De trein ontspoorde doordat een keermuur op de rails viel
Slechts twee dagen na de treinramp in Adamuz in Andalusië botste een pendeltrein dinsdagavond in Gelida, nabij Barcelona, tegen een keermuur die vervolgens op de rails stortte. Het ongeluk werd veroorzaakt door ‘erosie als gevolg van de hevige regenval van de afgelopen dagen’, aldus El País. Het Catalaanse agentschap voor civiele bescherming bevestigde de dood van de machinist via sociale media.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Spaanse vakbond voor spoorwegmachinisten heeft opgeroepen het Catalaanse pendeltreinverkeer ‘tot nader order’ op te schorten en eist een grondige inspectie van de infrastructuur om de gevolgen van het recente slechte weer te beoordelen. Een andere trein, met ongeveer tien passagiers aan boord, ontspoorde ook doordat steenbrokken op de rails waren gevallen, maar hierbij raakte niemand gewond.
De vader van het slachtoffer is inmiddels ook gevonden
Een auto met een vader en zijn kind werd meegesleurd door het water van een rivier in Catalonië, dat zondag werd getroffen door stortregens. Het lichaam van het kind, ‘ongeveer elf of twaalf jaar oud’, werd dood aangetroffen in de rivier in Sant Pere de Riudebitlles, nabij Barcelona, meldt La Vanguardia. Zijn vader, naar wie actief werd gezocht door een reddingsteam van bijna negentig mensen, werd maandagmiddag gevonden.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Een van de gebieden die het zwaarst door de regen werden getroffen’ was het Montserrat-massief, ten noordwesten van Barcelona, ‘waar achtentwintig mensen vast kwamen te zitten’, aldus de Catalaanse krant. ‘Door de gevolgen van de storm waren veel paden onbegaanbaar en moest de brandweer worden ingeschakeld om de veiligheid van de wandelaars te waarborgen.’ Het slechte weer veroorzaakte ook ernstige verstoringen van het vlieg- en treinverkeer.
In Tarragona wordt twee keer per jaar een wedstrijd gehouden om de hoogste menselijke toren te bouwen.
De Human Tower Competition in Tarragona is een traditioneel onderdeel van de Catalaanse feesten en symboliseert kracht, samenwerking en balans. Er doen meer dan veertig teams aan mee en de castells (torens) die ze bouwen trekken duizenden toeschouwers.
Desondanks moet de partij op zoek naar een coalitiepartner
De socialistische regeringspartij van Spanje is zondag als winnaar uit de bus gekomen bij de regionale verkiezingen in Catalonië. Dat schrijft El Mundo. De verkiezingen werden gezien als een lakmoesproef voor de amnestiemaatregel van premier Pedro Sánchez voor Catalonische separatisten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De socialistische partij, een regionale tak van de regeringspartij van Sánchez, heeft niet genoeg zetels behaald om alleen te kunnen regeren. Ze hebben echter voor het eerst in meer dan tien jaar de mogelijkheid een regionale regering vormen, onder leiding van een anti-onafhankelijkheidspartij. De partijleider, Salvador Illa, sprak zondagavond laat zijn aanhangers toe op het socialistische hoofdkwartier in Barcelona: ‘Voor het eerst in vijfenveertig jaar hebben we de verkiezingen in Catalonië gewonnen, zowel wat zetels als stemmen betreft. De Catalanen hebben besloten een nieuw tijdperk in te luiden.’
Illa, die verbeteringen heeft beloofd op het gebied van sociale voorzieningen, onderwijs en droogtebeheer, had 68 van de 135 zetels in het Catalaanse parlement nodig om een regering te vormen. Zondag kreeg zijn partij er slechts 42, wat betekent dat hij steun zal moeten zoeken bij de pro-onafhankelijkheidspartij Esquerra Republicana de Catalunya (Catalaans Republikeins Links) en de linkse Comuns.
Carles Puigdemont, de voormalige Catalaanse leider die Spanje zes jaar geleden ontvluchtte na een mislukte afscheidingspoging, zei donderdag dat hij zal terugkeren naar Spanje als hij regiopresident kan worden bij de komende verkiezingen. Dat meldt Politico.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Puigdemont (61) vluchtte naar België nadat hij leiding gaf aan een afscheidingspoging van Catalonië in 2017. Hij wordt nog steeds gezocht in Spanje. Een omstreden amnestiewet, opgesteld door de linkse regering van Spanje om hem en honderden andere aanhangers van de Catalaanse onafhankelijkheid hun vrijheid terug te geven, lijkt echter binnenkort door het nationale parlement te zullen worden aangenomen.
‘Ik zal meedoen aan de volgende verkiezingen voor het Catalaanse parlement (…) nu ik de kans heb om mijn presidentschap te herstellen,’ zei Puigdemont op een bijeenkomst in het Franse Elna, vlakbij de Spaanse grens, toen hij zijn kandidatuur aankondigde. ‘Het aftellen tot mijn terugkeer begint vandaag.’
Met de wet krijgen Catalaanse separatisten amnestie
Het Spaanse Congres heeft een controversiële Catalaanse amnestiewet goedgekeurd. Dat meldt Politico. De wet was een eis van regionale separatisten om de socialistische coalitieregering van premier Pedro Sánchez te helpen aan de macht te komen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Hoewel de conservatieve Volkspartij (PP) de vervroegde verkiezingen van afgelopen juli won, slaagde ze er niet in om genoeg steun te krijgen om de regering van Sánchez af te zetten, zelfs niet met de steun van de extreemrechtse partij Vox.
De Spaanse Socialistische Arbeiderspartij (PSOE) van Sánchez, die als tweede eindigde, slaagde er wel in een nieuwe minderheidscoalitieregering te vormen, nadat ze de steun van de twee belangrijkste Catalaanse pro-onafhankelijkheidspartijen had verworven. Voorwaarde was dat degenen die betrokken waren bij het illegale onafhankelijkheidsreferendum van oktober 2017 amnestie kregen.
Catalonië zou slavenhandel hebben voortgezet na afschaffing
De regering van Catalonië heeft gezegd dat de rijke Spaanse regio ‘het racisme uit haar slavernijverleden’ moet aanpakken. Dit naar aanleiding van een documentaire van Televisió de Catalunya, waarin werd onthuld hoe Catalaanse industriëlen en zeelieden profiteerden van de trans-Atlantische slavenhandel toen de Britten deze praktijk in 1807 afschaften. Hoewel Spanje al snel na Groot-Brittannië de slavernij officieel afschafte, werd de clandestiene handel voortgezet, veelal op schepen die eigendom waren van en bemand werden door Catalanen, schrijft The Guardian.
