De overeenkomst die zondag werd bereikt tussen Republikeinse senatoren en acht Democratische senatoren, werd maandagavond in de Eerste Kamer goedgekeurd met een stemming van 60 tegen 40 stemmen. Het ‘maakt de weg vrij voor het einde van de langste shutdown in de geschiedenis’, meldt Politico. Het Huis van Afgevaardigden moet nu stemmen, waarschijnlijk woensdag, en dan moet Donald Trump het wetsvoorstel ondertekenen. Maar de Democratische Partij is verdeeld over de beslissing van acht van haar leden.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Op CBS zei Bernie Sanders dat hij ‘zeer teleurgesteld’ was, omdat hij vond dat zijn partij niet genoeg terugkreeg voor de overeenkomst. ‘Een ramp’, zei hij, aangezien de prioriteit van de Democraten – het verlengen van de Obamacare-belastingkredieten tot na het einde van het jaar – geenszins gegarandeerd is.
De Republikeinen hebben alleen een stemming in de Senaat beloofd, maar zelfs als deze verlenging ‘honderd stemmen in de Senaat krijgt, zal het nergens toe leiden in het Huis van Afgevaardigden en zal de president het niet ondertekenen’. De positie van Chuck Schumer als leider van de Democratische Senaat is verzwakt. De linkervleugel van de partij eist zijn aftreden.
Daarmee zet hij het Congres en de Senaat buitenspel
Donald Trump heeft donderdag een uitvoerend bevel ondertekend dat zijn minister van Onderwijs, Linda McMahon, opdracht geeft om ‘alle noodzakelijke stappen’ te nemen om het ministerie van Onderwijs te sluiten. ‘We gaan het onderwijs gewoon teruggeven aan de staten die er de leiding over hebben,’ aldus Trump, geciteerd door NPR. ‘Het is een erg populaire maatregel, maar vooral een maatregel die getuigt van gezond verstand, en ze gaat werken,’ vervolgde hij tijdens een ceremonie in het Witte Huis.
De Amerikaanse president maakte een hele gebeurtenis van de ondertekening van het decreet en omringde zich voor de gelegenheid met ‘schoolkinderen’ die aan bureaus zaten en ‘miniversies van het decreet leken te ondertekenen terwijl de president het officiële document parafeerde’, schrijft The Wall Street Journal. Volgens het conservatieve zakenblad was de beslissing weliswaar te verwachten, maar betekent het besluit ‘een escalatie in de bittere politieke strijd over de toekomst van het ministerie’, dat in 1979 werd opgericht.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De leider van de Democraten in de Senaat, Chuck Schumer, sprak algauw van een ‘tirannieke machtsgreep’ en van ‘een van de meest ontwrichtende en verwoestende maatregelen’ ooit genomen door Trump. Senator Elizabeth Warren uit Massachusetts, zelf een voormalig lerares, riep voorstanders van onderwijs op om ‘terug te vechten’.
Volgens El País weet Trump dat de beslissing om het departement te sluiten ‘niet helemaal in zijn handen ligt’. De sluiting van zo’n federale afdeling ‘vereist de goedkeuring van het Congres, en meer specifiek zestig stemmen [van de honderd] in de Senaat’. De Republikeinen hebben echter maar 53 zetels in de Senaat en ‘geen enkel lid van de Democratische Partij zal deze motie steunen’, aldus het Spaanse dagblad. De ontmanteling van het ministerie lijkt dus een nieuwe actie van Trump te zijn waarmee hij de democratische instellingen wil omzeilen.
De Amerikaanse Senaat verwierp woensdag een initiatief van Bernie Sanders, een onafhankelijke senator uit Vermont, om de geplande verkoop van Amerikaanse wapens aan Israël te blokkeren.
