Zo wilde hij kinderen vergiftigen door snoepgoed uit te delen
Een leider van een Oost-Europese neonazistische groepering is veroordeeld tot vijftien jaar gevangenisstraf wegens het aanzetten tot gewelddadige aanvallen op de Joodse gemeenschap en leden van minderheidsgroepen, meldt NBC News. Michail Chkhikvishvili, tweeëntwintig jaar, bekend als ‘Commandant Slager’, bekende vorig jaar schuld aan het aanzetten tot haatmisdrijven en het verspreiden van instructies voor het maken van bommen en ricine.
Hij verscheen woensdag voor de federale rechtbank in Brooklyn, New York, waar districtsrechter Carol Bagley Amon hem twee gelijktijdige gevangenisstraffen van 180 maanden oplegde voor de twee aanklachten. ‘De verdachte wordt niet veroordeeld vanwege zijn verwrongen ideeën’, zei Amon. ‘Hij wordt veroordeeld vanwege zijn oproepen tot actie.’
Federale aanklagers beschreven hem als de leider van een extremistische groepering genaamd de Maniac Murder Cult, die racistisch gemotiveerd geweld promoot. De groep, gevestigd in Rusland en Oekraïne, huldigt neonazistische ideologie en heeft leden in de VS en over de hele wereld, aldus gerechtelijke documenten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens de aanklagers gebruikte Chkhikvishvili berichtenplatforms zoals Telegram om aan te zetten tot aanslagen en verspreidde hij een manifest getiteld Handboek voor Haatzaaiers, waarin hij zijn volgelingen aanmoedigde om schietpartijen op scholen en terroristische aanslagen te plegen.
Een van de plannen hield in dat hij leden van etnische minderheidsgroepen en anderen in New York City op oudejaarsavond zou vermoorden door zich als kerstman te verkleden en snoepgoed met gif uit te delen, aldus de aanklagers. Dit plan evolueerde tot een poging om kinderen op Joodse scholen in Brooklyn te vergiftigen.
‘De uitspraak van vandaag stuurt een krachtige boodschap naar haatzaaiende extremisten, waar ze zich ook bevinden, die angst willen zaaien door middel van onbeschrijfelijk geweld: we zullen jullie vinden en vervolgen met de volle kracht van de wet’, aldus openbaar aanklager Joseph Nocella in een verklaring op woensdag.
In Londen zijn onlangs enkele anti-Joodse aanslagen gepleegd
De Metropolitan Police, de politie van Londen, kondigde woensdag de oprichting aan van een ‘Community Protection Unit’ bestaande uit ongeveer honderd agenten, na een aantal antisemitische aanslagen in de Britse hoofdstad, meldt Sky News. Deze eenheid ‘zal zorgen voor een meer zichtbare, op inlichtingen gebaseerde en gecoördineerde aanwezigheid, gericht op de bescherming van Joodse gemeenschappen in heel Londen’, aldus de politie.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Hoofdcommissaris Mark Rowley, die vorige week werd uitgejouwd tijdens een bezoek aan een gebied waar twee Joodse mannen waren neergestoken, verklaarde dat dit ‘een belangrijke stap is in het versterken van onze reactie op de voortdurende bedreigingen waarmee de Joodse gemeenschap wordt geconfronteerd’.
Kanye West mag het Verenigd Koninkrijk niet in vanwege zijn antisemitische uitspraken en eerdere gedrag. Als gevolg daarvan is het Londense Wireless Festival, waar de rapper deze zomer zou optreden, volledig afgelast, meldt Financial Times.
Het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken weigerde zijn visumaanvraag, omdat zijn aanwezigheid niet in het ‘algemeen belang’ zou zijn. De beslissing volgt op aanhoudende kritiek op uitspraken waarin West onder meer zijn bewondering voor Adolf Hitler uitsprak en zichzelf een nazi noemde.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De kwestie leidde tot politieke ophef. Premier Keir Starmer stelde dat West nooit had mogen worden uitgenodigd, terwijl ook andere bewindspersonen en Joodse organisaties aandrongen op maatregelen.
De organisatie van Wireless Festival zag zich daarop genoodzaakt het driedaagse evenement te annuleren en alle tickets terug te betalen. Critici noemen het optreden onaanvaardbaar, terwijl anderen waarschuwen voor de gevolgen voor artistieke vrijheid.