Tussen 1817 en 1867 waren Catalanen betrokken bij het vervoer van 700.000 slaven
Het is al lang bekend dat veel Catalanen – waaronder Antonio Gaudí’s beschermheer Eusebi Güell – steenrijk zijn geworden dankzij de slavenarbeid op de tabaks-, suiker- en katoenplantages van Cuba en, in mindere mate, Puerto Rico. Veel minder bekend is dat Catalaanse magnaten en zeelieden nog tientallen jaren na de afschaffing van de slavenhandel en de slavernij door Groot-Brittannië grof geld bleven verdienen met deze praktijken.
De genoemde documentaire, die vorige maand op de Catalaanse publieke televisie werd uitgezonden, wil recht doen aan de geschiedenis. Ze belicht wat historici al tientallen jaren aantonen: dat tussen 1817 en 1867 Catalanen direct of indirect betrokken waren bij het vervoer van 700.000 slaven uit West-Afrika naar het Caribisch gebied en dat deze handel een groot deel van de industrialisatie van Catalonië en de negentiende-eeuwse grootschalige bouwactiviteiten in Barcelona financierde.
Catalonië voert al jarenlang actie voor het Catalaans
In Catalonië is er een campagne gaande om het exclusieve gebruik van het Catalaans te promoten. De stichting Òmnium Cultural heeft op internet een handleiding gepubliceerd met argumenten die de Catalanen moeten overhalen alleen het Catalaans te gebruiken. De organisatie, die belast is met de bevordering en normalisering van de Catalaanse taal en cultuur, zou op deze manier van iedere Catalaan een taalactivist willen maken die het Spaans zo veel mogelijk links laat liggen en in iedere situatie het Catalaans gebruikt, aldus El Mundo.
De handleiding bevat argumenten zoals ‘Catalaans is de taal van de plaats waar je woont’, ‘het gebruik van het Catalaans bevordert maatschappelijke integratie en participatie’ en ‘het getuigt van aanpassingsvermogen als je de taal spreekt van je woonplaats’. ‘Je wilt immers niet gezien worden als iemand die de taal niet kent of zich niet aan wil passen’, schrijft Òmnium Cultural.
In Catalonië woedt al jarenlang een strijd om het Catalaans een voorrangsstatus te geven
Misschien wel de meest controversiële uitspraak van het document, aldus El Mundo, is dat je niet naar een andere taal hoeft te switchen wanneer de ander het Catalaans niet verstaat. ‘Als ik op een andere taal overga, ontzeg ik de ander de mogelijkheid om de taal [het Catalaans] te leren’, valt te lezen in het document.
Deze actie staat niet op zichzelf. In Catalonië woedt al jarenlang een strijd om het Catalaans een voorrangsstatus te geven ten koste van het Spaans. Vorige week nog bracht El Mundoeen verhaal naar buiten over een vragenlijst die docenten aan sommige Catalaanse onderwijsinstellingen moesten invullen. Ze werden onder andere ondervraagd over de taal die ze het meest gebruikten en waarin ze thuis, met vrienden en op hun mobiel communiceerden. De enquête stuitte op flinke kritiek. Ze werd gezien als een schending van de privacy van de docenten.
Het Catalaanse Hooggerechtshof heeft donderdag de maatregelen bekrachtigd die de regionale regering wil invoeren om de verspreiding van de omikronvariant tegen te gaan. De groei van het aantal besmettingen met de nieuwe coronavariant wordt als ‘ongecontroleerd’ beschouwd, aldus de Catalaanse krant El Periódico.
In bijna heel Catalonië geldt de komende vijftien dagen een uitgaansverbod van één tot zes uur ’s nachts
In bijna heel Catalonië geldt de komende vijftien dagen een uitgaansverbod van één tot zes uur ’s nachts, en privé-ontmoetingen zijn beperkt tot tien personen. De rechtbank gelastte ook de sluiting van nachtclubs en verlaagde de bezettingslimiet voor overdekte bars en restaurants tot 50 procent. Terrassen daarentegen mogen nog steeds volledig bezet zijn. De Spaanse centrale overheid heeft ook in het hele land opnieuw verplicht gesteld om buitenshuis een mond-neusmasker te dragen.
Catalaanse separatist Carles Puigdemont gearresteerd in Italië
Voorstander van onafhankelijkheid en voormalig regeringsleider van Catalonië, Carles Puigdemont, is op donderdag 23 september op Sardinië gearresteerd door de Italiaanse politie, meldt El Mundo. De Catalaanse leider werd gearresteerd in Alghero. Er liep een internationaal arrestatiebevel tegen de ex-premier.
Puigdemont is aangeklaagd voor ‘opruiing’ en ‘verduistering van publieke middelen’
‘Gerechtelijke bronnen verklaren dat de rechtbank zal moeten beslissen of de Italiaanse autoriteiten ermee instemmen hem aan Spanje uit te leveren’, schrijft de Spaanse krant. Hij verblijft sinds de mislukte afscheidingspoging in 2017 in ballingschap in België om aan vervolging door de Spaanse justitie te ontkomen. Carles Puigdemont is aangeklaagd voor ‘opruiing’ en ‘verduistering van publieke middelen’.
Dubbel zoveel CO2 door vlees
De wereldwijde voedselproductie veroorzaakt een derde van alle door menselijke activiteit uitgestoten gassen die de planeet opwarmen, aldus een groot nieuw onderzoek. Vleesproductie zorgt voor zeker twee keer zoveel emissies als de productie van plantaardig voedsel. Het volledige systeem van voedselproductie, inclusief het gebruik van machines, kunstmest en transport, zorgt jaarlijks voor 17,3 miljard ton broeikasgas. Dat is ruim het dubbele van de totale uitstoot van de VS en vertegenwoordigt 35 procent van de wereldwijde uitstoot, schrijft The Guardian.
Een kilo tarwe veroorzaakt 2,5 kilo broeikasgas, een kilo rundvlees 70 kilo
‘Dit is hoger dan we hadden verwacht’, aldus Atul Jain, van de Universiteit van Illinois en coauteur van het artikel, dat maandag werd gepubliceerd in Nature Food.
