Onderwerpen: Migratie

  • Het nieuwe Europese asielstelsel: ‘Moreel gezien twijfelachtig’

    Het nieuwe Europese asielstelsel: ‘Moreel gezien twijfelachtig’

    Afgelopen vrijdag trad het hervormde Europese asielstelsel in werking. Het migratiepact moet er onder meer voor zorgen dat er strengere regels gelden voor asielprocedures en dat asielbeleid in alle EU-landen in de kern gelijk is. Maar gaan de nieuwe regels niet te ver? 

    Nee: ‘Europa moet functioneren om te overleven’

    ‘De EU legt vluchtelingen nu nog meer restricties op – dat is moreel gezien twijfelachtig, maar uiteindelijk onvermijdelijk’, stelt Brussel-correspondent Josef Kelnberger in Süddeutsche Zeitung. Volgens hem versterkte de gastvrije koers van Angela Merkel de vreemdelingenhaat in Europa. Veel mensen kregen het gevoel dat migratie uit de hand liep en zorgde voor overbelaste scholen, woningnood, toenemende criminaliteit en identiteitsverlies. Om de rechtse partijen de wind uit de zeilen te nemen, wil inmiddels ook het politieke midden migranten ervan weerhouden om in een boot richting Europa te stappen. ‘Het nieuwe stelsel moet de burgers het gevoel geven: de EU wil de irreguliere migratie beteugelen, nog sterker dan voorheen, en dat doen we samen.’

    Het pact, dat onder andere moet zorgen voor strengere screening aan de buitengrenzen, kortere procedures en meer grip op doorreizen, moet ook leiden tot meer samenhang tussen de Europese regeringen. De landen aan de buitengrenzen van Europa, zoals Griekenland en Italië, nemen de verantwoordelijkheid voor de asielprocedures op zich en landen die minder druk ervaren ondersteunen hen daarbij. Het pact bindt de lidstaten aan gemeenschappelijke procedures en daarmee, aldus Kelnberger, aan gedeelde normen voor de behandeling van vluchtelingen.

    De morele rechtvaardiging voor hun beleid luidt: als migranten niet meer naar Europa komen, kunnen ze ook niet verdrinken

    Het migratiepact wordt aangevuld met verdere aanscherping van het asielrecht. Sommige zogenoemde ‘innovatieve ideeën’ schuren volgens Kelnberger met de waarden van de Europese identiteit, waaronder het respect voor de menselijke waardigheid. Afgewezen asielzoekers zouden binnenkort in uitzettingscentra in ‘veilige derde landen’ kunnen belanden zoals Oeganda of Rwanda. Het EU-recht maakt het zelfs mogelijk vluchtelingen daarnaartoe te sturen zonder dat er een asielprocedure in Europa aan voorafgaat.  Volgens de Brussel-correspondent zijn dit de gevolgen van het stemgedrag van de Europese kiezers.

    De morele rechtvaardiging voor hun beleid luidt: als migranten niet meer naar Europa komen, kunnen ze ook niet verdrinken. ‘Je kunt deze rechtvaardiging hypocriet en onmenselijk vinden, maar daarmee ga je voorbij aan de vraag hoe vluchtelingen kunnen worden opgevangen zonder dat de druk op huisvesting, zorg en onderwijs te groot wordt en het maatschappelijke draagvlak afneemt.’

    De weg die de EU inslaat ligt daarom voor de hand, concludeert hij. Te midden van de huidige wereldpolitiek moet Europa zijn burgers bescherming en orde kunnen bieden. Pas als dat gelukt is, denkt Kelnberger, ontstaat er ruimte voor een ander gesprek. ‘Over legale immigratie naar de arbeidsmarkt, bijvoorbeeld. En misschien zelfs over een Europese reddingsmissie in de Middellandse Zee.’

    Josef Kelnberger is journalist en correspondent in Brussel voor de Duitse krant Süddeutsche Zeitung. Eerder werkte hij onder meer als sportverslaggever en politiek correspondent.


    Ja: ‘Onze politici kiezen voor de gemakkelijke weg door vluchtelingen, migranten en minderheden te demoniseren’

    ‘Regeringen in heel Europa – Spanje uitgezonderd – nemen maatregelen die ze vroeger als extremistisch zouden bestempelen. Het is niet alleen een droom die uitkomt voor extreemrechts, maar ook voor mainstream conservatieven en centrumlinkse politici zoals de Deense Mette Frederiksen’, schrijft EU-commentator Shada Islam in The Guardian. Het nieuwe migratiepact maakt het mogelijk om asielaanvragen buiten de EU te laten behandelen en uitgeprocedeerde migranten naar landen buiten de EU te sturen. Regeringen krijgen daarnaast uitgebreide detentiebevoegdheden – inclusief het recht kinderen vast te houden – en mogen uitzettingen versneld afhandelen. 

    De EU is zelfs bereid zaken te doen met de taliban. Voor het eerst bereidt het directoraat Binnenlandse Zaken van de Europese Commissie zich voor op gesprekken in Brussel met een delegatie van Taliban-vertegenwoordigers uit Afghanistan. ‘Deze gesprekken zullen niet gaan niet over de systematische inperkingen van de vrouwenrechten. Nee, ze gaan over de gedwongen uitzetting van asielzoekers van wie het verzoek om bescherming in Europa is afgewezen – uitzetting naar een land waar terugkeerders willekeurig worden opgepakt, vastgehouden en gemarteld.’

    ‘Dit begint bij migranten, maar ik betwijfel of het daarbij blijft’

    De EU-commentator vreest dat dit nog maar het begin is. ‘Dit begint bij migranten, maar ik betwijfel of het daarbij blijft. De geschiedenis leert ons dat zodra politici mensen ervan weten te overtuigen dat bepaalde groepen minder rechten en minder empathie verdienen, iedereen uiteindelijk slachtoffer wordt.’ 

    Na jaren de EU van dichtbij te hebben gevolgd, zag Islam hoe het beleid is verschoven van migratiebeheer naar afschrikking en nu naar uitzetting – volgens haar een ander woord voor remigratie. Ze ergert zich aan de neiging van politici om hun strengste maatregelen te verbergen achter bureaucratisch jargon. ‘Deals waarbij geld wordt betaald voor het opvangen van migratie heten nu “partnerschappen”, uitzetting wordt “terugkeerbeheer” genoemd en degenen die gedwongen naar huis worden gestuurd, worden afgeschilderd als “criminelen”, “illegalen” of “irreguliere migranten”’, merkt ze op.

    Islam schrijft dat Europese samenlevingen inderdaad onder druk staan door ongelijkheid, woningnood en overbelaste publieke diensten. ‘Maar in plaats van deze problemen aan te pakken, kiezen onze politici voor de gemakkelijke weg door vluchtelingen, migranten en minderheden te demoniseren.’ Haar vertrouwen in de EU is behoorlijk geschaad. ‘Jarenlang geloofde ik dat de EU, ondanks haar tekortkomingen, altijd zou opkomen voor democratie, mensenrechten en onafhankelijke rechtspraak. Maar dat vertrouwen neemt met de dag af.’

    Shada Islam is een in Brussel gevestigde commentator op het gebied van EU-aangelegenheden. Ze leidt New Horizons Project, een bureau voor strategisch advies over Europees en internationaal beleid.

  • EU geeft groen licht voor buitenlandse opvangcentra voor afgewezen migranten

    EU geeft groen licht voor buitenlandse opvangcentra voor afgewezen migranten

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Denemarken: premier Mette Frederiksen vormt een centrumlinkse coalitie

    » De VN waarschuwen: zet je schrap voor de terugkeer van El Niño

    Frankrijk en Spanje zijn niet positief over het plan

    Leden van het Europees Parlement en Europese lidstaten bereikten maandagavond een akkoord om het migratiebeleid van de EU aan te scherpen. De wet omvat een reeks maatregelen om deportaties te versnellen en staat lidstaten die dat wensen toe om centra buiten Europa op te richten voor de terugkeer van afgewezen asielzoekers. Over het compromis, dat maandagavond werd bereikt, moet de komende weken nog een laatste keer gestemd worden door het Europees Parlement en de lidstaten.

    image
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Sommige Europese landen, zoals Denemarken, Oostenrijk en Duitsland, denken al na over waar deze centra gevestigd moeten worden, bijvoorbeeld in Rwanda, Oeganda of Oezbekistan. Frankrijk heeft zijn scepsis geuit over deze ‘terugkeercentra’ en Spanje heeft zich ertegen verzet, omdat het ze ziet als een bedreiging voor de mensenrechten. Binnen de EU ‘bevindt de regering van Pedro Sánchez zich daardoor in een geïsoleerde positie op het gebied van immigratie’, aldus El Mundo.

    ‘De verharding van de publieke opinie ten aanzien van migranten dwingt Europa ertoe tactieken te hanteren die geïnspireerd zijn door die van Trump’, merkt The Washington Post op.