‘De barbaarse aanval op de ambulances is een gevolg van 2,5 jaar toenemend antisemitisme. (…) “Het is gewoon kritiek op Israël” – hou toch op. De situatie is te urgent voor zulk glibberig moreel ontwijkend gedrag (…) Wanneer je ‘s werelds enige Joodse natie demoniseert als verdorven, breng je Joden in gevaar. Wanneer je het zionisme bestempelt als een moorddadige ideologie, hang je een doelwitbord om de nek van zionisten – en de meerderheid van de Joden in Groot-Brittannië identificeert zich als zionist.
Jonathan Freedland – columnist en podcastpresentator
‘Dit is een terugkerend patroon: mensen die zogenaamd verontwaardigd zijn over Israëls gedrag, besluiten hun woede te richten op de Joden in hun eigen buurt. Ze kunnen Russen niet uitstaan, maar Russisch-orthodoxe kerken hebben geen 24-uursbewaking nodig. Mensen verafschuwen Trump en zijn bombardementen op Iran, maar winkels met Amerikaanse logo’s in Britse winkelstraten worden niet vernield of beklad. (…) Israël en Joden vormen de uitzondering.
Daniel Sugarman – Directeur van Board of Deputies of British Jews
‘Het Iraanse regime heeft decennialang enorme middelen geïnvesteerd in een van zijn kerndoelen: Israëls vernietiging. (…) Maar deze uitleg van Israëls handelen zal Joden in de diaspora niet beschermen. Wie zich schuldig maakt aan beledigingen, geweld of brandstichting is niet geïnteresseerd in zulke verklaringen. En dat geldt steeds vaker ook voor mensen die economisch door de oorlog worden getroffen. (…) Het wordt steeds makkelijker om Israël tot oorzaak van alle ellende te maken.’
Ben M. Freeman – Auteur van The Jews: An Indigenous People
‘Jodenhaat is nooit door Joden zelf gecreëerd, maar ontstaat binnen de culturen en politieke bewegingen van de niet-Joodse wereld. De bestrijding ervan is dus geen Joodse, maar een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Die verantwoordelijkheid vereist meer dan medeleven. Het vereist helderheid en moed, het herkennen van normalisering, activisme en politieke bewegingen, en de weigering om het te vergoelijken, te bagatelliseren of te verhullen met taal die het moreel gerechtvaardigd laat lijken.
Er zijn aanwijzingen voor een terroristisch misdrijf
De ontploffing van een explosief verbrijzelde de ramen van de synagoge en beschadigde de deur in de nacht van zondag op maandag, meldt Le Soir. Het Belgische federale parket, dat een onderzoek is gestart, sprak van ‘mogelijke aanwijzingen voor een terroristisch misdrijf’. Volgens RTBF ‘was het gebruikte explosief een zelfgemaakte bom die op zeer amateuristische wijze was vervaardigd’.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Antisemitisme is ‘een aanval op onze waarden en onze samenleving’ en ‘moet ondubbelzinnig bestreden worden’, reageerde premier Bart De Wever in een bericht op het sociale netwerk X. De veiligheidsmaatregelen rond ‘vergelijkbare locaties’ zullen worden versterkt, aldus de regering. ‘De aanval (…) heeft gelukkig alleen materiële schade veroorzaakt, maar laat een vreselijke litteken achter in de geest van een gemeenschap die het slachtoffer is van toenemend antisemitisme’, benadrukt Le Soir.
Bondi Beach, ooit een symbool voor de multiculturele identiteit van Sydney, is na de aanslag in december 2025 veranderd in een grimmige herinnering aan het levende antisemitisme binnen de Australische maatschappij.
