Tag: Milei

  • Wereldnieuws: Russische oorlogsmusea als propagandamiddel & meer

    Wereldnieuws: Russische oorlogsmusea als propagandamiddel & meer

    Inflatie Argentinië op laagste niveau sinds corona 

    De inflatie in Argentinië was in januari 2,2 procent, het laagste niveau sinds het aantreden van Javier Milei in december 2023, schrijft Clarín. Voor een lager maandelijks inflatiecijfer (1,9 procent) moet je teruggaan tot juli 2020, toen de economie vertraging opliep door de coronapandemie. Na twaalf maanden Milei staat het inflatiecijfer op 84,5 procent, een sterke daling ten opzichte van eind 2023 (211,4 procent) en 2024 (117,8 procent). 

    De post met de grootste stijgingen in januari was de horeca

    De post met de grootste stijgingen in januari was de horeca (5,3 procent), als gevolg van stijgingen in verband met de vakantieperiode. De posten die de kleinste veranderingen vertoonden in januari 2025 waren onderwijs, kleding en schoeisel. De twee laatstgenoemde posten waren de enige die deflatie vertoonden met een daling van 0,7 procent.

    Argentine peso notes 1

    Enorme methaanuitstoot ontdekt onder Antarctica 

    Een team van Spaanse wetenschappers heeft enorme emissies van methaan gedetecteerd in de Antarctische zeebodem, aldus El País. Methaan is als broeikasgas ongeveer dertig keer zo sterk als koolstofdioxide. De onderzoekers hebben methaanpluimen in de oceaan waargenomen die tot wel 700 meter lang en 70 meter breed zijn. Deze tot nu toe onbekende emissies zouden een enorme aanjager kunnen zijn van de klimaatopwarming.

    Het Antarctisch Schiereiland is een van de regio’s op aarde die het zwaarst getroffen zijn door de opwarming van de aarde. In slechts een halve eeuw is de temperatuur daar met meer dan 3 graden gestegen. Ze schatten dat er in dit gebied ongeveer 24 gigaton koolstof zit opgeslagen in methaanhydraat, oftewel methaanijs. Dat is evenveel als de totale uitstoot van de mensheid in twee jaar.

    De voorlopige onderzoeksresultaten suggereren dat er methaangas uit de ondergrond langs breuklijnen omhoogborrelt

    Het vaste, bevroren methaan is bezig over te gaan in gasvorm, iets wat al was vastgesteld in het Noordpoolgebied. Voor het eerst is het fenomeen nu ook in Antarctica waargenomen. De voorlopige onderzoeksresultaten suggereren dat er methaangas uit de ondergrond langs breuklijnen omhoogborrelt.

    De instabiliteit van sedimenten op de zeebodem kan enorme aardverschuivingen op de continentale helling veroorzaken, mogelijk zelfs met tsunami’s tot gevolg. Wanneer methaanhydraten in gas overgaan, nemen ze een 160 keer zo groot volume in. Het is dus zaak dat het gas snel verdwijnt.


    Archeologen ontdekken graf van farao Thoetmosis II

    Egyptische en Britse archeologen hebben nabij de Egyptische stad Luxor het bijna 3500 jaar oude graf van Thoetmosis II blootgelegd. In tegenstelling tot zijn beroemde voorvader Toetanchamon, wiens graf in 1922 werd ontdekt, troffen de archeologen in zijn tombe geen mummie of kostbaarheden aan. Uit archeologisch onderzoek bleek dat het graf herhaaldelijk onder water is gelopen. Daarom was de inhoud van de tombe uit voorzorg al in de oudheid elders ondergebracht, legt The Guardian uit.

    ‘Het is verbijsterend te bedenken dat er mogelijk een tweede, hoogstwaarschijnlijk intacte graftombe van Thoetmosis II bestaat’

    De ingang naar de tombe werd al in 2022 ontdekt in een vallei ten westen van de oude koningsstad Thebe (nu Luxor), maar experts dachten aanvankelijk dat deze leidde naar het graf van een prinses. ‘Het is verbijsterend te bedenken dat er mogelijk een tweede, hoogstwaarschijnlijk intacte graftombe van Thoetmosis II bestaat,’ aldus Mohsen Kamel, assistent van de onderzoeksleider.

    532px Stone block with relief at Karnak Temple

    Denen ondertekenen petitie om Californië te kopen 

    Sinds Donald Trump in januari aantrad als president, heeft hij onder andere geprobeerd Groenland van Denemarken te kopen. Onder Denen gaat nu een satirische petitie rond om Californië van de VS over te kopen, aldus The Guardian. Meer dan 200.000 Denen hebben de petitie al ondertekend. 

    ‘We brengen hygge naar Hollywood, fietspaden naar Beverly Hills en biologische smørrebrød naar elke straathoek’

    Bovenaan de website van de petitie staat de slogan Måke Califørnia Great Ægain. Er zijn zelfs Denen die voorstellen om Californië om te dopen tot New Denmark. ‘We brengen hygge naar Hollywood, fietspaden naar Beverly Hills en biologische smørrebrød naar elke straathoek’, zo staat te lezen in de petitie. 

    De Deense petitie om Californië te kopen mag dan wel een grap zijn, het Amerikaanse bod om Groenland te kopen lijkt bloedserieus. Buddy Carter, een Republikeinse vertegenwoordiger van Georgia, maakte onlangs bekend dat hij een wetsvoorstel had ingediend om de aankoop van Groenland mogelijk te maken en het eiland om te dopen tot ‘Red, White and Blueland’.


    Russische oorlogsmusea als propagandamiddel 

    De drie jaar durende oorlog in Oekraïne heeft grote gevolgen gehad voor de Russische scholen. Zo zijn er patriottische en militaire lessen aan het lesprogramma toegevoegd en gedenkplaten op gevels aangebracht ter ere van gesneuvelde leerlingen. 

    Het afgelopen jaar zijn er zelfs complete musea over de ‘speciale militaire operatie’ van het Kremlin opgericht in scholen door heel Rusland. Op die manier probeert de staat alle generaties te indoctrineren met zijn narratief over de oorlog. Ondertussen zijn in Oekraïne honderden scholen beschadigd of verwoest in de oorlog met Rusland.

    ‘Eerder [aan het begin van de invasie] waren [deze musea] een lokaal initiatief; iemand drong erop aan, iemand nam Poetins toespraak te letterlijk. Maar nu zien we een bredere trend,’ vertelt onderwijzer Dima Zitzer aan The Moscow Times.

    ‘Tot de leeftijd van zeven jaar gelooft een kind onvoorwaardelijk wat volwassenen zeggen’

    Er worden oorlogsmusea op scholen geopend in de hoofdstad Moskou en in de regio’s die het meest getroffen zijn door de mobilisatie. In Oelan-Oede, de hoofdstad van de Oost-Siberische republiek Boerjatië, werd een tentoonstelling over de oorlog in Oekraïne geopend in een kunstschool voor kinderen. ‘Dankzij musea als deze zullen we de waarheid, de echte waarheid, kunnen doorgeven aan de volgende generaties,’ zei de burgemeester van Oelan-Oede tijdens de openingsceremonie. In een museum in een school in de republiek Basjkirostan is een aparte tentoonstelling gewijd aan de Tweede Wereldoorlog die het propagandaverhaal versterkt dat Rusland vandaag de dag dezelfde oorlog tegen het fascisme voert als destijds tegen nazi-Duitsland.

    Zitzer vreest dat hoe langer de oorlog in Oekraïne duurt, hoe meer kinderen geïndoctrineerd zullen worden met deze staatspropaganda. ‘Tot de leeftijd van zeven jaar gelooft een kind onvoorwaardelijk wat volwassenen zeggen. En als de oorlog tien jaar duurt, zal er geen tiener zijn die niet op jonge leeftijd met indoctrinatie in aanraking is gekomen,’ aldus Zitzer.

    ANP 475762443

    Paint me a road out of here 

    Een documentaire van Catherine Gund volgt de strijd van Faith Ringgold om de controle over de muurschildering terug te krijgen die zij in opdracht van de stad New York maakte voor de vrouwengevangenis op Rikers Island. Geïnspireerd door de vraag van een gevangene die haar vroeg ‘een weg naar buiten’ af te beelden, schilderde Ringgold vrouwen in beroepen die destijds voor hen onbereikbaar waren.

    Paint me a road out of here vertelt het verhaal van de bijna verloren gegane muurschildering

    Toen Rikers Island in 1998 veranderde in een mannengevangenis werd het werk overgeschilderd en verborgen onder een dikke laag witte verf. Paint me a road out of here vertelt het verhaal van de bijna verloren gegane muurschildering – ze werd in 2022 verplaatst –, maar gaat ook over de verbinding die kunst teweeg kan brengen, vooral op plaatsen waar wanhoop en verloedering aan de orde van de dag zijn, schrijft It’s Colossal.

    paint 3
  • Het eerste jaar van Javier Milei

    Het eerste jaar van Javier Milei

    Het maakt niet uit dat werkloosheid, armoede en ongelijkheid zijn toegenomen, de economische stabilisatie en de streep onder het Kirchner-beleid doen de harten van Milei’s volgers nog steeds sneller kloppen.

