360 kiest een door de buitenlandse pers beschreven sportevent, van voetbal tot Grieks-Romeins worstelen. Deze keer Surinaamse voetballers en een Franse schaatser.
Slapende reus in de Caribische voetbalwereld
Half november miste het Surinaams voetbalelftal directe kwalificatie voor het WK-eindtoernooi. In maart volgt een herkansing in intercontinentale play-offs. Zo’n prestatie was tot vijf jaar geleden ondenkbaar maar komt niet helemaal uit de lucht vallen.
Al in 2017 schreef Santokie Nagulendran in Football Paradise over Suriname als ‘vergeten producent van enkele van ’s werelds grootste voetballers’. In zijn optiek vormen Surinaamse voetballers ‘het beste internationale team dat de wereld nooit heeft gekend’.
Mede dankzij de inbreng van Nederlandse spelers met Surinaamse roots veroverde Oranje in 1988 de Europese beker, terwijl het land zelf nooit van alle voetbaltalent wist te profiteren. Dat had alles te maken met de regelgeving van de wereldvoetbalbond, schrijft La Nacion: ‘Tot 2019 verbood de Fifa spelers met de Nederlandse nationaliteit om voor Suriname uit te komen.’ Dat veranderde in 2019 toen de regels werden versoepeld waardoor spelers van Surinaamse afkomst maar zonder Surinaams paspoort in het vervolg wél voor het nationale team mogen uitkomen. Gregg Berhalter, de toenmalige bondscoach van de Verenigde Staten, overzag meteen al de mogelijke gevolgen. Hij beschouwde Suriname als ‘een slapende reus met al die neefjes van Gullit, Rijkaard en Seedorf in de gelederen’.
Ruim vijf later is Suriname inderdaad uitgegroeid tot een geduchte tegenstander in de Midden-Amerikaanse en Caribische regio. La Prensa stelt dat de regionale voetbalwereld ‘in een nieuw panorama verzeild is geraakt. Caribische voetballanden zijn niet langer verrassingsgasten, maar dwingen hun Midden-Amerikaanse tegenstanders tot het uiterste te gaan’. Zo plaatsten Curaçao en Haïti zich voor het WK en wist Panama met grote moeite Suriname van kwalificatie af te houden.
Sportanalisten, onder meer van de Spaanstalige CNN, beschouwen het Surinaamse elftal niettemin als ‘dé grote verrassing’ van deze WK-kwalificatie. In een uitgebreide reportage voor de Amerikaanse site van ESPN schrijft Jon Arnold over de ‘impasse’ waarin het lokale voetbal decennialang verkeerde. Daarnaast legt hij uit dat de Surinaamse profvoetballers uit Europa ervoor hebben gezorgd dat de band met de diaspora aanzienlijk is verstevigd. ‘Veel mensen in Suriname zijn enthousiast over het potentieel aan externe investeringen om sport, cultuur en andere maatschappelijke geledingen die in hun ogen worden verwaarloosd te versterken.’
Als eerste Fransman ooit schaatst Timothy Loubineaud een wereldrecord
Dat juist een Fransman het wereldrecord op de 5 kilometer zou breken, stond bij niemand op de radar – en al helemaal niet bij Timothy Loubineaud. Toch was het deze negenentwintigjarige – die in het dagelijks leven politieagent is – die afgelopen maand in Salt Lake City stuntte door als eerste Fransman ooit een wereldrecord te rijden.
‘We hebben geen banen in Frankrijk en ik ben ook niet de meest getalenteerde schaatser,’ vertelde hij na afloop aan de International Skating Union (ISU), de internationale schaatsbond. Toch wist hij het record van de Zweedse Nils van der Poel met meer dan een seconde te verbeteren: de Fransman finishte de 5 kilometer in een tijd nog nét boven de zes minuten: 6.00,23.
‘Als er iemand verrast is, ben ik het wel’, vertelde hij aan L’Equipe. Loubineaud verbeterde zijn persoonlijk record met zeven seconden. ‘Ik kan deze vooruitgang niet verklaren. Twee dagen geleden zat ik in de kamer met Alain [Nègre, bondscoach] en zei ik tegen hem dat ik niets voorstelde in deze sport.’
Hij sprak met zijn coach af om 6 minuten en 10 seconden te gaan schaatsen. Daar gingen dus nog tien seconden van af. ‘De bescheidenheid en verlegenheid van Timothy Loubineaud verklaren zijn gebrek aan zelfvertrouwen’, schrijft L’Equipe. Maar ‘dit wereldrecord, behaald aan het begin van een Olympisch seizoen, opent nieuwe deuren’.
Daar stond ook het Franse Le Monde bij stil: ‘Een wereldrecord verbreken is een bijzonder moment voor een atleet. En wanneer dat gebeurt aan het begin van een seizoen dat gekenmerkt wordt door het grootste internationale evenement in zijn sport, belooft dat veel goeds.’
Over drie maanden beginnen immers de Olympische Winterspelen in Milaan-Cortina (van 6 tot 22 februari 2026). En dat de Fransman dan tijdens het ‘openingswedstrijd van de wereldbeker schaatsen – de eerste wedstrijd die meetelt voor de toewijzing van quota via de speciale ranglijst voor Olympische kwalificatie – een wereldrecord verbetert’, is volgens Franse media een bijzondere prestatie. ‘Dankzij dit succes kan hij dromen van een allereerste deelname aan de Spelen’, schrijft Le Monde. ‘Hij zette in 2017 zijn eerste stappen op het ijs, na jarenlang op rolschaatsen te hebben gestaan, juist in de hoop ooit deel te kunnen nemen aan het Olympische spektakel.’
De regeringspartij zag af van het voordragen van een kandidaat
De 71-jarige oppositieleider Jennifer Geerlings-Simons is zondag door het Surinaamse parlement tot president gekozen en is daarmee de eerste vrouw aan het hoofd van de voormalige Nederlandse kolonie. De verkiezing van mevrouw Geerlings-Simons was te verwachten, aangezien de regerende partij deze week had afgezien van het voordragen van een kandidaat. Haar verkiezing tot staatshoofd, voor een ambtstermijn van vijf jaar, komt op een moment dat Suriname ‘op het punt staat een olieboom te beleven’, aldus Bloomberg.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De exploitatie van belangrijke offshore-olievoorraden, die onlangs zijn ontdekt, zal naar verwachting in 2028 van start gaan en de dagelijkse productie opvoeren tot bijna 220.000 vaten per dag, tegenover enkele duizenden vandaag. Tijdens haar toespraak voor de parlementsleden verklaarde mevrouw Geerlings-Simons zich ‘zeer bewust te zijn van de verantwoordelijkheid die nu op [haar] schouders rust’ in een land waar 20 procent van de bevolking onder de armoedegrens leeft. Verder beloofde ze de olie-inkomsten ‘ter beschikking te stellen van al [haar] medeburgers, met bijzondere aandacht voor jongeren en al diegenen die tot nu toe niet de kans hebben gehad om zich optimaal te ontwikkelen’.
Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de verkiezingen in Suriname? ‘De flinterdunne marge tussen de NDP en de VHP weerspiegelt de diepe verdeeldheid over hoe Suriname zijn economisch herstel en pas ontdekte olierijkdommen moet beheren.’
‘De NDP heeft een indrukwekkende comeback gemaakt. De partij van voormalig president Desi Bouterse heeft de meeste stemmen binnengesleept. Daarmee hebben de kiezers een krachtig signaal afgegeven: de zittende regeringspartijen zijn teruggewezen. Politieke stabiliteit is een onmisbare voorwaarde in deze cruciale fase voor Suriname. De olie- en gassector zal deze regeertermijn van groot belang blijken, en buitenlandse investeerders zoeken vooral rust, zekerheid en een voorspelbare regering.’
De partijen deden tijdens de campagneperiode algemene beloften voor de verbetering van gezondheidszorg, onderwijs en economische diversificatie. Maar ondanks dat het Zuid-Amerikaanse land aan de vooravond staat van een voorspelde oliehausse, werd er tijdens de verkiezingsperiode weinig gedebatteerd over wat de volgende regering met die inkomsten moet doen. “Het ging vooral om het verdelen van de taart – wie krijgt welke posities of ministeries – niet om wat het beste is voor het land,” aldus de organisatie Burger Initiatief (BINI).’
‘Bij de meeste stembureaus hing een feestelijke sfeer, met sympathisanten van alle partijen die met vlaggen zwaaiden en muziek maakten, elkaar overtroevend wie de beste vertegenwoordiger was. Gekleed in partijkleuren scandeerden ze tegen elke kiezer die binnenkwam: “Stem met je geweten”. Ze riepen dit ook tegen kiezers die partijkleuren van de tegenpartij droegen, met een knipoog en een grijns. Je zou kunnen zeggen dat de verkiezing van 2025 typisch Surinaams was: harmonieus en gezellig, zelfs in een competitie waarin het hoogste ambt van het land op het spel stond.’
‘De flinterdunne marge tussen de NDP en de VHP weerspiegelt de diepe verdeeldheid over hoe Suriname zijn economisch herstel en pas ontdekte olierijkdommen moet beheren. Terwijl buurland Guyana een dramatische transformatie ondergaat die wordt aangedreven door olie, kijkt Suriname nauwlettend toe. Beide landen streven ernaar de grondstoffenvloek te omzeilen die andere naties al heeft getroffen, met name de landen die te zwaar leunen op onvoorspelbare en eindige natuurlijke hulpbronnen, en andere gebieden van de economie links laten liggen.’
De onvindbare oud-president moet definitief de cel in
Het Surinaamse Hof van Justitie heeft woensdag een beroep verworpen van ex-president Desi Bouterse en zijn vier medeveroordeelden. Dat schrijft Starnieuws. De vijf wilden dat hun lange gevangenisstraffen werden opgeschort, maar het beroep werd niet-ontvankelijk verklaard, wat betekende dat het niet inhoudelijk werd behandeld door het Hof.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De advocaten van Bouterse wilden dat zijn straf verworpen zou worden. Volgens hen waren er fouten gemaakt bij het Decembermoordenproces, dat in december vorig jaar eindigde toen Bouterse twintig jaar gevangenisstraf kreeg voor zijn rol in de moorden.
De verblijfplaats van Bouterse blijft een mysterie. Nadat hij zich niet aan zijn geplande afspraak hield om zich te melden bij de gevangenis in Santo Boma, net ten zuiden van de hoofdstad Paramaribo, werden er invallen bij zijn huizen gepleegd. Ook daar was de oud-president niet. Er gaan geruchten dat hij in Cuba, Venezuela of het binnenland van Suriname zit.
Interpol heeft een ‘Red Notice’ tegen Bouterse uitgezet
Interpol heeft woensdag een ‘Red Notice’ uitgevaardigd tegen Desi Bouterse en vraagt politiediensten over de hele wereld om de 78-jarige oud-president van Suriname te arresteren als hij in hun land opduikt. Dat schrijft de Suriname Herald. Bouterse werd eind vorig jaar veroordeeld tot twintig jaar gevangenisstraf voor de Decembermoorden van 1982.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Bouterse zou zich half januari in de gevangenis melden, maar deed dat niet. Hij werd voor het laatst gezien in Suriname op 9 januari. Vier van Bouterses voormalige lijfwachten werden ook veroordeeld tot gevangenisstraf. Drie van hen meldden zich in de gevangenis om hun straf uit te zitten. Iwan Dijksteel ging op de vlucht en staat inmiddels ook op de lijst van Interpol.
Suriname plaatste de voormalige president en Dijksteel op 17 januari op de nationale lijst van gezochte personen. De twee staan nu dus ook op een internationale lijst. Volgens geruchten zou Bouterse in Venezuela of Cuba zitten, al zeggen anderen dat hij in het Surinaamse binnenland zit.
De Surinaamse autoriteiten zijn op zoek naar Dési Bouterse. Hij heeft zich vrijdag niet heeft gemeld om te beginnen aan zijn gevangenisstraf van twintig jaar. Volgens Starnieuwsis Bouterse vorige week nog gezien in het land. Vrijdag zei de vrouw van Bouterse al dat hij zich niet zou melden in de gevangenis.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De autoriteiten hadden Bouterse en vier andere veroordeelden opgeroepen om zich vrijdag bij verschillende gevangenissen in het land te melden. Slechts drie hebben dat gedaan. Het OM heeft gelijk gezegd een onderzoek in te stellen. Mogelijk is Bouterse het land ontvlucht of verblijft hij in het binnenland.
