Tag: wzz

  • Wat zij zeggen over het vierde jaar van de oorlog in Oekraïne

    Wat zij zeggen over het vierde jaar van de oorlog in Oekraïne

    Wat schrijven internationale commentatoren over de vier jaar durende oorlog in Oekraïne? ‘Vandaag de dag (…) dreigt de oorlog steeds meer op de achtergrond van de internationale politiek te verdwijnen.’

    Christian Caryl – columnist

    Foreign Policy

    ‘Deze oorlog heeft talloze voorspellingen gelogenstraft. De aanvankelijke consensus onder westerse militaire experts was een snelle Oekraïense nederlaag – en niet zonder reden (…). Een enkeling ging tegen de consensus in, maar niemand had de volstrekt onwaarschijnlijke details die volgden kunnen schetsen. Niemand voorspelde het razendsnelle tempo van innovatie op het slagveld, het buitensporig hoge aantal Russische slachtoffers of de vele manieren waarop het conflict de wereldpolitiek heeft veranderd.’


    Radityo Dharmaputra – docent Internationale Betrekkingen

    Ukrajinska Pravda

    ‘Nu de oorlog zijn vijfde jaar ingaat, dient zich een nieuwe uitdaging aan: normalisering. In de eerste maanden van de grootschalige Russische invasie domineerden beelden van verwoeste steden en ontheemde burgers de wereldwijde krantenkoppen. Vandaag de dag (…) dreigt de oorlog steeds meer op de achtergrond van de internationale politiek te verdwijnen. Hij dreigt op te gaan in een overvolle wereldagenda door conflicten in het Midden-Oosten, spanningen rond Iran en de toenemende rivaliteit tussen de VS en China.’


    Sergej Majdoekov – schrijver

    Süddeutsche Zeitung

    ‘Of het conflict op het slagveld, door uitputting of met een door de omstandigheden afgedwongen politiek akkoord zal eindigen, valt nog te bezien. Wel duidelijk is dat Europa deze tijd gebruikt om zichzelf te versterken – vastbesloten om niet passief in een tweede verdedigingslinie te blijven, maar om de capaciteit op te bouwen om elke toekomstige confrontatie met Rusland af te schrikken en te weerstaan.’


    Leonid Ragozin – freelance journalist

    Al Jazeera

    ‘Het westerse beleid tegenover Rusland en Oekraïne van de afgelopen dertig jaar is een catastrofale mislukking gebleken, wat een onuitputtelijke bron van politieke brandstof heeft opgeleverd voor [rechts-populistische] anti-establishment-activisten. Het voortdurende uitstel van vrede in Oekraïne komt voort uit het feit dat te veel mensen te veel hebben geïnvesteerd in onrealistische uitkomsten van de oorlog (…). Maar dit gaat gepaard met een enorme prijs die Oekraïners betalen met hun leven en de toekomst van hun land.’

  • Wat zij zeggen over het ICE-optreden in Minneapolis

    Wat zij zeggen over het ICE-optreden in Minneapolis

    Wat schrijven internationale commentatoren over get optreden van ICE in Minneapolis? ‘De VS staan op de rand van een autoritaire machtsovername.’

    Francine Prose – lid van de Amerikaanse Academie van Kunsten en Letteren

    The Guardian

    ‘De VS staan op de rand van een autoritaire machtsovername. In Minneapolis werden een onschuldige dichter en een IC-verpleger van een veteranenziekenhuis in koelen bloede vermoord door federale agenten (…). Intimidatie en geweld worden ingezet tegen de inwoners van Minneapolis, van wie sommigen bang zijn hun huis te verlaten uit angst om geslagen, gearresteerd en geboeid te worden, of ze nu Amerikaanse staatsburgers zijn, asielzoekers of buitenlanders die hier al tientallen jaren vreedzaam wonen en werken. Dáár moeten we aandacht aan besteden. Al het andere is slechts afleiding.’


    Hoofdredactioneel commentaar

    The Washington Post

    ‘De onrechtmatige dood van Alex Pretti, een 37-jarige verpleger in Minneapolis, markeert een keerpunt in de tweede ambtstermijn van Donald Trump. Zijn massale deportatiecampagne is een morele en politieke mislukking gebleken, waardoor Amerikaanse burgers zich woedend en onveilig voelen (…) De meeste Amerikanen willen een veilige grens en vinden dat gewelddadige criminelen moeten worden uitgezet. Dat is een belangrijke reden waarom Trump terugkeerde naar het Witte Huis. De buitensporige acties van het afgelopen jaar zouden echter zijn presidentschap kunnen ondermijnen en tot meer tragedies kunnen leiden.’


    Redactioneel commentaar

    Le Monde

    ‘De verontwaardiging na de dood van Alex Pretti had moeten leiden tot meer bewustwording van de misstanden van de ICE (..) Helaas is dit absoluut niet gebeurd. Trump lijkt vastbesloten om de situatie nog verder op te stoken (…) Massale protesten zouden hem in staat stellen de Insurrection Act in te roepen, een uitzonderlijke wet die de inzet van gewapende troepen voor politieoperaties mogelijk maakt (…) Tien maanden voor de tussentijdse verkiezingen, die traditioneel ongunstig uitpakken voor de partij in het Witte Huis, is zo’n chantageactie zeer verontrustend.’


    Nicole Russell – columnist

    USA Today

    ‘Ik ben woedend over de dood van Renée Good. Maar ik ben ook woedend dat de gekozen leiders van Minnesota zich onmiddellijk tegen de ICE hebben gekeerd. Dat is geen goed teken voor de inwoners van Minnesota, die geneigd zijn tot rellen (…). Wat er met Good is gebeurd, is verschrikkelijk. Maar ICE-agenten zijn niet “op eigen houtje” te werk gegaan. Ze handhaven de bestaande immigratiewetgeving. Democraten in Minnesota zouden er goed aan doen deze in­ spanningen te steunen, in plaats van ertegen in te gaan en burgers zelfs aan te moedigen tot verzet.’

