In een ranglijst van het persbureau Bloomberg wordt het vermogen van de Portugese sportman geschat op ongeveer 1,4 miljard dollar. De veertigjarige aanvaller ging er financieel flink op vooruit nadat hij in juni een nieuw contract tekende bij de Saoedische club Al-Nassr voor meer dan 400 miljoen dollar per jaar.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De voetballer zou tussen 2002 en 2023 meer dan 550 miljoen dollar aan salaris hebben ontvangen, plus een tienjarig contract met Nike ter waarde van bijna 18 miljoen dollar per jaar en lucratieve reclamecontracten met Armani, Castrol en anderen, geschat op ongeveer 175 miljoen dollar.
‘Het huidige leven van Cristiano Ronaldo, dat gekenmerkt wordt door extreme rijkdom en roem, staat ver af van zijn bescheiden begin’, merkt Fortune op. Het tijdschrift herinnert eraan dat de sportman als kind vaak ‘s avonds laat voor een plaatselijk fastfoodrestaurant stond te wachten, in de hoop dat de medewerkers hem iets te eten zouden geven.
De rijkste man ter wereld veranderde dinsdag ‘bizar genoeg’ de naam van zijn X-profiel in Kekius Maximus, ‘wat een spervuur aan vragen opriep van zowel voor- als tegenstanders’, schrijft New York Post. Kekius Maximus is ook de naam van een cryptomunt. Als gevolg van de naamswijziging is de koers van deze cryptomunt flink omhooggeschoten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Musk veranderde ook zijn profielfoto: op de afbeelding is nu de beroemde stripfiguur Pepe de Kikker te zien, gekleed in het harnas van een gladiator. Pepe werd naar verluidt online geassocieerd met witte supremacisten en de alt-right tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016, aldus het Amerikaanse dagblad.
Het is de op een na hoogste loterijprijs ooit gewonnen
In de Verenigde Staten heeft een anonieme speler woensdag het winnend lot van de Powerball-loterij, ter waarde van 1,7 miljard dollar, gekocht. Dat schrijft NPR. Het enige dat bekend is, is dat het lot werd verkocht in een supermarkt uit het dorpje Frazier Park in Californië.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De winnaar komt waarschijnlijk uit hetzelfde dorp, zo schrijven Amerikaanse media. ‘Er zijn mensen die elke dag binnenkomen om hun loten te halen, we kennen ze bij naam,’ zei de medewerker van de winkel. ‘Ze komen elke dag trouw hun loten halen en veel van hen zeiden: “Als ik win, koop ik een nieuwe truck voor je.” Dus waar is mijn truck?’
De winnaar kan het totale bedrag van 1,76 miljard dollar in dertig betalingen verdeeld over 29 jaar uitbetaald krijgen, of hij kan in één keer 774 miljoen dollar uitbetaald krijgen. Veel loterijwinnaars kiezen voor dat laatste. De kans dat iemand het winnende lot kocht – wat neerkomt op vijf juiste getallen + het rode Powerball-logo – was 1 op 292.201.338.
De steenrijke filantroop George Soros zet een stap terug
De filantropische miljardair George Soros zet een stap terug als zakenman en draagt zijn volledige imperium ter waarde van ruim 25 miljard dollar over aan zijn zoon Alexander. Dat laat laatstgenoemde weten in een interview met The Wall Street Journal.Eerder was Alexander Soros al benoemd tot voorzitter van de raad van bestuur van de Open Society Foundation, een prominent onderdeel van het Soros Fund Management.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Hongaars-Amerikaanse Soros is een actieve donateur in de Amerikaanse politiek, die al jarenlang miljarden in de Democratische Partij stopt. De Open Society Foundation steunt over de hele wereld organisaties die zich inzetten voor onderwijs, persvrijheid, klimaat en mensenrechten. Door deze steun is Soros de afgelopen jaren uitgegroeid tot het middelpunt van antisemitische complottheorieën die worden aangewakkerd door extreemrechtse bewegingen.
Zijn opvolger en zoon Alexander Soros zegt het werk van zijn vader te willen voortzetten en zich actiever te willen inzetten voor progressieve politieke doelen. Daarbij wil hij vooral dat de Democratische Partij zich actiever inzetten om een linkse agenda te promoten en zich zo distantiëren van Trump en de Republikeinse Partij.
