Men noemt het ‘de grootste verkiezingsdag ter wereld’
Ruim 200 miljoen kiezers brengen vandaag hun stem uit om een nieuwe president te kiezen in wat wel ‘de grootste verkiezingsdag ter wereld’ wordt genoemd. Dat schrijft Al Jazeera. De op twee na grootste democratie ter wereld kent drie tijdzones, ruim zesduizend bewoonde eilanden en er worden honderdvijftig talen gesproken: het gaat om een grote operatie.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Voor het eerst in vijftien jaar kunnen de kiezers kiezen uit drie presidentskandidaten: Prabowo Subianto, de huidige minister van Defensie; Anies Baswedan, de voormalige gouverneur van Jakarta; en Ganjar Pranowo, die Midden-Java bestuurde. Daarnaast worden er zo’n twintigduizend andere nationale en provinciale wetgevers gekozen.
Onder de huidige president Joko Widodo zijn de banden met China aanzienlijk aangehaald, maar hij onderhoudt ook sterke betrekkingen met de Verenigde Staten. Beide landen zouden de verkiezingen dan ook scherp in de gaten houden.
Widodo: ‘Stel voedsel en kunstmest vrij van sancties’
Volgens de Indonesische president Joko Widodo is Vladimir Poetin bereid de zeeroute te openen voor de export van tarwe uit Oekraïne. Widodo ontmoette de Russische president donderdag in Moskou, zo meldt Nikkei Asian Review. Poetin zei dat Rusland ‘er klaar voor is om volledig te voldoen aan de vraag van landbouwproducenten uit Indonesië en andere bevriende staten naar stikstof, fosfaat, kunstmeststoffen en andere landbouwgrondstoffen’.
De Indonesische leider was aan het begin van de week ook te gast bij de G7-top in Duitsland en had een ontmoeting met de Oekraïense president Volodymyr Zelensky. Widodo, de huidige voorzitter van de G20-landen, had gezegd dat hij de wereldwijde voedselcrisis wilde bespreken met de leiders van Rusland en Oekraïne. Beide landen zijn topleveranciers van tarwe op de wereldmarkt, terwijl Rusland ook een topexporteur van meststoffen is.
Widodo waarschuwt dat 2 miljard mensen in ontwikkelingslanden de dupe kunnen worden van een rijstcrisis
Tijdens de G7-top had Widodo al gewaarschuwd dat 2 miljard mensen in ontwikkelingslanden de dupe kunnen worden van een rijstcrisis als gevolg van de gebrekkige toevoer van kunstmest. Hij drong er bij de G7-leiders op aan dat voedsel en kunstmest vrijgesteld zouden worden van sancties.
Rusland blokkeert de Zwarte Zee en verhindert de export van Oekraïense, hoewel Poetin zelf de verstoring toeschrijft aan de westerse sancties.
Indonesië heeft dinsdag een wet aangenomen die de aanleg van een nieuwe hoofdstad bekrachtigt. De naam van de stad, Nusantara, die archipel betekent, is gekozen door president Joko Widodo ter onderstreping van het Indonesische motto ’eenheid in verscheidenheid’. De bouw van de stad zal zo’n 34 miljard dollar (30 miljard euro) gaan kosten, aldus South China Morning Post.
Borneo krijgt naast nieuwe hoofdstad ook nieuwe industrie
Op het eiland Borneo, waar de toekomstige nieuwe hoofdstad van het land moet komen, is de Indonesische regering onlangs begonnen met de aanleg van een reusachtig industriepark. Dit ambitieuze project heeft tot doel een einde te maken aan de uitvoer van grondstoffen uit de archipel en deze om te zetten in ‘groene’ producten met een hoge toegevoegde waarde.
‘We maken een begin aan de transformatie van de Indonesische economie,’ zei president Joko Widodo, bekend als ‘Jokowi’, toen hij op dinsdag 21 december 2021 het 30.000 hectare grote ‘groene’ industriepark in Tanah Kuning, op het noordelijke eiland Borneo, bezocht.
The Jakarta Post meldt dat het reusachtige industriële complex tot doel heeft het land tot een belangrijke schakel te maken in de wereldwijde toeleveringsketen voor groene producten. ‘Het industriepark zal worden aangedreven door waterkracht- en zonne-energiecentrales en zal fabrieken huisvesten voor hoogtechnologische en precisieproducten, zoals halfgeleiders, lithium-ionbatterijen, zonnepanelen, industrieel silicium en “groen aluminium“, vervaardigd via emissiearme processen.’
Waterkrachtcentrale
Het project lag sinds 2015 stil, omdat industriële investeerders wachtten op de bouw van de waterkrachtcentrale en de uitbaters van de centrale wachtten op zekerheid dat er gebruikers zouden zijn.