  • VS: zevenhonderd ICE-agenten verlaten Minneapolis per direct 

    VS: zevenhonderd ICE-agenten verlaten Minneapolis per direct 

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Nigeria: president gaat leger inzetten na bloedbad met 162 doden

    » The Washington Post ontslaat ruim een derde van zijn redactie 

    Er blijven nog tweeduizend agenten ter plaatse

    Dit is de ‘eerste significante tegenslag in Operatie Metro Surge na enkele weken van verscherpte immigratiecontroles’ in Minnesota, aldus The Minnesota Star Tribune. Donald Trumps gezant voor Minneapolis, Tom Homan, kondigde woensdag de terugtrekking van deze immigratiefunctionarissen aan, na weken van spanning in de stad die gestempeld werden door de dood van twee demonstranten.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Volgens hem blijven er ongeveer tweeduizend agenten ter plaatse. ‘Ik vertrek niet voordat we hiermee klaar zijn’, verklaarde Homan, die vorige week door Trump naar Minneapolis was gestuurd om de gemoederen te bedaren, als vervanger van het zeer strenge hoofd van de grensbewaking, Greg Bovino. ‘Ik heb geleerd dat een meer subtiele aanpak wellicht nuttig kan zijn. Maar we moeten nog steeds streng zijn’ bij de uitvoering van het immigratiebeleid, zei de Republikeinse president woensdag in een interview met NBC.

  • Veertien migranten omgekomen bij botsing met Grieks kustwachtschip

    Veertien migranten omgekomen bij botsing met Grieks kustwachtschip

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Trump: ‘Republikeinen moeten controle over verkiezingsproces overnemen’ 

    » Libië: zoon van Qaddafi gedood door een commando in zijn huis

    Er waren dertig tot vijfendertig mensen aan boord

    Het incident vond dinsdagavond plaats voor de kust van Chios in de Egeïsche Zee. De kustwacht meldde aan de Griekse krant Kathimerini dat een speedboot had geprobeerd ongeveer dertig tot vijfendertig migranten aan land te zetten op het strand van Myrsinidi. De boot was vertrokken vanaf de nabijgelegen Turkse kust. 

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De kustwacht zag de boot en zette de achtervolging in, waardoor deze de kust niet kon bereiken. Daarna botsten de twee schepen. Volgens een hoge functionaris van het ministerie van Maritieme Zaken had de speedboat geprobeerd het kustwachtschip te rammen.

  • Griekenland: 460 migranten gered voor de kust van Kreta

    Griekenland: 460 migranten gered voor de kust van Kreta

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Trein ontspoort in Mexico: minstens dertien doden

    » China begint militaire oefeningen rond Taiwan

    De nationaliteiten van de vluchtelingen zijn niet bekendgemaakt

    De Griekse kustwacht heeft vrijdag vier reddingsoperaties uitgevoerd voor de kust van Kreta, waarbij in totaal zo’n 460 migranten in veiligheid zijn gebracht, meldt I Kathimerini. Ongeveer dertig mensen werden gered uit een overvolle kleine boot. Later werden zo’n 360 migranten van een vissersschip gehaald, met hulp van een Deens vrachtschip en een Frontex-vliegtuig.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Bij twee aanvullende operaties werden nog eens zeventig mensen, onder wie vrouwen en kinderen, uit rubberbootjes gered. De nationaliteiten van de migranten zijn niet bekendgemaakt.

  • Bhutan kampt met zorgelijke talentexodus

    Bhutan kampt met zorgelijke talentexodus

    Het boeddhistische koninkrijk Bhutan worstelt sinds een herstructering van de overheid in 2021 met het vertrek van duizenden ambtenaren, die voor een hoger salaris naar Australië zijn gegaan.

    shering Yangki sloot zich in 2022 als programmamedewerker aan bij het overheidsorgaan dat nu bekendstaat als het ministerie van Industrie, Handel en Werkgelegenheid. Sindsdien krijgt ze steeds meer hooi op haar vork.

    Een herstructurering van de gehele overheid in 2021 leidde tot het vertrek van een aantal hoogwaardigheidsbekleders. Daarop volgde een grotere exodus van werknemers op zoek naar een hoger salaris – zelfs voor eenvoudige banen – in Australië, dat de grenzen na de coronapandemie weer opende. Yangki’s meerdere is al vertrokken en de persoon daarboven ook.

    ‘De achterblijvers moesten multitasken,’ zegt ze. ‘Een programma dat voor vier werknemers bedoeld was werd aan één persoon overgelaten.’

    Betere opleidingen

    Meer dan 20.000 Bhutanen hebben tussen 2022 en 2024 hun thuisland verlaten voor betere opleidingen en werkgelegenheid in het buitenland. Bijna de helft hiervan was ambtenaar. Voor veel Aziatische landen heeft emigratie op deze schaal weinig effect, maar in Bhutan, een koninkrijk in het Himalayagebergte dat tussen twee van de meest bevolkte landen ter wereld in ligt en slechts 800.000 inwoners telt, waaronder weinig stedelijke professionals, hakt dit verlies erin. ‘Buitenlandse werkgelegenheid biedt onze jeugd nieuwe kansen, een hoger salaris en steun voor families thuis, maar tegelijkertijd vormt het grootschalige vertrek van getalenteerde individuen een grote bedreiging voor de ontwikkeling van ons land,’ aldus premier Tshering Tobgay in een parlementaire toespraak in juli. ‘We moeten de urgentie van deze situatie erkennen.’

    Voor veel Bhutanezen komt deze urgentie vooral naar voren in overheidsdiensten; wachttijden in ziekenhuizen zijn zorgwekkend lang en op openbare scholen staan veel onervaren en onopgeleide docenten voor de klas. Een derde van de private werkgevers meldt moeite te hebben om vacatures te vullen; vaak is er geen enkele sollicitant.

    De Bhutaanse overheid worstelt om deze gaten in de personeelsbezetting te dichten en om een eind te maken aan deze talentexodus – die het land alleen nog maar onaantrekkelijker maakt voor toekomstige jongvolwas- senen. Veel ontwikkelingslanden in de Aziatisch-Pacifische regio ondergaan soortgelijke problemen; degenen die het meest van de economische groei profiteren, vertrekken naar het buitenland.

    In een rapport van de Wereldbank genaamd ‘Migratiedynamiek in Bhutan’ noemt een groep economen onder leiding van [Wereldbankeconoom] Jumana Alaref de situatie ‘een klassiek geval van brain drain in een klein land dat zich dat nauwelijks kan veroorloven’. Ze melden dat 53 procent van de emigranten een universiteitsdiploma heeft, in vergelijking met 7 procent van de algemene beroepsbevolking.

    Druk in onderwijs en de zorg

    Om Bhutan aantrekkelijker te maken voor hoogopgeleiden wil premier Tobgay economische groei versnellen door middel van investeringen, vooral in Gelephu Mindfulness City, een speciale, koninklijk gesteunde economische zone aan de Indiase grens, gericht op duurzaamheid. Tobgays overheid hoopt ook veel emigranten te kunnen verleiden om terug te komen. ‘Arbeidsmigratie is een nationale prioriteit,’ aldus Tobgay tegen het parlement. Voor ambtenaren die zijn gebleven kan hulp niet snel genoeg komen. Op een school in Thimphu zijn in één jaar 28 van de 73 leerkrachten naar Australië vertrokken. Een derde van alle docenten in Bhutan is tussen 2021 en 2024 vertrokken, waardoor degenen die achterbleven meer groepen en taken op zich moesten nemen. In maart maakte de minister van Educatie en Talentontwikkeling Yeezang De Thapa bekend dat het land 1126 leraren tekortkomt [in Nederland zijn dat er ongeveer 11.000 op een bevolking van ongeveer 18 miljoen].

    ‘We moeten vakken geven waar we nooit voor zijn opgeleid,’ vertelt Ugyen Zangmo, een basisschooljuf uit de centrale stad Zhemgang, aan een lokale krant. Ze zegt dat ze samen met de enige andere docent gedwongen is om niet alleen de kantine, maar ook de schooladministratie onder haar hoede te nemen.

    ‘Door de hoge werkdruk moeten we constant multitasken, waardoor we overrompeld raken en het nauwelijks meer kunnen bijbenen,’ zegt ze. ‘We proberen uit alle macht onze leerlingen voldoende aandacht te geven, maar het is een constante strijd.’

    ‘We moeten vakken geven waar we nooit voor zijn opgeleid’

    In veel ziekenhuizen staat het er net zo voor. In juni vertelde minister van Volksgezondheid Lyonpo Tandin Wangchuk aan het parlement dat in het Jigme Dorji Wangchuck National Referral Hospital, de grootste medische faciliteit van de hoofdstad, 30,5 procent van de 176 specialistenvacatures leegstond, evenals 24,1 procent van de 871 verpleegkundigenvacatures.

    In het Riserboo-ziekenhuis in de ooste- lijke stad Wamrong doen vijf verpleegkundigen het werk dat eerder door twintig mensen werd gedaan. Een plaatselijke ambtenaar vertelde aan de Bhutanese publieke omroep dat sommige patiënten bijna de hele dag in de rij moeten staan.

    ‘We worstelen om alle shifts te vullen,’ zegt leidinggevend verpleegkundige Tshering Dorji. ‘Soms werkt een verpleegkundige eerst in de ochtend en vervolgens in de avond. Op een gegeven moment zijn we uitgeput en dan gaat het mis.’

