Beide partijen in het Congres steunen de cryptomunt
De digitale valuta bitcoin bereikte woensdag een nieuw record door de waarde van 109.499,80 dollar aan te tikken. ‘Na een stagnatie van enkele weken vanwege onzekerheid over de tarieven, nam de bitcoin in mei een hoge vlucht met een stijging van 15 procent in de maand’, aldus CNBC.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De digitale munt profiteert ook van een gunstig regelgevingsperspectief dankzij de steun voor cryptovaluta vanuit beide partijen in het Congres. Het vorige waarderecord van de bitcoin werd gevestigd op 20 januari, de dag van de inauguratie van de Amerikaanse president Donald Trump.
De rijkste man ter wereld veranderde dinsdag ‘bizar genoeg’ de naam van zijn X-profiel in Kekius Maximus, ‘wat een spervuur aan vragen opriep van zowel voor- als tegenstanders’, schrijft New York Post. Kekius Maximus is ook de naam van een cryptomunt. Als gevolg van de naamswijziging is de koers van deze cryptomunt flink omhooggeschoten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Musk veranderde ook zijn profielfoto: op de afbeelding is nu de beroemde stripfiguur Pepe de Kikker te zien, gekleed in het harnas van een gladiator. Pepe werd naar verluidt online geassocieerd met witte supremacisten en de alt-right tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016, aldus het Amerikaanse dagblad.
De wereldwijde thee-industrie worstelt niet alleen met de economische gevolgen van de oorlog in Oekraïne maar ook met een ander probleem: schendingen van mensenrechten op de plantages, aldus de New Yorkse nieuwswebsite Quartz. Volgens het Britse Business & Human Rights Resource Centre (BHRRC) zijn ongeveer 13 miljoen arbeiders op theeplantages in India, Sri Lanka, Bangladesh, Kenia, Oeganda en nog 43 andere landen het slachtoffer van rechtenschendingen. De beschuldigingen omvatten schending van de vrijheid van vereniging, van gezondheids- en veiligheidsvoorschriften, loonbetalingen en aantasting van de levensstandaard.
De productiekosten van thee zijn de afgelopen jaren gestegen, maar de prijzen zijn min of meer gelijk gebleven. ‘Beheerders van plantages proberen kosten te besparen in een steeds minder winstgevende sector. Daardoor is er sprake van een groeiende trend om gebruik te maken van tijdelijke contracten, koppelbazen en andere onzekere arbeidsomstandigheden,’ aldus het BHRRC-rapport. ‘Werknemers zijn daardoor kwetsbaarder voor allerlei vormen van misbruik, waaronder seksuele uitbuiting en schendingen van gezondheid en veiligheid. Het is moeilijker voor werknemers om zich bij een vakbond aan te sluiten.’ Bedrijven als Starbucks, Unilever, Marks & Spencer, Twinings, en het in Nederland gevestigde Ekaterra betrekken hun thee van plantages waar 47 van de 70 gesignaleerde mensenrechtenschendingen hebben plaatsgevonden. Deze bedrijven tonen volgens het rapport ‘weinig betrokkenheid bij de leveranciers om de effecten voor werknemers te verzachten’.
Crypto voor Fentanyl
Fentanyl – een verslavende pijnstiller – werd in de crypto-economie dusdanig gevaarlijk geacht dat veel markten op het darkweb handel erin hebben verboden. Maar uit onderzoek van Elliptic en Chainalysis, die cryptocurrency traceren, blijkt dat Chinese chemische producenten ingrediënten voor fentanyl verkopen aan drugslabs overal ter wereld.
Meer dan negentig Chinese chemische bedrijven verkopen de ingrediënten openlijk online en 90 procent zegt betaling in cryptocurrency’s te accepteren. Elliptic en Chainalysis traceerden transacties ter waarde van tientallen miljoenen dollars in de afgelopen vijf jaar. Volgens de bedrijven is dat slechts het topje van de ijsberg, schrijft maandblad Wired.
Unsplash
Levende nachtmerrie
Het echtpaar dat op een dag verrast werd door een enorme Banksy-muurschildering op de zijkant van hun huis in Lowestoft, vertelde aan de Engelse boulevardkrant The Sun hoe zij in een ‘levende nachtmerrie’ terechtkwamen.