Op vrijdag waren tientallen aanhangers van Bouterse en zijn Nationale Democratische Partij naar zijn huis gekomen om hun steun te betuigen. De regering had een speciaal veiligheidsplan afgekondigd om te zorgen dat het niet tot onlusten zou komen.
Hij krijgt een speciale cel op het terrein van het Militair Hospitaal
De Surinaamse oud-president Desi Bouterse wordt naar verwachting vrijdag gearresteerd nadat hij vorige maand werd veroordeeld voor zijn rol in de Decembermoorden. Dat meldt De Ware Tijd. Hoewel hij zich moet melden in de reguliere gevangenis Santo Boma, zal hij naar verwachting later worden overgeplaatst naar het Militair Hospitaal, waar een cel wordt gebouwd voor Bouterse.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Het Openbaar Ministerie in Suriname liet eerder deze week weten dat de vijf veroordeelden van de Decembermoorden zich vrijdagochtend op diverse locaties moeten aanmelden. De andere vier veroordeelden moeten volgens het vonnis van het Hof van Justitie vijftien jaar de cel in. Bouterse is veroordeeld tot twintig jaar celstraf. Of hij zal meewerken aan zijn arrestatie is onduidelijk: eerder weigerde hij zijn vonnis in ontvangst te nemen.
De Surinaamse regering voert een speciaal veiligheidsplan uit om de rust binnen de samenleving te bewaren tijdens de uitvoering van het vonnis van Desi Bouterse, meldt haar voorlichtingsdienst donderdag. De Nationale Democratische Partij (NDP) van Desi Bouterse roept leden en sympathisanten op om zich vrijdagochtend te verzamelen in de buitenwijk van Paramaribo waar de Surinaamse oud-president woont. ‘De partij kan zich niet vinden in het vonnis’, staat in de oproep.
Vonnis zou in strijd zijn met de amnestiewet uit Suriname
Een nieuw aangesteld team van advocaten heeft namens de Surinaamse oud-president Desi Bouterse en vier andere veroordeelden gevraagd om de vonnissen in het Decembermoordenproces op te schorten. Dat schrijft De Ware Tijd. Het verzoek werd ingediend op de dag dat de termijn verliep waarop gratie kon worden gevraagd.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De advocaten voeren aan dat het Hof van Justitie, dat Bouterse veroordeelde tot twintig jaar celstraf voor zijn rol in de moorden, in hoger beroep in strijd met het recht heeft gehandeld. Bouterse en andere verdachten waren namelijk vrijgepleit van de moorden nadat in 2012 de amnestiewet werd gewijzigd door het parlement, twee jaar nadat Bouterse zelf was aangetreden als president.
De Krijgsraad in Suriname oordeelde destijds dat de amnestiewet niet van toepassing was op het Decembermoordenproces, en Bouterse werd vervolgens alsnog veroordeeld. Experts noemen de actie van zijn advocaten een wanhoopspoging, omdat er al overleg zou zijn tussen autoriteiten waar en hoe de oud-president vastgehouden zal worden.
Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week kijken we naar Suriname, waar het Hof van Justitie vorige week oud-president Desi Bouterse in hoger beroep heeft veroordeeld voor zijn rol bij de Decembermoorden in 1982.
Dit artikel verscheen woensdag in de nieuwsbrief Buiten de grenzen, exclusief voor abonnees. Wil je elke week op de hoogte blijven? Neem dan een (proef)abonnement – al vanaf €5 per maand – op 360 Magazine en abonneer je op de nieuwsbrieven.
Waar ging het proces over?
Wie Suriname zegt, zegt Desi Bouterse. Naast een achtjarige termijn als dictator van Suriname na een militaire staatsgreep in de jaren tachtig volbracht hij twee termijnen van vijf jaar als president van het land en een van de meest toonaangevende gezichten van het Suriname na de onafhankelijkheid van Nederland in 1975.
Wie Desi Bouterse zegt, zegt de Decembermoorden. Amnesty International schrijft over de moorden: ‘Op 25 februari 1980 pleegden onderofficieren van het Surinaamse leger een staatsgreep. Desi Bouterse was een van hen. Op 7 december 1982 werden zestien tegenstanders van het nieuwe militaire bewind thuis opgepakt. Ze werden afgevoerd naar Fort Zeelandia, destijds het hoofdkwartier van Bouterse, en vijftien van hen werden geëxecuteerd. De mannen waren journalisten, advocaten, professoren, vakbondsleden, soldaten en zakenmannen. De precieze omstandigheden van de executies zijn niet bekend. Uit later onderzoek bleek dat de mannen gemarteld en mishandeld waren. De gebeurtenissen kwamen bekend te staan als de Decembermoorden.’
De gevolgen van de moorden voor Suriname waren groot, schreef opinieblad Parbode in 2020. ‘De Decembermoorden zijn een trauma. Ze veroorzaakten een braindrain, twintigduizend mensen vertrokken uit Suriname. Begrijpelijkerwijs vele intellectuelen, kijk naar de beroepen van de Decemberslachtoffers. In de samenleving ontstond een zwijgcultuur; om maar geen ruzie te veroorzaken of om niet verraden te worden aan de militairen. Mensen waren constant op hun hoede. 8 december werd een taboe. Mensen spraken er niet over, of in verhullende taal. Binnen regeringskringen gebruikt men de benaming “decembergebeurtenissen”.’
En toch kwam er gerechtigheid. Tegen Bouterse werd in 2007 een strafproces geopend dat uiteindelijk zestien jaar duurde. In 2019 werd hij veroordeeld tot twintig jaar cel voor zijn rol in de moorden, maar Bouterse tekende verzet aan bij de krijgsraad. Twee jaar later werd opnieuw twintig jaar celstraf geëist door het Surinaamse OM. Tijdens het hoger beroep in januari van dit jaar bleef die strafeis staan. Bouterse bleef beroep aantekenen, en vorige week deed de hoogste rechtbank, het Hof van Justitie, uitspraak. Een beladen moment, aldus het Internationaal Gerechtshof (ICJ), dat een vertegenwoordiger naar Suriname stuurde. ‘Dit is het belangrijkste strafproces in de geschiedenis van Suriname’, zei het internationale orgaan volgens Carribean Loop News. ‘Dat er na zo veel vertragingen en omwegen een definitieve uitspraak komt, is een eerbetoon aan de moed en onafhankelijkheid van de Surinaamse rechters, het doorzettingsvermogen van de families van de slachtoffers en de veerkracht van de rechtsstaat.’
