Bedrijven doen onroerend goed van de hand vanwege pandemie
Japanse bedrijven die hard zijn getroffen door de pandemie, proberen steeds vaker onroerend goed te verkopen aan buitenlandse investeringsfondsen met diepe zakken die op zoek zijn naar koopjes, schrijft The Japan Times. Het aantal bedrijven dat dit boekjaar overweegt vastgoed te verkopen of dat al deed, kan het hoogste niveau bereiken sinds de kredietcrisis van 2008.
Zesendertig bedrijven die zijn genoteerd aan de beurs van Tokio hebben in de eerste helft van het huidige fiscale jaar, van april tot september, onroerend goed verkocht tegenover zevenentwintig bedrijven vorig jaar in dezelfde periode, volgens Tokyo Shoko Research. Vijftien van deze bedrijven boekten recent een nettoverlies.
De machine-industrie had daarin het grootste aandeel met zeven bedrijven, gevolgd door de dienstensector en de detailhandel met elk vijf en de voedingsindustrie met vier bedrijven. Vorig jaar waren buitenlandse investeerders goed voor een derde deel van alle onroerendgoedtransacties in Japan, vooral omdat de yen zwak staat tegenover de dollar.
De Grieks-orthodoxe kerk, volgens zeggen de grootste particuliere vastgoedeigenaar van Israël, verkoopt haar onroerend goed tegen bescheiden prijzen aan brievenbusmaatschappijen, zodat bewoners hun woning dreigen te verliezen.
Een in een belastingparadijs geregistreerde naamloze vennootschap heeft onlangs 2,8 miljoen euro betaald voor de aankoop van 240 appartementen, een winkelcentrum en bouwgrond in het centrum van Jeruzalem. Deze transactie werd tegen een bespottelijk lage prijs tot stand gebracht door het patriarchaat van de Grieks-orthodoxe kerk in Jeruzalem, na de Israëlische vastgoedautoriteit de grootste eigenaar van onroerend goed in Israël. Sinds enkele jaren verkoopt het patriarchaat zijn onroerend goed overal in het land aan in belastingparadijzen geregistreerde brievenbusmaatschappijen, tegen zulke lage prijzen dat men zich afvraagt of de kerk zich niet kost wat het kost van haar bezit probeert te ontdoen.
De drijfveer achter deze massale verkoop en de lage prijzen blijft een mysterie, maar Haaretz heeft de hand weten te legen op drie koopaktes die deze transacties enigszins verklaren. Zo is de in Jeruzalem verkochte grond inmiddels doorverkocht aan een andere maatschappij, die ook in een belastingparadijs is gevestigd. Op diezelfde manier is in de buurt van de Klokkentoren van Jaffa 0,6 hectare met tientallen winkels verkocht voor 1,3 miljoen euro. In Caesarea is 43 hectare verkocht voor maar 850.000 euro. Alle kopers zijn bedrijven die in belastingparadijzen staan geregistreerd, en het is onmogelijk ook maar enige informatie in te winnen over hun eigenaren. Over enkele decennia, als de pachtovereenkomsten zijn verjaard, zal het lot van deze grond in handen van de anonieme kopers liggen.
Paniek
Het grootste deel van deze grond is in de negentiende eeuw door de kerk verworven. Traditioneel verkocht de kerk de grond niet door, maar verpachtte die voor 95 jaar aan publieke instellingen als het Joods Nationaal Fonds (KKL) of de Israëlische vastgoedautoriteit. Zes jaar geleden heeft het patriarchaat van Jeruzalem, dat onder leiding staat van Theofilus III, diverse transacties gesloten met privéondernemingen, waardoor het vastgoedbezit van de kerk aanzienlijk is afgenomen. Voor zover bekend heeft de kerk bijna al haar grond in Jeruzalem verkocht en grote percelen in Jaffa, Caesarea, Ramla, Nazareth en Tiberias, evenals panden en appartementen in Jeruzalem en Jaffa.
De eerste grote transactie werd gesloten in 2011, toen de orthodoxe kerk honderden hectare in Jeruzalem (in de wijken Talbiya, Rehavia en Nayot) verpachtte aan een Israëlisch vastgoedbedrijf, genaamd Nayot Komemiyut. Een jaar geleden is al deze grond verkocht aan deze zelfde vastgoedgroep, die inmiddels Nayot-Komemiyut Investments is gedoopt. We hebben slechts één bestuurder van deze groep kunnen identificeren, de zakenman Noam Ben David. De twee transacties hebben paniek gezaaid onder een duizendtal appartementsbezitters in deze wijk, die hun woning dreigen te verliezen. Als het pachtcontract over dertig jaar afloopt, zullen deze grond en woningen volgens de wet automatisch in handen vallen van de nieuwe pachtheren en zullen de bewoners hun eigendomsrecht verliezen. Bovendien zijn de vastgoedprijzen in deze gebieden gekelderd als gevolg van de abnormaal voordelige contracten, hetgeen de huidige eigenaren ervan weerhoudt ze te verkopen.
Onlangs hebben de Israëlische staat en het KKL, die dit onroerend goed van de kerk pachten, onder druk van de publieke opinie geprobeerd een oplossing te vinden. Parlementslid Rachel Azaria van Kulanu, een middenpartij die zich heeft afgescheiden van Likoed, heeft een wetsvoorstel ingediend dat de regering het recht moet geven het door de kerk verkochte vastgoed te onteigenen om te voorkomen dat de bewoners uit hun huis worden gezet. Maar deze wet komt er voorlopig niet door.