Banksy schilderde een enorme zeemeeuw op de muur die naar beneden duikt om bouwafval uit een (echte) container te pikken. Realiseert de kunstenaar wel waar hij mensen onbedoeld mee opscheept? zei het echtpaar, dat 40.000 pond per jaar zou moeten gaan betalen voor onderhoud en bescherming tegen diefstal. In plaats daarvan besloot het de meeuw met muur en al te laten weghalen; het werk ligt opgeslagen in afwachting van de verkoop.
Op de 777 vierkante kilometer die New York beslaat, drukt 762 miljoen ton beton, glas en staal, aldus de United States Geological Survey (USGS). Dat enorme gewicht betreft de bouwmaterialen, maar niet de inrichting en het meubilair in alle gebouwen, noch de vervoersinfrastructuur en de 8,5 miljoen inwoners. Door de druk van de bovenliggende stad zakt de New Yorkse bodem met een à twee millimeter per jaar. En dat is zorgelijk, vooral als de bodemdaling wordt opgeteld bij de stijging van de zeespiegel. Die wordt geschat op drie tot vier millimeter per jaar, schrijft BBC Future.
Over een paar jaar gaat dat problemen opleveren en niet alleen voor New York maar ook voor andere kuststeden met een groeiende bevolking, in de VS en elders in de wereld. Zo daalt Jakarta jaarlijks zelfs met twee tot vijf centimeter. Vermindering van het grondwatergebruik en andere manieren van vestigen, zoals in drijvende steden, zou voor oplossingen kunnen zorgen.
Nieuws als rap
Om jongeren te trekken verpakt het Zweedse dagblad Aftonbladet het nieuws in rapsongs: AI zorgt ervoor dat verhalen in rap-vorm op muziek worden gezet. Deze vorm is een van de resultaten van overleg met jongeren over meer prikkelende manieren om het nieuws te brengen, aldus adjunct-hoofdredacteur Martin Schori in zijn column. Aftonbladet testte het resultaat begin mei op duizend geselecteerde jonge gebruikers. De reacties waren positief, schrijft Schori, zowel van de proefpersonen als van de jongeren die met het oorspronkelijke idee kwamen. Verreweg het populairst bleek een rap te zijn over het bezoek van Beyonce aan Stockholm in het kader van haar wereldtournee.
‘We moeten oude conventies uitdagen en luisteren naar de nieuwsconsumenten van de toekomst,’ aldus Schori. ‘Behalve nieuws als rap gebruiken we AI inmiddels om video’s te ondertitelen en interviews te transcriberen, en meer tools zijn in ontwikkeling.’
Wetenschappers waarschuwen dat meer dan een vijfde van de mensheid tegen het einde van deze eeuw zal worden blootgesteld aan gevaarlijk hoge temperaturen, aldus de Franse nieuwszender Euronews. Volgens een nieuwe studie van de Universiteit van Exeter in het Verenigd Koninkrijk zijn we met het huidige klimaatbeleid op weg naar een opwarming van 2,7°C. De Intergouvernementele Werkgroep inzake Klimaatverandering (IPCC) van de Verenigde Naties waarschuwt dat daarmee de limiet van 1,5°C – die nodig is om een klimaatramp te voorkomen – wordt overschreden. Als de opwarming van de aarde op deze schaal doorgaat, zullen tegen 2100 twee miljard mensen – dat is ongeveer 20 procent van de verwachte wereldbevolking – worden blootgesteld aan levensbedreigende hitte en extreem weer. De gemiddelde wereldtemperatuur bedraagt dan ruim 29°C en valt buiten de ‘menselijke klimaatniche’, oftewel de omstandigheden waarin mensen goed kunnen gedijen. De optimale temperatuur voor de mens ligt tussen 13 en 25°C.
De Universiteit van Exeter onderzocht niet de financiële maar de menselijke kosten van de opwarming van de aarde. Extreme hitte beïnvloedt het vermogen om te werken, te denken en te leren, heeft een verwoestend effect op gewassen en vergroot de kans op conflicten, infectieziekten en zwangerschapscomplicaties. Naarmate de gevolgen groter worden, zullen meer mensen uit hun huizen worden verdreven en zich gedwongen zien om naar koelere klimaten te migreren.