Wat was de uitspraak van het Hof?
‘Alles is minutieus voorbereid. Bouterse besliste als bevelhebber en regeringsleider in december 1982 wat er moest gebeuren, ook al heeft hij de trekker niet persoonlijk overgehaald, zo luidt het oordeel’, schrijft Starnieuws op de dag van de uitspraak. ‘De hoogste rechtbank acht het onomstotelijk bewezen dat Bouterse en zijn medestanders een vooropgezet plan hadden beraamd om de vijftien tegenstanders te doden.’
Hugo Essed, de advocaat van de nabestaanden van het Decembermoordenproces, reageerde tegenover diezelfde Surinaamse nieuwssite opgelucht. ‘Vrouwe Justitia staat weer recht overeind en haar sokkel is nu aard- en nagelvast in de Surinaamse bodem. De ellende die deze moordenaars hebben aangericht, de ellende voor de families van de slachtoffers, de ellende voor de samenleving. In feite heeft het Hof overwogen dat Bouterse in ieder geval levenslang zou moeten krijgen, maar gezien zijn leeftijd zegt het Hof, houden ze het op twintig jaar’.
Website InsightCrime, die criminaliteit en rechtspraak over de hele wereld volgt, benadrukt echter: ‘De rechters hebben de arrestatie van Bouterse niet bevolen toen ze de veroordeling bevestigden.’ Het Openbaar Ministerie moet op verzoek van het Hof overgaan tot arrestatie, maar zolang dat niet is gebeurd, zijn er nog mogelijkheden dat Bouterse zijn gevangenisstraf ontloopt, zo schrijft de site. ‘Zijn advocaat heeft verzocht om een tijdelijke opschorting van de gevangenisstraf, omdat hij een verzoek wil indienen voor gratie.’ Ook zou Bouterse nog naar het Inter-Amerikaanse Hof voor de Rechten van de Mens kunnen stappen.
Rond de uitspraak bestond de angst dat er confrontaties zouden plaatsvinden tussen voor- en tegenstanders van Bouterse. ‘De politie is alert, gesteund door andere veiligheidstroepen,’ zei minister van Justitie Kenneth Amoski in een verklaring, aldus JusticeInfo.Maar ook de politieke partij NDP, opgericht door de oud-president, lijkt zich voorlopig bij het vonnis neer te leggen.
‘Het bestuur van de NDP heeft kennisgenomen van het recent uitgesproken vonnis in hoger beroep tegen haar voorzitter, de heer D.D. Bouterse’, schrijft de partij op website Culturu. ‘De partij doet een oproep aan al haar leden en sympathisanten om gehoor te geven aan deze oproep van de voorzitter. Deze boodschap is duidelijk herhaald tijdens de massameeting van 16 december in Ocer’, schrijft de partij, toen aanhangers samenkwamen om te praten over de verkiezingen in 2025.
Gaat Bouterse daadwerkelijk de gevangenis in?
De vraag die Suriname nu bezighoudt, en waar mogelijk deze week nog antwoord op komt, is of Desi Bouterse inderdaad wordt opgepakt en vastgezet. Volgens Suriname Herald heeft het Hof immers ‘niet het rechtsstatelijke lef gehad om de gevangenneming in uitdrukkelijke bewoordingen te gelasten en verschool zich achter het OM’. De krant wijst erop dat Bouterse mogelijk het land kan ontvluchten en daarom gelijk opgepakt had moeten worden. ‘Wie vindt dat er geen vlucht- en recidivegevaar is, kan naïviteit verweten worden. Het feit dat Bouterse na de eerdere veroordeling in eerste aanleg niet gevlucht was, hoeft niet te betekenen dat hij bij het definitieve oordeel niet zal vluchten.’
Inmiddels zou Irvin Kanhai, de advocaat van Bouterse, een verzoek tot gratie hebben ingediend. Naast het feit dat Chan Santokhi als minister van Justitie een rol speelde als aanjager van het Decembermoordenproces, zou een dergelijke gratie waarschijnlijk neerkomen op amnestie, schrijft SR Nieuws, oftewel, een generaal pardon voor alle veroordeelden, en is het verzoek daarom weinig kansrijk. Aannemelijker zou een gevangenschap in een speciale gevangenis zijn.
Toch zou gratie niet volledig uitgesloten moeten worden, schrijft Jennifer Atmo, de hoofdredacteur van GFC Nieuws. ‘Het stoppen met het betitelen van het proces als politiek is essentieel voor het herstel van gerechtigheid’, schrijft Atmo, die wil dat ook aanhangers van Bouterse erkennen dat hij schuld draagt. ‘Daarnaast moet Bouterse spijt betuigen en zijn excuses aanbieden aan de samenleving. Het bekennen van schuld en verantwoordelijkheid is onontbeerlijk voor een constructief vervolg. Een ander belangrijk aspect van de voorwaarden is de compensatie aan de nabestaanden.’
‘Bouterse gaat de gevangenis niet in. Dat mag je opschrijven,’ zei vooraanstaand NDP’er Raoul Abdoelrahman na de uitspraak, meldt De Ware Tijd.Hij en verschillende andere NDP’ers zeggen, enigszins dreigend, dat het ‘om onrust te voorkomen wat hun betreft beter is om de partijleider met rust te laten’. Een andere Bouterse-aanhanger wijst in de Surinaamse krant op het feit dat de oud-president nog heel populair is in Suriname. ‘Zijn aanhang in Suriname is heel groot en mensen zijn bereid hun leven voor hem in te zetten. Suriname gaat huilen.’
Bouterse is inmiddels 78, en ook die leeftijd kan meespelen in het besluit of de oud-president wordt opgepakt en waar hij zal worden vastgehouden. Dat zegt oud-minister van Justitie Jennifer van Dijk-Silos, tevens partijgenoot van Bouterse, bij nieuwssite Waterkant.‘Hij wordt een martelaar als hij komt te overlijden [in de gevangenis]. Dan heb je hem niet doodgemaakt. Hij leeft nog in Suriname in de geest van eenieder. Die mensen, wij die gaan stemmen in 2025, gaan Santokhi politiek afmaken.’
En zo kan het Decembermoordenproces, waarvan vele, met name oudere Surinamers hoopten dat het vorige week zou worden afgerond, blijven doorsluimeren en zelfs een doorslaggevende rol spelen bij de volgende verkiezingen.
