen op de mogelijkheid (gevoed door het wensdenken van analisten) dat Kims regime op instorten staat, is het beter om te kijken waar hij naartoe wil, en hoe hij zijn land over tien jaar ziet. In 2032 is hij immers nog in de bloei van zijn leven – ongeveer vijftig jaar oud – en begint hij ongetwijfeld aan zijn derde decennium aan de macht.
Om te begrijpen waar hij naartoe wil, moeten we eerst naar zijn verleden kijken
Bijna alle deskundigen zijn het erover eens dat de kans klein is dat hij binnenkort zijn kernwapens zal opgeven, als dat al ooit gebeurt. Maar dat roept de vraag op: waar zijn al die raketten voor? Is Kim een voorzichtige strateeg die zwakte veinst? Of is hij een risicovolle revanchist die uit is op dwingende diplomatie jegens Zuid-Korea en de Verenigde Staten? Om te begrijpen waar hij naartoe wil, moeten we eerst naar zijn verleden kijken.
De wereld is geneigd te denken dat kernwapens de belangrijkste prioriteit zijn van Kim Jong-un. Maar voor hemzelf is die belangrijkste prioriteit, op de lange termijn, eerder wat hij voor het eerst verwoordde tijdens zijn inaugurele rede in april 2012. Toen beloofde hij zijn landgenoten dat ze ‘niet opnieuw de broekriem hoefden aan te halen’. In plaats daarvan, benadrukte hij, zouden ze ‘zo veel als ze willen kunnen genieten van de rijkdom en welvaart van het socialisme’.
Toen hij uit de schaduw trad van zijn vader, die Noord-Korea van 1994 tot 2011 regeerde, begon Kim een reeks veelbelovende economische hervormingen in de landbouw en de industrie, en liet hij de traditionele markten grotendeels met rust. Het leverde het land een paar jaar van solide groei op. Maar na enkele jaren verlegde hij het accent van ‘boter’ naar ‘geweren’ en voerde hij een reeks kern- en raketproeven uit. Die brachten zelfs de formele bondgenoot China van streek en leidden eind 2017 tot strenge sancties van de VN-Veiligheidsraad. Enkele maanden later richtte Kim zich weer abrupt op de economie. In januari 2018 verklaarde hij zijn nucleaire afschrikmiddel als voltooid, en op een partijbijeenkomst in april van dat jaar zette hij een nieuwe strategische lijn uit die ‘alle inspanningen van de partij en het hele land zou richten op de socialistische economische opbouw’.
Kim werd steeds brutaler. In het voorjaar van 2018 benadrukte hij tegenover de nouveau riche van Noord-Korea (die bekendstaat als de donju) en de lankmoedige massa dat zijn echte strategische doelstelling economische ontwikkeling was. De wereld toonde zich echter geïnteresseerder in het theater van Kims ontmoeting met Donald Trump in Singapore in juni, waarbij internationale media gretig verslag deden van elke wending in het toneelstuk, al veroordeelden tv-commentatoren het theatrale karakter van deze top. Toen de twee mannen elkaar in februari daaropvolgend in Hanoi ontmoetten voor verdere onderhandelingen, was Kim open over wat hij wilde. Hij vroeg om verlichting van de sancties en bood in ruil daarvoor aan zijn belangrijkste nucleaire complex (in Yongbyon) te ontmantelen.
Het feit dat het niet tot een overeenkomst kwam, mag de betekenis van Kims verzoek niet verhullen. Het gaf ons de duidelijkste aanwijzing tot nu toe van wat hij wil en wat hij bereid is te geven om dat te krijgen. Door de stille mislukking van de top in Hanoi, die te wijten was aan het feit dat Trump geen belangstelling meer had voor een overeenkomst met Kim, was de kans verkeken om te zien hoe ver Kim bereid was te gaan. De pandemie die begin 2020 toesloeg en de verkiezing van Joe Biden tot president van de VS, later dat jaar, beperkten die kans nog verder.
Tekortkomingen
Steeds opnieuw bewees Kim dat hij een blijvende kracht was, en onder waarnemers in de VS en zijn bondgenoten ontstond een nieuw soort angst. Waar er eerder werd gespeculeerd over het schijnbare gevaar van een ophanden zijnde ineenstorting van Noord-Korea, hebben de vorderingen in het nucleaire programma van het land in de afgelopen tien jaar een omgekeerde angst aangewakkerd: dat Kim zich opmaakt om Zuid-Korea binnen te vallen en het Koreaans Schiereiland met geweld te herenigen. Maar een zorgvuldige analyse laat zien dat die vrees misplaatst is. De primaire ambitie van de Noord-Koreaanse machthebber voor 2032 is leiding geven aan een land dat niet langer wordt afgedaan als een economische achterblijver.
