Tag: wzz

  • Wat zij zeggen over de vrijlating van Julian Assange

    Wat zij zeggen over de vrijlating van Julian Assange

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de vrijlating van Julian Assange? ‘De langdurige detentie van Assange is eindelijk voorbij, maar het gevaar dat zijn vervolging vormt voor de rechten van journalisten blijft bestaan.’

    Thomas Kirchner – politiek redacteur

    Süddeutsche Zeitung

     ‘Assange heeft ongemakkelijke feiten aan het licht gebracht, waaronder oorlogsmisdaden en corruptie tijdens de Amerikaanse interventies in Afghanistan en Irak, met gevaar voor zijn eigen vrijheid. (…) Assange hield echter een gebrek aan afstand tot autoritaire regeringen in het algemeen en in het bijzonder Rusland onder het bewind van Vladimir Poetin. Zo ontstaat een gespleten beeld van Assange. Voor sommigen is hij degene die democratisch-imperiaal despotisme en overmoed aan het licht heeft gebracht, voor anderen een volgzame helper of zelfs een nuttige idioot van een autoritaire macht die precies staat voor het tegenovergestelde van de transparantie en vrijheid die Wikileaks eigenlijk wilde bevorderen.’

    Alan Rusbridger – werkte ooit als journalist samen met Assange

    CNN

     ‘Julian Assange is in sommige opzichten een journalist. Hij is ook uitgever, ondernemer, activist, klokkenluider, informatieanarchist en hacker. Dat geldt voor veel van deze nieuwe generatie internetstrijders. (…) Voor veel journalisten is Assange echter geen echte “journalist” en ze zien niet echt in wat zijn lot te maken heeft met dat van hen. Ik denk dat dat een vergissing is. (…) Wie weet hoe Assange over een tientallen jaren zal worden gezien, maar zijn zaak is er een die journalisten zou moeten stimuleren om hem te steunen – al was het maar omdat het belang van de Pentagon Papers-zaak zo gemakkelijk kan worden teruggedraaid.’

    Kenneth Roth – voormalig directeur Human Rights Watch

    The Guardian

     ‘De langdurige detentie van Julian Assange is eindelijk voorbij, maar het gevaar dat zijn vervolging vormt voor de rechten van journalisten blijft bestaan. Zoals algemeen bekend is, dreigt de vervolging van Assange door de Amerikaanse overheid onder de Spionage Act gewone journalistieke praktijken te criminaliseren. Helaas hebben Assanges schuldbekentenis en zijn vrijlating uit de gevangenis niets gedaan om die dreiging te verminderen. (…) Als deze praktijken strafbaar zouden worden gesteld, zou ons vermogen om het handelen van de overheid te controleren ernstig worden aangetast.’

    Srećko Horvat – filosoof

    Al Jazeera

     ‘Terwijl we Julians vrijheid vieren, moeten we echter niet de ogen sluiten voor de ernstige misdaad die tegelijkertijd niet alleen tegen hem, maar ook tegen de journalistiek en de vrijheid van meningsuiting wordt begaan. Julian is gedwongen schuldig te pleiten voor een verzonnen “misdaad” na jaren van willekeurige detentie, maar degenen die verantwoordelijk zijn voor de echte misdaden die hij aan het licht bracht – onder andere het doden van Reuters-journalisten en Irakese burgers door Amerikaanse troepen – lopen nog steeds vrij rond.’

  • Wat zij zeggen over de erkenning van de Palestijnse staat door Ierland, Spanje en Noorwegen

    Wat zij zeggen over de erkenning van de Palestijnse staat door Ierland, Spanje en Noorwegen

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de erkenning van de Palestijnse staat door Ierland, Spanje en Noorwegen? ‘Idealiter had de tweestatenoplossing vóór de erkenning van de staat Palestina moeten komen.’

    Hoofdredactioneel commentaar

    The Irish Times

     ‘Hoewel Ierland in 1980 de eerste EU-lidstaat was die het idee van een Palestijnse staat onderschreef, heeft het lang geduurd om dit streven om te zetten in daadwerkelijke erkenning. De aankondiging van [premier] Micheál Martin in het Ierse parlement dat Ierland en verschillende EU-bondgenoten dit zullen doen, is een welkome en diplomatieke erkenning van de realiteit van Palestijns zelfbestuur op de Westelijke Jordaanoever, en een gepaste politieke vermaning voor Israël.’