    Javier Milei staat er na een jaar presidentschap goed voor. Ondanks ‘de grootste sanering ooit’ blijft de steun voor zijn beleid groot. De puros, die de eerste én tweede ronde op La Libertad Avanza stemden, zijn hoopvol. Voor hen staat de president ervoor garant dat de libertaire koers – economisch orde op zaken stellen en een streep zetten onder het Kirchner-beleid – goed verloopt.

    Hoe is het de kiezers het eerste jaar vergaan? Is hun steun geconsolideerd of verzwakt? Kun je spreken van een harde kern? In hoeverre herkennen ze zich in het libertaire program dat door de luidruchtigste cellen is uitgestippeld? Hoe zien ze de toekomst?

    De adhesie is niet unaniem. De geestdrift over de economie zie je niet op andere terreinen, zoals de mensenrechten of het sociaal beleid. De meeste Milei-stemmers distantiëren zich van de rechtse oorlogsverklaring tegen de cultuur. Bij typisch progressieve onderwerpen (gender, mensenrechten) zie je eerder terughoudendheid dan consensus. Toch overweegt men niet de president af te vallen.

    In juli 2024 bezochten LLA-partijleden militairen die wegens misdaden tegen de menselijkheid tijdens de Junta vastzitten in de Ezeiza-gevangenis. Het leidde tot kritiek bij mensenrechtenorganisaties én binnen de LLA zelf. De puros vonden de actie onbegrijpelijk of onnodig. Reflecteren op het recente verleden boeit hen niet: dat onderwerp lijkt ze nu wel afgehandeld of interesseert ze überhaupt niet. Vooral bij de jongeren die tientallen jaren na de dictatuur zijn geboren is de desinteresse voor mensenrechten compleet. ‘Er zijn zoveel belangrijker dingen om je mee bezig te houden.’ Met uitzondering van de kleine groep die sympathiseert met de dictatuur, overheerst het idee dat de militairen schuldig waren, maar naar behoren berecht zijn. Het wordt tijd om ‘die bladzijde om te slaan’: ‘we kunnen niet ons hele leven met het verleden bezig blijven, dat is wat die Kirchner-lui doen, die doen niet anders’, zegt een gepensioneerde vrouw uit Buenos Aires die in een winkel heeft gewerkt.

    Pact tegen geweld en repressie

    In haar artikel ‘El final del “pacto del Nunca Más”, nuestro mito contemporáneo’ vraagt historica Marina Franco zich af hoe het staat met dat pact tegen geweld en repressie, dat de mensenrechten en democratische waarden voorop heeft staan. Het antwoord is tweeledig. Voor een groot deel van de samenleving blijft het van kracht en moet het beter worden verdedigd tegen aanvallen van de regering. Voor Milei-stemmers heeft het zijn doel met betrekking tot de misdaden tijdens de dictatuur bereikt en mag dat boek dicht.

    Wel klinkt steeds luider de roep om strenger op te treden bij delicten; dat blijkt al jaren uit enquêtes over de verlaging van de detentieleeftijd en meer mogelijkheden voor de politie. Zo lijkt een andere pijler van het pact – het terugdringen van het staatsgeweld – de laatste jaren te zijn verzwakt en die trend zal bij het huidige beleid zeker doorzetten.

    In september stelden twee gebeurtenissen de steun van sommige Milei-stemmers op de proef: het veto van de president op flexibele pensioenen en een tariefverhoging die de koopkracht van een goed deel van de samenleving trof. Voor het eerst rinkelde er een alarmbel en leken er grenzen mogelijk aan de onvoorwaardelijke steun voor Milei. Veel geïnterviewden leven in armoede en wijden graag uit over hun problemen, maar de meesten zijn bereid ‘vol te houden’. Ze willen hun offers in perspectief zien. ‘Het houdt niet over, maar ik begrijp de situatie. Het is ingewikkeld, je kunt niet alles hebben,’ zegt een 44-jarige uit Punto met middelbare scholing en werkzaam in een mortuarium. De teneur is dat de nieuwe regering – nou ja, de president – meer tijd nodig heeft en dat je begrip moet hebben na de lange crisis: ‘Mensen willen meteen verandering, maar snelle veranderingen zijn niet mogelijk na de vorige ellende. We moeten geduld hebben, je lost de dingen niet van de ene dag op de andere op,’ zegt de hoogopgeleide eigenaresse van een houthandel in San Miguel.

    Dat geduld blijkt ook uit wantrouwen bij geënquêteerden jegens journalisten die berichten over verminderde staatssteun en het heersende ongenoegen laten zien. Met name bij jonge mannen is de solidariteit onaangetast. Degenen die vlak bij het libertaire netwerk staan, doen zelfs aan een soort economische herscholing: ‘Logisch dat veel mensen de boot missen. Wie dat niet snapt, denkt dat Milei alles fout doet, terwijl ze de populistische maatregelen van de vorige regering, onmiddellijke bevrediging in macro-economisch bestek, als iets goeds zagen,’ zegt een student van tweeëntwintig uit Salta. Vrouwen komen wel degelijk met gematigde kritiek en vertonen tekenen van uitputting. ‘Het is hard dat altijd wij de klos zijn bij bezuinigingen en dat we moeten zien hoe alles alsmaar duurder blijft worden terwijl de inflatie onder controle is en de dollar daalt, wat altijd de voornaamste redenen waren voor prijsverhogingen. We houden vol, maar het valt niet mee,’ aldus een vrouwelijke kiezer van 49 uit Esteban Echeverría, docent aan een taleninstituut.

    De woorden van de president bieden wat dat aangaat houvast: met bezuinigingen is er toekomst

    De begroting lijkt tot dan toe op orde. De woorden van de president bieden wat dat aangaat houvast: met bezuinigingen is er toekomst. Maar de situatie van de gepensioneerden is een zeer gevoelig thema. Niet zozeer omdat de gepensioneerden op empathie kunnen rekenen, maar omdat velen zich moeten ontfermen over ouders die al met pensioen zijn of binnenkort met pensioen zullen gaan. Nu de vergoedingen voor medicijnen uit het ziekenfonds worden geschrapt, wordt het officiële verhaal opnieuw op de proef gesteld en klinkt er kritiek. Een casinomedewerkster van 43 uit Villa María zegt begin december: ‘Vreemd dat ze de gepensioneerden hun medicijnen afpakken, want vroeger stalen ze en had je gratis medicijnen, nu stelen ze niet en wordt er gekort op subsidies, waar moet dat heen, want gebouwd wordt er niet, en de prijzen stijgen, en belastingverlaging of niet, het eten is nog even duur en de lonen stellen niks voor. Waar gaat het geld toch naartoe?’

    De Milei-stemmers zijn in de loop der tijd van standpunt veranderd over de rel rond de financiering van het openbaar onderwijs, met name de universiteiten. De grote protestmars in april kon rekenen op sympathie, maar allengs won de voorstelling van zaken van de regering terrein als zouden de universiteiten geen rekenschap afleggen van hun uitgaven en hun boekhouding niet op orde hebben. Niet dat de geënquêteerden a priori tegen meer geld voor de universiteiten zijn, maar ze vinden dat het hoger onderwijs net zo goed moet inleveren als alle andere instellingen en ze noemen de marsen ineens ‘politiek’ en ‘antiregering’. ‘Laat de studenten pleiten voor goed beheer van de universiteiten in plaats van tegen de regering te ageren,’ zegt een afgestudeerde werkloze uit de hoofdstad. ‘Ik heb aan de universiteit gestudeerd en toen waren de lonen ook al laag,’ vertelt een veertigjarige leraar uit Reconquista, Santa Fe, en hij voegt eraan toe: ‘Helaas is de claim terecht, want de lerarensalarissen zitten op de bodem, maar de mensen die erachter zitten zijn niet te vertrouwen. De hele mars verliest aan geloofwaardigheid vanwege Cristina Kirchner en haar spooktrein.’ Ook zegt hij: ‘Wat ze nu eisen, werd van de vorige regeringen niet geëist.’ De feiten en cijfers waaruit blijkt hoeveel er wordt bezuinigd, doen er niet zo toe. Dat er oppositieleden meeliepen, deed veel van deze kiezers twijfelen aan de legitimiteit ervan. 

    Bespelen

    Amper een paar maanden na de grote mars in april steunde een groot deel van de puros het veto op de wet universitaire financiering met een verwijzing naar de noodzaak van bezuinigingen en terugdringing van het begrotingstekort door de president. Ook waren ze het erover eens dat buitenlanders moesten gaan betalen om te studeren in Argentinië. Een Milei-stemmer van vijftig uit Trelew, die een mkb-bedrijf leidt, haalt zijn eigen verhaal erbij: ‘Als er bezuinigd moet worden, dan overal. Lijkt me terecht. Ik zeg Netflix op omdat ik niet genoeg geld heb, en zo moet de faculteit hooggekwalificeerde decanen afstoten en goedkoper personeel aantrekken of op een andere manier aan geld zien te komen. Laat de buitenlander dokken…’

    Zo haalt het interpretatief raamwerk van Milei en de zijnen de angel uit onderwerpen waarmee ze de steun van de stedelijke middenklasse zouden kunnen verliezen. Ze bespelen hun trouwste kiezers en weten via officiële en officieuze kanalen maatregelen die eerst impopulair waren er bij hun aanhang door te krijgen. 

