De pro-democratische DPP heeft een verkiezingszege geboekt
Wereldleiders hebben de Taiwanese verkiezingswinnaar Lai Ching-te dit weekend gefeliciteerd met het winnen van de presidentsverkiezingen in Taiwan. Volgens South China Morning Post zorgde dat voor woede bij China, dat had gehoopt dat de regerende partij van Taiwan zou verliezen. Westerse landen zijn blij dat de verkiezingen transparant zijn verlopen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Lai won een derde termijn met de Democratic Progressive Party (DPP) bij de verkiezingen op zaterdag, met meer dan 40 procent van de stemmen. Lai neemt het stokje over van Tsai Ing-wen, die sinds 2016 president was van de DPP. Ze beloofde het eerdere buitenlandbeleid van haar partij voort te zetten en zich te verzetten tegen de plannen van China om Taiwan in te lijven.
Een woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken feliciteerde het Taiwanese volk ‘met het opnieuw tonen van de kracht van hun democratie’. Het VK, de Europese Unie, Japan en Canada. De Chinese ambassades in de VS, het VK en Japan hebben hier verzet tegen aangetekend, omdat ze het niet eens zijn met buitenlandse inmenging in Taiwan.
Donald Trump heeft bijna 8 miljoen dollar aan betalingen van buitenlandse regeringen ontvangen tijdens twee van zijn vier jaar in het Witte Huis. Dat schrijft The Wall Street Journal. De bevindingen komen uit een rapport dat donderdag werd vrijgegeven door Democraten in het Huis van Afgevaardigden.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Zeker twintig buitenlandse regeringen hebben betalingen aan Trumps bedrijven gedaan. De Democraat Jamie Raskin schrijft in het rapport dat de betalingen afkomstig zijn van ‘enkele van ’s werelds meest onsmakelijke regimes’, met China als grootste geldschieter, dat meer dan 5,5 miljoen dollar betaalde aan Trump. Ook landen als Saoedi-Arabië, Qatar, Koeweit, India en Afghanistan deden betalingen.
Volgens het rapport heeft Trump de grondwet geschonden, omdat een zittende president geen geldbetalingen of geschenken mag aannemen van buitenlandse regeringen en vorsten, tenzij hij de toestemming van het Congres krijgt om dit te doen. De 7,8 miljoen dollar zou ‘vrijwel zeker slechts een fractie zijn’ van het geld dat Trump heeft ontvangen uit het buitenland.
Volgens de oppositie probeert de PiS een transitie te vertragen
De Poolse president heeft maandag een nieuwe regering beëdigd, die het waarschijnlijk niet langer dan tot december zal volhouden. Dat schrijft Politico. Oppositiepartijen, die een meerderheid wonnen bij de verkiezingen van oktober, zeggen dat het is bedoeld om de overgang naar een andere regering te vertragen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De nationalistische partij Recht en Rechtvaardigheid (PiS), die sinds 2015 aan de macht is, kreeg de meeste zetels bij die verkiezingen, maar kan geen coalitie vormen en haalt niet de 231 zetels die nodig zijn voor een meerderheid in het parlement. Een alliantie van pro-Europese partijen, geleid door Donald Tusk, leider van het Burgerplatform, haalt 248 zetels en wil graag een regering vormen.
Desondanks gaf president Andrzej Duda premier Mateusz Morawiecki de eerste kans om dat te doen. Morawiecki moet het parlement over twee weken laten stemmen over zijn regering, maar zal vrijwel zeker niet het vertrouwen krijgen. Verschillende prominente PiS-politici hebben al gezegd dat ze niet in de nieuwe regering zullen plaatsnemen, mogelijk vanwege de korte levensduur die het nieuwe project van de partij waarschijnlijk zal hebben.
Bovendien heeft Rebelo de Sousa het parlement ontbonden
De president van Portugal, Marcelo Rebelo de Sousa, heeft het parlement ontbonden en vervroegde verkiezingen uitgeschreven. Dat meldt Euronews. Aanleiding is het vertrek van premier António Costa, die zijn ontslag indiende vanwege een lopend corruptieonderzoek.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Rebelo de Sousa verklaarde donderdag dat het land op 10 maart vervroegde verkiezingen zou houden. Costa vertrok na de arrestatie van zijn stafchef, die wordt beschuldigd van onder meer machtsmisbruik. Hoewel de 62-jarige Costa, die in 2015 aan de macht kwam, zelf alle aantijgingen ontkent, zei hij dat hij zijn functie niet langer goed kan uitoefenen. Aanklagers hebben gezegd dat er een apart onderzoek naar de premier loopt.
‘Ik heb volledig vertrouwen in het rechtssysteem,’ zei Costa dinsdag nog. ‘Als er verdenkingen zijn, dan staat het de gerechtelijke autoriteiten vrij om die te onderzoeken. Ik sta niet boven de wet’. Rebelo de Sousa heeft al gezegd slechts nog één keer het parlement bijeen te willen roepen, om te stemmen over de begroting van volgend jaar.