Een illegaal gegraven tunnel in het binnenland stortte in
Bij een ongeluk in een illegaal aangelegde goudmijn in het Matawai-gebied in Suriname zijn zeker tien doden gevallen. Volgens De Ware Tijd kan het dodental nog oplopen tot achttien. Er zouden nog veel lichamen onder de modder bedolven liggen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Surinaamse president Santokhi heeft een dag van nationale rouw afgekondigd en heeft het leger, de politie en zijn vicepresident Ronnie Brunswijk naar het rampgebied gestuurd. ‘Op dit moeilijke moment betuigen wij als regering onze diepste steun en medeleven aan de nabestaanden van de betrokkenen. Wij hopen op het beste en zullen er alles aan doen om de situatie snel en adequaat aan te pakken,’ zei Santokhi.
In het binnenland van Suriname wordt vaker illegaal goud gedolven. Het terrein waar de ramp plaatsvond, was van een Chinees mijnbouwbedrijf dat al eerder de autoriteiten had ingeschakeld om de illegale goudzoekers van het land te laten verwijderen. Zij waren teruggekomen om een nieuwe illegale goudmijn aan te leggen. Deze tunnel stortte maandag in.
Onder meer een politiebureau werd in brand gestoken
Inwoners van het Surinaamse dorp Pikin Saron in district Para hebben dinsdag een politiepost en een controlepost van het staatsbosbeheerbedrijf SBB aangevallen en vrachtwagens en andere voertuigen in brand gestoken. Dat schrijft De Ware Tijd. Vervolgens vielen zij een goudconcessie van het Surinaamse mijnbouwbedrijf Grassalco in het nabijgelegen Maripaston binnen, waarbij een werknemer van het bedrijf werd neergeschoten. Bij schotenwisselingen met de politie vielen vervolgens twee doden.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De regering heeft het leger richting het district gestuurd om de orde te herstellen. Website Waterkant citeert president Chan Santokhi, die zegt: ‘In de eerste plaats spreek ik mijn ernstige afkeuring uit. Deze acties horen niet thuis in onze samenleving. Alle misnoegen worden in overleg en met gesprekken uitgewerkt. Ook in dit geval zullen de grieven van de lokale bewoners op een correcte manier worden behandeld.’
Het is al meerdere weken onrustig in Para, waar de inheemse bevolking zegt geen inspraak te hebben in de mijn- en bosbouw in het gebied. Ook willen ze meer mee kunnen profiteren van de opbrengst. De groep wil een rechtszaak beginnen om de Surinaamse staat te dwingen inkomsten af te staan.
In Suriname ontbreekt het op scholen aan goede boeken en zelfs stoelen. Ook zijn er zulke tekorten in de zorg dat baby’s sterven omdat in ziekenhuizen geen plaats voor ze is. De overheid kijkt lijdzaam toe. ‘Kinderen leveren geen geld of stemmen op.’
Op de eerste schooldag leidt de schelle schoolbel leerlingen in keurige uniformen naar de klaslokalen. In verschillende scholen blijken die leeg te zijn, afgezien van de verbaasde kindergezichten en zuchtende leerkracht aan het bord. Dan maar op de grond zitten om zich over hun boeken te kunnen buigen. Andere kinderen volgen om de dag les tot er voldoende stoelen en banken voor iedereen zijn. Sommigen missen zo wekenlang de helft van de lessen. Deze situatie doet zich niet alleen in het binnenland voor, waar een nijpend tekort aan middelen voor scholen meer regel dan uitzondering is. Het probleem is voelbaar geworden in de kustvlakte, zo ook in Paramaribo waar ouders verwachten dat hun kinderen meer kansen krijgen.
‘Konden er in de vakantie geen stoelen of banken geregeld worden?’ klagen bezorgde ouders en verzorgers die zelf naar oplossingen zoeken. Scholen wijzen naar het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, dat pas bij het begin van het schooljaar naar de aanvragen voor meubilair zou kijken. In een persbericht op 8 oktober liet het ministerie weten ‘al begonnen’ te zijn met de distributie, voor het schooljaar dat op 3 oktober was begonnen. Niemand lijkt te begrijpen waarom dat niet eerder kon, maar luid klagen over de gemiste schooldagen van de kinderen doen weinigen.
Volgens onderwijsminister Marie Levens is het grotere gebrek aan meubilair dit schooljaar deels te wijten aan een toegenomen aantal leerlingen. Dat zou onder meer het gevolg zijn van de doorstroomregeling die tijdens de coronapandemie werd ingevoerd: iedereen is automatisch overgegaan naar het volgende jaar, waardoor minder kinderen uit het schoolsysteem zijn gevallen. Ook leerlingen die tijdens de pandemie maandenlang geen les kregen of konden volgen, omdat ze geen toegang hadden tot distant learning, kregen een overgangsrapport. De bewindsvrouw stelt tevens dat er steeds meer kinderen uit het binnenland naar de stad komen. Daarnaast zou veel aandacht eerst naar scholen in het binnenland zijn gegaan, die door de maandenlange wateroverlast gerenoveerd moesten worden.
Over die doorstroomregeling zijn de meningen verdeeld, blijkt uit gesprekken met leerkrachten en ouders aan de schoolpoorten. Velen vinden het een goede zaak dat geen enkel kind wordt achtergehouden omdat het thuis geen internet of laptop heeft om online les te volgen; anderen zien vooral hoe moeilijk leerlingen het in het nieuwe jaar hebben door hun achterstand in de leerstof van het vorige jaar.
Overigens doneerde de Chinese telecomgigant Huawei in mei 2020 duizend tablets aan Suriname, bestemd voor leerlingen om tijdens de pandemie toch onderwijs te kunnen genieten. First lady Mellisa Santokhi nam die tablets in ontvangst, en overhandigde daarvan tweehonderd aan het ministerie van Onderwijs. De resterende tablets hebben ‘volgens haar eigen inzichten’ een bestemming gekregen.
Achterstand
‘Omdat ze mochten overgaan, kozen veel leerlingen voor school boven rondzwerven op straat. Maar als ze hun achterstand niet kunnen inhalen, zullen ze hun motivatie om les te volgen alsnog verliezen,’ vreest Kenneth, een leerkracht in het voortgezet onderwijs. Zijn werkdruk is toegenomen: hij heeft meer leerlingen in zijn klassen, waarvan velen extra aandacht nodig hebben.
