Zelensky zal het akkoord vrijdag in de VS paraferen
Na weken van gespannen onderhandelingen bereikten Kyiv en Washington dinsdag een akkoord over de exploitatie van Oekraïense mineralen. Volgens een officiële bron die door CNN wordt geciteerd, werd het akkoord bereikt nadat ‘alles wat [voor Oekraïne] onaanvaardbaar was uit de tekst was verwijderd’. Bovendien ‘is nu duidelijker uitgelegd hoe dit akkoord zal bijdragen aan de veiligheid en vrede in Oekraïne’, aldus deze bron.
De Oekraïense regering ‘zal naar verwachting woensdag groen licht geven voor de ondertekening van het akkoord’ en president Volodymyr Zelensky ‘is van plan om vrijdag naar de Verenigde Staten te reizen’ om het te paraferen, aldus Bloomberg.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Hoewel de precieze voorwaarden van het pact niet bekend zijn, wordt in de conceptovereenkomst die dinsdag werd besproken ‘niet langer geëist dat Oekraïne 500 miljard dollar bijdraagt aan een fonds dat in handen is van de Verenigde Staten’, zoals Donald Trump tijdens de onderhandelingen eiste, aldus The New York Times. ‘Er wordt ook niet van Oekraïne geëist dat het het dubbele van alle toekomstige Amerikaanse hulp aan de VS terugbetaalt, een eis die Zelensky had vergeleken met het opleggen van een langetermijnschuld aan Oekraïne,’ voegt het dagblad eraan toe.
Volgens Financial Times voorziet de overeenkomst daarentegen in ‘de oprichting van een fonds waarin Oekraïne 50 procent van de toekomstige inkomsten uit de winning van mineralen, olie en gas zal storten. Het fonds zal worden gebruikt om te investeren in projecten in Oekraïne’. Maar ‘de activiteiten van het fonds zullen niet van toepassing zijn op middelen die al in de Oekraïense staatsbegroting zijn opgenomen, wat betekent dat ze geen invloed zullen hebben op de activiteiten van Naftogaz en Ukrnafta, de grootste olie- en gasproducenten van het land’, voegt het zakenblad toe.
Daardoor zou het toelatingsbeleid in de luchtvaart zijn versoepeld
Donderdag viel president Trump tijdens een persconferentie de Democratische oud-presidenten Joe Biden en Barack Obama aan en beschuldigde hen ervan dat ze de veiligheidseisen voor de luchtvaart hadden afgezwakt, schrijft The Washington Post. Hij deed deze uitspraken nadat hij beloofd had een diepgaand onderzoek te zullen instellen naar de oorzaken van de vliegtuigcrash waarbij woensdagavond zevenenzestig mensen om het leven kwamen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Hij richtte zijn pijlen met name op programma’s ter bevordering van diversiteit binnen de regering, en meer in het bijzonder binnen de Amerikaanse regelgevende instantie voor de luchtvaart, de FAA. Het diversiteitsbeleid zou er volgens hem voor zorgen dat de luchtvaart mensen aanneemt die niet competent genoeg zijn.
De onderzoekers van het Amerikaanse Transport Safety Agency (NTSB), belast met het vaststellen van de oorzaken van het ongeluk, benadrukten dat ze in dit stadium niet over ‘genoeg bewijs’ beschikten om een oorzaak vast te stellen of uit te sluiten. De zwarte dozen werden onder water gevonden maar zouden geanalyseerd moeten kunnen worden. Volgens The Washington Post was de verkeerstoren onderbezet op de avond van de crash.
Syrië staat nu aan het begin van de overgangsperiode
De nieuwe Syrische autoriteiten kondigden woensdag aan dat Ahmed al-Sharaa, de de facto leider van Syrië die op 8 december de macht greep door Bashar al-Assad omver te werpen, de opdracht had gekregen om een ‘wetgevende raad (…) te vormen voor de overgangsperiode’. Hoelang die periode zal duren werd niet gespecificeerd. Ze kondigden ook de ontbinding aan van het voormalige parlement, van alle gewapende groepen die het offensief tegen het voormalige regime hadden geleid, en van het leger. De Baath-partij, die Syrië meer dan zestig jaar bestuurde, houdt ook op te bestaan.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Dit is een historische dag’ voor het land, aldus Osama Bin Javaid, correspondent van Al-Jazeera in Damascus. Hij wees erop dat de overgangsperiode die nu begint de weg vrijmaakt voor een opheffing van de sancties die het Westen het vorige regime van Assad heeft opgelegd. Maandag bereikte de Europese Unie overeenstemming over een ‘routekaart’ voor het verlichten van deze sancties, in navolging van Washington, dat tijdelijke verlichting aankondigde om te voorkomen dat basisdiensten zoals de ‘levering van elektriciteit, energie, water, sanitaire voorzieningen’ en humanitaire hulp zouden worden belemmerd.
Het vliegtuig botste tegen een militaire helikopter aan
‘Dit is mogelijk de ergste vliegramp die de Verenigde Staten in vijftien jaar heeft getroffen,’ aldus de NPR. Een vliegtuig van American Airlines stortte woensdagavond neer in de rivier Potomac in Washington nadat het in botsing was gekomen met een militaire helikopter boven de federale hoofdstad, in de buurt van Ronald Reagan National Airport, maakten de Amerikaanse autoriteiten bekend.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
The Washington Post meldt dat er al verschillende lichamen uit de rivier zijn geborgen. Er zijn volgens het dagblad nog geen overlevenden gevonden. ‘God zegene hen,’ reageerde president Donald Trump in een verklaring, waarin hij zei ‘volledig op de hoogte te zijn gebracht van het verschrikkelijke ongeluk’.
