Dinsdag werden vier nieuwe arrestaties verricht in het onderzoek naar de juwelendiefstal in oktober in het Louvre. ‘De vier gearresteerden – twee mannen van 38 en 39 jaar en twee vrouwen van 31 en 40 jaar – komen uit de regio Parijs’, meldt NBC News. Dit brengt het aantal aangeklaagden in deze zaak op acht.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Drie mannen en één vrouw waren al aangeklaagd voor georganiseerde diefstal en samenzwering met als doel misdaden te plegen’, aldus de Amerikaanse zender. Op 19 oktober stalen de dieven in slechts zeven minuten tijd op klaarlichte dag verschillende Napoleontische juwelen ter waarde van bijna 90 miljoen euro. Ondanks de arrestaties in deze zaak zijn de juwelen nog steeds niet teruggevonden.
Volgens de hoofdredacteur gaat het niet om de profeet
De hoofdredacteur van het satirische tijdschrift Leman, een grafisch ontwerper en een tekenaar zijn in Turkije gearresteerd op beschuldiging van ‘openbare belediging van religieuze waarden’, aldus het Turkse dagblad Sabah, dat spreekt van een ‘schandaal’. Boze Turken zouden maandagavond in een café hebben geprobeerd het personeel van het tijdschrift aan te vallen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Geen enkele vrijheid geeft het recht om heiligen van een geloof tot doelwit van smakeloze humor te maken,’ klaagde de minister van Justitie over de tekening. Volgens de autoriteiten zou deze een gesprek tussen Mozes en de profeet voorstellen. De hoofdredacteur ontkent dit. Het gaat gewoon om een personage dat Mohammed heet, net als ‘meer dan 200 miljoen mensen in de islamitische wereld’, verdedigt de journalist zich tegenover AFP.
EU-buitenlandchef Kaja Kallas heeft het geweld veroordeeld
De arrestaties vonden plaats tijdens nieuwe demonstraties tegen de regering in Tbilisi. Gigi Ugulava, de voormalige burgemeester van de Georgische hoofdstad, en Nika Melia, oprichter van de pro-Europese Akhali-partij, behoorden tot de tientallen gearresteerde oppositieleden. Melia werd vrijgelaten, maar hij zegt dat hij het slachtoffer was van politiegeweld, meldt Radio Free Europe – Radio Liberty.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Kaja Kallas, de hoge vertegenwoordiger van de Europese Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, heeft op Twitter de ‘brute onderdrukking’ veroordeeld in een land dat lid wil worden van de EU en bevestigde opnieuw de steun van Europa voor ‘het volk van Georgië in hun strijd voor vrijheid en democratie’. Georgische Droom, de partij die sinds 2012 aan de macht is, won vorig jaar de parlementsverkiezingen, maar de oppositie betwist de resultaten van een verkiezing die volgens internationale waarnemers werd gekenmerkt door tal van onregelmatigheden.
De Iraanse autoriteiten hebben negen Europeanen gearresteerd tijdens straatprotesten, bericht BBC. Deze door het regime als spionnen aangemerkte Europeanen zouden een rol hebben gespeeld bij de demonstraties die het land de afgelopen twee weken hebben opgeschud, beweert het inlichtingenministerie. De arrestanten komen uit Frankrijk, Zweden, Duitsland, Polen, Italië en Nederland. Waar zij zijn gearresteerd is niet bekend.
BBC wijst erop dat Iran ‘buitenlandse vijanden’ deels de schuld geeft van de chaos die het land in zijn greep houdt sinds de dood van Masha Amini, een tweeëntwintigjarige vrouw die onder onduidelijke omstandigheden stierf nadat ze was gearresteerd door de zedenpolitie. Ten minste tachtig mensen werden gedood tijdens de demonstraties die volgden op haar verdwijning, volgens de Noorse organisatie Iran Human Rights. In Zahedan, nabij Pakistan en Afghanistan, zijn vrijdag bij nieuwe botsingen naar verluidt negentien mensen omgekomen, onder wie een kolonel van de Islamitische Revolutionaire Garde.
Geconfronteerd met tal van politieke bedreigingen, valt de Zimbabwaanse regering terug op een beproefde strategie: het arresteren van critici. Maar de oppositie zegt zich niet te laten intimideren.
Toen predikant Evan Mawarire begin februari terugkeerde naar Zimbabwe, hoopte hij zijn omzwervingen probleemloos te mogen afsluiten. Na zes maanden zelfopgelegde ballingschap in de VS, wilde de activist die de aanzet gaf tot de oppositiebeweging #ThisFlag snel en geruisloos naar huis.
Het mocht niet zo zijn. Op de luchthaven van Harare werd hij onmiddellijk ingerekend door negen agenten van de centrale inlichtingendienst. Hij moet nu voor de rechter komen wegens ‘ondermijning van een grondwettelijk gekozen regering’, een vergrijp waarop minimaal twintig jaar gevangenisstraf staat. En dat is maar een van de aanklachten.