SBF wordt beschuldigd van onder meer fraude met klantengeld
De oprichter van het inmiddels failliete cryptoplatform FTX Sam Bankman-Fried is gearresteerd op eilandengroep de Bahama’s. Dat schrijft persbureau Reuters. Waarom de 30-jarige miljardair is aangehouden is niet bekend. Wel is duidelijk dat de VS om zijn arrestatie hadden gevraagd en dat hij waarschijnlijk binnenkort wordt uitgeleverd.
Cryptobeurs FTX werd vorige maand failliet verklaard en sindsdien is er steeds meer naar boven gekomen over hoe het bedrijf bestuurd werd. Zo zou Bankman-Fried investeringen van zijn eigen bedrijf Alameda hebben betaald met stiekem overgemaakt klantengeld dat op FTX stond geparkeerd. Het zou gaan om zeker tien miljard dollar dat FTX na een bankrun begin november niet kon terugbetalen.
Het onderzoek naar Bankman-Fried loopt al enkele weken en naar verwachting wordt deze week bekendgemaakt waar de miljardair voor wordt vervolgd. Er liepen al onderzoeken voor fraude en witwassen naar de oprichter van FTX, die zelf altijd heeft gezegd onschuldig te zijn.
Gautam Adani heeft vermogen van 88,5 miljard dollar
Gautam Adani, de Indiase miljardair die een klein handelsbedrijf veranderde in een conglomeraat van havens, (steenkool)mijnen en groene energie, is de rijkste persoon van Azië. Zijn vermogen is met 88,5 miljard dollar, circa 77,5 miljard euro, groter dan de 87,9 miljard dollar van zijn landgenoot Mukesh Ambani. Met een toename van bijna 12 miljard dollar maakte Adani dit jaar ’s werelds grootste vermogenssprong, schrijft Al Jazeera.
In China kun je in korte tijd schathemeltjerijk worden, maar als Chinese miljardair kun je ook van het ene op het andere moment in ongenade vallen. Jack Ma, de 56-jarige oprichter van Alibaba en een van de rijkste mannen van China, met een geschat vermogen van zo’n €46 miljard, werd lang met rust gelaten door de autoriteiten. Die tijd lijkt nu voorbij.
Jack Ma is in China synoniem met succes, schrijft The New York Times. De voormalige leraar Engels die internetondernemer werd, was lange tijd de rijkste persoon van het land, een eer die hij sinds enige tijd moet delen met Ma Huateng, de CEO van Tencent. Ma richtte Alibaba op en kwam met dit concern dicht in de buurt van zijn Amerikaanse rivaal Amazon. Om aan te geven wat zijn statuur is, wordt vaak gewezen op het feit dat Donald Trump, nadat hij in 2016 tot Amerikaanse president werd gekozen, als eerste prominente Chinees Jack Ma wilde ontmoeten.
Het succes van ‘Daddy Ma’, zoals sommigen hem noemen, heeft hem veranderd in een soort van rockster. Hij speelde een onoverwinnelijke kungfumeester in een korte film uit 2017, naast tal van Chinese filmsterren.
Hij zong een duet met Faye Wong, een Chinese popdiva, en een schilderij dat hij samen met Chinese topkunstenaar Zeng Fanzhi maakte, werd op een veiling van Sotheby’s verkocht voor $5,4 miljoen. Voor jonge, ambitieuze Chinezen fungeerde Daddy Ma lange tijd als een na te volgen fenomeen.
Maar de laatste tijd is het publieke sentiment omgeslagen en van de ene op de andere dag lijkt Ma in China en gehaat man te zijn. In artikelen en commentaren wordt hij een ‘slechterik’, ‘gemene kapitalist’ en ‘bloedzuiger’ genoemd. Een regeringsvriendelijke scribent somde zijn ‘10 hoofdzonden’ op en zijn koosnaampje Daddy is door sommigen gewijzigd in het kleinerende ‘zoon’ of ‘kleinzoon’. In steeds meer artikelen wordt zelfs Marx tegen hem geciteerd: ‘Arbeiders aller landen, verenigt u!’
Statusverlies
Het statusverlies van Ma gaat hand in hand met de toename van problemen die hij heeft met de Chinese regering. Chinese autoriteiten lieten weten dat ze op grond van het mededingingsrecht een onderzoek hebben geopend naar Alibaba, maar daar blijft het niet bij. De overheid richt haar pijlen nu ook op de Ant Group, een fintech-gigant die uit Alibaba is voortgekomen toen Ma daar nog de baas was.