De president van Duitsland zei zich te schamen voor het verleden
De president van Duitsland heeft woensdag tijdens een bezoek aan Songea in Tanzania, waar aan het begin van de 20e eeuw een bloedbad werd aangericht onder de inheemse Maji-Maji bevolking, om vergiffenis gevraagd voor het koloniale verleden van Duitsland. Dat schrijft Deutsche Welle.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Als bondspresident van Duitsland wil ik om vergiffenis vragen voor wat de Duitsers jullie voorouders hebben aangedaan,’ zei Frank-Walter Steinmeier. Hij verwees daarbij naar het lot van opperhoofd Songea Mbano, die samen met 66 van zijn strijders door de Duitsers werd opgehangen en onthoofd. Tussen 1905 en 1907 slachtten Duitse koloniale troepen tussen de 200.000 en 300.000 Maji-Maji af, volgens schattingen van historici, nadat ze in opstand waren gekomen tegen de Duitse overheersing.
Het Duitse koloniale rijk omvatte verschillende Afrikaanse landen, waaronder Burundi, Rwanda, Tanzania, Namibië en Kameroen. Het hield op te bestaan na de Eerste Wereldoorlog. Eerder begon Duitsland al met het teruggeven van botten van leden van de Herero en Nama-stammen in Namibië, dat was gekoloniseerd van 1884 tot 1915.
Twee zeer verschillende kandidaten strijden in 2024 om het presidentschap in Mexico: de progressieve Claudia Sheinbaum en Xóchitl Gálvez, die wordt gesteund door een conservatieve coalitie. Wie het ook wordt, ze krijgt de zware taak op zich om een land te regeren dat in de ban is van armoede en geweld.
Keuze uit het archief
Zondag gaan de Mexicanen naar de stembus om een nieuwe president te kiezen. Het zijn historische verkiezingen, aangezien het de eerste keer wordt dat Mexico een vrouwelijke president krijgt.
Negen maanden geleden schreef Carmen Morán Breña voor El País een profiel van de twee vrouwelijke presidentskandidaten, de progressieve Claudia Sheinbaum en Xóchitl Gálvez, die de steun heeft van een conservatieve coalitie. Daaruit blijkt dat de nieuwe president heel wat voor haar kiezen zal krijgen, aangezien in Mexico armoede en misdaad aan de orde van de dag zijn.
Twee vrouwen strijden op 2 juni 2024 om het presidentschap in Mexico. Claudia Sheinbaum, de voormalige burgemeester van de hoofdstad, won de voorverkiezingen van de linkse regeringspartij Morena, en Xóchitl Gálvez zegevierde bij de interne selectie van de oppositie. Deze bestaat uit een coalitie van verschillende ideologieën, zoals de progressieve PRD, de rechtse Nationale Actiepartij (PAN), de grootste partij in de coalitie, en de PRI, die een langdurige existentiële crisis doormaakt. Die partijen zijn samengebracht onder de naam Frente Amplio por México [Breed Front voor Mexico]. Ook al zijn de verkiezingen pas over een klein jaar, het land dat bekend is om zijn machocultuur, weet nu al zeker dat een vrouw de komende zes jaar de touwtjes in handen zal hebben.
Buiten deze twee politieke blokken is er een derde formatie met nog enige relevantie, de Movimiento Ciudadano, maar die heeft niet de capaciteit om in haar eentje te winnen en heeft ook nog niet besloten of ze op eigen houtje zal meedoen of zich zal aansluiten bij het blok van de oppositie; de twijfels daarover hebben de partij in een ernstige crisis gestort nog voordat ze aan de verkiezingsstrijd is begonnen.
De linkse Movimiento de Regeneración Nacional (Morena) staat er goed voor in de peilingen omdat zij nog altijd kan leunen op de populariteit van Andrés Manuel López Obrador, de meest charismatische president van de afgelopen decennia. Maar partijcorifee Marcelo Ebrard, voormalig minister van Buitenlandse Zaken, dreigt zich af te scheiden omdat hij ontevreden is over de tweede plek in de voorverkiezingen. Hierdoor zou hij ook lager kunnen eindigen bij de verkiezingen voor het presidentschap en voor het parlement, waarvoor op dezelfde dag wordt gestemd. Aan de andere kant is de rechtse oppositie onophoudelijk aan het knipogen naar de Movimiento Ciudadano, in de wetenschap dat alleen met die stemmen de mogelijkheid bestaat om het Nationaal Paleis te veroveren.
Sheinbaum kan steunen op haar institutionele imago, Gálvez op haar nonchalance en frisheid
Het is nog te vroeg om de uitslag te voorspellen, dus Mexico concentreert zich nu op de strijd die Sheinbaum (61 jaar, uit Mexico Stad,) en Gálvez (60 jaar, uit Tepatepec) de komende maanden zullen voeren. Het verschil tussen de kandidaten is enorm. Sheinbaum, een gerenommeerd wetenschapper, is serieus, ingetogen en gereserveerd. Gálvez, de kandidaat van PAN – de meest rechtse partij in het Congres waarvoor ze momenteel senator is – is een heuse wervelstorm, goedlachs en schertsend, en een krachtige zakenvrouw. Het aplomb van Gálvez, die zich verkleed als dinosaurus in de Senaat vertoonde, zich met kettingen aan tafels en stoelen liet ketenen tijdens politieke protesten en omringd door camera’s met haar vuisten op de deur van het Nationaal Paleis beukte, staat haaks op de klasse van voormalig burgemeester Sheinbaum, die haar waardigheid doorgaans niet verliest en altijd beleefd en gedegen blijft.