    Rekruteringssysteem

    Om lerarenposities te vullen hebben functionarissen pas afgestudeerde studenten ingezet en geprobeerd om leerkrachten die ontslag hebben genomen of met pensioen zijn, terug te doen keren door een hoger salaris en langere contracten in het vooruitzicht te stellen. Ook zijn er tientallen docenten in wiskunde en exacte vakken uit India overgevlogen en wordt er gewerkt aan een nieuw binnenlands rekruteringssysteem om de gecentraliseerde werving voor overheidsdiensten te omzeilen. Tshering Choki, die in 2022 na twintig jaar lesgeven in de hoofdstad met pensioen ging, is eerder dit jaar weer begonnen met lesgeven in Gasa, een afgelegen stadje in het noordwesten van het land. Ze krijgt beter betaald dan voorheen, maar de werkdruk is ook hoger. ‘Ik zie een heleboel jonge leraren komen en gaan,’ aldus Choki.

    Ook ambtenaren in de volksgezondheid proberen personeel dat ontslag heeft genomen of met pensioen is gegaan, terug te halen. Daarnaast proberen ze vrijwilligers en werknemers uit Bangladesh en andere landen aan te trekken. Verplegers in klinieken en chirurgen krijgen op het moment overuren betaald om de verhoogde werkdruk te compenseren.

    Om sneller werknemers aan te nemen mogen afgestudeerde verpleegkundigen nu het tussentijdse ambtelijke examen overslaan. Er worden meer beurzen aangeboden voor medische studies en meer plekken gecreëerd bij opleidingen verpleegkunde. Bhutans eerste bachelorprogramma voor medicijnen en chirurgie bij de Medische Universiteit van Khesar Gyalpo in Thimphu, heeft zojuist haar derde jaarlaag toekomstige dokters aangenomen. Minister Wangchuk van Volksgezondheid vertelde aan Nikkei Asia dat ‘het ten minste vijf jaar zal duren voordat er enige stabiliteit komt, aangezien de opleiding lang duurt’.

    20.000 Bhutanen verlieten hun land voor betere opleidingen

    In de gehele publieke sector zijn er soortgelijke maatregelen getroffen. Voorheen moesten ambtenaren om administratief of financieel specialist te worden een cursus van elf maanden volgen, nu is dat slechts nog een vormende cursus van drie maanden. De pensioenleeftijd van ambtenaren is met drie jaar gestegen. Lonen in de overheidssector stegen met 50 procent. Bijna een vijfde van alle ambtenaren is nu contractmedewerker.

    De stappen om de overheidssector aantrekkelijker te maken, hebben echter bijwerkingen. Ze leggen vooral veel druk op private werkgevers, die vaak pas afgestudeerde studenten aannemen voor ongeveer 25.000 ngultrum [zo’n 240 euro] per maand; veel lager dan de 40.000 ngultrum die de overheid kan bieden. Werknemers met overheidstaken, zoals chauffeurs, verdienen nu vaak meer dan universiteitsstudenten die bij privébedrijven komen werken.

    Terwijl ze meestal minder dan 40.000 ngultrum verdienden in Bhutan, verdienen de meeste migranten in Australië anderhalf keer zo veel. ‘De financiële voordelen zijn zeker gunstig voor vrouwen, omdat de vermeende salariskloof tussen mannen en vrouwen in Bhutan een stuk nauwer is dan in Australië.’

    Lagere status

    Maar de onderzoekers ontdekten ook dat het hogere salaris gepaard gaat met lagere status; waar bijna de helft van de migranten in Bhutan een professionele baan heeft, is dat in het buitenland slechts 3 procent. Zestig procent is werkzaam als schoonmaker, in de ouderenzorg of in andere laaggeschoolde vakgebieden.

    Toch hebben de lonen in Australië, dat allang met een arbeidstekort kampt, het land de laatste jaren veranderd in een geluksoord voor Bhutanezen. In juni 2024 woonden er 37.530 mensen in Australië die in Bhutan zijn geboren. Dat is meer dan de helft van de 66.000 mensen die door premier Tobgay in zijn parlementaire toespraak werden genoemd.

    Als erkenning van de grote rol die Australië hierin speelt, is koning Jigme Khesar Namgyel Wangchuck tijdens een staatsbezoek in oktober 2024 ook in Perth geweest, de hoofdstad van de deelstaat West-Australië. Hij bezocht onder andere de Perth Mint, de nationale fabrikant van gouden munten, om met twintig Bhutanezen te spreken die daar als schoonmakers en loketbedienden werken en andere posities bekleden.

    Sommige Bhutanezen staan open voor het idee om terug te keren. Volgens de premier hebben 573 mensen zich ingeschreven in een steunprogramma voor herintegratie in de lokale gemeenschap. Tot nu toe zijn slechts honderdzeventig migranten daadwerkelijk teruggekomen en achtentwintig van hen hebben dankzij het programma een nieuwe baan kunnen vinden.

    Tot nu toe zijn slechts honderdzeventig migranten daadwerkelijk teruggekomen

    Een aantal Bhutanezen die in Australië hebben gestudeerd, zal waarschijnlijk binnenkort moeten vertrekken aangezien de stad Canberra vorig jaar de maximumleeftijd voor een postuniversitair werkvisum verlaagde van vijftig naar vijfendertig jaar.

    Ook de hardere immigratiekoers van de Amerikaanse president Donald Trump kan ertoe leiden dat een deel van de Bhutanese migranten terugkeert. Bhutan is door Washington aan- gemerkt als risicoland vanwege hoge aantallen visumoverschrijdingen. [Volgens een gelekt memo heeft het land zo’n zestig dagen – tot ongeveer half augustus – om te laten zien hoe het aantal migranten dat langer blijft dan hun visum toestaat wil terugdringen, anders dreigt plaatsing op een lijst van landen wier burgers (gedeeltelijk) niet meer naar de VS mogen reizen.] Het Bhutaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft Bhutanezen zonder ver- blijfsvergunning daarom opgeroepen om vrijwillig terug te keren.

    De generatie van Tshering Yangki groeide voor het eerst op met toegang tot televisie en het internet, waardoor ze zicht kregen op mogelijkheden waar andere generaties zich geen voorstelling van konden maken. Door buitenlandse studieprogramma’s met steun van Bhutan en diplomatieke partners zoals Australië kreeg een leven elders opeens meer vorm.

  • VS: Marco Rubio reist naar Mexico en Ecuador om migratie te bespreken

    VS: Marco Rubio reist naar Mexico en Ecuador om migratie te bespreken

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » VS: gezondheidsdienst CDC ‘in chaos gestort’ door ontslag van directeur

    » Merz: ‘Het is duidelijk dat er geen top Poetin-Zelensky zal komen’

    Het wordt zijn derde reis naar Latijns-Amerika

    De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio is van 2 tot 4 september in Mexico en Ecuador ‘om de prioriteiten van de regering-Trump te bespreken’, aldus The Washington Post. Rubio, die sinds zijn aantreden al ‘twee keer naar Latijns-Amerika en het Caribisch gebied’ is gereisd, keert terug naar de regio om de Mexicaanse president Claudia Sheinbaum en het Ecuadoraanse staatshoofd Daniel Noboa te ontmoeten.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Hij zal met hen praten over ‘illegale immigratie, de strijd tegen de georganiseerde misdaad en drugskartels, en de strijd tegen wat de Verenigde Staten beschouwen als kwaadwillig gedrag van China in hun achtertuin’, aldus de Amerikaanse krant. Rubio’s eerste internationale reis als minister van Buitenlandse Zaken bracht hem naar Panama, El Salvador, Guatemala en de Dominicaanse Republiek, merkt de krant op.

  • Agenda

    Agenda

    360 kiest een aantal door de buitenlandse pers beschreven concerten, voorstellingen, boeken, films en exposities die naar Nederland of België komen.

    Tegen status quo

    Tomorrow is a Different Day toont werken van internationale kunstenaars en vormgevers die medeverantwoordelijk zijn voor de veranderingen in deze tijd. Ze verzetten zich tegen de status quo en bieden andere perspectieven.

    Stedelijk Museum, Amsterdam, vaste collectie.

    247 Agenda Status Quo

    Leven en dood

    In Tussen werelden verbeelden kunstenaars de overgang tussen leven en dood. Candice Lin maakte een terracotta sarcofaag voor haar toekomstige lichaam terwijl Matt Mullican in Birth to Death List een heel fictief leven oproept.

    Kröller Müller, tot 18/1 2026.

    247 Agenda Leven en Dood

    Heimwee verbeeldt in ijle replica’s

    De Zuid-Koreaanse kunstenaar Do Ho Suh (1962), opgeleid als traditionele inktschilder, verliet zijn geboorteland om te studeren aan de Rhode Island School of Design in Providence in de Verenigde Staten, waar hij zijn eigen stem ontdekte in een internationale gemeenschap van kunstenaars.