Vorige maand torpedeerden de autoriteiten de geplande beursgang van Ant, nadat Ma in het openbaar financiële toezichthouders had gehekeld. Hij noemde ze ‘geobsedeerd’ met het minimaliseren van risico’s. Ook beschuldigde hij Chinese banken ervan zich te gedragen als ‘pandjesbazen’, omdat ze alleen leningen verstrekken aan mensen die een onderpand kunnen bieden. De overheid heeft een bezoek aan Ant aangekondigd om nieuwe toezichtsmaatregelen te bespreken.
China telt meer miljardairs dan de Verenigde Staten en India samen, maar ondertussen verdienen zo’n 600 miljoen Chinezen slechts rond de €120 of minder per maand
De verandering van het publieke imago van Ma komt niet alleen voort uit de groeiende kritiek van de Chinese regering op zijn zakenimperium. De overheid lijkt zich meer en meer bewust van een verontrustende trend die volgt op de succesverhalen van ondernemers en bedrijven die het land de afgelopen vier decennia uit een economisch zwart gat hebben getrokken.
Een groeiend aantal mensen in China heeft het gevoel dat de kansen aan het verdwijnen zijn die mensen zoals Ma nog hadden. Ja, China telt meer miljardairs dan de Verenigde Staten en India samen, maar ondertussen verdienen zo’n 600 miljoen Chinezen slechts rond de €120 of minder per maand. In de eerste elf maanden van dit jaar daalden consumptieve uitgaven landelijk met ongeveer 5 procent, en de verwachting is dat de groei van luxeconsumptie in China dit jaar slechts de helft zal bedragen van 2019.
Jonge afgestudeerden, zelfs degenen met diploma’s uit de VS of Europa, zien hun kansen op een goede baan afnemen en als ze al wat vinden, liggen lage lonen in het verschiet. Ondertussen dreigt huisvesting in gewilde steden onbetaalbaar te worden voor starters op de woningmarkt. Het resultaat is dat veel jonge mensen geld lenen van een nieuwe generatie kredietverstrekkers, zoals Ant van Jack Ma, waardoor ze in een schuldencrisis terecht dreigen te komen.
Haat-de-rijkencomplex
Ondanks het economische succes van China, borrelt onder de oppervlakte al langere tijd een stevige wrok jegens de rijken, die door The Wall Street Journal ooit het Chinese ‘haat-de-rijkencomplex’ is genoemd. Momenteel is Jack Ma de schietschijf voor die wrok. ‘Een buitengewone miljardair als Jack Ma zal zeker aan een lantaarnpaal worden gehangen’, schreef onlangs een commentator op sociale media, verwijzend naar ‘À la lanterne!’, de beroemde lynch-slogan uit de Franse Revolutie. Het artikel werd 122.000 keer geliked op Weibo, het Chinese alternatief voor Twitter, en het werd meer dan 100.000 keer gelezen op berichtenapp WeChat.
Onder president Xi Jinping, die dienstbaarheid en loyaliteit boven alles stelt, lijkt de Communistische Partij in te spelen op deze sentimenten. Tijdens een jaarlijkse leiderschapsbijeenkomst in december, waar het economische beleid voor het komende jaar werd besproken, beloofde de partij antitrustmaatregelen te versterken en ernaar te streven ‘wanordelijke kapitaalvergroting’ te voorkomen. Ondernemers vragen zich inmiddels af of al die vijandigheid duidt op een nieuwe staatskoers en in welke mate ze hun plannen daarop moeten afstemmen.
Door de natie vóór hun bedrijf te stellen, zouden zakenmensen duidelijk maken dat patriottisme het hoogste goed is
Xi Jinping liet onlangs doorschemeren hoe de ideale kapitalist er volgens hem uit zou moeten zien. Kort na de gedwarsboomde beursgang van Ant Group bezocht hij een tentoonstelling over Zhang Jian, een industrieel die meer dan een eeuw geleden actief was. Zhang was actief bij de opbouw van zijn geboorteplaats, Nantong, en opende er honderden scholen.