Het was dan ook een gedenkwaardig moment toen Sheinbaum op een campagnedag haar geduld verloor met een journalist en een uitbrander van haar hoorbaar was via een openstaande microfoon. Niemand was dit van haar gewend. Claudia is bedeesd, Xóchitl brutaal. In de peilingen kan de eerste steunen op haar institutionele imago; de nonchalance en frisheid van de tweede hebben haar in een paar weken tijd onverwacht populair gemaakt. Beiden dragen graag bloemrijke Mexicaanse kleren; het zal dan ook een kleurrijke campagne worden, een opmerkelijke eredivisiewedstrijd tussen twee verschillende huipiles [een tuniekachtig, inheems gewaad].
Klaar voor
Het is niet gering dat een van deze twee vrouwen zal regeren over het land dat bol staat van machismo. Als er niets misgaat, zal Mexico voor het eerst in zijn geschiedenis een vrouw hebben als president – een zeer machtige positie – waardoor het land deel zal uitmaken van een gezelschap waar zelfs veel westerse landen nog lang niet toe behoren. Toen Sheinbaum in politieke kringen naar voren kwam als de persoon die López Obrador zou kunnen opvolgen, was de eerste vraag van journalisten: is Mexico klaar voor een vrouwelijke president? Van wat we sindsdien hebben gezien, werd duidelijk dat het land er meer dan klaar voor is.
Mexico heeft een aantal beroemde historische heldinnen: revolutionaire adelitas [vernoemd naar La Adelita, een legendarische strijdster] en moedige moeders, maar de machtsposities waren, net als elders, altijd in handen van mannen. Tot aan deze zittingsperiode, waarin vooruitstrevende maatregelen werden aangenomen: er werd meer gelijkheid afgedwongen en dat blijkt effect te hebben. De kabinetten van president López Obrador, die niet bepaald bekendstaat om zijn feminisme, werden gekenmerkt door een gelijke verdeling van mannen en vrouwen. Er zaten vrouwen in met een hoge professionele en politieke reputatie, maar ze waren niet altijd in staat om hun standpunten makkelijk te uiten. Of de aanwezigheid van een vrouw aan de top de zaken definitief zal veranderen, blijft voorlopig in het ongewisse.
‘Als ik een man was geweest, zou dat niet worden gevraagd van de kandidaat’
President López Obrador blijft invloedrijk in de partij die aan de winnende hand is en hij is – volgens het merendeel van de publieke opinie – ook voor Claudia Sheinbaum. Iedereen beschouwt haar als de ‘favoriet’ van de leider van Morena. Sheinbaum, met een duidelijk progressief discours, heeft zich niet losgemaakt van de doctrine van de partij en de voorzitter, noch van andere kandidaten voor zijn opvolging, maar wordt wel geacht blind gehoorzaam te zijn en discipline te tonen ten opzichte van de baas. ‘Als ik een man was geweest, zou dat niet worden gevraagd van de kandidaat,’ is steevast haar bezwaar.
Sheinbaum komt uit een welgesteld en verlicht Joods middenklassegezin, wat haar weg naar het academische leven plaveide. Ze nam deel aan studentenprotesten, altijd ter linkerzijde. Ze heeft een PhD in Natuurkunde van UNAM, de Nationale Autonome Universiteit van Mexico, voltooide studies in de Verenigde Staten, en haar curriculum vitae is even briljant als omvangrijk. In 2007 maakte ze deel uit van het VN-panel van deskundigen inzake klimaatverandering, een initiatief dat werd bekroond met de Nobelprijs voor de Vrede. De voormalige burgemeester weet al wat het betekent om een stad te besturen met maar liefst negen miljoen inwoners. De periferie, die ook grotendeels wordt bestuurd vanuit de hoofdstad, telt nog veel meer inwoners – bijna de helft van het aantal inwoners van Spanje. Haar prestaties op het gebied van onderwijs en mobiliteit en haar aanpak van de pandemie zijn een stuk beter dan die van haar collega’s in de regering.
De leidster van de oppositie was genoodzaakt om zich onder de herhaalde kritiek van de huidige president sterk te profileren als vrije en onafhankelijke vrouw. ‘Niemand heeft me hiertoe aangezet,’ antwoordde Gálvez López op beschuldigingen van Obrador dat het bedrijfsleven achter haar kandidatuur zou zitten. Ze daagde hem zelfs voor het verkiezingstribunaal dat zaken met betrekking tot gendergerelateerd politiek geweld behandelt.
Ondanks dat ze een conservatieve partij vertegenwoordigt, staat de senator achter belangrijke feministische zaken, zoals abortusrechten. Ze had een gewelddadige vader, zoals ze heeft verteld, en een van haar zussen zit in de gevangenis voor ontvoering. Ze voedde haar nichtjes op, die ingenieur zijn geworden. Ze bracht haar jeugd door in haar geboortestad Tepatepec en kent de armere klassen van nabij. De weg die ze heeft afgelegd was niet probleemloos, maar vandaag is ze ingenieur en eigenaar van een technologiebedrijf voor smart buildings. Ze heeft kritiek op bijna alles van de huidige president, behalve diens sociale hulp aan de allerarmsten. Sommigen zeggen dat ze meer links dan rechts is, hoewel haar tegenstander Sheinbaum haar zeker ter rechterzijde positioneert. In ieder geval streeft Gálvez ernaar om een divers profiel te laten zien dat niet helemaal in lijn is met alle partijen die ze vertegenwoordigt. Die partijen heeft ze nodig als lanceerplatform, maar ze weet dat zowel de PAN als de PRI zwaar beschadigd zijn vanwege hun corrupte politieke verleden. ‘Laat mij mijn gang gaan,’ is haar boodschap aan hen.
