Tag: Novembernummer

  • Novembernummer | Mondiaal populisme

    Novembernummer | Mondiaal populisme

    » Lees dit nummer online

    Met onder andere:

    » De negen oorzaken van mondiaal populisme

    » De ‘luxepedities’ van superrijken

    » De curieuze wezens in de marianentrog

    Ongekend

    The Economist vermeldt geen namen van haar journalisten, een mooi principe. Maar wie deze column ook heeft geschreven is een auteur naar mijn hart. Waarschijnlijk voor het eerst in de geschiedenis, zegt deze, is de wereldwijde alcoholconsumptie aan het dalen. Om vervolgens uit te leggen hoe schadelijk dat is, niet alleen voor de samenleving maar ook voor de economie. Het heeft ook haast iets naïefs; als mensen al zo lang alcohol nuttigen, en zo frequent, is het dan wel een slim idee om er ineens massaal mee te stoppen?

    Hoe dan ook geloof ik niet dat we het einde van het alcoholtijdperk mee zullen maken. Ook al omdat ik altijd wat argwanend word van zulke bewoordingen. ‘Voor het eerst in de geschiedenis‘, ‘nu meer dan ooit‘, ‘ongekend‘ zijn begrippen die in de media constant terugkomen, met, vermoed ik, als verklaring dat mensen nou eenmaal vinden dat hun eigen tijd in die 300.000 jaar dat we bestaan de belangrijkste van alle tijden is. In zijn essay over de oorzaak van het opkomende populisme springt Francis Fukuyama indirect op die neiging in. Hiervoor worden doorgaans negen verschillende oorzaken aangehaald, zet hij uiteen, en hoewel de meeste weliswaar geldig zijn, verklaren ze niet per se de ‘waarom nú’-vraag. Mensen zijn niet slechter geworden of armer of conservatiever. Er is maar één ding echt veranderd ten opzichte van vroeger, en daarbij spelen (kleine spoiler) diezelfde media een grote rol.

    Mensen zijn niet slechter geworden of armer of conservatiever

    Dat de gevolgen van het populisme immens kunnen zijn, laten de parallellen zien die tegenwoordig vaak worden getrokken met de Weimarrepubliek. Stukje bij beetje werd Hitler, de grote populist, de macht geschonken, in de arrogante of naïeve hoop dat die vervolgens wel kon worden beteugeld. Was het vanuit dezelfde arrogantie of naïviteit dat de Nobelprijs voor de Vrede werd uitgereikt aan iemand die door critici tot radicaal-rechts wordt gerekend en de prijs in haar dankwoord dan ook mede opdroeg aan Donald Trump? Behalve in Spanje hielden de media zich opvallend stil.

    Waar Fukuyama niet op ingaat is waarom onverdraagzaamheid überhaupt zo makkelijk kan worden aangewakkerd. Maakt die ook al 300.000 jaar deel uit van de mens? Daarover peinst ook Zida Qanawati, die na tien jaar eindelijk weer bij haar moeder in Damascus op bezoek kan voor een kop koffie, een wens die in haar hoofd al was verworden tot fantasie. Ondertussen gaan de allerrijksten al skydivend naar een sterrenmenu op de Noordpool om, voor ‘de perfecte afsluiting van een perfecte dag’, ’s avonds nog een blik op het Noorderlicht te werpen. Ja, sommige dingen zijn toch wel ongekend.

    Laura Weeda

    Weeda@360international.nl

    249 cover compressed
  • Novembernummer | Haar strijd

    Novembernummer | Haar strijd

    » Lees dit nummer online

    Met onder andere:

    » In Iran is ‘Dood aan Amerika’ veranderd in ‘Dood aan de dictator’

    » De meest gevreesde sluipschutter van Oekraïne: ‘Dit spel kan heel slecht aflopen’

    » Jinwar, het Syrische ecodorp waar alleen vrouwen wonen

    Redactioneel

    Geweldloos verzet

    In westerse landen is eindeloos gediscussieerd over de hoofddoek: mag je hem verbieden? Mag je er een mening over hebben? Bemoei je je dan niet te veel met een cultuur waar je te weinig van afweet? De Amerikaans-Iraanse auteur, dichter en journalist Roya Hakakian vat het bondig samen: de bezwaren van nu richten zich niet ‘tegen de hoofddoek zelf; hun bezwaren richten zich op het feit dat ze [de vrouwen in Iran] niet het recht hebben om zelf te beslissen of ze die al dan niet willen dragen’. Dat ze worden gezien al ‘heilige vs. prostituee’, onveilig zijn vanwege het ‘grote juridische kader dat zowel vrouwen als etnische en religieuze minderheden (…) in Iran’ treft. 60 procent van de bevolking bidt niet meer. 73 procent is tegen het dragen van een hoofddoek, aldus Al-Quds Al-Arabi. Het is duidelijk: Iran is klaar voor de strijd. Het enige wapen dat daarbij wordt ingezet, is de eigen symboliek.

    60 procent van de bevolking bidt niet meer. 73 procent is tegen het dragen van een hoofddoek

    Nog een verandering: het is niet langer Amerika dat in Iran wordt gezien als ‘Grote Satan’; nu is het de dictator aan wie de dood wordt verklaard. Dit is dan ook het moment voor de VS om in actie te komen, stelt Hakakian. Zijn ze net zo begaan met het verlangen naar vrijheid van het Iraanse volk als met het in toom houden van de nucleaire ambities van het regime? Is het Westen bereid die rol op zich te nemen, of levert het liever kritiek van buitenaf?

    Over de rol van dat zogenaamde Westen, in dit geval Europa, in die andere grote strijd van dit moment zal filosoof en pacifist Donatella di Cesare praten op de aankomende Nexus-conferentie, waar 360 net als voorgaande jaren een voorschot op neemt. Di Cesare noemt oorlog geen rechtvaardiging voor het sturen van wapens naar Oekraïne: ‘Voordat je het hebt over het redden van Europese waarden, moet het altijd eerst om mensenlevens gaan.’ Ook de Amerikaanse ‘voorvechter van een geestelijk leven’ Zena Hitz, eveneens te gast, heeft een pacifistisch wapen voor ogen: lezen. ‘We zien ineens overeenkomsten waardoor wij hen, en zij ons, niet langer beschouwen als middel om macht of genot te ver-krijgen, maar als medereizigers of medezwoegers in onze poging tot begrip.’ Een belangrijke vraag is uiteraard: hoe benutten we deze denkbeelden wanneer de agressors daarvan niet onder de indruk zijn?

    Want ‘elke vrouw verdient een tweede kans om gelukkig te zijn’

    Een groep Syrische vrouwen vond een radicale oplossing en trok zich terug in ecodorp Jinwar, waar geen mannen wonen. Hun strijd, aldus een van hen, is ‘vergelijkbaar met die van het Koerdische volk voor zijn vrijheid’. En met die van Iran. De bewoners willen er nooit meer weg en hopen dat andere vrouwen hun voorbeeld zullen volgen om op die manier te ontkomen aan het geweld. Want ‘elke vrouw verdient een tweede kans om gelukkig te zijn’.

    Laura Weeda 

    weeda@360international.nl

    360 213 Cover 3