    De ‘cultuurstrijd’ van de regering houdt de meeste Milei-kiezers minder bezig. Ze zijn in dat opzicht minder conservatief en voelen meestal weinig voor de roep om traditionele, hun inziens verouderde waarden te herstellen. Over gender en diversiteit zijn ze verdeeld. Meer dan de helft is vóór abortus vanwege de volksgezondheid of het zelfbeschikkingsrecht. De meerderheid is vóór het huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht en vóór adoptie door homoparen, al worden er hier en daar bezwaren of twijfels geuit. Over seksuele voorlichting op school zijn de meningen ook verdeeld: sommigen vinden dat het helpt om geweld te voorkomen en kinderen de mogelijkheid geeft vrijuit te praten over onderwerpen die thuis misschien taboe zijn; anderen zijn huiverig omdat de overgebrachte ideeën misschien niet stroken met hun eigen opvattingen. Velen maken zich zorgen over het geweld tegen vrouwen, maar over het algemeen voelen ze zich niet thuis bij het feminisme. Een groot deel van de vrouwen heeft zelf te maken gehad met seksueel geweld en benadrukt de inkomensverschillen en de penibele situatie waarin een vrouw terechtkomt als haar ex-man zijn alimentatieplicht niet nakomt of simpelweg verdwijnt. 

    Veel kiezers, vooral vrouwen, zijn redelijk progressief maar twijfelen niet over hun steun aan Milei, ook al draait hij in genderkwesties de klok terug. Ze achten de economische thema’s belangrijker dan de culturele.

    ‘Ik ben feminist en als Milei abortus weer strafbaar stelt, ga ik de straat op maar ik blijf hem steunen,’ zegt een vrouwelijke 27-jarige industrieel ontwerper uit Córdoba met een eigen start-up. 

    De strijd tegen corruptie verenigt mannelijke en vrouwelijke Milei-stemmers

    De strijd tegen corruptie verenigt mannelijke en vrouwelijke Milei-stemmers. Of het nu gaat om politieke douceurtjes of frauduleus geachte pensioenen, plannen om die aan te pakken vallen altijd goed. Iedereen vindt dat de staat te veel uitgeeft en sommigen bevoordeelt. Het gaat meestal niet om uitgesproken anarchisme à la Milei, maar om concrete kritiek op een hardnekkig probleem. Afgevaardigden en senatoren worden corrupt bevonden omdat ze politieke spelletjes spelen en alleen aan hun eigenbelang denken. De kritiek strekt zich uit naar andere sectoren met macht: gesettelde journalisten, vakbondsmensen, rechters.

    Het voornemen om af te rekenen met corruptie fungeert als cement voor het mileïsme. Berichten over de intrekking van het exorbitante pensioen van Cristina Fernández de Kirchner of het terugdraaien van de salarisverhoging voor senatoren geven de burger moed. Er is respons, zelfs als het gaat om fakenieuws; zo zou iemand zijn arbeidsongeschiktheidsuitkering zijn afgenomen omdat hij de röntgenfoto van een hond had gebruikt. Het zou kunnen, heet het dan, dus wordt gerechtigheid geëist.

    Uitdaging

    Het volgen van Milei’s harde kern gedurende het eerste regeringsjaar laat zien dat de steun zelfs op heikele momenten heeft standgehouden. Deze kiezers zien alle reden om hem als leider te vertrouwen en baseren dat vertrouwen op persoonlijke kenmerken – authenticiteit, lef om ‘op de trom te slaan’, het feit dat hij een outsider is – en concrete bewijzen – het terugdringen van de inflatie, het landenrisico, het verkleinen van de kloof tussen de Argentijnse peso en de Amerikaanse dollar. Ze hebben vertrouwen en zijn hoopvol: ‘Dit jaar heeft Milei veel gedaan. Wij zijn hier alleen niet gewend dat een president zich aan zijn woord houdt. Mij persoonlijk heeft hij zeer verrast. Er moet natuurlijk nog heel veel gebeuren, je kunt in één jaar niet alles regelen na jaren van verval. Laten we hopen dat hij zo doorgaat,’ aldus een vijfenveertigjarige vrouw met een kledingwinkel in Alta Gracia, Córdoba.

    De toespraken van de president en de kring om hem heen, met name van Manuel Adorni, zijn spreekbuis, zijn soms doorslaggevend voor de puros om hun standpunt te beargumenteren vóór (het dragen van wapens, het homohuwelijk, het veto op het flexibele pensioen) of tégen (de mensenrechtenpolitiek, de gelijke betaling van man en vrouw) bepaalde maatregelen. Het interpretatieve raamwerk van Milei en de zijnen zorgt er bovendien voor dat standpunten waarvoor eerst geen instemming bestond worden heroverwogen (de universiteitsrel) of dat wereldleiders steun krijgen naar wie in het verleden onverschillig of zelfs afwijzend werd gekeken (Trump, Bukele).

    Tegenover die solide organisatie en coördinatie van het officiële discours staat de onduidelijke positie van de partij. Onder de meest politiek bewuste kiezers heerst bezorgdheid over de zwakke structuur van de LLA in het land, over haar onstabiele, geïmproviseerde, tegenstrijdige karakter. De minder politiek bewuste kiezers vragen zich af wie hun provinciale of lokale vertegenwoordigers precies zijn. De tussentijdse lokale verkiezingen betekenen hoe dan ook een uitdaging met ongewisse afloop voor een beweging die in het hele land (met name buiten Buenos Aires) spectaculair groeide dankzij het charisma van hun presidentskandidaat en onbetwiste leider. 

  • Argentinië: armoedecijfer onder Javier Milei overstijgt de 50 procent

    Argentinië: armoedecijfer onder Javier Milei overstijgt de 50 procent

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Soedan: luchtaanvallen op Khartoem, leger valt posities RSF aan

    » Zelensky en Trump ontmoeten elkaar vandaag in de Trump Tower

    Dit jaar zijn 3,4 miljoen Argentijnen tot armoede vervallen

    De stijging van het armoedepercentage naar 52,9 procent, ‘als gevolg van het bezuinigingsprogramma van de regering’, is ‘een wake-up call voor de libertaire president, wiens populariteit begint af te brokkelen’, aldus Financial Times.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Het cijfer, dat donderdag werd gepubliceerd door het nationale bureau voor de statistiek, ‘is het slechtste in twee decennia en 11,2 procentpunten hoger dan in de tweede helft van 2023, toen het 41,7 procent bedroeg’, merkt de zakenkrant op. Dit betekent dat 3,4 miljoen Argentijnen dit jaar tot armoede zijn vervallen.

  • Argentijnse president Javier Milei vaart uit tegen VN in eerste speech

    Argentijnse president Javier Milei vaart uit tegen VN in eerste speech

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Amerikaanse overheid onderneemt juridische stappen tegen Visa

    » Libanon: militaire leider van Hezbollah gedood bij Israëlische aanval

    De VN zou de wereld een socialistische agenda opleggen

    In zijn eerste toespraak tot de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op dinsdag, heeft de ultraliberale president van Argentinië, Javier Milei, ‘de organisatie ernstig bekritiseerd’ en beschuldigd van pogingen om de wereld een ‘socialistische’ agenda op te leggen, meldt Clarín.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    ‘Een organisatie die in essentie was opgezet als een schild om de mensheid te beschermen, is veranderd in een Leviathan met meerdere tentakels die niet alleen probeert te bepalen wat elke natiestaat moet doen, maar ook hoe alle burgers van de wereld moeten leven’, zei hij vanaf het VN-podium.

    Hij verdedigde ook Israël in zijn oorlog tegen Hamas en kondigde aan dat Argentinië ‘zijn traditioneel neutrale positie’ zou laten varen.

  • Venezuela vaardigt arrestatiebevel uit tegen Javier Milei

    Venezuela vaardigt arrestatiebevel uit tegen Javier Milei

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Zelensky in VS: ‘We zijn dichter bij vrede dan we denken’

    » Iran: minstens 51 doden bij een explosie in een kolenmijn

    Als reactie doet Argentinië hetzelfde tegen president Maduro

    Na de aankondiging van Venezuela dat het land de Argentijnse president Milei wil arresteren, heeft het Argentijnse gerecht op zijn beurt een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen Nicolás Maduro. Clarín omschrijft de beslissing als ‘historisch’. De Venezolaanse leider wordt ervan beschuldigd een plan te hebben opgezet ‘om burgers van zijn land vast te houden, te ontvoeren en te martelen’. Zijn rechterhand Diosdado Cabello en een dertigtal militairen worden ook genoemd in het arrestatiebevel.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De beslissing is gebaseerd op het principe van universele jurisdictie, dat het mogelijk maakt om de daders van ‘ernstige misdaden tegen de mensenrechten te vervolgen, ongeacht waar ze zijn gepleegd of de nationaliteit van de dader of het slachtoffer’, legt het Argentijnse dagblad uit.

    Javier Milei zelf is door het Venezolaanse hooggerechtshof aangeklaagd in de zaak van een vliegtuig dat in juni 2022 in Buenos Aires in beslag werd genomen. De Argentijnse president, zijn minister van Veiligheid en zijn secretaris-generaal van het presidentschap zouden zich schuldig hebben gemaakt aan witwaspraktijken en diefstal met verzwarende omstandigheden.