Beide kandidaten zullen zeker vechten om hun eigen plek te veroveren, ver weg van paternalisme en aanwijzingen van derden, van partijleiders en masculiene leiders. Het laat zich raden dat ze in deze race keer op keer zullen moeten vechten tegen seksistische opmerkingen en brute attitudes, maar het helpt dat ze allebei vrouw zijn: wellicht vallen de dwaasheden in de commentaren wat minder op.
Als alles volgens het huidige script verloopt, en dat is lang niet zeker in de wereld van de politiek, is het ‘in Mexico tijd voor vrouwen’, aldus Sheinbaum.
Wie er ook aan de macht komt, deze persoon zal de teugels stevig in handen moeten nemen van dit land dat wordt geteisterd door armoede en geweld, die elk jaar honderdduizend levens eisen. Wie wil er president worden met zo’n vooruitzicht? Kandidaat Gálvez geeft als antwoord: ‘Hoe je het ook wilt zeggen, je moet er in ieder geval eierstokken voor hebben.’
Na de vernietigende aardbeving in 2010 in Haïti probeerde burgemeester Rony Colin controle te krijgen over de haveloze stad Canaan. Dat mislukte, omdat de president en het kabinet wilden voorkomen dat Colin te veel zeggenschap zou krijgen in de verkiezingen. Een stem op Colin was een stem tegen henzelf.
Op een warme dag in de nieuwste stad van Haïti stonden honderden mensen zwetend rond een politiebureau. Ze wachtten op de man die het eerste bureau van de stad officieel zou openen. Er was bijna negen jaar verstreken sinds de ramp die de aanleiding was voor het ontstaan van deze plaats: een aardbeving van 7 op de schaal van Richter die tussen de 46.000 en 316.000 mensen het leven kostte – het precieze aantal weet niemand. De regering van Haïti schat dat zo’n anderhalf miljoen mensen – een op de zeven Haïtianen – bij de ramp dakloos raakten. Enkele weken later begonnen de VN en internationale ngo’s een aantal ontheemden over te brengen naar een braakliggend stuk land ten noorden van de hoofdstad, een gebied dat Canaan wordt genoemd. Weldra volgden er heel wat meer. Ze sliepen in tenten en krakkemikkige keten en begonnen na verloop van tijd stukjes grond te claimen waarop ze hun eigen huis bouwden. Hun aantal nam toe van honderden tot duizenden, vervolgens tienduizenden en ten slotte honderdduizenden. Bijna tien jaar na de aardbeving noemden zo’n driehonderdduizend mensen Canaan hun thuis.
Er was alleen één probleem: deze stad had geen bestuur. Tegen de tijd dat ik er een bezoek bracht hadden de inwoners zich verspreid over talloze bestaande gemeentes, maar niemand had zich officieel ingeschreven. Het was onmogelijk om het eigendomsrecht op een perceel te verwerven: geen formulieren om te ondertekenen, geen kantoor om naartoe te gaan, geen ambtenaren om een beroep op te doen. Er was geen bestuur dat de verantwoordelijkheid nam voor het graven van putten of voor de aanleg van parken of busstations. En er was geen politie.
Colin, het type ‘van krantenjongen tot miljonair’, besloot, terecht of onterecht, dat Canaan zijn grondgebied was
Eén man beloofde daar verandering in te brengen: Rony Colin, de burgemeester van de naburige stad Croix-des-Bouquets. Colin, het type ‘van krantenjongen tot miljonair’, besloot, terecht of onterecht, dat Canaan zijn grondgebied was.
Van een chauffeur uit Colins geboorteplaats aan zee hoorde ik het levensverhaal dat over hem de ronde doet: de jonge Colin, die kampte met tegenslag, ging een bos in om een waarzegger te raadplegen. De man wist Colins drie geluksgetallen op te roepen en zei hem dat hij loten moest kopen waarop die voorkwamen. Colin liep het bos uit, kocht drie loten en won twee keer. De opbrengst bedroeg 7,5 miljoen Haïtiaanse gourde, destijds het equivalent van ruim 2 miljoen dollar.
Zand
Al decennia voor de aardbeving gebruikte Colin zijn winst om een bouwbedrijf te beginnen. Hij kocht machines in Canada, die hij naar de Dominicaanse Republiek liet verschepen, vanwaar ze met vrachtwagens over de grens naar Haïti werden gebracht. Na de aardbeving had Haïti dringend behoefte aan de bouw of herbouw van duizenden huizen en gebouwen die waren beschadigd of verwoest. Voor bouw is beton nodig en voor beton zand. Colin had het geluk dat hij een kleine 670 duizend hectare aan zandmijnen bezat aan de noordrand van Canaan, de lucratiefste van al zijn investeringen. Elke dag vervoerden tientallen kiepauto’s het zand naar Port-au-Prince en andere steden. Het is een inkomstenbron die waarschijnlijk pas zal opdrogen als er geen korrel zand meer in de mijnen te vinden is. ‘Dat is allemaal van mij,’ zei Colin terwijl hij me op de afgegraven flanken wees. ‘De mijnen leveren me een hoop geld op.’