    De voor hem ongekende overvloed aan mogelijkheden, om alles te kunnen maken wat in zijn hoofd opkwam, is terug te zien in de tentoonstelling Walk the House. Ontworteling, heimwee en vervreemding werden zijn thema’s in de VS.

    ‘Lopen met het huis’ betekent in Zuid-Korea dat je je eigen huis ontmantelt, oppakt en meeneemt naar een andere plek. Het ver- wijst naar het gevoel van verlies dat gepaard ging met Suh’s weliswaar geprivilegieerde immigratie, evenals naar de traditionele houten hanoks die in Zuid-Korea bijna allemaal hebben moeten wijken voor hoogbouw.

    Sinds zijn vertrek uit Seoul is vooral wat hij achterliet wat hem bezighoudt.

    Suh maakte zijn eigen hanok – die waarin hij is opgegroeid – voor de Tate Modern na met papier en grafiet. Elk detail is te zien in deze replica van transparante stof – ‘Rubbing/Loving. Seoul Home’ –, behalve het frame dat het bouwwerk stut.

    Daarnaast haalt Suh honderden voorwerpen terug uit zijn herinneringen, waarmee hij de heimwee naar wat eens was opnieuw tastbaar maakt. Sinds zijn vertrek uit Seoul is vooral wat hij achterliet wat hem bezighoudt.

    Do Ho Suh: Walk the House. Tate Modern, Londen, tot 26/9

    Opening

    Reus van de hedendaagse kunst

    De Amerikaanse conceptuele kunstenaar John Baldessari (1931-2020) was niet alleen zelf behoorlijk lang (2.01 meter), ook zijn carrière bereikte enorme hoogten met ruim 200 solotentoonstellingen en 1000 groepsexposities op zijn naam. Hij was lid van de American Academy of Arts and Letters en werd bekroond met de Gouden Leeuw voor zijn gehele oeuvre op de Biënnale van Venetië in 2009.

    Even belangrijk was zijn werk als docent aan het California Institute of the Arts, waar hij leerlingen als David Salle en Mike Kelley ‘I will not make boring art’ op muren liet schrijven. Baldessari keerde zich tegen de modernistische stromingen die de New Yorkse kunstmarkt in de jaren 70 domineerden en verwierp het modernisme en de verering van de kunstenaar als geïsoleerd genie door in 1966 al zijn abstracte en landschapschilderijen te verbranden. In een ander experiment verving hij het beeld op schilderijen door teksten over schilderkunst.

    De tentoonstelling met werk uit de jaren 80 tot 2000 toont de blijvende internationale relevantie van Baldessari voor generaties geboren in het digitale tijdperk.

    Parables, Fables, and Other Tall Tales. Bozar, Brussel, tot 1/2 2026

    onder

    Altijd Onderweg

    In de fotografie en de kunst is de thematiek van migratie vast onderdeel geworden, zo ingrijpend en gelukkig ook inspirerend is het om huis en haard te verlaten. In The Family of Migrants
    – een eerbetoon aan de historische fototentoonstelling The Family of Man in 1955 met meer dan 500 fotografen uit 68 landen – in het nieuwe Rotterdamse museum Fenix is iedereen onderweg. Op zoek naar betere kansen, avontuur, veiligheid, ontplooiing, liefde of een nieuw begin. De foto’s verbeelden gedeelde emoties over wat mensen bindt en van elkaar scheidt, verdriet, liefde, familie en hoop. De tentoonstelling is gecureerd door Fenix in samenwerking met fotografen, archivarissen, curatoren en beeldredacteuren van over de hele wereld.

    247 Agenda Onderweg

    The Family of Migrants. Fenix, Rotterdam. Doorlopend.

  • VS: federale rechter blokkeert uitzetting van Salvadoraanse migrant naar Oeganda

    VS: federale rechter blokkeert uitzetting van Salvadoraanse migrant naar Oeganda

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Vietnam: tyfoon Kajiki komt aan land en eist één dode en acht gewonden

    » Israël belooft zich terug te trekken uit Libanon als het land Hezbollah ontwapent

    Oeganda heeft een migratieovereenkomst met de VS gesloten

    De Salvadoraan Kilmar Abrego García, die in maart ten onrechte naar El Salvador werd uitgezet en vervolgens naar de Verenigde Staten werd teruggebracht, is een symbool geworden van het repressieve migratiebeleid van de regering-Trump. Hij werd maandag gearresteerd door de immigratiedienst (ICE) en door de Amerikaanse autoriteiten in hechtenis genomen.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Het ministerie had aangegeven dat hij naar Oeganda zou worden gestuurd, een land dat vorige week bekendmaakte een overeenkomst te hebben gesloten met Washington om migranten op te vangen die door de Verenigde Staten worden uitgezet.

    Maar zijn advocaat verklaarde maandag dat er onmiddellijk een klacht is ingediend om zijn uitzetting aan te vechten. Een rechter in Maryland heeft vervolgens bevolen de procedure op te schorten ‘in afwachting van een hoorzitting later deze week, waarin de advocaten van Abrego García de gelegenheid zullen krijgen om aan te tonen dat hij vervolging te vrezen heeft als hij naar Oeganda wordt gestuurd’, legt de Amerikaanse website Vox uit.

  • Trumpvluchtelingen strijken neer in Portugal

    Trumpvluchtelingen strijken neer in Portugal

    In een tijd van groeiende politieke polarisatie in de Verenigde Staten kiezen duizenden Amerikanen ervoor om hun thuisland te verlaten. Op zoek naar rust, stabiliteit en levenskwaliteit trekken velen van hen naar Portugal.

    Tijdens de pandemie werd de situatie ondraaglijk. ‘Tijdens de verkiezingen van 2020 rukten Trumpaanhangers ons in het stemlokaal de mondkapjes van het gezicht,’ zegt Tatiana. ‘Ze schreeuwden tegen ons.’ Toen ze daarna het Capitool bestormden wisten ze: we moeten hier weg.

    Sinds de herfst van 2021 leeft Tatiana met haar man Jason en hun twee zonen in Portugal, net als volgens voorzichtige schattingen 14.000 van hun landgenoten. Precieze cijfers zijn er niet, maar wel aanwijzingen dat het aantal de laatste tijd sterk stijgt. Bijna 23.000 leden telt de Facebookgroep ‘Americans in Portugal’, meer dan 52.000 zijn het er bij ‘Americans and Friends PT’, op dit moment komen daar 150 per week bij. Paul Stannard, oprichter van ‘Portugal Pathways’, dat welgestelde emigranten helpt om zich in Portugal te vestigen, schrijft in een bericht van zijn bedrijf dat de aanvragen sinds de laatste presidentsverkiezingen in de VS zijn verdrievoudigd. Portugal is nummer 1 zijn van de Europese bestemmingen.

    ‘Wij wilden onze kinderen een bredere blik op de wereld bieden’

    Elysia Busick, die sinds 2017 met haar bedrijf Waypoint mensen uit Engelstalige gebieden helpt bij de emigratie naar Lissabon, zegt dat vroeger ruim de helft van haar klanten uit de VS kwam. ‘Momenteel is het 100 procent,’ zegt ze. De afgelopen maanden is het aantal aanvragen met ruim 60 procent gestegen. 

    Voor Amerikanen zijn er verschillende soorten visa mogelijk. Wie ten minste een half miljoen euro in Portugese effecten investeert, kan middels het ‘gouden visum’ een verblijfsvergunning aanvragen. Voor Amerikaanse staatsburgers met een ‘passief inkomen’ is er een visum dat D7 heet, voor de doelgroep van renteniers en pensionado’s. D8 is het visum voor ‘digitale nomaden’, mensen die overal ter wereld online kunnen werken.

    Al langer droomden Jason, Tatiana en hun zonen over een ander land. ‘Wij wilden onze kinderen een bredere blik op de wereld bieden,’ zeggen ze. Maar pas toen de gebeurtenissen escaleerden tijdens de pandemie, besloten ze te gaan. Ze wogen af wat ze belangrijk vonden. Voor Tatiana was veiligheid een belangrijk punt. Jason wilde vooral gematigde temperaturen. Ook een betaalbare gezondheidszorg behoorde tot de prioriteiten. ‘Niet zoals in de VS,’ zegt Tatiana. Costa Rica kwam in aanmerking. Ook Ierland. ‘Maar steeds opnieuw kwam Portugal bovendrijven,’ vertelt Jason. En dus besloten ze te kiezen voor dat land aan de westelijke rand van Europa – zonder er ooit geweest te zijn, zonder zich een proeftijd te gunnen.

    Tussen de Portugezen

    Al in de Verenigde Staten organiseerde Tatiana op professionele basis internetgemeenschappen. Ook in Portugal beheert ze nu meerdere Whatsapp- en Facebookgroepen. Een daarvan heet ‘Gezinnen die in Portugal wonen of daarheen verhuizen’. Jason laat een diagram zien met een statistiek over het aantal leden: de lijn loopt al weken steil omhoog, tot intussen bijna 13.000. 

    Een in de advisering van emigranten gespecialiseerde dienstverlener die zich Expatsi noemt ontdekte de groep en huurde Tatiana in. Nu adviseert ze Amerikanen die weg willen over het Europese onderwijssysteem.

