Viraal apenfilmpje jaagt knuffelverkoop aan
Punch, een zeven maanden oude makaak in de dierentuin van Ichikawa in Japan, werd bij zijn geboorte door zijn moeder verstoten. Als vervanging voor zijn moeder kreeg hij van de dierverzorgers een orang-oetanknuffel, waarmee hij een zeer intieme band opbouwde. De video’s van het aapje dat zijn knuffelkameraad achter zich aan sleept, zijn wereldwijd viraal gegaan.
Het gevolg is dat niet alleen bezoekersaantal van de dierentuin van Ichikawa explosief is gestegen, maar dat ook de orang-oetanknuffels – die door IKEA worden geproduceerd en verkocht – niet meer aan te slepen zijn. In een mum van tijd waren de knuffels in bijna alle vierenvijftig IKEA-winkels in de VS uitverkocht, schrijft CNN.
In Maleisië zal een deel van de opbrengst van elke verkochte knuffel worden gedoneerd aan projecten ter bescherming van orang-oetans in het land, aldus de regionale IKEA-pagina.
Schimmels als biologisch afbraakmiddel voor plastic
Wereldwijd belanden er jaarlijks zo’n 157 miljard luiers op vuilstortplaatsen, wat resulteert in miljoenen tonnen afval. Het kost weinig tijd om ze te verschonen, maar het kan eeuwen duren voordat ze ecologisch afgebroken zijn, aldus Financial Times.
Nu worden schimmels ingezet om dit proces te versnellen. Start-ups beweren dat schimmels materialen kunnen afbreken waar traditionele recyclingmethoden niet tegen opgewassen zijn, zoals plastic en petrochemische reststoffen.
Zo biedt de Texaanse startup Hiro een luier aan waarin de gebruiker een zakje met schimmels kan stoppen voordat de vieze luier wordt weggegooid. Na een week of twee worden de schimmels geactiveerd door vocht en beginnen ze de plastic componenten van de luier af te breken.
Gezien de stijgende stortkosten, strengere regelgeving en de druk op bedrijven om hun ecologische voetafdruk te verkleinen zouden schimmels in de toekomst wel eens een niche voor onconventionele afvalverwerkingstechnieken kunnen creëren.
Zanele Muholi wint de Hasselblad Award 2026
Zanele Muholi (1972), een Zuid-Afrikaanse, visuele activist, heeft de prestigieuze Hasselblad Award gewonnen. De Zweedse prijs, een bedrag van bijna twee honderdduizend euro, werd eerder uitgereikt aan Nan Goldin, Cindy Sherman, Wolfgang Tillmans en aan de Nederlandse fotograaf Rineke Dijkstra.
Muholi zet zich in tegen racisme, tegen alle ismes en strijdt voor de rechten van de lhbti-gemeenschap waar hun deel van uitmaakt. Zelf opgegroeid onder de apartheid, in een land waar queer zijn nog altijd gevaarlijk is, combineert Muholi activisme met humor en verbeeldingskracht, zonder in somberheid te vervallen.
Hun bekendste project is Faces and Phases: een reeks portretten van zwarte lesbische en transgender individuen, met als doel de visuele geschiedenis van Zuid-Afrika te herschrijven. Eerder documenteerde Muholi in Only Half the Picture het leven van lesbiennes en slachtoffers van haatmisdrijven. De portretten spelen in op vooroordelen en hebben inmiddels galeries en musea veroverd die lang het domein waren van witte curatoren en kunstenaars.
Lange wachtrijen in Japan binnenkort verleden tijd
Een wachtrij is een zichtbaar teken van populariteit en kan de beste reclame zijn die een restaurant kan hebben. Maar ze zijn ook tijdrovend en niet alle potentiële klanten zijn fysiek in staat om in de rij te wachten, aldus Nikkei Asia.
In Japan hebben ze daar iets op gevonden: een skip-the-linesysteem. Dit houdt in dat bezoekers online een pas kunnen kopen waarmee ze de wachtrij kunnen overslaan voor ongeveer 3 tot 7 euro per persoon.