    Hoofdredactioneel commentaar

    El Español

     ‘[Eerder] heeft El Español in twijfel getrokken of de houding van de [Spaanse] regering het resultaat is van een geopolitieke positie in plaats van electoraal opportunisme gericht op de Spaanse kiezers. (…) De invloed van Spanje in het Midden-Oosten is minimaal, zowel wat betreft Israël als de Arabische landen. (…) De erkenning van een Palestijnse staat zou worden gezien als een stimulans voor de uitroeiing van Israël door Iran en zijn proxy’s in de regio. Als een “prijs” zonder dat daar iets tegenover staat voor de slachting van 7 oktober.


    Francesca Basso – correspondent Brussel

    Corriere della Sera

    ‘De meeste EU-landen zijn voorstander van de “twee volkeren-twee staten”-oplossing. Maar de tegenstand van de Israëlische premier Netanyahu draagt bij aan de verdeeldheid binnen de Unie, die moeite heeft om met één stem te spreken als het gaat om Israël vanwege de verschillende gevoeligheden, zoals ook duidelijk werd na de verzoeken van het Internationaal Strafhof (ICC) om arrestatiebevelen uit te vaardigen tegen Netanyahu, zijn minister van Defensie Gallant en de belangrijkste leiders van Hamas.’


    Hoofdredactioneel commentaar

    Aftenposten

    ‘Het besluit is in overeenstemming met wat lange tijd het officiële standpunt van Noorwegen is geweest: dat de Palestijnen recht hebben op een eigen staat. Noorwegen gelooft ook dat er geen vrede in het Midden-Oosten kan zijn zonder een tweestatenoplossing. De premier gelooft dat erkenning de gematigde krachten in Palestina en Israël en degenen die zich inzetten voor een tweestatenoplossing versterkt. Maar idealiter had de tweestatenoplossing vóór de erkenning van de staat Palestina moeten komen.’

  • Wat zij zeggen over de verkiezingswinst van Geert Wilders

    Wat zij zeggen over de verkiezingswinst van Geert Wilders

    Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de verkiezingswinst van Geert Wilders? ‘Wilders wordt soms de “Nederlandse Trump” genoemd, maar ging al lang voor de voormalige Amerikaanse president de politiek in.’

    Lage landen

    De verkiezingswinst van de PVV houdt niet alleen de gemoederen in Nederland bezig, maar werd ook ruimschoots geanalyseerd door de internationale media. Commentaren uit de Europese pers over de Nederlandse ruk naar extreemrechts, zoals The New York Times het noemt, kun je in dit artikel vinden.

    John Psaropoulos – Europacorrespondent, Qatar

    Al Jazeera

    ‘Anti-islam- en anti-EU-retoriek zijn historisch gezien de belangrijkste elementen in de agenda van Wilders. In 2002, toen hij lid was van de VVD, had het Nederlandse publiek daar nog moeite mee. Maar antimoslim­sentimenten namen toe in het land nadat filmmaker Theo van Gogh in 2004 was vermoord. Wilders begon in dat jaar een nieuwe partij, die in 2006 Partij voor de Vrijheid (PVV) werd gedoopt. Sindsdien pleit hij ervoor dat Nederland de vergunningen van Syriërs intrekt en de Koran verbiedt.’


    Redactioneel commentaar, Marokko

    TelQuel

    ‘Wilders wordt soms de “Nederlandse Trump” genoemd, maar ging al lang voor de Amerikaanse ex-president de politiek in. Marokkanen “tuig” noemend en wedstrijden uitschrijvend voor karikaturen van de profeet Mohammed bouw­de hij een carrière op met een strijd tegen de vermeende “islamitische inva­sie” van het Westen. Noch aanvaringen met de wet (die hem schuldig bevond aan het beledigen van Marokkanen) noch doodsbedreigingen, waardoor hij sinds 2004 onder politiebescherming staat, hebben hem afgeschrikt.’