India, waar nu al mensen sterven door de hitte, zal een van de zwaarst getroffen landen blijven, gevolgd door Nigeria, Indonesië, de Filipijnen en Pakistan. Ook plekken die aan de koelere kant van de voorspelde opwarming blijven, krijgen te maken met meer hittegolven en droogtes.
Door de wereldwijde temperatuurstijging te beperken tot 1,5 °C, de richtlijn van het klimaatakkoord van Parijs, zal het aantal mensen dat aan extreme hitte wordt blootgesteld, verminderen tot 400 miljoen, zo blijkt uit het onderzoek dat werd gepubliceerd in Nature Sustainability.
De Bored Ape Yacht Club is een van de exclusiefste clubs van dit moment – en wordt gezien als model voor de cryptotoekomst van het internet. Of is het allemaal toch gewoon een piramidespel?
Op een bank in een donker vertrek zit Post Malone te roken. De meubels komen duur over, zijn pak is crèmewit. De rapper met de gezichtstatoeages pakt een mobieltje van een glazen tafel, klikt op een app waarmee in cryptovaluta gehandeld kan worden – en koopt een verveeld kijkende cartoonaap met een cowboyhoed. Hij neemt nog een trek van zijn sigaret. De zaken gaan goed.
Zo begint de video voor de song ‘One Right Now’ die in november 2021 verscheen. De cartoonaap is geen grap maar een statussymbool. Post Malone laat zich zo kennen als lid van de Bored Ape Yacht Club, een exclusieve internetsubcultuur waar digitale afbeeldingen van verveelde apen worden verzameld en uitgewisseld. De apen hebben opvallende brillen of schieten laserstralen uit hun ogen, ze dragen allerlei soorten hoofddeksels, sommige bestaan gedeeltelijk uit cyborgimplantaten. Wat ze allemaal gemeen hebben is katerig-coole blik en een vleugje onheilsromantiek. Momenteel gaan er elke week driecijferige miljoenenbedragen om in de handel met deze plaatjes. Er zijn er maar tienduizend van en ze worden steeds duurder naarmate ze vaker van eigenaar wisselen.
Ecosysteem
Rond de Bored Apes moet een compleet ‘ecosysteem’ verrijzen, met een echt clubhuis in Miami, driedimensionale apen in virtuele werelden en een ‘decentraal autonome organisatie’ die dat allemaal coördineert. Klinkt raar? Niet in de oren van Universal Music. Het grootste muzieklabel ter wereld liet onlangs weten met vier van die verveelde apen een band te willen beginnen.
Dat roept vragen op. Zoals: wat gebeurt hier in hemelsnaam? Waarom betalen mensen miljoenen voor digitale plaatjes die je ook met een simpele klik kunt downloaden en kopiëren? Laten we beginnen bij het laatste.
De plaatjes van de apen zijn geld waard omdat ze genoteerd staan in een publiek toegankelijke blockchain-database. Daar staat, cryptografisch beveiligd, wie hun eigenaars zijn. Om deze eigenaarsrechten gaat het. De apen zijn dus zogezegd cryptoverzamelplaatjes, ze functioneren op eenzelfde wijze als de munten van een cryptovaluta. Tegelijkertijd zijn ze echter ook het toegangskaartje tot een digitale avant-garde. De Bored Ape Yacht Club moet als kiemcel fungeren voor het ‘web 3.0’, een op crypto gebaseerd internet waar niet langer de techconcerns de baas zijn maar dat van iedereen moet worden – van iedereen die zogeheten tokens koopt. Een token is een op een blockchain genoteerde virtuele marktwaarde. Het kan bijvoorbeeld om spullen gaan voor figuren in onlinespelen, om stukjes film en kunst op internet maar ook om digitale eigendomsrechten op onroerend goed of edelstenen. Je kunt zo’n beetje alles ‘tokeniseren’. Ook de verveelde apen zijn tokens.
Je bent niet alleen eigenaar van een aap, maar zelf ook een aap
De Bored Ape Yacht Club is dus een praktijktest voor het web 3.0 dat naar men zegt een nieuw digitaal handelssysteem zal creëren. Misschien is het ook een gigantisch piramidespel, zoals sommigen menen. Misschien is het beide.