  • Wat zij zeggen over de VN-resolutie over Gaza

    Wat zij zeggen over de VN-resolutie over Gaza

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de VN-resolutie over Gaza? ‘Het is duidelijk dat de resolutie geen duurzame oplossing vertegenwoordigt, maar eerder een regeling die is opgelegd om het imago van de VS te redden.’

    Sayid Marcos Tenorio – historicus en expert Internationale Betrekkingen

    Middle East Monitor

    ‘Het is duidelijk dat de resolutie geen duurzame oplossing vertegenwoordigt, maar eerder een regeling die is opgelegd om het imago van de VS te redden en Israël te beschermen tegen de verantwoordelijkheden die het volgens het internationaal recht moet dragen. De Veiligheidsraad, zogenaamd de bewaker van de wereldvrede, heeft opnieuw ingestemd met de legitimering van het door het Witte Huis gefabriceerde narratief. Het is al decennialang hetzelfde patroon: wanneer westerse bondgenoten misdaden plegen, trekt de VN zich terug, zwijgt of fungeert als instrument om de koloniale status quo te handhaven.’


    Yara Hawari – codirecteur van pro-Palestijnse denktank Al-Shabaka

    Al-Shabaka

    ‘In plaats van dit moment aan te grijpen om rechtvaardigheid en aansprakelijkheid na te streven en een precedent voor de mensheid te scheppen, heeft de VN – via de Veiligheidsraad – er opnieuw voor gekozen om haar eigen normen en principes te overtreden vanwege de Amerikaanse druk en de bijna volledige wereldwijde eerbied voor Trump. Sterker nog, ze beloont de VS, een medeplichtige aan genocide, met controle over Gaza en het potentieel lucratieve wederopbouwproces, terwijl ze tegelijk het Israëlische regime ontheft van al zijn verantwoordelijkheden als illegale bezettingsmacht.’


    Isaac Herzog – president van Israël

    The Times of Israel

    Ik hoop dat Europa afstand neemt van zijn oude aannames en het beschuldigen van Israël en de Palestijnse leiders en natie duidelijk oproept om te hervormen en om te stoppen met het betalen van terroristen en met het aanmoedigen van de retoriek die terroristen aanmoedigt. Er moet een veel intensievere dialoog komen tussen Israëliërs en Palestijnen. We moeten een hoopvolle toekomst mogelijk maken en ik hoop dat deze resolutie van de Veiligheidsraad, plus de intermenselijke activiteiten en nieuwe initiatieven, tot een positieve uitkomst zullen leiden.’


    Aleš Gaube – journalist

    Dnevnik

    ‘Omdat er geen brede steun is voor enig ander plan om twee staten voor twee volkeren te creëren, is een slechte oplossing met een slecht plan het enige pragmatische alternatief voor een nieuwe Israëlische oorlog in Gaza. Of dit de tand des tijds zal doorstaan ​​en daadwerkelijk zal resulteren in een Palestijnse staat, is zeer de vraag. In Washington is er namelijk niets veranderd als het gaat om dubbele normen ten opzichte van Israël en de Palestijnen. Israël heeft nooit de druk ervaren die herhaaldelijk op de Palestijnen wordt uitgeoefend om hun beleid te veranderen.’

  • Wat zij zeggen over de erkenning van de staat Palestina

    Wat zij zeggen over de erkenning van de staat Palestina

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over erkenning van de staat Palestina? ‘Symbolische gebaren zoals erkenning worden vaak voorgesteld als daden van morele moed, terwijl ze in werkelijkheid een diplomatieke dekmantel zijn.’

    Richard Gowan – VN-directeur International Crisis Group

    Just Security

    ‘Premier Benjamin Netanyahu heeft een lange staat van dienst als het gaat om het tarten van de rest van de VN-leden. Tijdens zijn laatste bezoek aan de VN gaf hij vanuit zijn hotelkamer opdracht tot de moord op Hezbollah-leider Hassan Nasrallah. Een scenario dat diplomaten zorgen baart, is dat Netanyahu – die onlangs verklaarde dat er “geen Palestijnse staat zal komen” – op het erkenningsproces zou kunnen reageren door plannen aan te kondigen om delen van de Palestijnse gebieden formeel te annexeren.’


    Jane Kiel – zionist

    Jerusalem Post

    ‘De oorlog had allang voorbij kunnen zijn en kan morgen eindigen als de gijzelaars worden vrijgelaten en Hamas de wapens neerlegt en zich volledig overgeeft. Hamas heeft nog steeds de touwtjes in handen en de gijzelaars worden nog steeds op brute wijze gevangen gehouden. En toch belonen regeringen over de hele wereld hen nu met een niet-bestaande staat, volgens Hamas “een vrucht van het bloedbad van 7 oktober”. Ja, terrorisme loont, het vermoorden van Joden loont. Het erkennen van een staat die nooit heeft bestaan is schandalig.’


    Inès Abdel Razek – Bestuursvoorzitter Palestine Institute for Public Democracy

    Al-Shabaka

    ‘Symbolische gebaren zoals erkenning worden vaak voorgesteld als daden van morele moed, terwijl ze in werkelijkheid een diplomatieke dekmantel zijn. Zelfs pro-Israëlische lobbyisten erkennen dat dergelijke stappen niets veranderen aan de realiteit. Ze geven staten de mogelijkheid betrokken te lijken terwijl ze hun wettelijke verplichtingen om sancties op te leggen aan Israël omzeilen. (…) De Palestijnen blijven achter zonder gerechtigheid of eigen staat, met een groeiende kloof tussen hun realiteit en de internationale prestaties.’