Regelmatig bekritiseerde Kim zichzelf in het openbaar voor zijn tekortkomingen als leider en voor de problemen waarmee het Noord-Koreaanse volk wordt geconfronteerd. In oktober 2020, tijdens de viering van de vijfenzeventigste verjaardag van de Arbeiderspartij, huilde Kim tijdens zijn toespraak vol berouw vanwege zijn falen om een eind te maken aan de ontberingen van het volk. Als Noord-Korea over tien jaar (hoe onwaarschijnlijk dat ook klinkt) uitgroeit tot de nieuwste ‘tijgereconomie’ van Azië, kan Kim zijn strategische lijn een briljant succes noemen en trots verkondigen dat hij na twee zwaarbevochten decennia eindelijk zijn oorspronkelijke belofte heeft ingelost. Een verhoging van de levensstandaard tot wat de Chinese communistische leiders ‘gematigde welvaart’ noemen, zou voor Kim een historische prestatie zijn. Zijn nalatenschap zou die van zijn vader en zijn grootvader, die geen van beiden de kunst van de economische ontwikkeling beheersten, volledig overtreffen.
De ernstigste bedreiging voor zijn bewind lijkt zijn persoonlijke gezondheid
Wil hij zijn ambitie van economische modernisering verwezenlijken, dan zal Kim echter moeilijke keuzes moeten maken. Zelfs voor het beste scenario, een door de staat geleid kapitalisme zoals in het communistische China en Vietnam, geldt dat de binnenlandse bronnen voor economische ontwikkeling beperkt zijn. Er is simpelweg niet voldoende investeringskapitaal, persoonlijke rijkdom of marktvraag om een drastische groei te genereren. Of zijn kameraden het nu leuk vinden of niet (en voor velen zal dat laatste gelden), Kim zal het land moeten openstellen als hij serieus werk wil maken van nationale welvaart.
De makkelijkste plek om op zoek te gaan naar meer handel en investeringen ligt aan de andere kant van de noordgrens, waar zowel China als Rusland oproept tot verlichting van de sancties en betere economische betrekkingen met Noord-Korea. Hoewel het handelsvolume met Rusland van oudsher vrij bescheiden is, is een aanzienlijke toename van de energie-import voorstelbaar nu andere landen zich van Russisch gas en olie ontdoen. En hoewel VN-resoluties landen verbieden om Noord-Koreaanse werknemers in dienst te nemen, zou er in de Russische oorlogseconomie vraag kunnen ontstaan naar vervangende arbeidskrachten in de bouw en bosbouw. China is ondertussen al lang de belangrijkste handelspartner en bron van buitenlandse investeringen voor Noord-Korea. Het handelsvolume zou snel kunnen toenemen als Kim de poorten openzet voor Chinese ondernemers en investeerders – inclusief de onlangs gebouwde, grotendeels ongebruikte Vriendschapsbrug die de twee landen met elkaar verbindt.
Er is één duidelijke tekortkoming in dit plan. Als Pyongyang niet van plan is zijn nucleaire afschrikmiddel overboord te gooien en een proces op gang te brengen dat kan leiden tot opheffing van de VN-sancties, zou Beijing moeten lobbyen voor versoepeling van die sancties of anders openlijk resoluties moeten schenden die het zelf heeft ondertekend. De eerste strategie zal waarschijnlijk niet werken, aangezien de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk hun veto zullen uitspreken over het verlichten van sancties zolang er geen sprake is van wezenlijke denuclearisering. De tweede strategie zou problematisch zijn, omdat een schaamteloze overtreding van sancties China’s claim een verantwoordelijk lid van de Veiligheidsraad te zijn in diskrediet zou brengen. Een derde optie, waarbij wordt geprobeerd dergelijke grootschalige economische activiteiten geheim te houden, is functioneel onmogelijk gezien de intensieve bewaking van de land- en zeegrenzen van Noord-Korea.