Wie de Club bezoekt, betreedt een verlopen Tiki-bar in een cartoon-moeras. In 2031, zo gaat het verhaal dat de oprichters bedacht hebben, zijn alle mensen die vroeg in de cryptowereld gestapt zijn, miljardair. Nu vervelen deze miljardairs zich en hebben zij niets anders meer te doen dan rondhangen in hun clubhuis. Dat zij apen zijn, is een grapje voor insiders. In de cryptogemeenschap wordt aping in gebruikt voor als iemand met een zeer gewaagde som geld zich in een crypto-investering stort.
Het clubhuis bestaat in deze vorm niet echt, alleen een website met wat cartoontekeningen. Het enige wat je er kunt doen is het toilet bezoeken. De leden mogen collectief een virtuele wc-muur vol schilderen. Elke 15 minuten een pixel. ‘We zijn er tamelijk zeker van dat die vol piemels komt te staan,’ schrijven de oprichters.
Digitale identiteit
De club onderhoudt een eigen server om te chatten op het communicatieplatform Discord. Maar deze gemeenschap komt pas echt tot leven doordat de leden hun aap onderdeel maken van hun digitale identiteit. Dat betekent allereerst dat ze hem gebruiken als profielfoto op sociale media. Zo herkennen de leden van de club elkaar en vormen ze netwerken. Een profielfoto waarvoor je betaald hebt en die exclusief van jou is, is niet te vergelijken met zomaar een foto, zegt een clublid. Je bent niet alleen eigenaar van een aap, maar zelf ook een aap: ‘Ik heb een heel andere relatie met iets dat van mij is.’ De man is eind dertig, woont op Puerto Rico en noemt zich G-money. Zijn echt naam wil hij niet zeggen. Hij stelt zich voor als gewoon ‘G-money, futurist, disruptor en aap.’ De camera laat hij bij het videogespek uit, te zien is alleen de aap.
Het idee voor de club kwam van twee jonge Amerikaanse-literatuurnerds met een zwak voor punkrock en hiphop uit de jaren negentig. Zij noemen zich Gordon Goner en Gargamel en ze haalden er de programmeurs No Sass en Emperor Tomato Ketchup bij om een algoritme te ontwerpen dat uit diverse cartoonelementen willekeurig tienduizend apen samenstelde. Toen die in april voor het eerst te koop werden aangeboden, gingen ze voor 300 dollar per stuk weg; inmiddels kosten ze gemiddeld zo’n 220.000 dollar. Daarom ontstonden er ook nieuwe clubs, van mollige pinguïns of van luie leeuwen bijvoorbeeld. Daar stappen nu weer nieuwkomers in, dat alles in de hoop dat hun eigen club al even snel aan waarde wint als die van de apen. Maar vraag je het de leden van de Bored Ape Yacht Club, dan is hun club natuurlijk de enige echte ware. Met name bijzonder eraan is dat de apenbezitters het geestelijk eigendomsrecht aan hun apen overgedragen krijgen. Zoals de aap Jenkins the Valet. Zijn eigenaar gaf hem een achtergrond mee als kamerdienaar en kletskous van de club en twittert nu naarstig in zijn naam. Inmiddels heeft Jenkins – niet zijn eigenaar – onderdak gevonden bij het vermaarde artiestenagentschap Creative Artists Agency. Een contract voor een boek is al in kannen en kruiken. In augustus verkocht Jenkins digitaal stemrecht over de richting die het plot van de roman moet nemen – en wel in de vorm van tokens op de blockchain. Een vorm van crowdfunding dus. Hoe enthousiaster de fans, hoe meer zij verdienen.
De oprichters kunnen op elk moment nieuwe figuren in de apenkosmos introduceren en duurder verkopen
Zulke projecten vergroten de bekendheid van de club. Daarvan profiteert het totale ‘ecosysteem’ zoals dat in het cryptojargon heet, omdat meer mensen willen instappen en de prijs voor apentokens opdrijven. Daarom waken de oprichters niet over hun geestelijk eigendom zoals Disney en andere klassieke studio’s dat bijvoorbeeld wel doen – want natuurlijk kunnen zij op elk moment nieuwe figuren in de apenkosmos introduceren en duurder verkopen naarmate de hype groeit. Met latere series van mutantenapen en honden hebben ze miljoenen verdiend.