Aan Mawarires geval is uitgebreid aandacht besteed, maar het is geen incident. Een hele reeks activisten is in staat van beschuldiging gesteld nadat zij zich hadden uitgesproken tegen president Robert Mugabe en diens ZANU-PF-regering.
De afgelopen maanden werden steeds meer mensen opgepakt die hun mening niet voor zich hadden gehouden, en met de verkiezingen van 2018 in aantocht waarschuwen mensenrechtengroepen voor een verergering van de repressie.
Mugabe beleeft in veel opzichten een van de meest precaire momenten in zijn 37-jarige bewind. Ga maar na: de economie verkeert in een vrije val. De regerende partij ZANU-PF is intern verdeeld. Een energieke verkiezingscampagne is niet weggelegd voor de 93-jarige leider, vanwege zijn leeftijd en gezondheid. En voormalig vicepresident Joice Mujuru voert momenteel coalitiebesprekingen met Morgan Tsvangirai, een veteraan van de oppositie.
Het regime staat al enige tijd onder druk. Vorig jaar waren er in Zimbabwe wijdverbreide protesten tegen de regering, gedeeltelijk geïnspireerd door Mawarires activisme.
Een andere predikant, Phillip Mugadza, werd in januari gearresteerd, op wel heel bijzondere gronden: hij had voorspeld dat Mugabe in oktober van dit jaar zou sterven
Geconfronteerd met al deze bedreigingen is de regering van Mugabe teruggevallen op een beproefde strategie: het opsluiten van critici. Dit is een methode die bij dit bewind hoort en die meestal van stal wordt gehaald wanneer de verkiezingen naderen.
‘Zimbabwe heeft sinds 2000 deze cyclus gekend van mensenrechtenschendingen,’ zegt Fortune Gwaze, een politiek onderzoeker van het Zimbabwe Democracy Institute. ‘We hebben te maken met een tweeslachtig regime dat democratie onderschrijft, maar niet gelooft in eerlijke verkiezingen.’
Behalve Mawarire hebben ook mensen als Linda Masarira, Acie Lumumba, Denford Ngadziore, Whatmore Makokoba, Promise Mkwananzi en Stan Zvorwadza kort geleden een cel van binnen gezien.
Een andere predikant, Phillip Mugadza, werd in januari gearresteerd, op wel heel bijzondere gronden: hij had voorspeld dat Mugabe in oktober van dit jaar zou sterven. In eerste instantie luidde de beschuldiging dat hij het gezag van de president had ondermijnd, later heette het dat hij ‘mensen van een bepaald ras’ had ‘gegriefd’. Door iemands dood te voorspellen zou hij namelijk een taboe hebben geschonden en daarmee zowel het christelijke geloof als Afrikaanse tradities hebben beledigd.
Supa Mandiwanzira, de minister van Informatie, Communicatie en Technologie, verdedigde de arrestaties door te wijzen op het belang van rechtshandhaving: ‘De wereld moet goed begrijpen dat Zimbabwe veel waarde hecht aan de rechtsstaat. Het maakt niet uit of iemand een politicus is of een traditionele leider, een zakenman of een kerkelijk leider. Het recht zal zijn loop hebben voor wie onrechtmatig handelt.’ Veel Zimbabwaanse mensenrechtengroepen vinden juist de arrestaties van activisten indruisen tegen de rechtsorde.
‘De regering van Zimbabwe bezoedelt op onnodige wijze haar al twijfelachtige staat van dienst op het gebied van mensenrechten door burgers gevangen te houden, uitsluitend vanwege de politieke meningen die ze hebben geuit,’ zegt Jestina Mukoko, directeur van het Zimbabwe Peace Project (ZPP), een orgaan dat mensenrechtenschendingen volgt.
Muleya Mwananyanda, plaatsvervangend directeur van Amnesty International voor zuidelijk Afrika, noemt de situatie zorgwekkend. ‘Deze aanklachten zijn geconstrueerd om het mensenrechtenactivisme een halt toe te roepen en om mensen te straffen die zich uitspreken over de verslechterende mensenrechtensituatie.’
Na de arrestaties van Mawarire en Mugadza heeft de Amerikaanse ambassade in Harare verklaard te vrezen ‘dat deze recente acties een verdere inperking zullen inhouden van het recht van de Zimbabwanen om hun grondwettelijk beschermde vrijheid van meningsuiting en van vreedzame vergadering te genieten.’
Sommige activisten die voor de rechter komen, onder wie Promise Mkwananzi van de jongerenbeweging #Tajamuka, hopen dat hun zaak tijdens het proces zal instorten wegens een gebrek aan onderbouwing. Anderen bereiden zich juist voor op het ergste. Mawarire, die op borgtocht vrij is, heeft laten weten dat hij bezig is mensen te werven die hem kunnen vervangen, die in staat zijn om zijn ‘droom’ van rechtvaardigheid voort te zetten door protesten te organiseren, mocht hij voor lange tijd de gevangenis ingaan.