  • Milei ontketent diplomatieke rel door standpunt Bolivia over staatsgreep te verwerpen

    Milei ontketent diplomatieke rel door standpunt Bolivia over staatsgreep te verwerpen

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Brazilië: dit halfjaar de meeste branden geregistreerd in Amazonegebied in 20 jaar

    » Albanië: literaire grootheid Ismail Kadare overleden

    Volgens Boliviaans ex-president Morales zou het een zelfcoup zijn

    De Argentijnse president Javier Milei heeft een diplomatieke rel met Bolivia ontketend. In een verklaring op 30 juni stelde hij dat hij ‘de valse beschuldiging van de Boliviaanse regering dat er een staatsgreep zou hebben plaatsgevonden’, verwerpt en dat hij de staatsgreep als nep beschouwt. Dat schrijft het Boliviaanse dagblad El Deber. Maandag riep Bolivia zijn ambassadeur terug uit Argentinië voor overleg ‘om te protesteren tegen de uitspraken’ van het kantoor van Milei.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De Boliviaanse president Luis Arce hield zondag vol dat er woensdag ‘een mislukte militaire staatsgreep’ had plaatsgevonden. Evo Morales, voormalig staatshoofd van Bolivia, beschuldigde zijn voormalige bondgenoot Arce er zondag van ‘gelogen’ te hebben over het recente militaire plan dat werd verijdeld en zei dat het ‘leek op een zelfcoup’ die door Arce zelf in scène gezet zou zijn.

    In de Boliviaanse hoofdstad La Paz brak vorige week woensdag een staatsgreep uit. Zwaarbewapende militairen bezetten uit ontevredenheid en onder leiding van generaal Juan José Zúñiga het centrale plein in de stad. Op beelden was te zien hoe zij door de straten van La Paz marcheerden, geflankeerd door pantservoertuigen. Uiteindelijk demobiliseerden de soldaten zich en mislukte de couppoging.

  • Argentinië: Senaat neemt Mileis hervormingswet aan

    Argentinië: Senaat neemt Mileis hervormingswet aan

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Fransman die vastzat in Iran is vrijgelaten, meldt Macron

    » VS: centrale bank Fed houdt rentetarief ongewijzigd ondanks dalende inflatie

    De wet maakt de weg vrij voor grote economische en sociale veranderingen

    ‘Na een dag van extreme spanning heeft de Argentijnse Senaat woensdag “met belangrijke wijzigingen op het laatste moment” de door de ultraliberale president Javier Milei geïntroduceerde staatshervormingswet aangenomen, die bekend staat als de “omnibuswet”,’ meldt Clarín. De wet maakt de weg vrij voor Milei om ingrijpende veranderingen door te voeren op economisch en maatschappelijk niveau.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    ‘Na zes maanden sinds het begin van zijn ambtstermijn staat Javier Milei op het punt om zijn eerste wet aan te nemen, ondanks de grote minderheid van zijn partij in de Kamer van Afgevaardigden en de Senaat,’ aldus het Argentijnse dagblad. Maar terwijl de Senaat de tekst in grote lijnen heeft aangenomen, moet er nu over elk van de artikelen afzonderlijk gestemd worden – wat verdere verhitte debatten zal opleveren.

    Tijdens de behandeling van de tekst kwam het tot heftige aanvaringen tussen de politie en anti-regeringsdemonstranten die zich buiten voor het Congres hadden verzameld om tegen de wet te protesteren. De politie verrichtte ongeveer dertig arrestaties.

  • Spanje roept ambassadeur terug na uitlatingen Milei

    Spanje roept ambassadeur terug na uitlatingen Milei

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Iraanse president Ebrahim Raisi omgekomen in helikoptercrash

    » Weer tientallen doden door overstromingen in Afghanistan

    De president beledigde de vrouw van de Spaanse premier

    Spanje heeft zondag zijn ambassadeur in Buenos Aires teruggeroepen, nadat de Argentijnse president Javier Milei tijdens een extreemrechtse bijeenkomst in Madrid denigrerende opmerkingen had gemaakt over de vrouw van de Spaanse premier Pedro Sánchez. Dat schrijft El País. Milei had Sánchez’ vrouw Begoña Gómez ‘corrupt’ genoemd, tijdens een door de extreemrechtse partij Vox georganiseerd forum.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De Spaanse minister van Buitenlandse Zaken, José Manuel Albares, zei dat hij excuses verwachtte van Milei. Ook andere ministers veroordeelden Milei’s toespraak, waarin hij het socialisme omschreef als ‘vervloekt en kankerverwekkend’. Sánchez leidt de Socialistische Partij van Spanje. ‘Met zijn gedrag heeft Milei de relatie tussen Spanje en Argentinië in de ernstigste staat van de recente geschiedenis gebracht,’ zei Albares in een verklaring.

    Milei’s bezoek brak met het diplomatieke protocol omdat hij weigerde om de Spaanse koning Felipe VI en Sánchez te ontmoeten. In plaats daarvan gaf hij er de voorkeur aan om zijn boek te promoten op de partijbijeenkomst samen met Vox-leider Santiago Abascal. Josep Borrell, het hoofd buitenlands beleid van de Europese Unie, zei in een bericht op het sociale netwerk X dat ‘aanvallen op familieleden van politieke leiders niet thuishoren in onze cultuur’.

  • Honderdduizenden Argentijnen protesteren tegen bezuinigingen

    Honderdduizenden Argentijnen protesteren tegen bezuinigingen

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Russische onderminister van Defensie opgepakt

    » Tientallen doden na omslaan migrantenboot voor kust Djibouti

    Publieke universiteiten dreigen te sluiten vanwege tekorten

    Honderdduizenden Argentijnen zijn dinsdag de straat op gegaan om te demonstreren tegen de bezuinigingen op het openbaar hoger onderwijs onder president Javier Milei. Dat schrijft La Nación. Studenten en professoren van de 57 staatsuniversiteiten liepen mee in de mars ‘ter verdediging van het vrije openbaar universitair onderwijs’.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Vakbonden, oppositiepartijen en andere progressieve actiegroepen deden mee aan de demonstratie, en alleen al in de hoofdstad Buenos Aires liepen volgens de organisatie 500.000 mensen mee. Een lerarenvakbond meldde zelfs een miljoen demonstranten in het hele land. De publieke universiteiten in Argentinië hebben de financiële noodtoestand uitgeroepen vanwege tekorten door de inflatie en gebrek aan steun van de regering.

    Maandag zei presidentieel woordvoerder Manuel Adorni dat het openbaar onderwijs in Argentinië al decennia lang achteruitgaat. Ongeveer 2,2 miljoen mensen studeren aan een publieke universiteit. Sommige universiteiten zeggen binnen enkele maanden te moeten sluiten als er niet snel geld bijkomt.

  • De eerste honderd dagen onder de Argentijnse president Milei

    De eerste honderd dagen onder de Argentijnse president Milei

    Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week kijken we naar Argentinië. De zelfbenoemde anarcho-kapitalist Javier Milei beloofde de gierende inflatie in het Zuid-Amerikaanse land aan te pakken en het mes in de torenhoge overheidsuitgaven te zetten. Hoe gaat het hem af?

    Wat heeft Milei tot nu toe voor elkaar gekregen?

    ‘Ik wil dat jullie begrijpen dat Argentinië zich in een kritieke situatie bevindt. De veranderingen die ons land nodig heeft zijn drastisch. Er is geen ruimte voor geleidelijkheid.’

    Was getekend: Javier Milei, enkele uren na zijn aantreden als president van Argentinië.

    Toen Milei aantrad, bedroeg de inflatie 143 procent, was het armoedepercentage 40 procent en had de overheid een schuld van 110 miljard dollar bij buitenlandse schuldeisers, schrijft Al Jazeera. Vlak na zijn inauguratie begon de voormalige tv-presentator met de uitvoering van zijn radicale plan – hij devalueerde de peso met 50 procent, verlaagde de staatssubsidies voor brandstof en halveerde het aantal ministeries.

    Hoewel Milei is teruggekomen op zijn campagnebeloften om de economie te dollariseren en de centrale bank af te schaffen, werden zijn eerste stappen toegejuicht door het Internationaal Monetair Fonds (IMF). In januari betuigde het IMF zijn steun door $ 4,7 miljard aan leningen uit te betalen. Ook investeerders keken weer met (iets) meer vertrouwen naar de Argentijnse economie.

    Daarnaast is het Milei gelukt de inflatie in Argentinië te laten dalen. ‘Het terugdringen van de inflatie heeft de verwachtingen overtroffen’, zegt Carl Moses, een economisch adviseur uit Buenos Aires, tegen Deutsche Welle. ‘Argentijnse aandelen en obligaties zijn sterk in waarde gestegen ondanks de ernstige recessie.’

    Over het dalen van de inflatie schrijft AS: ‘De inflatie is ook weer gedeeltelijk op het goede spoor, met een daling van zeven punten vorige maand. Dit is een prestatie die amper drie maanden na het aantreden van Milei werd geleverd, toen het jaar-op-jaarcijfer 142 procent bedroeg. Deze veranderingen kunnen van invloed zijn op de toegang tot buitenlandse valuta, die momenteel beperkt is in het land en die investeerders en importeurs parten speelde bij de toegang tot de Amerikaanse dollar.’