Binnen de kortste keren ging Colin in de politiek en begon hij een radiostation dat hij bemande met politiek commentatoren. In 2015 werd hij gekozen tot burgemeester van Croix-des-Bouquets. Colins toenemende macht hield gelijke tred met de toevloed van internationale hulp die volgde na de aardbeving. Hulporganisaties als het Rode Kruis hadden miljarden dollars ingezameld voor de wederopbouw van Haïti, maar het ontbrak aan iemand met gezag om de bouw groen licht te geven. Colin was hun man. Hij keurde projecten goed en legitimeerde ngo’s, die hem op hun beurt legitimeerden. De meeste ngo’s keerden hun geld uit en vertrokken weer, zodat de inwoners van de stad alleen nog met burgemeester Colin te maken hadden.
Ze verlangden naar dingen waarin een bestuur zou moeten voorzien: verharde wegen, veiligheid, elektriciteit
Sommige inwoners van Canaan zagen hem als een kans. Ze verlangden naar dingen waarin een bestuur zou moeten voorzien: verharde wegen, veiligheid, elektriciteit. Ze wilden kunnen stemmen, ze wilden veilig zijn. Bendes begonnen namelijk te infiltreren en inwoners af te persen, net als in Port-au-Prince: een realiteit van het leven in de hoofdstad waaraan de inwoners van Canaan hier nu juist wilden ontkomen. Daar was het nieuwe politiebureau voor. Zou Colin een weldoener zijn, die legitimiteit, welvaart en veiligheid bracht? Of zou hij een politicus zijn die zijn eigenbelang najaagde en de inwoners in de weg zat?
De federale regering van Haïti had tot die tijd nog maar weinig in Canaan voor elkaar gekregen. Ngo’s betaalden steekpenningen aan ambtenaren en kochten benzine voor onderbetaalde medewerkers om zich naar Canaan te wagen en taxaties te doen voor projecten en grondaankoop. Overal waar ik in Canaan kwam, zeiden mensen dat hun nieuwe stad nog niet tot bloei was gekomen omdat de staat nog niet tot besturen was gekomen. Nu was Colin misschien hun laatste redding.
Wijkvertegenwoordigers
Nadat Colin voor het nieuwe politiebureau een toespraak had gehouden, werd hij omringd door tientallen aanhangers die ‘Tien jaar! Vijftien jaar!’ scandeerden, een belofte om hem nog vele malen te herkiezen. Colin glimlachte, haalde een stapel bankbiljetten uit zijn zak en begon die uit te delen als snoepgoed. Mensen worstelden om het geld terwijl Colin in een SUV stapte met een opzichtig nepgouden nummerbord met daarop de woorden ‘Burgemeester Rony Colin’.
Elke wijk van Canaan had een leider aangewezen om haar te vertegenwoordigen, bijna allemaal mannen. Colin nodigde de wijkvertegenwoordigers uit voor een vergadering. In de woonkamer van de burgemeester mochten ze plaatsnemen op plastic stoelen. Sommige vertegenwoordigers droegen nette, keurig gepoetste zwarte schoenen. Colin zat onderuitgezakt in een leunstoel, met zijn schoenen uit; een scheurtje in zijn witte onderhemd accentueerde zijn buik. Hij klaagde over de overbevolking van Canaan. ‘Er is geen lapje grond of iemand wil het wel claimen,’ zei hij. ‘We kunnen niet leven in een maatschappij waar iedereen bang is voor elkaar. Ik ben een man van de staat. Ik ben hier voor jullie, en jullie zijn hier voor mij.’
Er waren maar twee problemen met het plan van Colin. Ten eerste had Canaan geen bureau waar mensen zich konden registreren om hun stem op hem of op wie dan ook uit te brengen. Ten tweede was Colin een politieke tegenstander van de president en diens kabinet, die in Haïti enorm veel zeggenschap hebben over het verkiezingsproces. De kans bestond dat de leiders verkiezingen in Canaan wilden voorkomen omdat een stem op Colin een stem tegen henzelf was. Haïti werd destijds geleid door president Jovenel Moïse. Tijdens zijn campagne omschreef Moïse zichzelf als een hardwerkende bananenboer, een man van het volk. In werkelijkheid was hij ten tijde van zijn kandidatuur een rijke eigenaar van bouwbedrijven en een grote landbouwinvesteerder voor wiens op export gerichte bananenplantage honderden kleine boeren het veld moesten ruimen.
In 2017 was hij verwikkeld in een corruptieschandaal en kreeg hij te maken met omvangrijke protesten
Veel mandaat had Moïse niet. Zijn verkiezing in 2015 werd later herroepen wegens onregelmatigheden en toen de verkiezingen het jaar daarop werden overgedaan, won hij bij een bedroevend lage opkomst van naar schatting 21 procent. In 2017 was hij verwikkeld in een corruptieschandaal en kreeg hij te maken met omvangrijke protesten, waarop zijn regering reageerde door de beruchte bendeleider Jimmy ‘Barbecue’ Chérizier van wapens te voorzien.
Eind 2018 vielen Chérizier en zijn boevenbende een wijk in Port-au-Prince binnen waar de protesten tegen Moïse heftig waren geweest, waarbij ze 71 mensen vermoorden, onder wie een aantal kinderen, minstens 11 vrouwen verkrachtten en zo’n 150 huizen plunderden.
