Bij de ontsnapping kwamen twee cipiers om het leven
De Franse politie is op zoek naar schutters die een gevangenisbusje in Normandië hebben aangevallen, waarbij ten minste twee cipiers werden gedood en een zwaarbeveiligde gevangene werd bevrijd. Dat meldt Le Monde. De Franse premier Gabriel Attal zei dat bij de aanval drie andere cipiers ernstig gewond waren geraakt.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Attal zei dat de aanval gericht was tegen de Franse Republiek en het rechtssysteem. ‘Het hele land is geschokt door deze aanval’, zei hij nadat het parlement een minuut stilte had gehouden voor de agenten. De aanval vond rond 11 uur plaats in Incarville in Normandië. Een zwaarbeveiligde gevangene werd vervoerd van een gerechtsgebouw in Rouen naar een gevangenis in Evreux.
Volgens een bron bij de politie ramden meerdere personen, die aankwamen in twee voertuigen, de politiebus en sloegen op de vlucht. Eén van hen raakte gewond, aldus de politie. Franse media meldden dat de mannen in het zwart gekleed waren, bivakmutsen droegen en zwaar bewapend waren.
De provincie Guangdong kampt al weken met hevig noodweer
Zeker 36 mensen zijn omgekomen nadat een deel van een snelweg instortte door hevige regenval in het zuiden van China. Dat schrijft de BBC. Auto’s tuimelden van een helling naar beneden en werden door autoriteiten teruggevonden in een aangelegen ravijn.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Grote delen van de provincie Guangdong hebben de afgelopen twee weken te maken gehad met recordregens, overstromingen en hagel. Afgelopen weekend kwamen vijf mensen in Guangzhou, de provinciehoofdstad, om het leven door een tornado. De omgeving rondom de ingestorte snelweg kampte de afgelopen dagen met overstromingen.
Uit beelden blijkt dat de grond onder de snelweg was weggespoeld, samen met het weggedeelte erboven. Getuigen vertelden lokale media dat ze een hard geluid hoorden en achter zich een groot gat zagen ontstaan toen ze over de weg reden, vlak voordat deze instortte. Zeker dertig mensen raakten gewond bij de ramp.
In Thailand worden olifanten zo goed beschermd, dat hun aantal toeneemt. Goed nieuws, maar het betekent ook dat ze steeds vaker in conflict komen met mensen.
Volgens de National Parks, Wildlife and Plant Conservation Department (DNP) zwerven er tussen de 3500 en 4000 wilde olifanten rond in de bossen van Thailand, en zal hun aantal toenemen door de pogingen om de soort te beschermen. Dit toont aan dat die inspanningen succesvol zijn geweest, maar veel mensen – vooral diegenen die in dorpen wonen aan de rand van beschermde gebieden – zien het als een verontrustende ontwikkeling. Naarmate het aantal dikhuiden in beschermde gebieden toeneemt, neemt de hoeveelheid water en voedsel er af. Olifanten worden daardoor gedwongen naar naburige dorpen en velden te gaan om eten te zoeken. Het is dus onvermijdelijk dat er meer conflicten zullen komen tussen mens en olifant.
De afgelopen jaren zijn er meldingen geweest van wilde olifanten die naar landbouwgronden trokken, oogsten vernielden en soms mensen verwondden en eigendommen beschadigden. Ook zijn olifanten die hun territorium wilden uitbreiden, gewond geraakt of zelfs gedood door elektrische afrasteringen en voertuigen.
Men verwacht dat de olifanten in de komende tien jaar hun heil buiten het woud zullen gaan zoeken
Een geval dat veel aandacht trok, deed zich voor in het Khao Ang Rue Nai-reservaat in de provincie Chachoengsao. Daar raakte een olifant ernstig gewond door een botsing met een pick-uptruck op het twintig kilometer lange stuk van Highway 3259 dat door het reservaat loopt. De regering stelde daarop voor deze route in 2015 voorgoed te sluiten. Maar de lokale autoriteiten maakten daar bezwaar tegen omdat het te veel overlast zou opleveren voor automobilisten. Besloten werd het stuk door het reservaat alleen te sluiten tussen negen uur ’s avonds en vijf uur in de morgen.