    Er is een chronologie van Mileis eerste honderd dagen in de Casa Rosada (het presidentieel paleis), zo schrijft The Buenos Aires Times. ‘De econoom herhaalt dat hij de geschiedenis in wil gaan als een held, maar er is nog een lange weg te gaan om erachter te komen of dat mogelijk is. Tot nu toe presenteert hij als zijn belangrijkste successen de twee opeenvolgende maanden met een begrotingsoverschot en de vermeende “vertraging” van de inflatie, waarmee een hyperinflatie is voorkomen.’

    ‘Het begin van zijn regering werd gekenmerkt door een sterke koerswijziging om de overheidsrekeningen in evenwicht te brengen en het risico van een inflatoire escalatie af te wenden’, schrijft de Argentijnse krant La Nación. De krant somt een aantal successen van de Argentijnse president op: het terugbrengen van het begrotingstekort, de stabilisatie van de dollar na een devaluatie, het behouden van steun onder kiezers ondanks de bezuinigingen en het stimuleren van de huurmarkt.

    Waarop krijgt Milei vooral kritiek?

    Op met name economisch gebied lijkt Milei lof te krijgen. Maar zijn bezuinigingen, zijn strenge aanpak, het snijden in de overheidsuitgaven hebben een flinke prijs, zo meldt El País. ‘Milei regeert voor de markt en keert de maatschappij de rug toe’, zegt econoom Juan Manuel Telechea tegen de Spaanse krant. ‘Hoeveel meer gaan we nog kunnen bezuinigen op sociale programma’s en pensioenen?’

    ANP 491063340 1
    Mensen wachten bij een gaarkeuken bij het stadje Loma Hermosa in de provincie Buenos Aires. – © Juan Mabromata / AFP

    De middenklasse verdient minder, en geeft minder uit, wat weer een effect heeft op de mkb’s in Argentinië, die in februari alleen al een daling van inkomsten hadden van 25 procent. Van de 46 miljoen inwoners van Argentinië lijden bijna 5 miljoen mensen honger. Een op de tien huishoudens komt niet rond, mede door de inflatie en omdat ze niet langer overheidssubsidies ontvangen.

    The Economist wijdt een analyse aan de zware offers die de Argentijnen en de Argentijnse economie moeten brengen. ‘De eerste honderd dagen van Milei hebben ernstige problemen aan het licht gebracht. Naast de pijn [van het bezuinigen] zitten er veel onzekerheden aan zijn economische plan. Een daarvan is de wisselkoers. In een poging de inflatie af te remmen devalueert de regering de peso elke maand met 2 procent. Maar met een maandelijkse inflatie die veel hoger is dan 2 procent is dat waarschijnlijk te weinig. Een plotselinge scherpe devaluatie zou echter meer inflatie veroorzaken.’

    Denktank ODI analyseert het presidentschap van Milei op andere vlakken, en ziet dat het daar ernstig tekortschiet. ‘Milei heeft laten zien dat hij de burgerlijke vrijheden en de vrijheid van meningsuiting minacht in zijn streven naar economische “schoktherapie”. Vooruitlopend op verzet tegen bezuinigingsmaatregelen heeft hij protesten met wegversperringen verboden en verschillende andere maatregelen ingevoerd die de vervolging van demonstranten mogelijk maken. Eerder deze maand sloot hij het grootste Spaanstalige nieuwsagentschap van Latijns-Amerika op grond van vermeende partijdigheid. Hij staat openlijk vijandig tegenover de pers en journalisten.’

    Milei gaat in zijn streven de Argentijnse economie aan te pakken de confrontatie niet uit de weg, zo citeert de Buenos Aires Herald een rapport van Amnesty International. Volgens de mensenrechtenorganisatie is ‘confrontatie het officiële verhaal geworden om de aandacht af te leiden van echte problemen’ en gebruikt de president ‘een onfeilbaar recept van confrontatie en desinformatie’, wat heeft geleid tot een stap achteruit op het gebied van mensenrechten.   

    Met name de cultuursector en de sociale sector hebben te lijden onder het presidentschap van Milei, zo schrijft de BBC. Van openbaar onderwijs (de regering heeft de opening van vijf universiteiten opgeschort die tijdens de vorige ambtstermijn van Alberto Fernández waren goedgekeurd) tot feminisme (de regering heeft een verbod ingesteld op ‘inclusief taalgebruik’ in overheidsdocumenten), van de media (het staatsnieuwsagentschap Télam, het grootste in Latijns-Amerika, opgericht in 1945, wordt door Milei gesloten) tot cultuur (fondsen, subsidies en beurzen worden teruggeschroefd en prestigieuze instituten worden gesloten): Milei zet de botte bijl erin.

    Wat kunnen we de komende tijd van Milei verwachten?

    Vooruitkijkend naar de komende tijd, spreken de meeste media, zowel Argentijns als die uit andere landen, over één begrip: geduld. Hoe lang hebben de Argentijnen nog geduld? De bezuinigingen eisen hun tol, en hoewel tot nu toe een groot deel van de bevolking begrip lijkt te hebben voor de strenge maatregelen die de regering neemt, wil men wel resultaat zien. Als dat uitblijft, kan dat catastrofale gevolgen hebben voor Milei.

    ‘Het is bijna zeker dat de regering-Milei haar bezuinigingsbeleid zal voortzetten om de Argentijnse economie om te vormen’, schrijft Patterson Journal. ‘Milei zal vrijwel zeker te maken krijgen met voortdurende politieke strijd in zijn pogingen de economie te stabiliseren door middel van wetgeving, omdat zijn partij geen meerderheid heeft in het Congres.’ Volgens de publicatie moet Milei, zoals hij eerder ook heeft geprobeerd, terugvallen op decreten, en dat kan zorgen voor sociale problemen.

    ANP 493729306 1
    De politie gebruikt traangas tegen de demonstranten die protesteren tegen de bezuinigingen in de cultuursector. – © Cristina Sille / dpa

    ‘De huidige situatie van het land is zeer delicaat en vereist gecoördineerde actie van het openbaar bestuur als geheel’, schrijft Infobae. Volgens de site moet Argentinië weer economisch weten te groeien, maar die groei moet daarnaast voelbaar zijn voor de gehele bevolking. ‘Groei is een noodzakelijke voorwaarde, maar niet voldoende; het beleid moet een positief effect hebben op de sociale structuur van het land als geheel. Argentinië heeft een geschiedenis van perioden van groei die niet hebben geleid tot positieve ontwikkelingen voor de levensstandaard.’

    Milei zal daarnaast meer moeite moeten doen om grote vakbonden, sociale organisaties en het maatschappelijk middenveld niet te veel tegen zich in het harnas te jagen, schrijft Phenomenal World. ‘De krachtige Argentijnse traditie van massale demonstraties blijft de grootste bedreiging voor Milei en zijn regering. Milei mag dan wel proberen om het sociale weefsel van Argentinië opnieuw vorm te geven, maar na zijn eerste honderd dagen in de regering blijft het onduidelijk of hij daarin zal slagen.’

    The New York Times schrijft in een analyse dat Milei de steun van de mensen niet mag verliezen en dat het gevaar dreigt in dat in Argentinië het geduld opraakt. ‘Milei zal een overtuigende oproep moeten doen aan de echte hoofdrolspelers in dit verhaal: de mensen op straat, wier geduld sneller dan verwacht opraakt als Milei niet snel de inflatie verslaat, iets wat zelden is gelukt in de lange geschiedenis van het land’, schrijft de krant. ‘Als hij faalt, zal hij niet herinnerd worden als het libertaire genie dat Trump en Musk van hem maken, maar als de zoveelste in een lange rij van Zuid-Amerikaanse politici die hun beloften niet nakwamen – en het leven van miljoenen mensen miserabel maakten.’‘De situatie in Argentinië is onhoudbaar en het enige wat Milei nog voor zich heeft is het restje geduld van het Argentijnse volk’, schrijft de krant Milenio in een opiniestuk. ‘Met kakelen en beledigen op X zoals en huilen bij de Klaagmuur [Milei bezocht Israël eerder dit jaar] willigt hij zijn beloften niet in. Tik-tak, tik-tak.’

  • Latijns-Amerikaanse leiders voeren een kruistocht tegen gendergelijkheid

    Latijns-Amerikaanse leiders voeren een kruistocht tegen gendergelijkheid

    Onder het mom van ‘bescherming van traditionele waarden’ proberen extreemrechtse leiders als Milei en Bukele vrouwenrechten in te perken en inclusieve taal en beleid te verbieden. Ondertussen is geweld tegen vrouwen in Latijns-Amerika aan de orde van de dag.

    De culturele strijd onder leiding van president Javier Milei in Argentinië is erop gericht het gelijkheidsbeleid dat het feminisme het afgelopen decennium heeft gepromoot uit te wissen. Na om te beginnen het bestaan van de loonkloof tussen mannen en vrouwen – die volgens officiële statistieken 25 procent bedraagt – te hebben ontkend en het ministerie van Vrouwen, Gender en Diversiteit te hebben gedegradeerd tot een subsecretariaat, kondigde de regering aan dat ze inclusief taalgebruik en ‘alles wat te maken heeft met gendergelijkheid’ in de nationale overheidsdiensten zal verbieden.