    Nesrine Malike

    The Guardian

    ‘De erkenning van een Palestijnse staat is een grote stap en we zullen de komende dagen veel “beter laat dan nooit” horen. Maar het potentiële belang van deze stap is verminderd door de kolossale gebeurtenissen van de afgelopen twee jaar: oorlogsmisdaden en wreedheden waarop de wereld nog steeds niet evenredig heeft gereageerd. Als de volgende stappen allemaal “beter laat dan nooit” zijn, is de totale som van deze historische acties, voor zover ze het lot van ook maar één Palestijn ter plaatse zullen veranderen, nul.’

  • Wat zij zeggen over de verkiezingen in Bolivia

    Wat zij zeggen over de verkiezingen in Bolivia

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de verkiezingen in Bolivia? ‘De Boliviaanse politiek zal zichzelf opnieuw moeten uitvinden op zijn weg naar een parlementair systeem.’

    Pedro Gianello – speciaal gezant

    Clarín

    ‘De verandering in de politieke en economische visie waarvoor de Bolivianen hebben gestemd, kan worden gezien als het gevolg van verschillende economische problemen. Al maanden staan er lange rijen auto’s bij tankstations. In een economie die dringend behoefte heeft aan buitenlandse valuta, heeft de Boliviaanse peso (Bs) een vaste wisselkoers ten opzichte van de dollar van 6,96 Bs, wat een parallelle dollar mogelijk heeft gemaakt. Dit leidt tot prijsstijgingen, met name van basisvoedingsmiddelen, en ook tot tekorten.’


    Persbureau EFE

    El Comercio

    ‘Over twee maanden zullen de Bolivianen hun volgende president kiezen in een tweede ronde. Dit is nooit eerder voorgekomen, aangezien de tweede ronde pas in 2009 in de huidige grondwet werd opgenomen. Deze volgt als geen van de kandidaten meer dan 50 procent van de geldige stemmen behaalt of minimaal 40 procent met een voorsprong van ten minste tien procentpunten op de nummer twee. Centrist Rodrigo Paz Pereira behaalde 32,14 en de rechtse ex-president Jorge Tuto Quiroga 26,81 procent van de stemmen.’


    RTVE – nationale Spaanse omroep

    RTVE

    ‘De resultaten van de eerste stemronde betekenen dat links de macht verliest na een bewind van twee decennia onder Evo Morales en Luis Arce, die op 8 november het presidentschap zal overdragen aan de winnaar van de tweede ronde. Morales nam geen deel aan deze verkiezingen vanwege een grondwettelijke bepaling die hem verbiedt zich opnieuw kandidaat te stellen, omdat hij het land al drie termijnen heeft geregeerd, en geen politieke partij heeft. Morales heeft opgeroepen om de verkiezingen te boycotten.


    Juan Pablo Chamón – onderzoeker

    Worldcrunch

    ‘De winnaar van de verkiezingen staat voor de complexe taak tegemoet te komen aan de vraag van de samenleving naar het herstel van een institutioneel bestuur na twee decennia van dominantie door sterke mannen. De Boliviaanse politiek zal zichzelf opnieuw moeten uitvinden op zijn weg naar een parlementair systeem. Bolivia moet andere vrienden kiezen, zijn alliantie met de autoritaire as van Venezuela, Rusland, Iran en China opgeven en opnieuw banden aanknopen met open democratieën om het land bij zijn transitie te ondersteunen.’

  • Wat zij zeggen over de Amerikaanse aanvallen op Iran

    Wat zij zeggen over de Amerikaanse aanvallen op Iran

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de Amerikaanse aanvallen op Iran? ‘De eenzijdige aanval zal Iran stimuleren om zo snel mogelijk een bruikbare bom te bemachtigen.’

    Amir Tibon – journalist en schrijver Haaretz

    Haaretz

    ‘Het is hoogst onwaarschijnlijk dat Iran het hierbij laat zitten. Het land staat voor een dilemma: een zware vergeldingsactie brengt grotere risico’s met zich mee, maar maakt de zaken ook ingewikkeld voor Trump, die beloofde dat dit een korte en succesvolle missie zou worden.

    Als Irans reactie meevalt, kan Trump de overwinning uitroepen. Zo niet, dan zal Trump een hoge politieke prijs moeten betalen voor het starten van een impopulaire oorlog, tegen zijn eigen belofte in dat hij “de vredespresident” zou zijn.’


    Belén Fernández – schrijver en columnist Al Jazeera

    Al Jazeera

    ‘Wie de aanvallen toejuicht en wijst op het “repressieve” karakter van Irans regering, doet er goed aan de voorgeschiedenis nog eens te bekijken. In 1953 orkestreerde de CIA een staatsgreep tegen de democratisch gekozen leider van Iran, die de weg vrijmaakte voor de heerschappij van de bloeddorstige sjah. Terwijl Amerikaanse media zich in bochten wringen om illegale aanvallen op een soevereine natie te rechtvaardigen, kan de hypocrisie van twee kernmachten die nucleaire “dreigingen” willen bestrijden, niet genoeg worden benadrukt.’


    David Hearst – commentator en analist Middle East Eye

    Middle East Eye

    ‘De eenzijdige aanval zal Iran stimuleren om zo snel mogelijk een bruikbare bom te bemachtigen. Als Netanyahu en Trump denken dat ze Iran kunnen weerhouden van de productie van een kernbom door de Iraanse zelfverdedigingsmiddelen te ontmantelen, hebben ze het goed mis. Elke nucleaire strateeg zal je vertellen dat hoe zwakker en minder betrouwbaar conventionele strijdkrachten zijn, hoe afhankelijker een kernmacht is van zijn kernbommen en hoe meer bereid om die als eerste noodweer in te zetten.’


    Rick Moran – opinieschrijver PJ Media

    PJ Media

    ‘Trumps besluit om Iraanse kerncentrales aan te vallen is het gevolg van historische missers van generaties van leiders. Alle presidenten van George Bush sr. tot en met Joe Biden erkenden de Iraanse nucleaire dreiging, maar weigerden actie te ondernemen. Hun verdedigers zullen aanvoeren dat de Iraanse dreiging destijds niet “existentieel” was. Ze stelden actie uit, in de hoop dat een opvolger zou doen wat zij niet wilden doen. Trump doet dat nu. De aanvallen brengen risico’s met zich mee. Maar deze gok moest absoluut worden gewaagd.’

  • Wat zij zeggen over de verkiezingen in Suriname

    Wat zij zeggen over de verkiezingen in Suriname

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de verkiezingen in Suriname? ‘De flinterdunne marge tussen de NDP en de VHP weerspiegelt de diepe verdeeldheid over hoe Suriname zijn economisch herstel en pas ontdekte olierijkdommen moet beheren.’

    Nita Ramcharan – mede-eigenaar van Starnieuws

    Starnieuws

     ‘De NDP heeft een indrukwekkende comeback gemaakt. De partij van voormalig president Desi Bouterse heeft de meeste stemmen binnengesleept. Daarmee hebben de kiezers een krachtig signaal afgegeven: de zittende regeringspartijen zijn teruggewezen. Politieke stabiliteit is een onmisbare voorwaarde in deze cruciale fase voor Suriname. De olie- en gassector zal deze regeertermijn van groot belang blijken, en buitenlandse investeerders zoeken vooral rust, zekerheid en een voorspelbare regering.’


    Ank Kuipers – Journalist

    Reuters

     De partijen deden tijdens de campagneperiode algemene beloften voor de verbetering van gezondheidszorg, onderwijs en economische diversificatie. Maar ondanks dat het Zuid-Amerikaanse land aan de vooravond staat van een voorspelde oliehausse, werd er tijdens de verkiezingsperiode weinig gedebatteerd over wat de volgende regering met die inkomsten moet doen. “Het ging vooral om het verdelen van de taart – wie krijgt welke posities of ministeries – niet om wat het beste is voor het land,” aldus de organisatie Burger Initiatief (BINI).’


    Marvin Hokstam – journalist

    The Daily Herald

     ‘Bij de meeste stembureaus hing een feestelijke sfeer, met sympathisanten van alle partijen die met vlaggen zwaaiden en muziek maakten, elkaar overtroevend wie de beste vertegenwoordiger was. Gekleed in partijkleuren scandeerden ze tegen elke kiezer die binnenkwam: “Stem met je geweten”. Ze riepen dit ook tegen kiezers die partijkleuren van de tegenpartij droegen, met een knipoog en een grijns. Je zou kunnen zeggen dat de verkiezing van 2025 typisch Surinaams was: harmonieus en gezellig, zelfs in een competitie waarin het hoogste ambt van het land op het spel stond.’


    Denis Chabrol – journalist & Patricia Laya – bureauchef Venezuela 

    Bloomberg

     ‘De flinterdunne marge tussen de NDP en de VHP weerspiegelt de diepe verdeeldheid over hoe Suriname zijn economisch herstel en pas ontdekte olierijkdommen moet beheren. Terwijl buurland Guyana een dramatische transformatie ondergaat die wordt aangedreven door olie, kijkt Suriname nauwlettend toe. Beide landen streven ernaar de grondstoffenvloek te omzeilen die andere naties al heeft getroffen, met name de landen die te zwaar leunen op onvoorspelbare en eindige natuurlijke hulpbronnen, en andere gebieden van de economie links laten liggen.’

  • Wat zij zeggen over de nalatenschap van paus Franciscus

    Wat zij zeggen over de nalatenschap van paus Franciscus

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de nalatenschap van paus Franciscus? ‘Atheïsten en agnosten rouwen voor het eerst massaal om de dood van een paus.’

    Cecilia González – journalist

    El Tiempo

    ‘Hij zette zich in voor de armen. Hij was eenvoudig, nederig en bracht gelovigen en niet-gelovigen dichter bij de kerk. Hij kwam op voor de gemarginaliseerden. Hij was de eerste progressieve paus, niet bang om de machtigen te bekritiseren. Hij was een politiek en religieus leider aan wie nu al een wonder kan worden toegeschreven: atheïsten en agnosten rouwen voor het eerst massaal om de dood van een paus vanwege zijn toespraken over humanisme, pacifisme, milieubewustzijn, sociale rechtvaardigheid en mensenrechten.’


    Élie Fayad – redacteur

    L’orient-Le Jour

    ‘Tijdens de twaalf jaar van zijn pontificaat heeft Franciscus de publieke opinie flink in beroering weten te brengen. Volgens conservatieven zou de paus zich hebben bezondigd aan ontoelaatbare progressieve uitspattingen, zoals in zijn beroemde “wie ben ik om te oordelen”- toespraak tot homoseksuelen. Zijn heftige uitspraken over abortus stelden juist progressieven enorm teleur. Hetzelfde geldt voor zijn terughoudende benadering van de plaats van vrouwen in de kerk en de strijd tegen seksueel misbruik binnen religieuze instellingen.’


    Ross Douthat – columnist

    The New York Times

    ‘In de praktijk gebruikte Franciscus zijn macht vaak net zoals zijn voorgangers: om afwijkingen van zijn autoriteit te controleren en te onderdrukken. Alleen waren de doelwitten deze keer andersdenkende conservatieven en traditionalisten, in plaats van progressieven en modernisten. Maar juist door die nieuwe vorm van conflict, waarbij katholieken die gewend waren aan dezelfde kant te staan als het Vaticaan, plotseling lijnrecht tegenover het pauselijk gezag kwamen te staan, hielp hij het gezag van zijn ambt te demystificeren.’


    Thomas van Celano – anonieme Roomse priester

    UnHerd

    ‘Franciscus was uniek wat betreft zijn talent om de wereldopinie te manipuleren (…) en zijn buitengewone sloopvaardigheid. Tijdens zijn regeerperiode is er weinig wezenlijks bereikt. De financiën van het Vaticaan blijven een puinhoop, de inkomsten daalden gestaag. De Heilige Stoel heeft nog steeds geen duidelijk leiderschap getoond rond seksueel misbruik, ook al is dit begonnen in de lagere rangen van de kerk. Gewone geestelijken zijn gedemoraliseerd en verbijsterd, en het aantal mensen dat zich meldt om gewijd te worden is drastisch gedaald.’

  • Wat zij zeggen over de arrestatie van burgemeester Imamoğlu van Istanbul 

    Wat zij zeggen over de arrestatie van burgemeester Imamoğlu van Istanbul 

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de arrestatie van burgemeester Imamoğlu van Istanbul? ‘De regering heeft de grens overschreden die het autoritaire systeem van Turkije scheidt van een volledige autocratie in Russische stijl, waarin de president zijn tegenstanders uitkiest en verkiezingen puur voor de show zijn.’

    Gönül Tol – schrijver en journalist

    Foreign Affairs

    ‘Al jaren verwijdert de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan de controle op
    zijn eigen macht en manipuleert hij staatsinstellingen om zijn partij electorale
    voordelen te geven, maar tot nu toe is de Turkse oppositie in staat geweest om
    levensvatbare kandidaten op te stellen om zijn bewind aan te vechten (…) Door
    de burgemeester van Istanbul uit de politiek te zetten, heeft de regering de
    grens overschreden die het autoritaire systeem van Turkije scheidt van een
    volledige autocratie in Russische stijl, waarin de president zijn tegenstanders
    uitkiest en verkiezingen puur voor de show zijn
    .’


    Jamie Dettmer – opinieredacteur

    Politico

    De Turkse president Recep Tayyip Erdoğan heeft jarenlang de democratie
    uitgehold, afwijkende meningen gesmoord en het leger en het
    ambtenarenapparaat van het land gezuiverd
    . Nu lijkt het erop dat hij dit
    geopolitieke moment heeft uitgekozen om de nalatenschap van Mustafa Kemal
    Atatürk, de seculiere stichter van de Republiek Turkije, ten grave te dragen.
    Hoe moeten we anders de stappen interpreteren van de islamistische populist
    tegen de seculiere partij CHP, die werd opgericht door Atatürk, en de opsluiting
    van de populaire burgemeester van Istanbul, Ekrem Imamoğlu?’


    Hoofdredactie The Economist

    The Economist

    ‘Erdoğan heeft een groot risico genomen door erop te wedden dat het voordeel
    van het verwijderen van een toprivaal opweegt tegen de kosten van het uithollen
    van de democratie in Turkije. Op ten minste één punt kan hij gelijk hebben
    gehad: de reactie vanuit Europa is ingetogen. Europese mogendheden hopen dat
    Turkije kan deelnemen aan een vredesmacht na een mogelijk staakt-het-vuren in
    Oekraïne en meer in het algemeen een grotere rol kan spelen in de Europese
    veiligheid
    .’


    Ben Hubbard – verslaggever Turkije

    The New York Times

    Sommige Europese leiders hebben de arrestatie van Imamoğlu bekritiseerd als
    antidemocratisch, maar hoge Amerikaanse functionarissen hebben er weinig
    over gezegd
    . De recente wereldwijde gebeurtenissen hebben Erdoğan in een
    goede positie geplaatst. De regering-Trump heeft weinig zorgen geuit over hoe
    Amerikaanse partners hun landen besturen. En de vrees dat de Verenigde
    Staten hun steun aan Oekraïne in de oorlog met Rusland zullen intrekken, heeft
    Europese landen ertoe aangezet om de defensiebanden met Turkije strakker aan
    te halen, en die zullen ze mogelijk niet in gevaar willen brengen.’

  • Wat zij zeggen over de vredesdeal tussen de VS en Rusland 

    Wat zij zeggen over de vredesdeal tussen de VS en Rusland 

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de vredesdeal tussen de VS en Rusland? ‘Sommige Europese staten beginnen een toekomst te zien waarin ze in hun eentje verantwoordelijk zijn voor hun veiligheid.’

    Tim Ross en Jacopo Barigazzi – redacteur en correspondent 

    Politico

    ‘Een oorlog dwingt mensen om kant te kiezen. En Donald Trump lijkt de kant te kiezen van Poetin. Trump heeft de nachtmerries van de Oekraïners en hun bondgenoten werkelijkheid gemaakt en de trans-Atlantische relatie die de Europese veiligheid sinds 1945 schraagde op zijn kop gezet. Europese politici beginnen in te zien hoe ingrijpend hun wereld is veranderd: ze moeten omgaan met een Amerika dat in het beste geval sceptisch en in het slechtste geval vijandig staat tegenover de oude wereld die zij vertegenwoordigen.’  


    Volodymyr Ariev – lid van de partij Europese Solidariteit  

    The Kyiv Independent

     ‘Er zijn twee fundamentele dingen die bij de vredesbesprekingen niet ter discussie gesteld mogen worden. Ten eerste is het onaanvaardbaar om de claims van de agressor op de bezette gebieden te erkennen. Ten tweede kunnen we geen beperkingen op ons leger, beperkingen op het aantal wapens of zelfopgelegde beperkingen op het aangaan van militaire allianties accepteren. Deze twee rode lijnen moeten in beton gegoten worden. Voor de rest denk ik dat er tot op zekere hoogte bewegingsruimte is.’ 


    Stephen Collinson – politiek verslaggever 

    CNN

     ‘Het resultaat van Trumps poging om een einde te maken aan de oorlog hangt ervan af of zijn snelle deal kan voorzien in een vrede die Oekraïne in staat stelt te overleven, de grenzen en veiligheid van Europa veiligstelt en voorkomt dat de illegale invasie van Rusland wordt beloond. Trump heeft weinig interesse getoond in een van deze drie doelen. Maar elke partij in het proces heeft serieuze belangen en aanzienlijke invloed. Daarom zal het beëindigen van de oorlog veel te complex zijn om dat binnen 24 uur te bereiken.’  


    Ruth Deyermond – universitair hoofddocent post-Sovjetveiligheid 

    The Moscow Times

     ‘Sommige Europese staten beginnen een toekomst te zien waarin ze in hun eentje verantwoordelijk zijn voor hun veiligheid. Ze zullen zich de moeilijke vraag moeten stellen hoe Europa zichzelf kan verdedigen zonder een geloofwaardige Amerikaanse nucleaire paraplu. Nog moeilijker is dat ze moeten nadenken over de vraag of de VS een bedreiging kunnen worden en hoe daarop te reageren. Dit alles wordt bemoeilijkt door de aanwezigheid van pro-Russische regeringen binnen de NAVO en de impact van Russische inmenging.’

  • Wat zij zeggen over 2025

    Wat zij zeggen over 2025

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over 2025? ‘2025 wordt het jaar waarin de rekening vereffend wordt tussen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en zijn aartsvijand Iran.’

    Redactioneel commentaar

    The Jerusalem Post

     ‘2025 wordt het jaar waarop de rekening vereffend wordt tussen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en zijn aartsvijand Iran. De ervaren Israëlische leider is klaar om zijn strategische doelen te verwezenlijken: zijn militaire controle over Gaza versterken, de nucleaire ambities van Iran dwarsbomen en munt slaan uit de ontmanteling van Teherans bondgenoten – Hamas, Hezbollah en de afzetting van de Syrische president Bashar al-Assad. (…) Terwijl de invloed van Iran afneemt, ontpopt Israël zich als de dominante macht in de regio.’


    Zanny Minton Beddoes – hoofdredacteur

    The Economist

     ‘Trump heeft vaak gezegd dat hij de oorlog in Oekraïne in één dag wil beëindigen (…). Als Trump Oekraïne onder druk zet om territoriale verliezen te accepteren, maar een veiligheidsgarantie biedt die Vladimir Poetin duurzaam afschrikt, zal Amerika’s (en Trumps) geloofwaardigheid toenemen. Maar als hij Oekraïne dwingt tot een scheve vredesovereenkomst die het land kwetsbaar maakt voor Rusland, heeft Poetin gewonnen. Het voortbestaan van Oekraïne zal dan afhangen van de vraag of de Europeanen het land kunnen verdedigen.’


    Tina Fordham – geopolitiek analist

    Fordham Global Foresight 

     ‘De val van Assad is geen Fluwelen Revolutie en helaas zal het waarschijnlijk niet het “Berlijnse Muur”-moment voor Syrië zijn. Na zo’n lange periode van interne conflicten en zonder instellingen of leiders die de bouwstenen leveren voor een toekomstige orde, ziet de toekomst er niet rooskleurig uit, en dat zou de regionale instabiliteit kunnen vergroten. Turkije bevindt zich in de sterkste positie om te bemiddelen bij een akkoord, waarbij de belangrijkste prioriteit van Ankara altijd het minimaliseren van de Koerdische ambities is geweest.’


    Yan Xuetong – bijzonder hoogleraar internationale betrekkingen

    Universiteit van Tsinghua

     ‘China’s leiders zijn niet bang voor Trump. Ze hebben veel geleerd van zijn eerste termijn. Zijn neiging tot economisch protectionisme zal leiden tot verdere geschillen, maar Beijing denkt dat het zulke confrontaties wel aankan. Bovendien zal Trumps dubieuze toewijding aan Amerikaanse bondgenoten andere landen aanmoedigen om zich in te dekken en banden aan te knopen met Beijing om de onvoorspelbaarheid van Washington te compenseren. De kans op militaire confrontaties met de Verenigde Staten is ook klein.’ 

  • Wat zij zeggen over het arrestatiebevel van het ICC tegen Benjamin Netanyahu

    Wat zij zeggen over het arrestatiebevel van het ICC tegen Benjamin Netanyahu

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over het arrestatiebevel van het ICC tegen Benjamin Netanyahu? ‘Hij ontkent uiteraard schuld, maar als hij het beste voor zijn land zou willen, zou Netanyahu nu naar Den Haag gaan om zijn onschuld te bewijzen – of om zijn straf te aanvaarden.’

    Marcus Rubin – commentator

    Politiken

     ‘Het arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof tegen de Israëlische premier Benjamin Netanyahu is een historische mijlpaal. Nooit eerder is een leider van een democratisch land dat bondgenoot is van de VS en Europa gearresteerd voor oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Het laat zien dat niemand, zelfs niet de vrienden en bondgenoten van het Westen, boven de wet staat. Netanyahu ontkent uiteraard schuld, maar als hij het beste voor zijn land zou willen, zou hij nu naar Den Haag gaan om zijn onschuld te bewijzen – of om zijn straf te aanvaarden.’


    Hoofdredactie

    The Times

     ‘Voor Israëliërs, van wie velen geen fan zijn van hun premier, is het bevel een klap in het gezicht van hun democratie; het stelt de acties van hun leger in Gaza gelijk aan die van de meest nihilistische en bloeddorstige terroristische groepering in de recente geschiedenis, Hamas. Dat onschuldige inwoners van Gaza, onder wie duizenden kinderen, het afgelopen jaar zwaar hebben geleden, staat buiten kijf. Maar het Israëlische rechtssysteem is bij uitstek het forum voor het strafrechtelijk onderzoeken van het Israëlische beleid. De rechtszaak van het ICC zal alleen maar meer ophef creëren, geen helderheid.’


    Hoofdredactie

    Le Monde

     ‘De tienduizenden burgerslachtoffers, de omvang van de verwoestingen, zowel aan huizen als aan essentiële infrastructuur, en de voortdurende gedwongen verplaatsing van de bevolking, zijn allemaal bewijzen tegen Israël. Ze tonen aan dat het democratische karakter van Israël op zichzelf het land niet beschermt tegen schendingen van het internationaal recht. Het ICC had geen beslissing hoeven nemen als soortgelijke klachten in onderzoek waren in Israël. Dit is niet het geval, integendeel, gezien de brede steun aan de bombardementen die dag na dag tientallen Palestijnse ­burgers blijven doden.’


    Benjamin Netanyahu – minister-president van Israël

    X

     ‘De antisemitische beslissing van het Strafhof is een modern Dreyfusproces, en zal op dezelfde manier eindigen. Geen oorlog is rechtvaardiger dan de oorlog die Israël in Gaza voert sinds 7 oktober 2023, toen de terroristische organisatie Hamas een moorddadige aanval begon en het grootste bloedbad tegen het Joodse volk aanrichtte sinds de Holocaust. De beslissing om een arrestatiebevel tegen mij uit te vaardigen werd genomen door een malafide hoofdaanklager die zichzelf probeert te redden van beschuldigingen van seksuele intimidatie, en bevooroordeelde rechters die gemotiveerd zijn door antisemitische haat tegen Israël.’

  • Wat zij zeggen over het jaarlijkse VN-klimaatrapport

    Wat zij zeggen over het jaarlijkse VN-klimaatrapport

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over het jaarlijkse VN-klimaatrapport? ‘De dominante modellen van economische groei duwen de planeet richting instorting, met mogelijk onomkeerbare gevolgen voor mensen en economieën.’

    Persbericht

    VN-Milieuprogramma

    ‘Landen moeten (…) snelle resultaten gaan boeken, anders is de doelstelling van het Akkoord van Parijs om de opwarming van de aarde te beperken tot 1,5 graden Celsius in 2100 binnen een paar jaar dood en ligt de doelstelling van ruim onder de 2 graden op de intensive care. Volgens de huidige klimaatdoelen is de wereld op weg naar een wereldwijde temperatuurstijging van 2,6 tot 2,8 graden deze eeuw. Erger nog, het huidige beleid is ontoereikend om zelfs aan deze doelen te voldoen. Als er niets verandert, stevenen we af op een temperatuurstijging van 3,1 graden.’


    Thomas Hummel – klimaatredacteur

    Süddeutsche Zeitung

    ‘De opwarming van de aarde wordt voornamelijk veroorzaakt door de exploratie en verbranding van olie, gas en kolen. Maar heeft de internationale gemeenschap op de klimaattop van 2023 in Dubai niet besloten om afscheid te nemen van fossiele brandstoffen? En zich te richten op hernieuwbare energie? Dat maakt niet uit. Big oil in Amerika en Europa en olie- en gasproducerende landen als Rusland en Saoedi-Arabië denken dat ze de macht hebben om dit te negeren. Hetzelfde geldt voor de regering van China, die alleen al verantwoordelijk is voor twee derde van alle nieuwe kolencentrales ter wereld.’


    Mariana Mazzucato en Vera Songwe – economen

    Project Syndicate

    ‘Als we niet van koers veranderen, zal de opwarming van de aarde naar verwachting meer dan 3 graden Celsius bedragen, wat zal leiden tot een verlies van minstens 18 procent van het wereldwijde bbp tegen 2050. De dominante modellen van economische groei duwen de planeet richting instorting, met mogelijk onomkeerbare gevolgen voor mensen en economieën. (…) De klimaatcrisis is een direct gevolg van economische keuzes. Om de richting van economische groei te veranderen zodat deze de planetaire grenzen respecteert, moeten groene industriële strategieën drastisch op de schop om zo een transformatie van de hele economie te stimuleren.’


    Jonathan Watts – klimaatredacteur

    The Guardian

    ‘Wat als hoop het probleem is? Wat als hoop het antidepressivum is dat ons allemaal comfortabel apathisch houdt, terwijl we het volste recht hebben om verdrietig, bezorgd, tot actie aangezet of gewoon boos te zijn? (…) Nieuw onderzoek toont aan dat mensen die klimaatgerelateerd leed ervaren eerder geneigd zijn om collectieve actie te ondernemen. De geschiedenis laat daarentegen zien dat gefabriceerd optimisme kan leiden tot zelfgenoegzaamheid en het ontlopen van verantwoordelijkheden. (…) Als je niet verontrust bent over wat er gebeurt met de planeet, dan steek je je kop in het zand.’

  • Wat zij zeggen over de aanval met exploderende piepers en portofoons in Libanon

    Wat zij zeggen over de aanval met exploderende piepers en portofoons in Libanon

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de aanval met exploderende piepers en portofoons in Libanon? ‘Dergelijke buitenproportionele aanvallen, die illegaal zijn, zijn niet alleen ongekend, maar kunnen ook tot normalisatie leiden.’

    Hoofdredactie

    The Guardian

    De pieperbommen waren duidelijk bedoeld voor individuele burgers – diplomaten en politici – die niet direct deel­namen aan de vijandelijkheden. Het plan leek tot gevolg te hebben wat juristen ‘excessieve incidentele schade aan burgers’ noemen. Dergelijke buitenproportionele aanvallen, die illegaal zijn, zijn niet alleen ongekend, maar kunnen ook tot normalisatie leiden. Als dat het geval is, staat de deur open voor andere staten om het oorlogsrecht op de proef te stellen. De VS moeten ingrijpen en hun bondgenoot in toom houden.’



    Issa Goraieb – columnist

    L’Orient-Le Jour

    Duizenden militieleden tegelijkertijd verwonden is niets minder dan een oorlogsverklaring waar Hezbollah waarschijnlijk niet aan kan ontsnappen. De realiteit is dat een langdurige oorlog tegen Hezbollah zal leiden tot talloze burgerslachtoffers in alle delen van Israël en dat de gevechten niet langer beperkt ­zullen blijven tot de noordgrens. Alsof dat nog niet genoeg is, is Israël verwikkeld in een intern politiek getouwtrek dat een slechte maffiafilm waardig is, en waarvan het script alleen geschreven kon zijn door Benjamin Netanyahu zelf.



    Avi Issacharoff – journalist

    Yediot Aharonot

    Dit een belangrijke toevoeging aan de onomwonden terroristische staat van dienst van Israël. Net als in Gaza trekt deze staat zich niets aan van de burgerslachtoffers die zijn aanvallen op militieleiders kunnen veroorzaken. En als de gebruikte procedure inderdaad een treffend voorbeeld is van psychologische oorlogsvoering, als het zelfs een sinistere wereldprimeur is, dan roept dat een heleboel vragen op. Hezbollah, een glazen kamer in een glazen huis: dat is de boodschap die ons gisteren werd over­gebracht door een verraderlijke piep.



    Scott Kahn – podcasthost

    The Times of Israel

    Hezbollah heeft de afgelopen elf maanden meer dan achtduizend raketten op Israël afgevuurd, in een poging om zo veel mogelijk Israëlische burgers te doden. Terwijl Israël niets heeft gedaan om Hezbollah of Libanon te beledigen – behalve bestaan. Dinsdag werd Hezbollah aangevallen met piepers die het exclusieve bezit waren van Hezbollah-terroristen. Als een Libanees burger niet was aangesloten bij Hezbollah, bezat hij of zij geen explosieve pieper. Een meer morele en ethische undercoveroperatie tegen terroristen is ondenkbaar. 

  • Wat zij zeggen over de halvering van de Duitse steun aan Oekraïne

    Wat zij zeggen over de halvering van de Duitse steun aan Oekraïne

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de halvering van de Duitse steun aan Oekraïne? ‘Dit soort verdeeldheid speelt Poetin in de kaart en draagt bij aan zijn vastberadenheid om te pakken wat hij pakken kan in Oekraïne.’

    Tonia Mastrobuoni – journalist

    La Repubblica

     Kwaadwillende tongen zullen zeggen dat Olaf Scholz een manier heeft gevonden om zijn gevaarlijkste rivaal, minister van Defensie Boris Pistorius, die niet alleen zijn partijgenoot is, maar bovenal al meer dan een jaar de populairste politicus in Duitsland is, een hak te zetten. (…) Maar de kop in zondageditie van de Frankfurter Allgemeine Zeitung bevestigt waar al dagenlang over gespeculeerd werd, namelijk dat de regeringsmeerderheid in Berlijn opnieuw een broos akkoord over de begroting heeft bereikt. Scholz is gezwicht voor de dwang van minister van Financiën Christian Lindner, die geobsedeerd is door een begrotingsevenwicht, en heeft de financiering voor Oekraïne verlaagd.’


    Daniel Bössler – parlementair redacteur in Berlijn

    Süddeutsche Zeitung

     Wat de Oekraïners hoop geeft, is dat ze niet alleen zijn. Wat hen beangstigt, is dat de vastberadenheid van hun westerse medestanders lijkt af te nemen. Het laatste nieuws uit Duitsland is bijzonder verontrustend. De Oekraïners krijgen de indruk dat ze het slachtoffer zijn geworden van een ruzie in de stoplichtcoalitie over de begroting. Als dit werkelijkheid wordt, zijn de gevolgen voor Oekraïne fataal. (…) Scholz heeft vaak genoeg gewaarschuwd voor wat een overwinning van het Russische imperialisme voor Europa zou betekenen. Dit moet bepalend zijn voor actie.’


    Oleksi Makejev – ambassadeur van Oekraïne in Duitsland

    Frankfurter Allgemeine Zeitung

     ‘Duitsland heeft een lange, hobbelige weg afgelegd om Oekraïne te steunen. Vandaag de dag redden Duitse wapens levens. Duitsland doet veel, maar niet genoeg in vergelijking met wat nodig is om Oekraïne te laten winnen. Dit geldt ook voor andere Europese staten die, in tegenstelling tot de Baltische, Noordse, Midden- en Oost-Europese staten, nog steeds niet hebben begrepen wat er op het spel staat. Omdat ze Rusland nooit als buurland hebben ervaren – maar zelfs dat kan veranderen als Rusland onze zwakte bespeurt.’


    Sergey Radchenko – politicoloog

    The Guardian

     Waar Poetin van profiteert is de onzekerheid onder de Europeanen, die nog steeds over hun schouders kijken om te zien wat de VS wel of niet zullen doen met Oekraïne. Europa is hopeloos verdeeld tussen landen die de ambitie hebben om een krachtiger standpunt in te nemen over Oekraïne, maar niet de middelen hebben om dat te doen (zoals de Baltische staten en Polen), en landen die de middelen hebben maar duidelijk niet de ambitie (Duitsland). Dit soort verdeeldheid speelt Poetin in de kaart en draagt bij aan zijn vastberadenheid om te pakken wat hij pakken kan in Oekraïne.