‘Het mislukken van deze poging, die weinig kans van slagen had, laat zien dat, ondanks kritiek van links dat de regering-Biden en Israël niet genoeg doen om burgers in Gaza te beschermen, er nog steeds brede steun is op Capitol Hill voor Amerikaanse militaire hulp aan [de Joodse staat]’, merkt CNN op.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Verenigde Staten zijn de belangrijkste bondgenoot van de Israëlische staat en voorzien het land geregeld van wapens. Aangezien Donald Trump een uitgesproken voorstander is van de Joodse staat, is het niet te verwachten dat de steun van de VS de komende vier jaar zal verminderen of wegvallen.
Wel is het maar de vraag of het land onder Trump nog wapens zal verkopen aan Israël. Hij heeft meerdere malen beloofd dat hij het conflict in Gaza spoedig zal oplossen zodra hij president wordt en bovendien heeft hij importheffingen aangekondigd.
Mitch McConnell, de langstzittende Senaatsleider in de geschiedenis, zal in november zijn functie neerleggen. Dat meldt CNN. McConnell, die vorige week 82 jaar werd, kondigde zijn beslissing woensdag aan in de Senaat, waar hij sinds 1985 in zit. Hij was zeker twee decennia leider van de Republikeinen in de Senaat.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
McConnell zei dat hij van plan is om zijn Senaatstermijn, die eindigt in januari 2027, uit te dienen, zij het vanuit een andere zetel in de kamer’. President Joe Biden, die een productieve werkrelatie met McConnell heeft, zei dat hij het nieuws betreurde. ‘Ik vertrouw hem en we hebben een geweldige relatie’, zei de Democratische president.
Onder McConnell maakte de Republikeinse Partij een grote metamorfose door, aangestuurd door de opkomst van Donald Trump, die de partij richting populistischer vaarwater dreef.
Mitch McConnell, die de Republikeinen in de Senaat leidt, is woensdag tijdens een persconferentie lange tijd verstijfd. Dat schrijft Politico. Het is niet de eerste keer dat de inmiddels eenentachtigjarige politicus tijdens een persconferentie zoiets overkomt. Zowel binnen als buiten zijn partij zijn inmiddels toenemende twijfels over zijn gezondheid.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Nadat McConnell woensdag werd gevraagd of hij zich bij de komende verkiezingen in 2026 verkiesbaar zal stellen, valt de Republikein stil en kijkt hij ruim dertig seconden glazig voor zich uit. Vorige maand gebeurde dat ook: toen werd er gespeculeerd over een mogelijke hersenbloeding. Medewerkers van McConnell namen de politicus mee, die later verklaarde last te hebben van duizeligheid.
De Republikein, al jarenlang een van de meest prominente politici in de VS, is na het incident samengekomen met andere hooggeplaatste leden van de partij. Men zou zich afvragen of McConnell überhaupt wel in staat is zijn termijn af te maken.
De Democraten kunnen hun meerderheid in de Senaat vergroten
Hoewel de Congresverkiezingen in de Verenigde Staten allang achter de rug zijn, wordt in de Amerikaanse staat Georgia gestemd over de laatste openstaande Senaatszetel, meldt de Washington Post. Het gaat om de tweede ronde, nadat de zittende Democratische senator Raphael Warnock en zijn Republikeinse rivaal, voormalig football-speler Herschel Walker, in de eerste ronde geen meerderheid wisten te behalen.
De uitslag van de stembusgang zal de verhouding in de Senaat niet veranderen. De Democraten wisten bij de Congresverkiezingen 50 zetels te behalen, waardoor ze, dankzij de doorslaggevende stem van vicepresident Kamala Harris, sowieso al hun meerderheid behouden. Mocht Warnock zijn zetel echter behouden, dan groeit hun overwicht en wordt het makkelijker wetten uit het Huis van Afgevaardigden, waar de Republikeinen vanaf januari een meerderheid hebben, te blokkeren.