    Het officiële argument is dat gendergelijkheid is ingezet ‘als een politiek middel’ en bijdraagt aan de vernietiging van waarden. Om die reden acht de regering het noodzakelijk om de ideologie uit te bannen. De regering heeft niet gespecificeerd hoe ze zich zal verzetten tegen beleid dat buiten de bevoegdheid van de ministeries valt en deel uitmaakt van de internationale verplichtingen van Argentinië, zoals de Agenda 2030 van de Verenigde Naties of de Conventie van Belém do Pará tegen gendergerelateerd geweld. In enkele belangrijke programma’s beginnen de gevolgen van de bezuinigingen echter al voelbaar te worden, zoals lijn 144 voor slachtoffers van gendergeweld of de opvanghuizen die voor hen zijn opgezet.

    Lesprogramma’s

    Carolina Villanueva, directeur van de organisatie Grow Género y Trabajo, betwijfelt of de overheid het gebruik van inclusief taalgebruik in openbare instellingen kan controleren. Toch beschouwt ze de aankondigingen als onderdeel van een brede strategie om verworven rechten te herroepen, zoals de wet op uitgebreide seksuele voorlichting en de legalisering van abortus. De reactie van feministische bewegingen was op 8 maart, Internationale Vrouwendag, op straat te horen. Ondertussen heeft Milei gezelschap gekregen van andere ultrarechtse Latijns-Amerikaanse leiders, zoals Nayib Bukele.

    De onderwijsautoriteiten van El Salvador hebben besloten om wat president Nayib Bukele ‘genderideologie’ noemt ‘te verwijderen’ uit de lesprogramma’s van openbare scholen. De beslissing werd aangekondigd door de minister van Onderwijs, José Mauricio Pineda, en leidde tot kritiek van feministische organisaties die zeggen dat het Midden-Amerikaanse land een van de landen in de regio is met het hoogste percentage geweld tegen meisjes en vrouwen. Kort daarvoor haalde Bukele tijdens een bijeenkomst van de Conservative Political Action Conference in de Verenigde Staten hard uit naar gendergelijkheid. De controversiële president zei dat hij ‘zulke ideologieën niet zou toestaan op scholen en universiteiten’. Minister Pineda zei bovendien dat ‘elk gebruik en ieder spoor van genderideologie uit de openbare scholen is verwijderd’, zonder uit te weiden over de implicaties van deze beslissing.

    Statistieken tonen aan dat vrouwen in El Salvador vaak op gewelddadige wijze om het leven komen. Uit gegevens van UN Women blijkt dat dit in 2019 om 6,48 op de 100.000 vrouwen ging. Daarnaast haalt de organisatie rapporten aan van het Openbaar Ministerie waaruit blijkt dat in de eerste helft van 2021 315 vrouwen als vermist werden opgegeven, terwijl uit de Nationale Enquête Seksueel Geweld van 2019 bleek dat 63 procent van de vrouwen in het hele land (zes op de tien) aangaf ten minste één daad van seksuele agressie te hebben meegemaakt. ‘In het algemeen hebben vrouwen en meisjes te maken met voortdurende vormen van geweld en discriminatie die geworteld zijn in het patriarchale systeem en die alleen met een alomvattende en geïntegreerde aanpak kunnen worden uitgeroeid’, waarschuwt UN Women.

    Ook in het jaar 2016 bleek de verborgen kracht die conservatieve groeperingen kunnen uitoefenen ter verdediging van het ‘traditionele gezin’. Op 2 oktober verwierpen de Colombianen het vredesakkoord tussen de regering van Juan Manuel Santos en de FARC-guerrilla. Van de verschillende redenen die een meerderheid van de burgers ertoe brachten om tegen het akkoord te stemmen, was het genderstandpunt – gelijkheid tussen mannen, vrouwen, homoseksuelen, heteroseksuelen en mensen met verschillende identiteiten – het punt dat de meeste controverse veroorzaakte.

    ‘Wat schiet zijn volk ermee op? Waar het om gaat is dat er nu tekorten, armoede en werkloosheid zijn’

    Het klimaat van verzet was al maanden aan het broeien. Evangelische en katholieke groeperingen, die steun kregen van de partij van voormalig president Álvaro Uribe, waren die zomer de straat opgegaan tegen de ‘indoctrinatie van de genderidentiteit’ door de regering. 

    Het debat werd opgestookt door nepnieuws en virale berichten die de werkelijkheid verdraaiden, maar de woede aanwakkerden van een sector die diep geworteld is in de conservatieve Colombiaanse samenleving en veel invloed heeft. María Fernanda Cabal, de leidende senator van de meest radicale vleugel van rechts, zei bijvoorbeeld dat ‘genderideologie walgelijk is’.

    In Brazilië gebruikten Bolsonaro en de zijnen het vage begrip ‘genderideologie’ tussen 2014 en 2022 minstens 206 keer op hun sociale netwerken, volgens een telling van het agentschap Diadorim. Het gebruik van de term steeg met elke naderende verkiezing; blijkbaar werkte het goed om hun achterban te mobiliseren, vooral het machtige evangelische electoraat. Extreemrechtse parlementsleden dienden zelfs wetsvoorstellen in om gendergelijkheid op scholen te verbieden, die echter geen van alle werden aangenomen. Het Hooggerechtshof verklaarde vier gemeentelijke wetten van deze strekking ongrondwettelijk.

    In tegenstelling tot in sommige buurlanden heeft inclusief taalgebruik in Brazilië nooit echt wortel geschoten. Desondanks sprak het hoofd van het cultuurbeleid onder Bolsonaro zijn veto uit over inclusieve taal in projecten voor belastingvoordelen, en de voormalige president zelf spotte met de Argentijnse regering toen Alberto Fernández aankondigde over te gaan op inclusief taalgebruik in officiële communicatie. ‘Wat schiet zijn volk ermee op? Waar het om gaat is dat er nu tekorten, armoede en werkloosheid zijn. Moge God onze Argentijnse broeders en zusters beschermen en ons uit deze moeilijke situatie helpen,’ zei hij.

    Directe reactie

    Inclusief taalgebruik en gendergelijkheid zijn niet de belangrijkste onderwerpen in de conservatieve kruistocht van de leider van de Chileense extreemrechtse Republikeinse Partij, José Antonio Kast, maar al wel aanwezig. De partij, in 2019 door hem opgericht, is tegen het homohuwelijk, adoptie van kinderen door koppels van hetzelfde geslacht, abortus, seksuele voorlichting op scholen en tegen wat ze genderideologie noemen.

    In zijn eerste presidentiële voorstel in de aanloop naar de verkiezingen van november 2021, in een deel van Kasts cultuurprogramma genaamd Recuperemos el Lenguaje, no más deformación cultural’ (Laten we de taal ontdekken, geen culturele deformatie meer) werd erop gewezen dat ‘het ten onrechte zo genoemde inclusieve taalgebruik deel uitmaakt van een politiek-ideologische agenda, niet van een culturele. We gaan het correcte gebruik van taal versterken, zonder enige vorm van discriminatie en zonder taalafwijkingen op te dringen’. Maar toen hij naar de tweede ronde ging in de strijd met Gabriel Boric, die in december van dat jaar werd gekozen, noemde hij het idee niet meer.

    In augustus 2022 diende een groep afgevaardigden uit verschillende fracties, waaronder Benjamín Moreno van de Republikeinse Partij, een wetsvoorstel in om de Algemene Onderwijswet te wijzigen om ‘het correcte gebruik van taal en het verbod op zogenaamd “inclusief taalgebruik” in alle onderwijsinstanties’ tot een van de taken van onderwijsprofessionals en assistenten te maken. De parlementariër zei vervolgens dat deze taal ‘vanuit de ideologie probeert de manier waarop we communiceren te veranderen en vanaf jonge leeftijd begint met het ideologiseren van onze kinderen en jongeren’.

    In Mexico hebben ultraconservatieve groeperingen het einde van wat zij de genderideologie noemen ook bovenaan hun agenda gezet. Dit is een directe reactie op het gelijkheidsbeleid en de uitbreiding van rechten voor vrouwen en de seksueel diverse gemeenschap. Ze zijn echter niet de enigen die zich tegen deze standpunten uitspreken. Meer traditionele partijen, zoals de Nationale Actiepartij (PAN), stemmen al decennialang tegen abortuswetgeving en proberen huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht tegen te houden. 

    Eduardo Verástegui, voormalig acteur, religieus fanaat en de laatste vertegenwoordiger van de meest conservatieve rechtse partijen, probeerde mee te doen aan de verkiezingen in juni, maar slaagde er niet in genoeg handtekeningen te verzamelen om zich als kandidaat te registreren. Desondanks wist hij munt te slaan uit de ontevredenheid van een deel van de maatschappij over de regering van López Obrador en creëerde hij een flinke aanhang. Hij heeft banden met extreemrechtse milieus, zoals de Spaanse partij Vox, en extreemrechtse leiders als Donald Trump en Javier Milei, en slaagt er in zijn zoektocht naar stemmen, clicks en ‘likes’ net als hen in om zijn antirechtendiscours te verspreiden. Zo noemde hij abortus ‘een misdaad’ en linkte hij de lhbtq-gemeenschap aan pedofilie.

