Tag: Kunstmatige intelligentie

  • AI zorgt voor explosieve stijging van pornografische deepfakes

    AI zorgt voor explosieve stijging van pornografische deepfakes

    In Frankrijk voorziet een wetsartikel specifiek in vervolging van verspreiders van AI-gegenereerde pornografische content, die nu wordt beschouwd als ‘seksistisch cybergeweld’.

    Keuze uit het archief

    De AI-tool Grok heeft de functie voor het maken van afbeeldingen voor niet-betalende abonnees uitgeschakeld. De tool werd gebruikt om afbeeldingen van vrouwen te manipuleren, waarbij hun kleding werd verwijderd en ze in geseksualiseerde posities werden geplaatst.

    Het besluit volgde na hevige wijdverbreide protesten, maar had eigenlijk al veel eerder genomen moeten worden. Uit dit artikel van Le Monde blijkt namelijk dat deze zorgelijke trend al zeker drie jaar aan de gang is.

    Taylor Klein stond op het punt haar ingenieursstudie in het Amerikaanse Connecticut af te ronden, toen ze ontdekte dat er fake pornovideo’s van haar op internet circuleerden. ‘Die video’s werden duizenden keren bekeken. Toen ik die avond naar bed ging, stortte ik in. Ik voelde me heel vies (…) Ik had het gevoel dat iemand me probeerde te straffen,’ vertelt de jonge vrouw in de documentaire Another Body, die eind oktober in de Verenigde Staten is uitgebracht.

    Meer dan een uur lang volgen regisseurs Sophie Compton en Reuben Hamlyn de strijd van Klein en haar zoektocht naar de ware toedracht achter deze video’s sinds haar leven op zijn kop werd gezet door pornografische deepfakes. Foto’s en video’s worden gemaakt of aangepast met behulp van kunstmatige intelligentie (AI) en beelden vrouwen zonder hun toestemming af in erotische situaties.

    De zaak van Taylor Klein – die haar verhaal doet onder een valse naam – laat zien dat deze snel groeiende vorm van seksistisch cybergeweld niet alleen is gericht op filmactrices, zangeressen en politici. Onlangs waren er berichten over dergelijke voorvallen met doorsneetienermeisjes, in een klein stadje in Zuid-Spanje en op Amerikaanse middelbare scholen. Door de sprongen die AI de afgelopen jaren heeft gemaakt – met steeds realistischer deepfakes tot gevolg – is ook het profiel van de slachtoffers veranderd. En hun aantal is geëxplodeerd.

    ‘We hebben meer deepfakes van dit meisje nodig: ik ken veel mensen die er veel geld voor zouden betalen’

    De Amerikaanse analist Genevieve Oh werkt al een aantal jaar aan het kwantificeren en in kaart brengen van online pornografische deepfakes. Recentelijk, in het derde kwartaal van 2023, telde de statisticus een totaal van 276.149 van dergelijke video’s. Ze zijn eenvoudig toegankelijk op het traditionele web en voor het merendeel te vinden op een handvol pornografische sites die aan deze beelden zijn gewijd.

    MrDeepFakes, over wiens duistere banden met de kunstmatige media Le Monde vorig jaar al berichtte, blijkt nog steeds het populairste portaal te zijn, met 1,3 miljard cumulatieve views. Over het geheel genomen blijft de activiteit op de tien populairste sites groeien: dit jaar rouleren er twee keer zo veel video’s als vorig jaar. Ze werden meer dan 4,2 miljard keer bekeken, wat betekent dat het publiek vier keer groter is dan in 2019.

    Seksuele deepfakes worden ook gehost op traditionele pornoplatforms. Hoewel de meeste, zoals die van de MindGeek-groep (Pornhub, RedTube en YouPorn), deze inhoud verbieden en gebruikers die op zoek zijn naar deepfakes waarschuwen voor mogelijke illegale activiteiten, blijven de Franse sites XVideos en XNXX ze verspreiden, ontdekte Le Monde. De sites reageerden niet op verzoeken om commentaar.

    Deepfakes worden ook heimelijker verspreid, op gesloten servers van de app Discord, op besloten Telegram-kanalen of via minder bekende berichtendiensten zoals Kik. In ruil voor cryptovaluta bestellen internetgebruikers deepfakes van publieke figuren of bekenden bij gespecialiseerde leveranciers. ‘We hebben meer deepfakes van dit meisje nodig: ik ken veel mensen die er veel geld voor zouden betalen’, schrijft een gebruiker op een forum.

    Maar het gaat niet alleen over obscure praktijken of verborgen materiaal. Simpele zoekopdrachten op Google volstaan om pornografische deepfakes te vinden. Zo ook kun je online makkelijk leren hoe je zelf pornografische deepfakes kunt maken.

    Op mainstream netwerken zijn er zelfs advertenties die nudifiers aanprijzen, apps die de kleding van een gefotografeerde persoon kunnen ‘verwijderen’, tot groot ongenoegen van mensen die zonder hun toestemming – en soms zonder hun medeweten – zijn gefotografeerd. Ze moeten veel moeite doen om hun foto’s te laten verwijderen. De Franse journalist Salomé Saqué, slachtoffer van dergelijke pesterijen op Instagram, stelde op zaterdag 2 december deze praktijken aan de kaak in Le Monde.

    Amendement

    Veel van de slachtoffers zijn vrouwen die online content creëren. Eerder dit jaar zagen de Noord-Amerikaanse streamers Pokimane en QTCinderella hoe Atrioc, een van hun tegenhangers, live op Twitch een pornografische site met video’s van hen liet zien. In Frankrijk hekelde streamer Maghla in oktober 2022 op Twitter wat haar was overkomen; haar hoofd was gemonteerd op de lichamen van pornoactrices. In een video die kort daarna werd gepubliceerd, klaagde youtuber Juju Fitcats: ‘Mensen beleven er kennelijk plezier aan om er urenlang aan te werken om mij van mijn kleren te ontdoen en me van nepborsten te voorzien (…). Ze gebruiken content die ik zelf heb geplaatst om nepnaaktfoto’s van te fabriceren.’

    Meer recentelijk kaartte influencer Lena Situations het onderwerp aan in een vlog, nadat ze online een nepfoto van zichzelf had gezien. ‘Het is verschrikkelijk, er zijn zoveel meiden op het internet die dit moeten meemaken,’ zegt ze. De drie contentmakers reageerden niet op verzoeken om commentaar van Le Monde.

    Naar aanleiding van deze verhalen werd Jean-Noël Barrot, staatssecretaris Digitale Transitie, door een aantal internetpersoonlijkheden gevraagd te reageren. Hij vertelde een aantal van hen te hebben gesproken. Barrot, die al enige maanden werkt aan het wetsvoorstel ‘Beveiliging en Regulering van de Digitale Ruimte’ (SREN), heeft samen met senator Alexandra Borchio-Fontimp (van Les Républicains) een amendement over pornografische deepfakes aan het voorstel toegevoegd.

    Het amendement zal het volgens het Wetboek van Strafrecht strafbaar maken om ‘pornografische deepfake onder de aandacht te brengen van het publiek of derden’. Daarop staat twee jaar gevangenisstraf plus een boete van 60.000 euro, en maximaal drie jaar gevangenisstraf plus een boete van 75.000 euro als de beelden worden verspreid ‘met behulp van openbare online communicatiediensten’, zoals sociale media of videosharingplatforms. Het wetsvoorstel werd half oktober in eerste lezing aangenomen door de Nationale Assemblee – het Franse parlement – en zal in december in zijn geheel worden bestudeerd door de commissie Gelijke Behandeling. Na een laatste stemming kan Frankrijk een van de eerste landen ter wereld worden die beschikken over wetgevende middelen om dit soort deepfakes te bestrijden.

    Daarmee zijn de zorgen echter niet verdwenen. Laure Salmona, directeur van Féministes contre le cyberharcèlement [Feministen tegen cyberpesten] en coauteur van Politiser les cyberviolences. Une lecture intersectionnelle des inégalités de genre sur Internet [Politisering van cybergeweld. Een intersectioneel essay over online genderongelijkheid], hoopt dat de ‘criminalisering’ van deze seksistische foto’s en video’s gepaard zal gaan met ‘echte politieke wil’. De expert roept op tot betere training van politieagenten en wijst erop dat slechts 3 procent van de klachten over online geweld leidt tot vervolging, volgens een onderzoek dat Ipsos in 2022 deed in opdracht van haar vereniging.

    Het dochterbedrijf van Alphabet wijst erop dat er voor slachtoffers manieren bestaan om deze afbeeldingen en duplicaten ervan uit de zoekmachine te verwijderen

    Laure Salmona wil ook platforms zoals Telegram, Reddit en X ‘verantwoordelijk maken’. Zij spelen volgens haar indirect een katalyserende rol in de verspreiding van deze beelden, door slechte moderatie. Op vragen van Le Monde over het bestaan van een Discord-server gewijd aan de handel in pornografische deepfakes, zegt een woordvoerder van dat bedrijf dat het kanaal in kwestie is verwijderd, dat Discord ‘proactieve en reactieve’ moderatietools gebruikt en dat het in bepaalde gevallen samenwerkt met relevante autoriteiten.

    Google verdedigt zich op dezelfde manier. ‘Onlangs zijn we begonnen met specifieke verbetering van de ranking die de zichtbaarheid van expliciete deepfakes aanzienlijk beperkt voor zoekopdrachten die niet gericht zijn op dit materiaal, en we zullen de verbeteringen de komende maanden blijven doorvoeren,’ aldus een woordvoerder van het Amerikaanse bedrijf in een e-mail. Er is echter geen sprake van dat verwijzingen naar deze content volledig zullen worden gestopt, aangezien het bedrijf het als zijn primaire missie ziet om ‘toegang tot informatie te maximaliseren’. Het dochterbedrijf van Alphabet wijst erop dat er voor slachtoffers manieren bestaan om deze afbeeldingen en duplicaten ervan uit de zoekmachine te verwijderen.

    Maar in werkelijkheid blijft een groot deel van de links naar sites als MrDeepFakes online staan, en wordt er probleemloos naar doorverwezen door niet alleen Google maar ook door Microsoft, Bing en Yahoo. Het SREN-wetsvoorstel, dat zich meer richt op de verspreiding dan op de creatie van deze deepfakes (want als de auteur van dergelijke inhoud deze privé houdt, wordt hij of zij niet vervolgd), houdt zich slechts in beperkte mate bezig met deze sites en de diensten die ze promoten.

    Desgevraagd verwijst Jean-Noël Barrot naar de Digital Services Act (DSA) van de Europese Unie, die eind augustus van kracht werd. ‘Deze regelgeving verplicht platforms om illegale inhoud die bij hen wordt gemeld te verwijderen,’ aldus de minister. ‘Aangezien pornografische deepfake illegaal is, zoals we samen met het parlement en de Senaat hebben besloten, is het aan de platforms om deze inhoud te verwijderen.’

    Op dit moment is de DSA alleen van toepassing op negentien grote platforms, maar dat bereik moet begin volgend jaar uitgebreid worden. Maar, zegt Laure Salmona, ‘het is nu al tijd om te handelen. We zien in welke mate dit alles versnelt door generatieve AI, en hoe voor veel te veel mensen een extreem vijandige digitale sfeer wordt gecreëerd’.

  • Grote crisis bij belangrijkste AI-bedrijf ter wereld

    Grote crisis bij belangrijkste AI-bedrijf ter wereld

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » ‘Mogelijk 18 doden bij ongeluk goudmijn in Suriname’

    » Akkoord over vrijlating gijzelaars Hamas lijkt steeds dichterbij

    Er is onrust ontstaan nadat de OpenAI-topman werd ontslagen

    De meerderheid van het personeel van het techbedrijf OpenAI heeft het bestuur in een open brief opgeroepen om af te treden na een historisch chaotisch weekend in de Amerikaanse techwereld. Dat meldt The Washington Post. Volgens de 505 ondertekenaars van de brief is het bestuur niet competent. Ook willen ze dat de ontslagen topman Sam Altman zijn baan terugkrijgt.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Altman werd vrijdag, tegelijk met bestuursvoorzitter Greg Brockman, volkomen onverwacht ontslagen. Volgens het bestuur zou Altman niet goed hebben gecommuniceerd met hem. Op zondag maakte het tweetal bekend over te stappen naar Microsoft, om daar verder onderzoek te doen naar AI. Microsoft investeerde al in OpenAI.

    De honderden ondertekenaars van de brief dreigen zelf ontslag zullen nemen als hun eisen niet worden ingewilligd en zeggen bij Microsoft aan de slag te kunnen. Volgens Amerikaanse media was er al langer sprake van een conflict in het bestuur van OpenAI over de ethische grenzen van kunstmatige intelligentie en over hoe bedrijven die grenzen moesten afbakenen.

    Lees ook:

  • AI ontketent een groot gevecht om data

    AI ontketent een groot gevecht om data

    Doordat de populariteit van kunstmatige intelligentie toeneemt, groeit de vraag naar grote, kwalitatief goede datasets. Maar die zijn schaars. ‘Een data-landjepik zal niet lang meer op zich laten wachten.’