Het verschil in uitstoot tussen vlees- en plantaardige productie is groot: de productie van bijvoorbeeld een kilo tarwe veroorzaakt 2,5 kilo broeikasgas, een kilo rundvlees 70 kilo. Volgens de onderzoekers moeten samenlevingen zich rekenschap geven van dit significante verschil bij de aanpak van de klimaatcrisis.
Australië steunde de CIA in Chili
Australië was in de jaren zeventig betrokken bij spionageoperaties in Chili, ter ondersteuning van de Amerikaanse CIA, die samenspande tegen de democratisch gekozen regering van de socialistische president Salvador Allende, die 48 jaar geleden door het leger werd afgezet, bericht MercoPress. De Australische geheime dienst runde een ‘station’ in Santiago van 1971 tot 1973 op verzoek van de CIA, zo blijkt uit documenten die zijn vrijgegeven door het National Security Archive (NSA), in Washington.
‘Vijftig jaar na dato vinden we nog steeds aanwijzingen van gezamenlijke geheime inspanningen om de democratisch gekozen regering van president Salvador Allende te destabiliseren’, aldus Peter Kornbluh van NSA.
West-Papoea dient als nieuwe basis voor islamitische terroristen
Onlangs heeft in West-Papoea een reeks arrestaties van islamitische militanten van de terreurorganisatie Jamaah Ansharut Daulah (JAD) plaatsgevonden. Een teken dat de meest oostelijke provincie van Indonesië de ideale uitvalsbasis is geworden voor deze terreurgroep, die sterk is gedecentraliseerd, schrijft Kompas.
‘Eind mei werden ten minste elf militanten van de Jamaah Ansharut Daulah (JAD) in een district in het zuiden van West-Papoea in hechtenis genomen. Woordvoerder Argo Yuwono van de nationale politie bevestigde dat de vermoedelijke militanten geen inheemse Papoea’s waren, maar migranten uit Java en Sulawesi die al enige tijd in Merauke [de administratieve hoofdstad van het district] woonden’, aldus de Indonesische krant.
Bij de arrestatie nam de politie chemicaliën en wapens in beslag die de verdachten wilden gebruiken om aanslagen te plegen op kerken en Petrus Canisius Mandagi, de aartsbisschop van Merauke.
Aman Abdurrahman
JAD werd in 2014 opgericht door Aman Abdurrahman op het eiland Nusakambangan, een penitentiair centrum voor de zuidkust van Java waar terroristen en drugshandelaren worden vastgehouden. Vanuit zijn cel wist deze islamitische militant duizenden jonge Indonesiërs op te roepen om aan de zijde van IS in Syrië te gaan vechten.
Sinds 2016 is JAD verantwoordelijk voor verschillende aanvallen op kerken in de archipel, met als meest recente de aanval op Palmzondag in maart 2021 op een kerk in Makassar, op het eiland Sulawesi. Een aanslag waarbij de twee zelfmoordterroristen omkwamen en twintig mensen gewond raakten. In 2018 werd Aman Abdurrahman ter dood veroordeeld, maar tot op heden is hij niet geëxecuteerd.
The Jakarta Post citeert een rapport uit 2021 van het in Jakarta gevestigde Institute for Policy Analysis of Conflict (Ipac). Deze merkt op dat JAD, in tegenstelling tot de Jamaah Islamiyah (JI), de organisatie achter de bomaanslagen op Bali in 2002, altijd gedecentraliseerd is geweest, met weinig of geen coördinatie of overdracht van informatie tussen de verschillende eenheden.
West-Papoea wordt al decennia geteisterd door separatistische conflicten
Analisten denken dat de leden, afkomstig uit Sumatra, Java en Sulawesi, naar West-Papoea zijn gekomen om te ontsnappen aan de Densus 88-antiterreureenheid, die haar hardhandig optreden tegen de groep van 2019 tot 2021 heeft opgevoerd. ‘Geografisch gezien is West-Papoea voor hen voordelig’, vertelt Stanislaus Riyanta, een in Jakarta gevestigde inlichtingen- en terrorismedeskundige, aan The Jakarta Post.
De westelijke helft van het eiland Papoea, waarvan de bevolking overwegend christelijk is, werd in 1969 door Indonesië geannexeerd. Sindsdien wordt het geteisterd door separatistische conflicten, die onlangs weer zijn opgelaaid. In april 2021, na de dood van het hoofd van de regionale inlichtingendienst tijdens een hinderlaag door pro-onafhankelijkheidsrebellen in de hooglanden van Papoea, heeft de Indonesische regering de gewapende pro-onafhankelijkheidsgroepen van Papoea op de lijst van terroristische organisaties geplaatst. Een lijst waarop ook JAD en andere islamistische bewegingen staan.
Hoewel de meeste analisten betwijfelen of JAD zich, gezien hun ideologische verschillen, zal aansluiten bij gewapende Papoea-onafhankelijkheidsgroepen, waarschuwt Stanislaus Riyanta dat de plaatselijke aanwezigheid van JAD zou kunnen leiden tot een escalatie van conflicten en terreur in de regio. ‘Als je een gemeenschappelijke vijand hebt, kan alles gebeuren. We moeten in de gaten houden hoe de dingen zich ontwikkelen.’
De kritische Hongkongse krant Apple Daily stopt ermee
Vandaag verschijnt Apple Daily voor het laatst. Het moederbedrijf van de krant, Next Digital, heeft dit op woensdag 23 juni na een bestuursvergadering bekendgemaakt: ‘Apple Daily heeft besloten dat de krant zijn activiteiten vanaf middernacht zal staken en dat 24 juni de laatste verschijningsdag zal zijn’, meldt de Hongkongse krant South China Morning Post.
Voor Duanchuanmei (The Initium), een nieuwswebsite die ook in Hongkong is gevestigd, betekent het besluit het verlies van ‘de [laatste] kritische stem in het publieke debat in Hongkong’. In 1995 werd Apple Daily opgericht, twee jaar voordat het Britse grondgebied aan China werd teruggegeven.
‘Al onze bankrekeningen zijn nu in handen van de autoriteiten, waardoor we geen salarissen kunnen betalen’
Na de arrestatie van vijf directieleden op donderdag 17 juni en de bevriezing van de banktegoeden, verkeerde de krant in ernstige financiële moeilijkheden. Mark Simon, een assistent en adviseur van de eigenaar van de krant, Jimmy Lai – die sinds augustus 2020 in hechtenis zit – bevestigde dit aan de Zwitserse krant Le Temps: ‘Al onze bankrekeningen zijn nu in handen van de autoriteiten, waardoor we geen salarissen kunnen betalen en niet aan onze financiële verplichtingen aan onze leveranciers en verkopers kunnen voldoen.’
De directie had op maandag (21 juni) aangekondigd dat zij zichzelf tot vrijdag de tijd zou geven om te beslissen wat te doen aan het begrotingstekort; zij had ook verklaard de inbeslagneming van haar activa bij een rechtbank in Hongkong aan te vechten om een deel van de middelen terug te krijgen. Bijna de helft van de journalisten kondigde maandag of dinsdag hun vertrek aan, maar degenen die zijn gebleven zworen om ‘tot het uiterste te gaan’, volgens berichten in South China Morning Post.
‘De stemmen van de dissidenten gaan online of naar het buitenland. Hun invloed zal nooit die van Apple Daily evenaren’
Maar de druk is de afgelopen dagen blijven toenemen. Afgelopen woensdag (23 juni) nog arresteerde de politie van Hongkong Yeung Ching-kee, actief als hoofdredacteur van de krant onder het pseudoniem Li Ping.
Dankzij de nationale veiligheidswet die op 30 juni 2020 is aangenomen, is de uitvoerende macht van Hongkong begonnen met een beleid van massale repressie. Deze ontwikkeling heeft angst gezaaid in de mediawereld, met de gedwongen verbanning van journalisten en prodemocratische dissidenten. ‘Het verdwijnen van Apple Daily laat diepe sporen na’, schrijft The Initium. ‘De stemmen van de dissidenten gaan online of naar het buitenland. Hoewel ze nu onaantastbaar zijn door de autoriteiten, zal hun invloed nooit die van Apple Daily evenaren.’
Pedro Sánchez verleent gratie aan negen Catalaanse separatisten
Op dinsdag 22 juni heeft de Spaanse regering officieel gratie verleend aan de negen Catalaanse separatistische politici die sinds 2017 in Spanje gevangen zitten. Dit symbolische besluit is een politieke zet van de premier Sánchez, analyseert de Spaanse pers.
‘Dit besluit vloeit voort uit de noodzaak om de co-existentie te herstellen,’ aldus de premier. Op dinsdag 22 juni heeft Pedro Sánchez in een korte toespraak vanuit het Moncloa-paleis in Madrid een van de belangrijkste beslissingen van zijn regeerperiode tegenover zijn medeburgers gerechtvaardigd. Enkele minuten eerder had zijn regering in de ministerraad ingestemd met het verlenen van gratie aan de negen Catalaanse politici, die gevangen waren gezet na het eenzijdig afgekondigde onafhankelijkheidsreferendum in Catalonië in de herfst van 2017.
‘Het verlenen van gratie is een zeer symbolische stap naar de oplossing van het conflict’
Hoewel een deel van Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging geen genoegen neemt met gratie en amnestie eist (waarbij ook het vonnis ongedaan zal worden gemaakt), is het besluit van de Spaanse president een mijlpaal. Het is ‘een politieke triomf’, aldus La Vanguardia, een Catalaans dagblad dat voorstander is van gematigd regionalisme. ‘Het verlenen van gratie is een stap – geen beslissende stap, maar een zeer symbolische stap – naar de oplossing van een conflict dat alleen met politieke middelen kan worden beëindigd.’
De door de Spaanse regering verleende gratie niet volledig: de politici worden vrijgelaten, maar mogen zich nog steeds niet verkiesbaar stellen.
De negen hooggeplaatste separatistische leiders waren in 2019 door de Spaanse justitie veroordeeld tot maximaal dertien jaar gevangenisstraf. Verscheidene van hen genoten sinds eind januari van een regime van semivrijheid.
Het besluit heeft geen gevolgen voor Catalaanse activisten die voor onafhankelijkheid zijn en in ballingschap leven, zoals de voormalig voorzitter van de Generalitat (de autonome regering van Catalonië), Carles Puigdemont, die in België verblijft. De centrale regering wil nog steeds dat deze bannelingen worden uitgeleverd en in Spanje worden berecht.
Dialoog
Volgens de linkse onlinekrant El Diario stelt het verlenen van gratie Madrid in staat de ‘dialoog met Catalonië’ te hervatten om een uitweg uit de Catalaanse crisis te vinden. Hoofdredacteur Ignacio Escolar legt uit: ‘Wat [in 2017] kapot is gemaakt, kan alleen worden gerepareerd door een meerderheid van de Catalanen te laten stemmen voor een nieuw pact met Spanje, dat in de grondwet zal moeten worden vastgelegd.’
Het conservatieve kamp – PP (rechts), Vox (extreem-rechts) en zelfs Ciudadanos (centrumrechts) – wijst het pardon echter categorisch af. Evenzo bracht het Spaanse Hooggerechtshof eind mei een ongunstig advies over de zaak uit.
‘Gratie verlenen is geen daad van vrijgevigheid jegens berouwvolle misdadigers, maar een onwaardige politieke strategie’
‘Gratie verlenen is geen daad van vrijgevigheid jegens berouwvolle misdadigers, maar een onwaardige politieke strategie, die miljoenen Spanjaarden op de knieën dwingt die deze chantage niet kunnen aanvaarden’, aldus ABC.
Het rechtste dagblad beweert dat de strategie van Sánchez erop gericht is ‘zijn mandaat te redden door de stemmen van ERC [de Catalaanse partij Republikeins Links, die de socialistische premier in staat had gesteld om begin 2020 aan de macht te blijven] veilig te stellen’.
Pedro Sánchez zal zijn besluit op 30 juni in het Spaanse Congres van Afgevaardigden toelichten. De komende dagen zullen de Catalaanse separatisten uit de gevangenis worden vrijgelaten.
Epic Games, het bedrijf achter de populaire computergame Fortnite, heeft bij een recente investeringsronde circa 1 miljard dollar opgehaald, waarvan 200 miljoen dollar afkomstig is van PlayStation-maker Sony. Epic Games is daarmee in minder dan een jaar tijd bijna in waarde verdubbeld, van ongeveer 18 miljard dollar in juli 2020 tot bijna 30 miljard in april 2021, meldt Business Insider.
Coronasteun in verkiezingstijd
Andrej Plenković, de premier van Kroatië, heeft deze week laten weten dat er een akkoord is bereikt met vertegenwoordigers van gepensioneerden over covid-19-steun die eind april of begin mei aan senioren in het Balkanland zal worden uitgekeerd, schrijft het Brusselse Euractiv.