Het systeem is zeer geschikt voor eettentjes die geen reserveringen aannemen en wordt steeds vaker gebruikt in drukke eetgelegenheden als ramenrestaurants of cafés. Het verbetert de toegankelijkheid, waardoor restaurants kunnen profiteren van de klantengroep die liever niet lang in de rij staat.
Yu Taniguchi van TableCheck ziet deze diensten als onderdeel van een bredere verandering in de horeca. Volgens hem is dit de overgang naar een systeem waarin prijzen niet vast staan, maar dynamisch zijn.
Microtrips zijn populairder dan ooit
Er is een nieuwe reistrend in opkomst, de microvakantie: korte trips van twee tot vier dagen die de manier veranderen waarop mensen vakantie vieren. Reizigers houden al tientallen jaren microvakanties, maar de populariteit van deze korte uitstapjes is de laatste jaren enorm toegenomen.
Microvakanties zijn niet hetzelfde als weekendjes weg. Veel reizigers beschrijven een microvakantie als een reis naar een nieuw land in plaats van een vertrouwde bestemming, een reis met een thematische focus – cultuur, fietsen, eten, wellness, aldus BBC.
‘Een microvakantie is ontworpen om aan te voelen als een vakantie, maar dan binnen een beperkt tijdsbestek. Het is tijd die je bewust gebruikt, en dat onderscheid spreekt hedendaagse reizigers aan,’ aldus Clarissa Cappelletti, manager bij WeRoad, een Europees groepsreisbureau.
Reisorganisaties spelen hierop in. In oktober 2025 introduceerde Intrepid Travel de categorie ‘korte vakanties’: reisroutes van vier tot zes dagen, gericht op mensen met ‘weinig tijd, maar veel avonturisme’.
Microvakanties zijn deels een reactie op het beperkte aantal betaalde vrije dagen en krappere budgetten. Kortere vakanties zijn gemakkelijker te plannen en leiden minder snel tot een overvolle inbox. Steeds vaker gebruiken reizigers kortere vakanties om meer van de wereld te zien in behapbare, herhaalbare porties, in plaats van al het plezier te bewaren voor één jaarlijkse vakantie.
Hoe gratis OV Duinkerken transformeerde
Burgemeester Patrice Vergriete beloofde tijdens zijn verkiezingscampagne in 2014 dat Duinkerken de grootste stad in Frankrijk zou worden waar de ov-tarieven zouden worden afgeschaft. Tegenwoordig rijden er zo’n 150 gratis voertuigen door de stad en de omgeving, waardoor 200.000 inwoners gratis toegang hebben tot 18 routes.
In Duinkerken duurde het vier jaar – van 2014 tot 2018 – voordat de plannen daadwerkelijk van start gingen, aldus Reasons to Be Cheerful. Eerst maakten de autoriteiten het programma bekend via de media en op straat, voerden ze enquêtes uit onder de inwoners, vereenvoudigden en herwerkten ze de dienstregelingen, verbeterden ze de kwaliteit van de voertuigen, verplaatsten ze bushaltes en breidden ze het wagenpark uit.
In 2015 introduceerden ze gratis reizen in het weekend als proefperiode, voordat gratis ov in september 2018 zeven dagen per week werd ingevoerd.
De autoriteiten maken de bussen dagelijks schoon en een kapotte stoel wordt binnen een dag vervangen. Op elke route moest elke 10 minuten een bus rijden. Met smartphone-apps kunnen passagiers checken waar de bus zich bevindt en hoe vol deze is.
Een onderzoek uit 2019 wees uit dat als gevolg van dit ov-beleid inwoners vaker naar het stadscentrum reizen, ongeveer de helft van de nieuwe bus reizigers de auto vaker laat staan en de aantrekkelijkheid en het imago van de stad zijn verbeterd.
Blijkens onderzoek uit 2021 doen steeds meer jongeren hun auto van de hand, waardoor het gebruik van de parkeerterreinen in de stad met 30 procent is afgenomen.
Frankrijk is echter zeker niet het enige land dat gratis ov heeft ingevoerd. De Estse hoofdstad Tallinn introduceerde in 2013 gratis ov voor haar inwoners en Luxemburg werd in 2020 het eerste land ter wereld waar al het ov gratis is (met uitzondering van de eerste klas in de trein).