Ze krijgen tot eind september doorbetaald als ze opstappen
De regering-Trump heeft alle financiële overheidssteun voor geslachtsverandering voor mensen onder de 19 jaar geschrapt en Benjamin Netanyahu uitgenodigd om naar Washington te komen. Verder meldt Axios dat het Witte Huis dinsdag een e-mail heeft gestuurd aan ongeveer twee miljoen landelijke ambtenaren waarin ze het aanbod krijgen om tot 30 september doorbetaald te krijgen als ze hun ontslag indienen voor 6 februari. De regering verwacht 100 miljard dollar per jaar te besparen als, zoals ze hoopt, 5 tot 10 procent van de ambtenaren op dit aanbod ingaat.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Dit is weer een nieuwe stap in een ongekende poging om professionele ambtenaren eruit te schoppen en, zeggen waarnemers, te vervangen door loyalisten,’ aldus Axios. Politico wijst er ook op dat de door de regering opgelegde bevriezing van de uitgaven heeft geleid tot ‘verwarring en frustratie’ die tienduizenden projecten in het ongewisse laat. Een rechter heeft de bevriezing ’s avonds tijdelijk geblokkeerd.
‘Maar niets is afgerond zolang niet alles is afgerond’
Een staakt-het-vuren in Libanon is ‘dichtbij’, zegt Washington. ‘We denken dat de besprekingen in een zeer positieve richting gaan. Maar niets is afgerond zolang niet alles is afgerond,’ merkte John Kirby, woordvoerder van de Nationale Veiligheidsraad van het Witte Huis, voorzichtig op tijdens een persbriefing op maandag.
De Franse president Macron, die ook nauw betrokken is bij de kwestie, zei dat de gesprekken over een staakt-het-vuren ‘aanzienlijke vooruitgang’ hadden geboekt. Het Israëlische veiligheidskabinet zal dinsdag ook stemmen over een staakt-het-vuren in de oorlog tegen het Libanese Hezbollah, zei een ambtenaar maandag.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘In Libanon zijn ambtenaren op de hoogte gebracht van deze vooruitgang in de gesprekken en velen van hen geloven dat Benjamin Netanyahu het akkoord al heeft goedgekeurd, maar dat hij tijd nodig had om de ministers in zijn regering te overtuigen: vooral de meest extremistische die tegen het staakt-het-vuren zijn,’ merkt L’Orient-Le Jour op.
‘Libanese functionarissen blijven daarom voorzichtig en willen zich niet laten meeslepen door deze wind van optimisme. Ze vrezen dat het een valstrik van Netanyahu zou kunnen zijn om Libanon de schuld te geven van het mislukken van de onderhandelingen,’ aldus het Libanese dagblad.
Tegenstanders zien het besluit als een ‘historische omwenteling’
Op dinsdag heeft het Zweedse parlement met grote meerderheid een tekst aangenomen die in december door Stockholm en Washington is ondertekend. Het akkoord geeft de Amerikaanse strijdkrachten toegang tot zeventien Zweedse defensiebases en hun toestaat militaire uitrusting, wapens en munitie in het land op te slaan.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De overeenkomst betekent een belangrijke verschuiving in het defensiebeleid van Zweden, dat in maart afzag van twee eeuwen militaire ongebondenheid door toe te treden tot de NAVO. Tegenstanders van het besluit zien het als een ‘historische omwenteling’, schrijft Svenska Dagbladet. Ze vrezen dat de overeenkomst de weg vrijmaakt voor de inzet van kernwapens en de installatie van permanente Amerikaanse bases in Zweden.
De centrumrechtse regering van premier Ulf Kristersson, gesteund door de extreemrechtse Zweden Democraten (SD), verzekerde dinsdag dat de overeenkomst de Zweedse soevereiniteit respecteert. ‘Geen enkel land zal Zweden kunnen dwingen om kernwapens op zijn grondgebied op te slaan’, reageerde minister van Defensie Pal Jonson.
De spanningen tussen Iran en Israël blijven oplopen
De Verenigde Staten maakten donderdag bekend dat Amerikaanse diplomaten en hun familieleden tot nader order niet buiten de gebieden Tel Aviv, Jeruzalem en Beersheba mogen reizen. Dat schrijft The Times of Israel. Dit besluit komt tegen de achtergrond van de angst voor Iraanse vergelding, als reactie op de aanval van Israël op het Iraanse consulaat in Damascus.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Iran heeft gedreigd Israël aan te vallen na een luchtaanval op 1 april op een Iraans consulaatsgebouw in de Syrische hoofdstad Damascus, waarbij verschillende commandanten van de Islamitische Revolutionaire Garde omkwamen, waaronder twee generaals.
De Amerikaanse president Joe Biden zei woensdag dat Iran dreigde een belangrijke aanval te lanceren op de Joodse staat. ‘Blijkbaar in een poging de vlammen te temperen, vertelden Iraanse bronnen donderdag aan Reuters dat Teheran aan Washington had laten weten dat het op een bepaalde manier zou reageren om een grote escalatie te voorkomen en dat het niet overhaast zou handelen’, merkt TheTimes of Israel op.