Zakenmensen in het Xi-tijdperk, zo liet Xi Jinping weten tijdens een bijeenkomst met zakenmensen, zouden Zhang Jian als rolmodel moeten nemen. Door de natie vóór hun bedrijf te stellen zouden ze duidelijk maken dat patriottisme het hoogste goed is. Overigens liet Xi Jinping bij dat advies onvermeld dat Zhang bankroet was toen hij stierf.
Masayoshi Son is de rijkste man van Japan, met belangen in Yahoo, het Chinese Alibaba en robot Pepper. Hij bouwt aan een IT-imperium dat ons dagelijks leven met behulp van kunstmatige intelligentie ingrijpend kan gaan veranderen.
Begin december 2016 was Masayoshi Son te gast in de Trump Tower in New York. Hij straalde van top tot teen, en ging zo dicht mogelijk naast de kersverse president van de Verenigde Staten staan, die een kop groter was dan hij en die hem voorstelde met de woorden: ‘Dit is Masa van Softbank uit Japan.’ Masa had zojuist aangekondigd 50 miljard dollar te investeren om 50.000 nieuwe banen te scheppen. Masa was een van de grote spelers van de industrie.
Voor Son, 59 jaar, en grondlegger van het Japanse IT-concern Softbank, was de ontvangst bij Donald Trump de zoveelste stunt in het verhaal van zijn snelle opkomst.
Daarom verdroeg Son het ook dat velen niet wisten wie hij was. ‘M-a-s-a’ spelde hij zijn bijnaam voor de verslaggevers in de lobby van de Trump Tower. Daarna vertelde hij dat hij de eigenaar was van Sprint, de vierde mobiele telefonieaanbieder in de VS. Onlangs kocht Softbank ook ARM, het Britse hightechconcern dat microchips ontwikkelt die in meer dan 95 procent van alle smartphones ter wereld worden gebruikt. Daarvoor had hij 32 miljard dollar betaald, zei Son. ‘Contant.’
Sons imperium behelst onder veel meer een Franse robotbouwer, een Chinese taxi-app en een Indiase portal voor online shopping. De kern van zijn IT-conglomeraat bestaat uit Softbank, een van de drie grote telecombedrijven van Japan. In het afgelopen boekjaar, dat liep tot eind maart 2017, verdrievoudigde Softbank zijn zuivere winst over het laatste kwartaal tot omgerekend 11,5 miljard euro. En met een privévermogen van meer dan 20 miljard dollar veroverde Son onlangs de eerste plaats op de Forbes-lijst van rijkste Japanners.
Son wil het grootste IT-imperium van de wereld scheppen en het dagelijks leven van de mensheid met behulp van kunstmatige intelligentie ingrijpend veranderen. Hij hoopt dat de Amerikaanse president een versoepeling zal invoeren van de regels die hem tot dusver verhinderden om bijvoorbeeld ook T-Mobile, de Amerikaanse dochteronderneming van Deutsche Telekom, te kopen en met Sprint te fuseren tot een reuzenspeler in de branche.
Zijn eerzuchtigste project ontwikkelt hij met Saoedische investeerders: een hightechfonds ter grootte van honderdmiljard dollar, dat Son als de grootste investeerder moet gaan managen. Als potentiële investeringsobjecten wordt gesproken met Intelsat en OneWeb, exploitanten van satellieten. Met hun netwerken zou Son zijn visie voor deze eeuw een flink stuk dichterbij brengen: de controle over een aanzienlijk deel van het wereldwijde dataverkeer, dat mensen en machines steeds nauwer en steeds sneller met elkaar verknoopt. Dan zou Son ook meteen de controle hebben over die grondstof waarmee de kunstmatige intelligentie zich voedt.
Al over ongeveer drie decennia, profeteert Son, zal kunstmatige intelligentie de gezamenlijke intelligentie van de mensheid overvleugelen. In die computergestuurde sciencefictionwereld, de zogeheten singulariteit, zou de miljardair dan een van de machtigste mensen zijn.
Zuid-Koreaanse immigrant
Maar wie is die Son eigenlijk precies? Hoe is zijn ongewoon snelle opkomst te verklaren en wat drijft hem?
Op Kyushu, het zuidelijkste hoofdeiland van Japan, ligt Tosu. De stad van ongeveer 70.000 inwoners is vooral bekend als spoorwegknooppunt. Vlak naast de belangrijkste spoorlijn groeide Son op in een illegaal gebouwde plankenhut met een dak van golfplaat. Nu is het de parkeerplaats bij een ketenrestaurant. Van de ellende van toen is niets meer te zien.