    Nog niet zo lang geleden vroegen analisten zich openlijk af of kunstmatige intelligentie (AI) de dood zou betekenen voor Adobe, een maker van software voor creatieve types. Nieuwe tools als DALL-E 2 en Midjourney, die beelden uit tekst toveren, leken de fotobewerkingsprogramma’s van Adobe overbodig te maken. Afgelopen april publiceerde Seeking Alpha, een financiële nieuwssite, nog een artikel met de kop: ‘Wordt AI de dood voor Adobe?’

    Verre van. Adobe heeft zijn database met honderden miljoenen stockfoto’s gebruikt om zijn eigen suite van AI-tools te bouwen, Firefly gedoopt. Sinds de software afgelopen maart is vrijgegeven zijn er al meer dan een miljard beelden mee gecreëerd, zegt Dana Rao, een leidinggevende bij het bedrijf. Door niet naar beelden op internet te zoeken, wat concurrenten deden, heeft Adobe de steeds verhitter wordende discussie over auteursrechten die de industrie nu achtervolgt weten te omzeilen. De aandelenkoers van het bedrijf is sinds de lancering van Firefly met 36 procent gestegen.

    Adobes triomf over de zwartkijkers werpt ook in bredere zin een licht op de strijd om dominantie in de zich snel ontwikkelende markt voor AI-tools. De supergrote modellen die de nieuwste golf zogeheten ‘generatieve’ AI aandrijven maken gebruik van gigantische hoeveelheden data. Nadat ze het internet al flink hebben afgegraasd., vaak zonder toestemming, zijn modelbouwers nu op zoek naar nieuwe databronnen om de razende honger te stillen. Ondertussen bekijken bedrijven die over enorme hoeveelheden data beschikken hoe ze die het best te gelde kunnen maken. Een data-landjepik zal niet lang meer op zich laten wachten.

    De twee essentiële ingrediënten voor een AI-model zijn datasets, waarop het systeem wordt getraind, en verwerkingskracht, waarmee het model relaties binnen en tussen deze datasets detecteert. Deze twee ingrediënten zijn tot op zekere hoogte substituten: een model kan worden verbeterd door ofwel meer data in te voeren ofwel meer verwerkingskracht toe te voegen. Dat laatste wordt echter bemoeilijkt door een tekort aan gespecialiseerde AI-chips, zodat modelbouwers dubbel gefocust zijn op het zoeken naar data.

    Hoogwaardige tekst

    De vraag naar data groeit zo snel dat de voorraad hoogwaardige tekst die voor training beschikbaar is in 2026 misschien uitgeput zal zijn, schat onderzoeksbureau Epoch AI. De laatste AI-modellen van techgiganten Google en Meta zijn naar wordt aangenomen getraind op meer dan een biljoen woorden. Ter vergelijking: het totale aantal Engelse woorden op Wikipedia bedraagt zo’n vier miljard.

    Niet alleen de omvang van de datasets telt. Hoe beter de data, des te beter het model. Op tekst gebaseerde modellen zijn idealiter getraind op uitgebreide, goed geformuleerde, feitelijk juiste geschriften, zegt Russell Kaplan van data-startup Scale AI. Bij modellen waarin deze informatie wordt ingevoerd is er een grotere kans dat ze output van overeenkomstige hoge kwaliteit leveren. Op diezelfde manier geven AI-chatbots betere antwoorden wanneer ze wordt gevraagd hun werking stap voor stap uit te leggen, waardoor de vraag naar bronnen als leerboeken die dat ook doen toeneemt. Gespecialiseerde informatiesets zijn ook in trek, omdat die het mogelijk maken modellen te finetunen voor meer nichetoepassingen. Nadat Microsoft in 2018 voor 7,5 miljard dollar GitHub had aangekocht, een online platform voor de opslag van softwareprogramma’s, was het makkelijker om een AI-tool voor het schrijven van programma’s te ontwikkelen.

    ‘In Amerika is er al een aantal rechtszaken tegen modelbouwers aangespannen wegens inbreuk op het auteursrecht’

    Naarmate de vraag naar data toeneemt wordt het steeds moeilijker om er toegang toe te krijgen, omdat contentmakers nu compensatie eisen voor materiaal dat in AI-modellen is ingevoerd. In Amerika is er al een aantal rechtszaken tegen modelbouwers aangespannen wegens inbreuk op het auteursrecht. Een groep schrijvers, onder wie komiek Sarah Silberman, heeft een aanklacht ingediend tegen OpenAI, de maker van de AI-chatbot ChatGPT, en tegen Meta. Ook heeft een groep kunstenaars Stability AI aangeklaagd, een bouwer van tekst-naar-beeldtools, en Midjourney.

    Het resultaat van dit alles is dat AI-bedrijven om het hardst deals proberen te sluiten voor het veiligstellen van databronnen. Afgelopen juli tekende OpenAI een contract met nieuwsagentschap Associated Press om toegang te krijgen tot hun tekstarchief. Ook heeft het bedrijf kortegeleden een uitgebreidere overeenkomst gesloten met Shutterstock, een leverancier van stockfoto’s, waarmee ook Meta een deal heeft. Op 8 augustus jongstleden werd gemeld dat Google in gesprek is met platenlabel Universal Music over het gebruik van artiestenstemmen voor een AI-tool voor het schrijven van songs. Vermogensbeheerder Fidelity heeft verklaard te zijn benaderd door techbedrijven die toegang willen tot zijn financiële data. Ook gaan er geruchten over AI-labs die de Britse omroep BBC benaderen voor toegang haar foto- en filmarchief. Een ander doelwit is naar verluidt JSTOR, een digitale bibliotheek van wetenschappelijke tijdschriften.

    Bezitters van informatie profiteren van hun sterkere onderhandelingspositie. Reddit, een discussieforum, en Stack Overflow, een vraag-en-antwoordsite die populair is bij programmeurs, hebben de toegangskosten voor hun data verhoogd. Beide websites zijn extra waardevol omdat gebruikers gewenste antwoorden ‘upvoten’, waardoor modellen weten welke het relevantst zijn. Socialemediasite Twitter (inmiddels bekend als X) heeft maatregelen genomen om het scrapen door bots te beperken en vraagt nu geld voor toegang tot zijn data. Elon Musk, de onberekenbare eigenaar, is van plan met behulp van de data een eigen AI-bedrijf te beginnen.

    Datavliegwiel

    Als gevolg hiervan zijn modelbouwers hard bezig om de kwaliteit van de input waarover ze al beschikken te verbeteren. Veel AI-labs hebben legers van data-annotators in dienst voor taken als het labelen van beelden en het beoordelen van antwoorden. Een deel van dat werk is complex; in één advertentie voor zo’n baan wordt een masterdiploma of doctoraat in de biowetenschappen gevraagd. Maar vaak is het minder ingewikkeld en wordt het uitbesteed aan landen als Kenia waar arbeid goedkoop is.

    AI-bedrijven verzamelen ook data via interacties tussen gebruikers en hun tools. Vaak gebeurt dat in de vorm van een feedbackmechanisme, waarbij gebruikers aangeven wat voor output nuttig is. De tekst-naar-beeldgenerator van Firefly laat gebruikers uit één tot vier opties kiezen. Bard, de chatbot van Google, stelt drie antwoorden voor. Gebruikers kunnen ChatGPT een duim omhoog of een duim omlaag geven wanneer die antwoord op vragen geeft. Die informatie kan als input in het onderliggende model worden gestopt en, om met de Nederlandse Douwe Kiela, medeoprichter van de startup Contextual AI, te spreken, als ‘datavliegwiel’ fungeren. Een nog betere graadmeter voor de kwaliteit van de antwoorden van de chatbot is of gebruikers de tekst kopiëren en ergens anders in plakken, voegt hij eraan toe. Het analyseren van zulke informatie heeft Google snel geholpen om zijn vertaaltool te verbeteren.

    ‘Vaak wordt het werk uitbesteed aan landen als Kenia waar arbeid goedkoop is’

    Er is echter één databron die grotendeels onbenut blijft: de informatie die aanwezig is binnen de muren van de zakelijke klanten van de techbedrijven. Veel bedrijven beschikken, vaak zonder het te weten, over enorme hoeveelheden nuttige data, van transcripten van callcenters tot cijfers over consumentenbestedingen. Zulke informatie is vooral waardevol omdat er modellen voor specifieke zakelijke doeleinden mee kunnen worden gefinetuned, zoals het beantwoorden van klantvragen door callcentermedewerkers of het stimuleren van de verkoop door bedrijfsanalisten.

    Maar het valt niet altijd mee om die rijke bron aan te boren. Roy Singh van adviesbureau Bain merkt op dat de meeste bedrijven van oudsher weinig aandacht besteden aan de verschillende soorten omvangrijke maar ongestructureerde datasets die uiterst nuttig zouden blijken voor het trainen van AI-tools. Dikwijls zijn deze over tal van systemen verspreid en in bedrijfsservers begraven in plaats van opgeslagen in de cloud.

    Door die informatie te ontsluiten zouden bedrijven beter in staat zijn AI-tools aan te passen aan hun specifieke behoeften. De techgiganten Amazon en Microsoft bieden nu tools aan om bedrijven te helpen hun ongestructureerde datasets beter te beheren, evenals Google. Christian Kleinerman van databasebedrijf Snowflake zegt dat de zaken uitstekend gaan nu klanten proberen ‘datasilo’s af te breken’. De startups schieten als paddenstoelen uit de grond. Afgelopen april haalde Weaviate, een op AI gericht databasebedrijf, 50 miljoen dollar op en wordt sindsdien gewaardeerd op 200 miljoen. Nauwelijks een week later haalde concurrent PineCone 100 miljoen dollar op, met een huidige waardering van 750 miljoen. Eerder deze maand haalde Neon, een andere database-startup, nog eens 46 miljoen dollar op aan financiering. Het gevecht om data is nog maar net begonnen.

  • Wat leest AI het liefst?

    Wat leest AI het liefst?

    Als je wilt weten wie iemand is, vraag dan wat voor boeken hij leest. Dit principe bracht een groep studenten aan de School of Information op het idee om onderzoek te doen naar de literaire voorkeuren van kunstmatige intelligentie (AI). Daaruit blijkt dat aan programma’s als Chat-GPT nog het nodige mankeert.

    Sinds de opkomst van de ontwikkelde burgerij in de achttiende eeuw biedt een blik in de boekenkast – en later in de platencollectie – een geliefd inkijkje in de persoonlijkheid en de normen en waarden van iemand die je nog niet zo goed kent. De Engelse romanschrijver Nick Hornby ging in High Fidelity zelfs zo ver dat hij zich afvroeg of je wel van mensen kunt houden die naar Phil Collins luisteren. Voor het antwoord had hij 320 pagina’s nodig.

    Deze gewoonte kwam gedurende de coronapandemie weer in zwang, omdat bij Zoom- en Teams-vergaderingen de boekenkast op de achtergrond deskundigheid uitstraalde. Waarom zou dezelfde methode niet ook werken bij kunstmatige intelligentie, die immers pretendeert onze dagelijkse begeleider te zijn? Dat was In elk geval het idee van een groep economiestudenten aan de School of Information van de University of California in Berkeley.

    Zij zijn niet de enigen die zich dat afvragen. Wat hebben Chat-GPT en GPT-4 eigenlijk allemaal gelezen? OpenAI, de onderneming die deze programma’s ontwikkelt, koestert het geheim van de data waarmee de programma’s getraind worden net zo streng als het algoritme. Wat het onderzoek van de studenten er niet makkelijker op maakt, maar ook niet kan tegenhouden. Op de School of Information hebben ze uit de antwoorden van de AI op de vraag naar de teksten waarop ze zich baseert, via een complexe methode een leeslijst met 572 titels opgesteld. Deze lijst is een perfect psychogram van de GPT-AI’s, om niet te zeggen een digitale canon.

    Leeslijst

    De eerste 20 plaatsen van de lijst worden bezet door klassieke Amerikaanse schoolboeken als Moby Dick, The adventures of Huckleberry Finn en 1984, klassieke literatuur (met liefst 2 titels van Jane Austen en Arthur Conan Doyle) en een paar populaire bestsellers als Fifty Shades of Grey. De zogenaamde wereldliteratuur komt er nauwelijks aan te pas en omvat behalve een paar vertalingen uit Azië en Afrika vooral literatuur in het Engels. (En mocht je je dat afvragen: geen enkel Duits boek).

    Daarnaast is er een lijst met de top 50 van boeken die onder het auteursrecht vallen. Dit is een onderwerp apart, omdat het onderzoek daarmee en passant het bewijs levert dat OpenAI en andere AI-ondernemingen in hun trainingsbestanden wel degelijk auteursrechtelijk beschermd materiaal gebruiken. Als een AI correcte antwoorden op vragen over auteursrechtelijk beschermde werken genereert en die zelfs kan imiteren, is dat een indicatie dat deze werken zich in de trainingsdata bevinden. Dit is vooral een juridische kwestie, omdat het in de VS nog maar de vraag is of miljardenondernemingen als OpenAI deze boeken onder de fair use-clausule mag gebruiken en of ze in Europa onder de blanco-toestemming voor het verzamelen van gegevens voor onderzoeksdoeleinden vallen. Deze lijst met meer hedendaagse boeken overlapt de grote lijst voor een belangrijk deel. Maar er staan nog maar weinig moderne klassiekers op als Harper Lee’s To kill a mockingbird, John Steinbecks The grapes of wrath en Irvine Welsh’ Trainspotting. Science fiction en Fantasy zijn daarentegen zwaar oververtegenwoordigd met boeken als Lord of the Rings van J.R.R. Tolkien, The Hunger games van Suzanne Collins, Do Androids Dream of Electric Sheep? van Philip K. Dick, The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy van Douglas Adams, Game of Thrones van George R.R. Martin en Dune van Frank Herbert. 