Bondi Beach heeft een speciale plek binnen de Australische geschiedenis. In een land waar ruim 90 procent van de bevolking binnen 50 kilometer van de kust woont, staan stranden symbool voor de kern van het Australische gedachtegoed; een openbare plaats waar iedereen gelijk is. Een plek met zonlicht en een verre horizon, passend bij het optimistische karakter van het land. Bondi belichaamt dit credo. Kunstenaars en fotografen gebruiken deze 800 meter lange sikkel al jaren als inspiratiebron. Maar het bloedbad van 14 december heeft de idealen verstoord en dwingt Australiërs hun identiteit en samenleving in twijfel te trekken. Nadat twee in het zwart geklede schutters een Chanoekaviering op het strand beschoten, kwamen minstens twaalf mensen om het leven en raakten negenentwintig mensen gewond. [Later is het uitgekomen op vijftien overledenen en veertig gewonden.] Door sociale media is ontstellend beeldmateriaal van deze gebeurtenis snel in het publieke domein terechtgekomen, bijvoorbeeld van de man die door de Australische televisie werd geïdentificeerd als Ahmed El Ahmed, een winkeleigenaar en vader van twee, die eigenhandig een schutter neerhaalde. Ook is vastgelegd hoe de politie de schutters aanhield. Op de beelden is te zien hoe agenten een razende menigte moeten tegenhouden die klaarstaat om wraak te nemen.
Joodse gemeenschap
Hoewel Bondi een oord is voor backpackers en surfers, vormt het ook het epicentrum van de Joodse gemeenschap van Sydney. In de decennia voor en na de Tweede Wereldoorlog vestigden Joodse vluchtelingen uit Europa zich in Bondi – eerst op de vlucht voor de nazi’s, later voor de communisten. Tussen Bondi Beach en het stadscentrum van Sydney ligt een rijke, heuvelige buitenwijk, waar een groot deel van de Joodse gemeenschap woont.
De schutters hebben het hart van deze wereld getroffen, een wereld die decennialang open en ontspannen was, zelfs zodanig geïntegreerd dat die term niet meer van toepassing was.
Maar ook vóór deze aanslag was het relatief onbezorgde bestaan van Joden in Sydney al aan het afbrokkelen. Slechts twee weken voor de schietpartij publiceerde de Executive Council of Australian Jewry een verslag over een toenemend aantal antisemitische incidenten, van graffiti en posters tot brandstichting en aanvallen.
Ook vóór deze aanslag was het relatief onbezorgde bestaan van Joden in Sydney al aan het afbrokkelen
Na de terroristische aanval op Israël van 7 oktober door Hamas en de daaropvolgende invasie van Gaza door het Israëlische leger, is het aantal antisemitische incidenten ernstig toegenomen. Aan het begin van dit decennium schommelde het aantal incidenten in Australië rond de 450. Dit stabiele jaargemiddelde is gestegen naar 2062 voorvallen in 2024, met 1654 voorvallen in de twaalf maanden tot 30 september 2025. In de provincie New South Wales, waar Sydney een groot deel van uitmaakt, vond ongeveer 40 procent van deze incidenten plaats.
In het verslag komt een verontrustende reeks gebeurtenissen voorbij. Joodse mensen worden geconfronteerd met de Hitlergroet of krijgen grove woorden naar hun hoofd geslingerd. Een auto werd in de as gelegd en er werd brand gesticht in een restaurant en een kinderopvang. Nazisymbolen en -leuzen werden herhaaldelijk op muren en ramen van Joodse synagogen en scholen gekladderd.
Vervolgens stonden er begin november zestig zwartgeklede betogers buiten het parlementsgebouw van New South Wales met een spandoek met daarop de tekst ‘schaf de Joodse lobby af’.
‘Er heerst een ziekte in de hedendaagse Australische maatschappij, en dat is Jodenhaat,’ zei Daniel Aghion van de Executive Council of Australian Jewry bij de publicatie van het verslag. Maar zelfs hij had zich de gruwel die op de loer lag niet kunnen voorstellen.
Deur open
De aanslag bij Bondi Beach is niet alleen de ergste antisemitische aanslag die Australië ooit heeft gekend, het is tevens de dodelijkste terroristische op Australisch grondgebied ooit. Op een aantal opmerkelijke uitzonderingen na hebben Australische steden nauwelijks rassenrellen meegemaakt. Stemmers scharen zich zelden achter het soort militante anti-immigratiepopulisten die de Europese peilingen tegenwoordig domineren. Australiërs zullen zich nu afvragen hoe een samenleving die lang de deur openhield voor migratie en trots was op de bijkomende tolerantie, zo heeft kunnen veranderen.
Het land heette in de jaren zestig voor het eerst groepen Italiaanse en Griekse migranten welkom, die een enorme invloed hebben gehad op de cultuur. Vervolgens kwamen er in de jaren zeventig en tachtig Vietnamese vluchtelingen, evenals Libanezen die de burgeroorlog ontvluchtten. Net als de Zuid-Europeanen stuitten ze aanvankelijk op lokale achterdocht of zelfs vijandigheid, alvorens hun niche te vinden in het – toen nog – flexibele Australië.
In de jaren negentig waren de Chinezen en Koreanen aan de beurt. Rond deze tijd verscheen de roodharige, populistische Pauline Hanson ten tonele, die verkondigde dat Australië te veel Aziatische immigranten toeliet.
Stemmers scharen zich zelden achter militante anti-immigratiepopulisten die de Europese peilingen domineren
De toenmalige conservatieve regering onder John Howard wist de toenemende zorgen over immigratie te bedaren door ‘de bootjes tegen te houden’ – doelend op illegale migratie vanuit het noorden. De overheid gebruikte dit optreden tegen illegale migratie om legale migratie toegankelijker te maken. Er volgde een vloedgolf aan migrerende families en hoogopgeleiden, waarbij migranten uit het Indische subcontinent de afgelopen jaren het voortouw namen. Het aantal Australiërs dat in het buitenland is geboren, steeg sinds de eeuwwisseling van 23 naar 32 procent.
De migratie van moslims begon tijdens de vele conflicten in het Midden-Oosten en ontstak misschien wel een van de grootste culturele conflicten tot nu toe, hoewel het aantal Australiërs dat zich als moslim identificeert nauwelijks boven de 3 procent uitkomt. In december 2005 brak er een gevecht uit tussen witte mannen en Libanese Australiërs op Cronulla Beach in Sydney – ook al een deuk in het imago van het strand, dat symbool stond voor egalitaire openheid. ‘We grew here, you flew here’, luidde het motto. Hanson kwam onlangs onder de internationale aandacht toen ze de plenaire zaal van de Australische senaat betrad in een boerka.
De Joodse emigratiegolf ging vooraf aan deze ontwikkelingen, evenals de bijkomende antisemitische reacties. Joden bedragen nu ongeveer 0,4 procent van de bevolking, een aantal dat overeenkomt met het VK [en Nederland].
Zo raakte ook de Joodse gemeenschap in Australië verzeild in de grote kwesties van onze tijd: de toekomst van migratie en multiculturalisme en de ogenschijnlijk onoverbrugbare polarisatie die deze onderwerpen oproepen. Al in de eerste verslagen werd gemeld dat een van de schutters een recentelijk ontslagen metselaar was van Pakistaans-Islamitische afkomst.
De focus van het debat rond antisemitisme kan hierdoor overgaan in een gesprek over het gevaar van de islam op Australisch grondgebied. Dit debat zal genuanceerd worden door het heldhaftige optreden van Ahmed El Ahmed op 14 december, die zijn landgenoten eraan herinnerde dat groepen mensen niet over één kam te scheren zijn. Niemand weet dit beter dan de Joodse gemeenschap, die dagelijks te maken heeft met de vage grens tussen pro-Palestina- of anti-Israëlsentiment en antisemitisme.
Het opvallende aan de positie van de Joodse bevolking is dat ze haast politiek omsingeld zijn. Zelfs als de woede vanuit het overwegend linkse, pro-Palestijnse kamp niet ontaardt in antisemitisme, draagt het nog bij aan een klimaat waarin neonazigroepen – zoals de in het zwart gehulde parlementbetogers – hun eigen boosaardigere complottheorieën kunnen promoten.
Het opvallende aan de positie van de Joodse bevolking is dat ze haast politiek omsingeld zijn.
In de buitenwijken ten oosten van Sydney zijn de oorlogsvluchtelingen en hun nakomelingen er lang van uitgegaan dat ze de schaduw van het antisemitisme goed en wel hadden achtergelaten op het besneeuwde continent. Nu werpt het een lijkwade over het zonovergoten strand. De lokale Joodse gemeenschap staat samen met alle andere Australiërs voor de vraag: zal de geopolitieke vloedgolf de nationale mythe van het openbare democratische strand met zich meesleuren als het weer eb wordt?
En deze vraag gaat niet alleen Australiërs aan. Europese regeringen, waaronder de Britse, zijn momenteel bezig de beveiliging van Chanoeka-vieringen opnieuw te beoordelen. Zoals Marina Rosenberg van de Anti-Defamation League al vóór de gruwelijke gebeurtenissen zei: ‘Wat in Australië gebeurt, is een alarmbel voor de hele wereld.’
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