  • Argentinië: rechtbank schort arbeidshervormingen Milei op

    Argentinië: rechtbank schort arbeidshervormingen Milei op

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Minstens 103 doden bij dubbele bomaanslag in Iran tijdens herdenking Soleimani

    » Hezbollah-leider waarschuwt Israël voor oorlog met Libanon

    Megadecreet van Milei loopt eerste deuk op

    ‘Het megadecreet van de Argentijnse president Javier Milei om de staat te ontmantelen kreeg woensdag een eerste tegenslag van de rechtbank’, aldus El País. De Nationale Kamer van Arbeid, die in handen is van de CGT, de grootste vakbond van het land, vernietigde woensdag de arbeidshervormingen uit het uitgebreide pakket van maatregelen van de ultraliberale president.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De regering kondigde woensdag aan in hoger beroep te gaan. Voor de vakbonden zijn de meest controversiële aspecten van de voorgestelde arbeidsrechthervormingen de verlenging van de proeftijd van drie naar acht maanden, de verlaging van de vergoeding bij ontslag en de beperking van het stakingsrecht. Milei’s megadecreet is het onderwerp van verhitte discussies onder juridische experts over de vraag of het al dan niet in overeenstemming is met de grondwet.

    Lees ook:

  • Wereldnieuws: Toerisme verandert door klimaat & meer

    Wereldnieuws: Toerisme verandert door klimaat & meer

    De hoge hak heeft Parijs verlaten

    Hoge hakken – die vóór de Franse revolutie werden gedragen door mannen – zijn niet meer in trek bij Parisiennes. Dat schrijft The Economist. De mode schrijft nu zwaar, zwart schoeisel met profielzolen voor. Sneakers, ooit bespot als Amerikaanse idiotie, zijn inmiddels gemeengoed in cafés en kantoren. Volgens een enquête weet de helft van de Franse vrouwen niet hoe op hoge hakken te lopen.

    ‘Vrouwen willen comfort’

    De verdwijning van de hoge hak wordt deels verklaard door corona: door thuiswerken raakte le look casual geaccepteerd. #MeToo droeg ook bij: de jongere generatie keert zich tegen de deformerende eigenschap van stiletto’s – zie ook de film Barbie.

    ‘Non! Dat is voorbij,’ antwoordt de manager van een Parijse schoenenwinkel op de vraag of ze nog veel naaldhakken verkoopt. ‘Vrouwen willen comfort,’ zegt een verkoopster in een andere winkel. ‘Nu kun je platte plompe laarzen dragen bij een elegante jurk en je ziet er nog steeds chic uit.’

    laura chouette AlX5260JnmI unsplash

    Geen foto’s van militaire apparatuur

    Het Chinese ministerie van Staatsveiligheid heeft fans van militaria op WeChat gewaarschuwd online geen foto’s te publiceren van militaire apparatuur, aldus South China Morning Post. Sterker nog: daar staat gevangenisstraf op. Volgens het ministerie kunnen foto’s de nationale veiligheid in gevaar brengen. Ze kunnen gevoelige informatie over technische details en militaire ontwikkelingen onthullen en gebruikt worden door ‘vijandige buitenlandse strijdkrachten’ om de ‘gevechtseffectiviteit’ te analyseren. Informatie over locatie, inzet en gebruiksfrequentie van militair materieel kan de planning van defensie in gevaar brengen.

    Soms gebruiken mensen professionele apparatuur zoals drones om stiekem foto’s te maken van militaire objecten, aldus het ministerie. In 2021 kreeg iemand een jaar gevangenisstraf omdat hij vliegdekschip Fujian een jaar vóór de onthulling had gefotografeerd.

    J 20 at CCAS2022 20220827103424 2


    Toerisme verandert door klimaat

    ‘Mei is juli geworden, Noorwegen is Italië: hoe extreme hitte het toerisme verandert.’ De kop van dit artikel in Fast Company laat niets te raden over: door klimaatverandering verandert ook het toerisme. Volgens NASA was de afgelopen zomer met afstand de heetste ooit gemeten. Extreme temperaturen teisterden toeristische bestemmingen overal ter wereld, van Californië tot Beijing. In het Griekse Athene werden iconische attracties als de Akropolis en het Parthenon gesloten voor bezoekers omdat de temperaturen boven de 43 graden uitstegen tijdens de heetste julimaand in vijftig jaar. Op meerdere continenten woedden bosbranden, van Spanje tot Algerije en Hawaï.

    Boekingen voor 2024 vertonen de eerste tekenen van reizigers die kiezen voor andere periodes in het jaar

    Na de pandemie nam het reizen deze zomer een hoge vlucht. Italië, toch al een van de meest bezochte bestemmingen ter wereld, boekte alleen al in juni 8,6 procent meer buitenlandse bezoekers die per vliegtuig arriveerden dan in dezelfde periode in 2019 (een van de drukste jaren ooit voor het Italiaanse toerisme). Maar behalve schoonheid en verse pasta kregen de bezoekers ook te maken met meedogenloze hitte. Reizigers die beschikken over financiën of flexibiliteit overwegen inmiddels andere opties, zo merken Amerikaanse reisbureau’s. Boekingen voor 2024 vertonen de eerste tekenen van reizigers die kiezen voor andere periodes in het jaar, zoals de lente of de herfst. Of er wordt voor koelere bestemmingen gekozen.

    Als de trends op deze manier blijven verschuiven, zullen zomerbestemmingen zoals het Middellandse Zeegebied worden vervangen door Finland, Polen en Slovenië, omdat mensen op coolcation willen, zoals het milieubewuste reisbureau Intrepid het noemt in A sustainable future for travel [Een duurzame toekomst voor reizen], een rapport dat het dit jaar opstelde samen met consultant The Future Laboratory. De reisindustrie zal zich moeten aanpassen aan de toename van bijvoorbeeld boekingen in september en oktober, maanden die zich mogelijk zullen ontwikkelen tot nieuwe pieken in het reisseizoen.

    GettyImages 1548536206
    © Getty Images


    Betalen met rundvlees

    Na zijn aantreden als president van Argentinië nam de ultrarechtse Javier Milei direct een reeks maatregelen, zoals de mogelijkheid om contracten af te sluiten in alle mogelijke valuta. Dat schrijft El Ciudadano. Vlak voor kerst schreef zijn minister van Buitenlandse Zaken Diana Mondino op X: ‘We bekrachtigen en bevestigen dat het in Argentinië mogelijk zal zijn om contracten af te sluiten in bitcoin of in andere crypto en/of ruilmiddelen zoals kilo’s rundvlees of liters melk.’

    Ze verwees naar artikel 766 van het Burgerlijke en Handelswetboek, dat onlangs per decreet is aangepast door Milei: ‘De schuldenaar moet het overeenkomstige bedrag in de afgesproken valuta leveren, ongeacht of die in de Republiek als wettig betaalmiddel geldt of niet.’ Op X reageerde iemand met de opmerking ‘Ik ga mijn huur betalen met hagedissenharen.’

    Argentinië ging al eens eerder over tot ruilhandel: tijdens de economische crisis van 2001 werden goederen en diensten uitgewisseld zonder geld.


    Verbindend borduren

    Kirstie Macleod (zie foto) verhuisde nogal veel in haar jeugd en begreep toen al hoe verbindend een algemeen maatschappelijk doel kan werken. Bijvoorbeeld borduren, dat zowel een fysieke als symbolische band kan smeden tussen mensen met verschillende achtergronden, ideologieën en religies. In 2009 lanceerde ze ‘The Red Dress’, een samenwerkingsproject van 380 handwerklieden uit 51 landen van over de hele wereld. Tijdens een tentoonstelling in Warschau borduurde een groep Oekraïense vluchtelingen een felgele zonnebloem met één bloemblaadje in lichtblauw. En in het Mexicaanse Chiapas naaide Zenaida Aguilar een pointillistische patch van inheemse flora en fauna, als symbool van haar slechte huwelijk.

    dress 9


    Huurhuis te duur voor president Turkse Centrale Bank

    Hafize Gaye Erkan (44), president van de Turkse Centrale Bank, zegt dat ze met haar gezin bij haar ouders moet gaan wonen vanwege de exorbitant hoge huren in Istanboel. Dat meldt Bianet. Na haar benoeming in juni verhuisde Erkan van de VS, waar ze ruim twintig jaar werkte, met man en kind naar Istanboel. ‘Hoe kan Istanboel duurder zijn dan Manhattan? We konden geen plek vinden. Het is onbetaalbaar. We zijn bij mijn moeder ingetrokken,’ aldus Erkan in een interview met de regeringsgezinde krant Hürriyet.

    In Turkije vragen velen zich af hoe ze met haar salaris als president van de Centrale Bank en een lucratieve carrière in de financiële sector in de VS durft te beweren dat ze niet kan huren in Istanboel. Haar salaris is niet bekendgemaakt, maar uit beschikbare gegevens blijkt dat alleen al haar maandinkomen ruim boven de 8000 euro zal liggen. De gemiddelde huur voor een appartement met 1 slaapkamer in Manhattan bedroeg in december ruim 3800 euro. In Sarıyer, de duurste wijk van Istanboel, was dat ruim 1400 euro.

    ‘Tien mensen zouden één huis moeten bezitten, in plaats van één iemand tien huizen’

    De huizenprijzen in Turkije zijn de afgelopen jaren ongekend gestegen: in twee jaar verdrievoudigden de huren. Volgens het IMF ligt Turkije daarmee voor op andere landen. De sterke stijging komt volgens Erkan door een tekort aan sociale woningen en goedkope financiering. ‘De huurstijgingen zijn uniek voor Turkije,’ zegt ze verder. ‘Tien mensen zouden één huis moeten bezitten, in plaats van één iemand tien huizen.’ Dat leidde tot hoongelach op sociale media. ‘Tien mensen (drie gezinnen) kunnen samen een huis huren – voor bezit zijn er zestig mensen nodig’, schreef iemand op X.