    Luke McGee – redacteur Europese politiek, Verenigde Staten

    CNN

    ‘De opkomst van het Europese populisme is niet bepaald nieuw. Italië heeft momenteel de meest rechtse regering sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog en Slowakije heeft in september de links-populistische Robert Fico herkozen. De EU is over het alge­meen goed in het beteugelen van dit soort leiders. In sommige gevallen wordt hun impact verzacht door financiële beloftes of maatregelen die gericht zijn op hun thuispubliek, zoals grenscontroles. Maar ze in huis hebben kan zeker ook tot problemen leiden.’

  • Wat zij zeggen over 12 maanden Giorgia Meloni

    Wat zij zeggen over 12 maanden Giorgia Meloni

    Wat schrijven Internationale commentatoren en opiniemakers over het eerste jaar van Giorgia Meloni als premier van Italië? ‘Haar regering heeft laten zien dat ze kan meespelen in de internationale arena, maar nu begint de tweede helft en het publiek mompelt: “Ik had op meer gehoopt.”’

    Tommaso Ciriaco & Emanuele Lauria – journalisten

    La Repubblica

    ‘Meloni heeft met een ongekend aantal missies geïnvesteerd in buitenlands beleid en onvoorwaardelijke steun aan Oekraïne getoond. Dat levert echter geen concrete resultaten op voor brandende binnenlandse kwesties. Hoge energiekosten en inflatie verzwakken de koopkracht en de staatsschuld heeft een recordhoogte bereikt. De markten zijn voorzichtig, ook vanwege belasting op de extra winsten van de banken. Nu de campagne voor de Europese verkiezingen begint, lijkt de angst voor instabiliteit aan te wakkeren.’


    Antonio Polito – politiek redacteur

    Corriere della Sera

    ‘Zo wordt er in Italië en elders naar Meloni gekeken, na haar eerste twaalf maanden: haar regering heeft laten zien dat ze kan meespelen in de internationale arena, maar nu begint de tweede helft en het publiek mompelt: “Ik had op meer gehoopt.” De regering heeft nog niet gescoord, ondanks beloftes op het gebied van migratie en belastingen. 

    In de peilingen staat Meloni nog steeds sterk, mede dankzij een totaal gebrek aan een alternatief. Het zijn gouden tijden voor de regering… die niet eeuwig zullen duren.’


    Marc Beise – Italië-correspondent

    Süddeutsche Zeitung

    ‘Voor de Europese verkiezingen in juni 2024 wil Meloni rechts verenigen. Maar ze heeft bondgenoten nodig. Voorheen waren dat extreemrechts in Hongarije en Polen. Maar zo duidelijk zijn de zaken niet meer. In Spanje, dat Meloni goed kent, heeft extreemrechts de verkiezingen verloren. Ja, ze heeft onlangs haar oude vriend c bezocht. Maar het is ook mogelijk dat ze zich – met tegenzin – op het centrum zal oriënteren, op zoek naar nauwere banden met conservatieven, die haar tot nu toe op afstand hielden.’


    Frank Hornig – Italië-correspondent

    Der Spiegel

    ‘Meloni wil de balans in de EU doen doorslaan. Nu, negen maanden voor de Europese verkiezingen, werken haar getrouwen aan een alliantie met rechts-populistische en conservatieve partijen. Na een overwinning zou rechts Europa zich moeten verenigen om het continent te domineren. Ze doet dit vaardiger dan Salvini, die als minister van Binnenlandse Zaken half Europa tegen zich in het harnas joeg met zijn racistische migratiebeleid. Vergeleken met hem doet Meloni alsof het belang van vluchtelingen vooropstaat.’

  • Wat zij zeggen over sportswashing door Saoedi-Arabië

    Wat zij zeggen over sportswashing door Saoedi-Arabië

    Internationale commentatoren en opiniemakers over sportswashing door Saoedi-Arabië. ‘Het zijn niet alleen voetballers zoals feestbeest Neymar die het koninkrijk een warm hart toedragen. Waarom verwachten we van atleten meer morele scrupules dan van politici?’