De Iraanse president bezocht Cuba, Venezuela en Nicaragua
Tijdens een officieel bezoek aan Havana op donderdag ondertekende de Iraanse president Ebrahim Raisi zes overeenkomsten met zijn Cubaanse ambtgenoot Miguel Díaz-Canel ‘over wereldwijde politieke samenwerking, douane en telecommunicatie’, meldt The Tehran Times. Raisi was in Cuba na een bezoek aan Venezuela en Nicaragua. Zowel Iran als de drie Latijns-Amerikaanse landen vallen onder sancties van Washington en zijn bondgenoten van Moskou.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Voordat hij maandagochtend aan zijn tournee door Latijns-Amerika begon, verklaarde Raisi ‘dat Iran, Venezuela, Nicaragua en Cuba zich verzetten tegen hegemonie en unilateralisme in de wereld’, aldus de Iraanse krant. Tijdens het bezoek van de Venezolaanse president Nicolas Maduro aan Teheran in juni 2022 ondertekende Iran een partnerschapsovereenkomst met een looptijd van twintig jaar met Venezuela.
Schuldenplafond zorgt voor impasse in de Amerikaanse politiek
Na een weekend van impasse zijn de president van de Verenigde Staten en de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Kevin McCarthy, zondag overeengekomen de besprekingen over het schuldenplafond te hervatten. The Washington Post ziet dit als ‘een nieuw teken van hoop dat een economische catastrofe kan worden afgewend’ met nog tien dagen te gaan.
Het gesprek tussen McCarthy en Biden ‘vond plaats terwijl de laatste aan boord was van Air Force One, terugkerend van de G7-top in Japan’, aldus de krant. Het staatshoofd ‘onderbrak andere geplande bezoeken aan de Indo-Pacifische regio om deel te nemen aan de besprekingen over het schuldenplafond’ in Washington.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Minister van Financiën Janet Yellen waarschuwde zondag dat sommige rekeningen van de Amerikaanse overheid onbetaald zullen blijven als de regering de deadline van 1 juni niet haalt. Economen waarschuwen dat dit een domino-effect op de Amerikaanse economie zal hebben, met een zware recessie tot gevolg, aldus The Washington Post.
De onderhandelingen tussen het Witte Huis en de Republikeinen zitten al lange tijd vast. De Republikeinen, die een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden hebben, willen dat de structurele uitgaven omlaag gaan. De Democraten en het Witte Huis verzetten zich juist tegen bezuinigingen op sociale programma’s.
Antony Blinken, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, kondigde woensdag aan dat hij de Russische autoriteiten een ‘substantieel aanbod’ heeft gedaan om twee Amerikaanse gevangenen vrij te krijgen, meldt CNN. Het gaat om Brittney Griner, die was gearresteerd wegens het bezit van cannabis, en voormalig soldaat Paul Whelan, die sinds 2018 wordt vastgehouden nadat hij tot zestien jaar gevangenisstraf is veroordeeld wegens spionage.
Bidens steun voor de ruil verwerpt het verzet van het ministerie van Justitie
Volgens CNN is Washington bereid hen te ruilen tegen ‘Viktor Boet, een wapenhandelaar die in de Verenigde Staten een straf van vijfentwintig jaar uitzit’. De bronnen vertelden CNN dat het plan om Boet te ruilen voor Whelan en Griner de steun heeft gekregen van president Joe Biden nadat er eerder dit jaar over werd gesproken. In Bidens steun aan de ruil gaat hij voorbij aan het verzet van het ministerie van Justitie, dat over het algemeen tegen gevangenenruil is.
Het ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigde de details van de ruil niet, maar zei dat Blinken de zaak in de komende dagen zou bespreken met zijn Russische ambtgenoot, Sergej Lavrov. Dit zal hun eerste gesprek zijn sinds de oorlog in Oekraïne begon.
VS stellen geavanceerde raketlanceersystemen ter beschikking
De Verenigde Staten zijn van plan om geavanceerde raketwerpers naar Oekraïne te sturen, op voorwaarde dat die niet worden ingezet om Russisch grondgebied aan te vallen maar alleen ter verdediging op het slagveld. Dat kondigde de Amerikaanse president Joe Biden aan in een opiniestuk voor The New York Times. ‘Dit is de duidelijkste verklaring over de rol van Amerika in de oorlog die we tot nu toe te horen kregen’, aldus US Today.
‘Washington is niet van plan een oorlog tussen de NAVO en Rusland uit te lokken’, benadrukt Biden in zijn ingezonden brief. Zijn aankondiging komt op het moment dat Moskou dinsdag de strategisch gelegen stad Sjevjerodonetsk in het oosten van Oekraïne innam.
Volgens CNN hebben Amerikaanse functionarissen wekenlang gedebatteerd over de geavanceerde raketsystemen omdat de reikwijdte groter is dan alle andere wapens van de Oekraïners. Technisch gezien zijn de systemen in staat om het Russische grondgebied te raken, wat de Amerikanen voorzichtig maakt in hun oordeel, aldus CNN.
Het is een moderner systeem dan wat nu op het slagveld wordt gebruikt door zowel Rusland als Oekraïne
Een ambtenaar van de regering-Biden zei tegen The Washington Post dat het om Himars (High Mobility Artillery Rocket System) gaat: meerdere raketwerpers gemonteerd op lichte bepantsering met een bereik van ongeveer tachtig kilometer. Dat is een moderner systeem dan wat nu op het slagveld wordt gebruikt door zowel Rusland als Oekraïne. ‘Ze zijn in artilleriegevechten uitzonderlijk precies, met een afwijking van slechts enkele meters’, schrijft Politico.