Mochten de Democraten de zetel veroveren, dan wordt het makkelijker federale rechters en opperrechters aan te stellen. Ook kunnen bepaalde wetten makkelijker aangenomen worden. Dat de tweede ronde leeft onder inwoners van Georgia blijkt wel uit het feit dat ruim 1.8 miljoen mensen reeds via de post gestemd hebben. Woensdag wordt verwacht dat de uitslag binnen zal zijn.
Republikeinse Partij kan meerderheid in Huis heroveren
De Verenigde Staten maken zich op voor de Congresverkiezingen op dinsdag. De Republikeinse partij verwacht de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden en mogelijk ook in de Senaat te heroveren. Ruim 39 miljoen mensen hebben volgens The Washington Post hun stem al uitgebracht.
De verkiezingen worden gezien als een test voor de regering van Joe Biden, die de afgelopen twee jaar wisselende successen heeft gekend met zijn wetsvoorstellen, mede door de pandemie en de daaropvolgende economische crisis. Met een meerderheid in het Huis voor de Republikeinse Partij wordt verwacht dat de tweede helft van zijn ambtstermijn nog uitdagender wordt.
Een grote rol is bij de campagnes weggelegd voor Biden, maar ook oud-presidenten Barack Obama en Bill Clinton hebben zich bij verschillende rally’s laten zien. De Republikeinse Partij heeft Donald Trump, die nog steeds immens populair is bij de achterban,op verschillende plekken campagne laten voeren. Trump zal naar verwachting deze maand nog bekendmaken dat hij zal meedoen aan de volgende presidentsverkiezingen.
In de Verenigde Staten hebben vrouwelijke kandidaten de midterms gewonnen. Maar nu? Nu moeten ze zich staande zien te houden op een glazen klif in een mannenarena.
Een recordaantal vrouwen heeft zich kandidaat gesteld – en een recordaantal heeft gewonnen. Sommigen zijn erin geslaagd zittende politici uit het zadel te wippen en voorheen Republikeinse staten binnen te halen. Mikie Sherrill, een moeder van vier kinderen die tijdens de campagne sprak over haar tijd als gevechtspiloot, heeft gewonnen in New Jersey. Elaine Luria en Abigail Spanberger hebben allebei gewonnen in Virginia.
Lauren Underwood heeft gewonnen in Illinois. In de strijd om het gouverneurschap van Kansas heeft Laura Kelly het gewonnen van Kris Kobach – een van de belangrijkste mensen achter de plannen om het bepaalde groepen lastiger te maken hun stem uit te brengen. Dit jaar heeft ook een significant aantal gekleurde vrouwen zich verkiesbaar gesteld, en al heeft Stacey Abrams niet gewonnen in Georgia, vele anderen hebben wel gewonnen.
Allemaal hebben ze gewonnen dankzij de energie van vrouwelijke kiezers, die veelal hun afschuw uitten over president Trump en het chauvinistische gekonkel van het door mannen gedomineerde Witte Huis en Congres. Deze vrouwen zien de winst als een pleister op de nu al twee jaar etterende wond van een president die zich heeft opgewerkt via vrouwenhaat en racisme, en die nu zijn presidentschap gebruikt om die onverdraagzaamheid aan te scherpen.
Het ging er grof aan toe tijdens deze tussentijdse verkiezingen. De Democraten zijn er niet in geslaagd de Senaat over te nemen en vele veelbelovende kandidaten hebben het onderspit gedolven, maar de vrouwen hebben het er opmerkelijk goed van afgebracht. Begin dit jaar zullen er meer dan honderd vrouwen in het Huis van Afgevaardigden zitten; dat is nog nooit eerder voorgekomen. Hun opmars, tegen de stroom in, is opwindend en opmerkelijk, en het is zeer bemoedigend om te zien dat zovelen ‘als eersten’ een zetel in de Senaat hebben bemachtigd binnen onze democratie, die nooit echt een representatieve afspiegeling is geweest van alle groepen in onze samenleving.