Bob Anel
Maar Colin had nog een ander probleem, veel dichter bij huis. Jean Adler Corriélus, beter bekend onder zijn nom de guerre Bob Anel, was een man met veel politieke macht die hof hield als een ware koning. Elke ochtend vulde zijn achtertuin zich met mensen die wachtten op hun kans om hem om een gunst te vragen of te proberen hem iets te verkopen. ‘Zie je al deze mensen?’ vroeg hij, om zich heen wijzend, op de dag dat ik hem bezocht. ‘Ze komen me allemaal wat vragen, wat geld, veiligheid. Misschien hebben ze een probleem gehad met de politie. Iedereen heeft wel wat.’ Volgens Anel was Colin de politiek ingegaan uit ambitie, maar Anel zag het als zijn plicht om de handschoen tegen hem op te nemen.
Anel beweerde dat Colin zich een groot stuk grond had toegeëigend dat lang geleden aan Anels grootvader was geschonken na diens militaire dienst. Het conflict tussen de twee ging verder dan politiek en ontaardde zelfs een keer in geweld. Volgens Colin vielen Anels schutters op motorfietsen zijn radiostation aan.
Rechters en advocaten waren neergeschoten, ontvoerd, gedood
Het rechtssysteem van Haïti was een puinhoop. Rechters en advocaten waren neergeschoten, ontvoerd, gedood. In een rechtbank waar een corruptiezaak liep waarbij Moïse betrokken was, probeerden mannen twee griffiers te ontvoeren. Twee rechters die waren belast met het onderzoek naar het schandaal vluchtten het land uit na het ontvangen van doodsbedreigingen. In 2020 werd het hoofd van de orde van advocaten van Port-au-Prince doodgeschoten op weg naar zijn huis, enkele uren nadat hij op de radio tekeer was gegaan tegen een grote schare Haïtiaanse politici, variërend van parlementariërs tot mensen in het presidentieel paleis.
Een vloek
Toen de wereld begin 2020 in de ban van corona raakte, had Haïti nog wel ergere problemen. Maar in maart van dat jaar stierf Colins 21-jarige zoon, die in Florida woonde, in zijn slaap; de doodsoorzaak is nog steeds onbekend. In de ogen van Colin moet het een vloek zijn geweest. De man die twee keer de loterij had gewonnen en bijgelovig was als geen ander, stelde vast dat aan zijn geluk een eind was gekomen. Kort daarna werd een ander kind van hem op weg naar school ontvoerd – ontvoeringen waren in deze periode aan de orde van de dag, een makkelijke manier voor bendes om geld af te persen. Colin maakte vervolgens bekend dat hij zich niet opnieuw verkiesbaar zou stellen bij nieuwe verkiezingen en dat hij aan het eind van zijn termijn zou aftreden.
Op 26 juni 2021 deed Colin iets waarvan veel van zijn landgenoten dromen en wat sommigen ook echt proberen, maar zelden met succes. Hij vertrok uit Canaan en stapte op een vlucht naar Florida om een veilig onderkomen te zoeken in de Verenigde Staten. De man die had geprobeerd Haïti’s onbestuurde stad te besturen trok zijn handen ervan af. Hij ging weg zonder dat hij van Canaan een officieel erkende stad had gemaakt, waardoor het de inwoners onduidelijk was hoe ze op een dag een eigen leider zouden kunnen kiezen.
Elf dagen later werd president Moïse in zijn huis vermoord door Colombiaanse huurlingen
Elf dagen later, op de avond van 7 juli 2021, werd president Moïse in zijn huis vermoord door Colombiaanse huurlingen. Een van de opdrachtgevers was een zakenman die in juni van dit jaar in Florida tot levenslang werd veroordeeld wegens zijn aandeel in het complot. Sindsdien is het zo mogelijk nog onveiliger geworden in Haïti, met bendes die vrouwen en kinderen verkrachten en mishandelen, en straffeloos schieten en doden. Een van de beruchtste bendes, 400 Mawozo, vestigde zijn bolwerk aan de rand van Canaan. De bende viel Colins radiostation aan nadat een van zijn commentatoren hen had bekritiseerd vanwege het terroriseren van de bevolking. Volgens Colin werden twee van zijn werknemers doodgeschoten en kwam ook een hem bekende politieman om het leven. De maand daarop sloot het radiostation voorgoed.
Sindsdien worden de achterblijvers in Canaan – die daarheen zijn verhuisd in de hoop op vrede en betere vooruitzichten – onder bedreiging van wapens afgeperst of moeten ze met hun kinderen dekking zoeken terwijl er voor hun deur in het wilde weg wordt geschoten. De door Colin beloofde veiligheid is er nooit gekomen. De hoge verwachtingen van de inwoners en de beloften van Colin waren achteraf bezien te optimistisch. De afgelopen tijd is het bendegeweld – aanrandingen, berovingen, schietpartijen – alleen maar toegenomen en veel inwoners van Canaan zijn vertrokken. Sommigen zijn ingetrokken bij familie op het platteland. Anderen bivakkeren in parken en kerken, en zelfs voor de deur van de Amerikaanse ambassade, bij gebrek aan een ander onderkomen. Onlangs wist een pastoor honderden parochianen zover te krijgen dat ze in optocht door Canaan trokken om de stad te bevrijden van de bende die de stad terroriseert. Sommigen hadden stenen en machetes bij zich. Toen de agenten van een politiebureau dat ze passeerden weigerden in te grijpen, opende de bende het vuur op de menigte. De doden worden nog steeds geteld.
