360 kiest een aantal door de buitenlandse pers beschreven concerten, voorstellingen, boeken, films en exposities die naar Nederland of België komen.
BEELDENDE KUNST | Voyeuristisch griezelen in Rotterdam
Hyperrealistische sculpturen in de Kunsthal
Wie van uitdagende driedimensionale kunst houdt, kan zijn hart ophalen in Rotterdam. Daar is een selectie van hyperrealistische werken van de belangrijkste hedendaagse beeldend kunstenaars te zien. De argeloze museumbezoeker is gewaarschuwd.
Zo omschrijft Kathleen Madden in Art in America het werk van de Vlaamse Berlinde de Bruyckere als ‘bijna levende organismen met een innerlijke energie die een morbide sensatie opwekken’. John McDonald schrijft in The Sydney Morning Herald dat de ‘siliconen beelden van Ron Mueck of Sam Jinks het publiek naar adem laten happen. Ze brengen de voyeur in elke bezoeker naar boven.’
Volgens Elizabeth Finkel, hoofdredacteur van het Australische magazine* Cosmos,* nodigen kunstenaars als Patricia Piccinini uit om ‘stil te staan in het voortrazende leven en geconfronteerd met nieuwe werelden op zoek te gaan naar weerklank’.
Kunsthal, Rotterdam: Hyperrealisme Sculptuur, tot 1 juli.
LITERATUUR | Goddelijke komedie over India
Schrijver Manu Joseph neemt zijn vaderland op de hak
Miss Laila, Armed and Dangerous, de nieuwe roman van de Indiase schrijver-journalist Manu Joseph, is niet wat het op de eerste pagina’s lijkt. Wat begint als thriller, ontpopt zich algauw tot een spiegel van het hedendaagse India.
Zo heeft een beetje Indiase lezer onmiddellijk in de gaten dat politicus Damodarbhai uit het boek niemand anders kan zijn dan de huidige eerste minister Narendra Modi. Daarnaast verwijst een politieactie waarbij een jong koppel overhoop wordt geschoten, naar de verijdelde aanslag op diezelfde Modi in 2004. Om die reden spreekt recensent Jason Overdorf in India Today van ‘een boek vol provocaties, waarin onverbloemd de hypocrisie van onder meer de gevierde schrijfster Arundhati Roy of de gezaghebbende journalist Palagummi Sainath wordt gehekeld’.
Volgens Zac O’Yeah in het Indiase dagblad The Hindu schiet het verhaal ‘een groeiend aantal raadselachtige richtingen uit. Als er al iets is dat lijkt op een plot, dan heeft het een mechanisch oogmerk, om de lezer een mentale selfie te laten maken.’
Suktara Ghosh van de Indiase nieuwssite The Quint noemt Miss Laila ‘zonder twijfel een van de meest verpletterende sociale en politieke satires van deze tijd. Het is zelfs grappig wanneer het je duizelt van de horror, terwijl je ook in momenten van totale uitzichtloosheid hoop blijft koesteren. Een boek om nog lang over na te denken.’ Vrinda Nabar houdt het in de Hindustan Times op ‘een chiller; een goddelijke komedie over het hier en nu. Door ware gebeurtenissen en situaties als vertrekpunt te nemen ligt de nadruk op de werkelijkheid, maar het verhaal bevat genoeg twist voor een subtiele metamorfose naar fictie.’
Miss Laila, gewapend & gevaarlijk van Manu Joseph verschijnt half mei bij uitgeverij Podium.
FILM | Het Kremlin als lachspiegel
Armando Iannucci verfilmt dood Stalin met sterrencast
Na de dood van de Russische dictator Joseph Stalin in 1953, ontbrandde in het Kremlin een felle machtsstrijd. Voor Stalins vertrouwelingen draaide het uit op een kwestie van overleven.
Of daar een film in zat? De Schotse regisseur Armando Iannucci wist het zeker. Hij ging met de geschiedenis aan de haal, liet er een paar gewiekste script- en tekstschrijvers op los en kreeg een internationale sterrencast tot zijn beschikking. Zo is Steve Buscemi te zien als Nikita Chroesjtsjov en duikt Michael Palin (Monty Python) op als minister Vjatsjeslav Molotov.
Met The Death of Stalin heeft Iannucci een ‘heerlijke persiflage’ gemaakt, schrijft filmcriticus Tim Robey in de Britse krant The Telegraph. Vanwege de ‘politieke slachtpartijen’ lijkt het Robey ‘onwaarschijnlijk dat het de favoriete film van de ontslagen Trump-strateeg Steve Bannon zal zijn’.
In de Chicago Tribune noteert Michael Phillips als minpuntje de uiterst gevarieerde casting: ‘Door zo veel acteurs in dezelfde setting neer te zetten en elk met hun eigen accent te laten spelen, ontstaat een ontwrichtend effect.’ Voor Kenneth Turan van LA Times was het door al die in Brits dialect uitgesproken oneliners of hij naar ‘een ongeregeld zootje voetbalhooligans zat te kijken, die op de een of andere manier kans zien een wereldrijk onder de duim te houden’.
Toby Woollaston vraagt zich in The New Zealand Herald af of een humoristische film over een moorddadig regime niet wat al te gewaagd is. ‘Maar juist door de zure nasmaak van popcorn en net dat greintje schuldgevoel tijdens het gegniffel, raken we de kern van zwarte komedie.’ Volgens Peter Travers in Rolling Stone heeft Iannucci daar als ‘komisch denker’ een bedoeling mee en wil hij het machtsbeluste denken van politici blootleggen: ‘The Death of Stalin houdt ons een zwart-komische spiegel voor, waarin we zonder moeite ons huidige tijdsgewricht herkennen.’
The* Death of Stalin* draait vanaf 4 mei in de bioscoop.
MUZIEK | Bryan Ferry komt overal mee weg
*Popveteraan oogst gemengde reacties *
Ter gelegenheid van de vijfenveertigste verjaardag van het debuutalbum _Roxy Musi_c verscheen begin dit jaar een luxe vierdelige cd- en dvd-box met geremasterde hits, demo’s en radio-opnames van de gelijknamige band. Of de 72-jarige voormalige leadzanger Bryan Ferry die mijlpaal met een Europese tour wilde bekrachtigen? Daar draaide de podiumveteraan zijn hand niet voor om.
Toch toont Jude Rogers, popjournalist van The Guardian, zich niet onverdeeld enthousiast over het openingsconcert in Cardiff. Volgens Rogers komt Ferry als ‘crooner’ bijna overal mee weg, en weet de zanger dat zelf maar al te goed. ‘Daarom kwam de show pas vijf liedjes voor het einde op stoom. Op het moment dat Ferry zich van zijn verleidelijkste kant liet zien: op de eerste saxtonen van “Love is the Drug”.’
Claire Francis heeft er in het Schotse cultuurmagazine The Skinny daarentegen vijf sterren voor over: ‘Zijn stem is nog altijd even glad als kenmerkend. Zijn geluid is er wat zachter en daardoor kwetsbaarder op geworden. Maar hoe elegant zweeft Ferry door dat ongelooflijk rijke repertoire! Zo hartstochtelijk dat zelfs de allergrootste Ferry-fan niet om “More Than This” zou durven vragen. Maar die hit bracht hij wel ten gehore… Dames en heren, zo zet je dus een show neer.’
Bryan Ferry on tour: 2 juni Parijs, 5 juni Amsterdam, 7 juni Antwerpen, 9 juni Emmen, 11 juni Bremen.
Auteur: Diederik Samwell