Binnen de NAVO wordt de verdeeldheid over wapensteun aan Oekraïne steeds groter, merkt Wall Street Journal op. Sommige EU-lidstaten zijn bang dat als er steeds betere wapens naar Oekraïne gaan, het conflict lang gaat duren en de economische gevolgen steeds zwaarder gaan wegen. Vooral Frankrijk en Duitsland twijfelen er steeds meer aan of Rusland een directe bedreiging vormt voor de NAVO-landen.
U denkt dat rechts in Amerika is doorgeschoten? Lees dan Cas Mudde in The Guardian. Verder: Perspective Daily over waarom we alle voorspellingen voor 2021 meteen uit het raam kunnen gooien & meer aanraders van de 360-redactie.
Omdat 360 niet alles kan vertalen wat de redactie leest, ziet en hoort, tippen wij voor u enkele interessante artikelen, documentaires en podcasts die wij deze week tijdens het speuren naar mooie journalistiek zijn tegengekomen.
Verontrustende analyse
‘In de stroom van artikelen, commentaren en analyses rond de bestorming van Capitol Hill deze week, vielen me twee dingen op’, schrijft redacteur IJsbrand van Veelen. ‘Allereerst de verontrustende analyse van de Nederlandse politieke wetenschapper Cas Mudde in The Guardian.
Onder de kop ‘What happened in Washington DC is happening around the World’ schrijft Mudde onder meer: ‘Ik bestudeer nu bijna dertig jaar internationaal extreemrechts en heb ze nog nooit zo gesterkt gezien als in de afgelopen jaren. Voor alle duidelijkheid: dit gaat niet alleen over Donald Trump of de VS.’
Hij haalt onder meer de boerenprotesten in Nederland en anticoronaprotesten in Duitsland aan om zijn punt te maken dat centrumrechtse partijen te ver naar rechts zijn opgeschoven: ‘Het is daarom de hoogste tijd dat liberaal-democratische journalisten, politici en experts eindelijk extreemrechts gaan zien voor wat het is: een bedreiging voor de liberale democratie.’
Van Veelen heeft ook een kijktip: ‘Reflecterend op de gebeurtenissen in Washington presenteert het internationale, in Amsterdam gevestigde, Cartoon Movement 24 cartoons van kunstenaars uit de hele wereld.’
Wat weten we?
Redacteur Han Langeslag van Perspective Daily bladerde begin dit jaar de voorspellingen van 2020 nog eens door, die natuurlijk geenszins de werkelijke gang van zaken in 2020 voorspelden. Geïnspireerd door een uitspraak van Donald Rumsfeld, waarin deze onderscheid maakt tussen wat we weten, wat we weten niet te weten en wat we niet weten niet te weten, stelt hij vervolgens de matrix van Rumsfeld op.
‘Zelfs al is de nalatenschap van Donald Rumsfeld omstreden, zijn matrix helpt ons om onze eigen kennis beter te classificeren. En dat is best handig in deze dagen en weken rond de jaarwisseling, waarin de meest kleurrijke voorspellingen voor het komende jaar weer op ons neerstromen’, aldus Langeslag.
In de matrix neemt hij een extra gebied in onze kennis op: dat wat we niet weten te weten (unbekanntes Bekanntes of unknown knowns).
‘Via onder andere het verhaal van Henry Molaison, die een mislukte hersenoperatie onderging en steeds opnieuw verborgen talenten bij zichzelf ontdekte, Isaac Asimov over het Eurekemoment en Prof. Alexander Fleming die per toeval het antibioticum penicilline in zijn laboratorium in St. Mary’s Hospital ontdekte, komt hij tot de conclusie dat we alle voorspellingen die ook nu weer op ons neerstromen (bekijk vooral ook onze eigen selectie) met een korrel zout moeten nemen.’ Een tip van hoofdredacteur Laura Weeda.
Als de kunst terugvecht
360 publiceerde onlangs al een artikel van binnenuit de San Isidro-beweging toen verschillende Cubaanse kunstenaars in hongerstaking waren voor de vrijheid van meningsuiting. Periodismo Situado, een platform voor jonge Latijns-Amerikaanse journalisten, publiceerde een dossier over de Cubaanse protestbeweging die wordt geleid door mensen uit de kunstwereld en onafhankelijke journalisten, dat u wordt aangeraden door redacteur Joep Harmsen.
‘Een van de hoogtepunten van het protest was toen eind november meer dan honderd kunstenaars en journalisten zich bij het ministerie van Cultuur in Havana verzamelde om een einde te eisen aan de repressie en vrijlating van de politieke gevangen af te dwingen. Lees voor een gedetailleerde kroniek van het protest het artikel van Jesús Jank Curbelo.
De bekendste kunstenaar die meedeed aan het protest was Tania Bruguera, die in 2008 de Prins Claus Prijs won. Over haar rol en die van haar kunstinstituut schrijft Marialina Ramos in haar stuk als “een plek waar op vurige en enthousiasmerende manier uiting wordt gegeven aan verzet en waar nieuwe ideeën worden bedacht om in te grijpen in de publieke ruimte en invloed uit te oefenen op het debat op Cuba.”’
Walhalla van schoonheid en vermaak
Editor at large Katrien Gottlieb: ‘Op zoek naar schoonheid en vermaak is Open Culture werkelijk een walhalla in het coronatijdperk. Geblinddoekt, om niet te hoeven kiezen tussen al die verleidelijkheden, kwam mijn wijsvinger al scrollend terecht bij Moby Dick. Met als dubbele traktatie: Moby Dick voorgelezen door de geweldige stemmen van Tilda Swinton, John Waters, Stephen Fry en zelfs David Cameron.