    ‘Dit is de lijst van boeken die op het nachtkastje liggen van elke eenzame, heteroseksuele, witte, mannelijke nerd’

    De digitale canon weerspiegelt daarmee exact de smaak van de in Silicon Valley dominante demografische groep. Of zoals tech-journalist Adam Rogers van Business Insider het treffend formuleerde: ‘Dit is de lijst van boeken die op het nachtkastje liggen van elke eenzame, heteroseksuele, witte, mannelijke nerd.’ In Amerika dan, moeten we erbij zeggen. Een testje met Duitse boeken, waarbij we dezelfde methode gebruiken: een invuloefening voor paar instapromans. Die Vermessung der Welt van Daniel Kehlmann herkent GPT-4 in een oogwenk, Italienische Reise van Goethe verwart het met Die Leiden des jungen Werther en Thomas Manns Buddenbrooks met Doktor Faustus. Unterleuten van Juli Zeh, Tschick van Wolfgang Herrndorf en Der Schwarm van Frank Schätzing: forget it.

    Kennisdiagrammen

    Het onderzoek verklaart niet alleen wat AI leest, maar ook hoe. Het probleem van de trainingsdata van AI-toepassingen gaat veel verder dan een blik in de boekenkast. De datasets waarmee deze machines worden getraind, worden door algoritmes gesorteerd in knowledge graphs, kennisdiagrammen waaruit de AI’s vervolgens hun waarschijnlijkheidsberekeningen afleiden.

    Deze werkwijze bestaat allang. Ook de sorteermachines van eenvoudiger AI’s, zoals de algoritmes van sociale media Twitter en Facebook of de aanbevelingen van sites als Netflix en Amazon, combineren de afzonderlijke datapunten die ze verzamelen tot zulke kennisdiagrammen. Zo ontstaat in de computer een digitaal wereldbeeld dat uiteindelijk niet meer is dan een echo van alle ingevoerde data. Mensen kennen de computer echter een objectiviteit toe die is gebaseerd op het geloof dat de wiskunde een op zich onfeilbaar en logisch systeem is. Maar dat geldt niet eens in de algebra. Een neutrale dataset bestaat niet. Maar zelfs de bewering van sommige ontwikkelaars dat AI’s als Diffbot met het gehele internet zijn getraind, zou niet tot een heldere blik op de wereld leiden. Want het internet bestaat voor het grootste deel uit content en data in het Engels en wordt gedomineerd door Amerikaanse content.

    ‘Een neutrale dataset bestaat niet’

    Het onderzoek uit Berkeley bevestigt dat volledig. De methodiek laat zich lezen als een mengeling van complexe data-analyse en invuloefeningen uit het vreemdetalenonderwijs in de laagste klassen van de middelbare school. Het vierkoppige onderzoeksteam noemt dat ‘data-archeologie’ en merkt op dat bij het onderzoeken van systemen met gesloten trainingsdatasets het aantal fouten zo groot is, dat ze voor de wetenschap onbruikbaar zouden zijn. Het team kon niet eens vaststellen of boeken bijvoorbeeld in hun geheel (memorized) of alleen als uittreksels en context (non-memorized) in de data voorkomen. Waarbij je dat van die boeken lezende AI’s sowieso met een flinke korrel zout moet nemen, aangezien de trainingsdatasets in de regel zo gigantisch zijn dat een afzonderlijk boek alleen kan worden verwerkt als het verbonden is met een kennisdiagram. De trainingsdata van GTP-4 hebben vermoedelijk een omvang van 1 petabyte (1PB). Een getal met 15 nullen. Een boek van 300 pagina’s omvat zo’n 800 kB (5 nullen). Dat betekent dat bijvoorbeeld Alice in Wonderland en Harry Potter and the stone of wisdom niet alleen op plaats 1 en 2 van de leeslijst staan omdat Chat-GPT de inhoud ervan heeft geïnternaliseerd, maar omdat deze boeken door de ontelbare fan-sites, kritieken en verwijzingen een zo zware weging hebben gekregen dat ze in zo’n diagram alle andere boeken verdringen.

    Datawetenschap

    Je moet je ook realiseren dat de leeslijst uit Berkeley niet is opgesteld op de faculteit literatuurwetenschappen, maar door onderzoekers van een instituut dat zich met datawetenschap bezighoudt. En dat hij, zoals bij zo veel van dit soort onderzoek, nog niet eens door de peer review is geweest.

    Desondanks blijft hij exemplarisch. Want door dit onderzoek wordt de digitale canon ook in tweede optiek een zichzelf bevestigend systeem. Wat op zijn beurt weer heel goed de geest van machine learning weergeeft, waarbij op een bepaald punt de machine niet meer van data, maar van zichzelf leert.

    ‘Het zou niet de eerste keer zijn dat de VS een culturele canon voor de hele wereld opstelt’

    Omdat de digitale wereld echter allang niet meer alleen technologie, maar ook een cultuur is, zal ze nog veel meer verhalen, waarden en voorkeuren gaan overdragen. Het zou niet de eerste keer zijn dat de VS een culturele canon voor de hele wereld opstelt. De laatste keer gebeurde dat na de Tweede Wereldoorlog, toen de Amerikaanse cultuur toonaangevend was met zijn jazz, films, verhalende literatuur, abstracte expressionisme in de schilderkunst en later met de subculturen van de beatniks, hippies, punkers en hiphoppers.

    Als we een heel korte ideologische vergelijking mogen maken: Vlak na de Tweede Wereldoorlog bracht de Amerikaanse cultuur vooral democratische en emancipatorische waarden in een wereld waar de dictaturen van de As-mogendheden nog maar net waren verslagen en de wereldbeschouwingen van de tegenstanders van de VS in de Koude Oorlog als concurrenten werden gezien. We moeten niet per se afwachten of de vrijheidsbegrippen van de libertairen in Silicon Valley het algemene welzijn op de hele wereld zullen bevorderen. Ook al kwam Nick Hornby tot de conclusie dat je ook van mensen die naar Phil Collins luisteren heel goed kunt houden.

  • Akkoord bereikt in Hollywood: staking scriptschrijvers waarschijnlijk voorbij

    Akkoord bereikt in Hollywood: staking scriptschrijvers waarschijnlijk voorbij

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Middelbare scholiere in Saoedi-Arabië krijgt 18 jaar vanwege tweets

    » Minder spoor en meer snelwegen in Europa ondanks klimaatdoelen

    Er komen nieuwe regels voor het gebruik van AI

    De Writers Guild of America (WGA) en de grote Hollywoodstudio’s hebben een voorlopig akkoord bereikt, zo maakte de WGA bekend op X (voorheen Twitter). De deal moet een einde maken aan de de scriptschrijversstaking, ‘die al 146 dagen duurt, duizenden mensen werkloos heeft gemaakt en een diepe ongerustheid aan het licht heeft gebracht die wordt veroorzaakt door de technologische ontwikkelingen’, zo schrijft The Los Angeles Times. Voordat er een definitief akkoord is moeten de 11.500 leden van de vakbond er nog mee instemmen.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    In Hollywood zijn de schrijvers sinds 2 mei aan het staken voor een betere bescherming tegen de manier waarop streaming en andere verschuivingen in de industrie hun broodwinning hebben bedreigd. In het voorgestelde driejarige contract worden de salarissen en royalty’s voor programma’s die op streamingplatforms verschijnen verhoogd en zijn er nieuwe regels voorzien voor het gebruik van kunstmatige intelligentie.

    ‘We kunnen met trots zeggen dat het akkoord uitzonderlijk is,’ zei de vakbond zondagavond in een verklaring naar de leden. De studio’s zullen nu moeten onderhandelen met de acteurs, die sinds 14 juli staken, wil de filmindustrie echt weer op gang komen. Het conflict heeft de lokale economie al vijf miljard dollar gekost.

    Lees ook:

  • Filosoof Hiroshi Toya: ‘We mogen onze keuzes niet uitbesteden aan AI’

    Filosoof Hiroshi Toya: ‘We mogen onze keuzes niet uitbesteden aan AI’

    Volgens de Japanse filosoof Hiroshi Toya heeft Japan ‘een rotsvast vertrouwen’ in AI. In een interview met het Japanse dagblad Asahi Shimbun benadrukt hij dat we onze eigen verantwoordelijkheid in het oog moeten houden en ons eigen verstand moeten blijven gebruiken.

    Op dit moment is de wereld verdeeld over de regulering van generatieve AI-systemen als ChatGPT. Hoewel de G7 afgelopen mei tijdens de top in Hiroshima pleitte voor ‘een betrouwbare AI’, voelden sommige landen, zoals Japan, er minder voor om deze nieuwe technologie aan allerlei regels te onderwerpen. ‘De Japanse maatschappij heeft een groot vertrouwen in AI,’ aldus een bezorgde Hiroshi Toya, filosoof en hoogleraar aan de Kansai University for International Studies. Hij maant bovendien tot voorzichtigheid: ‘Als we onze aandacht uitsluitend richten op ChatGPT, verliezen we de fundamentele veranderingen uit het oog die het gevolg zijn van het binnendringen van AI in onze maatschappij.’ Op welke veranderingen doelt hij dan?

    ChatGPT wint snel terrein. Wat zijn volgens u de pro’s en contra’s ervan?

    ‘Zeggen dat ChatGPT alleen maar slecht is zou een simplistische constatering zijn die vooralsnog nergens op is gebaseerd. Het is in feite moeilijk te voorspellen of de app algemene ingang zal vinden, zoals Amazon of Gmail. Voorlopig zie ik ChatGPT vooral als een speeltje. Het probleem is volgens mij niet het programma zelf, maar wat wij, de maatschappij, ervan verwachten.

    Wij mensen zijn behept met een extreem sterk verlangen om overal zo snel mogelijk antwoord op te krijgen. In die mate zelfs dat sommigen, volgens artikelen die ik heb gelezen, ChatGPT verwijten dat het programma er te lang over doet om een vraag te beantwoorden, terwijl het maar een kwestie van enkele minuten is. Dat je niet eens een paar minuten kunt wachten gaat toch alle perken te buiten? Onze maatschappij is geobsedeerd door onmiddellijke resultaten, zonder de tijd te nemen voor enige reflectie. Als filosoof zit ik regelmatig in gedachten verzonken met mijn armen over elkaar achter mijn bureau, maar dat geldt vandaag de dag als “inefficiënt”. Dingen goed en langzaam overdenken is steeds minder in trek.’

    ‘Ik denk dat het nodig is om altijd afstand te kunnen blijven nemen van AI en haar systemen’

    Wat voor kwalijke gevolgen kan deze ontwikkeling hebben?

    ‘Als niemand er momenteel last van heeft, kun je waarschijnlijk denken dat het niet erg is. Maar als op een dag de door AI gemodelleerde ‘normaliteit’ sneuvelt, bijvoorbeeld door een ramp of een oorlog, worden we waarschijnlijk geconfronteerd met een periode van chaos. Dan zullen we zelf beslissingen moeten nemen om problemen op te lossen: zullen we tegen die tijd nog wel over een denkvermogen beschikken dat ons in staat stelt de beste keuzes te maken? In het verarmde en uitgeputte Duitsland van na de Eerste Wereldoorlog konden de mensen niet langer zelfstandig denken en lieten ze zich inpalmen door de nazi-ideologie, waardoor ze medeplichtig werden aan de Holocaust. Zullen we in het geval van een crisis in staat zijn te zeggen dat het oordeel van AI onjuist is? Ik denk dat het nodig is om altijd afstand te kunnen blijven nemen van AI en haar systemen. Als we onze aandacht uitsluitend op ChatGPT richten, verliezen we naar mijn mening de fundamentele veranderingen uit het oog die het gevolg zijn van het binnendringen van AI in onze maatschappij.’

    Zijn de veranderingen die door ChatGPT zelf in gang worden gezet dan niet zo belangrijk?

    ‘Ten aanzien van maatschappelijke kwesties probeert ChatGPT een groot scala aan meningen te dekken. Stel je het programma bijvoorbeeld een vraag over de gelijkheid tussen vrouwen en mannen, dan zal het alleen de verschillende gezichtspunten op een rij zetten zonder er enige conclusie aan te verbinden. Ik heb de indruk dat het programma meer vragen oproept dan antwoorden geeft. In plaats van problemen op te lossen maakt het keuzes alleen maar moeilijker. Het is zonder twijfel in staat zinnen te produceren die menselijk lijken, maar die maken het ons eerder moeilijker dan makkelijker om beslissingen te nemen en keuzes te maken. Aan genderkwesties kleeft een groot aantal verschillende aspecten, en elk standpunt dat je erover inneemt kan relatief gevoelig zijn. We moeten de verantwoordelijkheid voor onze keuzes nemen.’