Ook de clubleden hebben er belang bij dat hun eigen aap zo breed mogelijk wordt opgemerkt, zijn afbeelding wellicht zelfs gedownload en gekopieerd wordt. Alleen zij hebben immers het eigendomscertificaat in hun bezit. Alleen zij profiteren als de waarde ervan stijgt. En alle andere apen zijn ook blij als sommige de bekendheid van de club vergroten.
De Bored Ape Monkey Club is dus, zo u wilt, een model voor geestelijk eigendom volgens het piramidespelprincipe: hoe eerder je instapt, hoe beter; hoe later, hoe meer je de zaak de hemel in moet prijzen om het weer duurder te kunnen verkopen. Zo ontstaat er een fancultuur die tegelijkertijd een investeerdersgemeenschap is die door financiële prikkels wordt gedreven. Als de leden van de Bored Ape Yacht Club juichen voor een band van verveelde apen, als ze er enthousiast over praten op internet – dan stijgt met het succes van de band ook de waarde van de tokens. Die zijzelf in hun bezit hebben.
Bij de apenband die Universal Music onder contract genomen heeft, moet dat waarschijnlijk ook zo gaan. Je kunt het crowdfunding noemen. Of web 3.0. Of je afvragen wat hier in hemelsnaam aan de hand is.
De legendarische hacker Joe Grand staat in de cyberwereld bekend als Kingpin. Hij heeft een nieuwe uitdaging in zijn leven gevonden: geld terugwinnen dat verloren is gegaan door menselijke onzorgvuldigheid.
‘Ik ben het wachtwoord vergeten,’ vertelde zijn vriend aan Dan Reich, een elektrotechnisch ingenieur en oprichter van een start-up in New York. Het ging om het wachtwoord voor een digitale portemonnee met daarin Theta, een cryptocurrency. Het tweetal had in 2018 voor 50.000 dollar aan Theta gekocht. De digitale munt was nooit meer dan een paar cent waard geweest, maar begon tegen het eind van 2020 te stijgen. Binnen drie maanden was hun 50.000 dollar zo’n 2,5 miljoen dollar waard. De vriend van Reich die het wachtwoord vergeten was, is professioneel pokerspeler. Het is zijn werk om dingen te onthouden: ‘Hij had nummerborden van middelbare-schoolvrienden onthouden. Voor zijn levensonderhoud pokert hij aan acht tafels tegelijk en onthoudt hij het spel van tientallen verschillende spelers,’ schreef Reich in een artikel op zijn website.
Er was nog een probleem. De digitale portemonnee, een soort USB-stick, zou zichzelf na zestien mislukte pogingen wissen. En ze hadden er al twaalf gehad. Als ervaren elektrotechnicus wist Reich dat er een andere oplossing moest zijn. ‘De chats met onze vrienden werden steeds krankzinniger’, schreef hij. ‘Zoals dat als we geen technische manier zouden vinden om bij het geld te komen, we het op chemische wijze zouden moeten proberen: we zouden een weekend weggaan en hem hallucinogenen toedienen totdat hij zich het wachtwoord herinnerde.’ Het was ernstig.
Kingpin
Uiteindelijk, nadat hij eerst nog was gestuit op een mysterieuze, geheime Zwitserse groep met een lab in Parijs, die hij echter niet overtuigend vond, kwam hij Joe Grand tegen. Grand is in de wereld van hackers bekend als Kingpin. Hij was het jongste lid van de legendarische groep L0pht, een zevental dat in 1998 met nerdy kapsels en pakken en uitgestreken gezichten in de Amerikaanse Senaat verscheen om vragen van senatoren te beantwoorden: ‘Ik heb begrepen dat jullie in dertig minuten het internet in het hele land onklaar kunnen maken?‘ ‘Dat klopt’, was het antwoord. Grand geeft nu lessen en cursussen over de hele wereld. Maar, zegt hij in een videogesprek met El País vanuit zijn werkplek in Portland, Oregon, ‘diep vanbinnen ben ik nog steeds de zestienjarige hacker die het leuk vindt om mensen te ergeren’.