Het zee-epos over een gedoemd schip, klinkt als een avonturenroman, maar het zou net zo goed een Griekse tragedie kunnen zijn, of een aanklacht tegen het kapitalisme, tegen het klimaatbeleid waarmee de mensheid zichzelf aan het vernietigen zou zijn. Toen al. Honderd-en-zestig jaar geleden.’
Beeldentuin
‘Door het nieuws benieuwd naar Washington en andere hangouts dan het Capitool? Neem dan een kijkje in de beeldentuin van het Hirschhorn Museum’, tipt art director Majel van der Meulen.
Hoewel het museum gesloten is, kunnen bezoekers nog steeds rondwandelen door de eigenaardige tuin. Een van de topstukken is ‘We Come in Peace’ van Huma Bahbha, uit 2018. ‘Bhabha’s felle vrouwenfiguur is een reactie op de vele monumenten voor mannen in de stad’, legt museumdirecteur Melissa Chiu uit aan The Washington Post. ‘We zien haar graag als een schildwacht die mensen begroet’, aldus Chiu.
Het ontwerp en de titel van het beeld verwijzen naar een sciencefictionfilm uit 1951 over een buitenaardse landing in Washington.
Met de verovering van de Koerdische stad Afrin heeft Turkije de Syrische crisis nog onontwarbaarder gemaakt, schrijft de Turkse oppositiesite Gazete Duvar.
Het tiende leger ter wereld – het tweede van de NAVO – veroverde op 19 maart het stadje Afrin in Syrisch Koerdistan, vlak over de Turkse grens. Als we de Turkse propaganda mogen geloven, had de verovering zelfs maar een dag hoeven duren. Dat zou betekenen dat het stadje 59 dagen de tijd had gekregen om zich over te geven.
Naar goed gebruik werd de zege gevierd door huizen en bedrijven grondig te plunderen. Degenen die in de gelegenheid waren auto’s, tractoren, motorfietsen of generatoren te bemachtigen, hadden geluk. Anderen moesten genoegen nemen met koeien, geiten, dekens en bedden; nog anderen met conservenblikken en flessen ketchup. De foto’s van de plundering laten een onuitwisbare indruk na van deze ‘Operatie Olijftak’.
Holle woorden
De opdrachtgevers van de operatie kunnen nu wel hun afkeuring betuigen over het wangedrag, en de rechtbanken kunnen een aantal plunderaars veroordelen, dat alles neemt niet weg dat hier geen sprake is van een incident. We zijn teruggekeerd naar de aloude traditie van roofmoorden, van het binnenslepen van buit, en van de religieuze sanctionering van dit alles binnen de jihadistische traditie waarop de daders zich beroepen. Maar wat zij hebben aangericht zal voor altijd in het geheugen van hun slachtoffers gegrift staan.
Ongeveer 200.000 mensen moesten van Afrin naar Tell Rifaat, Manbij of Aleppo vluchten. Hun dierbaren werden gedood, hun bezittingen geplunderd, hun levens verminkt. Een bijkomstigheid voor de architecten van de operatie, waarvan de demagogische speeches nochtans worden opgesmukt door humanistische en barmhartige woorden die iedere geloofwaardigheid ontberen.
Door de verovering van Afrin vormt het Syrische gebied tussen Azaz en Idlib nu een door jihadistische groepen bezette halvemaan, bedoeld als Turks schild. Land dat de krijgsheren zullen willen koloniseren en bezetten en dat ze elkaar ongetwijfeld zullen betwisten zodra de plunderingen voorbij zijn. Vanaf het begin van de Syrische crisis hebben sommigen verklaard dat ze Damascus zullen bevrijden en het bewind van Sultan Erdogan de Eerste zullen uitroepen. Op dit moment is alles zo onzeker dat zij zich voorlopig wellicht tevreden zullen stellen met Afrin.
Nu is het zaak ‘Afrin terug te geven aan zijn werkelijke eigenaren’, zoals onlangs werd meegedeeld door de Turkse president, die wil dat er zich families van de aan hem gelieerde Syrische rebellen vestigen. Maar wie zijn deze ‘werkelijke’ eigenaren precies? Het feit dat de ‘bevrijding van Afrin’ wordt toegejuicht door een handjevol naar voren geschoven Koerden die gekant zijn tegen de PYD (de grootste Koerdische partij in de regio), doet niets af aan de lokale werkelijkheid. Mensen die hun huizen hebben moeten verlaten zullen de nieuwe bewoners als bezetters blijven zien.
Ongetwijfeld zullen zich binnenkort in een hotel aan de grens enkele mensen afkomstig uit Afrin verzamelen om deze politiek van bezetting te legitimeren. Maar zij zullen even representatief zijn voor de lokale bevolking als de plunderaars – door Ankara voor de gelegenheid tot ‘Syrisch nationaal leger’ bestempeld – representatief zijn voor de Syrische bevolking.
Het heeft geen zin om lang stil te staan bij de overwinning van een staat met de omvang van Turkije op een militie als de Volksbeschermingseenheden (YPG, de gewapende vleugel van de PYD). Wat veel meer aandacht verdient is het feit dat dit gevaarlijke avontuur er alleen maar toe heeft geleid dat Turkije zich weer van de Koerden heeft vervreemd, dat de jihadisten die een vloek zijn voor de regio nieuw territorium is geschonken, dat nieuwe humanitaire crises in het verschiet liggen en dat de Syrische crisis nog onontwarbaarder is geworden. Waar we ons zorgen om moeten maken is het feit dat nationalisme, racisme en opgeblazen retoriek vaste waarden zijn geworden voor het behalen van binnenlands politiek voordeel.