    Met haar gezin woont ze nu op 95 vierkante meter op de eerste verdieping van een flatgebouw in het stadsdeel Alcântara in Lissabon. Hoog boven de wijk zweeft de oprit van de reusachtige ‘25 april’-brug. Hemelsbreed wonen ze maar 4 kilometer van de oude stad, en toch ver van het toeristische centrum.

    ‘Wij zijn de enige expats in dit gebouw,’ zegt Jason. De woning is veel kleiner dan het huis dat ze in de VS bewoonden, vertelt Tatiana. De makelaar wilde ze eerst in een dure buitenwijk aan zee onderbrengen, ‘maar we wilden niet tussen andere Amerikanen wonen, of in een gated community. Wij wilden ons tussen de Portugezen bevinden.’

    De Portugezen zijn ‘extremely nice’, maar toch meer een ‘gesloten groep’

    Maar de relatie met de Portugezen, dat is nog wel een dingetje. Veel Portugese vrienden hebben ze niet, zegt Jason. De autochtonen zijn vriendelijk en hulpvaardig, maar blijven het liefst onder elkaar. ‘De mensen hier kennen elkaar meestal al een leven lang,’ zegt Jason, ‘ze zitten niet te wachten op nieuwe vrienden.’ 

    ‘Toch mogen we de Portugezen graag. Het zijn de hulpvaardigste mensen die ik ooit ben tegengekomen,’ zegt Tatiana. Maar in chats van Amerikaanse expats in Portugal, bijvoorbeeld van een gemeenschap die in Setúbal ten zuiden van Lissabon woont of in de Facebookgroep Moving to Portugal, zoeken de nieuwe burgers van Portugal naast praktische adviezen, van de loodgieter tot de belastingadviseur, vooral naar sociale contacten – en vooral met landgenoten. Een man uit Arizona schrijft dat hij in de zomer Portugal wil verkennen en later met zijn vrouw erheen wil verhuizen. ‘Wij zijn geïnteresseerd in een plaats met een Amerikaanse expatgemeenschap.’ Een renteniersechtpaar kondigt op expatforum.com aan dat ze naar Frankrijk gaan verhuizen. Want Portugezen zijn ‘extremely nice’, maar toch meer een ‘gesloten groep’.

    Is de taal een barrière? ‘Daar werken we aan,’ zegt Jason. Een beetje Spaans kenden ze al, ze komen immers uit Texas. Ze hebben cursussen gedaan, ook een die door de stad werd aangeboden. Nu zijn ze van plan zich in te schrijven voor een intensieve cursus aan een taalschool die andere expats aanbevelen; elke dag drie uur. Terwijl de oudste van hun zonen inmiddels in Italië studeert, maakt de jongere op dit moment zijn middelbare school af. En hij speelt rugby bij de lokale vereniging, een paar straten verderop. ‘Vloeken kan hij al perfect in het Portugees,’ zegt Tatiana, ‘daar is ie heel bedreven in.’ 

    Cultuurclash

    Na de jaren in Portugal kijken ze anders terug op hun leven in de Verenigde Staten. ‘Pas hier heb ik gemerkt hoeveel diepvriesvoedsel wij altijd gebruikten,’ zegt Jason. ‘We moesten leren om onze eigen dressing te maken,’ zegt Tatiana. Ook hadden ze veel meer ruimte in hun huis in Texas, bijvoorbeeld een aparte kamer voor hun kleren. 

    Maar dat missen ze niet. Van Jasons pensioen na een leven als ambulanceverpleegkundige en hun advieswerk voor expats kunnen ze goed leven in Portugal. ‘Ik vind het hier fijn,’ zegt Tatiana. Ze zien er zelfs een beetje tegenop om weer naar Amerika te reizen, wat ze deze zomer van plan zijn. Veel in de VS herinnert haar intussen aan haar kinderjaren, vertelt Tatiana, die haar eerste levensjaren in de voormalige Sovjet-Unie doorbracht. Zoals dat je moet oppassen tegen wie je wat zegt.

    De politiek heeft ook de verhouding met hun ouders bemoeilijkt. Tatiana’s vader, die in Florida woont, is een schoolvoorbeeld van een Maga-aanhanger. Net als veel Amerikanen is hij ervan overtuigd dat de verkiezingen van 2020 van Trump gestolen werden. ‘Als we met hem praten, trekt hij onze bronnen in twijfel,’ zegt Tatiana. Hij heeft nu eenmaal ’andere feiten’. Ze gaan niet langer met hem in discussie.

    Zou je niet juist in moeilijke tijden daar moeten blijven en vechten voor de vrijheid?

    Zijn er ook Maga-mensen onder degenen die willen emigreren in de chatgroepen? ‘Soms ontstaan er interessante chats,’ zegt Jason, een soort dansen rond de hete brei, waarbij je probeert in te schatten waar de ander staat. ‘Je vraagt het niet rechtstreeks, maar doorzoekt het Facebookprofiel. Of je stelt indirecte vragen, bijvoorbeeld naar iemands favoriete supermarkt in de VS. Als dat Target is, is het meestal een Trumpfan. Die supermarktketen heeft haar diversiteits- en emancipatiebeleid afgeschaft toen Trump daartegen tekeer ging. Tegenstanders van Maga gaan daar vrijwel niet meer heen, volgens Tatiana. Ze klinkt niet als een activist maar als iemand die diep bezorgd is.

    Maar is het dan een oplossing om het land te verlaten? Zou je niet juist in moeilijke tijden daar moeten blijven en vechten voor de vrijheid? ‘Ik denk dat je dat op twee manieren kunt benaderen,’ zegt Jason. ‘Ofwel je blijft en probeert de dingen te herstellen, wat een mooi idee is, als je dat kunt. Of je gaat ervandoor. ‘In de jaren dertig moest je in Duitsland ook zo’n keuze maken.’

    Soms maken Tatiana en Jason zich zorgen dat Trump Portugal op de korrel neemt. Misschien wil hij op enig moment de Azoren bezetten, net als Groenland, vrezen ze. ‘En hopelijk gooit Portugal dan niet de Amerikanen het land uit,’ zegt Tatiana.

    In september volgend jaar mogen ze het Portugese staatsburgerschap aanvragen. De procedure zal een paar jaar in beslag nemen. Maar dat is het plan, zeggen Tatiana en Jason. In Portugal blijven en Portugees worden.

  • Balearen: burgerwacht vindt lichamen van migranten met gebonden handen en voeten

    Balearen: burgerwacht vindt lichamen van migranten met gebonden handen en voeten

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Oekraïne: Russische aanval op Dnipro veroorzaakt minstens zeventien doden

    » Rapport: atoomprogramma Iran maar enkele maanden vertraagd door aanvallen VS

    Ze zijn mogelijk door smokkelaars overboord gegooid

    Voor de kust van de Spaanse eilandengroep van de Balearen zijn lichamen van migranten gevonden met vastgebonden handen en voeten. Er is een onderzoek ingesteld naar vermoedelijke moord om de slachtoffers te identificeren en de toedracht van hun dood vast te stellen, zo maakte de Spaanse burgerwacht maandag bekend. Volgens Diario de Mallorca zijn sinds half mei minstens vijf lichamen geborgen door boten van de burgerwacht.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Volgens de onderzoekers die door het regionale dagblad worden geciteerd, zouden deze migranten tijdens hun overtocht naar Spanje zijn vastgebonden en vervolgens in zee zijn gegooid, mogelijk na een ruzie met hun smokkelaars. Maar volgens de krant zou het onderzoek wel eens erg moeilijk kunnen worden, ‘omdat irreguliere bootpassagiers’ vaak aarzelen om ‘het leed dat ze tijdens de overtocht vanaf de Algerijnse kust hebben ondergaan’ te melden, vanwege hun migratiestatus.

  • Waarom Polen massaal Spaans vastgoed opkopen

    Waarom Polen massaal Spaans vastgoed opkopen

    Emigranten uit Oost-Europa kopen massaal vastgoed in Spanje. Dit doen ze niet alleen vanwege oorlogsdreiging, maar ook vanwege toenemende welvaart in het oosten en de gunstige Spaanse woningmarkt.

    Spanje staat van oudsher bekend als een populaire bestemming voor investeringen in vastgoed. Vanwege zijn warme klimaat, ontwikkelde infrastructuur, lekkere eten en culturele verscheidenheid is het land een toeristenparadijs en een trekpleister voor investeringen. Normaal gesproken waren Britten, Duitsers en Fransen het meest actief op de vastgoedmarkt. Sinds het begin van de oorlog van Rusland tegen Oekraïne zijn er echter ook steeds meer Polen die in Spanje een woning aanvragen. 

    Vooral in 2022 toonden Polen de meeste belangstelling voor vierkante meters aan de Spaanse kust: het percentage steeg toen naar 161 procent. Sindsdien vestigen kopers uit Polen ieder jaar weer een nieuw record qua hoeveelheid aangeschafte woonruimte. Dit beursspel heeft niet alleen te maken met de behoefte om naar een veel warmer gebied te verhuizen. Veel mensen die in Spanje een huis of appartement hebben gekocht, zijn bang dat de oorlog tussen Rusland en Oekraïne ook Polen zal raken. Zij investeren in vastgoed in vakantieoorden in de hoop een veilige plek te vinden voor het geval de oorlog verder escaleert. 

    Volgens gegevens van Bank Pekao S.A. hebben Polen alleen al in de eerste negen maanden van 2022 in Spanje 2300 onroerende goederen gekocht, 102 procent meer dan in heel 2021. Dit verklaart waarom de Spaanse woningmarkt toen het hoogste niveau in de laatste vijftien jaar bereikte: in 2022 werden er in totaal zo’n 700.000 huizen en appartementen verkocht. Spanje is tevens een populair land onder Oekraïense huizenkopers. Alleen al in de eerste zes maanden na het begin van de oorlog hebben Oekraïners in het land 1237 onroerende goederen aangekocht; 60 procent meer dan het gemiddelde van de laatste vijftien jaar. 

    Angst voor oorlog

    Tegen de achtergrond van de oorlog in Oekraïne en de toegenomen welvaart kopen Polen al een aantal jaren appartementen en villa’s in Spanje op. In 2022 schaften ze 2300 onroerende goederen aan, twee keer zo veel als in 2021. In 2023 stond de teller al op 3118. In 2024 hebben Poolse kopers 4000 transacties gesloten en dit aantal zal in 2025 naar verwachting nog verder oplopen. Dankzij deze explosief toegenomen investeringsdrang staan de Polen nu op de vierde plaats qua aantal transacties met buitenlands vastgoed, na de Britten, Duitsers en Fransen. Poolse huizenkopers lopen zelfs voor op de Amerikanen en de Russen.  

    Het aandeel van de Polen onder de buitenlanders die actief zijn op de Spaanse vastgoedmarkt, groeit gestaag: waar dit aandeel in 2019 nog 1,6 procent bedroeg, was dit percentage tegen 2023 verdubbeld. In de regio’s Marina Baja en Marina Alta aan de Costa Blanca doen Poolse kopers meer investeringen in nieuwbouw dan de Spanjaarden zelf. 

    De gemiddelde prijs per vierkante meter aan woonruimte zat in Spanje eind 2022 op 1700 euro. Met de vraag naar woningen stegen ook de kosten: in de tweede helft van 2023 moesten niet-ingezetenen gemiddeld 2715 euro neertellen per vierkante meter. Polen betalen doorgaans alles in één keer, zonder een hypotheek af te sluiten, en kiezen vaker voor een appartement (65 procent van alle transacties) dan voor een villa of huis. Mensen die een villa kopen, kiezen voor een villa met een oppervlakte tussen de 250 en 600 vierkante meter en een zwembad. De meeste kopers gaan voor een villa met een prijs die tussen 350.000 en 1,5 miljoen euro ligt. Polen kiezen in de meeste gevallen voor de Costa del Sol en de Costa Blanca. Onder rijke kopers zijn Barcelona, Madrid, Valencia, Marbella, Malaga en Calpe geliefd. 

    ‘Veel mensen belden ons met de vraag of ze binnen drie dagen konden komen om vastgoed te kopen’

    Volgens Agnieszka Marciniak-Kostrzewa, die werkzaam is als vastgoedbeheerder aan de Costa del Sol, weerspiegelt de plotselinge stijging van de vraag naar woningen de onrust in Polen vanwege de oorlog in Oekraïne en de angst dat de gevechten zich naar Pools grondgebied zullen uitbreiden. ‘Ik kan twee perioden aanwijzen waarin de belangstelling voor de aankoop van vastgoed razendsnel steeg. De eerste was februari 2022, direct na het begin van de oorlog. De tweede begon in februari 2024, toen Rusland zijn offensief aan het front intensiveerde,’ vertelt ze. 

    In februari 2024 zei Trump dat hij tijdens zijn eerste termijn eens had gedreigd ‘Rusland aan te moedigen’ om een van de NAVO-leden aan te vallen die hun financiële verplichtingen tegenover het bondgenootschap niet nakomen. Deze uitspraak was volgens haar een wake-upcall voor de Polen. Ook de waarschuwingen van de Poolse premier Donald Tusk voor een ‘vooroorlogs tijdperk’ in Europa brachten veel Polen op de gedachte om een huis over de grens aan te schaffen. ‘Na die uitspraken van Trump en Tusk hebben veel mensen ons gebeld met de vraag of ze binnen drie dagen konden komen om vastgoed te kopen en hoeveel tijd de sleuteloverdracht in beslag zou nemen,’ vertelt Marciniak-Kostrzewa. 

    De advocaat María Ruis López, die zowel in Spanje als in Polen werkt, zegt dat de vraag naar de diensten van notarissen en juristen in drie jaar tijd ‘ongelooflijk hard’ is toegenomen. ‘Onze cliënten zeggen dat de belangrijkste reden om appartementen en huizen in Spanje aan te schaffen de angst voor de oorlog is. Mensen zijn bang voor Rusland, daarom willen ze graag een plaats “achter de hand” hebben,’ legt ze uit.   

    ‘Mensen zijn bang voor Rusland, daarom willen ze graag een plaats “achter de hand” hebben’

    Verkopers en tussenpersonen geven toe dat Polen zich bij hun beslissing om een woning te kopen soms laten leiden door hun emoties. Marciniak-Kostrzewa vertelt dat een van haar cliënten, uit angst dat de oorlog zich naar Polen zou uitbreiden, een appartement in Spanje kocht en vroeg of hij het mocht verhuren op voorwaarde dat hij er binnenkort in zou kunnen wonen. Toen ze hem uitlegden dat het uitzetten van een huurder enige tijd in beslag neemt, antwoordde hij: ‘Laat het dan maar leegstaan.’ 

    Tegen de achtergrond van een dreigende aanval van Rusland op de Baltische staten investeren ook steeds meer Litouwers en Esten in huisvesting in Spanje. Liivia Illak, een vastgoedmakelaar in Tallinn die appartementen in Spanje verkoopt, vertelt dat ze in 2023 heel wat meer van dat soort aanvragen heeft gekregen. ‘Ik kreeg steeds meer aanvragen binnen voor heel kleine appartementen, omdat mensen in Estland en Litouwen een plek hebben om snel naartoe te kunnen verhuizen. We zitten natuurlijk in de NAVO, maar in werkelijkheid zijn veel mensen erg bang voor een oorlog.’ 

    Economische factoren

    De vraag naar woningen stijgt mede als gevolg van de toegenomen koopkracht van de Polen. Dat Polen economisch succes boekt, blijkt uit het feit dat het bbp per hoofd van de bevolking is verdrievoudigd, aldus Marcin Piątkowski, hoogleraar aan de Koźmiński-universiteit. ‘Meer dan dertig jaar na de val van het communisme zijn de Polen rijker dan ooit tevoren. Veel mensen die begin jaren negentig een zaak zijn begonnen, willen nu met pensioen. En het thuiswerken dat door de pandemie gebruikelijk is geworden, heeft ervoor gezorgd dat jongeren een zorgelozer leven kunnen leiden en voor het warmere klimaat van Spanje kiezen,’ zegt hij. 

    Veel Polen zien vastgoed als een stabiele investering, vooral in tijden van globale onzekerheid. Over het algemeen zijn er twee redenen waarom ze vastgoed in Spanje kopen: ze willen erin gaan wonen, of ze willen het verhuren. Het potentieel van verhuur voor de korte termijn groeit: het aantal toeristen nam in de eerste helft van 2024 met 13 procent toe ten opzichte van diezelfde periode in 2023. Poolse kopers worden aangetrokken door de niet al te hoge levenskosten, het warme klimaat en de ontwikkelde sociale infrastructuur. Agnieszka Durlik, werkzaam bij de Poolse Kamer van Koophandel, noemt behalve de veiligheid ook de voordelige prijzen en de behoefte aan een warmer klimaat als de belangrijkste redenen waarom Polen meer interesse in Spanje hebben gekregen. 

    Een vierkante meter woonruimte is in Spanje een paar duizend zloty’s goedkoper dan in Polen. Zo heb je aan de Spaanse oostkust voor 400.000 zloty’s (ongeveer 95.000 euro) een appartement van zestig vierkante meter. Bovendien ligt het tempo waarin de vastgoedprijzen stijgen in Polen naar schatting hoger dan in Spanje. Daar komt bij dat de koers van de zloty sinds september 2023 sterker is dan die van de euro, wat de aankoop van vastgoed in het buitenland nog voordeliger maakt. 

    Veel Polen zien vastgoed als een stabiele investering, vooral in tijden van globale onzekerheid

    De volgende factor is de staat van de economie. Hoewel Spanje hard werd getroffen door de wereldwijde crisis van 2008 en de eurocrisis van 2012, is het land nu weer de weg naar dynamische ontwikkeling ingeslagen. Ook heeft de toeristische sector zich weer hersteld van de coronacrisis. Daarnaast is het mogelijk om bij een ontwikkelaar vastgoed te kopen waar je meteen in kunt gaan wonen. Een investeerder uit het buitenland hoeft alleen maar het meubilair aan te schaffen zonder nog allerlei andere grote investeringen te hoeven doen (zoals het controleren van ingehuurde werknemers). 

    Een andere oorzaak waardoor de vraag is toegenomen, is de soepele verkeersverbinding. Zo is het vier uur vliegen van Warschau naar Malaga. Ook de toegang tot kwalitatief hoogstaande medische zorg trekt investeerders aan. De meeste Poolse investeerders vallen in de leeftijdscategorie 35-plus, velen van hen hebben een gezin en daarom is goede medische zorg voor hen een prioriteit. Behalve openbare ziekenhuizen zijn er in het land ook veel privéklinieken, vooral aan de Costa del Sol. 

    De lokale vastgoedmarkt zou voor Polen nog aantrekkelijker kunnen worden nu de Spaanse regering voor de sector nieuwe regels heeft ingevoerd. In januari kondigde premier Pedro Sánchez een reeks maatregelen aan die huisvesting toegankelijker moeten maken. Een van de geplande maatregelen is de verhoging van de belasting op de verhuur van vastgoed aan toeristen en een belastingheffing van 100 procent op de aankoop van woonruimte door niet-ingezetenen van buiten de EU. Volgens Sánchez hebben niet-ingezetenen van buiten de EU alleen al in 2023 27.000 onroerende goederen aangeschaft, niet om erin te wonen, maar om winst te maken. Daardoor is er een tekort aan woonruimte ontstaan voor de Spanjaarden zelf. 

    Belastingverhogingen geven Polen een voordeel, terwijl niet-ingezeten kopers lijden onder de inperking van het ‘gouden visum’-programma. Dankzij dit programma kunnen mensen een verblijfsvergunning krijgen op voorwaarde dat ze investeren in vastgoed ter waarde van minimaal 500.000 euro. Bovendien hebben Polen er geen moeite mee om zich in Spanje aan te passen. In het land worden Poolse scholen geopend en in alle regio’s van het land kun je emigranten uit Polen aantreffen. Daar komt bij dat Polen groot fan zijn van de mediterrane leefstijl met zijn zonnige weer, dat een schril contrast vormt met de gure Poolse winters. Zes van de tien zonnigste steden van Europa liggen in Spanje. 

    Trekpleister voor Oekraïners, Polen en Russen

    Het Canadese dagblad The Globe and Mail, dat eveneens de toegenomen belangstelling van Oost-Europese kopers voor vastgoed in Spanje beschrijft, haalt het voorbeeld aan van Torrevieja, een kleine stad aan de Costa Blanca in de provincie Alicante die is uitgegroeid tot een heuse trekpleister voor Polen, Oekraïners en Russen. Een recente volkstelling toonde aan dat bijna de helft van de 100.000 inwoners van de stad buitenlanders zijn, van wie Polen, Oekraïners en Russen tot de grootste etnische groepen behoren. 

    Vastgoedmakelaars beamen dat ze het aantal aanvragen vanuit deze drie gemeenschappen maar nauwelijks kunnen bijbenen. ‘Het is gewoon gekkenwerk. Ze verhuizen niet allemaal hierheen, maar ze willen hun geld uit een gevaarlijk gebied halen en het investeren in een veiligere plek,’ verklaart Katarzyna Stadnicka, van het makelaarskantoor RO Spain Real Estate. De vraag naar huisvesting in de provincie Alicante is het hoogst onder de Polen. In 2023 hebben ze daar 2160 huizen gekocht, bijna drie keer zo veel als in 2021. 

    Ook het aantal Russen in de regio neemt toe. Ondanks de sancties die in 2022 en 2023 zijn ingevoerd, zijn ze erin geslaagd bijna 2500 villa’s en appartementen aan te schaffen. Oekraïners kopen er in Alicante ook gretig op los: in 2022 kregen ze de eigendom van 1036 onroerende goederen, in 2023 waren dat er 1400. Ter vergelijking: in 2021 sloten ze slechts 376 transacties. 

    Het doorsnee profiel van een Oekraïner die een luxe onroerend goed aanschaft, is een gezin dat op zoek is naar een villa met een terras en een huis met een tuin in de buurt van Barcelona of in een groene regio. De gemiddelde verkoopprijs ligt boven de 500.000 euro, zeggen ze bij het makelaarskantoor Uniko International Real Estate. 

    Fraude en okupas

    Hoewel het aantrekkelijk is om in Spaans vastgoed te investeren, waarschuwen marktdeelnemers voor wijdverbreide frauduleuze praktijken. Het is in Spanje al meer dan eens voorgekomen dat frauderende ontwikkelaars buitenlanders bedrogen, waarbij ze handig profiteerden van het feit dat een notariële akte in het Spaans moet worden opgesteld. Daarbij bestaat het risico dat, als een huis of appartement een tijdlang leegstaat, ze worden ingenomen door illegalen, de zogeheten okupas (krakers). Okupas handelen uit verschillende motieven: soms zijn ze wanhopig op zoek naar een dak boven hun hoofd, in andere gevallen hebben ze winst voor ogen. 

    Volgens gegevens van het Spaanse ministerie van Binnenlandse Zaken zijn er in 2024 16.426 gevallen vastgesteld waarin mensen illegaal een woning binnendrongen – 7,4 procent meer dan in 2023. Catalonië staat ruim bovenaan de ranglijst illegale huisbezettingen met 7000 ingediende klachten – dat is meer dan 40 procent van alle gevallen. In deze situatie moest de overheid wel ingrijpen. In april 2025 werd een hervorming van het strafrecht van kracht die een verandering moet aanbrengen in de manier waarop de strijd tegen de krakers wordt gevoerd. De rechtszaken worden sindsdien behandeld volgens de ‘versnelde gerechtelijke procedure’.  

    ‘Daardoor is een snellere uitzetting mogelijk in gevallen waarin krakers een huis binnenvallen of illegaal eigendommen in bezit nemen. Het is een overgang van een traag en bureaucratisch naar een sneller proces dat het in theorie mogelijk maakt om mensen binnen vijftien dagen uit te zetten. Ja, het rechtssysteem is traag en problematisch, dat zal niet onmiddellijk verholpen zijn, maar het zal een stuk sneller gaan dan eerst,’ legt advocaat Xavi Abat uit. 

    Onder de nieuwe wet kan de rechtbank, als het oordeel in het nadeel van de krakers uitvalt, een gebod tot uitzetting uitvaardigen waartegen geen hoger beroep mogelijk is. Er wordt een concrete datum vastgesteld en vertegenwoordigers van de rechtbank zien erop toe dat de krakers uiterlijk op die datum worden uitgezet. In maart gaf de rechtbank huizenbezitters een extra drukmiddel in handen: het wettelijke recht om elektriciteit, water en gas in een gekraakt huis uit te schakelen zonder dat ze hoeven te vrezen voor strafrechtelijke vervolging. Nu zijn eigenaars van gekraakte huizen niet verplicht om de rekening voor water, gas of stroom te betalen zolang de krakers in hun huis wonen.

  • VS: Hooggerechtshof staat Trump toe om beschermde status in te trekken

    VS: Hooggerechtshof staat Trump toe om beschermde status in te trekken

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Rusland verklaart Amnesty International tot ‘ongewenste’ organisatie

    » VN noemt Israëlische humanitaire hulp in Gaza ‘een druppel in de oceaan’

    Venezolanen met deze status mogen niet gedeporteerd worden

    Het Hooggerechtshof heeft Trump toestemming gegeven om de beschermde status van 350.000 Venezolanen in te trekken. Amerika’s hoogste gerechtshof, dat een conservatieve meerderheid heeft, reageerde positief op een verzoek van de Republikeinse regering, die de Tijdelijke Beschermde Status (TPS) van Venezolaanse migranten wilde kunnen opheffen die haar verbood hen te deporteren. TPS was grotendeels toegekend aan Venezolanen onder Joe Biden, omdat Washington het Venezuela van Nicolás Maduro destijds als een autoritair regime beschouwde.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Jorge Márquez, een Venezolaanse olie-ingenieur uit Houston met banden met anti-Maduro-groeperingen, die zelf van deze status profiteert, vertelde aan The Washington Post dat het besluit van de Trump-regering ‘rampzalige gevolgen zal hebben op sociaal niveau voor gezinnen met een gemengde migratiestatus, maar ook op economisch niveau’, omdat de TPS veel immigranten in staat heeft gesteld om in de Verenigde Staten hun eigen bedrijf op te zetten of tewerkgesteld te worden.

  • Duitsland: nieuwe regering verscherpt haar migrantenbeleid

    Duitsland: nieuwe regering verscherpt haar migrantenbeleid

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Macron wil sancties voor Syrië ‘geleidelijk opheffen als het land stabiliseert’

    » Vaticaan: eerste dag van het conclaaf levert nog geen nieuwe paus op

    Duitsland heeft sinds woensdag een nieuwe, conservatieve regering

    Op woensdag, een paar uur na zijn aantreden, kondigde de conservatieve minister van Binnenlandse Zaken, Alexander Dobrindt, aan dat de meeste migranten aan de grenzen zouden worden teruggestuurd, ‘met uitzondering van kwetsbare groepen zoals kinderen en zwangere vrouwen’. Hij zei dat hij een richtlijn introk die een van zijn voorgangers in 2015 had uitgevaardigd, op het hoogtepunt van Europa’s migratiecrisis.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Destijds had de conservatieve minister Thomas de Maizière de federale politie gevraagd ‘om de binnenkomst toe te staan van onderdanen van derde landen die geen documenten hebben die hun verblijf legitimeren en geen asielaanvraag hebben ingediend’. ‘Het doel van de regering is om Europa duidelijk te maken dat het Duitse beleid is veranderd’, benadrukt de Süddeutsche Zeitung. Het Beierse dagblad gelooft echter dat deze beslissing ‘kan leiden tot verhitte geschillen met buurlanden van Duitsland’: Berlijn heeft woensdag al een waarschuwing gekregen van buurland Polen, terwijl Zwitserland heeft gezegd dat het de beslissing ‘betreurt’.

  • Spaanse economie bloeit op dankzij migranten

    Spaanse economie bloeit op dankzij migranten

    Sinds Spanje zijn grenzen heeft opengesteld voor migranten, is de economie er hard op vooruitgegaan. Zo is het aantal mensen in de werkende leeftijd bijna twee keer zo groot als in andere West-Europese landen en kent Spanje momenteel het laagste werkloosheidsniveau sinds 2008.

    De bruisendste economie van Europa is de Spaanse. The Economist heeft de Spaanse economie in 2024 zelfs uitgeroepen tot de beste van de wereld, en dit is mede te danken aan het Spaanse migratiebeleid, dat volgens analytici opvallend verschilt van dat van andere landen.

    Dit verschil werd eind vorig jaar duidelijk toen Pedro Sánchez, de premier van Spanje, zich streng uitliet over migratie. Maar hij had een heel andere aanpak in gedachten dan Italië, Duitsland of Frankrijk. 

    ‘Spanje moet kiezen: willen we open en welvarend zijn, of arm en afgesloten?’ zei hij in oktober tegen het parlement. ‘Zo simpel is het.’

    Migratie is de enige realistische manier om de economie te doen groeien en de verzorgingsstaat te behouden

    Migratie is niet alleen een ethische kwestie, zei hij, maar ook – aangezien het land een van de laagste geboortecijfers van Europa heeft – de enige realistische manier om de economie te doen groeien en de verzorgingsstaat te behouden. 

    Maanden later blijken de cijfers ermee in te stemmen: de Spaanse economie groeide vorig jaar met 3,2 procent, een enorm verschil met de Duitse daling van 0,2 procent, en met de groei van Frankrijk en Italië, respectievelijk 1,1 en 0,5 procent. Spanje groeit ook sneller dan het Verenigd Koninkrijk, waarvan het bbp vorig jaar met 0,9 procent toenam, en dan Nederland, dat een groei van 0,8 procent zag. 

    Dit is vooral te danken aan migratie, zegt Javier Díaz-Giménez, docent economie aan de IESE Business School. ‘Dit is gebeurd dankzij veel toeristen en veel immigranten.’

    Qua toerisme was het in Spanje een recordjaar. Er kwamen 94 miljoen toeristen het land binnen – 10 procent meer dan het jaar daarvoor –, waardoor hotels, restaurants en andere diensten in de toeristensector veel wind in de zeilen kregen en er banen bij kwamen. Spanje heeft geprofiteerd van de hoge migratiecijfers en kent momenteel het laagste werkloosheidsniveau sinds 2008, deels doordat migranten de gaten in de arbeidsmarkt kunnen vullen die door de hoge vergrijzing zijn ontstaan. 

    Lage energieprijzen

    Er zijn ook andere factoren in het spel. Met veel windmolens en zonnepanelen houdt Spanje zijn energieprijzen laag, het coronaherstelplan heeft de economie versterkt en de socialistische regering ging in het rood om de pensioenen te kunnen verhogen en banen te creëren in de overheidssector. ‘Zo’n combinatie, daar kan bijna niemand tegenop,’ zegt Díaz-Giménez.

    Terwijl de strenge rechtse kijk op migratie de laatste jaren steeds meer mainstream werd, wezen analytici er al vlug op dat Spanje een andere koers vaart. ‘Immigratie draagt opmerkelijk veel bij aan hoe Spanje presteert,’ schreven economen van de bank J.P. Morgan onlangs in een rapport. ‘De nettomigratie in 2022 was de hoogste in tien jaar: bijna 750.000 mensen.’

    Het gevolg was dat het aantal mensen in de werkende leeftijd in Spanje bijna twee keer zo groot werd als die van andere West-Europese landen. Er kwamen vorig jaar 468.000 banen bij, waarvan er 409.000 door migranten of mensen met twee paspoorten werden gevuld. De meesten van hen komen uit Latijns-Amerika, maar er zijn er ook uit Europa en Afrika. ‘Volgens een analyse van de Spaanse centrale bank heeft migratie 20 procent bijgedragen aan de groei van bijna 3 procent van het bbp per inwoner’, aldus het rapport. 

    ‘Het is duidelijk dat migratie de economie positief beïnvloedt, mits die in goede banen wordt geleid’ 

    Dit Spaanse fenomeen vindt plaats op een moment dat Europa kampt met een hardnekkig dilemma. Rechtse en extreemrechtse politici steken elkaar naar de kroon met hun vijandige retoriek jegens migranten om maar zo veel mogelijk stemmen te krijgen, maar ondertussen daalt als gevolg van de vergrijzing het aantal mensen in de werkende leeftijd dat de pensioenen moet betalen en de verzorgingsstaat kan ondersteunen.  

    De afgelopen verkiezingscampagne in Duitsland heeft laten zien dat het heersende migratiesentiment tegen economische belangen ingaat. Sommige partijen riepen dat Duitse Syriërs terug moesten naar hun vaderland, terwijl uit een onderzoek van het IW, het Duits Economisch Instituut, blijkt dat 80.000 Syriërs werken in sectoren die met grote arbeidstekorten kampen, van de auto-industrie tot de tandheelkunde en de kinderopvang. 

    Dit onderzoek laat ook zien dat er 5000 Syrische artsen werkzaam zijn in het land, waardoor er ‘ernstige tekorten’ in de medische sector kunnen ontstaan als deze mensen terug zouden moeten. 

    Uit onderzoek in Europa en de VS is al lang geleden gebleken dat immigratie gunstig is voor de economie, aldus Jean-Christophe Dumont, hoofd internationale migratie bij de OESO. ‘Het is duidelijk dat migratie de economie positief beïnvloedt, mits die in goede banen wordt geleid.’ 

    Het is al heel lang bekend dat migratie op lange termijn bijdraagt aan de productiviteit en het inkomen per inwoner, zegt Dumont. Daarbij ‘dragen migranten in alle OESO-landen meer bij aan de samenleving en betalen ze meer inkomstenbelasting dan ze aan individuele uitkeringen ontvangen’.

    Integratie

    Het was te verwachten dat migratie de laatste jaren een grotere rol zou gaan spelen, aangezien de bevolking in OESO-landen daalt en mensen minder kinderen krijgen, zegt Dumont. ‘Maar de migratie moet goed worden geregeld,’ zegt hij erbij. De migranten moeten in de gelegenheid worden gesteld de lokale taal te leren, hun diploma’s moeten worden erkend en ze hebben huisvesting nodig. 

    Spanje, een van de landen in Europa waar de meeste migranten binnenkomen, heeft beloofd om integratie te bevorderen door onder andere de arbeidsmarkt toegankelijker te maken, zodat immigranten niet enkel slecht betaald en laaggeschoold werk kunnen krijgen, en door de administratieve rompslomp bij het aanvragen van een woning te verminderen.

    Dit laat zien hoe wankel het evenwicht is dat de regering moet zien te bewaren, aldus Rafael Doménech, hoofd economische analyse bij de Spaanse bank BBVA. 

    Hij waarschuwt dat het nog te vroeg is om een voorbeeld te nemen aan Spanje

    Dat Spanje zo openstaat voor immigratie ‘is zeker een voordeel en een grote kans, maar je moet er goed mee omgaan’, zegt Doménech. ‘Als dat niet gebeurt, kan dat tot grote ongelijkheid en spanningen leiden, die zouden kunnen ontaarden in sociale onrust of populisme,’ zegt hij. Hij wijst op de Spaanse woningcrisis als mogelijk pijnpunt. 

    Hij waarschuwt dat het nog te vroeg is om een voorbeeld te nemen aan Spanje, waar migranten in 1998 nog maar 2 procent van de bevolking uitmaakten, een cijfer dat in 20 jaar naar 15 procent is gestegen. ‘We moeten nog zien hoe dit uitpakt,’ zegt Doménech. Hij noemt Denemarken als voorbeeld, een land dat jarenlang redelijk openstond voor immigratie, maar waar rechtse partijen er een polariserend onderwerp van hebben gemaakt.  

    ‘Dit is nog maar het begin,’ zegt hij. ‘We moeten dit gesprek eigenlijk over vijf of tien jaar pas voeren, zodat we kunnen zien hoe het dan met Spanje gaat.’