    Christoph Gastinger – sportredacteur

    Die Presse

    ‘Aangetrokken door astronomische salarissen zijn dit jaar al meer dan dertig bekende professionals van voetbalclubs als Liverpool, Barcelona of Chelsea naar Saoedi-Arabië verhuisd. Hun huidige clubs heten Al Ahli, Al Nassr of Ettifaq FC. Deze ontwikkelingen op de transfermarkt doen de fundamenten van het wereldvoetbal al schudden. Als sterren als Kylian Mbappé of Erling Haaland zouden vertrekken, zou Europa zeker een probleem hebben. Mbappé heeft in ieder geval het eerste aanbod van Saoedi-Arabië afgeslagen.’


    João Vieira Pereira – redacteur 

    Expresso

    ‘Saoedi-Arabië produceert elke dag voor een miljard euro aan olie en kan het zich veroorloven om eindeloos veel geld uit te geven aan voetbal. Vinden we het goed wanneer spelers echte competities en liefde voor hun club inruilen voor ettelijke miljoenen? Nee. Vinden we het erg dat ze dat doen in een land waar mensenrechten systematisch worden geschonden? Uiteraard. Maar voetbal is al lang business geworden. Financiële foul play werd door de vingers gezien – en nu is het te laat.’


    Cathrin Gilbert – chef entertainment

    Die Zeit

    ‘Natuurlijk speelt sportswashing een rol, maar er zijn ook andere redenen. In het land is enorm veel interesse voor entertainment en luxeproducten, zoals apparaten van Apple, schoenen en voetbalshirts van Nike. Waarom zouden de Saoedi’s van een afstand moeten toekijken in FC Bayern München-shirts als ze hun eigen competitie kunnen kopen, die ook nog eens aantrekkelijk en succesvol voetbal biedt? Alleen dan krijgt het fan-zijn betekenis en genereert het zelfvertrouwen en identificatie.’


    Hoofdredactioneel commentaar  

    Le Monde

    ‘De ambitieuze kroonprins Mohammad bin Salman probeert natuurlijk het imago goed te praten dat is aangetast door mensenrechtenschendingen en het toenemende aantal executies. Maar het zijn niet alleen voetballers zoals feestbeest Neymar die het koninkrijk een warm hart toedragen. Presidenten Joe Biden en Emmanuel Macron hebben vaak contact met Mohammad bin Salman, die onlangs ook werd uitgenodigd voor een bezoek aan het VK. Waarom verwachten we dat atleten meer morele scrupules hebben dan politici?

  • Wat zij zeggen over de wereldwijde bosbranden deze zomer

    Wat zij zeggen over de wereldwijde bosbranden deze zomer

    Internationale commentatoren en opiniemakers over de bosbranden die deze zomer woeden in Noord-Amerika, Europa en Azië. ‘Dit nieuwe normaal is abnormaal – en het is dodelijk.’

    Marsha Lederman – columnist, Toronto 

    The Globe and Mail

    ‘Als je een klimaatscepticus kent, kijk je misschien uit naar een volgende ontmoeting, zodat je al het bewijs kunt presenteren dat deze vreselijke zomer te bieden heeft. Op veel plekken is dit het ergste seizoen ooit als het gaat om natuurbranden. Ongekende hittegolven en bosbranden in Noord-Amerika, Europa en Azië hebben mensen gedood, huizen verwoest en de levensomstandigheden ondraaglijk gemaakt. Deze verhalen mogen op geen enkel moment alledaags worden. Dit nieuwe normaal is abnormaal – en het is dodelijk.’


    Helena Smith – correspondent Griekenland, Turkije en Cyprus

    The Guardian

    ‘In een land dat gehard is door de realiteit van het omgaan met verzengende hittes en met een bijpassend lexicon – wetenschappers in Athene, de zuidelijkste metropool van Europa, waren de eersten ter wereld die hittegolven namen gaven – lijken er plotseling geen woorden te zijn voor temperaturen die records breken en zo langdurig zijn. “Zonder einde en krachtig”, zo drukte een weerman het uit; “ongekend”, zo zei een andere weerman. Maar steeds vaker hoor ik ook een andere zin: “Griekenland is het nieuwe Dubai.”’