Deze vraag behoort nu op ieders lippen te liggen: waarom heeft de YPG, die bereid was een zware prijs te betalen in de strijd om Raqqa, Tabka en Deir ez-Zor – ver van de overwegend Koerdische regio – zich zo snel teruggetrokken uit een plaats die zo belangrijk voor ze is en zo veel symbolische betekenis heeft als Afrin? Om de vernietiging van de stad te voorkomen, stelt de YPG zelf, om burgers te sparen. Het zou niet gaan om een volledige terugtrekking, maar om het begin van een guerrilla. Was het verlaten van de stad simpelweg onvermijdelijk, of de vrucht van afwegingen die ons onbekend zijn? Zit achter deze terugtrekking iets anders dan de eenvoudige uitkomst van de militaire machtsverhoudingen ter plaatste? De tijd zal het leren.
In Afrin hebben de Koerden de tol betaald voor hun blinde vertrouwen in en hun afhankelijkheid van de Verenigde Staten. Door hun eigen verlangens ondergeschikt te maken aan hun bondgenootschap met de Amerikanen, hebben ze grote risico’s genomen. In de strijd tegen IS die ze onder Amerikaanse supervisie voerden, raakten de Koerden in de omstandigheid verzeild dat ze overwegend Arabische, op IS veroverde gebieden moesten besturen. Sommige van deze gebieden hebben aanzienlijke olie- en gasreserves. Ze moesten ook de bouw aanvaarden van Amerikaanse kazernes en bases. De andere spelers in het conflict vatten een en ander op als provocaties. Dat gold voor Turkije, dat de Amerikaanse NAVO-bondgenoten het ultimatum stelde: de Koerden of wij? En het gold voor het Syrië van Assad, dat zich om zijn territoriale integriteit bekommerde, en voor zijn Russische bondgenoot, die de Koerden met Afrin een lesje wilden leren.
Ze stelden het zich zo voor dat deze samenwerking hun politieke erkenning, bescherming tegen Turkije, en een belangrijk aandeel in de onderhandelingen met het Syrische regime zou opleveren. Het bleek een misrekening
Daarom heeft Moskou de Turkse operatie mogelijk gemaakt door de Turkse luchtmacht toestemming te geven Afrin te bestoken. De Russen hebben de Turken ook toezeggingen gedaan in ruil voor Ankara’s medewerking en stilzwijgen ten aanzien van de operaties van de Syrische en Russische legers in Ghouta [ten oosten van Damascus] en de regio Idlib [in het noorden van Syrië]. Tezelfdertijd zaaiden de Russen hiermee tweedracht tussen Ankara en Washington en hopen ze de Koerden van de Amerikanen los te weken en in de armen van Damascus te drijven. De Koerden zetten hun kaarten op de Amerikanen door deel te nemen aan operaties tegen de Islamitische Staat in Raqqa en Deir ez-Zor. Ze stelden het zich zo voor dat deze samenwerking hun politieke erkenning, bescherming tegen Turkije, en een belangrijk aandeel in de onderhandelingen met het Syrische regime zou opleveren. Het bleek een misrekening.
Samenvattend: de verovering van Afrin zal Turkije op den duur slecht bekomen. En de Koerden zullen zich nog achter de oren krabben over hun strategische keuzes.
Internetkrant van linkse signatuur met als motto ‘principieel, onafhankelijk, objectief nieuws’. Wordt gepubliceerd door advocaat en media-ondernemer Ali Duran Topuz.
Deze week verscheen de Nederlandse vertaling van Fire and Fury, de onverbiddelijke bestseller over Donald Trump. Het Duitse weekblad Die Zeit sprak met auteur Michael Wolff over zijn toegang tot het Witte Huis, de kritiek op zijn boek en de wraakzucht van Trump.
U beschrijft in uw boek de eerste maanden van Donald Trump in het Witte Huis, en u beweert dat hij mentaal niet in staat is om zijn werk te doen. U zet daarmee fundamentele vraagtekens bij het presidentschap van Donald Trump. Was dat uw opzet?
‘Het was niet mijn bedoeling Trump te beschadigen. Ik had met plezier een ander boek geschreven, over Trump als succesvol president. Eigenlijk had ik dat zelfs heel graag gedaan, want dat zou pas een bijzonder boek zijn geweest. Maar ik heb daar geen enkele aanwijzing voor gevonden.’
Klopt het dat president Trump na het verschijnen van uw boek informatie heeft ingewonnen over uw afspraken met de pers? Houdt hij u in de gaten?
(lacht) ‘Ja, blijkbaar wel. Als hij dat serieus meent, dan zal hij de afgelopen tijd veel tijd voor de televisie hebben doorgebracht.’
Uw boek heeft enorme gevolgen. Trump heeft zijn voormalige chef-adviseur Steve Bannon zo goed als buitenspel gezet en probeert via Twitter te bewijzen dat hij mentaal stabiel is. Wat mogen we allemaal nog meer verwachten?
‘Dat weet ik eerlijk gezegd ook niet. Ik had dit allemaal totaal niet verwacht. Het gaat tenslotte maar over een boek. En veel van wat ik schrijf is absoluut niet nieuw.’
U geeft heel wat voorbeelden die erop wijzen dat Trump geestelijk gestoord zou zijn. U schrijft dat hij oude vrienden van zijn golfclub niet meer herkent, dat hij voortdurend en steeds vaker hetzelfde zegt. Lijdt de president aan dementie?
