Het is een nieuw teken van Britse toenadering tot de EU
Downing Street heeft zondag aangekondigd dat het Verenigd Koninkrijk zich voorbereidt op gesprekken om deel te nemen aan de lening van 90 miljard euro die de Europese Unie aan Kyiv heeft verstrekt. ‘Dit is een volgend teken van de toenadering tot de Europese Unie die de Britse regering nastreeft’, merkt de BBC op.
Premier Keir Starmer zal naar verwachting maandag tijdens een top van de Europese Politieke Gemeenschap in Jerevan, Armenië, verklaren dat Londen wil samenwerken met de zevenentwintig EU-lidstaten om Oekraïne te helpen aan essentiële militaire uitrusting, aldus zijn kantoor.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Deze lening, die vorige maand door de EU werd goedgekeurd, is bedoeld om ongeveer twee derde van de behoeften van Oekraïne voor de komende twee jaar te dekken. Daarbij is het grootste deel van het geld bestemd voor militaire uitgaven, nu Kyiv zich verdedigt tegen de oorlog die Rusland de afgelopen vier jaar heeft gevoerd.
Bovendien zal het Verenigd Koninkrijk, dat sinds het begin van de oorlog in 2022 brede sancties tegen Rusland heeft ingesteld, deze week een nieuwe reeks ‘zware sancties’ aankondigen die gericht zijn op Russische bedrijven, met als doel de militaire toeleveringsketens te verstoren, aldus de Britse regering.
Starmer wil bij de VS steun werven voor veiligheidsgaranties
Op zondag kwamen in Londen vijftien Europese leiders bijeen op een defensietop om afspraken te maken over de veiligheid van Oekraïne en Europa. De Britse premier en gastheer Keir Starmer beloofde een ‘coalitie van bereidwilligen’ te vormen om een vredesakkoord in Oekraïne te verdedigen en dat in te dienen bij Washington. Starmer hoopt op die manier Amerikaanse steun te werven voor veiligheidsgaranties voor Kyiv tegen Rusland. Volgens de Labour-politicus zouden meerdere Europese landen zich bij dit Frans-Britse initiatief kunnen aansluiten, schrijft La Libre Belgique.
Parijs en Londen hebben ook een gedeeltelijk bestand van een maand in Oekraïne voorgesteld. Het gaat om een bestand in de lucht, op zee en om het staken van aanvallen op de energie-infrastructuur, vertelde president Emmanuel Macron ’s avonds aan de krant Le Figaro.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Uiteindelijk is het ‘het Brexit-land, Groot-Brittannië, dat ervoor zorgt dat Europa zich herpakt en probeert het maximale uit Trump te halen’, analyseert Die Zeitna de top in Londen. Het Duitse weekblad prijst Starmers ‘diplomatieke initiatief’ en pragmatisme, terwijl andere EU-staatshoofden zich tevreden stellen met ‘verontwaardigde uitspraken’ na de spectaculaire confrontatie tussen Zelensky en Trump in het Witte Huis op vrijdag.
‘Het lijkt ironisch dat het juist Groot-Brittannië is, een land dat geen lid is van de EU, dat de EU nu een schop onder de kont geeft op het gebied van realpolitik,’ aldus het Duitse dagblad. Maar ‘er is altijd een zekere kloof geweest tussen het pragmatisme van het gezonde verstand en de ideologische romantiek die de Britten onderscheidt van de Europeanen op het vasteland. Starmer moet worden bedankt voor het opnieuw vruchtbaar maken van deze oude vriendschappelijke spanning en voor het geven van een spuitje realisme aan de Europeanen op het gebied van defensiebeleid,’ schrijft Die Zeit.
De Amerikaanse president kon donderdag tijdens een persconferentie in het Witte Huis nauwelijks geloven dat hij Volodymyr Zelensky een paar dagen eerder nog een ‘dictator’ had genoemd. ‘Ik heb veel respect voor hem,’ verklaarde hij dit keer. Vandaag zal hij zijn Oekraïense ambtgenoot persoonlijk ontmoeten. In de tussentijd had hij gisteren een ontmoeting met Keir Starmer, de Britse premier.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘President Trump sloeg een meer verzoenende toon aan over Oekraïne (…) maar ging niet zo ver dat hij de veiligheidsgaranties voor Kyiv beloofde die de Europeanen willen,’ merkt The Wall Street Journal op. ‘Starmer is er misschien niet in geslaagd om de VS ertoe over te halen om zich te verbinden aan een vredesmissie voor Oekraïne, maar hij heeft wel voor elkaar gekregen dat de verhoudingen tussen Washington en de Europese hoofdsteden wat warmer zijn geworden,’ voegt het dagblad eraan toe. ‘U probeert een scheiding tussen ons te vinden die niet bestaat,’ zei de Britse leider tegen de aanwezige pers.