    Marine Rafenberg – correspondent Griekenland

    Le Monde

    ‘Een studie uit 2021 van het onafhankelijke onderzoekscentrum Dianeosis schat dat tegen 2050 het aantal dagen dat Griekenland door hittegolven zal worden getroffen per jaar met 15 à 20 zal toenemen; het aantal dagen met een hoog brandrisico zal met 15 tot 70 procent stijgen en extreme weersverschijnselen zullen veel vaker voorkomen. Maar volgens veel milieuactivisten is ook het gebrek aan preventie en ­gecoördineerd overheidsbeleid verantwoordelijk voor deze terugkerende branden.’


    Peter Yeung – klimaatjournalist

    The Telegraph

    ‘De vooruitgang van Bangladesh bij het omgaan met natuurrampen staat in schril contrast met de situatie in Europa, waar de afgelopen jaren 180 Duitsers omkwamen door plotselinge overstromingen, talloze doden vielen als gevolg van ongekende bosbranden in Frankrijk, Spanje en Griekenland, en een historische hittegolf op het continent vorig jaar meer dan 61.000 levens eiste. De Europese autoriteiten haasten zich nu om rampenbestrijdingssystemen op te zetten – en ze kijken daarbij naar Bangladesh voor advies.’

  • Wat zij zeggen over de gevolgen van de opstand van Prigozjin voor Poetin

    Wat zij zeggen over de gevolgen van de opstand van Prigozjin voor Poetin

    Internationale commentatoren en opiniemakers over de gewapende opstand van de Wagner-groep van Jevgeni Priogozjin tegen de Russische legerleiding op 24 juni.

    Lucian Kim – oud-Moskou-correspondent NPR

    Foreign Policy

    ‘Ondanks de dramatiek van de situatie zou een opstand door de engste mensen van Rusland niet moeten verrassen. Het Kremlin liet Prigozjin rekruteren in gevangenissen, Wagners strijdmacht zat vol veroordeelden. Jevgeni Prigozjin was voor het Kremlin lange tijd de man voor de vuile zaakjes, van de inmenging met zijn trollenfabrieken in de Amerikaanse verkiezingen van 2016 tot de heimelijke gevechten in Oekraïne, Syrië en de Centraal-Afrikaanse Republiek.’


    Andrew Roth – correspondent Moskou

    The Guardian

    ‘Hoewel ze openlijk bloedvergieten hebben vermeden, is het moeilijk voor te stellen dat Vladimir Poetin en Jevgeni Prigozjin zich ooit nog met elkaar zullen verzoenen. De Russische leider heeft een politiek motief om hard op te treden tegen zijn eigenzinnige krijgsheer en loopt anders het risico zwak over te komen, een kardinale zonde in de Kremlinpolitiek. Bovendien heeft de Russische leider nooit bekendgestaan als iemand die verraad vergeeft.’


    Anton Troianovski – correspondent Moskou

    The New York Times

    ‘De belangrijkste test voor Poetin was loyaliteit, en Prigozjin begreep dat, ondanks zijn kritiek. “Ik luister naar Poetin,” zei hij in mei. Maar na meer dan twintig jaar te hebben geprofiteerd van zijn band met Poetin, wierp hij de laatste flarden van die loyaliteit weg en stortte Rusland in de grootste politieke crisis in drie decennia, toen zijn troepen de macht overnamen in de zuidwestelijke stad Rostov aan de Don en dreigden Moskou aan te vallen.’


    Gary Kasparov – oud-wereldkampioen schaken en voorzitter Human Rights Foundation

    Twitter

    ‘Dat Poetin door deze gebeurtenissen het vertrouwen heeft verloren van oligarchen, voormalige trawanten en ambtenaren, is van groter belang voor het voortbestaan van zijn regime dan dat zijn rivalen zich nu aangemoedigd voelen. Een capo di tutti capi garandeert bescherming in ruil voor loyaliteit: bescherming van fortuinen, van autoriteit. Met het afnemen van die bescherming neemt ook de loyaliteit af.’