Rotzooi opruimen
Tegelijkertijd maak ik me zorgen. De vrouwen zijn er nu, maar zij dragen een taak op hun schouders die ze maar al te vaak dragen: ze moeten de rotzooi van anderen opruimen.
De verkiezingsuitslag was niet één grote feministische roze wolk. Claire McCaskill en Heidi Heitkamp hebben hun zetel in de Senaat verloren.
Enkele vooraanstaande mannelijke kandidaten die grote steun genoten onder vrouwen hebben ook verloren, zoals Andrew Gillum en Beto O’Rourke. En er zijn natuurlijk ook Republikeinse vrouwen als overwinnaar uit de strijd gekomen. Marsha Blackburn, die zich verzette tegen abortusrechten en uiteindelijk verviel in zorgwekkend racisme, wist Tennessee binnen te halen. Kristi Noem ging aan kop in de race in South Dakota.
Tegenover alle kiezers die naar de stembus zijn gegaan om de boodschap af te geven dat president Trump bepaald niet het beste van Amerika vertegenwoordigt, staan vele Trump-aanhangers die de boodschap wilden afgeven dat de president wél staat voor hun Amerika. Deze kiezers zijn boos dat hun land meer mensen van buitenaf toelaat en verlangen terug naar een verleden waarin witte mannen het monopolie op de macht hadden en alle anderen hun plaats kenden.
De progressieve vrouwen die zich nu in de strijd hebben geworpen, hebben hun recht opgeëist om ook het land te vertegenwoordigen. Velen deden dat vanuit een nieuw soort vertrouwen, waarin ze gek genoeg worden gesterkt door Trump. Het feit dat hij de presidentsverkiezingen heeft gewonnen, laat zien dat iedereen het kan. De vrouwen lapten campagneconventies aan hun laars.
Ze praatten over hun gezin. Ze gaven borstvoeding in politieke reclame-uitingen. Ze waren openlijk competitief. Maar wanneer ze straks hun zetel innemen, zullen ze worden geconfronteerd met nieuwe verwachtingen, zowel van onze president, die lak heeft aan bestaande regels, als van hun mannelijke collega’s.
De verwachting is dat de Democratische vrouwen die nu zijn gekozen een werkelijke verandering teweeg zullen brengen en dat ze zullen doen wat ze hebben beloofd
In het zakenleven wordt door onderzoekers wel gesproken van de ‘glazen klif’: het verschijnsel dat vrouwen in tijden van crisis op hoge posities belanden, wat het lastig maakt successen te boeken. Als die vrouwen er vervolgens niet in slagen een schip vlot te trekken dat iemand anders aan de grond heeft laten lopen, worden zij verantwoordelijk gehouden voor de mislukking.
Het is zonder meer een positieve ontwikkeling dat er dit jaar zo veel vrouwen aan de verkiezingsstrijd hebben deelgenomen, dat zo veel vrouwen hebben meegewerkt aan de campagnes en dat zo veel vrouwen zich als vrijwilliger hebben ingezet. De verhalen over wie er hebben verloren, en waarom, zullen vrijwel zeker raken aan het thema identiteit. Men zal zich afvragen of de kandidaten zich niet te veel hebben ‘blindgestaard’ op identiteit, door zo te benadrukken dat ze geen witte mannen zijn en daardoor andere levens, ervaringen en prioriteiten hebben.
Een dergelijke simplistische visie lijkt gedoemd alle andere, genuanceerdere analyses naar de achtergrond te dringen, die gaan over de vraag hoe seksisme en racisme onze waarneming, onze voorkeuren en ons gedrag beïnvloeden. En daarmee gaat ze voorbij aan een verbluffende realiteit: de ‘Democratische golf’ in Amerika is te danken aan vrouwen.