    Zijn de antwoorden die AI geeft niet op zichzelf problematisch?

    ‘Voordat we voor een bepaald antwoord kiezen hebben we natuurlijk de vraag al geformuleerd. Als we AI de voorwaarden van de discussie laten bepalen, onttrekken we ons aan onze verantwoordelijkheid in dezen. Het is gevaarlijk om te geloven dat ChatGPT alle aspecten van een kwestie in overweging neemt. Ik vrees dat we steeds minder goed in staat zullen zijn om andere keuzes en gezichtspunten onder ogen te zien dan die welke door AI worden voorgesteld. ChatGPT geeft antwoorden die zijn gebaseerd op bestaande internetgegevens, zonder de juistheid daarvan ter discussie te stellen.’

    Baart het gebruik van ChatGPT ­zorgen op ethisch gebied?

    ‘In de huidige situatie niet. In de toekomst zal het misschien voor problemen zorgen op politiek en juridisch gebied. Sommige parlementsleden hebben al ChatGPT gebruikt voor debatten, maar dat betrof tot dusver alleen de ­teksten die ze voorlazen. Wanneer je bijvoorbeeld de verdeling van de sociale­zekerheidsgelden aan AI zou toevertrouwen, zou dat discriminatie in de hand kunnen werken, zoals een verlaging van de uitkeringen aan senioren omdat hun minder levensjaren resten. Zolang debatten en beslissingen op politiek en juridisch gebied onder menselijke verantwoordelijkheid blijven vallen en het systeem niet instort, geloof ik niet dat we bang hoeven te zijn voor een ernstige ethische crisis.’

    Het belangrijkst blijft het om te weten of de gebruikers de beslissingen die door AI worden ingegeven als hun eigen beslissingen beschouwen

    Sommige mensen zullen AI misschien gebruiken zonder daarvoor uit te komen.

    ‘Inderdaad. Het belangrijkst blijft het om te weten of de gebruikers de beslissingen die door AI worden ingegeven als hun eigen beslissingen beschouwen en de verantwoordelijkheid aanvaarden voor de acties die ze ondernemen. Het zou onverantwoordelijk en funest zijn om te zeggen: “We kunnen er niets aan doen want het is een suggestie van AI”, zonder dat we stilstaan bij onze eigen verantwoordelijkheid.

    Wat Japan betreft, dat is een land dat een rotsvast vertrouwen heeft in AI. In westerse fictie met AI als thema wordt vaak de nadruk gelegd op de dreiging die ervan uitgaat, en op de menselijke verantwoordelijkheid voor het gebruik ervan. In Japan, waar de invoering van AI redelijk soepel verloopt, wordt daar niet vaak bij stilgestaan. Japanners lijken deze nieuwe ontwikkeling lijdzaam over zich heen te laten komen. “Als we er toch niets tegen kunnen doen, kunnen we er maar beter in meegaan,” zeggen ze waarschijnlijk bij zichzelf. Het is van wezenlijk belang om de kwestie te relativeren, om te begrijpen wat er op mondiaal niveau wordt bediscussieerd, en niet in hysterische speculaties te verzinken die de zaak alleen maar erger maken.’ 

  • Google ontwikkelt AI-tool die zelf nieuwsverhalen schrijft

    Google ontwikkelt AI-tool die zelf nieuwsverhalen schrijft

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Onrust in Berlijn om mogelijke loslopende leeuwin

    » Twintig jaar geëist tegen Russische oppositieleider Navalny

    Grote kranten hebben de software aangeboden gekregen

    Google is bezig met de ontwikkeling van een AI-tool die zelf nieuwsverhalen kan schrijven. Dat meldt The New York Times. De krant heeft de technologie aangeboden gekregen door Google om uit te proberen, net als The Washington Post en The Wall Street Journal. Journalisten bij de kranten reageren verdeeld op de technologie.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De tool zou in staat zijn om verschillende details, ontwikkelingen en achtergronden om te zetten in een goedlopend, compleet nieuwsverhaal. Volgens Google moet de tool dienen als assistent van journalisten, maar enkele leidinggevenden die de pitch van Google ontvingen zouden de ontwikkeling als ‘verontrustend’ hebben ervaren.

    Binnen de creatieve sector en media bestaan al langer zorgen over generatieve AI, die in staat is zelf creatieve producten als video, audio en tekst te genereren. Zij dringen al langer aan op duidelijke afspraken over het gebruik van AI en hoe creatieve beroepen ertegen beschermd kunnen worden. Google zegt dat het niet de bedoeling is dat de AI-tool journalisten gaat vervangen.

    Lees ook:

  • Kan Europese wetgeving ons beschermen tegen de gevaren van AI?

    Kan Europese wetgeving ons beschermen tegen de gevaren van AI?

    Op 14 juni nam het Europees Parlement de AI Act aan, een wet die ontworpen is om kunstmatige intelligentie te reguleren en burgers te beschermen tegen de negatieve effecten. Is regulering noodzakelijk, of een rem op technologische vooruitgang en de economie?

    Ja: ‘De wet komt laat, maar nog niet te laat’

    Laten we ons geen illusies maken: op de belangrijkste gebieden van digitale technologie is Europa het speelterrein geworden van grote Amerikaanse concerns. Europa, dat veel te traag was om te begrijpen wat er gebeurde, is achterop geraakt. De Algemene Verordening Gegevensbescherming en andere maatregelen kwamen te laat. Om nog maar te zwijgen van het feit dat de techreuzen, die zich bewust zijn van hun macht, zich niet laten imponeren.

    De volgende golf, die allang in de maak is, is nog krachtiger: kunstmatige intelligentie (AI). Wie niet onder een steen heeft gelezen, zal zich hebben gerealiseerd dat er een revolutie aan de gang is, met de adembenemende informatie op ChatGPT of beeldgeneratoren zoals Stable Diffusion. De wetgeving over kunstmatige intelligentie, of AI Act, die op woensdag 14 juni door het Europees Parlement is aangenomen, moet voorkomen dat Europa opnieuw achteropraakt en tegelijkertijd de Europese burgers beschermen tegen de negatieve gevolgen van deze technologieën. Maar kan AI echt worden gereguleerd? Is het niet al te laat?

    Kunstmatige intelligentie is vorig jaar niet met een vingerknip geboren: het is de vrucht van een lange draagtijd. Begin jaren 2000 ging het in een hogere versnelling, toen computers die snel genoeg waren om bergen gegevens te verwerken tegen betaalbare prijzen konden worden geproduceerd. Sindsdien hebben deze technologieën hun weg gevonden naar ons dagelijks leven: bedrijven gebruiken ze om kandidaten te selecteren; Alexa, Siri en andere assistenten verwachten van ons dat we hen vertellen wat we willen, enzovoort. Ook hier wordt de markt gedomineerd door de grote Amerikaanse techreuzen.

    Maar AI staat nog in de kinderschoenen. Het houdt de belofte in van oneindige mogelijkheden, maar ook van gevaren die op dit moment heel moeilijk in te schatten zijn. Het is dus nog niet te vroeg, maar ook nog niet helemaal te laat, om AI te reguleren – merk op dat de Europese wet de eerste ter wereld is waarmee iets dergelijks wordt geprobeerd.

    Gezondheidsgegevens moeten anders worden behandeld dan minder persoonlijke gegevens

    Zoals alle technieken die door de mens zijn uitgevonden, is kunstmatige intelligentie niet neutraal en kan het ten goede of ten kwade worden gebruikt. Daarom moeten we een wettelijk kader ontwikkelen dat misbruik voorkomt, zonder het onderzoek en vooral de marketing af te remmen. Al te restrictieve regels zouden Europese bedrijven alleen maar benadelen ten opzichte van hun Amerikaanse of Chinese concurrenten. Daarom moeten we duidelijke regels opstellen voor de toegang tot gegevens, zonder te streng te zijn.

    Niet alle gegevens hoeven op dezelfde manier beschermd te worden. Gezondheidsgegevens moeten bijvoorbeeld anders worden behandeld dan minder persoonlijke gegevens. In twijfelgevallen kan een hoge mate van anonimisering het mogelijk maken om informatie te verzamelen zonder de privacy te schenden. De stem van de meerderheid van de Europarlementariërs tegen onder andere automatische gezichtsherkenningssystemen positioneert Europa duidelijk ten opzichte van repressieve staten zoals China, dat gezichtsherkenning al lange tijd gebruikt om zijn burgers in de gaten te houden.

    Aan de andere kant zal het dwingen van bedrijven die AI-gebaseerde systemen ontwikkelen om een solide risicobeheer op te zetten kleine bedrijven schaden, terwijl de grote techconcerns geen moeite hebben om zich de diensten van legers advocaten en dataspecialisten te veroorloven. Een dergelijke maatregel kan contraproductief blijken en de hegemonie van de grote concerns versterken.

    Een bijzonder gevaar is dat van systemen die op een (gedeeltelijk) geautomatiseerde manier valse informatie kunnen produceren en verspreiden. Deze systemen zouden de verdeeldheid die al bestaat binnen onze samenlevingen kunnen vergroten. Bovendien zouden ze in combinatie met sociale media, met hun neiging om informatiezeepbellen te creëren, een explosieve cocktail vormen.

    De EU werkt uiteraard als vanouds: traag. Eerst moesten de Commissie, de lidstaten en het Parlement werken aan de tekst van de wet. Nu de wet is aangenomen, begint er een overgangsperiode die waarschijnlijk tot 2026 duurt, waarna de nieuwe regels definitief van kracht worden. Sommigen rekenen op de goede wil van de industrie om in de tussentijd inspanningen te leveren, maar helaas is dit slechts wishful thinking. Er staan gewoon te veel macht en te veel miljarden op het spel.

    – Helmut Martin-Jung in Süddeutsche Zeitung


    Nee: ‘De gevolgen van overregulering kunnen fataal zijn’

    Kunstmatige intelligentie (AI) doet denken aan kaskrakers als Minority Report, Terminator, 2001: A Space Odyssey, WarGames en The Matrix. Met andere woorden ondraaglijke surveillance, uitroeiing door machines en de onderdrukking van de mens door machines.

    Toen de revolutionaire ChatGPT afgelopen herfst verscheen, voerde een ware psychose de boventoon. Immers, kunstmatige intelligentie loopt in vele opzichten op ons voor, overtreft ons in intelligentie en kan binnenkort zelfs zelfbewustzijn verwerven.

    Vandaar de poging om een schijnbaar nieuw en nu bloeiend gebied te temmen en het dringende wetgevende werk op het gebied van AI in de Europese Unie en de Verenigde Staten. Dit werk is des te dringender omdat landen als Frankrijk en Italië zijn begonnen met het invoeren van hun eigen wetgeving (Italië heeft zelfs ChatGPT een tijdje verboden op grond van privacybescherming). Op 14 juni heeft het Europees Parlement een AI-wet aangenomen, de eerste in zijn soort ter wereld.

    De wet regelt de meest urgente problemen in verband met de dreiging van desinformatie op grote schaal en deepfaketechnologie – het creëren van nepbeelden die bijna niet van echt te onderscheiden zijn. We hebben hier een voorproefje van gezien met de foto’s en video’s van de arrestatie en het in de boeien slaan van Donald Trump, die tot rellen hadden kunnen leiden in de Verenigde Staten. AI-gegenereerde inhoud zal als zodanig gemarkeerd moeten worden. En dat is logisch.

    Door buitensporige barrières en regelgeving in Europa en de VS zullen deze landen achterblijven in de technologische en economische race

    Probleem is alleen dat de AI-wet nog maar het begin is. De ontwikkeling van kunstmatige intelligentie zal ongetwijfeld veel sneller gaan dan de actie van wetgevers, wat vragen oproept over de effectiviteit van regelgeving. Deze laatste zullen voortdurend moeten worden bijgewerkt of volledig gewijzigd, wat aanleiding zal geven tot tonnen nieuwe wetten. Ik vrees dat Europa moeite zal hebben om zijn verlangen om alles te reguleren onder controle te houden.

    En toch kunnen de gevolgen van overregulering fataal zijn voor de economie, net nu kunstmatige intelligentie deze naar een heel nieuw niveau zou moeten tillen, door het management te verbeteren, de kosten te verlagen en innovatie met sprongen vooruit te stuwen. Door buitensporige barrières en regelgeving in Europa en de Verenigde Staten zullen deze landen achterblijven in de technologische en economische race. De grote winnaar zal China zijn, dat hier geen probleem mee heeft en klaarstaat om de leiding te nemen in deze race.

    Twee machtige groepen zullen ook botsen in de AI-strijd. Aan de ene kant de tegenstanders, die de plaats zullen innemen van de huidige antivaxers (of misschien hun krachten zullen bundelen?) en van AI de incarnatie van de duivel zullen maken. Aan de andere kant de technologiemultinationals en de meerderheid van de burgers, die de voordelen zullen zien van een intelligente assistent die bijna alles kan wat een mens kan, inclusief werken.