‘Eerlijk, ik denk dat mijn zoon en dochter beter het jaar hadden kunnen overdoen om de leerstof onder de knie te krijgen,’ laat Shirley, een jonge moeder van drie, zich bezorgd uit. ‘Mijn kinderen voelen zich nu niet goed in de klas en willen niet meer gaan.’
Als kinderen kansen ontzegd worden, is het moeilijk om als land te groeien. Maar waar sta je als land wanneer kwetsbare pasgeborenen niet de kans krijgen om te leven? ‘Veel zieke baby’s en te vroeg geborenen die met intensieve zorg zouden kunnen overleven, sterven omdat er geen plaats voor hen is,’ zegt een kinderarts zakelijk boven een kop koffie.
In de ziekenhuizen kunnen steeds minder zieke baby’s en kinderen worden verzorgd, doordat veel gespecialiseerde verpleegkundigen naar het buitenland vertrekken. In het grootste ziekenhuis van het land, het Academisch Ziekenhuis van Paramaribo, worden nog maar vijf van de tien bedden van de Neonatale Intensive Care Unit (NICU) ingezet, en elf van de 27 bedden op de kinderafdeling. Als een kind niet op hun afdeling terechtkan, bellen de kinderartsen van de zes ziekenhuizen elkaar op, in de hoop een ander bed te vinden. Onderling patiënten ruilen maakt deel uit van de job.
‘Kinderen leveren geen geld of stemmen op’
‘In 2020 hebben de kinderartsen in Suriname zich verenigd om een noodkreet uit te slaan, die internationale weerklank vond. De overheid heeft ons toen geld voor materiaal en ondersteuning van het zorgende personeel gegeven. Er kwam een tweede actie, waarmee we verpleegkundigen die moeilijk rondkomen benzine en supermarktbonnen konden geven.’
De arts inhaleert de dampen van de gebrande koffiebonen. ‘Het is belangrijk dat verpleegkundigen blijvend waardering krijgen. En dat ze zich kunnen specialiseren. Velen doen het niet omdat ze daarvoor een dure lening moeten afsluiten. Maar als we uit deze noodsituatie willen komen, moeten we verpleegkundigen opleiden, met een certificaat belonen, en hen motiveren om hun vakkennis aan collega’s over te dragen. Nu worden verpleegkundigen zonder officiële opleiding in het diepe gegooid, omdat het gespecialiseerde personeel van de afdelingen vertrokken is.’
‘Ook door een tekort aan apparatuur en materiaal sterven veel kinderen op de afdeling onnodig,’ vertelt de kinderarts, die onlangs voor een harde keuze werd gesteld. ‘Een vrouw is bij ons na 28 weken zwangerschap van een tweeling bevallen. Beide baby’s hadden beademing nodig, maar er was toen maar één beademingsapparaat vrij. Het was aan mij om uit te maken welk van beide kinderen het sterkst was.’
De arts staart in het lege kopje. ‘Kinderzorg staat helaas niet hoog op de politieke agenda. Kinderen leveren geen geld of stemmen op. De regering investeert liever in nieuwe oogcentra, programma’s voor niertransplantaties of andere zorg voor volwassenen die meteen weer aan het werk kunnen.’
‘Kinderzorg is ook nog eens duur, want er zijn veel middelen nodig. Per leeftijdsklasse zijn er andere verbruiksartikelen nodig: een baby kun je niet dezelfde maagsonde geven als een kind. Dat maakt onze afdelingen ook weinig populair bij ziekenhuisdirecties. Maar wat we met z’n allen moeten begrijpen is: zorg voor kinderen en volwassenen die in hun eerste levensfasen intensieve zorg hebben ontbeerd en daardoor hulpbehoevend zijn, is nog duurder. Door nu te investeren in zieke baby’s en kinderen, bespaar je duurdere behandelingen later. Hetzelfde geldt voor het onderwijs en andere sectoren die met kinderen werken: door nu in hen te investeren, zorg je voor een sterke volwassen populatie later.’ Journalisten drinken beroepsmatig veel kopjes koffie om wantrouwige blikken warm te maken voor hun priemende vragen. Ook aan de schoolpoort maakt een kopje troost de lippen los.
Schoolboeken
‘Onze schoolboeken zijn al jarenlang een probleem. Suriname wil een eigen curriculum, en afstappen van het Nederlandse lesmateriaal en schoolsysteem,’ vertelt Lilian, leerkracht op een lagere school. ‘Maar nu voelt het alsof we in spreidstand staan, met een been in elk halfslachtig systeem. Communicatie vanuit de overheid over het nieuwe Surinaamse onderwijssysteem ontbreekt. Schooldirecties en leerkrachten weten zelf amper hoe het zit, waardoor het moeilijk is om met ouders te praten. Zij verwachten betrokken te worden bij het onderwijs van hun kind.’
In Lilians klas worden verouderde Surinaamse schoolboeken gebruikt. Die werden in 1986 uitgegeven door het toenmalige ministerie van Onderwijs. In 2012 wilde de regering de schoolboeken vernieuwen. ‘Maar dat is toen niet gebeurd, niemand weet waarom.’ Er werden dat jaar Nederlandse boeken geïmporteerd voor de eerste vijf leerjaren van het lager onderwijs. ‘Maar in het zesde jaar krijgen leerlingen nog leerstof die verouderd is, of die de negenjarigen al in de Nederlandse boeken in de jaren daarvoor hebben gezien. Ik probeer daaromheen te werken.’
Grietjebie
Met een leeg bekertje in de hand loopt Lilian terug naar de klaslokalen. ‘In de Nederlandse boeken staan afbeeldingen en woorden waar Surinaamse kinderen geen voeling mee hebben.’ Wie bladert door de schoolboeken ziet sneeuw, hogesnelheidstreinen en veel witte kinderen. Een collega van het vierde jaar is tevreden met de nieuwe Nederlandse boeken die ze heeft gekregen. ‘Mijn leerlingen zijn ook enthousiast over de vormgeving.’
Het liefst zouden beide leerkrachten moderne schoolboeken krijgen waarin kinderen de Surinaamse grietjebie moeten benoemen en niet de Nederlandse huismus. ‘Het is belangrijk dat onze jeugd over haar eigen land leert. Dat zeggen we niet uit een anti-Nederlands sentiment. Integendeel, verschillende collega’s motiveren leerlingen om hard te werken, zodat ze een toekomst in Nederland kunnen hebben.’ Volgens de leerkrachten draagt het onderwijs op die manier bij aan de braindrain, een van de grootste problemen van Suriname. ‘In hun vormende jaren laten we kinderen van Nederland dromen, terwijl we hun in de eerste plaats liefde voor hun eigen land zouden moeten meegeven.’
Het allerliefst zagen de bevriende leerkrachten een curriculum dat niet zomaar Surinaams is, maar inspeelt op de verschillende culturen waaraan ons land rijk is. ‘We leren kinderen wel over de feestdagen van de verschillende bevolkingsgroepen, maar niet veel meer. Kinderen zouden zich beter voelen op school als er meer herkenbare elementen uit hun eigen leefwereld aan bod kwamen in de les. De verschillende talen die ze thuis spreken kunnen ook een uitdaging zijn.’
Er is meer koffie nodig om het gesprek over discriminatie of racisme op school te laten gaan. De vrouwen ontkennen niet dat kinderen uit bepaalde bevolkingsgroepen in sommige klassen tegen vooroordelen moeten opboksen, en soms anders worden behandeld. ‘Er zijn helaas leerkrachten en ouders die zelf nog veel bij te leren hebben.’ De leerkrachten stellen dat het niet altijd eenvoudig is om geduldig voor de klas te staan. Veel leerkrachten hebben, net zoals verpleegkundigen en andere professionals, nog een tweede en soms derde job om de eindjes aan elkaar te kunnen knopen. Door de verhoogde werkdruk, door de grotere klassen en het gat in de leerstof van sommige kinderen, slaat de vermoeidheid sneller toe. ‘Een hoger loon voor leerkrachten zou een goede stap zijn om het onderwijsniveau in Suriname op te krikken.’
Suriname wil een eigen curriculum, en afstappen van het Nederlandse lesmateriaal en schoolsysteem
Hoofdverloskundige Griselda van der Leeuw ziet nog meer gaten in het Surinaamse zorg- en onderwijssysteem. We treffen haar in het Diakonessenhuis [een ziekenhuis in Paramaribo] tussen drie afspraken door. ‘In Suriname komen tienerzwangerschappen veel voor, vooral in het binnenland, waar kinderen als rijkdom worden beschouwd,’ zo steekt ze van wal. ‘Hier bevallen meisjes van dertien, soms nog jonger. Vaak nemen de ouders van de tiener de zorg voor de baby over, maar toch vinden weinig jonge moeders de weg naar school terug. Zij moeten begeleiding krijgen om hun opleiding af te maken en meer kansen in het leven te krijgen.’
Volgens Van der Leeuw kan het ministerie van Volksgezondheid meer doen voor moeder-kindzorg in Suriname. ‘Ook voor kinderen met een verstandelijke beperking of een leerstoornis is de begeleiding niet optimaal.’ Haar collega achter de computer knikt instemmend. ‘Bepaalde scholen zullen een kind dat bijvoorbeeld mogelijk kampt met dyslexie niet snel laten onderzoeken. Ouders kunnen op eigen initiatief bij het Medisch Opvoedkundig Bureau aankloppen, maar een onderzoek kost 2000 Surinaamse dollar [ca. 53 euro]. Dat kunnen niet alle ouders betalen, en de verzekering dekt dit niet. Veel kinderen met leerstoornissen krijgen zo geen diagnose en geen begeleiding. Het gevaar bestaat dat leerkrachten de intelligentie van kinderen met een leerstoornis onderschatten, wat schadelijk is voor de ontwikkeling en het zelfvertrouwen van deze kinderen. Kinderen die wél een diagnose krijgen en naar een speciale school zouden moeten gaan, komen daar vaak op een lange wachtlijst terecht, met het gevaar dat ze op de normale basisschool tijdens die wachttijd als storend worden ervaren.’
Van der Leeuw zet zich in voor groepszwangerschapszorg die geboden wordt in het Diakonessenhuis in samenwerking met Stichting Perisur. Tijdens de sessies van de groep komen zwangere vrouwen bijeen om te spreken over de zwangerschap en het ouderschap. De verwachtende ouders wisselen hun ervaringen uit en leren van elkaar. Het doel van de groepszorg is het terugdringen van het aantal perinatale sterften (kort voor, tijdens of na de geboorte) in Suriname. ‘Wij hopen dat de nieuwe vorm van zorg vergoed zal worden door de zorgverzekeraars, want het kan in het ziekenhuis niet meer kosteloos georganiseerd worden. Perinatale zorg is erg belangrijk: de perinatale sterfte in Suriname is bijzonder hoog.’
Aandacht voor moeder-kindzorg mag er al vóór de conceptie zijn, stelt de verloskundige. ‘De promotie van een gezonde leefstijl moet plaatsvinden zodat vrouwen op een gezonde en verantwoorde wijze zwanger worden. Hierdoor kun je stoornissen die kunnen optreden in de zwangerschap en van invloed kunnen zijn op de gezondheid van de baby tijdig herkennen en eventueel behandelen.’
Gezondheid
De kinderarts deelt haar mening dat de overlevingskans van een kind begint bij de gezondheid van de ouders. Beiden zijn van mening dat er behoefte is aan voorlichtingscampagnes rond gezondheid onder de Surinaamse bevolking: ‘Die zouden mensen kunnen vertellen hoe belangrijk het is om twee keer per dag je tanden te poetsen, dat te veel suiker niet goed voor je is, dat groenten en fruit eten cruciaal is, dat je liever bruine rijst dan witte rijst kunt eten. Het zou basiskennis moeten zijn, maar dat is lang niet bij iedereen het geval.’
De arts wijst ten slotte nog naar de zorgverzekering. ‘In de klapper, het overzicht van de geneesmiddelen die door de zorgverzekering worden vergoed, wordt weinig rekening gehouden met kinderen. Er is bijvoorbeeld een medicijn dat in tabletvorm aan volwassenen wordt gegeven, en als drankje met een lichtere dosering aan kinderen. De tabletten worden vergoed, voor de drankjes moeten ouders zelf betalen.’
De levenskans van kinderen begint bij de gezondheid van hun ouders. Als ons land uit de crisis wil komen en verder wil groeien, moeten we niet alleen meer aandacht hebben voor onze jeugd, maar ook beter zorgen voor onszelf en kinderen het goede voorbeeld geven. ‘Laten we elkaar het leven wat makkelijker maken,’ sluit Lilian af. ‘Had jij nog koffie?’
Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week gaan we dieper in op de bestorming van het parlement in Suriname. Waar komt de volkswoede vandaan?
Dit artikel verscheen eerder als nieuwsbrief, exclusief voor abonnees. Wil je elke week op de hoogte blijven? Neem dan een (proef)abonnement – al vanaf €4 per maand – op 360 Magazine en abonneer je op de nieuwsbrieven.
Wat is er vrijdag precies gebeurd in Suriname?
Op het Onafhankelijkheidsplein in de Surinaamse hoofdstad Paramaribo stond afgelopen vrijdag een protest gepland tegen de regering en het beleid van president Chan Santokhi. Duizenden Surinamers waren aanwezig en het ging er aanvankelijk vreedzaam aan toe. In de middag sloeg de sfeer echter om, toen een deel van de betogers optrok richting de Nationale Assemblee, het parlement van Suriname.
Het parlementsgebouw werd bekogeld en enkele relschoppers wisten het gebouw te bestormen en door te dringen tot de centrale hal. De oproerpolitie reageerde door traangas te spuiten en rubberkogels af te schieten. Ook elders in Paramaribo liep het uit de hand, schrijft nieuwssiteWaterkant. Winkels en benzinestations werden geplunderd en journalisten werden belaagd.
De regering reageerde door sociale media in Suriname af te sluiten en kondigde een avondklok af in het centrum van de hoofdstad. Militairen werden ingezet om te helpen de orde te bewaken en er werden 128 aanhoudingen verricht. Een dag later zei de Surinaamse minister van Justitie en Politie, Kenneth Amoksi, dat er sprake was van een gecoördineerde actie van de relschoppers en dat de onlusten niet spontaan waren, maar duidelijk gepland, zo meldt nieuwssiteStarnieuws.
Stephano Biervliet, die het protest vrijdag organiseerde, is dit weekend aangehouden. Zelf zegt Biervliet geen banden te hebben met de relschoppers die plunderden en het parlement bestormden.
De Surinaamse economie staat er al jaren slecht voor. Door hoge overheidsuitgaven onder de regering-Bouterse heeft het land forse tekorten opgelopen en daarnaast zijn er onder de vorige president veel ambtenaren aangenomen. De huidige regering is van plan overheidspersoneel te ontslaan om de uitgaven op orde te krijgen. Ook wil Santokhi flink bezuinigen, en daar zijn verregaande hervormingen voor nodig.
Zo draait de regering de huidige subsidie op brandstof terug, meldt Suriname Herald, en voert zij btw in. Deze maatregelen raken de Surinamers recht in hun portemonnee. Dat de inflatie in 2022 bijna op 55 procent lag, maakt het voor veel mensen nog moeilijker het hoofd boven water te houden. En hoewel een deel van de bevolking begrijpt dat de regering van Santokhi genoodzaakt is deze hervormingen en bezuinigingen door te voeren, is er ook onvrede over andere aspecten van zijn beleid. Hij heeft de hoge verwachtingen die er bij zijn aantreden van hem waren voor veel Surinamers niet waargemaakt.
Zo zou Santokhi belangrijke banen binnen staatsbedrijven en de regering aan vrienden en familieleden hebben gegeven, terwijl hij beloofd had een einde te maken aan de vriendjespolitiek en corruptie die de Surinaamse politiek lang in zijn greep hield. Een goed voorbeeld is de aanstelling van Melissa Santokhi-Seenacherry, die aantrad in de Raad van Commissarissen van staatsbedrijf Staatsolie. Na een storm van kritiek trad ze terug. De broer van vicepresident Ronnie Brunswijk zit echter nog wel in deze commissie.
Is de positie van Santokhi hiermee in gevaar gekomen?
Binnen de regeringscoalitie bestaat al langer onvrede over Santokhi. De kleinere regeringspartij Nationale Partij van Suriname (NPS) stapte afgelopen week zelfs uit de regering. Desondanks behoudt de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP) van Santokhi samen met de Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelingspartij (ABOP) van vicepresident Ronnie Brunswijk een meerderheid en kan hij dus verder regeren. Santokhi benadrukte maandag in een toespraak in het parlement dat zijn regering geen andere keus heeft dan moeilijke maatregelen te nemen, bericht Dagblad Suriname.
Wat de protesten aangeven, is dat de onvrede groot is onder Surinamers en dat men er zelfs niet voor terugdeinst om geweld te gebruiken. Santokhi staat nu voor een groot dilemma: moeten de bezuinigingen verder worden doorgevoerd of (deels) worden teruggedraaid? Arme Surinamers die hard geraakt worden door de economisch zware tijden zullen moeten worden gecompenseerd, wellicht door de olie-, goud- en houtsector zwaarder te belasten. Santokhi zelf zal niet snel aftreden, mede omdat er momenteel geen verkiezingen kunnen worden uitgeschreven in Suriname vanwege een gat in de wet, maar als hij de onvrede niet serieus neemt, kan de instabiliteit in Suriname de komende maanden flink toenemen.
Enkele dagen nadat een woedende menigte het nationale parlement in de Surinaamse hoofdstad Paramaribo bestormde, zijn autoriteiten in het land bezig verantwoordelijken aan te houden en herhaling te voorkomen. De politie heeft bij monde van justitieminister Kenneth Amoksi toegegeven niet voorbereid te zijn geweest op de onlusten, meldt Starnieuws. Voor de komende dagen is het centrum van Paramaribo grotendeels afgesloten, net als het aangelegen district Wanica.
Vanwege de protesten en de daaropvolgende rellen zijn 128 mensen opgepakt. Twintig mensen raakten gewond, onder meer door traangaskogels die werden afgevuurd door de oproerpolitie. Naast wegblokkades in Paramaribo zijn overheidsgebouwen extra beveiligd. Ook heeft het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken het reisadvies voor Suriname aangepast. Reizigers wordt nu aangeraden voorlopig niet naar drukbezochte plekken te gaan.
Stephano Biervliet, die het protest vrijdag organiseerde, is dit weekend aangehouden. Zelf zegt Biervliet geen banden te hebben met de relschoppers die plunderingen aanrichtten en het parlement bestormden. Volgens de protestleider waren de relschoppers goed georganiseerd en ging het om een vooropgezette actie, een observatie die gedeeld wordt door de Surinaamse politie.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