Deze verkiezingen zijn misschien niet gunstig geweest voor de vrouwen die hebben verloren, maar de komende jaren zullen ook niet makkelijk worden voor de vrouwen die hebben gewonnen. De gedachte is dat we meer vrouwelijke leiders nodig hebben, niet alleen omdat een democratie eerlijker is als ze daadwerkelijk een afspiegeling is van de samenleving, maar ook omdat vrouwen misschien gewoon beter zijn in de dingen waarin onze huidige leiders tekortschieten – communicatie, samenwerking, het vermogen je Twittervingers in bedwang te houden en de politiek weer enige integriteit te verlenen.
De verwachting is dat de Democratische vrouwen die nu zijn gekozen een werkelijke verandering teweeg zullen brengen en dat ze zullen doen wat ze hebben beloofd: de strijd aanbinden met president Trump, zich sterk maken voor hun achterban, zorgen dat ons landelijke beleid een afspiegeling wordt van de samenleving. Het probleem is dat ze niet echt de middelen in handen hebben gekregen om dat te doen. De Republikeinen houden de meerderheid in de Senaat. Ze hebben een leider in het Witte Huis die heeft gezegd gewoon zijn eigen zin te zullen doordrijven.
Uit onderzoek is gebleken dat zowel in de politiek als in de zakenwereld vrouwen worden gestraft zodra de indruk ontstaat dat ze de publiciteit zoeken of zichzelf op de kaart willen zetten. Daarmee wordt vrouwelijke politici een cruciale manier ontnomen om te onderhandelen en zich sterk te maken voor bepaalde kwesties.
Ook zullen er meer ogen zijn gericht op vrouwelijke bestuurders, nu de minderheden aan de vergadertafel duidelijker zichtbaarder zijn. De vrouwen die nu zijn gekozen wacht dan ook de monumentale taak de huidige rotzooi op te ruimen die voor het grootste deel is veroorzaakt door mannen, zonder dat hun werk beloond zal worden.
Fragiele vooruitgang
Maar het echte verhaal bij deze verkiezingen draait niet om de vraag wat vrouwen al dan niet hebben gedaan, of wat wij al dan niet zullen gaan doen; dit is gewoon een volgende fase in het langdurige proces van vooruitgang en achteruitgang dat de strijd om burgerrechten en vrouwenrechten kenmerkt sinds het stichten van de Verenigde Staten.
Het rampzalige, autoritaire presidentschap van Donald Trump is mogelijk geworden doordat vóór hem een zwarte man het ambt bekleedde en Trump vervolgens ook nog eens werd uitgedaagd door een vrouw. Zijn presidentschap heeft op zijn beurt vele vrouwen ertoe aangezet zich verkiesbaar te stellen. En Trumps presidentschap is zo’n drama dat veel van die vrouwen ook daadwerkelijk zijn gekozen. Dergelijke overwinningen staan niet op zichzelf en zijn zelden absoluut.
Wanneer onze vrouwelijke bestuurders eenmaal zijn ingezworen, zullen ze ons soms teleurstellen, net zoals mannen dat doen. En ze zullen soms verbazingwekkend moedig zijn, net als mannen. Velen zullen harder werken dan hun collega’s zonder daarvoor erkenning te verwachten – iets wat je niet vaak ziet bij mannen. De realiteit is dat vrouwen, zelfs na al deze overwinningen, nog altijd minder dan een kwart van het Huis van Afgevaardigden uitmaken.
In het nieuwe Congres zullen we meer vrouwen en meer gekleurde mensen zien tussen de witte mannen, en dan zullen we constateren dat er vooruitgang is, zij het fragiel. Maar als we goed naar die gezichten kijken, zullen we zien dat onze afgevaardigden nog altijd geen afspiegeling zijn van alles waar Amerika voor staat.
Verenigde Staten | dagblad | oplage 1.120.402
De krant der kranten, met als motto ‘All the news that’s fit to print’. Won meer journalistieke prijzen dan enig ander medium.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