In februari 2021 vertelde Dan Reich Grand over zijn probleem. Het was tijdens de pandemie en Grand had tijd om na te denken over een oplossing. Grand is een hardware hacker, een speciale categorie in het wereldje. De aanval om bij de informatie in de digitale portemonnee te kunnen komen moest plaatsvinden op het niveau van de chip zelf, en betrof niet alleen de code. Bij crypto is je geld alleen toegankelijk met jouw persoonlijke sleutel, die in de portemonnee wordt bewaard. Zonder die sleutel, die in het geval van Reich ook nog eens was beveiligd met een wachtwoord van enkele cijfers, valt er niets te doen.
Beiden gingen ermee akkoord om een professionele video van het hele proces op te nemen. De opname werd gemaakt in mei 2021, maar de video werd pas op 24 januari dit jaar geüpload naar YouTube. Binnen drie weken had hij het ongelofelijke aantal van 4 miljoen views bereikt; inmiddels zijn het er 4,6 miljoen. De video van 32 minuten slaagt er op fraaie wijze in de complexiteit van het technische proces en de oplossingen die Grand aandraagt uit te leggen. ‘Hacken is niet wat je in speelfilms ziet,’ zegt Grand in de video. ‘Het is een enorme achtbaan, het betekent puzzels oplossen en computers en hardware dwingen dingen te doen die ze niet verwachten. Je wilt dat ze hun functie prijsgeven op een manier die jij kunt controleren.’
‘Het laat zien dat mensen problemen hebben met cryptocurrencies. Ze zijn niet echt gebruiksvriendelijk’
Inmiddels zijn Reich en Grand met nog enkele anderen partners in een nieuw bedrijf dat in de eerste plaats cryptobezitters wil bijstaan die de toegang tot hun portemonnee zijn kwijtgeraakt.
Grand weet niet goed hoe hij het ongelooflijke succes moet verklaren van de video, die ook leidde tot een geschreven versie in The Verge. ‘Wat het ook is, het laat zien dat mensen problemen hebben met cryptocurrencies. Ze zijn niet echt gebruiksvriendelijk‘, zegt hij. ’We worden overspoeld met e-mails, echt honderden en nog eens honderden berichten,’ voegt hij eraan toe. Sommige komen uit Spanje en Latijns-Amerika.
Niet alle problemen gaan over ontoegankelijke digitale portemonnees en verloren cryptomunten. Er zijn ook mensen die werden opgelicht en om die reden hulp zoeken; anderen hebben een versleuteld apparaat en weten niet meer hoe ze toegang kunnen krijgen. ‘En daarnaast zijn er ook mooie, legitieme probleemgevallen waarmee we kunnen helpen. Het is opwindend om de respons te zien,’ zegt hij. Het ontsluiten van digitale portemonnees is ook interessant omdat zijn honorarium een percentage bedraagt van het hervonden geld.
Weggegooide harde schijf
Overigens gaat het om veel meer gevallen dan we ons misschien voorstellen: volgens een vaak aangehaald onderzoek van Chainanalysis heeft 20 procent van de bitcoins die in omloop zijn, geen eigenaar. Dat gaat dus om vele miljarden euro’s. Sinds vorig jaar is Grand betrokken bij een veelbesproken geval van cryptoverlies. James Howells gooide per ongeluk een harde schijf weg met daarop zijn wachtwoorden, in plaats van een identieke waar ze niet op stonden. Zijn geval heeft veel aandacht gehad. BBC publiceerde een artikel met daarin een van de meest evidente zinnen in de geschiedenis van de journalistiek: ‘Howells wilde dat hij zijn harde schijf nooit had weggegooid.’ Het is dan ook niet al te moeilijk om je in te leven in iemand die in een stadje in Wales woont en meer dan 200 miljoen euro had kunnen bezitten, maar die is kwijtgeraakt.