Geschat wordt dat zo’n 850.000 gepensioneerden een eenmalige uitkering zullen ontvangen en er wordt ongeveer 600 miljoen kuna (80 miljoen euro) uit de staatsbegroting voor vrijgemaakt. De steun is belastingvrij en mag niet worden ingehouden voor het innen van openstaande boetes en dergelijke.
In Kroatië is kritiek ontstaan over het tijdstip van dit besluit aangezien er over enkele weken lokale en regionale verkiezingen worden gehouden
‘We hebben ons uiterste best gedaan gegeven de huidige budgettaire situatie en we hopen dat deze eenmalige betaling onze gepensioneerden helpt om hun situatie enigszins te verlichten’, aldus Plenković na een ontmoeting met verenigingen van gepensioneerden.
In Kroatië is kritiek ontstaan over het tijdstip van dit besluit aangezien er over enkele weken lokale en regionale verkiezingen worden gehouden. Plenković zou de gepensioneerden hebben willen paaien. De premier ontkent echter stellig dat de eenmalige uitkering onderdeel is van zijn verkiezingscampagne.
Rijke Indiërs emigreren
Volgens Henley & Partners (H&P), een Brits adviesbureau voor vermogenden die van nationaliteit of residentie willen veranderen, staan miljonairs uit India bovenaan de lijst van rijke lieden die hun land willen verlaten. Zo’n vijfduizend Indiase miljonairs, ofwel 2 procent van het totale aantal vermogenden, hebben hun land in 2020 de rug toegekeerd, meldt de site van BBC.
Daarbij is vooral covid-19 een belangrijk drijfveer geweest om ‘hun leven en bezittingen te globaliseren’, zoals H&P dergelijke stappen omschrijft. ‘Deze klanten willen niet wachten op de tweede of derde golf van de pandemie. Ze willen vestigingspapieren hebben nu ze thuis moeten blijven. We noemen dit hun “verzekeringspolis” of Plan B’, aldus H&P.
De hoeveelheid aanvragen nam dusdanig toe dat H&P vorig jaar tijdens de lockdown zelfs een kantoor in India opende. Landen als Portugal, Malta en Cyprus die ‘gouden visa’ verlenen aan welgestelden die voldoende investeren, zijn volgens H&P favoriete bestemmingen van de Indiase rijken.
Azerbeidzjan bejubelt Erdogan
Toen de Turkse president Erdogan eind maart zijn land abrupt terugtrok uit de Istanboel Conventie, de baanbrekende internationale overeenkomst ter voorkoming en bestrijding van huiselijk geweld, was de impact daarvan niet alleen voelbaar in Turkije. Ook in Azerbeidzjan, dat op weg leek het verdrag te zullen ondertekenen, eisen conservatieven nu dat hun land het Turkse voorbeeld volgt.
Conservatieven spreken van westerse dwang die is bedoeld om traditionele familiewaarden te vernietigen
Regeringsgezinde media bejubelen de stap van Erdogan. Volgens Shahla Ismayil, hoofd van een ngo voor vrouwenemancipatie en gelijke rechten, was de regering van Azerbeidzjan al huiverig voor de Conventie, omdat die serieuze politieke, sociale en juridische stappen vereist. ‘De terugtrekking van Turkije voert Azerbeidzjan verder weg van dit proces’, citeert EurasiaNet.
De Istanboel Conventie is inmiddels een van de meest controversiële kwesties in de regio. Conservatieven spreken van westerse dwang die is bedoeld om traditionele familiewaarden te vernietigen. De Azerbeidzjaanse nieuwssite Publika noemtde Conventie van Istanboel het resultaat van ‘geopolitieke spelletjes rond de LGBT-kwestie’.
Zuid-Korea wil windenergie
Zuid-Korea wil binnen tien jaar het grootste offshore windmolenpark ter wereld bouwen als onderdeel van de Green New Deal die het land naar de energietransitie moet leiden, schrijft La Repubblica. Voor de aanleg in de wateren bij de zuidwestelijke punt van het schiereiland is een investering van 42,8 miljard dollar nodig. Het windmolenpark zal naar verwachting 8,2 gigawatt aan stroom op gaan leveren.
Industriële groei heeft Zuid-Korea tot een van de tien grootste energieverbruikers ter wereld gemaakt en twee derde van de Koreaanse energie is momenteel afkomstig van fossiele brandstoffen. Energie uit hernieuwbare bronnen vertegenwoordigde in 2019 slechts 6,5 procent van de totale productie en was bijna volledig afkomstig van kernenergie.
Het windmolenpark is een van de projecten die de regering van Moon Jae-in wil uitvoeren met de steun van de particuliere sector. De regering streeft naar nul CO2-uitstoot in 2050 en hoopt in 2030 al 20 procent aan schone elektriciteit te kunnen produceren.
Weer beperkingen in Catalonië
De regionale regering Catalonië in Spanje heeft vorige week nieuwe mobiliteitsbeperkingen aangekondigd in een poging de sterke stijging van het aantal coronabesmettingen in te dammen. Het aantal besmettingen steeg als gevolg van toegenomen sociale activiteit tijdens de paasdagen en zorgt voor toenemende druk op de ziekenhuizen.
De Catalaanse comarcas, administratieve gebieden waarin Spanje is ingedeeld, zijn nu tijdelijk afgegrendeld en niemand mag naar binnen of naar buiten zonder een gerechtvaardigde reden zoals werk of doktersbezoek. De maatregel loopt tot tenminste 19 april, waarna wordt bekeken of hij wordt opgeheven of gehandhaafd, afhankelijk van de epidemiologische situatie op dat moment, volgens El País.
Expositie in de Uffizi online
Een tentoonstelling van de Uffizi in Florence over de rol van vrouwen in het oude Rome is vanaf maandag digitaal te zien op de website van het museum. De expositie belicht het leven van vrouwen in de eerste twee eeuwen van het Romeinse rijk, vanaf het begin van de eerste eeuw tot de tweede helft van de tweede eeuw na Christus.
De expositie werd begin november geopend maar moest een dag later alweer worden gesloten vanwege corona. De presentatie werd daarna volledig gedigitaliseerd. Het is voor het eerst dat een expositie van de Uffizi op deze manier online kan worden bekeken, aldus het Romeinse persbureau ANSA.
De plotse opkomst van een vijfde partij, de extreemrechtse Vox, heeft in Spanje gezorgd voor een politieke omwenteling, waardoor het nogal ingewikkeld wordt de autonome deelstaat Andalusië te besturen.
Vox zorgt niet alleen voor nog meer verdeeldheid onder de rechtse stemmers, maar raakt het hele politieke krachtenveld in Spanje, dat voortaan uit vijf partijen zal bestaan. Een eenvoudige rekensom leert dat de politieke steun waar Susana Díaz (de socialistische president van Andalusië) traditiegetrouw van verzekerd was tot het verleden behoort. En als je deze verkiezingsuitslag afzet tegen de landelijke politiek is het niet aannemelijk dat de nieuwe politieke partijen – centrum-liberaal Ciudadanos en Adelante Andalucía (de Andalusische pendant van de ‘staatsprotestpartij’ Podemos) – de handen ineen zullen slaan, zodat Díaz nog een termijn kan volmaken in het presidentieel paleis San Telmo.
Nadat de socialisten 36 jaar onafgebroken in Andalusië hebben geregeerd, wordt in de dichtstbevolkte regio van Spanje (8,4 miljoen inwoners), waar de socialisten van oudsher de meeste stemmen krijgen, het einde van een tijdperk ingeluid. Al kwamen de socialisten als winnaars uit de bus, deze desastreuze verkiezingsuitslag valt niet weg te moffelen: de partij van Díaz zakt van 47 naar 33 zetels. Omdat de socialisten al sinds de Transición (de vreedzame overgang van dictatuur naar democratie rond 1975) in Andalusië regeren, kunnen ze deze ondergang alleen zichzelf aanrekenen. De Andalusiërs hebben hun politieke beleid de rug toegekeerd.
Aardverschuiving
Bovendien blijkt uit de opkomst – de op twee na laagste sinds er regionale verkiezingen gehouden worden in Andalusië – dat het linkse electoraat lastig te mobiliseren is en dat het aantal rechtse stemmers duidelijk stijgt. Wat deze verkiezingen vooral laten zien is een belangrijke toename van het aantal conservatieve stemmers, en dat zal in heel Spanje zijn weerslag hebben. Andalusië, en dus heel Spanje, verschilt niet langer van de omringende landen. Met maar liefst 12 zetels en bijna 11 procent van de stemmen treedt de extreemrechtse Vox toe tot de democratische instituties.
Waar de partij precies voor staat is nog onduidelijk, maar ze haakt aan bij het extreme nationalisme in Spanje en opkomende extreemrechtse politieke bewegingen in Europa als Rassemblement National van Marine Le Pen – die niet wist hoe snel ze de partijleider van Vox moest feliciteren – Matteo Salvini in Italië en Alternative für Deutschland. Vox is geen lokale partij, ze heeft nationale ambities. Haar toetreding tot het regionale parlement van Andalusië zal een stempel drukken op een jaar waarin regionale verkiezingen, gemeenteverkiezingen, Europese verkiezingen en wellicht landelijke verkiezingen worden gehouden.
De vraag is of de partij alleen stemmen trekt van het door de politieke crisis in Catalonië aangewakkerde extreme nationalisme, of dat ook de rest van de kiezers die hun buik vol hebben van het Catalaanse procés gevoelig zullen zijn voor Vox. Het zou het meest radicale politieke antwoord zijn op de crisis in Catalonië. De conservatieve Partido Popular blijft de tweede partij en heeft de voorsprong waar Ciudadanos op mikte kunnen afremmen. Maar Ciudadanos zit de Partido Popular op de hielen, want de verkiezingen waren een behoorlijke aderlating voor de conservatieven, terwijl Ciudadanos als de derde grote partij uit de bus is gekomen (van 9 naar 21 zetels), en daarmee versterkt hun leider Albert Rivera zijn landelijke premierambities. De partij behoudt zijn positie in het centrum van rechts.
Vox is geen lokale partij, ze heeft nationale ambities
Adelante Andalucía heeft de ambities van haar politieke kopstukken en de hooggespannen verwachtingen niet waar kunnen maken. De stembusuitkomst was teleurstellend en de partij zal geen rol van betekenis kunnen spelen in de coalitieonderhandelingen.
Met deze verkiezingsuitslag in Andalusië zal het lastiger zijn voor premier Pedro Sánchez om zijn politieke plannen uit te voeren. Bovendien zal zijn positie verzwakken doordat de socialisten zo veel stemmen hebben verloren. Daar komt bij dat er een duidelijke ruk naar rechts of zelfs extreemrechts te zien is. De conservatieve partijen zouden Vox niet moeten beschouwen als een nieuwe politieke partij in het politieke spectrum, maar als een ideologie die weinig respect heeft voor de rechtsstaat en haar instituties. Het slechtst denkbare scenario is dat het succes van Vox anderen op de gedachte brengt hetzelfde pad te volgen. Dat zou het ergste gevolg zijn van de aardverschuiving die zich in Andalusië heeft voorgedaan.
Opgericht in 1976, is van doorslaggevende betekenis geweest voor de overgang van dictatuur naar democratie. Prachtige tabloidkrant met voortreffelijke journalisten en bijdragen van grote Spaanse schrijvers.
De Catalaanse leider Carles Puigdemont maakte onlangs de naam bekend van de man
die hij voorlopig wil benoemen tot hoofd van de Catalaanse deelstaatregering. De reacties
in Barcelona en Madrid liepen nogal uiteen.
JA
De voortvluchtige Carles Puigdemont maakte onlangs de naam bekend van de marionet die hij, ‘voorlopig’ naar eigen zeggen, aan het hoofd van [de Catalaanse deelstaatregering] El Generalitat wil plaatsen. Deze aankondiging werd begeleid door een offensieve, manipulatieve, onjuiste en ronduit demagogische boodschap, die een serieus antwoord verdient. De man heeft niet door dat zijn project is gesneuveld en dat hij onmogelijk tegelijkertijd twee regeringen kan optuigen, één in Catalonië en één in België, Duitsland of in welk buitenland hij ook zit. Dit vreemde, bijna buitenaardse wezen heeft besloten dat Quim Torra president van de Catalaanse regering moet worden. En hij heeft Torra die rol toebedeeld precies omdat hij die onmogelijk naar behoren kan vervullen en hij hem dus als een marionet zal kunnen bespelen.
Quim Torra heeft nooit enigerlei bestuurlijke functie bekleed. Hij heeft geen idee van besturen, er prijkt zelfs geen voorzitterschap van een buurtcomité op zijn cv. Hij is historicus, schijnt. Maar de enige vruchten van zijn intellect die we hebben mogen smaken zijn zijn beledigingen aan het adres van Spanje en de Spanjaarden. Laag-bij-de-grondse beledigingen, plat en grof, meer niet.
De nieuwe president dankt zijn benoeming dus aan zijn meegaandheid, niet aan zijn capaciteiten. Het eerste wat hij in zijn nieuwe functie zal moeten bewijzen is dat hij de grondwet respecteert
De nieuwe president dankt zijn benoeming dus aan zijn meegaandheid, niet aan zijn capaciteiten. Het eerste wat hij in zijn nieuwe functie zal moeten bewijzen is dat hij de grondwet respecteert. Zal hij het groteske beeld van een autonome regioregering blijven volhouden, of zal hij zich weten te gedragen en de politieke omgangsvormen naleven, al is het maar voor de vorm? Afgaande op wat Puigdemont hem tot nu toe al aan barbaarsheden gesouffleerd heeft, staat ons waarschijnlijk alleen nog maar meer opruiende taal te wachten. Maar laat hem duidelijk zijn dat hij, zodra hij de grenzen van de wet overschrijdt, net als Puigdemont voor de rechter zal worden gesleept.
Zijn regering is al gevormd en het beleid ligt al vast zonder dat hij part noch deel had aan de formulering ervan. De teugels liggen namelijk ferm in handen van twee anderen, die wel ruime bestuurlijke ervaring hebben, te weten Elsa Artadi en Pere Aragonès. Dit tweetal moet zo goed en zo kwaad als het gaat het bestuur van Catalonië op zich nemen; laten we hopen dat zij zich daarbij aan de wet houden.
Kortom, we gaan een nieuwe etappe in, met nieuwe problemen, valkuilen en valsspelerij. En ook nu stelt de wet harde grenzen aan de te volgen route. We moeten geduld hebben, al hebben we daar al tonnen van op moeten brengen. En even ferm als altijd zullen we de uitwassen van een op hol geslagen separatisme een halt moeten toeroepen. En reken maar, dat zullen we ook doen.
Victoria Prego is journalist. Ze presenteerde radio- en televisieprogramma’s, schreef analyses voor El Mundo en publiceerde boeken. Sinds 2015 is ze voorzitter van de persvereniging in Madrid.
Spaanse internetkrant die in 2016 werd opgericht. Vaart een liberale en Spaans-nationalistische koers. De journalisten zijn ook de belangrijkste aandeelhouders.
1. Victoria Prego; 2. Oscar Palau
NEE
De afgelopen jaren heeft Quim Torra zich een onvermoeibaar voorvechter betoond van de Catalaanse cultuur, taal en geschiedenis. En volgens mensen die hem goed kennen gaat zijn inzet voor de Catalaanse zaak gepaard met een beminnelijk karakter en goede manieren.
Zijn open geest, zijn strijd voor vrijheden en zijn vermogen om bruggen te slaan, maken hem de ideale persoon om de komende periode van dialoog en brede consensus te leiden. Tegelijk zal hij doorgaan op de weg naar een Catalaanse republiek, waarvan hij een ferm verdediger is. Torra is een nieuwkomer in de politiek, maar heeft wel bestuurlijke ervaring. Hij staat als onafhankelijke kandidaat op de kieslijst van Junts per Catalunya, de partij van Carles Puigdemont.
‘El Quim’, zoals iedereen hem noemt, heet voluit Joaquim Torre i Pla. Na voltooiing van zijn rechtenstudie werkte hij ruim twintig jaar als advocaat voor de Zwitserse verzekeraar Winterthur. Twee jaar daarvan waren in Duitstalig Zwitserland, waar hij zijn talenkennis vergrootte. Dat kan hem zeker behulpzaam zijn in het contact met internationale organisaties; dat heeft hij al voor op zijn Spaanse ambtsgenoot Mariano Rajoy.
Hij heeft steeds volgehouden dat hij niet de volgende president zal worden. Nu is echter duidelijk dat de meerderheid van zijn fractiegenoten er anders over denkt en hem graag in die rol ziet
Hij kiest voor de politiek na een tijdlang in de culturele sector te hebben gewerkt. In 2008 richt hij uitgeverij A Contra Vent op, die hij nog steeds leidt. Zijn fonds richt zich op het in ere herstellen van de Catalaanse journalistieke en literaire cultuur van de Tweede Republiek (1931 tot 1939). Vanaf dat moment laat hij ook van zich horen als schrijver en journalist.
In 2011 zet hij een nieuwe stap door voorzitter te worden van de onafhankelijke culturele organisatie Sobirania i Justicia [Soevereiniteit en Gerechtigheid]. In juni 2012 wordt hij directeur van cultureel centrum El Born, een nieuwe tentoonstellingsruimte waar sinds 2013 de archeologische resten van het Barcelona van 1714 getoond worden. In 2014 is het museum een van de herdenkingsoorden van het Spaanse beleg van Barcelona van driehonderd jaar eerder. In de zomer van 2015 neemt hij echter, nadat Ada Colau [van een linkse coalitie rondom de partij Podemos] burgemeester wordt, zijn ontslag. In maart 2016 wordt hij benoemd tot directeur van het Studiecentrum voor Eigentijdse Thema’s van El Generalitat.
Na het in werking stellen van Artikel 155 [dat Catalonië onder de voogdij van Madrid plaatst] en het uitroepen van nieuwe verkiezingen in oktober 2017, vraagt Puigdemont hem om zijn partij te komen versterken. Hij zet een nieuwe stap door [Catalaans] volksvertegenwoordiger te worden. Sinds die tijd houdt hij vol dat hij niet de volgende president zal worden. Nu is echter duidelijk dat de meerderheid van zijn fractiegenoten er anders over denkt en hem graag in die rol ziet. Habemus presidentem.
Auteur: Oscar Palau
Oscar Palau is politiek redacteur bij El Punt Avui.
Catalaanse publicatie die in 2011 ontstond uit een fusie tussen El Punt en Avui. Verschijnt in Catalonië en de regio Girona. De krant steunt de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging en wordt gesubsidieerd door de Generalitat de Catalunya.
Het huwelijk tussen Spanje en Catalonië staat al lange tijd op springen. Maar de scheiding wordt slechts door één partner geëntameerd. Een verklaring.