    Bijvoorbeeld het zogenaamde surveillance-amendement, dat voorzag in de mogelijkheid om realtime biometrische identificatie, zoals gezichtsherkenningstechnologie via AI, in te voeren, laat zien hoe ver de meningen kunnen uiteenlopen om uiteindelijk in geschillen te belanden. Voorlopig is het voorstel geschrapt onder druk van politici, die hebben gewezen op de bedreiging die het vormt voor de vrijheden van burgers, met name hun privacy. Tegelijkertijd zouden dergelijke instrumenten zeer effectief zijn bij het vervolgen van criminelen of het vinden van vermiste kinderen. Vrijheid of veiligheid? Dit is slechts een van de vele dilemma’s die ons te wachten staan als het om AI gaat.

    – Pawel Rozynski in Rzeczpospolita

    Lees ook:

  • Yuval Noah Harari: ‘AI is in staat om intieme relaties met miljoenen mensen te kweken’

    Yuval Noah Harari: ‘AI is in staat om intieme relaties met miljoenen mensen te kweken’

    AI heeft het besturingssysteem van de menselijke beschaving gehackt, wat de loop van de menselijke geschiedenis zal veranderen, aldus historicus en denker Yuval Noah Harari. ‘Als ik een gesprek met iemand voer en niet weet of het een mens is of een AI, dan betekent dat het einde voor de democratie.’

    De angst voor kunstmatige intelligentie (AI) heeft de mensheid sinds het allereerste begin van het computertijdperk achtervolgd. Eerst richtte deze angst zich op machines die fysieke middelen gebruikten om mensen te doden, tot slaaf te maken of te vervangen. Maar de afgelopen paar jaar zijn er nieuwe AI-tools opgedoken die het overleven van de menselijke beschaving vanuit onverwachte hoek bedreigen. AI is inmiddels in staat om taal te manipuleren en te genereren, of het nu is met woorden, geluiden of beelden, en heeft daarmee het besturingssysteem van onze beschaving gehackt.

    Bijna de hele menselijke cultuur bestaat uit taal. Mensenrechten zitten bijvoorbeeld niet in ons DNA. Het zijn culturele artefacten, die we hebben gecreëerd door het vertellen van verhalen en het schrijven van wetten. Goden zijn geen fysieke realiteiten, maar culturele artefacten die we hebben gecreëerd door het verzinnen van mythen en het schrijven van heilige geschriften.

    Ook geld is een cultureel artefact. Bankbiljetten zijn gewoon kleurige stukjes papier, en momenteel bestaat meer dan negentig procent van het geld niet eens meer uit bankbiljetten, maar uit digitale informatie in computers. Geld ontleent zijn waarde aan de verhalen die bankiers, ministers van Financiën en cryptogoeroes ons erover vertellen. Sam Bankman-Fried, Elizabeth Holmes en Bernie Madoff waren niet zo goed in het creëren van werkelijke waarde, maar ze waren allemaal uiterst kundige verhalenvertellers.

    Wat zou er gebeuren als een niet-menselijke intelligentie beter wordt in verhalen vertellen, melodieën componeren, tekeningen maken en wetten en heilige geschriften schrijven dan de gemiddelde menselijke intelligentie? Wanneer mensen het over ChatGPT en andere nieuwe AI-tools hebben, denken ze vaak aan scholieren die AI gebruiken om hun opstellen te schrijven. Wat zal er met het schoolsysteem gebeuren als kinderen dat doen? Maar dit soort vragen gaat voorbij aan het algehele beeld. Vergeet opstellen. Denk aan de volgende Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2024, en probeer je de impact van AI-tools voor te stellen waarmee op massale schaal politieke content, nepnieuws en heilige geschriften voor nieuwe cultussen kunnen worden gecreëerd.

    Alwetend orakel

    De afgelopen jaren heeft de QAnon-cultus zich uitgeleefd in anonieme onlineberichten, de zogenaamde ‘q-drops’. Volgers verzamelden, vereerden en interpreteerden deze q-drops als een heilige tekst. Hoewel voor zover wij weten alle eerdere q-drops door mensen werden opgesteld, en bots alleen maar hielpen om ze te verspreiden, zouden we in de toekomst de eerste cultussen in de geschiedenis kunnen zien waarvan de heilige teksten door een niet-menselijke intelligentie zijn geschreven. Religies hebben de hele geschiedenis lang beweerd dat hun heilige boeken van een niet-menselijke bron afkomstig waren. Dat zou spoedig de werkelijkheid kunnen worden.

    Op een prozaïscher niveau zouden we weldra langdurige onlinediscussies over abortus, klimaatverandering of de Russische invasie in Oekraïne kunnen voeren met entiteiten die we aanzien voor mensen, maar die in werkelijkheid AI zijn. Addertje onder het gras is dat al onze pogingen om een AI-bot op andere gedachten te brengen volstrekt zinloos zullen zijn, terwijl de AI haar boodschappen zo loepzuiver kan afstemmen dat de kans groot is dat we ons erdoor laten beïnvloeden.

    Dankzij haar taalbeheersing zou AI zelfs intieme relaties met mensen kunnen aangaan en de kracht van de intimiteit kunnen gebruiken om onze meningen en ons wereldbeeld te veranderen. Hoewel er geen enkele aanwijzing is dat AI over een eigen geweten of eigen gevoelens beschikt, hoeft ze alleen maar een emotionele band met mensen te kweken om op intieme voet met ze te geraken. In juni 2022 beweerde Blake Lemoine, een softwareontwikkelaar van Google, publiekelijk dat de AI-chatbot Lamda, waaraan hij werkte, gevoelens had ontwikkeld. Deze controversiële bewering kostte hem zijn baan. Het interessantst aan het voorval was niet Lemoines bewering, die vermoedelijk onwaar was, maar zijn bereidheid om zijn lucratieve baan op het spel te zetten ten behoeve van de AI-chatbot. Als AI mensen zo ver kan krijgen dat ze hun baan op het spel zetten, waar kan ze hen dan nog meer toe verleiden?

    In een politiek gevecht om het hoofd en hart van mensen te winnen, is intimiteit het meest efficiënte wapen, en AI is inmiddels in staat om intieme relaties met miljoenen mensen te kweken. We weten allemaal dat de strijd om de aandacht van mensen het afgelopen decennium in toenemende mate in de sociale media is gevoerd. Met de nieuwe generatie AI-tools wordt deze strijd van aandacht naar intimiteit verlegd. Wat gebeurt er met de menselijke samenleving en de menselijke psychologie wanneer AI in het strijdperk treedt tegen AI om intieme neprelaties met ons te kweken, die vervolgens kunnen worden gebruikt om ons ervan te overtuigen dat we op bepaalde politici moeten stemmen of bepaalde producten moeten kopen?

    Mensen zouden één enkele AI-adviseur als een alwetend orakel op ieder gebied kunnen gaan gebruiken

    Zelfs zonder het kweken van ‘nepintimiteit’ zouden de nieuwe AI-tools al een immense invloed hebben op onze meningen en ons wereldbeeld. Mensen zouden één enkele AI-adviseur als een alwetend orakel op ieder gebied kunnen gaan gebruiken. Geen wonder dat Google doodsbang is. Waarom zou ik nog op zoek gaan als ik het gewoon aan het orakel kan vragen? De nieuws- en reclame-industrie zou ook doodsbang moeten zijn. Waarom nog een krant lezen als ik gewoon aan het orakel kan vragen me het laatst nieuws te vertellen? En wat hebben advertenties voor zin als ik gewoon aan het orakel kan vragen wat ik moet kopen?

    En zelfs deze scenario’s weten het totaalbeeld niet echt te schetsen. We hebben het hier over het mogelijke einde van de menselijke geschiedenis. Niet het einde van alle geschiedenis, alleen van het door mensen gedomineerde deel daarvan. Geschiedenis is de interactie tussen biologie en cultuur; tussen enerzijds onze biologische behoefte aan dingen als eten en seks en anderzijds onze culturele scheppingen als religies en wetten. Geschiedenis is het proces waarmee wetten en religies eten en seks vormgeven. 

    Wat zal er met de loop van de geschiedenis gebeuren als AI de cultuur overneemt en verhalen, melodieën, wetten en religies gaat creëren? Eerdere hulpmiddelen als de drukpers en de radio hielpen de culturele ideeën van mensen te verspreiden, maar ze hebben nooit uit zichzelf nieuwe culturele ideeën gecreëerd. Met AI is het wezenlijk anders gesteld. AI kan geheel nieuwe ideeën creëren, een geheel nieuwe cultuur.

    De komende decennia zouden we weleens in de dromen van een buitenaardse intelligentie verzeild kunnen raken

    Aanvankelijk zal AI vermoedelijk de menselijke prototypes imiteren waarop ze in haar kinderjaren heeft geoefend. Maar met elk jaar dat verstrijkt zal de AI-cultuur onversaagd meer terreinen gaan verkennen waar nog geen mens ooit is geweest. Al duizenden jaren lang leven mensen in de dromen van andere mensen. De komende decennia zouden we weleens in de dromen van een buitenaardse intelligentie verzeild kunnen raken.

    De angst voor AI achtervolgt de mensheid pas de afgelopen decennia. Maar duizenden jaren lang is de mens achtervolgd door een veel grotere angst. We hebben altijd oog gehad voor de manier waarop verhalen en beelden onze geest kunnen manipuleren en illusies kunnen scheppen. Bijgevolg is de mens al sinds onheuglijke tijden bang in een wereld van illusies verstrikt te raken.

    Illusies

    In de zeventiende eeuw vreesde René Descartes dat een boze geest hem misschien in een wereld van illusies verstrikte en alles schiep wat hij zag en hoorde. In het oude Griekenland schreef Plato zijn beroemde ‘Allegorie van de Grot’, waarin een groep mensen zijn leven lang geketend in een grot zit, met uitzicht op een blinde muur. Een scherm. Op dat scherm zien ze diverse schaduwen geprojecteerd. De gevangenen zien de illusies die ze daar waarnemen voor de werkelijkheid aan.

    In het oude India verkondigden boeddhistische en hindoeïstische sages dat alle mensen verstrikt waren in de Maya, de wereld van illusies. Wat we normaliter voor de werkelijkheid aanzien zijn vaak slechts verzinsels van onze eigen geest. Vanwege hun geloof in deze of gene illusie kunnen mensen hele oorlogen voeren, anderen doden en bereid zijn ook zelf gedood te worden.

    De AI-revolutie confronteert ons met de boze geest van Descartes, met de grot van Plato, met de Maya. Als we niet oppassen, kunnen we verstrikt raken achter een gordijn van illusies, dat we niet kunnen wegrukken en waarvan we de aanwezigheid misschien niet eens vermoeden.

    De vraag die momenteel voorligt is hoe we ervoor kunnen zorgen dat de nieuwe AI-tools voor goede doelen worden aangewend en niet voor slechte

    Natuurlijk kan de nieuwe macht van AI ook voor goede doelen worden aangewend. Daar zal ik verder niet over uitweiden, want dat doen de ontwikkelaars ervan zelf al genoeg. Het is de taak van historici en filosofen zoals ik om op de gevaren te wijzen. Maar AI kan ons zeker ook op talloze manieren helpen, van het ontdekken van nieuwe middelen tegen kanker tot het vinden van oplossingen voor de ecologische crisis. De vraag die momenteel voorligt is hoe we ervoor kunnen zorgen dat de nieuwe AI-tools voor goede doelen worden aangewend en niet voor slechte. Daarvoor moeten we eerst begrijpen waar deze tools werkelijk toe in staat zijn.

    Sinds 1945 weten we dat kerntechnologie goedkope energie kan genereren ten bate van mensen, maar ook de menselijke beschaving fysiek te gronde kan richten. We hebben de hele internationale orde opnieuw vorm gegeven om de mensheid te beschermen en ervoor te zorgen dat kerntechnologie voornamelijk ten goede zou worden aangewend. Nu krijgen we te maken met een nieuw massavernietigingswapen dat de ondergang kan betekenen voor onze geestelijke en maatschappelijke wereld.

    We kunnen de nieuwe AI-tools nog steeds aan een systeem van regels onderwerpen, maar dan moeten we wel snel zijn. Waar kernwapens niet in staat zijn krachtiger kernwapens uit te vinden, is AI in staat tot het ontwikkelen van AI die exponentieel krachtiger is. De eerste cruciale stap is het eisen van rigoureuze veiligheidscontroles voordat krachtige AI-tools tot het publieke domein worden toegelaten. Zoals een farmaceutisch bedrijf geen nieuwe medicijnen mag vrijgeven voordat de bijwerkingen op zowel de korte als de lange termijn zijn getest, zouden techbedrijven geen nieuwe AI-tools moeten mogen vrijgeven voordat die gegarandeerd veilig zijn. Er zou een soort keuringsdienst van waren voor nieuwe technologie moeten komen, en wel gisteren.

    Zal het vertragen van de inzet van AI voor openbare doeleinden er niet toe leiden dat democratieën achter gaan lopen op gewetenloze autoritaire regimes? Integendeel. Het ongereguleerd inzetten van AI zou sociale chaos veroorzaken, wat voordelig zou zijn voor autocraten en funest voor democratieën. Democratie is een vorm van gesprek, en voor gesprekken is taal nodig. Wanneer AI de taal hackt, kan het ook ons vermogen vernietigen om zinvolle gesprekken te voeren, en daarmee de democratie.