Waarnemers als de eerdergenoemde politiek onderzoeker Fortune Gwaze houden er rekening mee dat de overheidsrepressie zich zal uitbreiden naarmate de verkiezingen dichterbij komen: ‘Binnenkort, wanneer de politieke temperatuur verder is gestegen, zal een aantal sleutelfiguren van de oppositie worden gearresteerd en komt er een verbod op hun bijeenkomsten.’
Vintage ZANU-PF
Desondanks verkondigen veel activisten en oppositieleiders dat zij niet zullen terugdeinzen voor de dreigementen van de regering. Ze zullen blijven protesteren, hun krachten blijven bundelen en zich blijven uitspreken, zolang als het nodig is.
‘Dit is vintage ZANU-PF,’ zegt oppositieleider Morgan Tsvangirai, die al twee decennia overheidsrepressie heeft doorstaan. ‘De boodschap luidt dat ze in de campagne vóór de volgende verkiezingen alles op alles zullen zetten. We moeten ons allemaal voorbereiden op straffeloosheid en geweld tegen onschuldige burgers van ons land. Maar ze kunnen niet iedereen arresteren. Wij blijven vechten voor rechtvaardigheid.’
Dit onlinetijdschrift is gewijd aan analyses over al wat speelt in hedendaags Afrika, en dient tevens als platform voor discussies daaromtrent. De site werd in 2007 gelanceerd door de Royal African Society, een Britse stichting die zich inzet voor een beter begrip van het continent.
Zo’n honderdvijftig Turkse journalisten zijn gevangengezet. Akin Atalay van Cumhuriyet vertelt over de erbarmelijke omstandigheden waaronder hij vastzit en een procureur die hem aan de inquisitie doet denken.
De mooie dagen liggen voor ons, vrienden, de dagen vol zon.* Vandaag is het mijn honderdste dag. De honderdste dag dat ik samen met mijn collega’s achter de tralies zit. Gevangenschap tijdens de noodtoestand betekent slechtere omstandigheden, meer beperkingen, meer onrechtvaardigheid, meer problemen. Een week telt 168 uur. Een van deze uren breng ik door in gezelschap van mijn advocaten, onder het toeziend oog van een bewaarder. En ander is gewijd aan onze familie, met wie we communiceren via een telefoon, gescheiden door een dik raam. De resterende 166 uur zitten we in de cel in gezelschap van onze twee medegevangenen. Ieder contact met de buitenwereld is verboden.
Toch zijn de mensen van Cumhuriyet beter af dan heel wat anderen. Sinds het begin van onze gevangenschap worden we onvoorwaardelijk gesteund door de krant. We hebben onze familie en onze vrienden. We hebben onze vrienden van de [sociaaldemocratische] CHP die ons bezoeken wanneer ze maar kunnen, en honderden advocaten die wachten tot het bezoekuur aanbreekt. We mogen ook de post lezen die onze naasten ons sturen en de artikelen die de krant publiceert. Woorden om onze dankbaarheid te betuigen schieten tekort. We willen onze familie bedanken, onze vrienden, onze krant, voor hun onvoorwaardelijke steun tijdens deze beproeving.
Zo is het nu gesteld met de rechtvaardigheid en het recht in ons land. Maar dat is maar tijdelijk
We hebben onszelf niets te verwijten. We hebben nooit iets misdaan, wettelijk noch moreel. We zijn nooit betrokken geweest bij enige criminele activiteit en hebben ons door niemand laten misbruiken, ook niet door Gülen. We zijn aangeklaagd door een procureur, Murat Inam, die de taak van procureur verwart met die van inquisiteur, terwijl hij er zelf van wordt verdacht bij de gülenistische beweging te behoren. We volharden in onze strijd, die niet tegen de rechterlijke macht is gericht maar tegen de apathie van de rechterlijke macht.
De rechterlijke macht en het recht zijn in dienst van de machthebbers gesteld. Wij zijn opgesloten vanwege onze journalistieke activiteiten, omdat we onze plicht hebben gedaan door onze mening te geven en kritiek te uiten. Een rechter en een procureur die geen respect hebben voor recht of menselijkheid zijn even funest voor de samenleving als een gelovige die niet in God gelooft funest is voor zijn religie. Zo is het nu gesteld met de rechtvaardigheid en het recht in ons land. Maar dat is maar tijdelijk. Wij gevangenen zijn de hand zand die men op de doodskist van deze onrechtvaardige periode zal gooien. De mooie dagen liggen voor ons, vrienden, de dagen vol zon. Een broederlijke groet aan allen.
– Akin Atalay, Blok No. 9 van het strafgevangenis Silivri
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
