De Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un heeft verschillende professionele imitators. Het is leuk werk, vinden ze. Je wordt overal uitgenodigd, en je kunt er een aardig centje mee verdienen, ook al zullen niet alle mensen je imitaties waarderen. En soms word je uiterst serieus genomen.
Keuze uit het archief
Afgelopen week was Kim Jong-un te gast in Rusland om met Vladimir Poetin afspraken te maken over leveranties van voedsel en wapens tussen Rusland en Noord-Korea. Niet alleen het bezoek zelf, ook het buitenissige vervoersmiddel waarmee de Noord-Koreaanse leider naar Rusland reisde was onderwerp van gesprek: een zwaar gepantserde trein, voorzien van alle mogelijke luxes, die door het bijbehorende gewicht een maximumsnelheid heeft van 88 km/u. Daar komt nog bij dat Kim Jong-un zelf sowieso al de aandacht trekt met zijn excentrieke kapsel, bolle wangen en dichtgeknoopte zwarte overhemden.
Genoeg redenen voor imitators om de Kim-Jong-un uit te hangen, zo blijkt uit dit artikel van The Guardian van zeven jaar geleden. Ze vinden het leuk werk en verdienen er ook nog een aardig bedrag mee. Toch zijn ze niet van plan om dit de rest van hun leven te blijven doen. ‘Ik doe dat imiteren om studenten aan het lachen te maken en om voor wat vertier te zorgen… maar ik heb mijn eigen dromen en carrièreplannen.’
Met zijn buitenissige korte kapsel, zijn mollige wangen en zijn voorliefde voor zwarte dichtgeknoopte overhemden en glimmende brogues is Kim Jong-un een van ’s werelds meest herkenbare dictators – en een van degenen met wie het meest de spot wordt gedreven.
Professionele Kim-imitators duiken op bij footballwedstrijden, op universiteitscampussen en zelfs bij politieke demonstraties en bijeenkomsten. Als je zo’n klus kunt krijgen, is het leuk werk. Een imitator, die we op zijn verzoek Howard noemen, verkeerde vorig jaar bij de uitreiking van de Grammy Awards in het gezelschap van popster Kate Perry. Een andere imitator, die alleen Jeremy genoemd wil worden, pochte dat hij heeft gezoend met wel veertig vrouwen toen hij vorig jaar maart als Kim aanwezig was bij een rugbytoernooi in Hongkong.
Howard wil graag benadrukken dat hij met zijn personage ‘Kim-Jong-um’ de eerste professionele lookalike was van de dictator, vóór rivaal Jeremy. Howard verkoopt zichzelf met de slogan: ‘Maak kennis met de Dierbare Leider zonder dat je naar Noord-Korea hoeft’. Hij komt er eerlijk voor uit dat hij het fijn vindt om zijn personage te lenen voor ‘projecten die extra geld opleveren’.
Kim worden
‘Het begon allemaal op 1 april 2013, toen ik een paar foto’s van mezelf uploadde met een Kim-Jong-un-achtig kapsel. Twee weken later kreeg ik een telefoontje of ik naar Israël wilde komen om een hamburgercommercial op te nemen,’ vertelt Howard via de telefoon vanuit Hongkong.
Maar het zijn niet alleen commerciële schnabbels. ‘Kim-Jong-um’ woonde vorig jaar in Rusland de viering van de Dag van de Overwinning bij toen de echte Kim, die samen met enkele andere bekende autocraten op de gastenlijst stond, verstek liet gaan. Volgens Howard hadden de meeste Moskovieten de grap wel door en stonden ze in de rij voor een selfie. Maar sommigen trapten erin en één omstander vroeg in alle ernst waarom hij daar alleen stond, zonder gevolg.
Een imitator pocht dat hij heeft gezoend met wel veertig vrouwen
Howard heeft ook zijn personage ingezet om enkele politieke acties te ondersteunen, zoals die van Occupy Central, de beweging die in 2014 plotseling opkwam en streed voor meer democratie. Ook heeft hij zijn gezicht geleend aan protesten die werden georganiseerd door een groep die de North Korea Defector Concerns heet en zich verzet tegen China’s gedwongen repatriëring van Noord-Koreanen – een situatie die hij ‘onaanvaardbaar en moreel uiterst verwerpelijk’ noemt. Maar de enige Noord-Koreanen die zijn personage in levenden lijve hebben gezien waren die op het consulaat in Hongkong, waar hij als onderdeel van een mediastunt aanwezig was. ‘Ze waren pisnijdig en belden de beveiliging,’ vertelt hij.
Ook Minyong Kim uit Zuid-Korea heeft zich een Kim Jong-un-uiterlijk aangemeten. Eerst verkleedde hij zich voor de lol, tot hij besefte dat het ook interessant parttimewerk kon opleveren. Ontegenzeggelijk zijn opzienbarendste stunt was toen hij samen met de imitator van Barack Obama, Reggie Brown, in de straten van Seoul Eric Carmens klassieker All By Myself zong. Daarna is hij in de VS gaan studeren, waar hij intussen ‘de meest gefotografeerde man op de campus is’, vertelde hij News Gazette.
Misschien vinden sommigen het smakeloos om je te verkleden als een man die ervan wordt beschuldigd zich lovend uit te laten over gevangenkampen en miljoenen ondervoede burgers. Maar Howard benadrukt dat het nooit zijn bedoeling is geweest om de Noord-Koreaanse leider te verheerlijken.
Anders dan Howard heeft Minyong alle verzoeken afgeslagen om zich te lenen voor iets politieks. Liberty in Noord-Korea, een vanuit de VS opererende actiegroep, riep zijn hulp in. ‘Maar die heb ik geweigerd, ik doe aan geen enkele politieke activiteit mee – of het nu voor of tegen het Noord-Koreaanse bewind is’, mailde hij The Guardian.
Als hij weet dat Noord-Koreanen een ontmoeting met zijn personage niet waarderen, zal hij zo’n treffen zeker vermijden, maar ‘Zuid-Koreanen begrijpen wat ik doe en veel mensen vinden het grappig… het is een parodie en niet meer dan dat.’ Over het algemeen wordt zijn act ook door het Amerikaanse publiek gewaardeerd, maar ‘sommige extreemrechtse conservatieven reageren agressief, ze vinden dat ik me onvaderlandslievend opstel.’
Toen News Gazette hem vroeg wat hij van Kim Jong-un zelf vond, zei hij: ‘Volgens mij trekt hij zich van mij niks aan want hij is de “dierbare leider” van Noord-Korea, en ik ben maar een gewone burger.’
‘Een paar mensen hebben me wel even apart genomen en gevraagd: “Je weet toch wel wie hij is, hè?”’
Howard komt weinig mensen tegen die zich aan zijn act storen of ervan walgen. ‘Een paar mensen hebben me wel even apart genomen en gevraagd: “Je weet toch wel wie hij is, hè?”.’
Hoe leuk het nu ook allemaal mag zijn, Howard noch Minyong is van plan om nog lang door te gaan met de verkleedpartij. Howard droomt van een carrière in de muziek, en ook voor Minyong is het maar tijdelijk. ‘Ik doe dat imiteren om studenten aan het lachen te maken en om voor wat vertier te zorgen… maar ik heb mijn eigen dromen en carrièreplannen. Het imiteren van Kim Jong-un maakt maar een klein onderdeel uit van mijn leven.’ Bovendien heeft zijn vriendin gezegd dat ze zijn hele act weerzinwekkend vindt.