Het probleem is volgens Grand in dit geval niet technisch van aard, maar ligt bij de gemeente. Om die harde schijf op te sporen is toestemming nodig om de vuilstort te doorzoeken. ‘Hij probeert zich er al bijna tien jaar bij neer te leggen’, zegt Grand over zijn gesprekken met Howells. ‘Maar ik ben hoopvol. Ik denk dat het met de juiste stappen en de juiste mensen gaat lukken. Het is een aansprekend verhaal omdat hij een harde schijf weggooide, wat niemand iets kan schelen. Het gaat erom hoe de gemeenschap hiervan kan profiteren,’ legt hij uit. Howells heeft 25 procent van de waarde aan zijn gemeente beloofd als de harde schijf wordt teruggevonden.
Niet iedereen die denkt miljoenen te bezitten, heeft die ook werkelijk
Naast het bedrijf van Grand zijn er meer die een gat in de markt zien voor het opsporen van portemonnees met miljoenen aan verloren cryptovaluta. Er zijn ook andere problemen waar de sector op stuit. Bijvoorbeeld dat niet iedereen die denkt miljoenen te bezitten, die ook werkelijk heeft. ‘Ik spreek mensen in deze business die zeggen steeds weer teleurgesteld te worden. Soms zeggen ze je dat ze geld hebben en dan vind je 2 dollar. Veel mensen overdrijven,’ aldus Grand.
Zijn nieuwe onderneming is meer dan alleen een technische uitdaging. Tijdens de lockdowns stelde Grand zichzelf andere, grotere vragen dan wanneer hij voor computeruitdagingen staat. ‘Ik kreeg een burn-out. Ik had geen zin meer in techniek, zelfs niet in hacken. Ik had als een gek gereisd en stressvolle achttienurige werkdagen gemaakt om producten te ontwerpen,’ zegt hij. Dat ging om entreepassen voor de beroemde Def Con-hackerconferenties; technische kunstwerken met gebruikmaking van hoogstandjes op het gebied van elektronica, hardware, codering en cryptografie. De opdracht leverde prestige op binnen het vakgebied, maar de vereiste inspanning was slopend.
‘Ik vroeg me uiteindelijk af wat mijn leven inhoudt en waar om mensen zich mij zullen herinneren. Iedereen heeft wel iets gedaan dat misschien memorabel is zonder dat er uiteindelijk iemand naar omkijkt, want je verandert toch in een voetnoot. Dus ik accepteerde mijn sterfelijkheid, denk ik. Ik kwam tot de conclusie dat ik gewoon moet doen waar ik van houd,’ zegt hij. En het hacken van cryptoportemonnees kwam precies op het juiste moment.
Trezor
Met de rust van de lockdowns had hij drie maanden om uit te dokteren hoe hij Dan Reichs cryptoportemonnee te lijf kon gaan. Het merk was Trezor, misschien wel het meest populaire merk. De software was verouderd en daarvan kon Grand profiteren. Maar ook met andere uitdagingen had hij niet veel moeite. ‘Alles is te hacken, alles,’ zegt hij. Hoewel de oude versie van de software van Trezor de aanval makkelijker maakte, beschikt Grand inmiddels ook over manieren om toegang te krijgen tot nieuwere versies, die hij momenteel nog even voor zich houdt.
Trezor was niet erg blij het onderwerp te zijn van een op video vastgelegde aanval die door miljoenen mensen werd bekeken. Het bedrijf haastte zich te zeggen dat een soortgelijke aanval door allerlei aanpassingen inmiddels niet meer zou werken. Grand begrijpt dat. ‘Als zoiets naar buiten komt, is dat natuurlijk niet leuk. Ik voel me er dan ook niet zo goed over en zou ze graag helpen,’ zegt hij. Maar hij heeft belangrijkere doelen: ‘Mijn doel is om mensen aan het denken te zetten en dingen te tonen die ze nog niet eerder hebben gezien. Ik wil de boel een beetje door elkaar schudden en daarmee de druk opvoeren om producten te verbeteren en het bewustzijn te vergroten. Hacker zijn betekent ook een mogelijk controversiële kant laten zien, die mensen niet altijd leuk vinden. Mensen zien hacken als magie, maar dat is het niet,’ voegt hij eraan toe.
Grand ontwierp bijvoorbeeld een kaartje om parkeermeters mee voor de gek te houden en een apparaatje om garagedeuren mee te openen: met elke klik veranderde het de code, zodat de deur uiteindelijk openging. ‘Ik zweer dat ik er nooit iets slechts mee heb gedaan‘, zegt hij.