    De eerste regulering die ik zou willen voorstellen is de verplichting voor AI om te melden dat ze een AI is

    We hebben net kennisgemaakt met een buitenaardse intelligentie, hier op aarde. Veel weten we er nog niet van, behalve dat ze onze beschaving te gronde kan richten. We moeten een halt toeroepen aan het onverantwoordelijk inzetten van AI-tools in de openbare ruimte, en AI reguleren voordat ze ons reguleert. En de eerste regulering die ik zou willen voorstellen is de verplichting voor AI om te melden dat ze een AI is. Als ik een gesprek met iemand voer en niet weet of het een mens is of een AI, dan betekent dat het einde voor de democratie.

    Deze tekst is gegenereerd door een mens.

    Toch?

    Lees ook:

  • Deze Venezolanen trainen AI voor een hongerloon. ‘Het is slavenarbeid’

    Deze Venezolanen trainen AI voor een hongerloon. ‘Het is slavenarbeid’

    Achter de miljardenindustrie van kunstmatige intelligentie gaan honderden Venezolanen schuil die algoritmes trainen voor een schamele vergoeding. Door de diepe economische crisis in het land is dit een van de weinige manieren om te overleven. Experts spreken van ‘kolonialisme door AI’.

    De economische crisis in Venezuela dwong Oskarina Fuentes zeven jaar geleden om aan de slag te gaan als onzichtbare werker in de wereld van kunstmatige intelligentie (AI). Haar rol is het taggen van data, met als doel de prestaties van internetrobots te verbeteren. Daarvoor krijgt ze een minimale vergoeding waarvan ze moet zien te overleven. ‘Het gaat om meer dan alleen zoekopdrachten,’ zegt de drieëntertigjarige vrouw. Ze legt zich toe op het verzamelen van data van bedrijven en mensen, het selecteren van het beste antwoord op zoekopdrachten, het modereren van inhoud zodat sommige gruwelijke content niet online kan circuleren – een oneindige hoeveelheid werk waarmee ze enkele dollarcenten toevoegt aan haar Appen-account.

    Appen is een Australisch virtueel platform dat data verzamelt voor techreuzen als Microsoft, Amazon en Google om hun AI-systemen te verbeteren. Medewerkers uit meer dan honderdzeventig landen registreren zich op het platform en kiezen er welke taken ze zullen uitvoeren.

    Door het ‘labelen’ of ‘annoteren’, zoals Oskarina Fuentes doet, krijgen rekenmodellen informatie op basis waarvan ze beslissingen kunnen nemen, uiteenlopend van het verbeteren van zoekopdrachten op het web tot het mogelijk maken van complexere algoritmen, zoals die van een zelfrijdende auto. ‘Het systeem leert van het werk dat deze werkers doen,’ zegt Alberto Delgado, een AI-expert aan de Universidad Nacional van Colombia.

    Achter de schermen van deze miljardenindustrie schommelt de betaling aan Fuentes tussen de 200 en 300 dollar per maand, wat dicht in de buurt komt van het minimumloon in Colombia (209 dollar), het land waarnaar ze in 2019 migreerde met haar moeder. De diepe economische crisis die Venezuela al tien jaar teistert, heeft velen gedwongen op zoek te gaan naar alternatieve methoden om te overleven. En platforms voor het ‘labelen van data’, waarvoor geen speciale kwalificatie is vereist, bieden mogelijkheden om de honger te stillen.

    Slavenarbeid

    Fuentes, die afgestudeerd is als ingenieur in de olie-industrie, lijdt aan diabetes en heeft een slechte gezondheid. Daardoor kan ze haar beroep niet uitoefenen en kan ze ook geen andere baan vinden. Honderden Venezolanen met wie ze op het sociale netwerk Telegram praat over hun ervaringen op Appen vonden evenmin een alternatief voor hun levensonderhoud.

    Het platform Appen, dat volgens een Australisch mediakanaal zo’n 500 miljoen dollar waard is, belooft dat de beloning van zijn werknemers ‘het minimumloon in de regio overstijgt’. Na meer dan vijf jaar hyperinflatie is dat in Venezuela niet zo moeilijk.

    ‘Met veel moeite kan ik ongeveer 200 dollar per maand bij elkaar schrapen,’ zegt een werknemer die haar naam liever niet bekend wil maken uit angst voor represailles van het bedrijf. Haar inkomsten komen van haar werk bij Appen en vergelijkbare sites zoals Toloka, Hive Micro, Testable Minds en Paidera. Het geld dat ze verdient is nauwelijks genoeg om zichzelf, haar man en twee kinderen te kunnen voeden. Een ander inkomen is er niet. ‘Het is slavenarbeid die slecht wordt betaald,’ zegt de vrouw, die zich in de Venezolaanse stad Cabimas vastklampt aan dit virtuele werk.

    Rodrigo Sircello, die werkt vanuit Maracaibo, zegt dat hij en zijn partner zich in 2016 hebben ingeschreven na de belofte van een goed inkomen. ‘Mijn vrouw kreeg voortdurend e-mails van Appen (…) In hun advertenties stond dat het ging om werken op afstand en dat je veel geld kon verdienen,’ zegt de zevenenvijftigjarige.

    Nu, in 2023, hebben hij en zijn gezin moeite om de eindjes aan elkaar te knopen. Er is geen werk. ‘Sinds het begin van dit jaar lukt het nauwelijks om een minimumbedrag van 10 dollar per week te halen,’ zegt Sircello, die het geld van zijn maandelijkse pensioen dat hij heeft opgebouwd als bibliothecaris gebruikt om de internetverbinding te betalen die hij nodig heeft voor Appen. Hoeveel jaar ze ook ingeschreven staan bij het platform, de medewerkers hebben geen vast dienstverband bij het bedrijf en kunnen ook niet rekenen op gegarandeerde opdrachten of andere garanties. Bovendien valt het werk vaak niet samen met de tijdzone in het gebied waar ze zich bevinden; als de nood hoog is, geven Venezolanen zich op om te werken op welk tijdstip dan ook.

    ‘Ik voel me geen slaaf van Appen of van AI. We zijn slaven van het Latijns-Amerikaanse systeem’ 

    ‘Ik heb slaapproblemen,’ benadrukt de werknemer uit Cabimas, die haar computer ‘vierentwintig uur per dag aan heeft staan’, voor het geval ze in de vroege ochtenduren een melding krijgt over een opdracht. Als er problemen zijn op het platform, zegt ze, doet Appen er lang over om te reageren op klachten, áls er al wordt gereageerd. ‘Ze beantwoorden mijn tickets niet,’ zegt de vrouw. Voortdurende stroomuitval bemoeilijkt haar werk. Op vragen over hoe het zijn werknemers behandelt, antwoordde Appen in een e-mail aan El País dat het bedrijf ‘veel waarde hecht aan zijn werknemers, omdat zij het weefsel vormen van de samenlevingen waarin ze actief zijn’. Appen beantwoordde geen specifieke vragen over de omstandigheden van Venezolaanse werknemers.

    Het verhaal van Fuentes kwam in april 2022 aan het licht door een reeks artikelen van het tijdschrift van het Massachusetts Institute of Technology (MIT), waarin wordt gesproken over ‘kolonialisme door AI’. Aan de hand van verschillende gevallen brengt het tijdschrift de macht in beeld die grote bedrijven in deze industrie hebben over medewerkers in ontwikkelingslanden, die in precaire omstandigheden verkeren. Deze gevallen versterken ‘het idee dat AI een nieuwe koloniale wereldorde creëert’, aldus het tijdschrift.

    Naar aanleiding van de artikelen werd de naam van Fuentes vervolgens wereldwijd aangehaald in de media, op een manier waar ze het niet helemaal mee eens is. ‘Ik voel me geen slaaf van Appen of van AI,’ zegt de jonge vrouw. ‘We zijn slaven van het Latijns-Amerikaanse systeem,’ verduidelijkt ze. Fuentes is van mening dat het leven in een lage-inkomensregio de oorzaak is van het gebrek aan garanties.

    Eerder dit jaar meldde tijdschrift Time vergelijkbare gevallen bij het bedrijf OpenIA. Dat besteedt werk uit aan mensen in Kenia, profiterend van de zwakke economie van het Afrikaanse land. Medewerkers filteren ongewenste teksten uit ChatGPT tegen een betaling van twee dollar per uur.

    Gedragscode

    Oskarina Fuentes, liefhebber van anime en dieren, benadrukt dat ze haar ervaringen graag kenbaar maakt zodat Appen naar zijn medewerkers gaat luisteren, ‘ervaren, hardwerkende mensen’. ‘We willen erkenning voor onze inspanningen en meer kansen krijgen,’ zegt de jonge vrouw vanuit haar woonplaats in een stad in Antioquia in Colombia. AI-expert Alberto Delgado zegt dat de problemen van de medewerkers komen door het gebrek aan controle in deze branche. ‘AI treft mensen. Daarom moeten we ethische principes en regulering toepassen,’ aldus de universiteitsdocent.

    Vorige maand kondigden de Europese Unie en de Verenigde Staten vooruitgang aan wat betreft een ontwerp van een gemeenschappelijke ‘gedragscode’ voor AI, die in de toekomst op vrijwillige basis zou kunnen worden toegepast. UNESCO stelt in een handleiding uit 2021 met aanbevelingen over dit onderwerp dat er aandacht moet komen voor landen met lagere middeninkomens ‘die kwetsbaarder zijn voor mogelijk misbruik door een dominante marktpositie’.

    Maar ook zonder actieve regelgeving of garanties willen Fuentes en haar collega’s in Venezuela dat ‘Appen blijft functioneren’, zodat ze hun rekeningen kunnen betalen. Ze vragen om ‘meer opdrachten’, wachten vierentwintig uur naast hun computers, gedreven door angst veroorzaakt door de ineenstorting van hun geboorteland.

    Lees ook:

  • Verenigd Koninkrijk gaat wereldwijde top over AI organiseren

    Verenigd Koninkrijk gaat wereldwijde top over AI organiseren

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Donald Trump doelwit in juridisch onderzoek naar geheime documenten

    » Chaos bij CNN: CEO Chris Licht moet al na een jaar vertrekken

    Rishi Sunak kondigde de top aan tijdens bezoek aan de VS

    Tijdens een bezoek aan Washington kondigde premier Rishi Sunak woensdag aan dat het Verenigd Koninkrijk tegen het einde van het jaar de eerste wereldwijde top over kunstmatige intelligentie gaat organiseren, schrijft Politico. ‘Rishi Sunak wil van het Verenigd Koninkrijk een belangrijke speler op dit gebied maken’, schrijft de website.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    ‘AI heeft een ongelooflijk potentieel om ons leven ten goede te veranderen. Maar we moeten ervoor zorgen dat ze veilig wordt ontwikkeld en gebruikt’, aldus de Britse premier. Downing Street heeft niet gezegd welke landen of bedrijven de gesprekken zullen bijwonen, maar de woordvoerder van de premier zei tegen Politico dat Sunak probeert om ‘gelijkgestemde’ landen bij elkaar te brengen, waarbij hij opmerkte dat de premier de kwestie met alle G7-leden heeft besproken.

    Lees ook:

  • Hoe AI onze samenlevingen gaat veranderen

    Hoe AI onze samenlevingen gaat veranderen

    Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week kijken we naar de razendsnelle ontwikkeling van AI. Welke invloed gaat kunstmatige intelligentie hebben op ons werk en op de politiek?

    Dit artikel verscheen woensdag in de nieuwsbrief Buiten de grenzen, exclusief voor abonnees. Wil je elke week op de hoogte blijven? Neem dan een (proef)abonnement – al vanaf €4 per maand – op 360 Magazine en abonneer je op de nieuwsbrieven.

    Hoe werkt kunstmatige intelligentie (en waarom is dat bedreigend)?

    ‘Technologische revoluties beginnen meestal met weinig tamtam (…). Met kunstmatige intelligentie is dat anders. In de lente van 2023 merkten miljoenen technologiebewuste mensen en daarna het brede publiek binnen een paar weken dat er een transformatie plaatsvond die de aard van werk, leren en creativiteit en de taken van het dagelijks leven zou veranderen’, schrijft Walter Isaacson in The Wall Street Journal.

    De razendsnelle opkomst van chatbots, zoals ChatGPT, en andere vormen van generatieve AI – computers die originele tekst of beelden kunnen genereren door zichzelf te trainen met enorme datasets – zal je vast niet zijn ontgaan. Maar hoe werkt kunstmatige intelligentie precies?

    Kunstmatige intelligentie, beter bekend als AI (artificial intelligence), verwijst naar het vermogen van computers en computersystemen om taken uit te voeren die normaliter menselijke intelligentie vereisen. Hierbij valt te denken aan leren, redeneren, beslissingen nemen, problemen oplossen en menselijke taal begrijpen.

