Ze is de eerste Democratische burgemeester in dertig jaar tijd
De 61-jarige Eileen Higgins werd dinsdag verkozen tot burgemeester van Miami, Florida, en versloeg Emilio T. González, een kandidaat die door Donald Trump werd gesteund. Zij is de eerste vrouw die Miami leidt en de eerste Democraat die in bijna drie decennia de teugels van de stad in handen neemt. Tijdens haar campagne in deze overwegend Spaanstalige stad was de Democraat zeer kritisch over het immigratiebeleid van de Republikeinse regering.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Deze overwinning geeft de Democraten een nieuwe impuls’, na verschillende belangrijke verkiezingssuccessen in november, aldus The Hill. De partij probeert ‘haar achterban nieuw leven in te blazen (…) om te proberen een meerderheid te heroveren in het Huis van Afgevaardigden, en mogelijk ook in de Senaat, bij de tussentijdse verkiezingen van volgend jaar’, aldus de Amerikaanse krant.
Juanita Castro gold als criticus van de Castro-dynastie
Juanita Castro, de jongere zus van Fidel en Raúl Castro, is maandag overleden in Miami. Dat meldt El Mundo. Castro vocht tientallen jaren in ballingschap tegen het bewind van haar broers. Ze werd negentig jaar.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Juanita Castro ontvluchtte Cuba in 1964 nadat ze had gebroken met haar broers Fidel en Raúl tijdens de Cubaanse Revolutie van 1959. Ze ging in ballingschap in Miami, waar ze zich ontpopte tot groot criticus van haar broers en zelfs samenwerkte met de CIA, onder de codenaam Donna, in haar pogingen om de Cubaanse regering omver te werpen.
‘Ongetwijfeld heb ik meer geleden dan de rest van de ballingen, want er zijn maar weinig mensen die de paradox van mijn leven begrijpen’, zei Castro eens. ‘Voor de mensen in Cuba ben ik een deserteur omdat ik wegging en het regime aan de kaak stelde. Voor velen in Miami ben ik “persona non grata” omdat ik de zus ben van Fidel en Raúl.’
Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week gaan we dieper in op de aanklacht tegen de voormalig Amerikaanse president Donald Trump. Wat betekent het proces voor zijn politieke toekomst?
Dit artikel verscheen woensdag in de nieuwsbrief Buiten de grenzen, exclusief voor abonnees. Wil je elke week op de hoogte blijven? Neem dan een (proef)abonnement – al vanaf €4 per maand – op 360 Magazine en abonneer je op de nieuwsbrieven.
Waarvoor is Donald Trump aangeklaagd?
Dinsdag meldde oud-president Donald Trump zich in Miami bij een federale rechtbank. Daar is hij formeel aangehouden voor het illegaal achterhouden van informatie over de nationale veiligheid en het belemmeren van de rechtsgang. Tijdens de hoorzitting heeft Trump op alle zevenendertig aanklachten onschuldig gepleit, aldus CNN.
‘Het was opnieuw een historische dag’, schrijft El País. Voor het eerst in de geschiedenis van de Verenigde Staten verscheen een voormalig Amerikaanse president voor een federale rechtbank, beschuldigd van overtredingen die hem naar de gevangenis kunnen sturen – ‘voor wel vierhonderd jaar’, berekende het Spaanse dagblad. CNN spreekt van een eventuele gevangenisstraf van enkele jaren.
Eenendertig aanklachten tegen Trump hebben betrekking op het opzettelijk achterhouden van informatie over de nationale veiligheid, een aanklacht die niet afhangt van de vraag of de documenten geheim verklaard zijn of niet. Hij zou hiermee in overtreding zijn van de Spionagewet. Naast de beschuldiging dat hij heeft samengezworen om justitie tegen te werken, staan hem ook vier aanklachten te wachten met betrekking tot het verbergen van de documenten en een aanklacht wegens het afleggen van valse verklaringen, aldus CNN.
De documenten die de FBI in augustus vorig jaar in beslag nam in Trumps resort in Mar-a-Lago, bevatten ‘informatie over de defensie- en wapencapaciteiten van zowel de Verenigde Staten als van buitenlandse landen; Amerikaanse nucleaire programma’s; potentiële kwetsbaarheden van de Verenigde Staten en hun bondgenoten bij een militaire aanval; en plannen voor mogelijke vergelding in geval van een buitenlandse aanval. De ongeoorloofde openbaarmaking van deze geheim verklaarde documenten kan een risico vormen voor de nationale veiligheid van de Verenigde Staten, voor de buitenlandse betrekkingen, de veiligheid van het leger en derden’, aldus de rechtbank in een van de aanklachten, gepubliceerd door The New York Times.