Interim-premier
Haïti wordt momenteel bestuurd, voor zover daar al sprake van is, door een ongekozen interim-premier die luistert naar de naam Ariel Henry, een man die banden heeft met een van de verdachten van de moord op zijn voorganger. Henry heeft de VS en andere westerse mogendheden opgeroepen militairen te sturen om de bendes een halt toe te roepen, een populair maar controversieel verzoek; het land is lange tijd bezet geweest door Amerikaanse militairen en door een VN-vredesmacht die burgers doodde, vrouwen en kinderen verkrachtte en een cholera-epidemie veroorzaakte waaraan meer dan tienduizend mensen zijn overleden. In augustus heeft Kenia, een land waarvan het leger en de politie berucht zijn om hun martelingen en massaslachtingen, aangeboden een vredesmacht te sturen om de Haïtiaanse politie bij te staan in haar strijd tegen de bendes. De VS zeiden een VN-motie te zullen indienen voor steun aan het plan om een ‘multinationale’ vredesmacht van duizend Keniaanse soldaten te leiden. De Haïtiaanse bendes hebben al gedreigd dat ze zullen terugvechten.
Colin zegt dat hij klaar is met politiek, dat hij zich nooit meer verkiesbaar zal stellen. ‘We hebben verkiezingen nodig,’ zegt hij wanhopig. ‘We hebben geen president. We hebben geen parlement. We hebben geen burgemeesters. We hebben geen land.’
Evo Morales, de ex-president van Bolivia, gaat meedoen aan de verkiezingen van 2025. De leider van de regerende partij MAS zegt zich ‘gedwongen’ te voelen mee te doen, onder meer vanwege onenigheid met de huidige president en partijgenoot Luis Arce. Dat schrijft El País.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
In 2005 won Morales de verkiezingen voor het eerst. Hij begon met de hervorming van de grondwet van het land, waarin de inheemse volkeren veel erkenning kregen. Vier jaar later werd hij herkozen, met ruim 60 procent van de stemmen. In 2014 deed Morales wéér mee aan de verkiezingen, onder het argument dat het pas zijn tweede opeenvolgende termijn zou worden omdat hij de staat opnieuw had opgericht na de invoering van zijn grondwet.
In 2019 wilde hij voor de vierde keer op rij meedoen aan de verkiezingen. In een chaotisch stemproces kreeg Morales weliswaar de meerderheid van de stemmen, maar politieke tegenstanders en massale demonstraties legden het land plat.
Nadat het Boliviaanse leger de kant van de oppositie koos, ontvluchtte Morales het land. Hij keerde terug toen zijn partijgenoot Arce de verkiezingen won, maar Morales beticht hem nu van het niet nakomen van de politieke agenda van zijn partij.
De oud-president wordt beschuldigd van samenzwering
Donald Trump is donderdag voor de rechter in Washington verschenen, nadat hij is aangeklaagd op vier punten voor zijn pogingen om zijn nederlaag bij de presidentsverkiezingen van 2020 ongedaan te maken. VolgensNBC News pleitte de oud-president onschuldig op alle vier de aanklachten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Zoals verwacht was er veel media aanwezig bij de rechtbank en de politie was eveneens in groten getale ter plaatse. Ook waren er voor- en tegenstanders van Trump, die allen demonstreerden. Trump zelf noemde de voorgeleiding een ‘zeer trieste dag voor Amerika’. Hij moet op 28 augustus opnieuw voorkomen.
Volgens de aanklager heeft Trump samengezworen tegen de VS en de democratie van het land ondermijnd. Daarnaast zou hij een belangrijke rol hebben gespeeld in de bestorming van het Capitool, waarbij vijf mensen omkwamen. Tegen Trump, die favoriet is voor de nominatie van de Republikeinse Partij voor de aankomende verkiezingen, lopen meerdere rechtszaken, ook in andere staten.
De regering probeert de partij Semilla een halt toe te roepen
In Guatemala is grote politieke onrust ontstaan op donderdag, nadat agenten het hoofdkwartier van de hoogste kiesraad van het land waren binnengevallen. Dat schrijft El Faro. Aanleiding is een uitspraak van deze kiesraad, die zich uitsprak over de eerste ronde van de presidentsverkiezingen en aangaf dat de uitslag bij die eerste ronde legitiem was.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De grote verrassing bij die eerste ronde was Bernardo Arévalo, die met zijn partij Semilla tweede werd en het in de tweede ronde op 25 juni gaat opnemen tegen de voormalige first lady Sandra Torres. Sindsdien wordt er door verschillende instituten alles aan gedaan om Arévalo, die bekendstaat om zijn harde aanpak van corruptie, te weren. Zo zei het ministerie van Justitie dat Semilla op illegale wijze handtekeningen had verzameld.
Vervolgens vielen agenten het verkiezingstribunaal, waar veel betogers zich hadden verzameld, binnen om documenten en computers mee te nemen. Of Arévalo mee mag doen aan de verkiezingen op 25 juni blijft onduidelijk. Wel is duidelijk dat met de ingreep door de regering Guatemala een nieuwe stap richting autocratie heeft gezet.
Christie is geen favoriet voor de kandidatuur van zijn partij
Chris Christie, een van de minder toonaangevende kandidaten voor de kandidatuur van de Republikeinse Partij voor de presidentsverkiezingen, heeft dinsdag zijn campagne afgetrapt. Dat meldt persbureau AFP. De voormalig gouverneur van New Jersey viel op door de absolute favoriet bij de Republikeinen, oud-president Donald Trump, openlijk af te vallen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Veel van de kandidaten, van oud-vicepresident Mike Pence tot gouverneur van Florida Ron DeSantis, proberen zich op een bepaalde manier te spiegelen aan Donald Trump, die nog steeds grote populariteit geniet bij de Republikeinen. Christie is tot dusver de enige kandidaat bij de Republikeinen die niet meegaat in die hetze en juist de aanval kiest.