Kim zou ook een doorbraak kunnen bewerkstelligen in zijn relatie met de Verenigde Staten
En dan is er nog een ander, minder voor de hand liggend probleem. Zelfs als Kim erin slaagt renminbi en roebels aan te trekken, wordt hij geconfronteerd met een duopolie in de buitenlandse handel. Pyongyang zou voor zijn macro-economische stabiliteit en toekomstige groei bijna volledig afhankelijk worden van twee landen. Kim erfde van zijn vader een gevaarlijke afhankelijkheid van China, wat precies de reden was waarom hij tijdens zijn eerste jaren aan de macht de betrekkingen met Xi Jinping zo sterk liet verslechteren en tot 2018 zelfs weigerde Beijing te bezoeken. Ondanks de warme woorden van ambtenaren dat de twee landen zo hecht zijn ‘als lippen en tanden’, zijn de betrekkingen tussen China en Noord-Korea gekleurd door wederzijds wantrouwen en zelfs minachting, iets wat teruggaat tot de Koreaanse Oorlog (1950-1953). Als Noord-Korea een snelle groei weet te realiseren op basis van Chinees kapitaal, en daarbij vertrouwt op een Chinees defensieverdrag en Chinese diplomatie, zou dat de autonomie van het regime in gevaar brengen.
In plaats van te vertrouwen op het opkomende Chinees-Russische blok zou Kim ook een doorbraak kunnen bewerkstelligen in zijn relatie met de Verenigde Staten, wat een radicaal alternatief zou zijn. Als Noord-Korea het op een akkoord gooit met Washington, zou het land toegang kunnen krijgen tot een totaal nieuwe wereld van markten en zakenpartners. De dichtstbijzijnde bron van kapitaal zou Zuid-Korea zijn. Maar vanwege de kwetsbaarheid die dat oplevert voor de veiligheid van zijn regime zal Kim vermoedelijk minder bereid zijn om deze route te kiezen. Ongecontroleerde blootstelling aan de open samenleving en de politieke vrijheden van het Zuiden zou immers destabiliserend kunnen werken, en met hun economische geavanceerdheid zouden multinationals als Samsung, LG en Hyundai hun tegenhangers in het Noorden gemakkelijk kunnen overvleugelen. Maar Singapore en Vietnam, twee landen die Kim bezocht in 2018, het jaar van zijn topontmoetingen, zouden natuurlijke economische partners kunnen zijn met minder ideologische verplichtingen.
Deze tweede weg is veel ambitieuzer en gevaarlijker. Kim zou moeten voldoen aan basiseisen van de VS en Zuid-Korea op het gebied van veiligheid, zonder zijn eigen fundamentele veiligheid in gevaar te brengen door zijn nucleaire afschrikmiddel op te geven. Het Witte Huis zou zijn strategie ten opzichte van Noord-Korea radicaal moeten heroverwegen, en Washington zou bereid moeten zijn definitief te breken met het nucleaire afschrikkingsbeleid van de afgelopen drie decennia. Deze ontwikkeling zou onvermijdelijk voor enige instabiliteit zorgen in een systeem dat gebaseerd is op controle en isolatie. Maar daar staat wat tegenover: tegen 2032 zou Kim op weg kunnen zijn het lang nagestreefde doel te verwezenlijken en van Noord-Korea een ‘sterke en welvarende grote mogendheid’ te maken – iets wat zijn vader niet was gelukt.
Toekomst
Dit veronderstelt natuurlijk dat Kim Jong-un over tien jaar nog steeds aan het roer staat. Afhankelijk van zijn gezondheid kan hij zich vrij zeker voelen over zijn toekomst als leider. Toch zal hij spoedig op een ander probleem stuiten – een probleem dat alle heersers kennen: de kwestie van een troonopvolger. Als de berichten over Kims nageslacht juist zijn, dan studeert zijn oudste zoon in 2032 af aan de universiteit, waarmee hij in aanmerking komt voor het politieke voorbereidingsproces dat zijn vader en grootvader rond die leeftijd ondergingen. Ju-ae, de dochter die Kim onlangs aan de wereld toonde, heeft dan ook de studentenleeftijd bereikt en wil zich misschien mengen in de strijd om de kroon.
Als Kim vastbesloten is de weg te bereiden voor een regering van de vierde generatie, moet hij op zeker moment het opvolgingsproces in gang zetten. Hoewel de meeste Korea-deskundigen uitgaan van opvolging in de mannelijke lijn, is het mogelijk dat Kim kiest voor zijn dochter. Hij is zelf het product van tanistry (opvolging door de meest bekwame nakomeling) in plaats van eerstgeboorterecht. Kim promoveerde bovendien zijn zus Yo-jong naar een hoge functie, terwijl zijn oudere broer Jong-chul nauwelijks in beeld is. En vorig jaar benoemde Kim de eerste vrouwelijke minister van Buitenlandse Zaken van het land, Choe Son-hui.