Na het uitlekken van de transactie in Jeruzalem zijn er ook andere aan het licht gekomen. Sommige leden van het patriarchaat, zowel in Jaffa en steden in Galilea als in Jordanië en binnen het gebied van de Palestijnse Autoriteit, hebben woedend gereageerd. Ze hebben de corruptie van het patriarchaat veroordeeld evenals de funeste invloed van deze transacties op de status en autonomie van de Grieks-orthodoxe gemeenschap in Israël. De laatste tijd roepen de tegenstanders zelfs op tot een boycot en afzetting van de patriarch.
‘Naar onze mening dreigt de christelijke gemeenschap van Israël aan deze transacties ten onder te gaan,’ zegt Victor Zakak, directeur van een Arabische christelijk-orthodoxe liefdadigheidsinstelling in Jaffa. Zakak behoorde tot de honderden Palestijnen die in de oude stad van Jeruzalem onder de ramen van het patriarchaat kwamen demonstreren.
Lezing van de documenten die Haaretz heeft verkregen wijst uit dat de Grieks-orthodoxe kerk op deze manier grond in de Jeruzalemse wijk Givat Oranim voor de belachelijke prijs van 2,8 miljoen euro heeft verkocht aan Kronti Investments Ltd, een bedrijf dat geregistreerd staat op de Maagdeneilanden. Het gaat hierbij om 2,7 hectare aan kavels, 240 appartementen en een reusachtig winkelcentrum. Maar alleen al een klein appartement in deze geprivilegieerde wijk is 480.000 euro waard…
“Dit is geen handel maar diefstal,” schampert Peter Habash, een activist van de Arabische christelijk-orthodoxe gemeenschap van Jaffa
Ook al loopt het pachtcontract pas over 52 jaar af, de bewoners ondervinden nu al de gevolgen van deze transactie. ‘Vanaf het moment dat die openbaar is geworden, is de prijs van onroerend goed met zestig procent gezakt,’ zegt Navat Bat Tzur, een bewoonster die de mensen uit de wijk probeert te mobiliseren. ‘Ons vastgoed wordt onverkoopbaar op de markt. Ik heb mijn huis voor een forse prijs gekocht zonder de ins en outs te kennen. Nu dreig ik met lege handen komen te staan.’ Inmiddels is er een andere pachtheer gekomen. Vijf jaar na de eerste transactie is de grond doorverkocht aan een ander bedrijf, genaamd Oranim Limited, dat geregistreerd staat op de Kaaimaneilanden. Niemand weet wat het bedrijf ervoor heeft moeten betalen.
Bij een andere transactie in december 2013 met Bona Trading Ltd is een winkelgebied van een halve hectare in de buurt van de Klokkentoren van Jaffa verkocht, evenals tientallen winkels en appartementen in de Yefet-, Beit Eshel- en Shimon HaTzadikstraat, voor een totaalbedrag van 1,3 miljoen euro. Bona Trading Ltd staat geregistreerd op het Caraïbische eiland Saint Vincent en de eilandengroep de Grenadines. ‘Dit is geen handel maar diefstal,’ schampert Peter Habash, een activist van de Arabische christelijk-orthodoxe gemeenschap van Jaffa.
In augustus 2015 kocht Senet Ventures 43 hectare terrein in Caesarea, in het duurste gebied van heel Israël. Het bedrag van de transactie? 850.000 euro… Het grootste deel van het terrein ligt in het nationale park en omvat het antieke amfitheater en grond van de kibboets Sdot Yam. Toen wij onze bezorgdheid kenbaar maakten, onthielden de woordvoerders van Kronti, Bona, Senet en het patriarchaat zich van ieder commentaar.
De eerste Hebreeuwse krant die in 1919 onder Engels mandaat uitkwam. ‘Het land’ is dé krant voor Israëlische politici en intellectuelen.
CONTEXT: Christenen op heilige grond
De christelijke Arabieren vormen ongeveer 20 procent van de totale bevolking van Israël en 80 procent van de Arabisch-Israëlische. De twee belangrijkste christelijke groeperingen zijn de door Rome erkende Grieks-katholieke kerk (60 procent) en het Grieks-orthodoxe patriarchaat van Jeruzalem (30 procent). De orthodoxe kerk van Jeruzalem, die ook jurisdictie heeft over Israël, Palestina, Jordanië en de Sinaï, neemt een speciale plaats in binnen de orthodoxe kerk omdat ze waakt over de Heilige Plaatsen.
De orthodoxe patriarch van Jeruzalem is een Griek, maar de meeste geestelijken en gelovigen zijn Arabische Palestijnen. Het aantal leden van deze gemeenschappen slinkt, voornamelijk door de niet-aflatende emigratie naar Zuid-Amerika. Het patriarchaat van Jeruzalem was lange tijd een van de grootste vastgoedbezitters van Israël. In Jeruzalem zijn de Knesset, de ambtswoning van het staatshoofd en de grote synagoge gebouwd op grond die eigendom is van het patriarchaat. Onder het Britse mandaat (1922-1948) zijn veel Joodse steden en dorpen verrezen op grond die gekocht was van het patriarchaat, met name in de kustvlakte (Tel Aviv en zijn voorsteden). Dit historische antecedent maakt de Palestijnen extra gevoelig voor vastgoedtransacties van het patriarchaat. De vorige patriarch van Jeruzalem, Irénée I, werd in 2005 afgezet op verdenking van grondverkoop aan Israëlische investeerders. Hij werd vervangen door Theofilus III. Maar de transacties gaan door.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