‘Dat kan ik niet zeggen, ik ben geen arts. Maar als je een gesprek voert met iemand die voortdurend alles herhaalt, dan vind ik dat toch alarmerend.’
‘Toen ik zei dat ik een boek wilde schrijven, zei hij: ‘Een boe-oek?’ En verloor onmiddellijk zijn interesse’
Kunt u iets meer vertellen over een van de keren dat u Trump in het Witte Huis hebt ontmoet?
‘Nee.’
Waarom niet?
‘Omdat die ontmoetingen niet on the record waren, ze waren niet voor publicatie bedoeld. Hij begon telkens weer over de media. Als ik hem in de wandelgangen tegenkwam, begon hij bijvoorbeeld te klagen over de latenightshows… ik zei dus net dat ik niet over deze ontmoetingen zou praten en nu doe ik het toch, maar goed. Er was een grappig voorval toen hij eens begon te klagen over de uitzendingen van Saturday Night Live. Hij zei: “Die zijn slecht, die zijn zeer, zeer slecht.” En ik antwoordde: “Ach, dat is toch gewoon wat de mensen van dit programma verwachten.” Waarop hij antwoordde: “Maar ze zijn zeer, zeer slecht.” En ik zei: “Trekt u zich dat toch niet zo aan. Negeert u dat toch gewoon.” En hij keek me aan en zei: “Maar Michael, ze zijn zeer, zeer, zeer slecht.” En ik dacht: Okééé…’
Hoe vaak hebt u hem ontmoet?
‘Niet zo vaak. Maar dat hoefde ook niet, want het boek gaat over wat mensen die elke dag met hem samenwerken over hem denken.’
U kon de eerste maanden van zijn presidentschap bijna ongehinderd het Witte Huis binnenlopen. Hoe heeft u het voor elkaar gekregen om Trump van uw boekproject te overtuigen?
‘Ik heb hem na de verkiezingen gevraagd of ik een boek mocht schrijven over zijn eerste honderd dagen als president. Hij dacht eerst dat ik op zoek was naar werk. Maar toen ik zei, nee, nee, ik zoek geen baan, ik wil een boek schrijven, zei hij – ik herinner me dat nog heel goed: “Een boe-oek?” Toen verloor hij onmiddellijk zijn interesse. Daarna zei ik nog dat ik heel graag een boek wilde schrijven, en hij zei alleen nog: “Ach, ach, ja natuurlijk.” Ik heb Kellyanne Conway [een van Trumps belangrijkste adviseurs] daarvan op de hoogte gebracht en vervolgens dook ik op geregelde tijdstippen op in het Witte Huis.’
Hoe moeten we ons dat precies voorstellen?
‘Ik liet gewoon afspraken maken voor mezelf. Ik zei dat ik met goedkeuring van de president aan een boek bezig was, en omdat niemand precies wist hoe de vork in de steel zat, kon ik daar bij momenten hele middagen gewoon gaan zitten en kijken hoe het er toegaat. Hoe vaker ze me zagen zitten, hoe meer ze me als een deel van het meubilair gingen beschouwen. Soms kwam iemand me zomaar iets vertellen en soms hing ik gewoon wat rond in de West Wing.’
Kan dat zomaar? Is die niet streng beveiligd?
(lacht) ‘Je kunt daar inderdaad zomaar rondlopen.’
Wat deed u anders dan de andere journalisten in het Witte Huis?
‘Om heel eerlijk te zijn, stelde ik niet eens vragen. Ik zat daar op een bank in de hal te wachten op mijn afspraak en ik hield mijn ogen en oren open. Ik was als een spons die alles opzoog.’
Waar was u het bangst voor?
‘Dat Rupert Murdoch, de grote mediabaas, lucht zou krijgen van mijn boek en Trump zou vertellen dat hij me eruit moest gooien. Ik vreesde dat Murdoch mijn achilleshiel was.’
*Murdoch heeft u ooit lange tijd uitgebreid toegelaten tot zijn inner circle, waarna u een heel kritisch boek over hem hebt geschreven. *
‘Ja, en toch heeft hij Trump vreemd genoeg nooit voor mij gewaarschuwd. Hoewel ze regelmatig met elkaar telefoneren.’
Afgezien van Trump zelf is het bijna onvoorstelbaar dat zoveel medewerkers openlijk met u over de president hebben gepraat.
‘Ik had het gevoel dat niemand wakker lag van een boek dat pas over een jaar of zo zou verschijnen. Soms hadden we een gesprek off the record, waarna ik vroeg om bepaalde uitspraken te mogen gebruiken voor het boek. Toen ze vroegen wanneer het zou verschijnen en hoorden dat dat pas over een jaar zou zijn, leek dat zo ver weg dat ze het allemaal prima vonden.’
U schrijft dat de medewerkers van Trump heel anders over hem zijn gaan denken in de zes maanden dat u daar was. Hoezo?
‘In het begin vond iedereen het leuk om die eigenaardige, maar door het volk verkozen president bij te staan. De meesten kenden hem helemaal niet. Bij andere regeringen hadden de medewerkers al twee of drie jaar samengewerkt met de presidentskandidaat, voor hij het Witte Huis introk, maar Trump had niet zo’n ingewerkt team. Tijdens mijn laatste weken in het Witte Huis, toen Trumps medewerkers hem bij het dagelijkse werk hadden leren kennen, waren ze allemaal compleet gedesillusioneerd door zijn woedeaanvallen, zijn koppigheid en door het feit dat zijn kinderen uiteindelijk meer gezag hadden dan zijn ervaren medewerkers.’