‘De hoorzitting van dinsdag is het begin van wat waarschijnlijk een lange, dramatische rechtsgang zal worden, met strafrechtelijke en beroepsprocedures die jaren kunnen duren’, aldus CNN. Districtsrechter Aileen Cannon van de rechtbank in West Palm Beach, waar Trump is aangeklaagd, heeft de zaak toegewezen gekregen. Dat is opmerkelijk, want zij dankt haar baan aan Trump, die haar tijdens zijn presidentschap heeft voorgedragen. Ook kreeg zij hevige kritiek toen ze vorig jaar besloot dat een derde partij een onafhankelijk onderzoek moest doen naar de huiszoeking van de FBI in Mar-a-Lago, een beslissing die uiteindelijk werd verworpen in hoger beroep.
‘Er zijn maar weinig mensen machtiger dan een districtsrechter in een federale zaak,’ zegt Alan Rozenshtein, rechtenprofessor aan de Universiteit van Minnesota tegen CNN. ‘Ze zou – als ze dat zou willen – enorme problemen kunnen veroorzaken voor de aanklagers. Zouden dat existentiële problemen zijn? Waarschijnlijk niet.’
‘Het is Trumps nieuwste stresstest voor de Amerikaanse democratie: kan de staat een voormalig president ter verantwoording roepen en het recht toepassen?’ schrijft David Smith van The Guardian. ‘Het Witte Huis weet dat het zich geen misstap kan veroorloven.’
Trump heeft altijd beweerd dat het justitiële onderzoek een politiek gemotiveerde ‘heksenjacht’ is. ‘Hij zal waarschijnlijk aanvoeren dat hij selectief wordt vervolgd, door te verwijzen naar het feit dat president Joe Biden en voormalig vicepresident Mike Pence niet zijn aangeklaagd nadat werd ontdekt dat beide mannen geheime documenten bewaarden na hun ambtstermijn’, schrijft persbureau Reuters in een analyse. De documenten van Biden stammen uit zijn tijd als vicepresident en senator.
‘De advocaten van Trump zeggen dat de selectieve vervolging deel uitmaakt van een breder patroon van wangedrag van het Openbaar Ministerie, hoewel ze weinig details hebben gegeven buiten de bewering dat de onderzoekers het ambtsgeheim van advocaten hebben geschonden, door privégesprekken tussen Trump en zijn advocaat in hun aanklacht op te nemen.’
Volgens Reuters is het voor Trumps verdediging moeilijk hard te maken dat er sprake is van vooringenomenheid en selectieve vervolging: ‘verdachten moeten bewijzen dat ze opzettelijk zijn uitgekozen om willekeurige redenen en dat aanklagers hebben geweigerd om anderen in soortgelijke omstandigheden aan te klagen’.
Trump beweert dat hij de documenten openbaar heeft verklaard voordat hij ze meenam, aldus Reuters. Presidenten hebben de bevoegdheid om documenten openbaar en geheim te verklaren, maar dit wordt meestal schriftelijk vastgelegd en via de gevestigde kanalen gedaan. Trump en zijn bondgenoten zeggen dat hij een ‘permanent bevel’ had om documenten die hij meenam van de Oval Office naar het woongedeelte van het Witte Huis openbaar te verklaren. Maar ook hier heeft Trump geen bewijs van geleverd, schrijft Reuters.
‘Wat betreft obstructie zou Trump kunnen aanvoeren dat hij gewoon handelde op advies van zijn advocaten en dat hij daarom geen criminele bedoelingen had. Hij zou ook kunnen proberen de schuld af te schuiven op ondergeschikten of hen ervan beschuldigen op eigen houtje te handelen’, concludeert het persbureau.
Volgens The Economistworden in de praktijk alleen mensen vervolgd voor de verkeerde omgang met geheime informatie als ze de documenten ‘in hun bezit weigeren terug te geven of de rechtsgang belemmeren; en als ze ze niet veilig opbergen of met anderen delen. Trump zou zich schuldig hebben gemaakt aan alle drie de vergrijpen.’
‘Deze beschuldigingen zijn zo ernstig dat het niet aanklagen van Trump zou betekenen dat hij een speciale behandeling krijgt’, vervolgt het Britse tijdschrift. ‘Als Trump zijn fout had erkend en alle dossiers had teruggegeven, zou het moeilijk zijn om hem nog te vervolgen. Bill Barr, de voormalig minister van Justitie onder Trump, vertelde Fox News dat de aanklacht “zeer, zeer vernietigend” is en concludeerde dat “als ook maar de helft waar is, hij er is geweest”.’
Kan Trump de rechtszaak inzetten in zijn campagne?
Na zijn aanhouding hield Donald Trump zich verre van op de achtergrond en was hij strijdlustiger dan ooit. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om zijn aanhang te verzamelen en zijn Democratische tegenstander, president Joe Biden, frontaal aan te vallen. ‘Vandaag waren we getuige van het meest gruwelijke geval van machtsmisbruik in de geschiedenis van ons land,’ vertelde hij zijn aanhangers ’s avonds vanaf zijn golfbaan in Bedminster, New Jersey. ‘Het is erg triest om te zien hoe een corrupte president zijn tegenstander laat arresteren op basis van valse en verzonnen beschuldigingen,’ voegde hij eraan toe, geciteerd door CNN.
De toespraak van de miljardair – wiens ‘gebrek aan energie’ een journalist van The New York Times ‘opviel’ – was het hoogtepunt van een ongekende dag, die van minuut tot minuut werd gevolgd door de Amerikaanse en internationale media. Volgens Miami Herald probeerde de miljardair ‘van de dag van de aanklacht een campagnedag te maken, en hij slaagde daar aardig in’. Onder het motto dat ‘slechte publiciteit niet bestaat, probeerde hij van zijn optreden een spektakel te maken – of op zijn minst een middel om kiezers te bereiken’. Maar Trump wilde vooral ‘de aandacht afleiden van het enorme gewicht van de beschuldigingen tegen hem’, aldus de krant.
‘Hoewel niemand precies weet hoe Trump zich tegen de ernstige aanklacht die hem ten laste werd gelegd zal verweren, zijn zijn opties om het rechtssysteem te gebruiken om de zaak te vertragen, er een politiek circus van te maken of zichzelf af te schilderen als slachtoffer van federale aanklagers talrijk en gevarieerd’, schrijft The New York Times in een ander artikel.
De uitspraak zal daarom waarschijnlijk pas plaatsvinden na de verkiezingen. En als Trump wint, zou hij ervoor kunnen zorgen dat zijn nieuwe minister van Justitie de zaak laat vallen of zou hij zelfs zichzelf gratie kunnen verlenen. Maar ‘de aanklacht – en een eventuele veroordeling – weerhoudt Trump er niet van om zich kandidaat te stellen’, schrijft Charlie Savage in een commentaar voor de Amerikaanse krant. ‘Toch zou het uitzonderlijk zijn als iemand die aangeklaagd is, laat staan veroordeeld voor een misdrijf, kandidaat zou zijn voor een belangrijke partij.’
Een voorproefje van hoe Trump de rechtszaak zal inzetten voor zijn campagne kregen we dinsdag al, toen hij na de aanklacht een Cubaans restaurant bezocht. Daar ‘werd hij begroet als een volksheld die onrecht is aangedaan. Aanhangers verzamelden zich om hem heen en baden voor hem. Iemand riep: “Jezus houdt van je!” Trump glimlachte en zwaaide en verklaarde: “Zijn jullie er klaar voor? Eten voor iedereen!” De menigte barstte uit in applaus en gejuich. Iemand schreeuwde: “Blijf vechten, meneer!”’ schetst David Smith van The Guardian de situatie.
‘Hij was weer in zijn element, speelde voor de camera’s en deed zich voor als de populistische kampioen die het verhaal vorm kan geven en de toon kan zetten,’ concludeert Smith.
De Bored Ape Yacht Club is een van de exclusiefste clubs van dit moment – en wordt gezien als model voor de cryptotoekomst van het internet. Of is het allemaal toch gewoon een piramidespel?
Op een bank in een donker vertrek zit Post Malone te roken. De meubels komen duur over, zijn pak is crèmewit. De rapper met de gezichtstatoeages pakt een mobieltje van een glazen tafel, klikt op een app waarmee in cryptovaluta gehandeld kan worden – en koopt een verveeld kijkende cartoonaap met een cowboyhoed. Hij neemt nog een trek van zijn sigaret. De zaken gaan goed.
Zo begint de video voor de song ‘One Right Now’ die in november 2021 verscheen. De cartoonaap is geen grap maar een statussymbool. Post Malone laat zich zo kennen als lid van de Bored Ape Yacht Club, een exclusieve internetsubcultuur waar digitale afbeeldingen van verveelde apen worden verzameld en uitgewisseld. De apen hebben opvallende brillen of schieten laserstralen uit hun ogen, ze dragen allerlei soorten hoofddeksels, sommige bestaan gedeeltelijk uit cyborgimplantaten. Wat ze allemaal gemeen hebben is katerig-coole blik en een vleugje onheilsromantiek. Momenteel gaan er elke week driecijferige miljoenenbedragen om in de handel met deze plaatjes. Er zijn er maar tienduizend van en ze worden steeds duurder naarmate ze vaker van eigenaar wisselen.
Ecosysteem
Rond de Bored Apes moet een compleet ‘ecosysteem’ verrijzen, met een echt clubhuis in Miami, driedimensionale apen in virtuele werelden en een ‘decentraal autonome organisatie’ die dat allemaal coördineert. Klinkt raar? Niet in de oren van Universal Music. Het grootste muzieklabel ter wereld liet onlangs weten met vier van die verveelde apen een band te willen beginnen.
Dat roept vragen op. Zoals: wat gebeurt hier in hemelsnaam? Waarom betalen mensen miljoenen voor digitale plaatjes die je ook met een simpele klik kunt downloaden en kopiëren? Laten we beginnen bij het laatste.
De plaatjes van de apen zijn geld waard omdat ze genoteerd staan in een publiek toegankelijke blockchain-database. Daar staat, cryptografisch beveiligd, wie hun eigenaars zijn. Om deze eigenaarsrechten gaat het. De apen zijn dus zogezegd cryptoverzamelplaatjes, ze functioneren op eenzelfde wijze als de munten van een cryptovaluta. Tegelijkertijd zijn ze echter ook het toegangskaartje tot een digitale avant-garde. De Bored Ape Yacht Club moet als kiemcel fungeren voor het ‘web 3.0’, een op crypto gebaseerd internet waar niet langer de techconcerns de baas zijn maar dat van iedereen moet worden – van iedereen die zogeheten tokens koopt. Een token is een op een blockchain genoteerde virtuele marktwaarde. Het kan bijvoorbeeld om spullen gaan voor figuren in onlinespelen, om stukjes film en kunst op internet maar ook om digitale eigendomsrechten op onroerend goed of edelstenen. Je kunt zo’n beetje alles ‘tokeniseren’. Ook de verveelde apen zijn tokens.
Je bent niet alleen eigenaar van een aap, maar zelf ook een aap
De Bored Ape Yacht Club is dus een praktijktest voor het web 3.0 dat naar men zegt een nieuw digitaal handelssysteem zal creëren. Misschien is het ook een gigantisch piramidespel, zoals sommigen menen. Misschien is het beide.
Wie de Club bezoekt, betreedt een verlopen Tiki-bar in een cartoon-moeras. In 2031, zo gaat het verhaal dat de oprichters bedacht hebben, zijn alle mensen die vroeg in de cryptowereld gestapt zijn, miljardair. Nu vervelen deze miljardairs zich en hebben zij niets anders meer te doen dan rondhangen in hun clubhuis. Dat zij apen zijn, is een grapje voor insiders. In de cryptogemeenschap wordt aping in gebruikt voor als iemand met een zeer gewaagde som geld zich in een crypto-investering stort.
Het clubhuis bestaat in deze vorm niet echt, alleen een website met wat cartoontekeningen. Het enige wat je er kunt doen is het toilet bezoeken. De leden mogen collectief een virtuele wc-muur vol schilderen. Elke 15 minuten een pixel. ‘We zijn er tamelijk zeker van dat die vol piemels komt te staan,’ schrijven de oprichters.
Digitale identiteit
De club onderhoudt een eigen server om te chatten op het communicatieplatform Discord. Maar deze gemeenschap komt pas echt tot leven doordat de leden hun aap onderdeel maken van hun digitale identiteit. Dat betekent allereerst dat ze hem gebruiken als profielfoto op sociale media. Zo herkennen de leden van de club elkaar en vormen ze netwerken. Een profielfoto waarvoor je betaald hebt en die exclusief van jou is, is niet te vergelijken met zomaar een foto, zegt een clublid. Je bent niet alleen eigenaar van een aap, maar zelf ook een aap: ‘Ik heb een heel andere relatie met iets dat van mij is.’ De man is eind dertig, woont op Puerto Rico en noemt zich G-money. Zijn echt naam wil hij niet zeggen. Hij stelt zich voor als gewoon ‘G-money, futurist, disruptor en aap.’ De camera laat hij bij het videogespek uit, te zien is alleen de aap.
Het idee voor de club kwam van twee jonge Amerikaanse-literatuurnerds met een zwak voor punkrock en hiphop uit de jaren negentig. Zij noemen zich Gordon Goner en Gargamel en ze haalden er de programmeurs No Sass en Emperor Tomato Ketchup bij om een algoritme te ontwerpen dat uit diverse cartoonelementen willekeurig tienduizend apen samenstelde. Toen die in april voor het eerst te koop werden aangeboden, gingen ze voor 300 dollar per stuk weg; inmiddels kosten ze gemiddeld zo’n 220.000 dollar. Daarom ontstonden er ook nieuwe clubs, van mollige pinguïns of van luie leeuwen bijvoorbeeld. Daar stappen nu weer nieuwkomers in, dat alles in de hoop dat hun eigen club al even snel aan waarde wint als die van de apen. Maar vraag je het de leden van de Bored Ape Yacht Club, dan is hun club natuurlijk de enige echte ware. Met name bijzonder eraan is dat de apenbezitters het geestelijk eigendomsrecht aan hun apen overgedragen krijgen. Zoals de aap Jenkins the Valet. Zijn eigenaar gaf hem een achtergrond mee als kamerdienaar en kletskous van de club en twittert nu naarstig in zijn naam. Inmiddels heeft Jenkins – niet zijn eigenaar – onderdak gevonden bij het vermaarde artiestenagentschap Creative Artists Agency. Een contract voor een boek is al in kannen en kruiken. In augustus verkocht Jenkins digitaal stemrecht over de richting die het plot van de roman moet nemen – en wel in de vorm van tokens op de blockchain. Een vorm van crowdfunding dus. Hoe enthousiaster de fans, hoe meer zij verdienen.
De oprichters kunnen op elk moment nieuwe figuren in de apenkosmos introduceren en duurder verkopen
Zulke projecten vergroten de bekendheid van de club. Daarvan profiteert het totale ‘ecosysteem’ zoals dat in het cryptojargon heet, omdat meer mensen willen instappen en de prijs voor apentokens opdrijven. Daarom waken de oprichters niet over hun geestelijk eigendom zoals Disney en andere klassieke studio’s dat bijvoorbeeld wel doen – want natuurlijk kunnen zij op elk moment nieuwe figuren in de apenkosmos introduceren en duurder verkopen naarmate de hype groeit. Met latere series van mutantenapen en honden hebben ze miljoenen verdiend.
Ook de clubleden hebben er belang bij dat hun eigen aap zo breed mogelijk wordt opgemerkt, zijn afbeelding wellicht zelfs gedownload en gekopieerd wordt. Alleen zij hebben immers het eigendomscertificaat in hun bezit. Alleen zij profiteren als de waarde ervan stijgt. En alle andere apen zijn ook blij als sommige de bekendheid van de club vergroten.
De Bored Ape Monkey Club is dus, zo u wilt, een model voor geestelijk eigendom volgens het piramidespelprincipe: hoe eerder je instapt, hoe beter; hoe later, hoe meer je de zaak de hemel in moet prijzen om het weer duurder te kunnen verkopen. Zo ontstaat er een fancultuur die tegelijkertijd een investeerdersgemeenschap is die door financiële prikkels wordt gedreven. Als de leden van de Bored Ape Yacht Club juichen voor een band van verveelde apen, als ze er enthousiast over praten op internet – dan stijgt met het succes van de band ook de waarde van de tokens. Die zijzelf in hun bezit hebben.
Bij de apenband die Universal Music onder contract genomen heeft, moet dat waarschijnlijk ook zo gaan. Je kunt het crowdfunding noemen. Of web 3.0. Of je afvragen wat hier in hemelsnaam aan de hand is.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