Zijn mobiele telefoon gebruikt hij alleen voor bellen en navigatie, niet voor sociale media of e-mail
‘Ik ben een hacker die eerlijke kansen biedt. Ik ben aan niets en niemand verbonden en ik bevraag en wantrouw alles,’ voegt hij eraan toe. Om die reden is hij een ‘technologisch minimalist’: technologie is zijn leven, maar omdat hij de risico’s kent, gebruikt hij alleen wat strikt noodzakelijk is. Zijn mobiele telefoon gebruikt hij alleen voor bellen en navigatie, niet voor sociale media of e-mail.
‘Ik maak mijn afwegingen’, zegt hij. ‘Ik weet dat ik als ik een smartphone gebruik kan worden gevolgd via mijn telefoon. Dat is een grens. Ik ben me bewust van wat technologie is en wat bedrijven die jou technologie bieden met jouw gegevens doen,‘ voegt hij eraan toe.
‘Ik heb geen Amazon Echo of Alexa. Ze zeggen dat die alleen luisteren wanneer je bijvoorbeeld “Hé Alexa” zegt, maar ik weet dat dat niet waar is. Die dingen moeten namelijk luisteren om te horen wanneer je “Hé, Alexa” zegt,‘ redeneert hij. Hij voegt eraan toe: ‘Ik gebruik alleen wat ik nodig heb. Ik zal dergelijke dingen niet in huis halen, tenzij ze een specifiek doel dienen.’
Met zijn nieuwe project hoopt hij dat mensen de positieve kant van de hackerswereld zullen inzien: ‘Mensen vinden het fijn als er hackers zijn die goede dingen doen.’
Artiesten en beroemdheden verdringen elkaar om NFT’s te lanceren. Dit zijn digitale bezittingen waarvan de geverifieerde eigendomsrechten vastliggen in een blockchain. NFT’s bieden de mogelijkheid eigenaar te worden van inhoud die in principe eenvoudig is te repliceren. Volgens recente schattingen van JPMorgan levert deze nieuwe bezitsvorm inmiddels ongeveer 2 miljard dollar per maand op. In januari was dat nog 400 miljoen dollar. Analyse door DappRadar laat zien dat het NFT-volume in het derde kwartaal op jaarbasis met 38.000 procent omhoogschoot tot 10,7 miljard dollar, schrijft CBNC.
‘We hebben allemaal basiskennis van kunst maar niet per se van cryptovaluta en blockchain; dit is de volgende stap naar massagebruik’
‘Het is zeker een hype’, zegt Mike Shinoda van de band Linkin Park, die onlangs een nieuwe NFT-mixtape lanceerde. ‘Maar de meesten van ons zijn ervan overtuigd dat het iets blijvends is.’ Tristan Yver, hoofd strategie bij FTX U.S. noemt het een hype die de gehele cryptoindustrie ten goede komt. ‘We hebben allemaal basiskennis van kunst maar niet per se van cryptovaluta en blockchain; dit is de volgende stap naar massagebruik.’
Een fraudeur die zijn slachtoffers voor ruim een half miljoen euro in cryptovaluta zou hebben opgelicht, is gearresteerd in Letland na speurwerk van de Spaanse politie, bericht The Guardian. De Letse man leidde een luxeleven aan de Costa del Sol, verbleef in exclusieve hotels en villa’s, at in dure restaurants en kocht dure kleren.
Ruim duizend mensen zouden het slachtoffer zijn geworden van zijn zwendel
Volgens de Guardia Civil is de man, die sinds 2015 door Interpol werd gezocht, ‘een van de grootste cryptovaluta-oplichters in Spanje’. Ruim duizend mensen zouden het slachtoffer zijn geworden van zijn zwendel. Via agressieve publiciteitscampagnes op Twitter, Telegram en een eigen webpagina beloofde de man commissies aan investeerders in een nieuwe virtuele valuta die bekend staat als Hodlife.
Eind juni ontdekten de investeerders echter dat hun geld was verdwenen en dat ze waren opgelicht. Na onderzoek wist de Guardia Civil hun e-portemonnees te koppelen aan de negentwintigjarige man die sinds 2020 lange tijd doorbracht in een van de meest exclusieve gebieden van de Costa del Sol.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