U schrijft dat alle medewerkers er inmiddels van overtuigd zijn dat er aan hun baas iets schort en dat hij niet voldoet aan de hoge eisen van het presidentschap. Waarom houden de meesten er dan niet mee op?
‘Aan de ene kant gaat het om hun carrière. Maar ik denk dat ze gewoon ook het ergste willen voorkomen. Ze zijn er om hem zoveel mogelijk op het goede spoor houden. Zijn medewerkers proberen Trump onder controle te houden, hoewel ze weten dat hij niet onder controle te houden is. Het zijn geen mensen die bewondering hebben voor de man voor wie ze werken. Ze zien het min of meer als hun taak het land voor Trump te beschermen.’
Een van uw belangrijkste gesprekspartners in het Witte Huis was Steve Bannon, die u beschrijft als een briljant strateeg. Bannon moet toch precies geweten hebben met wie hij zo openlijk over Trump in gesprek ging en wat de risico’s daarvan waren.
‘Bannon raakte steeds gefrustreerder over Trump en hij zag hem in toenemende mate als een probleem voor zijn nationalistische project. Bannon was ervan overtuigd dat zijn kandidaat Roy Moore bij de tussentijdse verkiezingen voor de senaat in Alabama zou winnen en dat hij daarna afstand zou kunnen nemen van Trump. Want Moore had Bannon in zijn functie van kingmaker bevestigd. En Bannon zou mijn boek hebben gebruikt om zich te distantiëren van Trump, die hij steeds meer als een idioot begon te zien.’
Bannon heeft intussen een van zijn uitspraken over Trumps oudste zoon, Donald Trump Junior, teruggenomen…
‘Nee, hij neemt die uitspraak niet terug, dat klopt niet. Hij zegt alleen dat zijn beschuldiging van landverraad niet tegen Donald Junior gericht was, maar tegen Paul Manafort [een andere Trump-adviseur]. Wat absurd is.’
‘Zijn medewerkers zien het als hun taak het land voor Trump te beschermen’
Zou u Bannon die uitspraak op tape terug kunnen laten horen?
‘Hij weet dat ik dat opgenomen heb. En daarom heeft hij ook zijn andere uitspraken over Donald Trump Junior niet teruggenomen, bijvoorbeeld dat hij meteen zou breken bij een ondervraging door speciaal aanklager Robert Mueller. Bannon wil de schade beperken, maar hij kan zijn uitspraken niet terugnemen.’
Veel journalisten hebben gepoogd Trump politiek te verklaren. Uw boek gaat bijzonder weinig over politiek…
‘Dat is puur en alleen omdat ik denk dat politiek Trump niet interesseert. Volgens mij moet je Trump niet proberen te verklaren door te beschrijven hoe hij de hervorming van het zorgstelsel aanpakt. Dat is niet het verhaal. De journalisten in Washington wisten van meet af aan niet hoe ze over Donald Trump moesten schrijven. Ik ontdekte hoe het moet. En het lijkt de lezers te overtuigen.’
Volgens critici hebt u succes met uw boek omdat u Trumps tegenstanders bevestigt in hun afkeer.
‘Welnee, mijn boek bevestigt niets, het is Harry Potter!’
‘Hij is de eerste president in de geschiedenis van de Verenigde Staten die een klacht indient wegens smaad en schending van de morele levenssfeer’
Eigenlijk komt uw argumentatie erop neer dat een man die zich gek en dom gedraagt, misschien gewoon gek en dom ís. Dat is gevaarlijk. The New York Times verwijt u dat uw kritiek niet gefundeerd is.
‘Ik denk dat The New York Times even verrast was door mijn boek als Trump zelf. De krant dacht dat het verhaal van Trump haar toebehoorde. En toen kwam ik op de proppen, een onafhankelijke journalist, een buitenstaander die niet tot de journalistieke en politieke kringen in Washington behoort. En nu zijn ze verontwaardigd dat ik er met de scoop van de eeuw vandoor ben gegaan.’
Trump staat erom bekend dat hij erg wraakzuchtig kan zijn. Bent u niet bang voor bijvoorbeeld een onverwachte belastingcontrole?
(lacht) ‘Ja, hij is echt heel wraakzuchtig. Hij heeft al een klacht tegen me ingediend! Hij is de eerste president in de geschiedenis van de Verenigde Staten die een klacht indient wegens smaad en schending van de morele levenssfeer. Naar mijn mening is dat een contradictie, als je president bent van de Verenigde Staten. Dus ja, hij is wraakzuchtig. Maar hij is ook incompetent, en daarom maak ik me niet echt zorgen.’
En hoe zit het met extremistische Trump-aanhangers? Het huis van de vrouw die Roy Moore in Alabama ten val heeft gebracht door hem ervan te beschuldigen dat hij haar als kind heeft aangerand, is onlangs in vlammen opgegaan.
‘Die arme vrouw woont in Alabama, ik woon in Greenwich Village in New York. Ik woon niet te midden van de Trump-aanhangers. Ik denk dat een Trump-fanaat op West 9th Street nogal zou opvallen.’
Oprah Winfrey heeft laten weten dat ze er ‘serieus over nadenkt’ in 2020 op te komen als presidentskandidaat voor de Democraten. Hebt u haar al een nieuw boekproject voorgesteld?
De krant van de Duitse intelligentsia is tolerant en liberaal en biedt iedere donderdag grote politieke analyses. Bij controversiële thema’s worden verschillende meningen en auteurs tegenover elkaar gezet. Voormalig bondskanselier Helmut Schmidt levert regelmatig bijdragen.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