Het is het derde westerse medium dat een uitzendverbod krijgt
Dit is ‘de laatste in een reeks repressieve maatregelen’ tegen de westerse media sinds de militaire junta in juli 2023 via een staatsgreep aan de macht kwam, schrijft de website Al Mayadeen. Het Britse medium wordt beschuldigd van het uitzenden van ‘foutieve informatie die gericht is op het destabiliseren van de openbare orde en het ondermijnen van het moreel van de troepen’ die strijden tegen de jihadisten, aldus het ministerie van Communicatie.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
BBC-programma’s, vooral die in de Hausa-taal, worden in Niger uitgezonden door lokale radiopartners en worden op grote schaal beluisterd. Twee andere westerse media zijn sinds augustus 2023, slechts enkele dagen na de staatsgreep, al op non-actief gesteld in Niger: Radio France Internationale (RFI) en France 24.
Het Westen raakt steeds meer bij de oorlog betrokken
Vladimir Poetin heeft donderdag de confrontatie met het Westen opgevoerd door te beweren dat Moskou ‘een nieuwe ballistische raket voor de middellange afstand heeft afgevuurd op Oekraïne als reactie op het recente gebruik door dat land van Amerikaanse en Britse wapens om dieper in Russisch gebied toe te slaan,’ aldus The New York Times.
Tijdens een televisietoespraak op donderdagavond, waarin ‘een verontrustend dreigement doorklonk aan het adres van de westerse bondgenoten van Oekraïne, zei Poetin ook dat Rusland het recht heeft om de militaire installaties van landen aan te vallen’ die toestaan dat ‘hun wapens worden gebruikt’ tegen Russische installaties, voegt het dagblad uit New York eraan toe.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘In dit stadium zijn deze dreigementen gericht aan de Verenigde Staten, waarvan de ATACMS-raketten zijn ingezet in Rusland, en de Britten, waarvan de Storm Shadow-raketten woensdag een commandopost in de Koersk-regio hebben vernietigd,’ aldusLe Soir.
‘Hoewel het onwaarschijnlijk lijkt dat Moskou Portsmouth of Boston zal bombarderen, is het duidelijk een strategie om de spanningen op te voeren, om het Westen te dwingen een rem te zetten op zijn steun aan Oekraïne,’ analyseert het Belgische dagblad.
Het doel is versterking van de nationale veiligheid
De Britse minister van Defensie, John Healey, en zijn Duitse collega, Boris Pistorius, zullen woensdag in Londen het Trinity House-akkoord ondertekenen, waardoor Duitse vliegtuigen kunnen opereren vanaf de Schotse militaire basis in Lossiemouth.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Het doel van deze ’historische‘ defensieovereenkomst is om ’de nationale veiligheid en economische groei te versterken in het licht van toenemende Russische agressie en verhoogde dreigingen‘, aldus een dinsdag gepubliceerde verklaring van het Britse Ministerie van Defensie.
De twee legers zullen vaker samen trainen om de oostflank van de NAVO te versterken. Deze militaire toenadering is ’onderdeel van een breder initiatief‘ van de Britse Labourregering ’om de relaties met belangrijke Europese bondgenoten na Brexit weer op te bouwen‘, aldus de BBC.
Het maagzuurmedicijn Zantac zou kanker veroorzaken
Het Britse farmaceutische megabedrijf GSK [GlaxoSmithKline] kondigde woensdag aan dat het een financiële overeenkomst heeft getekend in de Verenigde Staten om ‘de overgrote meerderheid van de zaken met betrekking tot zijn maagzuurmedicijn Zantac’, dat ervan wordt beschuldigd kanker te veroorzaken, af te handelen, schrijft de Financial Times.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Onder de voorwaarden van de overeenkomst, die is bereikt met ‘tien advocatenkantoren die ongeveer 80.000 mensen vertegenwoordigen die de zaken hebben aangespannen’ bij Amerikaanse rechtbanken, zal het bedrijf tot 2,2 miljard dollar (ongeveer 2 miljard euro) betalen om rechtszaken te vermijden.
De farmaceutische gigant hield vol dat het ‘geen aansprakelijkheid’ aanvaardde en dat het enige doel van de overeenkomst was om ‘financiële onzekerheid’ weg te nemen, in het ‘beste langetermijnbelang van het bedrijf en zijn aandeelhouders’.
De gezondheidszorg kampt met de gevolgen van de coronacrisis
De NHS [National Health Service, de Britse gezondheidsdienst] moet ‘hervormd worden of sterven’. Dit zijn de woorden van de Britse premier Keir Starmer als reactie op een zeer alarmistisch rapport over de toestand van de Britse gezondheidszorg. In het bijzonder lijdt het nog steeds onder de gevolgen van de coronacrisis, merkt de BBC op, voor wie de conclusies van het onderzoek ‘een somber beeld’ van de gezondheidszorg schetsen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De belangrijkste boosdoeners waren een bezuinigingsbeleid in de jaren 2010 en ‘een gebrek aan investeringen in gebouwen en technologie’, wat leidde tot een daling van de productiviteit in ziekenhuizen. Het aantal annuleringen van behandelingen en vertragingen in de patiëntenzorg ligt hoog vergeleken met landen die vergelijkbaar zijn met het Verenigd Koninkrijk. Premier Starmer heeft een tienjarenplan beloofd en toegezegd ‘de grootste hervorming van de NHS’ sinds de oprichting ervan te zullen doorvoeren.
De Conservatieven leden hun zwaarste nederlaag ooit
De Labour Party van Keir Starmer heeft donderdag een eind gemaakt aan veertien jaar conservatief bewind met een verpletterende overwinning in de Britse verkiezingen. Keir Starmer ‘is klaar om de machtigste Britse premier sinds Tony Blair te worden’, aldus Politico. Hoewel de 61-jarige ex-advocaat niet gevrijwaard werd van kritiek tijdens de campagne, lijkt dit voor het stemgedrag geen gevolgen te hebben gehad. ‘Het simpele feit dat hij geen conservatief is, leek genoeg te zijn voor veel kiezers’, aldus de site.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Met 412 van de 650 zetels in het Lagerhuis voor Labour en 120 voor de Tories is er sprake van ‘de zwaarste nederlaag van de Conservatieven in de bijna tweehonderdjarige geschiedenis van de partij’, schrijft The New York Times. Een schrale troost voor premier Rishi Sunak, die de ondergang van zijn partij inluidde door vervroegde verkiezingen uit te schrijven, is dat hij zijn zetel als parlementslid voor het graafschap North Yorkshire wist te behouden.
Ook bij deze verkiezingen was een belangrijke rol weggelegd voor extreemrechts. Zo won de anti-immigratiepartij Reform UK van Nigel Farage vier zetels. Daarmee krijgt de partij van Farage, die voor het eerst verkozen is tot parlementslid, toegang tot het parlement.
‘Strijdlustig, energiek, gepassioneerd – waar hebben we deze Rishi ooit eerder gezien?’, kopte The Telegraph naar aanleiding van Sunaks optreden in het slotdebat. De premier scoorde duidelijke punten in het televisiedebat tegen Sir Keir Starmer, de leider van de Labour Party, de favoriet voor de algemene verkiezingen van 4 juli.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens het dagblad legde hij bijvoorbeeld de zwakke punten van zijn tegenstander bloot op het gebied van ‘belastingen, migratie en vrouwenrechten’. Hoewel het optreden moet worden toegejuicht, komt het voor Sunak ‘zeker te laat’, aldus The Telegraph.
De deportaties naar Rwanda van de Britse premier Rishi Sunak zijn berucht; toch beweert The Economist dat het Verenigd Koninkrijk meer migranten telt dan bijvoorbeeld de VS. Nog verrassender is dat het land ook goed zou zijn met het assimileren van elders geborenen.
Het idee van Groot-Brittannië als immigratieland lijkt misschien contra-intuïtief. De Britse burgers stemden in 2016 voor het verlaten van de Europese Unie nadat hun een strengere controle op de instroom van mensen uit Europa was beloofd. Onlangs streden politici in het parlement over een wetsvoorstel dat het makkelijker maakt om asielzoekers naar Rwanda te verschepen, zonder hun smeekbeden aan te hoeven horen – de laatste in een reeks onliberale wetten die bedoeld zijn om ‘de boten tegen te houden’.
Het land pocht ook niet over de migranten die het heeft. Hebben andere plaatsen grote immigratiemusea, zo trekt het museum in de haven van New York elk jaar miljoenen toeristen, het kleine Migratiemuseum van Groot-Brittannië, dat niet door de staat maar door enkele notabelen werd opgericht, bevindt zich in het Lewisham Shopping Centre in Zuid-Londen, tussen een discount- en een schoenenwinkel.
Toch telt Groot-Brittannië inmiddels een groter aandeel in het buitenland geboren inwoners dan Amerika. Een op de zes inwoners kwam ter wereld in een ander land. Het aandeel stijgt doordat de conservatieve regering, die zich zo inspant om de boten tegen te houden, de deur heeft opengezet voor arbeiders, studenten en slachtoffers van autoritaire regimes, zoals Hongkongers en Oekraïners. Vorig jaar dreven minder dan 30.000 mensen het Kanaal over; de langetermijnimmigratie bedroeg vorig jaar tot juni 2023 1,2 miljoen.
Verrassend
Nog verrassender is het feit dat het land zo goed is in het assimileren van immigranten. Politici klagen dat Groot-Brittannië mensen uit arme landen binnenlaat om ondergeschikt werk te doen, en studenten die alleen een visum willen om pizza’s te kunnen bezorgen. Het multiculturalisme heeft gefaald, zeggen ze: te veel immigranten leiden een parallel leven in gesegregeerde buurten. Onzin: Groot-Brittannië blinkt erin uit migranten vooruit te helpen op economisch, sociaal en cultureel gebied. Het land is (in ieder geval in dit opzicht) een voorbeeld voor de rest van de wereld.
In veel landen hebben zelfs geschoolde immigranten moeite om een baan te vinden. In de EU ligt de arbeidsparticipatie van in het buitenland geboren volwassenen met een diploma die geen onderwijs meer volgen tien procentpunten lager dan die van autochtonen met een diploma. In Groot-Brittannië is het verschil slechts twee punten en hebben laagopgeleide in het buitenland geboren mensen twaalf punten meer kans om te werken dan hun in Groot-Brittannië geboren leeftijdsgenoten.
Zelfs immigranten die vastzitten in een saaie baan weten dat hun kinderen het meestal goed doen op school. In Engeland hebben tieners die Engels niet als eerste taal spreken meer kans om goede cijfers te halen voor wiskunde en Engels in nationale GCSE-examens [General Certificate of Secondary Education] dan autochtone Engelstaligen. De PISA-tests van de OECD, een club van rijke landen, laten zien dat immigranten en hun kinderen in een groot deel van Europa slecht presteren. In Duitsland haalden immigrantenkinderen 436 punten voor de laatste wiskundetoets, tegen 495 punten voor autochtonen. In Groot-Brittannië deden ze het iets beter dan autochtonen.
Britten als geheel zijn relaxter geworden, vooral sinds de brexit-stemming
Dat Groot-Brittannië zich zou opdelen in getto’s is een mythe. Binnen elke etnische groep is de segregatie gestaag afgenomen sinds de volkstelling in 1991 deze begon bij te houden. Niet in traditionele smeltkroezen zoals Birmingham en het centrum van Londen groeit de allochtone bevolking het snelst, maar in rustige buitenwijken en kleine steden. En ook binnen die steden vormen buitenlanders geen clusters.
Het is waar dat immigratie onderwerp blijft van heftige politieke debatten. Dat komt waarschijnlijk doordat de mensen die er echt een hekel aan hebben, bereid zijn hun stemgedrag alleen op deze kwestie te baseren. Britten als geheel zijn relaxter geworden, vooral sinds de Brexit-stemming. Ze maken zich minder druk. De hoogste politieke functies in Groot-Brittannië, Schotland en Londen worden allemaal bekleed door kinderen van immigranten, allemaal van Zuid-Aziatische afkomst. De eerste ministers van Noord-Ierland en Wales zijn in het buitenland geboren.
Groot-Brittannië kan niet van elke migrant en elk migrantenkind een goed opgeleid, productief lid van de samenleving maken. Het worstelt met geïmporteerde vooroordelen en agressief islamisme, een probleem dat helaas vaak van eigen bodem komt. Asielzoekers passen zich niet zo goed aan als anderen, misschien omdat de overheid hen in hotels propt en verhindert te werken terwijl ze alle tijd nemen om hun zaak te behandelen.
Ook is de staat niet goed in bureaucratie. Het ministerie van Binnenlandse Zaken is beroemd om zijn incompetentie. Het vertraagt assimilatie zelfs door hoge kosten te rekenen voor naturalisatie – de kosten zijn sinds 2000 verzesvoudigd.
Ruimdenkend
Er zijn ook nog enkele voordelen aan Groot-Brittannië die andere landen niet kunnen bieden. Het land ligt ver van een oorlogsgebied, dus het krijgt relatief weinig ongenode vluchtelingen, en er wordt toevallig een taal gesproken die veel mensen een beetje spreken. Maar er zijn vooral twee verklaringen voor het succes die voor anderen makkelijk te kopiëren zijn.
De eerste is de flexibele arbeidsmarkt van Groot-Brittannië. Vergeleken met de rest van Europa is het aannemen en ontslaan van personeel er eenvoudig, zelfs wanneer mensen een vast contract hebben. Dat helpt immigranten om economisch voet aan de grond te krijgen, wat al het andere gemakkelijker maakt. Het xenofobische credentialisme is er bovendien zwakker. Een ongewoon kenmerk van Groot-Brittannië is dat immigranten met buitenlandse kwalificaties bijna precies dezelfde arbeidsparticipatie hebben als mensen met binnenlandse kwalificaties. In de meeste Europese landen is dat verschil groot; in Griekenland bedraagt het zelfs een verbazingwekkende 25 procentpunten.
Het andere voordeel van het land is de houding van de bevolking. Britten zijn ruimdenkend. Slechts 5 procent zei in de World Values Survey dat ze er bezwaar tegen zouden hebben om naast een immigrant te wonen (en migrantenkinderen zeggen minder vaak gepest te worden op school dan autochtone kinderen). Britten zijn niet snel geneigd tot discriminatie maar koesteren daartegenover wel hoge verwachtingen. In tegenstelling tot andere Europeanen willen ze graag dat migranten de taal leren, diploma’s halen, de cultuur overnemen en burgers worden. Daarmee speelt waarschijnlijk mee dat Groot-Brittannië nooit gastarbeiders heeft gehad. Politici elders zouden er verstandig aan doen om niet te voorspellen dat de nieuwkomers die het heeft toegelaten op een dag naar huis zullen gaan, zoals Angela Merkel, toen bondskanselier van Duitsland, in 2016 deed.
Groot-Brittannië heeft zich de laatste tijd niet van zijn beste kant laten zien. Het heeft de rest van Europa een grote dienst bewezen door te laten zien wat het kost om de EU te verlaten. Maar op het gebied van integratie spant het koninkrijk de kroon.
Volgens politiek commentator Kenan Malik heeft Groot-Brittannië het deportatieverdrag met Rwanda niet afgesloten ondanks dat het zoveel armer is, maar omdat het armer is. ‘Daardoor kan Groot-Brittannië zijn economische macht aanwenden om er de migranten te dumpen die het VK als ongewenst beschouwt.’
Stel je voor dat Groot-Brittannië een verdrag tekent met Frankrijk om van dat land ongewenste migranten op te nemen tegen contante betaling. Dat Frankrijk voorstelt om advocaten naar Groot-Brittannië te sturen om ervoor te zorgen dat de Britse rechtbanken gedeporteerden correct behandelen, en dat het Franse parlement een wet aanneemt die verklaart dat Groot-Brittannië een veilig land is voor zijn afgedankte migranten.
Wat zou dan de reactie zijn van de Rishi Sunaks en James Cleverly’s van deze wereld (om nog maar te zwijgen van de Suella Bravermans, Robert Jenricks en Matthew Goodwins)? Die zou – terecht – woedend zijn. Er zou verontwaardigd worden gesproken over verlies van de Britse soevereiniteit en er zouden volop vragen worden gesteld over waarom Frankrijk zijn eigen problemen niet kan oplossen in plaats van ze op Groot-Brittannië af te schuiven.
Je hoeft je zo’n scenario niet voor te stellen. Het gebeurt al, behalve dat in de echte verhaallijn Groot-Brittannië de rol van Frankrijk speelt en Rwanda die van het Verenigd Koninkrijk. En daarin schuilt de ironie: net als andere rijke landen beweert Groot-Brittannië dat een te grote instroom van migranten en asielzoekers een bedreiging vormt voor zijn soevereiniteit en de controle van zijn grenzen. Een oplossing is vervolgens gevonden in de devaluatie van de soevereiniteit en integriteit van een ‘zwakkere’ natie.
Rwanda is een van de minst ontwikkelde landen ter wereld. Het bbp per hoofd van de bevolking in Groot-Brittannië is bijna vijftig keer zo hoog. Verhoudingsgewijs herbergt Rwanda nu al drie keer zoveel vluchtelingen als Groot-Brittannië. Groot-Brittannië heeft het deportatieverdrag niet afgesloten ondanks dat Rwanda zoveel armer is, maar omdat het armer is. Omdat Rwanda zo arm is, kan Groot-Brittannië zijn economische macht aanwenden om er die migranten te dumpen die het VK als ongewenst beschouwt.
Dumpplaatsen
Groot-Brittannië staat daarin niet alleen. De EU betaalt miljoenen euro’s aan dictators en krijgsheren in Noord-Afrika, de Sahel en de Hoorn van Afrika om op te treden als immigratiepolitie om op migranten naar Europa te jagen en hen op te sluiten. Daarmee schaadt de EU de soevereiniteit van Afrikaanse naties, verstoort het lokale economieën en ondermijnt het de democratie. Amerika heeft in een poging potentiële migratie naar de VS tegen te houden troepen en grenspolitie gestationeerd in Kenia, Kazachstan en de Filippijnen. Australië gebruikt de eilanden Manus en Nauru als dumpplaatsen voor asielzoekers.
Zoals rijke landen arme landen gebruiken als dumpplaats voor giftig afval, zo gebruiken ze deze landen als plek om zich te ontdoen van ongewenste bezoekers. Het is de hedendaagse versie van strafrechtelijk transport [het verplaatsen van veroordeelde criminelen naar verre oorden].
En toch, ondanks alle hysterie, was het aantal mensen dat asiel aanvroeg in Groot-Brittannië vorig jaar lager dan twintig jaar geleden. Wat veranderd is, is de zichtbaarheid van migranten zonder papieren, waarvan de meeste nu in kleine bootjes arriveren. Waarom? Omdat andere routes zijn afgesloten. De grootste groep die het Kanaal oversteekt zijn Afghanen, op de vlucht voor de taliban maar in de steek gelaten door het Verenigd Koninkrijk.
Het echte probleem is niet het grote aantal, maar het gebrek aan legale routes om asiel aan te vragen, evenals aan een adequate verwerking van de aanvragen. In de afgelopen tien jaar is de achterstand bij de behandeling van asielaanvragen ongeveer vier keer zo snel gestegen als het aantal asielaanvragen. Dat is een crisis die de regering zelf heeft veroorzaakt.
Ministers houden vol dat we deze bekrompen, irrationele, immorele wet nodig hebben om toekomstige asielzoekers ‘af te schrikken’
Tegen deze achtergrond zijn de plannen voor deportatie naar Rwanda batshit [hartstikke gestoord], om maar eens de omschrijving te gebruiken die de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken, James Cleverly, privé zou hebbengebruikt. Een treffende omschrijving voor de nieuwste versie van het plan, het wetsvoorstel Veiligheid van Rwanda.
Dit nieuwe voorstel verklaart Rwanda tot een veilig land omdat… nou ja, omdat Rwanda dat zelf beweert. Op 6 december vertelde minister van Vrouwen en Gelijkheid Kemi Badenoch het parlement dat ‘acceptatie van zelfidentificatie (…) geen regeringsbeleid is’. Behalve, zo lijkt het, als het erom gaat dat Rwanda een goed land is om asielzoekers naar uit te wijzen. Dan staat de regering niet alleen zelfidentificatie toe, maar verbiedt ze ook dat rechtbanken en overheidsfunctionarissen die certificering in twijfel trekken, ondanks overvloedig bewijs van het tegendeel.
Ministers houden vol dat we deze bekrompen, irrationele, immorele wet nodig hebben om toekomstige asielzoekers ‘af te schrikken’, ook al is er overvloedig bewijs dat afschrikbeleid zelden werkt. Denken we nou echt dat degenen die de dood en gevangenschap hebben getrotseerd, bergen en woestijnen hebben doorstaan, de confrontatie zijn aangegaan met krijgsheren en milities en het Kanaal zijn overgestoken in een piepklein bootje, tegen zichzelf zouden zeggen: ‘Laten we maar niet aan deze reis beginnen want James Cleverly zou ons misschien wel eens naar Rwanda kunnen sturen?’
Show
De Rwanda-wet is niet effectief bedoeld, maar puur voor de show. Dankzij de wet kunnen politici laten zien hoe hard ze bereid zijn zich op te stellen. Ook is het een propaganda-oefening, een manier om de schuld voor het falen van sociaal beleid weg te leiden van dat beleid zelf.
Dat laatste werd vooral zichtbaar in het recente debat over legale migratie. Als reactie op de controverse over een enorme stijging van de netto legale migratie, introduceerde Cleverly een pakket maatregelen. Een daarvan was het verhogen van de inkomensgrens voor een geschoolde arbeider tot 38.700 pond, om zo ‘te voorkomen dat immigratie de lonen van Britse arbeiders ondermijnt’. Maar hij maakte een uitzondering op deze regel voor iedereen die op een visum voor gezondheidszorg en sociale zorg inreist, zodat Groot-Brittannië ‘door kan gaan met het binnenhalen van gezondheidswerkers waarvan de zorgsector en de NHS [National Health Service, het publieke gezondheidsstelsel van het VK] afhankelijk zijn’.
En daarmee laat de regering zich in de kaarten kijken. Als ze het aantal buitenlandse werknemers echt zou willen verminderen, zou dat gemakkelijk kunnen door het budget voor sociale zorg te vergroten en de schandalig lage lonen te verhogen. Maar dat gebeurt niet. Het is de regering die de levensstandaard van Britse arbeiders ondermijnt, en die bovendien het lef heeft om immigranten daarvan de schuld te geven. Het is absoluut belangrijk om een debat te voeren over de omvang van de nettomigratie, maar dat debat heeft niet tot doel de schuld van het falend beleid af te schuiven op immigranten.
Het meest deprimerende aspect van het Rwanda-debat is de mate waarin het idee van massale deportatie van asielzoekers is genormaliseerd. De controverse van vorige week ging minder over de morele schande van het Rwanda-plan dan over de vraag of het beleid nog harder zou moeten zijn. Volgens de logica van beleidsvorming voor de bühne is het noodzaak om de retoriek voortdurend op te voeren. Maar als we soevereiniteitskwesties of de levensstandaard van Britse arbeiders serieus nemen, dan moeten we het verhaal van de regering over immigratie in twijfel trekken en de immoraliteit ervan aan de kaak stellen.
Een zakenman is gearresteerd op verdenking van terrorisme omdat hij een poging zou hebben gedaan radioactief uranium het Verenigd Koninkrijk binnen te krijgen, meldt The Telegraph zondag. ‘De Brit werd vlak na Kerstmis aangehouden op luchthaven Heathrow door de antiterrorismepolitie na de ontdekking van sporen van uranium in een zending schroot die bestemd was voor een in het Verenigd Koninkrijk gevestigd Iraans bedrijf.’
De antiterrorismepolitie, die de ontdekking in een verklaring van zondag als ‘duidelijk zorgwekkend’ omschreef, houdt vol dat in de woning van de gearresteerde man geen materiaal is gevonden dat een bedreiging voor de volksgezondheid kan vormen. ‘De arrestatie van de man (…) zou de reeds verhoogde spanningen tussen Londen en Teheran kunnen beïnvloeden na de executie van een Brits-Iraanse staatsburger die werd beschuldigd van spionage voor de MI6’, schrijft het Britse dagblad.
De executie van Alireza Akbari, een voormalige Iraanse onderminister van Defensie met dubbele Britse nationaliteit, was voor de minister van Buitenlandse Zaken aanleiding om de Iraanse zaakgelastigde op te roepen om zijn ‘afschuw’ kenbaar te maken. Volgens The Telegraph is de verwachting dat in de komende weken extra Britse sancties zullen volgen tegen het Iraanse regime, in het bijzonder de Revolutionaire Garde. De Britse veiligheidsdiensten verdenken die speciale legereenheid van het Iraanse regime ervan het afgelopen jaar achter ten minste tien pogingen tot moord of ontvoering op Brits grondgebied te zitten.
Het Verenigd Koninkrijk heeft een nieuwe vergunningsronde geopend om olie- en gasbedrijven in staat te stellen naar fossiele brandstoffen te zoeken in de Noordzee, ondanks de dreiging van een juridische strijd door klimaatactivisten, bericht The Guardian. De North Sea Transition Authority is een proces gestart om meer dan honderd vergunningen te verlenen aan bedrijven die olie en gas in het gebied willen winnen. Bijna negenhonderd locaties worden aangeboden voor exploratie.
Volgens klimaatactivisten van Greenpeace is het besluit om de vergunningsronde te lanceren ’mogelijk onwettig en we zullen zorgvuldig de mogelijkheden onderzoeken om actie te ondernemen’. Volgens de regering zullen de nieuwe vergunningen de energiezekerheid van Groot-Brittannië vergroten en banen scheppen, maar het zal de Britse kortetermijnproblemen rond mogelijke gastekorten of torenhoge rekeningen niet oplossen, aldus The Guardian.
Opgegraven in 2015, maar nu pas te zien voor het publiek: het British Museum in Londen presenteert op een uitzonderlijke tentoonstelling een nog uitzonderlijker object van zo’n vijfduizend jaar oud, stammend uit de tijd dat Stonehenge werd gebouwd.
‘Dit is het belangrijkste stuk prehistorische kunst dat de afgelopen eeuw in Groot-Brittannië is opgegraven’, zegt Neil Wilkin, conservator Vroeg-Europa van het British Museum, tegen Artdaily. Hij heeft het over de vijfduizend jaar oude ‘Burton Agnes-trommel‘ van kalksteen, vernoemd naar het dorp in het Engelse East Yorkshire waar het object werd ontdekt in een graf waarin drie kinderen lagen.
Het object werd gevonden tijdens een routinematige opgraving in 2015, die volgens de regels is verreist voordat op een terrein mag worden gebouwd. De opgraving was in handen van het bedrijf Allen Archeology, dat dergelijke opgravingen vaker doet, en stond onder leiding van de jonge archeoloog Alice Beasley, destijds vierentwintig.
Slechts twee jaar nadat ze was afgestudeerd aan de Universiteit van Bradford ontdekte Beasley het uitzonderlijke object, schrijft Grace Newton in deYorkshire Post. Nu wordt het voor het eerst aan het publiek getoond als onderdeel van de tentoonstelling The world of Stonehenge van het British Museum, die nog tot juli loopt en die zeer positief door de Britse pers werd besproken (o.a. door The Guardian).
Wetenschappers bevestigen dat dit een van de belangrijkste oude objecten is die ooit op de Britse eilanden zijn gevonden
De Burton Agnes-trommel is in de loop van de jaren uitgebreid onderzocht en wetenschappers bevestigen dat dit een van de belangrijkste oude objecten is die ooit op de Britse eilanden zijn gevonden.
De nieuwe ontdekking vertoont grote gelijkenis met een andere groep objecten in de collectie van het British Museum: drie tonvormige cilinders gemaakt van massief kalksteen die vanwege hun vorm en de locatie in North Yorkshire waar ze werden gevonden de Folkton-drums worden genoemd. Ze bevinden zich al in de collectie van het British Museum sinds ze werden opgegraven in 1889. De Folkton-trommels werden gevonden in een graf met één kind en behoren tot de beroemdste en meest raadselachtige oude voorwerpen die ooit in Groot-Brittannië zijn opgegraven.
Ongelooflijk
De recent ontdekte Burton Agnes-trommel is bijna identiek aan de Folkton-trommels. Volgens het artikel in de Yorkshire Post is de trommel er een van slechts vier die vandaag de dag bekend zijn. Ondanks het gebruik van de term ‘trommel’ wordt overigens aangenomen dat de objecten geen muzikale functie hebben gehad. Het zijn eerder sculpturen, misschien bedoeld als talisman om de begraven kinderen te beschermen. Drie ‘haastig toegevoegde gaten’ in de stenen cilinder vertegenwoordigen mogelijk het drietal kinderen dat in het graf is gelegd.
De context van haar ontdekking was ‘absoluut ongelooflijk’, zei archeologe Alice Beasley, in het programma As It Happens van CBC Radio. ‘We vonden het object in het midden van een ronde grafheuvel. Daarin lag een vierkante kuil, waarin we drie skeletten van vrij jonge kinderen vonden. De oudste was ongeveer twaalf en hield de twee kleinere kinderen vast, van ongeveer drie en vijf jaar oud.’
De kinderen, die tegelijkertijd lijken te zijn overleden maar geen duidelijke tekenen van trauma vertonen, lagen in het graf alsof ze elkaar knuffelden. ‘De jongste twee keken elkaar aan, neus aan neus, hun handen lijken in elkaar te grijpen. Het oudste kind werd met zijn of haar armen om hen heen gelegd’, schrijft The Washington Post.
‘Het is geen brons, noch ijzer, noch goud. Het is een zeer merkwaardig relikwie uit de tijd van Stonehenge’
Naast de trommel vond het team van archeologen een bal van klei, waarvan wordt aangenomen dat het kinderspeelgoed was en een lange, uit bot gesneden pin die waarschijnlijk ooit een lijkwade op zijn plaats hield.
‘Het is geen brons, noch ijzer, noch goud. Het is een zeer merkwaardig relikwie uit de tijd van Stonehenge, een ronde aarden sculptuur gesneden uit zachte steen en geëtst met mysterieuze symbolen, waarvan de betekenis voor ons verloren is gegaan’, zo omschrijft The Washington Post de Burton Agnes-trommel.
‘Deze trommel is bijzonder intrigerend, omdat hij in feite een soort artistieke taal omvat die we overal op de Britse eilanden aantreffen, zo’n vijfduizend jaar geleden’, vertelde Jennifer Wexler van The British Museum aan CNN.
Eerder hadden onderzoekers de Folkton-trommels gedateerd tussen 2500 en 2000 voor onze jaartelling, maar koolstofdatering van botten die in het graf van Burton Agnes zijn gevonden, geeft aan dat de stijl van de beeldhouwkunst en ornamentiek nog veel ouder is, en stamt uit de periode tussen 3005 en 2890 v.Chr., tijdens de eerste fase van de constructie van Stonehenge.
In de tijd waarin de trommel is vervaardigd, waren begrafenissen zeldzaam en dat maakt het stenen object, dat is versierd met spiralen, driehoeken en een zandlopervormig ‘vlinder’-motief, dat ook is aangetroffen op andere neolithische locaties in Schotland en Ierland, extra uniek, merkt The Washington Post op.
‘Naar mijn mening is de Burton Agnes-trommel nog ingewikkelder versierd dan de Folkton-trommels en toont hij verbindingen tussen gemeenschappen in Yorkshire, Stonehenge, Orkney en Ierland’, denkt Wilkin. ‘Verdere analyse van het snijwerk zal helpen bij het ontcijferen van de symboliek en het geloof in het tijdperk waarin Stonehenge werd gebouwd.’
The World of Stonehenge is tot en met 17 juli 2022 te zien in het British Museum in Londen.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