Getroffen door de tederheid waarmee de taxichauffeur over zijn vrouw sprak, vroeg ik hem hoe lang ze al samen waren. Twintig jaar, zei hij, en we houden elk jaar een beetje meer van elkaar.
‘Wat is het geheim?’ vroeg ik door, wachtend op een handjevol kant-en-klare recepten waarmee auteurs van zelfhulpboeken hun zakken vullen.
‘Dat weet ik niet.’ Hij moest stoppen vanwege het verkeer op El Paseo de la Castellana in Madrid. ‘Geen flauw idee, daar heb ik nooit over nagedacht. Mijn vrouw en ik spreken niet over dat soort dingen. We zijn gelukkig, dat is alles wat ik weet.’
Toen hij weer kon optrekken, probeerde hij, schijnbaar voor het eerst in zijn leven, de belangrijkste feiten in zijn liefdesleven te doorgronden. Hij was eerder getrouwd geweest, zijn vrouw was eerder getrouwd geweest en had twee kinderen uit haar eerste huwelijk. Beide huwelijken bleken een verschrikking. Wat ging er met die anderen niet goed dat nu wel goed ging? Ook dat wist hij niet. Op de radio hadden ze het over Catalonië en Spanje, of ze wel voor elkaar gemaakt waren. Dat er iets niet helemaal lekker zat, dat Catalonië zich niet happy voelde bij Spanje en Spanje evenmin een goede band met Catalonië had weten op te bouwen, was wel gebleken bij de jongste regionale verkiezingen in Catalonië. Die lieten een vijandigheid jegens Spanje zien die echter niet zo sterk was als werd gehoopt door die vreemde coalitie van eeuwig regerend rechts en republikeins links in Catalonië, die meer werd verenigd door een gemeenschappelijk gevoel dan door een programma.
De vraag “Hoe gaat het?” beantwoorden ze doorgaans met een nieuw rondje bier
‘Voor elkaar gemaakt zijn’, de romantische woorden bleven door mijn hoofd spoken. Dat was het, bedacht ik, wat de taxichauffeur niet kon uitleggen over zijn leven en zijn huwelijk. Tegen alle voorspellingen in en zonder goed te weten waarom waren zijn vrouw en hij voor elkaar gemaakt. Zij was deel van zijn leven, hij van dat van haar en toch waren ze twee verschillende personen.
Het is iets waar ik me al jarenlang over verbaas, maar dat de laatste tijd met de Catalaanse kwestie meer opvalt. Wanneer ze het over hun huwelijk, hun avontuurtjes, hun kinderen hebben gebruiken Spanjaarden realistische termen. Ze prefereren feiten boven beweringen en schamen zich om met min of meer redelijke argumenten uit te leggen of ze iets of iemand liefhebben of haten. De vraag ‘Hoe gaat het?’ beantwoorden ze doorgaans met een nieuw rondje bier.
Het beste van de Spaanse literatuur is het ontwapenende realisme waarmee gevoelens altijd in verband worden gebracht. Weergaloos plastisch legt Miguel de Cervantes uit hoe de hersenen van Alonso Quijano (Don Quichot) opdroogden door het weinige slapen en het vele lezen. Geen woord over zijn jeugd, een trauma of een oedipuscomplex. Je zou verwachten dat dit plastisch en aards realisme zich probleemloos in wetten en regeringen zou weerspiegelen. Maar in die domeinen manifesteert de vloedgolf aan gevoelens en wrok zich in volle glorie.
Turó de la Rovira, beter bekend als ‘Bunkers del Carmel’, dateert uit de Spaanse Burgeroorlog en werd gebruikt als luchtafweergeschut. Nu biedt de plek een van de mooiste panaromas over de stad Barcelona.
Spanje bestaat al vijfhonderd jaar, maar dat wordt niet zo ervaren – juist omdat het een onomstotelijk feit is. Dat Barcelona niet op Madrid lijkt is waar. Maar dat Barcelona, met het voortdurende geratel van de rolkoffers in het kielzog van de toeristen en het onvruchtbare intellectuele debat, niet op Barcelona lijkt, is wellicht de beste verklaring voor de Catalaanse onafhankelijkheidskoorts. Het Catalaanse en Baskische nationalisme ontstond eind negentiende eeuw uit de angst van de gebieden om overspoeld te worden door goedkope arbeidsimmigratie uit het zuiden van Spanje – die overigens wel de economie uit het slop haalde. De euro, de toeristen, de hogesnelheidstrein, ze roepen bij menig Catalaan de vraag op: Wat is er over van de wereld waarvoor ik ben grootgebracht? Het stierenvechten afschaffen om modern te zijn is ook een manier om af te rekenen met je eigen tradities, die toch al waren gesloopt door vijfentwintig jaar voorspoed en vergetelheid, door non-stop infantilisering en luxe, wat uitmondde in de regeringsperiode van José Luis Rodríguez Zapatero, wiens regeringsprogramma veel weghad van de brieven die kinderen schrijven aan de secretaris-generaal van de Verenigde Naties.
De gedachte dat zowel de Europese Unie als Spanjes regionale deelstaten het gevolg zijn van vrijwillige gesloten pacten wil slecht postvatten in de hoofden van veel Spaanse politici. In zekere zin hebben ze gelijk. Toen Spanje vijfentwintig jaar geleden Franco achter zich liet, de castrerende vader, was het nog een kind. Vijftien jaar geleden was het nog steeds een kind. Wat je er verder ook allemaal over kan zeggen, de crisis in 2008 leerde dat ouders ook kinderen zijn, want de enige verantwoordelijken waren de politici zelf. Zij moesten opdraaien voor de rekening van het autonomiebeleid.
Dit is de definitie waarmee psychiaters volwassenheid omschrijven: het moment waarop je inziet dat ouders net zo kunnen falen als jij, en misschien nog een graadje erger. Hoe onredelijk de driftbuien en woedeaanvallen waarmee een nieuwe leeftijdsfase gepaard gaat ook zijn, er zit iets redelijks in dat achterlijke nationalisme van de Catalanen. Het puberlijf zoekt wanhopig naar een plek waar zijn lijf, dat tot zijn eigen, grote verbazing van hemzelf is, in past. Hij kan de verandering accepteren, of zijn slaapkamerdeur sluiten en kind blijven.
Opvolger van Vuelta, het beroemde blad van Octavio Paz. In de grote traditie van literaire tijdschriften in Latijns-Amerika. Verschijnt in een Mexicaanse en een Spaanse editie.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