Son behoort tot de derde generatie van Zuid-Koreaanse immigranten. Om niet op te vallen in een vaak vijandige omgeving voerde de familie de Japanse naam Yasumoto. Veel hielp het niet. De jongens uit de buurt bekogelden Son met stenen, een keer werd hij tot bloedens toe aan zijn hoofd getroffen.
Om de familie te voeden stookte de vader illegale jenever en fokte hij varkens. Son, die zelden interviews geeft, vertelde een paar jaar geleden voor personeel dat hij vaak achterop de glibberige handkar hurkte waarmee zijn grootmoeder er dagelijks op uit trok om bij restaurants etensresten voor de varkens op te halen. Son huilde bij zijn toespraak. De vernederingen werken nog door en ondanks zijn successen blijft Son voor veel Japanners een buitenstaander. Op het Japanse internet wemelt het van de hatelijke tirades tegen hem.
Toen Son vijftien jaar was, werd zijn vader erg ziek. Zijn oudere broer moest van school om geld te verdienen. Son dacht na hoe hij zich nuttig kon maken. Ondanks de weerstand van zijn ouders en leraren ging hij naar de VS, leerde Engels en studeerde. Hij werd tot deze ongewone stap geïnspireerd door een boek over de samoeraiheld Sakamoto Ryoma, die Japan wilde bewapenen tegen de westerse grootmachten. Ook als bedrijfsleider treedt Son in de voetsporen van zijn krijgersidool: in het hoofdkantoor van Softbank in Tokio bewaart hij diens portret en een houten kopie van zijn zwaard.
Als 19-jarige werd hij diep getroffen door een afbeelding van een microchip. Een beslissende gebeurtenis
In de Verenigde Staten kwam Son terecht in de ontkiemende IT-revolutie. Aan de universiteit van Berkeley in California leerde hij software ontwikkelen. Onder zijn hoofdkussen, tussen de bladzijden van zijn leerboeken geklemd, bewaarde hij een uitvergrote afbeelding van een van de eerste microchips, die hij bewaakte als een schat. Die had hij uit een tijdschrift gescheurd. Herhaaldelijk vertelde hij hoe de aanblik van dit technische wonderwerk hem had ontroerd en gemotiveerd om te leren.
Terug in Japan richtte hij in 1981 Softbank op, een groothandel in computerprogramma’s. Daarmee begon hij de wonderbaarlijke expansie van zijn bedrijf. Hij investeerde in start-ups toen nog nauwelijks iemand vermoedde hoe belangrijk die later zouden worden. In 1995 belegde hij in Yahoo. Met het Amerikaanse internetportal richtte hij in 1996 ook een gelokaliseerde versie voor Japan op. Die is voor veel van zijn landgenoten tot op vandaag de belangrijkste zoekmachine.
Zijn grootste slag sloeg Son drie jaar later met zijn deelname in Alibaba, het toen bijna onbekende Chinese platform voor e-commerce. Toen de oprichter daarvan, Jack Ma, hem zijn businessmodel voorstelde, ging Son meteen akkoord om 30 procent van de aandelen te kopen.
Tegenwoordig heeft Softbank nog een aandeel van 28 procent in Alibaba, waarvan de beurswaarde is opgelopen tot 310 miljard dollar. Die deelname maakt het grootste deel uit van de bedrijfswaarde van Softbank.
Son zou allang van zijn rijkdom kunnen genieten, maar zijn eerzucht drijft hem voort. Onvermoeibaar probeert hij Softbank, maar ook heel Japan, klaar te stomen voor de door hemzelf voorspelde toekomst, waarin kunstmatige intelligentie het dagelijks leven vormgeeft.
Op een vrijdagavond in februari richt Son zich tot de volgende generatie: de ondernemer betreedt het podium in een luxe hotel in Tokio. In de zaal zitten honderden scholieren die online kaarten hebben weten te bemachtigen voor het optreden van de inheemse IT-goeroe.