    AI maakt gebruik van diverse technieken en benaderingen, waaronder machine learning, natuurlijke taalverwerking, beeldherkenning, neurale netwerken en expertsystemen. Bijzonder relevant is het belang van machine learning binnen kunstmatige intelligentie. Dit betreft het vermogen van computersystemen om automatisch te leren en te verbeteren door middel van ervaring, zonder expliciete programmering.

    mojahid mottakin 1Na806ZwUPg unsplash
    ChatGPT, van het bedrijf OpenAI, is een van de populairste AI-tools van dit moment. – © Mojahid Mottakin / Unsplash

    Laten we, om dit concreter in te maken, inzoomen op chatbots, zoals ChatGPT. ‘Chatbots kunnen niet denken zoals mensen: Ze begrijpen niet echt wat we zeggen’, schrijft The Washington Post. ‘Ze kunnen menselijke spraak nabootsen omdat de kunstmatige intelligentie die hen aanstuurt een gigantische hoeveelheid tekst tot zijn beschikking heeft, meestal afkomstig van het internet.’

    Technologiebedrijven zijn nogal geheimzinnig over welke input ze hun AI-systemen geven. The Washington Post heeft een van deze datasets geanalyseerd om volledig te onthullen welke websites in de trainingsdata van een AI worden opgenomen. Uit het onderzoek bleek dat de dataset voornamelijk bestaat uit websites uit de journalistiek, entertainment, softwareontwikkeling, geneeskunde en contentcreatie. De drie sites die verantwoordelijk zijn voor de meeste data waren patents.google.com, met tekst van octrooien van over de hele wereld; wikipedia.org, de gratis online encyclopedie; en scribd.com, een digitale bibliotheek op abonnementsbasis.

    Opvallend is dat ook websites die zich bezighouden met illegale activiteiten en websites met privégegevens deel uitmaken van de trainingsdata. Zo zijn er sites voor piraterij en namaakgoederen aangetroffen, evenals databases met gegevens van Amerikaanse kiezers. 

    Daarnaast zijn sommige websites met potentieel aanstootgevende inhoud niet correct gefilterd uit de trainingsdata, waaronder de extreemrechtse site stormfront.org. De auteurs van het WSJ-artikel waarschuwen daarom voor privacykwesties en mogelijke verspreiding van vooroordelen, propaganda en desinformatie door AI-chatbots. 

    Gezien het toenemende belang van AI-modellen in ons dagelijks leven zouden bedrijven transparanter moeten zijn over de inhoud van hun trainingsdata, stelt The Wall Street Journal. Als wij als gebruikers niet weten met welke data een AI is getraind, kunnen we ook niet de betrouwbaarheid van de output van een AI vaststellen.

    Hoe gaat AI de manier waarop we werken veranderen?

    ‘Van landbouw en onderwijs tot gezondheidszorg en het leger, kunstmatige intelligentie staat op het punt de werkplek ingrijpend te veranderen. Maar kan het een positieve impact hebben – of staat ons een duistere toekomst te wachten?’ vraagt Philippa Kelly van The Guardian zich af. 

    Volgens Philip Torr, hoogleraar technische wetenschappen aan de Universiteit van Oxford, wordt de soep niet zo heet gegeten. Kelly ging te rade bij Torr, die stelt dat de feilbaarheid van AI-tools – die niet worden gedreven door emotie, maar door gegevens en algoritmen – betekent dat menselijke arbeid essentieel zal blijven. ‘Industriële revoluties in het verleden hebben doorgaans geleid tot meer werkgelegenheid, niet minder,’ aldus Torr tegen The Guardian. ‘Ik denk dat we het type banen zullen zien veranderen, maar dat is een natuurlijke ontwikkeling.’

    Uit een recente raming van Goldman Sachs komt naar voren dat generatieve AI, zoals ChatGPT, taken zou kunnen automatiseren die overeenkomen met 300 miljoen voltijdse banen wereldwijd, schrijft The New York Times. De hoogste baas van IBM zei al eerder tegen de krant dat hij verwacht dat AI een grote impact zal hebben op hoogopgeleid werk, waardoor tot 30 procent van de functies overbodig wordt en nieuwe functies worden gecreëerd. 

    De Amerikaanse universiteit MIT, zo haalt The New York Times aan in een ander artikel, voerde onlangs een onderzoek uit naar de impact van ChatGPT op werk in human resources en marketing. De deelnemers kregen taken die doorgaans twintig tot dertig minuten duren, zoals het schrijven van nieuwsberichten en korte rapporten. Degenen die ChatGPT gebruikten voltooiden de opdrachten gemiddeld 37 procent sneller dan degenen die dat niet deden – een aanzienlijke productiviteitsverhoging. Ook meldden zij een toename van 20 procent in werktevredenheid.

    Een andere studie, die NYT aanhaalt, onderzocht het effect van generatieve AI op softwareontwikkelaars. In een onderzoek uitgevoerd door GitHub voltooiden ontwikkelaars die werden aangemoedigd het programma Copilot te gebruiken, de basale taak die ze kregen opgedragen 55 procent sneller dan degenen die de opdracht handmatig uitvoerden.

    DALL·E 2023 05 31 14.50.49 Visualize how AI works in an colourful artwork
    Deze afbeelding is gegenereerd door DALL.E, aan de hand van de volgende opdracht: ‘Visualiseer hoe AI werkt in een kleurrijk kunstwerk.’ DALL.E is een AI-software gemaakt door OpenAI, het bedrijf achter ChatGP. – © 360 Magazine

    Volgens het rapport van Goldman Sach kan generatieve AI de groei van de Amerikaanse arbeidsproductiviteit in tien jaar tijd met bijna 1,5 procentpunt per jaar doen toenemen en het jaarlijkse wereldwijde bruto binnenlands product met 7 procent kunnen verhogen. Ook zou het kunnen leiden tot voorheen ondenkbare creatieve beroepen.

    Maar voor veel werknemers zal de onzekerheid wat betreft werk en inkomen enorm groeien, aldus NYT. Volgens een studie van onderzoekers van het Massachusetts Institute of Technology en de Universiteit van Boston is automatisering een belangrijke motor van inkomensongelijkheid in Amerika. Volgens hun schattingen is 50 tot 70 procent van de veranderingen in de Amerikaanse loonstructuur sinds 1980 te wijten aan inkomensverlies onder arbeiders en kantoorpersoneel als gevolg van automatisering.

    ‘Hoewel de makers van AI de nadruk leggen op het potentieel van de technologie om werkgelegenheid te creëren, zullen veel werknemers die op zoek gaan naar een nieuwe baan die goed betaalt en voldoening geeft, te maken krijgen met een ontwrichte arbeidsmarkt’, concludeert Emma Goldberg van The New York Times

    Hoe gaat AI de politiek veranderen? 

    ‘Afhankelijk van wie je het in de politiek vraagt, zal de plotselinge vooruitgang in kunstmatige intelligentie de Amerikaanse democratie ten goede veranderen of haar ondergang bewerkstelligen’, schrijft Russel Berman van The Atlantic. ‘Momenteel zijn de doemdenkers luider. Stemvervalsingstechnologie en deepfakevideo’s jagen campagnestrategen angst aan.’

    Er is echter ook een kamp dat denkt dat AI de kosten van campagnevoeren drastisch naar beneden kan brengen. Dit is vooral een belangrijke factor in de VS, waar veel geld nodig is om aan verkiezingen deel te nemen en kiezers achter je te krijgen. ‘Het resultaat zou een meer open en toegankelijke democratie kunnen zijn, waarin kleine, sobere campagnes kunnen concurreren met goed gefinancierde giganten’, aldus Berman. 

    Volgens de Atlantic-redacteur is het gebruik van generatieve AI-software zoals ChatGPT en DALL-E om digitale advertenties te maken, teksten te corrigeren en zelfs persberichten en fondsenwervingspraatjes te schrijven al gemeengoed in politieke campagnes in de VS. De Republikeinen hebben zelfs al een video uitgebracht die gemaakt is met door AI gegenereerde beelden om een dystopische toekomst voor te stellen als Biden opnieuw president wordt in 2024.

    Dit creëert ook het risico dat met weinig middelen geloofwaardig nepnieuws en -video’s kunnen worden verspreid die de verkiezingen drastisch kunnen beïnvloeden. Zo zou ‘een overtuigende deepfake kunnen worden gepubliceerd aan de vooravond van de verkiezingen, waardoor er te weinig tijd is om het bericht op grote schaal te ontkrachten’, aldus Berman. 

    ANP 469889073
    De Spaanse premier, Pedro Sánchez (rechts), ontmoette de CEO van OpenAI, Sam Altman (links), in Madrid op 22 mei. Tijdens de bijeenkomst bespraken ze de noodzaak van een wereldwijd agentschap dat toezicht houdt op kunstmatige intelligentie. – © Fernando Calvo / EPA

    AI kan niet alleen worden toegepast in politieke campagnes, maar ook in beleid. ‘De fundamenten van beleidsvorming – in het bijzonder het vermogen om patronen van behoeften waar te nemen, op bewijs gebaseerde programma’s te ontwikkelen, resultaten te voorspellen en de effectiviteit te analyseren – vallen precies in de sweet spot van AI’, aldus het managementadviesbureau BCG in een paper die in 2021 werd gepubliceerd.’ Maar dit is niet zonder risico’s, volgens The Guardian.

    Zo kunnen er vooroordelen bestaan in AI-systemen. ‘Algoritmen zijn slechts zo goed als de gegevens waarop ze zijn gebaseerd, en het probleem met de huidige AI is dat deze is getraind op gegevens die onvolledig of niet representatief zijn. Het risico op vooroordelen of oneerlijkheid is behoorlijk groot,’ zegt ook Darrell West, senior fellow bij het Center for Technology Innovation van het Brookings Institute tegen de Britse krant. Een ander risico is dat als overheden meer data gaan verzamelen over hun burgers om AI te trainen, deze data kunnen uitlekken of in de toekomst kunnen worden gebruikt om burgers te manipuleren. 

    Om willekeur in door AI-gestuurd beleid te voorkomen pleit Walter Isaacson in The Wall Street Journal voor een betere verhouding tussen mens en machine. ‘Het doel moet zijn ervoor te zorgen dat onze machines altijd verbonden zijn met menselijk handelen. Op zijn minst zou dat ervoor zorgen dat echte mensen verantwoordelijk en aansprakelijk zijn voor wat de machines doen. En in het beste geval zou het de kans verkleinen dat deze systemen op hol slaan en als het ware een eigen leven gaan leiden.’ 

    Geen wonder dat er zowel techondernemers als politici oproepen om AI beter te reguleren. Zo ondertekenden verschillende experts en publieke figuren deze week een statement van het Center for AI Safety, waarin zij de risico’s van AI aan de kaak stellen.

    Voor deze nieuwsbrief is gebruikgemaakt van DeepL als hulpmiddel bij het vertalen van citaten en ChatGPT voor het samenvatten van artikelen en als sparringpartner. Alle tekst is evengoed geschreven door een persoon en gecontroleerd door verschillende andere personen. 

    Lees ook:

  • Moeten AI-chatbots dezelfde rechten krijgen als mensen?

    Moeten AI-chatbots dezelfde rechten krijgen als mensen?

    De doorbraak van ChatGPT en de razendsnelle ontwikkeling van AI roept nieuwe ethische vraagstukken op. Wanneer moeten we chatbots als mensen behandelen? En kunnen we kunstmatige intelligentie aansprakelijk stellen als die een fout maakt?

    Een software-ingenieur van Google deed vorig jaar een bijzondere bewering: dat een door dit bedrijf ontwikkelde AI-chatbot een bewustzijn, het recht om als een persoon te worden gezien en misschien zelfs een ziel had. Na een volgens Google ‘langdurige dialoog’ met de betreffende werknemer over deze kwestie werd hij door het bedrijf ontslagen. Dat is waarschijnlijk niet het laatste voorval in zijn soort. Kunstmatige intelligentie kan nu al essays schrijven, winnen met schaken, mogelijke tumoren detecteren en zakelijke besluiten nemen. Dat is slechts het begin van een technologie die alleen maar krachtiger en breder verbreid zal worden en zo de aloude vrees voedt dat de robots ons op een goede dag voorbij zullen streven.

    De vraag of ze rechten moeten krijgen, wordt prangender door de plotse doorbraak van ChatGPT en het met AI uitgebreide Bing (de zoekmachine van Microsoft), die de wereld verrassen met de kwaliteit van hun antwoorden op de vragen van gebruikers. Nu wordt door juristen, filosofen en robotdeskundigen al jaren over deze kwesties gedebatteerd. En de algemene teneur van dat debat is dat er rechten moeten worden toegekend aan kunstmatige intelligentie zodra die een bepaalde mate van verfijning bereikt. ‘Het zou een ethisch fiasco zijn,’ schrijven de filosofen Eric Schwitzgebel en Mara Garza in een artikel uit 2015, ‘als onze maatschappij in de toekomst grote aantallen AI’s van menselijk niveau bouwt die over net zoveel bewustzijn beschikken als wij, net zo bezorgd zijn over hun toekomst en net zo goed in staat tot het ervaren van vreugde en pijn, en die AI’s vervolgens op triviale gronden simpelweg worden gemarteld, tot slaaf gemaakt en gedood.’