Decha Nilwichien, hoofd van het Khao Ang Rue Nai-reservaat, vertelde dat er jaarlijks bijna 14.000 wilde dieren omkomen op deze snelweg. De route wordt ook vaak gebruikt door olifanten.
Het Khao Ang Rue Nai-reservaat is een van de zeven beschermde gebieden in Thailand die onderdak bieden aan meer dan honderd wilde olifanten. Het is tevens de plek waar sommige van de ergste conflicten tussen mens en olifant plaatsvinden.
Het reservaat beslaat een gebied van bijna 11.000 hectare regenwoud dat zich uitstrekt over vijf oostelijke provincies: Chachoengsao, Chonburi, Rayong, Chanthaburi en Sa Kaeo. Volgens de DNP werd de olifantenpopulatie in Khao Ang Rue Nai tien jaar geleden geschat op 217. De olifantendichtheid was toen 0,2 dieren per vierkante kilometer. Maar de afgelopen jaren is de olifantenbevolking toegenomen met 9,83 procent. Er leven nu minstens 275 olifanten in het reservaat en de twintig jonge dieren die er per jaar geboren worden, overtreffen de sterfgevallen. Men verwacht dat de olifanten in de komende tien jaar hun heil buiten het woud zullen gaan zoeken vanwege de toename van de populatie, de afnemende voedselbronnen en de verleiding van de begroeide akkers.
Oogstincidenten
Uit een studie die in 2010 werd uitgevoerd door het Economy and Environment Program for Southeast Asia (EEPSEA) bleek dat er gemiddeld zo’n 25 oogstincidenten per maand plaatsvonden in dorpen in de buurt van het Khao Ang Rue Nai-reservaat. Huishoudens in het gebied moesten gemiddeld 212 nachten per jaar hun oogst bewaken. Het gemiddelde landbouwgebied dat door olifanten werd beschadigd was 0,96 hectare per huishouden per jaar. De gemiddelde schade die olifanten aanrichtten was 34.825 baht (ongeveer 920 euro) per huishouden per jaar, wat neerkwam op negentien procent van het gemiddelde inkomen.
Suphan Nanam, inwoner van Ban Ang Suea Dam in het Tha Takiap-district van Chachoengsao, vertelde dat hij is gestopt met zijn boerenbedrijf en freelance is gaan werken nadat olifanten twee jaar geleden vijftienhonderd bananenbomen hadden verwoest. ‘Het is zinloos om gewassen te verbouwen die je niet kunt oogsten. Die dieren hebben alles in een oogwenk geruïneerd. Ze laten zich maar even verjagen door voetzoekers en dan komen ze weer terug, dus het was beter om te stoppen dan mijn leven te riskeren om ze te bestrijden,’ zei hij.
Suphan, die al meer dan veertig jaar in Ban Ang Suea Dam woont, zei dat die rooftochten in het verleden slechts sporadisch voorkwamen, maar dat de incidenten de afgelopen jaren veel frequenter zijn geworden. ‘De overbevolking van wilde olifanten is misschien de hoofdoorzaak waardoor ze voedsel in de dorpen komen zoeken.’
Huay Jaidee, een rijstboerin in het subdistrict Khlong Takrao, vertelde dat ze tijdens het oogstseizoen ’s nachts moest opblijven om haar rijstveld te bewaken omdat de olifanten het anders zouden vernielen. Huay, wier huis aan de twintig kilometer van Highway 3259 ligt die door het reservaat lopen, vertelde dat ze thuis nu ook krekels kweekt als tweede baan om tenminste nog wat inkomen te hebben als haar oogst wordt verwoest door olifanten. ‘De beste plek om krekels te verkopen is een markt in Sa Kaeo. Maar ik moet door het reservaat rijden om er te komen, dus ik zou dubbel in de moeilijkheden komen als de regering beslist om de weg permanent af te sluiten,’ zei ze.
Lokale inwoners en regeringsinstanties hebben maatregelen getroffen, zoals het graven van sloten om de grens tussen mens en olifant duidelijk te markeren, maar die werken maar tot op zekere hoogte en hebben niet alle dieren tegengehouden. ‘Olifanten zijn intelligente wezens. Ze hebben in de loop der tijd geleerd hoe ze de hindernissen kunnen slechten die wij voor ze hebben opgetrokken,’ zei Huay.
Een paar weken geleden brak een kudde olifanten ’s nachts ook in bij de Ban Ang Suea Dam-school om bamboe te eten. Kanchana Dit-aim, een lerares, zei dat ze zich zorgen maakte dat de olifanten ooit overdag zouden komen als de leerlingen aanwezig waren. ‘De school heeft voetzoekers klaarliggen om de olifanten af te schrikken en er is een noodplan opgezet om de leerlingen te evacueren naar een veilige plek.’
Kanjana Nitaya, de directeur van het Wildlife Conservation Office van de DNP, erkent dat er toenemende conflicten zijn tussen de mensen die rondom het woud wonen en de wilde olifanten, en dat er al een tijd wordt gewerkt aan een oplossing. ‘Sommige boeren nemen strenge maatregelen tegen de olifanten, zoals elektrische hekken plaatsen of op ze schieten. Dat is niet de juiste manier en wij proberen meer begrip te kweken bij de mensen en constructievere oplossingen te zoeken.’ Als je ze uiteenjaagt met voetzoekers kan dat de olifanten angstig maken en dan zouden ze de dorpelingen kunnen aanvallen, voegde ze er nog aan toe.
Terugjagen naar het bos
Als een soort voorlopige oplossing proberen mensen van de DNP samen met vrijwilligers wilde olifanten op te sporen en ze terug te jagen naar het bos. Een effectievere manier om te voorkomen dat de olifanten oogsten beschadigen, is het plaatsen van door bijenkorven gevormde omheiningen. Als de olifanten daar in de buurt komen, jagen de bijen ze weg zonder de dieren kwaad te doen. De DNP is ook van plan om in het bos voedsel voor de olifanten te gaan verbouwen.
Maar om conflicten tussen mens en olifant te veranderen in harmonie tussen mens en olifant, moeten de mensen de aard van de dieren begrijpen en leren met hen samen te leven. ‘Wij dringen ook binnen in het woud. Daarmee bezorgen we de olifanten, die toch al moeite hebben om voedsel te vinden, nog meer overlast. We horen geen inbreuk te maken op hun leefgebied,’ zei Kanjana.
De bossen in Thailand zijn, door de ontwikkeling en uitbreiding van menselijke nederzettingen, enorm gefragmenteerd. Als die verder aangetast worden, vermindert dat de kans om de afzonderlijke stukken weer met elkaar te verbinden.
Komsan Chartputhorn van het Khao Ang Rue Nai-reservaat zei dat menselijk gedrag een aanzuigende werking kan hebben op olifanten die oogsten vernietigen. In het verleden aten de olifanten bijvoorbeeld geen papaja’s, maar verkopers lieten overrijpe vruchten op de weg achter als voedsel voor de olifanten. Die zijn papaja’s lekker gaan vinden en gaan er nu zelf achteraan. Dit toont aan dat mensen het consumptiegedrag van olifanten kunnen veranderen, zei hij nog. Daarom is het van belang om mensen te leren dat ze wilde dieren niet moeten voederen.
Er moeten wildcorridors worden aangelegd om olifanten binnen hun natuurlijke leefomgeving te houden
Het verbeteren van de habitat van olifanten, vrouwtjesolifanten voorbehoedsmiddelen toedienen en elektrische hekken plaatsen om olifanten weg te houden bij landbouwgronden zouden volgens EEPSEA-onderzoek conflicten tussen mens en olifant tegen kunnen gaan. Het wijst ook uit dat in sommige gebieden verplaatsing van de olifanten naar elders op de lange termijn noodzakelijk kan zijn.
Volgens Kanjana moeten er ook wildcorridors worden aangelegd om de olifanten binnen hun natuurlijke leefomgeving te houden. Die zouden tevens kunnen dienen als verbinding tussen de gefragmenteerde stukken bos.
De DNP en andere experts hebben een oplossing van het mens-olifantconflict voorgesteld als onderdeel van het hervormingsplan voor natuurlijke hulpbronnen en het milieu. Dat plan wordt nog bestudeerd door de overheid, maar men verwacht dat het binnenkort wordt uitgevoerd. Volgens het plan moet ook een lijst van bedreigde dieren worden opgesteld, plus de ernst van hun situatie. En hun leefomgevingen moeten worden verbeterd, met meer voedsel- en waterbronnen.
In 1946 opgericht onafhankelijk, Engelstalig dagblad dat wordt * gemaakt door een team internationale redacteuren.* Het richt zich op de stedelijke elite en expats.
Om het aantal verkeersdoden terug te dringen wil de Franse regering de snelheid op provinciale wegen terugbrengen van 90 naar 80 kilometer per uur. Moet het land van de Autobahn dit voorbeeld volgen?
JA
Gemiddeld komen elke dag bij een verkeersongeluk op provinciale wegen in Duitsland vijf mensen om het leven. In 2016 waren het er 1853, dat is meer dan de helft van alle doden in het verkeer. Doorgaans is dit te wijten aan mensen die riskant inhalen of te hard rijden.
De Franse regering wil het groeiende aantal verkeersdoden niet langer voor lief nemen: per 1 juli verlaagt ze de maximumsnelheid op provinciale wegen van 90 naar 80 km/u. Franse automobielclubs lopen storm tegen de maatregel. Ook 59 procent van de Fransen is volgens een enquête tegen. Maar minister-president Édouard Philippe trekt zich daar niets van aan. Hij denkt jaarlijks 400 mensenlevens te kunnen redden.
Ook in Duitsland woedt een discussie of de snelheidslimiet van 100 km/u voor provinciale wegen wel adequaat is. ‘De Duitse Verkeersveiligheidsraad (DVR) eiste al in 2014 dat de maximumsnelheid op smalle provinciale wegen naar 80 km/u zou worden teruggebracht,’ vertelt Julia Fohmann van de DVR. Dat betreft de meeste provinciale wegen in Duitsland.
Gevaarlijke kruisingen kunnen worden veranderd in rotondes of veiliger gemaakt door voorsorteerstroken of stoplichten
De vraag is alleen: hoeveel levert zo’n maatregel op – worden er echt levens door gered? Studies naar de exacte effecten zijn er niet, geeft ook Fohmann toe. ‘Maar het is niet onwaarschijnlijk dat het aantal verkeersdoden daalt, tenslotte blijkt uit de statistieken dat veel mensen als gevolg van een te hoge snelheid om het leven komen.’ Bovendien is het natuurkundig gezien gewoon zo dat bij een lagere snelheid de remweg korter is, waardoor ongelukken vermijdbaar of in elk geval minder ernstig zijn. Maar de concrete aantallen zoals de Franse minister-president die noemt, kan Siegfried Brockmann, hoofd ongevallenonderzoek bij het Verbond van Verzekeraars (UDV) onmogelijk serieus nemen: ‘Dat zijn schijncijfers.’
Verlaging van de maximumsnelheid leidt niet tot het grote tijdverlies dat velen vrezen. Wie de hele tijd 100 km/u rijdt, legt een afstand van 50 km af in 30 minuten. Bij 90 km is dit 3 minuten en 20 seconden meer, bij 80 km duurt het 37,5 minuut. Een hogere veiligheid is die wat langere duur van de rit wel waard.
Brockmann waarschuwt wel voor een al te grote focus op snelheid. ‘Voorkomen dat er botsingen tegen bomen plaatsvinden, bijvoorbeeld door het aanbrengen van vangrails, heeft op het aantal verkeersdoden een veel groter effect.’
Ook de DVR ziet in aanpassing van de maximumsnelheid niet het enige middel om de wegen veiliger te maken. De slogan van de DVR luidt: de weg moet fouten voorkomen. Daaronder valt behalve het aanbrengen van vangrails bijvoorbeeld ook het regelmatig snoeien van struiken.
Gevaarlijke kruisingen kunnen worden veranderd in rotondes of veiliger gemaakt door voorsorteerstroken of stoplichten. Zulke aanpassingen zijn waarschijnlijk doeltreffender dan alleen het vervangen van de borden met de maximumsnelheid.
Matthias Breitinger is redacteur van Die Zeit. Eerder werkte hij voor Netzeitung, de Berliner Zeitung en Die Welt. Ook schreef hij een boek over het Eurovisiesongfestival: Europe, 12 points.
1. Matthias Breitinger; 2. Ulf Poschardt.
NEE
Opnieuw klinkt in Duitsland de roep om aanscherping van de maximumsnelheid – terwijl het aantal verkeersdoden daalt en vertragen geen oplossing is. Rijden betekent vrijheid. En dat moet zo blijven.
Duitsland is een overgereguleerd land, waar mensen die elke vrijheidsdrang verloren hebben zich geroepen voelen om nieuwe verboden te bepleiten. Bij voorkeur ook voor dat verstopte vrijheidspaadje, de autobaan.
In Frankrijk heeft Emmanuel Macron de maximumsnelheid op provinciale wegen verlaagd van 90 naar 80 km/u en onmiddellijk zet een koor vrienden van de snelheidsbeperking het Hooglied van vertragen in – hoewel het aantal verkeersdoden afneemt en het aantal verkeersongevallen als gevolg van mobiel telefoneren en alcohol- of drugsgebruik groeit. Vaak genoeg gaat het om dezelfde figuren die belastingverhoging voor grootverdieners willen, terwijl de staat zwemt in zijn geld.
Vaak draait het bij mensen die luidkeels snelheidsbeperkingen eisen niet zozeer om een effectieve oplossing als wel om agressie
Vaak draait het bij mensen die luidkeels snelheidsbeperkingen eisen niet zozeer om een effectieve oplossing als wel om agressie. Herverdelen en afremmen zijn één pot nat: de woede richt zich tegen degenen die er een hoog levenstempo op nahouden en zich snel wensen voort te bewegen.
Wie langzaam is mist immers ook niets: hij hoeft niet af te remmen en ook niet meer belasting te betalen. Hij is voorstander omdat het hem niet aangaat. Hij houdt verveling voor ontspanning. Het goede nieuws voor zulke mensen is: binnenkort zijn er auto’s die hen heel ontspannen van A naar B brengen, volautomatisch.
De mondigheid van de verkeersdeelnemer moet net zo serieus genomen worden als die van de burger. Afgezien van verkeerscriminelen zoals de veroordeelde snelheidsmaniakken van de Kudamm [Hamdi H. en Marvin N. hielden een straatrace waarbij ze met 170 km/u over de Kurfürstendamm scheurden. Hamdi H. kwam in botsing met een 69-jarige man, die overleed. Beiden werden wegens moord tot levenslang veroordeeld] valt van zedenverval weinig te bespeuren. Niettemin blijft de openbare weg een plek waar verschillen in sociale en mentale positie elkaar tegenkomen. Daarbij hebben we burgerdeugden nodig als oog hebben voor anderen en gevoel voor stijl.
Dit appèl is gericht aan beide partijen: zwakke en langzame mensen verdienen solidariteit, maar dat geldt ook voor de mensen die sneller willen en hierin zo graag door onbezoldigde verkeersopvoeders met dwang worden afgeremd. Onze provinciale wegen kennen snelheidsbeperkingen op plekken waar dat zinvol is. Om dat overal terug te brengen tot 80 km/u heeft weinig zin. Camera’s op gevaarlijke punten waar een snelheidsbeperking geldt, kunnen helpen. Want berouwvolle verkeerszondaren leren hoe snel en hard de reactie op snelheidsovertredingen is.
Ulf Poschardt is hoofdredacteur van Die Welt. Voorheen was hij chef van het magazine van de Süddeutsche Zeitung, van Welt am Sontag, en van de Duitse edities van Vanity Fair en Rolling Stone.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