Christie, die in 2016 de nominatie voor de Republikeinse Partij van Donald Trump verloor, zei dat ‘Donald Trump ons kleiner heeft gemaakt door ons nog verder te verdelen en ons tegen elkaar op te zetten’. Volgens hem is er een kandidaat nodig die partij weer verenigd en daardoor kan zorgen voor een overtuigende tegenstander van, naar alle waarschijnlijkheid, de huidige president Joe Biden.
Er werd massaal voor een grondwetshervorming gestemd
De Oezbeekse president Sjavkat Mirziojev blijft mogelijk tot 2040 president van het land, meldt Eurasianet.org. In een referendum stemde een overgrote meerderheid van de Oezbeekse bevolking voor een hervorming van de grondwet waardoor Mirziojev zich nog tweemaal verkiesbaar kan stellen. Zijn huidige presidentschap loopt af in 2026.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De opkomst bij het referendum was groot (85 procent van de stemgerechtigde bevolking toog naar de stembus) en negen op de tien Oezbeken stemde voor de hervorming. Volgens onafhankelijke waarnemers was er echter sprake van stembusfraude, omdat er geen ruimte was voor kritische tegengeluiden en er met vervalste biljetten gestemd zou zijn.
De vijfenzestigjarige Mirziojev staat sinds 2016 aan het hoofd van Oezbekistan. Daarvoor was hij al dertien jaar premier van de voormalige Sovjetrepubliek. Hij volgde Islam Karimov op, die na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie een autoritair bewind voerde. Sinds het aantreden van Mirziojev is het land een meer prowesterse koers gaan varen, al is er wel kritiek op de corrupte en autoritaire trekjes van de huidige regering.
Carroll claimt dat Trump haar heeft verkracht in de jaren negentig
De Amerikaanse auteur E. Jean Carroll heeft woensdag haar getuigenis afgelegd in een strafzaak tegen oud-president Donald Trump. Carroll zegt in de jaren negentig door Trump te zijn aangerand in een warenhuis in New York, schrijft The Washington Post. De oud-president, die niet aanwezig is bij de strafzaak, heeft de gebeurtenis ontkend en noemde de schrijfster een leugenaar.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Hoewel de uitkomst van de verkrachtingszaak geen invloed heeft op de presidentiële kandidatuur van Trump, kan een eventuele veroordeling wel zorgen voor verdere reputatieschade. Vóór zijn presidentschap kwam al diverse keren naar voren dat Trump vrouwonvriendelijk gedrag vertoonde. Meerdere vrouwen beschuldigen hem van aanranding.
Carroll wil een financiële compensatie voor het trauma dat ze naar eigen zeggen aan de verkrachting heeft overgehouden. Ook eist ze genoegdoening voor de reputatieschade die ze zou hebben opgelopen door Trump. Dat ze pas kort geleden een rechtszaak aanspande tegen de oud-president zou te maken hebben met haar angst het op te nemen tegen een invloedrijk en machtig persoon die haar carrière kapot kan maken.
Toledo was in 2019 opgepakt op verdenking van fraude
De Peruaanse oud-president Alejandro Toledo is dit weekend uitgeleverd aan Peru door de Verenigde Staten, meldt het Peruaanse La República. Toledo wordt in zijn thuisland verdacht van grootschalige corruptie. Zo zou hij miljoenen dollars hebben ontvangen in het Odebrechtschandaal.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Toledo was tussen 2001 en 2006 president van het Zuid-Amerikaanse land. In die periode zou hij voor zeker 20 miljoen dollar aan steekpenningen hebben ontvangen van het Braziliaanse bouwbedrijf Odebrecht in ruil voor het toekennen van grootschalige bouwcontracten. De oud-president was vier jaar geleden al gearresteerd in de VS, maar verzette zich altijd tegen uitlevering aan Peru.
Hij zat lange tijd in voorarrest in een gevangenis in Californië en wachtte de afgelopen jaren de uitkomst van de zaak af in zijn huis. Mogelijk wordt Toledo de komende tijd vastgehouden in de gevangenis in Lima waar ook de Peruaanse oud-presidenten Alberto Fujimori en Pedro Castillo zitten.
Het parlement moet zich opnieuw over de wet buigen
De president van Oeganda wil dat het parlement opnieuw gaat kijken naar een controversiële antihomowet, meldt Al Jazeera. Hoewel de wet al werd aangenomen, moet gekeken worden of deze wel grondwettelijk is. Het goedkeuren ervan zorgde eerder voor grote kritiek van de internationale gemeenschap; het is een van de strengste wetten ter wereld tegen homoseksualiteit.
Zo is het openlijk uitkomen voor je seksuele geaardheid als homoseksueel strafbaar, net als het aanmoedigen of promoten van homoseksualiteit. Voor sommige delicten, zoals seks met iemand van hetzelfde geslacht, kunnen Oegandezen een levenslange gevangenisstraf krijgen. Ook staat op ernstigere strafbare feiten de doodstraf, bijvoorbeeld als iemand ook hiv heeft.
Westerse landen, aangemoedigd door mensenrechtenorganisaties, dreigen met het terugschroeven van ontwikkelingshulp en investeringen als Oeganda de wet niet van tafel haalt.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