    Lees ook:

    Deze opvatting berust vooral op de verwachting dat robots zoiets als bewustzijn kunnen ontwikkelen: het vermogen om dingen waar te nemen en te voelen. De vraag is of een artificieel brein ooit echt zover kan komen, of dat het hooguit een bewustzijn kan nabootsen, zoals nu nog het geval lijkt te zijn. 

    Als robots al rechten krijgen, zegt David J. Gunkel, de schrijver van Robot Rights (2018) en andere boeken over dit thema, zal dat eerst gaan om het soort elementaire bescherming tegen mishandeling dat dieren op veel plaatsen nu al genieten. Net als dieren zou je robots kunnen zien als wat filosofen wel ‘morele patiënten’ noemen: wezens die recht hebben op een ethische behandeling, los van de vraag of ze aan de taken en verplichtingen van een ‘morele actor’ kunnen voldoen. Je hond is een morele patiënt, en jijzelf ook. Maar jij bent ook een morele actor: iemand die in staat is onderscheid te maken tussen goed en kwaad en daarnaar te handelen.

    Verantwoordelijkheid

    Levende dieren hebben natuurlijk een bewustzijn, terwijl kunstmatige intelligentie, ook in de machines die wij robots noemen, alleen bestaat in de vorm van regels computercode. Toch zullen mensen misschien minder snel overgaan tot geweld, schelden of intimidatie bij wezens die bewustzijn lijken te hebben – uit empathie, of uit angst dat zulk gedrag tot algemene verruwing kan leiden. Dat is een tweede argument voor het toekennen van robotrechten. Kate Darling, onderzoeker aan het MIT, denkt dat het voorkomen van geweld tegen robots die sociale interacties met mensen hebben (en antropomorf reageren) ook kan helpen te voorkomen dat mensen afgestompt raken over geweld tegen elkaar. Ze schrijft dat Kant immers al zei dat ‘wie dieren wreed behandelt, ook in de omgang met mensen verhardt’.

    Het pleidooi voor robotrechten zal waarschijnlijk aan kracht winnen naarmate kunstmatige intelligentie verfijnder wordt. Dat voert naar een derde argument voor het toekennen van rechten: dat robots steeds meer in staat zullen zijn tot autonoom handelen, en daarmee enerzijds verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor hun gedrag, en anderzijds een eerlijke berechting verdienen. Als het eenmaal zover is, zouden robots morele actoren zijn – die dan weleens aanspraak zouden kunnen maken op de bijbehorende rechten, zoals het recht op eigendom, op het sluiten van juridische overeenkomsten en zelfs op het uitbrengen van een stem. 

    Sommige deskundigen voorspellen de opkomst van een nieuwe tak van wetgeving om robots rechtsbescherming te bieden en ter verantwoording te kunnen roepen. Er wordt nu al nagedacht over of je robots juridisch aansprakelijk moet maken als ze iets verkeerd doen, en wat dan passende straffen zouden zijn.

    Als wij maar aardig voor robots zijn, zijn zij het straks misschien ook voor ons als ze de macht overnemen

    Er is een ander argument voor robotrechten dat nog meer op eigenbelang leunt: als wij maar aardig voor hen zijn, zijn zij het straks misschien ook voor ons als ze de macht overnemen. Door onszelf niet als heersers over de aarde te beschouwen, maar als onderdeel van een harmonieus moreel ecosysteem, ‘reserveren we een plekje voor onszelf in een wereld met een hypothetische entiteit die sterker is dan wij’, zegt Brian Christian, die bestsellers schrijft over de manier waarop mensen en computers elkaar beïnvloeden.

    Sherry Turkle, die als hoogleraar aan MIT onderzoek doet naar de sociologie van de technologie, is afkerig van het idee om robots als personen te beschouwen. Robots, zegt ze, zijn geen ‘morele wezens. Het zijn intelligente, handelende voorwerpen.’ Wel erkent ze dat wij in onze omgang met robots de neiging hebben ze als levende wezens te behandelen, ook al zijn ze het niet. 

    Wat voor nieuwe normen er in onze robottoekomst waarschijnlijk zullen ontstaan, liet Kate Darling van MIT zien aan de hand van een workshop waarin de deelnemers mochten spelen met Pleo’s, ‘schattige robotdinosaurussen ter grootte van een kleine kat’. Toen de deelnemers na afloop werd verzocht hun Pleo vast te binden en af te maken, ‘leidde dat tot consternatie en weigerden veel deelnemers hun robot “pijn” te doen, ze beschermden ze zelfs fysiek,’ zegt ze. Eén deelneemster haalde de batterijen uit haar Pleo om hem ‘de pijn te besparen’, ook al wisten alle deelnemers dat dit speelgoed was dat niets kon voelen. 

    ‘We antropomorfiseren erop los,’ zegt Gunkel, en hij voegt eraan toe dat dit geen gebrek maar een deugd van de mens is. ‘We projecteren een bewustzijn op onze honden en katten en computers. Dat is een eigenschap die we niet kunnen uitschakelen.’ 

    Uiterlijk

    Hoe wij actoren met kunstmatige intelligentie in de toekomst zullen behandelen, zo merkte de filosoof Sidney Hook in 1959 al op, zal ervan afhangen ‘of ze in uiterlijk en gedrag lijken op andere mensen die we kennen’. Als robots in hun uiterlijk en hun functioneren op mensen lijken, als ze naast ons leven, voor ons zorgen en met ons praten, kan het voor mensen moeilijk worden om hun rechten te onthouden. Wat onderscheidt ons dan immers nog van hen behalve onze herkomst en chemische samenstelling? 

    Als ze eenmaal over voldoende vermogens beschikken, zullen robots dit op een dag zelf bepleiten, en Levy denkt dat de mens tegen die tijd zo met zijn robothelpers vergroeid zal zijn, dat hij ermee instemt. ‘Als een robot uiterlijk alles wegheeft van een mens,’ zegt hij, zullen mensen ‘veel makkelijker accepteren dat de robot een bewustzijn heeft en onze liefde verdient, en dus accepteren dat hij een persoonlijkheid heeft en leeft’. In zijn boek Love and Sex with Robots zegt Levy dat mensen uiteindelijk ook met robots zullen trouwen, net zoals ze nu al huisdieren lijken te adopteren in plaats van kinderen te krijgen. Een intieme relatie tussen mens en robot kan pas bevredigend zijn, zegt hij, als robots over veel persoonlijkheid, gevoeligheid en zelfs autonomie beschikken. Ze zullen er ook heel erg als u en ik moeten uitzien, maar hoogstwaarschijnlijk nog veel beter. Hij stelt zich voor dat zo halverwege deze eeuw het ontstaan van liefdesrelaties tussen mens en robot echt op gang zal komen.

    Lees ook:

  • AI pikt werk in van Kenianen die essays schrijven voor Amerikaanse studenten

    AI pikt werk in van Kenianen die essays schrijven voor Amerikaanse studenten

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Israël viert 75-jarig bestaan te midden van massale protesten

    » Historische poging van Japanse start-up om op de maan te landen mislukt

    Zo’n 90 procent van de studenten maakt gebruik van ChatGPT

    Kenia is een belangrijke hub voor de huiswerkfraude-industrie: freelancers die Amerikaanse studenten helpen met het schrijven van essays en het maken van huiswerk, schrijft Rest of World. De opkomst van AI-tools zoals ChatGPT vermindert de inkomsten van Kenianen die betrokken zijn bij deze vorm van ghostwriting.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Zo sprak de techwebsite met Collins, een zeventwintigjarige Keniaanse ghostwriter voor Amerikaanse studenten. In 2022 verdiende hij nog tussen de 900 en 1200 dollar per maand met zijn werk, inmiddels is dat bedrag gedaald naar 500 tot 800 dollar per maand. Collins brengt dit in verband met de razendsnelle opkomst van ChatGPT en andere generatieve AI-tools.

    In januari 2023 ondervroeg online leerplatform Study meer dan duizend Amerikaanse studenten en meer dan honderd ouders/verzorgers. Zo’n 89 procent van de studenten zei ChatGPT te hebben gebruikt voor hulp bij een huiswerkopdracht. Bijna de helft gaf toe ChatGPT te hebben gebruikt voor een thuistoets, 53 procent had het gebruikt voor het schrijven van een essay, en 22 procent voor het maken van de opzet van een essay.

    Lees ook:

  • Controverse: ‘Als de ontwikkeling van AI uit de hand loopt, gaan we allemaal dood’

    Controverse: ‘Als de ontwikkeling van AI uit de hand loopt, gaan we allemaal dood’

    Sinds onder andere Elon Musk en Yuval Noah Harari een oproep deden voor meer onderzoek en controle voordat AI-systemen als ChatGPT verder worden ontwikkeld, is een fel debat losgebarsten in de internationale pers tussen experts, beleidsmakers en denkers. Moeten we de ontwikkeling van AI stopzetten totdat we de technologie beter begrijpen?

    Op 22 maart publiceerde het Future of Life Institute een open brief waarin werd opgeroepen om de ontwikkeling van AI-systemen voor minstens zes maanden te pauzeren. De ondertekenaars, onder andere techondernemer Elon Musk, Apple-oprichter Steve Wozniak en historicus en schrijver Yuval Noah Harari, vonden dat de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie uit de hand was gelopen en dat er eerst meer onderzoek moest komen naar een veilige en betrouwbare toepassing van de nieuwe technologie. De oproep ontketende een fel debat in de internationale pers tussen voor- en tegenstanders van een pauze.

    Nee: ‘AI zal de mondiale productiviteit verzevenvoudigen’

    ‘De ontwikkeling van kunstmatige intelligentie op pauze zetten is zinloos noch realistisch’, schrijft Ibán García del Blanco, Spaans Europarlementariër voor de sociaaldemocraten, in El País. ‘Ik werk sinds 2019 aan een Europese regeling voor AI en ben me scherp bewust van de enorme risico’s, die vooral te maken hebben met misbruik of kwaadwillig gebruik door een mens of een groep mensen’, aldus García.

    ‘Maar ik ben me ook bewust van de verbazingwekkende sprong in welzijn die deze technologie ons kan brengen. Ik was een paar dagen geleden bij een cardioloog die werkt met AI-modellen voor diagnostiek en hij sprak enthousiast over de patronen die ze ontdekken door analyse van simpele hartslagdata, waarmee in een verbazingwekkend vroeg stadium ziekten kunnen worden gediagnosticeerd. Volgens de meest conservatieve studies zal de massale invoering van AI de mondiale productiviteit verzevenvoudigen’, vervolgt García.

    Ik denk dat het tijd is om debat over AI te democratiseren

    Volgens de Europarlementariër is het een onrealistisch voorstel om de ontwikkeling van AI te pauzeren in het Westen, andere landen zitten immers ook niet stil. ‘Ik ken geen enkel geval in de geschiedenis van de mensheid waarin een technologische of wetenschappelijke ontwikkeling abrupt tot stilstand is gekomen, laat staan teruggedraaid. Ik denk dat het tijd is om debat over AI te democratiseren en grenzen te stellen aan het gebruik, zoals de Europese instellingen doen. Dit debat moet ook op wereldschaal plaatsvinden.’


    Ja: ‘Als we hiermee doorgaan zal iedereen sterven’

    Eliezer Yudkowsky, een toonaangevende Amerikaanse onderzoeker naar AI verbonden aan het Machine Intelligence Research Institute, roept in TIME Magazine niet alleen op tot pauze van de ontwikkeling van AI, maar pleit voor het volledig stopzetten van de technologie.

    ‘De hamvraag is niet intelligentie die kan wedijveren met die van de mens (zoals de open brief [van The Future of Life Institute] stelt), maar wat er gebeurt als AI menselijke intelligentie heeft overstegen’, schrijft Yudkowsky. ‘Als iemand een te krachtige AI bouwt, verwacht ik onder de huidige omstandigheden dat elk lid van de menselijke soort en al het biologische leven op aarde kort daarna sterft.’

    Een AI zou kunstmatige levensvormen kunnen bouwen

    ‘Zonder precisie en voorbereiding is het meest waarschijnlijke resultaat een AI die niet doet wat wij willen’, vervolgt Yudkowsky, ‘en niet om ons geeft, noch om gevoelsleven in het algemeen. Dat gevaar is iets dat we in principe kunnen voorkomen door bepaalde veiligheidsmechanismen in een AI in te bouwen, maar momenteel weten we niet hoe.’

    ‘Een voldoende intelligente AI zal niet lang beperkt blijven tot computers. In de wereld van vandaag kun je DNA-sequenties mailen naar laboratoria die op verzoek eiwitten produceren, waardoor een AI die aanvankelijk beperkt was tot het internet, kunstmatige levensvormen kan bouwen of rechtstreeks kan overschakelen naar postbiologische moleculaire productie’, schetst de AI-expert.

    Totdat we weten hoe we deze situatie kunnen voorkomen, moet er een stop komen op het doorontwikkelen van AI, stelt Yudkowsky. ‘We zijn er nog niet klaar voor. We zijn niet op weg om er binnen afzienbare tijd wel klaar voor te zijn. Als we hiermee doorgaan zal iedereen sterven.’

    Lees ook: