Gisteren maakte de oppositie in Zuid-Soedan bekend dat het vredesakkoord van 2018 is verbroken. Deze fragiele vredesovereenkomst werd door verschillende partijen ondertekend na de burgeroorlog in Zuid-Soedan waarbij 400.000 mensen omkwamen en 4 miljoen mensen ontheemd raakten. De afkondiging van de oppositie volgt op de arrestatie van vicepresident Riek Machar, bericht Internazionale. ‘Op de avond van 26 maart bestormde een konvooi van militaire voertuigen, geleid door de minister van Defensie en het hoofd van de nationale veiligheid, de residentie van de vicepresident in Juba en arresteerde hem’, meldt de Sudan People’s Liberation Movement-In Opposition (SPLM-IO), de partij van Machar.
Op basis van een fragiele vredesovereenkomst leiden president Silva Kiir en eerste vicepresident Kier Machar, een voormalig rebellenleider, een eenheidsregering. Machar wordt beschuldigd van het steunen van de White Army-militie. Deze rebellengroep kwam vorige maand in aanvaring met het Zuid-Soedanese leger. Hoewel de White Army-militie en de SPLM-IO zij aan zij vochten tijdens de burgeroorlog, beweert de SPLM-IO geen connectie te hebben met de groep, meldt Africanews.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens politieke analisten probeert Kiir al maandenlang zijn opvolging veilig te stellen door Machar te isoleren, merkt Internazionale op. Sinds februari zijn er meer dan twintig bondgenoten van de vicepresident gearresteerd. Eind maart voerden veiligheidstroepen van Kiir een aanval uit op twee trainingscentra nabij Juba. De trainingscentra werden opgericht met als doel de verschillende milities in een nationaal leger te integreren. Verder meldde het hoofd van de VN-vredesmissie in Zuid-Soedan dat er op 24 maart luchtaanvallen waren op burgers in het noordoosten van het land.
De VN en vele anderen veroordelen de arrestatie van Machar en de Afrikaanse Unie heeft aangekondigd dat er een team naar Juba gestuurd wordt ‘in een poging om de situatie te de-escaleren’, meldt Africanews.
Het evenement waarbij de Trumpistische senator uit Ohio, James David (JD) Vance, het opnam tegen de Democratische gouverneur van Minnesota verliep dinsdagavond op een ‘normale’ manier, ‘een zeldzaam moment in de extreem gepolariseerde Amerikaanse politiek’, merkt CNN verbaasd op. Tijdens het debat, dat ‘het verloop van de presidentiële race waarschijnlijk niet zal veranderen, waren de twee running mates hartelijk en concentreerden ze zich grotendeels op hun politieke verschillen’, merkt het netwerk op.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Tim Walz, de running mate van Kamala Harris, die zich volgens CNN ‘minder op zijn gemak voelde voor de camera’s dan Vance’, beschuldigde zijn Republikeinse rivaal van het ‘ontmenselijken’ van migranten, terwijl JD Vance herhaaldelijk kritiek uitte op de vicepresident vanwege zijn opvattingen over grensbeveiliging. De senator uit Ohio vond ook dat de Democraten ‘radicale pro-abortus’-standpunten hadden, terwijl hij verklaarde dat hij geen voorstander was van een nationaal verbod op abortus.
Tim Walz beschreef Donald Trump als ‘wispelturig’ en zei dat men de beheersing van het conflict in het Midden-Oosten niet aan hem kan toevertrouwen. ‘JD heeft Walz verpletterd!’, schreef Trump na het debat, waarbij hij de spot dreef met het ‘lage IQ’ van Tim Walz. Het kamp van Harris claimde ook de overwinning en prees de ‘passie’ van de Democratische kandidaat.
De enige zekerheid die er momenteel is in Nicaragua is dat Ortega en zijn vrouw, tevens vicepresident, herkozen willen worden. Dit betekent dat ze de totale macht houden over de overheid, de economie, de politie en het leger.
Onlangs sprak ik via Zoom met mijn vriend de Canadese schrijver John Ralston Saul, oud-voorzitter van PEN International, die een paar jaar geleden in Nicaragua was geweest. De PEN, vroeger de PEN CLUB, werd in 1921 in Londen opgericht met niemand minder dan Joseph Conrad, George Bernard Shaw en H.G. Wells als leden van het eerste uur. De schrijversorganisatie verenigt nu schrijvers van over de hele wereld en houdt zich vooral bezig met het verdedigen van de vrijheid van meningsuiting en de mensenrechten.
John belde me omdat hij benieuwd was hoe het in Nicaragua is, waar de Nicaraguaanse PEN-afdeling onder voorzitterschap van schrijfster Gioconda Belli onlangs haar deuren moest sluiten. We spraken lang over Nicaragua en haalden herinneringen op aan toen ik hem een keer meenam om een kijkje te nemen in de krater van de actieve vulkaan Masaya. Een voor toeristen angstaanjagende diepte waaruit dikke zwaveldampen opstijgen, alsof we in dit land wonen in de bek van de hel, zoals kroniekschrijver Fernández de Oviedo de vulkaankrater omschreef.
Om te beginnen zei ik dat de ene gekozen regering van Latijns-Amerika het beter doet dan de andere en dat de ene democratischer is dan de andere maar dat de democratieën de afgelopen decennia zich hebben kunnen wortelen omdat de kiessystemen vertrouwen wekken en verhalen over fraude, stembussen vol valse stembiljetten – met name van dode mensen – en klunzig vervalste bewijsstukken tot het verleden behoren.
Niemand zal de legitimiteit van de overweldigende verkiezingszege van president Nayib Bukele in El Salvador in twijfel trekken. Of hij die absolute meerderheid die hem de totale controle over het land geeft, zal gebruiken om de democratie te bestendigen of om zeep te helpen, zal moeten blijken. De stemmen die hij heeft gekregen zijn eerlijk geteld. En als in Peru het vertrouwen in de politiek in een voortdurende crisis verkeert, komt dat niet door verkiezingsfraude maar doordat de verkozen leiders keer op keer corrupt blijken te zijn.
Anders is het in Nicaragua waar de grondwet dicteert dat er in november van dit jaar presidentsverkiezingen en parlementaire verkiezingen worden gehouden. Over een paar maanden dus, maar er worden geen voorbereidingen getroffen die de indruk wekken van een eerlijk electoraal proces om een democratische transitie mogelijk te maken.
In een resolutie van de Algemene Vergadering van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) van november vorig jaar staan de basisvoorwaarden waaraan onze verkiezingen moeten voldoen om eerlijk te verlopen: ‘deugdelijke’ onderhandelingen tussen de regering en de oppositie ‘waarvan niemand wordt uitgesloten’; ‘grondige’ electorale hervormingen die voldoen aan internationale normen; herstructurering en modernisering van de Verkiezingsraad zodat onafhankelijk, transparant en verantwoord optreden is gewaarborgd; actualiseren van het register kiesgerechtigden; aanwezigheid van nationale en internationale waarnemers.
Voorwaarden
Daarnaast staat er in de resolutie dat er sprake moet zijn van een pluriform politiek proces ‘ter waarborging van de burgerlijke en politieke rechten, inclusief de vrijheid van vreedzame vergadering en samenscholing, het recht op vrijheid van meningsuiting. Tevens moeten nieuwe politieke partijen zich kunnen registreren in het kiesregister’.
Aan deze voorwaarden had eind mei voldaan moeten zijn, maar tot nu toe heeft de regering geen vinger uitgestoken. Voorlopig weten we alleen dat Ortega en zijn vrouw, de vicepresident, zich klaarmaken om te worden herkozen, wat betekent dat ze, zoals al vijftien jaar het geval is, de totale controle houden over de burgers, de economie, de politie en het leger. Vooralsnog wijst niets erop dat er ook maar de minste politieke wil bestaat om die totale macht te onderwerpen aan vrije verkiezingen.
De Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties die dit jaar in Genève vergaderde, liet weten ‘zeer bezorgd te zijn over het feit dat Nicaragua geen pogingen doet om het kiessysteem en de instituties zodanig te hervormen dat er eerlijke en transparante verkiezingen kunnen plaatsvinden’.
Hoe kun je in dit klimaat verkiezingscampagnes houden?
Ook eist de Mensenrechtenraad dat men ‘stopt met het opjagen en belagen van de oppositie‘; ‘met arbitraire arrestaties, bedreigingen en andere vormen van intimidatie om critici te onderdrukken’; ‘de gearresteerden vrijlaat die illegaal en arbitrair zijn opgepakt’. Daarnaast eist de Raad dat de wetten die een schending zijn van de mensenrechten worden ingetrokken. Denk alleen maar de wet Cybercriminaliteit, de ‘Buitenlandse Agentenwet’ (organisaties die geld krijgen uit het buitenland moeten zich laten registreren en zeggen wat ze met het geld gaan doen; ze worden uitgesloten van politieke activiteiten) en de levenslange gevangenisstraf voor ‘haat zaaien’.
Kun je een acceptabele politieke situatie creëren in een land met meer dan 120 politieke gevangenen, voornamelijk jonge mensen, en met duizenden jonge ballingen, die zijn gevlucht toen er vanaf 18 april 2018 sprake was van ongebreidelde repressie?
Hoe kun je in dit politieke klimaat verkiezingscampagnes houden? De politie patrouilleert op straat en slaat elke poging tot vreedzame manifestatie neer, sluit zonder daartoe gerechtigd te zijn oppositieleden op in hun huis en verbiedt hen naar buiten te gaan, en valt zaaltjes binnen waar politieke bijeenkomsten worden gehouden.
Van diverse media en televisiestations is de apparatuur in beslag genomen en andere media, zoals Radio Darío in León hangt hetzelfde boven het hoofd.
We staren nog steeds in de krater van de actieve vulkaan, zeg ik tegen John. Het zal heel lastig zijn om de weg te vinden die ons weg leidt van de bek van de hel, maar we houden hoop.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