‘Er werd om elkaar heen gedraaid en er werd geen vooruitgang geboekt,’ vatte coördinerend minister voor Maritieme Zaken en Investeringen Luhut Pandjaitan samen tegenover Koran Tempo.
Nu is er geen tijd te verliezen. Jokowi wil dat de aanleg van het industriepark in 2024 voltooid is, net voor het einde van zijn tweede en laatste ambtstermijn als president. Tegen diezelfde tijd moet de verhuizing van de hoofdstad rond zijn, eveneens naar Kalimantan, het Indonesische deel van Borneo. Het investeringsbedrag wordt geraamd op 132 miljard dollar, oftewel 117 miljard euro.
Volgens Koran Tempo behoort de grond toe aan Boy Thohir, die ook eigenaar is van Pat Adaro Energy, de op één na grootste steenkoolproducent van het land. Deze industrieel zal worden vergezeld door tien buitenlandse bedrijven.
‘Dit is een uitstekende samenwerking tussen investeerders uit Indonesië, China en de Verenigde Arabische Emiraten. We hopen dat het de grootste groene industriezone ter wereld wordt,’ zei president Jokowi tegen de krant.
Eind december werd in Jakarta een jonge vrouw aangehouden toen ze zich opmaakte om een zelfmoordaanslag te plegen op de presidentiële garde. Het weekblad Tempo wist haar op het politiebureau te spreken te krijgen. Een interview.
De jonge vrouw is opmerkelijk kalm. Ze vermijdt elk oogcontact met mannen. Ze klinkt vastberaden als ze spreekt over de jihad en de amaliyah [een Arabische term die door extremisten wordt gebruikt voor (zelfmoord)aanslagen], de goede daden volgens een bepaalde interpretatie van de Koran. Er verschijnt alleen een lachje op haar gezicht als ze over haar man, Muhammad Nur Solihin, begint.
Hoe kwam u ertoe om dit te doen?
‘Het begon met een soort nieuwsgierigheid. Waarom zou je moeten doden? Waarom iemand de handen afhakken? Ik vond de redenaties daarvoor hard, fanatiek. Ik was er fel op tegen en op de Facebookpagina van een jihadiste discussieerde ik daarover. Maandenlang bleef ik tegen de anderen ingaan. Ze zeiden: “Ukhti [zusje], als je werd verkracht, als er familie van je werd verkracht, wat zou er dan gebeuren? Dan zou je toch woedend zijn?”’
Dus wat was uiteindelijk uw conclusie?
‘Dat ik wraak zou nemen natuurlijk. In de islam zijn we samen één lichaam. Als een van onze broeders of zusters wordt onderdrukt, wat voel je dan? Dan doet dat toch pijn? Daarmee begon mijn interesse. In alles wat ze zeggen zit wel een kern van waarheid, dacht ik toen. Maar ik begreep nog steeds niet waarom de media schreven dat we niet het recht hebben dit of dat te doen. Toen vroegen ze me: “Zusje, op welke media zoek jij? Op islamitische media of op media van ongelovigen?”’
Kunt u een voorbeeld noemen van zo’n jihadistisch account?
‘Dat van oelama Binti Gulam. Ze zeggen dat ze in Syrië zit. Ze is als een grote zus voor me en legt me veel dingen uit. En er zijn ook anderen die dat doen.’
‘In de pauzes van mijn werk in een bejaardentehuis probeerde ik te begrijpen wat de zin van dat geweld was’
Zelfs al weet u niet wie er echt achter die accounts zitten, dan gelooft u toch wat ze zeggen?
‘Het klopt niet dat ik dat niet weet. Als er een spion achter zo’n account zit, dan merk je dat uiteindelijk wel. Als je de reacties leest, dan weet je of het account echt of nep is. Om het zeker te weten doe ik rondvraag.’
Hoe lang volgt u die jihadistische accounts al?
‘Sinds een jaar.’
Maar wanneer bent u zich echt in de islamitische leer gaan verdiepen?
‘Sinds ik in Taiwan ben gaan werken. Daar zijn mobiele telefoons veel goedkoper in gebruik dan hier. In de pauzes van mijn werk in een bejaardentehuis probeerde ik te begrijpen wat de zin van dat geweld was. Op dat moment dacht ik nog helemaal niet aan de jihad. Ik dacht alleen dat de door de mens gemaakte wetten zouden moeten worden aangepast en vervangen door de wetten van de Koran.’
Waarom zocht u op sociale media naar informatie over het geloof?
‘Omdat het me moeilijker leek om dat in de echte wereld te doen. Dan zijn de mensen die je ernaar vraagt geslotener, wantrouwender. Ze verdenken [als ze jihadist zijn] degenen die vragen stellen ervan spionnen te zijn. Ze zijn bang om ontmaskerd te worden. Dus het is veiliger om dat op sociale media te doen. Ik vroeg me af waarom je zou moeten doden en bommen plaatsen. Was er geen andere manier?’
Toen ontstond uw plan voor amaliyah?
‘Toen ik [in maart 2016] uit Taiwan terugkwam nog niet meteen. Maar in de loop van de tijd werd mijn verlangen om dat te doen steeds groter. Toen de gelegenheid zich voordeed, insjallah, was ik er klaar voor.’
Hebt u contact gehad met Bahrun Naim [het vermeende brein achter de aanslagen in Jakarta van januari 2016 waarbij vier doden vielen, en sinds 2014 strijder voor IS in Syrië]?
‘Ja, heel kort geleden nog, in december. Mijn man heeft me met hem gelinkt en daarna nam Bahrun Naim meteen contact met me op.’
Wat zei hij tegen u?
‘Hij vertelde me wat het doelwit was, namelijk de presidentiële garde. Ik moest het doen tijdens de training, niet bij de wisseling van de wacht.’
Kreeg u een schema van hem?
‘Bahrun Naim zei: “Maak je daarover maar niet druk. Er is een team dat de locatie gaat verkennen. Jij hoeft alleen jouw taak te kennen.”’
Wat was het wachtwoord voor het tot ontploffing brengen?
‘Dat was er niet. Het moest meteen gebeuren, de ontploffing stond gepland voor zondagmorgen om zeven uur. Want dan oefent de presidentiële garde altijd. Het team had alles verkend.’
Hadden ze u geleerd hoe je een bom tot ontploffing brengt?
‘Nee, dat moest mijn man me onderweg naar het doelwit leren.’
Zou dat genoeg zijn geweest?
‘Insjallah.’
Waarom volgde u de orders van Bahrun Naim op?
‘U bedoelt: waarom deed ik wat hij zei? Omdat mijn man en ik trouw hadden gezworen. Het was mijn opdracht om een goede daad te doen. En Bahrun Naim heeft hier de leiding over zijn broeders.’
Gelooft u dat u dankzij deze zelfmoordaanslag in het paradijs was gekomen?
‘Het is aan Allah om te bepalen of ik naar het paradijs ga of naar de hel. Het gaat er vooral om dat ik alles doe om dat te verdienen, dat is genoeg.’
‘Ik was niet bang. Het was alsof ik naar een film keek. Ik dacht: O, dus zo ziet dat eruit’
Had u al eerder zelfmoordaanslagen meegemaakt? Wat ging er door u heen toen u die zag gebeuren?
‘Ik heb er veel gezien. Waar ik aan dacht? Ik was niet bang. Het was alsof ik naar een film keek. Ik dacht: O, dus zo ziet dat eruit.’
Is het nodig om voor ‘goede daden’ bommen in te zetten?
‘Dat wisselt per persoon. Je doet wat je kunt.’
Beseft u dat u het risico loopt te worden veroordeeld?
‘Dat weet ik, ja. Er staat me vast een gevangenisstraf of de doodstraf te wachten. Ik ben er klaar voor.’
Denkt u dat u het verkeerde pad hebt gekozen?
‘Misschien is dat zo voor de wet van de mensen, de wet die het parlement heeft aangenomen. Maar volgens de Koran is het de juiste weg.’
Maar de Koran zegt niet dat je moet doden.
‘Hoezo? Wie is er begonnen met doden? Onschuldigen, onze moslimbroeders die niet gezondigd hebben, doden wij niet.’
Bij de presidentiële garde zitten toch ook moslims?
‘Ja, maar die zijn in dienst van de president. En de president is de man die de wetten van de Koran heeft omgezet in door mensen gemaakte wetten, vandaar al dat onrecht.’
Erkent u Joko Widodo als president?
‘Ja, hij is de president van Indonesië.’
Auteurs: Wayan Agus Purnomo en Anton Aprianto
Vertaler: Tess Visser
CONTEXT: Undercover
Op 11 december 2016, een dag na de arrestatie van zelfmoordterroriste Dian Yulia Novi en haar echtgenoot, benaderde Tempo de antiterrorisme-eenheid Brigade 88 met het verzoek om de twee te interviewen. Omdat de arrestatie in Indonesië werd gezien als een manier om de aandacht af te leiden van het proces wegens godslastering tegen de burgemeester van Jakarta [en door velen niet werd geloofd], stemde de brigade toe – op voorwaarde dat de journalisten hun identiteit geheim hielden. Pas aan het eind van het gesprek vertelden ze wie ze waren. Hierop verklaarden Dian en haar man dat ze geen bezwaar hadden tegen publicatie van het interview.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