Tenzij het regime ineenstort zal denuclearisering niet snel of helemaal niet gebeuren
Ook denkbaar is dat Kim het erfelijkheidsbeginsel helemaal afschaft. Misschien wil hij zijn kinderen deze ervaring besparen, of tonen zij er geen belangstelling of aanleg voor (hoewel Ju-ae al wel interesse lijkt te hebben voor langeafstandsraketten). Als de Koreaanse Arbeiderspartij tot het werkelijke bestuursorgaan van Noord-Korea zou worden bevorderd, in plaats van de familie Kim, zou het land meer gaan lijken op de communistische partijstaten China en Vietnam. Daarmee zou het regime zich ontdoen van een belangrijk onderdeel van zijn mythische legitimiteit, aangezien de opeenvolgende leiders een heilige ‘Paektu’-bloedband hebben met oprichter en ‘eeuwig president’ Kim Il-sung (de grootvader van de huidige leider). Ook als Kim Jong-un in 2032 lichamelijk en politiek gezond is, zal de kwestie van de opvolging steeds moeilijker te negeren zijn. Hoe hij met deze kwestie zal omgaan, zal bepalend zijn voor de derde tien jaar van zijn bewind.
Terwijl de NAVO zich concentreert op de Russische agressie in Oekraïne, en de Aziatische landen langs de Stille Oceaan zich zorgen maken over de rivaliteit tussen de VS en China, pakken zich het hele jaar al stormwolken samen boven het Koreaans Schiereiland. Noord-Korea ontwaakte uit de ongewone rust van de lockdown, toen vrijwel alle grensoverschrijdende handel was afgesloten, door de raketproeven te hervatten en het tempo ervan op te voeren. Pyongyang deed dit jaar al meer proeven dan ooit tevoren, en inlichtingendiensten verwachten dat een zevende kernproef elk moment kan plaatsvinden.
De confrontatie tussen Rusland en het Westen biedt Kim een kans. De oorlog van Vladimir Poetin heeft Xi Jinping in een lastig parket gebracht, omdat China probeert zijn speciale relatie met Rusland te behouden en tegelijkertijd de internationale kritiek af te wenden dat het niets doet om het geweld in Oekraïne te stoppen. Het uitgesproken verzet van Beijing tegen de sancties tegen Rusland wijst erop dat de twee permanente leden van de VN-Veiligheidsraad geen zin hebben om Pyongyang nieuwe economische sancties op te leggen (zoals al bleek uit de passiviteit van de Veiligheidsraad na de recente lancering van Kims intercontinentale raket). Intussen is er door de lage prioriteit die Washington aan het Noord-Koreabeleid toekent en het onverzoenlijke standpunt van de conservatieve regering in Seoel voor Kim niet veel aanleiding om van koers te veranderen.
Rocinante
Kim zou inderdaad kunnen besluiten dat hij de patstelling in de betrekkingen tussen de twee Korea’s het best kan gebruiken om binnenlandse politieke punten te scoren, door de nieuwe Zuid-Koreaanse president te verslaan in een wedstrijdje onverzettelijkheid. Trends voorspellen op de korte termijn stapsgewijze cycli van provocatie en tegenprovocatie op het Koreaans Schiereiland en de rest van de regio. Kim zou er ook op kunnen gokken dat een verdere versnelling van zijn strategische wapencapaciteit de beste manier is om gebruik te maken van de stilte in de diplomatie met de Verenigde Staten; dat zou hem in een sterkere positie kunnen brengen bij mogelijke onderhandelingen als Trump of een Trump-achtige figuur bij de verkiezingen van 2024 het Witte Huis verovert. Het is aan de regering-Biden om Kim ervan te overtuigen dat niet alleen de deur naar dialoog openstaat, maar dat het Witte Huis ook echt bereid is om tot een oplossing met Pyongyang te komen.
Sinds het einde van de Koude Oorlog willen Amerikanen – zowel Democraten als Republikeinen – maar één enkel hoofddoel bereiken als het gaat om Noord-Korea: denuclearisering. Maar tenzij het regime ineenstort of er een onverwachte, catastrofale oorlog uitbreekt zal dit niet snel of helemaal niet gebeuren, dat is het enige waar vrijwel alle deskundigen het over eens zijn. En toch blijft de regering-Biden, net als haar voorgangers, koppig vechten tegen de windmolens en vasthouden aan ‘volledige, controleerbare en onomkeerbare denuclearisering’. Op hun eigen Rocinante (het trouwe ros van Don Quichot) rijden ze naar de Veiligheidsraad en het ministerie van Financiën om een lans te breken voor meer sancties.
Maar hoe vaak zij hun lansen ook tonen, de windmolen blijft draaien – en steeds sneller. De discussie onder deskundigen en analisten is op een punt van diepe vermoeidheid aanbeland, een soort van collectieve berusting in de hardnekkige tegenstrijdigheid van de politieke wil. Kim Jong-un zal, net als elke leider, zijn eigen macht, de stabiliteit van het regime of de nationale veiligheid niet in gevaar brengen omwille van economische ontwikkeling, en een nucleaire afschrikking is van essentieel belang voor alle drie. Hij zal onze keuze tussen geweren en boter niet accepteren. Maar ondertussen is het zijn eigen onmogelijke droom om te kunnen regeren over een welvarende natie, waarin de schrijnende armoede van vandaag tot het verleden behoort en meer mensen eindelijk in staat zullen hun gezin te voeden. Moeten we deze windmolen blijven bevechten?
De eerste, voorzichtige contouren van een serieuze overeenkomst lagen in 2018 op tafel. Nu het tempo van de kernproeven in het Noorden en de gezamenlijke militaire oefeningen in het Zuiden steeds verder wordt opgevoerd, is het tijd om opnieuw te bekijken wat voor toekomst er mogelijk is. Met andere woorden: we moeten Noord-Korea behandelen zoals het werkelijk is en begrijpen wat Kim wil, en waar hij zijn land naartoe wil leiden in zijn volgende tien jaar als machthebber. Misschien is de beste optie voor hem ook de beste voor ons.
Noord-Korea heeft donderdag en vrijdag het aantal militaire manoeuvres aan de grens met Zuid-Korea opgevoerd. Een nieuwe ‘provocatie’ van het regime van Kim Jong-un, aldus Seoel. ‘De incidenten vonden plaats tussen donderdagavond en vrijdagochtend en er waren ongeveer tien Noord-Koreaanse gevechtsvliegtuigen bij betrokken’, bericht The Washington Post.
Pyongyang had vorige week ook al oorlogsvliegtuigen naar de grens met het zuidelijke buurland gestuurd, ‘maar de laatste vluchten – die als hoogst ongebruikelijk worden beschouwd – kwamen nog dichter bij het luchtruim van Seoel’, merkt de krant op. Ook werd donderdagavond een ballistische raket in zee afgevuurd als reactie op een Zuid-Koreaanse artillerieoefening.
‘Het [Noord-]Koreaanse Volksleger stuurt een strenge waarschuwing aan het Zuid-Koreaanse leger, dat met roekeloos optreden militaire spanningen in het frontgebied aanwakkert’, aldus een woordvoerder van de legerleiding, volgens een verklaring van het door de staat gerunde persbureau KCNA.
Kim Jong-un: ‘Noord-Korea wil geen dialoog aangaan’
Volgens het officiële Noord-Koreaanse persbureau KCNA, geciteerd door de Britse zender Sky News, hield Kim Jong-un persoonlijk toezicht op twee nieuwe raketlanceringen. De afgeschoten kruisraketten zouden naar verluidt 2000 kilometer over zee hebben afgelegd en hun doel hebben geraakt (hoewel geen enkele onafhankelijke bron die informatie kan verifiëren).
Kim benadrukte dat deze lanceringen een nieuwe waarschuwing aan zijn ‘vijanden’ waren en zei dat zijn land ‘de operationele sfeer van de strategische nucleaire strijdkrachten moet blijven uitbreiden om resoluut elke cruciale militaire crisis af te schrikken’, bericht KCNA. Op zondag, aldus Sky News, had het regime in Pyongyang laten doorschemeren dat het ‘zijn nucleaire capaciteiten zou versterken’ en niet van plan was ‘een dialoog aan te gaan met zijn vijanden’.
Noord-Korea heeft dinsdag voor het eerst sinds 2017 een ballistische middellangeafstandsraket over Japans grondgebied geschoten. Een ‘grote escalatie’ door Noord-Korea, ‘dat de afgelopen dagen een golf van rakettesten heeft uitgevoerd’, aldus The New York Times.
Het incident leidde tot de ‘zeldzame activering’ van het J-Alert-systeem, waarbij een waarschuwing op de schermen van de Japanse nationale zender NHK verscheen en de bewoners van Noord-Japan werden opgeroepn om dekking te zoeken, meldt The Japan Times.
Volgens Japan Today werd ook het treinverkeer in de regio’s Hokkaido en Aomori stilgelegd, totdat de Japanse regering bekendmaakte dat de raket in de Stille Oceaan is gestort.
Volgens Japans minister van Defensie Yasukazu Hamada zou het kunnen gaan om een Hwasong-12-raket, die in het verleden ‘vier keer’ door Pyongyang is gelanceerd. Als dat zo is, zou de lancering een nieuw record betekenen – Tokio schat de afstand op ongeveer 4500 kilometer.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