Son draagt een grijs jasje en een gestreept hemd met open kraag. Hij spreekt vrijuit en bijna alsof het gedrukt staat. Maar niet over winsten en verliezen. Hij vertelt nog maar eens over zijn beslissende belevenis: hoe diep hij als negentienjarige onder de indruk was van de afbeelding van die microchip. En dan schildert hij het tijdperk van de singulariteit, wanneer de computers zelfstandig zullen leren en de wereld zullen regeren.
‘Wat zullen wij mensen dan doen?’ vraagt Son. ‘Asjeblieft,’ roept hij de jongelui toe, ‘daar moeten jullie absoluut over nadenken! Leer niet alleen dingen uit je hoofd!’
Met een pas opgerichte stichting wil Son getalenteerde jongeren financieel steunen om naar het buitenland te gaan, Engels te leren en computers te programmeren. Zoals hij het zelf ooit deed.
In Sons woorden klinkt ook bezorgdheid. Hij is bang dat Japan de aansluiting naar de digitale toekomst zal missen. Maar ook dat hij zelf niet de doelen zal bereiken die hij zichzelf in het kader van een levensloop in vijf fasen gesteld heeft.
Eigenlijk wilde Son zijn imperium binnenkort overdragen aan de volgende generatie. Maar in het afgelopen jaar nam hij afscheid van de manager die hij als zijn opvolger had gekozen. Son liet weten dat hij nog een poosje door wilde gaan.
Moet robot “Pepper” het platform worden waarmee de mensen in de toekomst communiceren?
Zo kan hij de wereld misschien nog laten zien waarvoor zijn allegaartje van bedrijven en beleggingen uiteindelijk moet instaan. Voor kunstmatige intelligentie? Maar wat betekent dat concreet, wat is het element dat al die verschillende bedrijfsactiviteiten verbindt – afgezien van Son zelf? Dat is tot op heden niet duidelijk.
Moet robot ‘Pepper’ bijvoorbeeld het platform worden waarmee de mensen in de toekomst communiceren? Het apparaat ziet eruit als een iPad met een hoofd en armen en kan reageren op menselijke emoties. Pepper moet het wereldwijde handelsmerk van Softbank worden.
In Japan zijn al tienduizend exemplaren van de robot in gebruik, in Softbankfilialen of banken schudden ze klanten de hand of wijzen hem de weg [ook in Nederland wordt met Pepper geëxperimenteerd, onder andere in Rotterdam, waar hij Peppert heet]. Son steekt veel tijd in het bewaken van de ontwikkeling van de kunstmens, zegt Kenichi Yoshida, de baas van de roboticadochter van Softbank.
Pepper werd oorspronkelijk ontwikkeld door de Franse firma Aldebaran, waarin Softbank in 2012 een meerderheidsaandeel verwierf. Son heeft Peppers lichte kleur bepaald, bericht Yoshida. Ook het hoge stemgeluid zou Son hebben uitgekozen.
Voor Son is Pepper geen spelletje. Als de robot wereldwijd in miljoenen bedrijven en huishoudens actief was, zou hij waardevolle data van bedrijfsvoering en huishoudens kunnen verzamelen, want die worden continu naar de cloud verzonden en daar opgeslagen.
Ongetwijfeld streven ook Amerikaanse giganten als Google & co naar wereldwijde heerschappij over de data – waarin ze vaak veel verder zijn dan Softbank. Dat geldt zelfs voor India, een van de laatste grote groeimarkten: al in 2014 verkondigde Son dat hij tot 2024 tien miljard dollar zou investeren, vooral in de onlinehandel. Maar tegenover marktleider Amazon heeft hij ook daar nauwelijks uitzicht op de zege.
Even moeizaam verloopt het voor Son op de belangrijke Amerikaanse markt. De dochteronderneming Sprint, die hij voor 22 miljard dollar kocht, verliest klanten en schrijft rode cijfers. Als het Son niet lukt om Sprint door nog meer bedrijfsovernames om te bouwen tot een telecomreus, dan moet hij het bedrijf misschien wel weer verkopen.
Ook daarom dong hij als een van de eersten naar de gunsten van Donald Trump. ‘De Verenigde Staten zullen weer groot worden,’ zei hij na de ontmoeting in New York.
Daarmee zou hij in eerste instantie zijn eigen zaken daar wel eens bedoeld kunnen hebben.
Een belangrijk onderzoekstijdschrift, opgericht in 1947 en uiterst onafhankelijk, dat verscheidene politieke schandalen aan het licht heeft gebracht.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