  • ‘Argentinië, wat bezielde ons?’ Deze schrijver begrijpt niet waarom Milei zo populair is

    ‘Argentinië, wat bezielde ons?’ Deze schrijver begrijpt niet waarom Milei zo populair is

    Zondag zijn de presidentsverkiezingen in Argentinië. Schrijver Martín Caparrós is diep teleurgesteld over de opkomst van de radicaal-rechtse kandidaat Javier Milei. ‘Het verbijsterendst is het idee dat er acht of tien miljoenen Argentijnen rondlopen die hem kennelijk als president willen.’

    Keuze uit het archief

    In Argentinië is het armoedecijfer nu de 50 procent overschreden. 52,9 procent van de Argentijnen leeft in armoede als gevolg van het bezuinigingsprogramma van de regering, aldus Financial Times, die spreekt van ‘een wake-up call voor president Javier Milei, wiens populariteit begint af te brokkelen’.
    Dat was een jaar geleden wel anders: in dit artikel van El País van een jaar geleden beklaagt schrijver Martín Caparrós zich erover dat hij een van de weinige Argentijnen is die niet achter de extreemrechtse Milei aanlopen. De beroerde economische situatie in Argentinië hielp Milei in het zadel, maar de vraag is hoe lang hij nog in het zadel blijft zitten nu hij niet in staat blijkt te zijn het land uit het slop te trekken.

    Ik herinner me die zondagavond in Medellín, een paar jaar geleden, na afloop van het door president Santos uitgeschreven referendum om ja of nee te zeggen tegen het vredesakkoord dat hij met de FARC had gesloten. Ik kende niemand die tegen was: iedereen die ik in die tijd tegenkwam steunde hem – wie was er nu tegen vrede? Toch bleek uit de binnenkomende resultaten die avond dat maar een derde van de bevolking zijn stem had uitgebracht en dat Nee won. De verwarring was groot. Ik herinner me vooral het ongemak bij velen toen ze ontdekten dat hun land anders was dan ze dachten en beseften dat ze zich almaar hadden vergist. Zoiets doet zich vaak genoeg voor, en het is altijd schokkend: het moment dat de mensen om je heen anders blijken te zijn dan je  dacht dat ze waren. Dat je in zekere zin zelf anders was dan je dacht. 

    Dat heb ik nu, met permissie, met Argentinië. Iedereen heeft het over Milei, maar voor mij is hij niet het ergste. Dat is de bevreemding deel uit te maken van een land waar een derde – of zelfs de helft – van de bevolking bereid is de macht over te dragen aan een gestoorde geest. Het verbijsterendst is niet de verkiezingsuitslag maar de stemmers, het idee dat er acht of tien miljoenen Argentijnen rondlopen die hem kennelijk als president willen. Ik weet niet wie het zijn, ik snap de landgenoten niet die hem bij de eerste kiesronde van 22 oktober dreigen te kiezen. Natuurlijk snap ik dat ze wanhopig en ten einde raad zijn vanwege de armoede en de rechteloosheid; wat ik niet snap is dat ze geen beter alternatief zien om de problemen op te lossen. Ik snap dat zij – wij – ieder geloof in de politici en hun gesol met de democratie hebben verloren. Wat ik niet snap is dat ze een rare snuiter die met zijn dode hond praat, die iedereen beledigt die hem geen bwana noemt, die organen en wapens wil verkopen omdat de markt dicteert en die over straat gaat met een motorzaag, echt zien als de best denkbare – of enige – optie. Dat ze alles in feite kapot willen maken en er niet bij stilstaan dat er behoefte is aan opbouw. 

    Alles draait om hem en hem alleen. Deze week eindigt de lange provinciale verkiezingsronde die aan de landelijke voorafgaat en nergens hebben de kandidaten uit het kamp Milei meer dan 5 procent gehaald, ook niet op plekken waar hij zelf bij de voorverkiezingen 20 tot 30 procent haalde. De stemmen gaan dus niet naar de partij of haar rechts-populistische ideeën, ze gaan naar zijn dolzinnige getier. Het is deze operettefiguur die al die mensen in zijn ban heeft. (En die in het presidentsdebat van afgelopen zondag het lef had de woorden van stal te halen die admiraal Massera, het bloeddorstigste lid van de junta, sprak tijdens het proces waarbij hij in 1985 werd veroordeeld voor moord: de genocide van de militairen viel voor in ‘een oorlog, en dan heb je nu eenmaal excessen’, aldus de opperbevelhebber van de marine. Milei herhaalde het letterlijk.) 

    De stemmen gaan niet naar de partij of haar rechts-populistische ideeën, ze gaan naar zijn dolzinnige getier

    Ik kan er niet bij met m’n verstand. Ik ben nooit peronist geweest maar ik begreep het peronisme: het bood miljoenen betere leefomstandigheden. Ik ben nooit een Kirchner-aanhanger geweest maar ik begreep haar politiek na een zeer diepe crisis. Ze wist de juiste toon te vinden en de hervorming van de welzijnszorg hield haar in het zadel. Ik ben nooit een Macri-fan geweest maar ik begreep zijn beleid: het herinnerde een heleboel Argentijnen aan het oude misverstand dat rijken kunnen regeren zonder te willen stelen. Ik begreep het, ik meende het te begrijpen. Deze keer niet.

    En het valt me zwaar er werkelijk geen klap van te begrijpen. Het is voor iemand wiens globale wereldbeeld is gebaseerd op respect voor de meerderheid – zeg maar het volk – een hard gelag om te moeten erkennen dat hij niet begrijpt waar dat volk mee bezig is, waar die meerderheid voor kiest. Om te moeten accepteren dat hij niet meer weet wat hij dacht te weten, dat hij in het duister tast. En om diep in zijn hart, met permissie, te geloven dat wat al die mensen doen en kiezen een ramp is. Dat ze ons naar de afgrond voeren. Het verwart me en beschaamt me. Niets zo sneu of karikaturaal als beweren dat het volk een beroerde keus heeft gemaakt en dat proberen te rechtvaardigen vanuit de slechte invloed van de reclame, massamedia en sociale netwerken waarin de wereld bestaat uit blokjes van 20 seconden muziek en kleur, je reinste hersenspoeling. Of zeggen dat alles de schuld is van de marginalisering en achteruitgang van het onderwijs, de logische irritatie van wie geen uitweg of toekomst meer ziet, en beginnen over het zoeken naar een leider die zich onderscheidt van de verfoeide traditionele leiders en van een wereldwijde golf half gare schreeuwlelijken à la Trump, Bolsonaro, Poetin, Boris Johnson. 

    Minkukel

    Ik denk namelijk niet dat genoemde factoren, hoe valide op zich ook, de keus kunnen rechtvaardigen van zo’n lachwekkende minkukel. Dus moet ik – mezelf – toegeven dat ik geen flauw idee heb hoe zulke mensen denken: hoe ze hier in hemelsnaam toe komen, hoe het bestaat dat ze kiezen voor een uitweg die de neergang van een land dat allang langzaam maar zeker naar de bliksem gaat definitief bevestigt. Vervolgens betrap ik me op de gedachte dat ze totaal de kluts kwijt zijn: dat ze niet op de hoogte zijn, niet weten wat ze zeggen, geen idee hebben van de mogelijke gevolgen. Het zijn veronderstellingen die me vat moeten geven op de zaak, maar ik verwerp ze. Ik weet dat ze een hopeloze karikatuur laten zien van de falende intellectueel die er niet uitkomt met zijn intellect, begrip of zucht naar verbinding. Toch lijkt het me even makkelijk om te begrijpen dat hun keus rampzalig is, als het me moeite kost om te bedenken waarom. 

    Ik zou dus lang kunnen praten – of schrijven – over het ondoorgrondelijke karakter van de heer Milei en de gevaren die een regering onder zijn leiding met zich mee zou brengen, maar eigenlijk heb ik alleen vragen over zijn miljoenen aanhangers: wat bezielde hen, wat bezielde ons? Waren we altijd al zo, zijn we nu zo, zijn we niet zo? Wat willen we? En, vooral, wat voor ellende staat ons te wachten als we zijn waar het op lijkt?

    Laten we hopen dat we niet zo zijn, al lijken zeer velen overtuigd van wel. En maar een paar van niet, wat eens te meer het oude vraagstuk van de ‘voorhoede’ opwerpt: is het ergens goed voor dat er een kleine kern is die wel kennis van zaken heeft, die voorziet wat uiteindelijk kan gebeuren? Er zijn door de bank genomen twee opties: of niemand slaat acht op hen – zo gaat het meestal – of dat gebeurt wel, en dan komen ze aan de macht, wat bijna altijd leidt tot despotisme met als voorwendsel meer kennis dan de rest. Hoe speel je het dan klaar belangrijke veranderingen voor te stellen en door te voeren? Dat is momenteel de vraag. Het enige wat ik zeker weet is dat het antwoord niet Javier Milei is en door dit te zeggen verwijder ik me meer en meer van die miljoenen. Ik begrijp mijn eigen land niet meer en het maakt me bang.

    Lees ook: