Tag: Europese Unie

  • Zwitserland: regering blijft bij flexibele interpretatie van neutraliteit

    Zwitserland: regering blijft bij flexibele interpretatie van neutraliteit

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Aanklager ICC dient aanvraag in voor arrestatiebevel tegen Birmese juntaleider

    » Kamp-Trump maakt melding van bedreigingen tegen verschillende regeringsleden

    Mensen wilden het begrip steviger verankeren in de grondwet

    ‘Zwitserland past zijn neutraliteit flexibel toe en de Federale Raad wil niet van deze praktijk afwijken,’ vat Le Temps samen. Woensdag verwierp de Zwitserse regering een volksinitiatief uit soevereinistische kringen om de Zwitserse neutraliteit ‘steviger te verankeren in de grondwet van het land’.

    De initiatiefnemers, die dicht bij de nationalistische SVP [Schweizerische Volkspartei] staan, lanceerden de petitie in de context van de oorlog in Oekraïne, omdat ze zich verzetten tegen het feit dat Zwitserland de sancties van de Europese Unie tegen Rusland heeft overgenomen en dit als een ‘ernstige schending van de neutraliteit’ beschouwen.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Op woensdag was de Federale Raad van mening dat ‘het vastleggen van een strakke interpretatie van het concept neutraliteit in de federale grondwet niet in het belang van Zwitserland is en de bewegingsruimte van Zwitserland op het gebied van buitenlands beleid zou beperken’. Volgens de zeven Bondsraadsleden heeft een flexibele toepassing van de Zwitserse neutraliteit het land tot nu toe goede diensten bewezen en blijft deze essentieel voor de bescherming van zijn belangen.

  • Pro-Europese president Maia Sandu wint verkiezingen in Moldavië

    Pro-Europese president Maia Sandu wint verkiezingen in Moldavië

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Iran arresteert vrouw die halfnaakt protesteert tegen strenge kledingvoorschriften

    » Benyamin Netanyahu bezoekt Libanese grens, Hezbollah neemt Israël onder vuur

    Ze won 54,9 procent van de stemmen

    Twee weken na de verpletterende overwinning van de ja-stemmers in het referendum over de Europese Unie heeft Moldavië op zondag 3 november zijn pro-Europese president Maia Sandu herkozen. De overwinning was ‘na een gespannen tweede verkiezingsronde, die wordt gezien als een keuze tussen Europa en Rusland’, meldt BBC.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De 52-jarige kandidaat won 54,9 procent van de stemmen, volgens de bijna definitieve resultaten die zijn gepubliceerd door de verkiezingscommissie. Haar rivaal, Alexandr Stoianoglo, haalde 45 procent van de stemmen. Deze 57-jarige voormalige openbare aanklager, gesteund door de pro-Russische socialisten, had nauwere betrekkingen met Moskou beloofd.

  • EU: uitstoot van broeikasgassen in 2023 met 8,3 procent gedaald

    EU: uitstoot van broeikasgassen in 2023 met 8,3 procent gedaald

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Duitsland sluit Iraanse consulaten na executie van Iraans-Duitse dissident

    » Zeven doden in Israël door raketaanvallen van Hezbollah

    ’De weg naar energieneutraliteit is echter nog lang‘

    ’Dit is de grootste jaarlijkse daling in decennia, met uitzondering van 2020, toen Covid-19 leidde tot een emissiereductie van 9,8 procent‘, maakte de Europese Commissie donderdag bekend. De uitstoot van elektriciteitsproductie en verwarming is met 24 procent gedaald ten opzichte van 2022, mede dankzij de ontwikkeling van windturbines en zonnepanelen. Maar ’de weg naar energieneutraliteit is nog lang‘, merkt Le Soir op. Brussel wil deze klimaatdoelstelling tegen 2050 halen.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Een van de eerste taken van het nieuwe team van Ursula von der Leyen zal zijn om te onderhandelen over de doelstelling voor 2040, waarvoor de Commissie een vermindering van de uitstoot van broeikasgassen met 90 procent ten opzichte van 1990 bepleit. Maar rechts, de belangrijkste kracht in het Europees Parlement, heeft er een hard hoofd in dat dit cijfer zal worden gehaald.

  • EU gaat elektrische auto’s uit China belasten met 35 procent extra heffingen

    EU gaat elektrische auto’s uit China belasten met 35 procent extra heffingen

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Oekraïne mobiliseert 160.000 mannen om Russische opmars in te dammen

    » Gaza: Israëlische aanval in het noorden kost aan 93 mensen het leven

    Het doel is om gelijke concurrentievoorwaarden te creëren

    De Europese Commissie heeft dinsdag een verordening aangenomen die extra douanerechten oplegt aan elektrische auto’s uit China, die ervan worden beschuldigd oneerlijke concurrentie te stimuleren. Het besluit, dat geldt voor een periode van vijf jaar, werd dinsdagavond gepubliceerd in het Publicatieblad van de EU en treedt woensdag in werking. Het doel is om weer gelijke concurrentievoorwaarden te creëren om gelijke tred te houden met fabrikanten die ervan worden beschuldigd te profiteren van massale overheidssubsidies.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    China heeft al op het besluit gereageerd. ‘China keurt dit besluit niet goed en accepteert het evenmin. Het heeft een klacht ingediend bij het systeem voor geschillenbeslechting van de Wereldhandelsorganisatie’, aldus een woordvoerder van het Chinese ministerie van Handel dinsdag in een verklaring.

    ‘Voor de EU, en in het bijzonder voor Ursula von der Leyen, zendt deze affaire een sterk politiek signaal uit naar China. Daarmee zegt ze eigenlijk: “we kunnen jullie model van het voeden van overcapaciteit in staal, mineralen, productie en andere sectoren niet langer negeren”’, concludeert Politico.

  • EU stelt inwerkingtreding van haar anti-ontbossingswet uit

    EU stelt inwerkingtreding van haar anti-ontbossingswet uit

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Dominicaanse Republiek gaat 10.000 illegale migranten per week uitzetten

    » Schoonzoon van Nasrallah gedood bij Israëlische aanval in Damascus

    De wet zou in december dit jaar van kracht worden

    Op woensdag kondigde de EU haar voornemen aan om de inwerkingtreding van haar anti-ontbossingswet uit te stellen tot eind 2025. De beslissing van de Europese uitvoerende macht, die nog moet worden bekrachtigd door de lidstaten en het Europees Parlement, ‘volgt op maanden van druk vanuit de industrie en derde landen, die vragen om passende begeleiding om bedrijven te helpen de tekst correct te implementeren’, aldus Euronews.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De wet verbiedt het op de markt brengen in de EU van producten die afkomstig zijn van land dat na december 2020 is ontbost en zou december 2024 van kracht worden. Een aantal milieu-ngo’s vreest dat de vertraging in feite zal dienen om de tekst uit te hollen voordat deze van kracht wordt.

  • Draghi roept op tot extra investeringen om EU-economie op te krikken

    Draghi roept op tot extra investeringen om EU-economie op te krikken

    Lees ook het andere nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Letland: ‘Russische drone neergestort op NAVO-grondgebied’

    » Verenigd Koninkrijk: prinses Kate is klaar met chemotherapie

    Europa zou 800 miljard euro extra per jaar moeten investeren

    Maandag 9 september werd een ‘historisch’ en ‘langverwacht’ rapport gepubliceerd over hoe de economische achteruitgang van Europa een halt kan worden toegeroepen. Daarin zegt Mario Draghi, de voormalige voorzitter van de Europese Centrale Bank, dat het continent 800 miljard euro extra per jaar moet investeren om uit het dal van lage productiviteit en lage groei te klimmen.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Dit dal heeft ervoor gezorgd dat Europa achterop is geraakt bij de Verenigde Staten en China in de internationale pikorde, meldt Politico. ‘Draghi, die de eurozone op het hoogtepunt van de Griekse schuldencrisis in 2011 van de rand van de afgrond heeft gered, zegt dat er geen andere optie is dan radicale hervormingen door te voeren.’ De voormalige Italiaanse premier legde uit dat dit een ‘existentiële uitdaging’ is, aldus de politieke nieuwssite.

  • EU bereikt akkoord over regels voor platformwerkers zoals maaltijdbezorgers

    EU bereikt akkoord over regels voor platformwerkers zoals maaltijdbezorgers

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Oeganda: voormalig sekswerker helpt vrouwen met hiv in sloppenwijk van Kampala

    » Uitstoot van broeikasgas methaan door energiesector op recordhoogte

    Maaltijdbezorgers en taxichauffeurs krijgen betere rechtsbescherming

    Het heeft meer dan achthonderd dagen onderhandelen gekost, maar de Europese Unie heeft nieuwe regels voor platformwerk veiliggesteld nadat de lidstaten een akkoord hadden bereikt over minimale arbeidsvoorwaarden voor mensen die werken via digitale platforms. Dat schrijft Politico.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Lidstaten zijn vereist om rechtsbescherming voor platformwerkers, zoals maaltijdbezorgers en taxichauffeurs, in te voeren, maar mogen zelf de voorwaarden bepalen. Dit betekent niet dat platformwerkers in elk land zullen behandeld worden als werknemers, het aanvankelijke doel van de wet.

    ‘Het is niettemin een mijlpaal’, aldus Politico, aangezien het aantal platformwerkers dat door de wet betere arbeidsomstandigheden krijgt naar verwachting zal groeien van 28 miljoen in 2021 tot naar schatting 43 miljoen volgend jaar. De wet vereist ook dat digitale platforms transparanter zijn over de algoritmes die ze gebruiken en de werknemersgegevens beter beschermen.

  • Qatargate ontrafeld: de grootste corruptiezaak ooit in het Europees Parlement

    Qatargate ontrafeld: de grootste corruptiezaak ooit in het Europees Parlement

    Het bewijsmateriaal uit het onderzoek naar fraude binnen het Europees Parlement suggereert dat er meer dan driehonderd pogingen zijn gedaan om de Europese democratie te manipuleren. ‘Dit speelde zich jarenlang af en het werd niet ontdekt. Wat speelt er nog meer allemaal?’

    Politico heeft een grote hoeveelheid uitgelekte documenten ingezien van het politieonderzoek naar de grootste corruptiezaak die de EU in decennia heeft getroffen. Deze documenten onthullen de volledige omvang van het omkoopschandaal waar het Europees Parlement in verwikkeld is geraakt. Je zou ze de Qatargate-jaarverslagen kunnen noemen.

    De dossiers beweren dat de hoofdverdachten, onder wie voormalig lid van het Europees Parlement Pier Antonio Panzeri en zijn assistent Francesco Giorgi, vier jaar lang pogingen hebben gedaan om het Parlement, het belangrijkste democratische orgaan van de EU, en beleidsdebatten te manipuleren. Deze pogingen zijn in de documenten nauwkeurig vastgelegd. Volgens de dossiers ontvingen zij hiervoor ongeveer 4 miljoen euro van hun vermoedelijke opdrachtgevers in Qatar, Marokko en Mauritanië.

    Deze week is het precies een jaar geleden dat Panzeri, Giorgi en andere sleutelfiguren werden gearresteerd en het schandaal aan het licht kwam.. Het leidde tot een reeks schokkende invallen waarbij zakken met geld opdoken, evenals duistere verhalen over buitenlandse inmenging in het hart van de EU-democratie. 

    In de dossiers wordt een aantal activiteiten beschreven die grote invloed hebben op het functioneren van de Europese Unie. Zo staan er plannen in om zes parlementaire resoluties te torpederen waarin de mensenrechtensituatie in Qatar wordt veroordeeld. Een ander voorbeeld is de poging om visumvrij reizen tussen Doha en de EU mogelijk te maken. 

    Soldaten

    Er worden ook minder belangrijke zaken genoemd. Giorgi schreef in een van de documenten dat elk exemplaar dat in het Parlement was te vinden van een boek waarin kritiek op Qatar werd geleverd, zorgvuldig was ‘vernietigd’.

    Een van de documenten is een spreadsheet met acht tabbladen dat op Giorgi’s laptop werd gevonden na de inval in zijn flat in Brussel. Het is een lijst met ruim driehonderd opdrachten die de groep tussen 2018 en 2022 tegen flinke vergoedingen zou hebben uitgevoerd, met als doel om betrokkenen te beïnvloeden. Ze zouden hierbij hulp hebben gehad van een netwerk van medewerkers binnen het Parlement, die ze volgens de documenten hun ‘soldaten’ noemden.

    Tot nu toe zijn in het kader van het onderzoek vier huidige en voormalige leden van het Europees Parlement gearresteerd op verdenking van corruptie, witwassen en deelname aan een criminele organisatie. De verdachten zijn Panzeri, Giorgi en Eva Kaili, Giorgi’s partner, evenals een Brusselse topfunctionaris die van haar rol als vicevoorzitter van het Parlement werd ontheven toen het schandaal aan het licht kwam.

    Het onderzoeksteam vermoedt dat Panzeri en zijn netwerk het Parlement hebben gemanipuleerd namens Qatar en andere landen. Uit de documenten blijkt dat ze waarschijnlijk misbruik hebben gemaakt van de onwetendheid van veel buitenlandse ambtenaren op het gebied van EU-democratie.

    Giorgi vertelde aan de politie dat hij en zijn baas hun opdrachtgevers soms vertelden over kwesties waar ze eigenlijk in de praktijk geen invloed op hadden; volgens de documenten overdreef Panzeri de mate waarin hij het Parlement naar zijn hand kon zetten.

    Iemand anders, die anoniem wenst te blijven en inzage heeft in Giorgi’s juridische verdediging, zegt dat de spreadsheet niet kan worden gezien als bewijs van beïnvloeding. Volgens deze persoon was de lijst vooral bedoeld om Panzeri’s imago ten overstaan van zijn opdrachtgevers een ‘boost’ te geven.

    De documenten roepen ook vragen op over hoe dergelijke zaken zo lang onopgemerkt konden blijven

    Of ze nu het bewijs zijn van daadwerkelijke manipulatie of slechts een uit de hand gelopen pr-strategie, de ingevoerde spreadsheets bieden een unieke blik in de werking van het netwerk dat Panzeri, Giorgi en hun vermeende handlangers hebben opgezet en dat ze bestierden tot aan het politieonderzoek in 2022. De documenten roepen ook vragen op over hoe dergelijke zaken zo lang onopgemerkt konden blijven.

    Het schandaal kwam vorig jaar op 9 december aan het licht en is nu dus één jaar oud. Nu de documenten rondom Qatargate gepubliceerd zijn, zullen de ethische normen van de EU door alle nieuwe onthullingen opnieuw aan de kaak gesteld worden.

    De vermeende operaties omvatten: 

    De grote deal

    – Giorgi en Panzeri hadden met hun werk voor Qatar een duidelijk hoofddoel: ervoor zorgen dat Doha een overeenkomst met de EU zou kunnen sluiten voor visumvrij reizen. De deal kreeg in december 2022, enkele dagen voordat Giorgi en Panzeri werden gearresteerd, groen licht van de Commissie Burgerlijke Vrijheden van het Parlement. Sinds het schandaal aan het licht is gekomen, is een eindstemming over de deal uitgesteld.

    Het resultaat haalde de spreadsheet. Andere documenten op Giorgi’s laptop onthullen dat hij van plan was om de Qatari’s twee ‘actieplannen’ voor te leggen. Hij zou ze gedetailleerde instructies geven om de visumovereenkomst veilig te stellen, zoals met welke personen contact op te nemen en op welke plekken druk uit te oefenen.

    – Volgens Giorgi en Panzeri kon de visumovereenkomst alleen slagen als ze voor elkaar konden krijgen dat Europarlementariërs de Qatari’s niet langer zouden veroordelen voor de manier waarop ze arbeidsmigranten en journalisten behandelen. In zijn spreadsheet verklaart Giorgi dat hij zes parlementaire resoluties waarin Qatar veroordeeld werd, tussen juni 2021 en november 2022, heeft weten te ‘neutraliseren’. Uiteindelijk nam het Parlement op 24 november 2022 wel een resolutie aan waarin de mensenrechtensituatie in Qatar werd bekritiseerd.

    De manipulatie van parlementaire hoorzittingen

    – Terwijl Qatar zich voorbereidde op het WK voetbal, kwam er hevige kritiek op de uitbuiting van arbeidsmigranten. Giorgi schept in de spreadsheet op dat ze er tijdens een hoorzitting in april 2021, waarin een Qatarese ambtenaar werd ondervraagd, voor gezorgd hebben dat ‘de beeldvorming over de kwestie in het Parlement is veranderd’.

    – In februari 2020 maakten de verdachten gedetailleerde aantekeningen voor een aanstaand optreden van de Qatarese minister van Buitenlandse Zaken in de Commissie Buitenlandse Zaken van het Parlement. Ze zorgden er ook voor dat bepaalde leden van het Europees Parlement aanwezig zouden zijn voor ‘doelgerichte vragen’.

    Politieke aanvallen op rivalen van Qatar

    – Een operatie uit 2021 draaide bijvoorbeeld om Naser Al-Raisi, een hoge politiefunctionaris uit de Verenigde Arabische Emiraten, die op het punt stond de nieuwe voorzitter van Interpol te worden. De betrekkingen tussen Qatar en buurland VAE waren destijds gespannen en tussen 2017 en 2021 hadden de landen überhaupt geen diplomatieke banden. Net als veel politici en ngo’s in die tijd drong Panzeri’s vriendin, Europarlementariër Maria Arena, er bij EU-landen op aan om zich te verzetten tegen de benoeming van Al-Raisi. Panzeri en Giorgi claimden de eer voor Arena’s brief, maar het is onduidelijk of zij hier zelf weet van had. Arena’s advocaat vertelde aan Politico dat ze niet is aangeklaagd in het politieonderzoek en weigerde verder commentaar te geven.

    – Een andere operatie was gericht tegen Saoedi-Arabië, dat de diplomatieke en economische betrekkingen met Qatar had verbroken. Qatar betaalde Panzeri en Giorgi om een aantal acties uit te voeren. Zo verstuurden ze een reeks tweets en vertoonden ze films in verband met de moord op de Saoedische columnist Jamal Khashoggi, terwijl ze de Saoedische regering sterk veroordeelden voor de moord.

    Marokko en Mauritanië

    – Wat betreft het verdedigen van de Marokkaanse belangen waren Panzeri en Giorgi bijzonder trots op het feit dat ze een parlementaire resolutie tegen Algerije erdoor hadden gekregen, die Marokko volgens hen ten goede zou komen. 

    – Het team zegt ook geregeld te hebben dat een resolutie waarin Marokko wordt bekritiseerd voor zijn aanpak van een migratiecrisis in 2021 een ‘meer gematigde toon’ kreeg. De resolutie veroordeelde het feit dat Marokko de grenscontroles had versoepeld en tijdens een conflict met de Spaanse regering had toegestaan dat achtduizend migranten, onder wie niet-begeleide kinderen, overstaken naar Spaans grondgebied.

    – Volgens de documenten was het belangrijkste doel van Mauritanië om zijn publieke imago te verbeteren. In Giorgi’s spreadsheet staat dat de groep heeft geprobeerd te voorkomen dat een antislavernij-activist, die vijanden had gemaakt in de Mauritaanse regering, de prestigieuze Sacharovprijs voor mensenrechten van de EU zou winnen. 

    Nu de onthullende Qatargate-documenten gepubliceerd zijn, zal er in het Parlement waarschijnlijk weer fel gedebatteerd worden over de vraag of de wetgevende macht zelf wel genoeg heeft gedaan om soortgelijke misstanden in de toekomst te voorkomen. Het Parlement heeft als  reactie op het schandaal strengere procedures ingevoerd, maar veel ambtenaren in Brussel noemen de hervormingen op hun best halfslachtig.

    ‘Deze documenten laten zien dat dit een aanhoudende, meerjarige operatie is geweest om parlementaire procedures op slinkse wijze te beïnvloeden,’ zegt Nick Aiossa, waarnemend directeur van Transparency International EU. ‘Dit speelde zich jarenlang af, er waren veel mensen bij betrokken en het werd niet ontdekt. Wat speelt er nog meer allemaal?’

    ‘De reactie van het Parlement was zwak, karig en doet absoluut geen recht aan de ernst van het schandaal van afgelopen december,’ voegt Aiossa eraan toe.

    Fatsoenlijk proces

    Daniel Freund, een Europarlementariër namens de Duitse Groene Partij, verklaart in reactie op het onderzoek van Politico: ‘Het lijkt erop dat het schandaal nog veel groter is dan we tot nu toe wisten.’ Hij zegt dat het grootste probleem is dat het Parlement zelf geen intern onderzoek heeft gedaan naar de impact en de gevolgen van de vermeende beïnvloeding op de democratische activiteiten en beslissingen. 

    Freund: ‘Het lijkt erop dat je bepaalde beslissingen in het Parlement kunt kopen of op zijn minst beïnvloeden. In elk geval zijn er een paar voormalige leden van het Europees Parlement die iedereen ervan proberen te overtuigen dat dat bij hen mogelijk is.’

    ‘Het wordt steeds duidelijker dat ten minste een aantal procedures [in het Parlement] in het geding is,’ zegt Freund. ‘Nu moet er een fatsoenlijk proces komen binnen het Parlement, we moeten onderzoeken of dit gewoon opgeblazen onzin is van die twee… of dat het echt is. Hebben ze invloed gehad op een van deze procedures? Moeten we bepaalde beslissingen heroverwegen?’

    Volgens een woordvoerder van het Parlement kan de instelling geen intern onderzoek doen naar mogelijke criminele activiteiten. ‘Maar het Parlement kan wel onmiddellijk en volledig samenwerken met de bevoegde autoriteiten, en dat is wat we hebben gedaan.’ De woordvoerder voegt eraan toe dat Parlementsvoorzitter Roberta Metsola ‘het onderzoek persoonlijk heeft gefaciliteerd’ door ‘aanwezig te zijn bij de huiszoekingen van twee Belgische EP-leden (in december 2022 en in juli 2023), conform de Belgische grondwet. Dat is ongekend in de geschiedenis van het EP.’

    Na de eerste beschuldigingen van corruptie presenteerde Metsola veertien maatregelen om de firewalls van het Parlement te versterken en de transparantie te verbeteren. De wetgevende macht heeft bovendien in de Belgische rechtszaak een civiele aanklacht ingediend om ‘te ontdekken of er schade aan de EP-begroting is toegebracht door de activiteiten en om eventueel geld terug te vorderen’, zegt de woordvoerder.

    Volgens de documenten heeft Giorgi toegegeven dat hij bij de zwendel betrokken is geweest

    De Marokkaanse minister van Buitenlandse Zaken, die eerder ontkende dat het land betrokken is bij het schandaal, heeft niet gereageerd op meerdere verzoeken om commentaar van Politico. Ook Qatar ontkent zich te hebben gemengd in de democratie van de EU. Mauritanië heeft niet gereageerd op verschillende vragen per e-mail over vermeende betrokkenheid bij het schandaal. 

    Kaili zegt niets verkeerd te hebben gedaan. ‘Uit het onderzoek blijkt dat mevrouw Kaili nooit ten gunste van Marokko of Mauritanië heeft gesproken’, schrijft Kaili’s advocaat Michalis Dimitrakopoulos in een e-mail aan Politico. ‘Belgische geheime diensten benadrukken in onderzoeksdocumenten dat er geen bewijs is dat mevrouw Kaili betrokken was bij het netwerk, of dat ze geld heeft ontvangen.’

    Panzeri heeft schuld bekend in een schikking die hij in januari met de autoriteiten heeft getroffen. Volgens de documenten die Politico heeft ingezien, heeft Giorgi toegegeven dat hij bij de zwendel betrokken is geweest. De advocaten van de twee mannen weigerden commentaar te geven voor dit artikel.

  • Landbouwbeleid wordt hét thema bij komende Europese verkiezingen

    Landbouwbeleid wordt hét thema bij komende Europese verkiezingen

    Bij de komende Europese verkiezingen zal het landbouwbeleid een cruciale rol spelen. Boeren vinden dat ze veel moeten inleveren omwille van het klimaat, en dat terwijl Europa wereldwijd vooroploopt in de groene transitie.

    Op een bord bevestigd op een van de tractoren die de Brandenburger Tor in Berlijn belegeren, staat: ‘Geen boerderijen, geen voedsel, geen toekomst’. Dat is de reactie van de boeren op het beleid dat  Europa volgens hen moet veranderen in een uitgestrekte agrarische woestijn, overwoekerd met wild gras en woeste bossen. En dat allemaal om het dictaat uit te voeren van de ‘Farm to Fork’-strategie, die de kern vormt van de Green Deal voor Europa. Maar volgens de demonstranten is er zonder landbouw geen voedsel en zonder voedsel geen toekomst.

    De laatste golf van boerenprotesten begon in Saksen, trok door Berlijn en over de Champs-Élysées, zwol vervolgens aan in Nederland en bereikte zijn hoogtepunt bij het Berlaymontgebouw, het Brusselse hoofdkwartier van de Europese Commissie met Ursula von der Leyen als voorzitter.

    De eurocraten mogen dan het verhaal ophangen dat de protesten in Duitsland, Frankrijk en Nederland worden veroorzaakt door ‘lokale’ factoren, de leider van de Duitse boeren, Joachim Rukwied, denkt daar heel anders over: ‘We willen dat Olaf Scholz ons de belastingsteun voor diesel [voor landbouwvoertuigen] teruggeeft en de voertuigbelasting op tractors afschaft. Maar we willen ook dat Europa terugkomt op de Farm to Fork-strategie en stopt met het straffen van de boeren.’

    Verkiezingen

    In juni kiezen de Europese burgers de leden van het Europees Parlement. Bij die verkiezingen zal de landbouw een belangrijke rol spelen: de machtsverdeling op het oude continent zou weleens op zijn kop kunnen worden gezet door kiezers op het platteland. Dit is al gebeurd in Nederland, en het gaat ook gebeuren in Duitsland, waar de CDU altijd de partij van het platteland is geweest, maar waar in het hele oosten – het epicentrum van deze protestbeweging – Alternative für Deutschland in de peilingen ver voorligt op alle andere partijen.

    De machtsverdeling op het oude continent zou weleens op zijn kop kunnen worden gezet door kiezers op het platteland

    De kwestie van de boeren zal ook in Frankrijk een belangrijk thema zijn. Daar moet de regering beloften doen om te voorkomen dat de boeren massaal overlopen naar Marine Le Pen. 

    De Franse boeren laten flink van zich horen. Ze hebben dan ook aardig wat redenen gevonden om Europa te haten: het keurslijf dat het hun oplegt, de traagheid van de GLB-subsidies [Gemeenschappelijk landbouwbeleid], de invoer van producten van buiten Europa die zwaar drukken op de prijzen en de gunsten die de Europese Commissie volgens hen verleent aan supermarkten en multinationals.

    Opkomst van rechts

    In vrijwel heel Europa is er op het platteland sprake van een hang naar rechts en wordt er geprotesteerd. Zoals in Hongarije, waar Viktor Orbán inspeelt op het ongenoegen van graanboeren die de import uit Oekraïne willen blokkeren, net als in Slowakije en Polen. Maar het verzet leeft ook sterk in België, waar de beweging die openlijk het Europese veeteeltbeleid aanvecht al sinds maart haar stem laat horen. Hetzelfde geldt voor Nederland, waar op last van de voormalige regering-Rutte en in overleg met Brussel 30 miljoen runderen, varkens en kippen moeten worden afgemaakt en 11 200 boerenbedrijven moeten sluiten.

    Volgens een nieuwe peiling van Europe Elects zal deze tractorrevolutie zwaar wegen bij de stembusgang: de groene partijen zouden nog slechts 49 zetels in het Europees Parlement overhouden, tegenover 74 op dit moment. Maar de grootste klap zullen ze ongetwijfeld in Duitsland, in hun eigen bastion, moeten incasseren: de Duitse Groenen zullen waarschijnlijk dalen van 24 procent naar 13 procent van de stemmen. Zoals Melanie Vogel, de covoorzitter van de Europese Groene Partij, onlangs zei op het partijcongres in Wenen: ‘Het grootste politieke risico voor de Groenen is de opkomst van rechtse coalities in de regering van de lidstaten.’ 

    Misschien komt dat doordat het groene dogma een beetje te ver lijkt te zijn doorgeschoten. Dat is ook de mening van een groene hardliner die nu probeert zijn zetel te redden: Cem Özdemir, de Duitse minister van Landbouw. Hij was de eerste die het zei: je kunt geen 300 hectare bewerken met elektrische tractoren, dus je kunt niet zonder diesel. En: we kunnen geen Europa willen dat importeert in plaats van produceert. Maar zijn belangrijkste strijd is ongetwijfeld die voor de jaarlijkse rotatie van graangewassen.

    Volgens GLMC-norm 7 (Goede landbouw- en milieuconditie) mag, om de biodiversiteit te bevorderen, eenzelfde gewas – zoals tarwe – niet meer dan twee jaar achter elkaar op één deel van de landbouwgrond worden verbouwd. Kort gezegd betekent dit dat Duitsland zal moeten stoppen met het verbouwen van miljoenen hectaren tarwe per jaar, net als Frankrijk, de grootste producent van zachte tarwe in de Europese Unie, en Italië, de grootste producent van harde tarwe in Europa. Als gevolg hiervan zullen we onze import moeten verdubbelen uit landen die zich niet aan dezelfde regels houden als wij.

    Volgens GLMC-norm 7 mag eenzelfde gewas niet meer dan twee jaar achtereen op één deel van de landbouwgrond worden verbouwd

    Bij deze verplichting om met de gewassen te variëren komt nog de Farm to Fork-strategie, die voorschrijft om 10 procent van de landbouwgrond niet langer te gebruiken voor akkerbouw, een kwart van de grond te gebruiken voor biologische landbouw, het gebruik van pesticiden te halveren en het gebruik van kunstmest tegen 2030 met 20 procent te hebben verminderd en tegen 2050 geheel te hebben afgeschaft. Allemaal doelstellingen die de Europese landbouw ernstig in gevaar dreigen te brengen.

    De weg die Europa inslaat is dus bijzonder riskant, en dat wordt ook bevestigd door een dossier van Divulga. Dit grote Europese landbouwonderzoekscentrum heeft de schattingen van drie vooraanstaande onderzoeksinstituten gebundeld – het Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek van de Europese Unie, de Wageningen Universiteit in Nederland en het Amerikaanse ministerie van Landbouw – die de impact van de Farm to Fork-strategie op de landbouwproductie van Europa hebben bestudeerd. Volgens het onderzoek stevent Europa af op een daling van de graanproductie met 10 à 20 procent, een stijging van de import van citrusvruchten met 93 procent en een stijging van de maïsimport van ruim 209 procent. De prijzen zullen volgens het onderzoek ook enorm omhooggaan: het voorziet een stijging van 24 procent voor rundvlees, 43 procent voor varkensvlees en 42 procent voor olie en wijn. En als klap op de vuurpijl: een exportdaling van 30 procentpunt.

    Nog geen 1 procent

    Vanaf een tractor gezien gaat het de verkeerde kant op met Europa. En dat alles in naam van het veronderstelde terugdringen van de broeikasgassen. Maar het is een feit dat de uitstoot van de Europese landbouw slechts 10,4 procent bedraagt van de totale uitstoot van Europa, dat op zijn beurt verantwoordelijk is voor ongeveer 9 procent van de totale uitstoot van de planeet. Willen we de Europese landbouw dan lamleggen om op te treden tegen nog geen 1 procent van de wereldwijde uitstoot?

    Felice Adinolfi, professor aan de Universiteit van Bologna en directeur van Divulga, is pessimistisch: ‘Europa dreigt er alleen voor te staan in de wedloop om een groene transitie in de landbouw.’ En de cijfers geven hem gelijk. Brazilië is onze grootste leverancier van agrovoedingsmiddelen (ter waarde van 9 miljard euro in één jaar), gevolgd door de Verenigde Staten (6 miljard euro) en China (2,6 miljard euro). Deze drie landen zijn samen goed voor 27 procent van de wereldwijde landbouwemissies, die van 1990 tot 2019 met 15 procent zijn gestegen. Europa is de enige die zijn uitstoot heeft verminderd, met 18,5 procent.

    ‘Europa dreigt er alleen voor te staan in de wedloop om een groene transitie in de landbouw’

    Adinolfi en zijn collega’s luiden daarom de noodklok: ‘De verzamelde gegevens vertellen ons dat het verbouwen van een hectare soja of het produceren van een kilo vlees in Europa vandaag de dag veel duurzamer is dan waar ook ter wereld. Daarom zijn wederzijdse milieu- en sociale verplichtingen essentieel als het Europese initiatief om de klimaatcrisis te bestrijden zijn vruchten wil afwerpen, en geen boemerangeffect wil hebben.’ Maar de negatieve gevolgen zijn er, en die zijn al duidelijk zichtbaar.

  • Thomas Piketty: ‘Zonder duidelijk doel loopt de Europese Unie vast’

    Thomas Piketty: ‘Zonder duidelijk doel loopt de Europese Unie vast’

    Met de dood van Jacques Delors eind 2023 slaat Europa een bladzijde om in zijn geschiedenis. Tijd dat we een kritische balans opmaken en lessen trekken voor de EU-verkiezingen in juni, schrijft Thomas Piketty.

    De Europese Akte (1986) met vrij verkeer van goederen en diensten, de Europese richtlijn (1988) over de liberalisering van kapitaalstromen, het Verdrag van Maastricht (1992): het is een understatement om te zeggen dat het Europa dat we nu kennen in de tijd van Jacques Delors, toen voorzitter van de Europese Commissie, is gevormd. Vooral het Verdrag van Maastricht is fundamenteel. Het vormde de Europese Economische Gemeenschap om tot één Unie. En het introduceerde één gemeenschappelijke munt: de euro werd in 1999 van kracht in de financiële sector en in 2002 beschikbaar voor particulieren.

    De daaropvolgende Europese Grondwet (2005) werd per referendum verworpen in Nederland (61,54 procent tegen) en Frankrijk (54,67 procent tegen). Het werd vervolgens met parlementaire middelen alsnog ingevoerd in de vorm van het Verdrag van Lissabon (2007), maar het kende eigenlijk geen grote nieuwigheden – het verdrag consolideerde vooral enkele cruciale besluiten die al tussen 1986 en 1992 waren genomen. Het begrotingsverdrag van 2012 scherpte criteria aan inzake schulden en tekorten, wederom zonder centrale innovatie.

    Verwaarloosde kwestie

    Wie wil begrijpen wat er op het spel stond in de Europese onderhandelingen die tussen 1985 en 1995 zijn gevoerd, leest het naslagwerk dat Rawi Abdelal in 2007 publiceerde (Capital rules. The construction of global finance). Gebaseerd op tientallen diepgaande interviews met de belangrijkste politieke spelers en hoge Europese functionarissen uit die tijd, in het bijzonder Jacques Delors, analyseert Abdelal met finesse de toekomstvisies en de onderhandelingsmarges van alle betrokken partijen.

    Samenvattend kunnen we stellen dat de Franse socialisten destijds erop gokten dat de euro en de Europese Centrale Bank (ECB), een machtige federale instelling die haar beslissingen bij meerderheid van stemmen neemt, uiteindelijk de creatie van een Europese publieke macht mogelijk zou maken. Die zou in staat zijn om de economische krachten effectiever te reguleren dan de linkse regering die sinds 1981 in Frankrijk aan de macht was.

    Om dit resultaat te bereiken, gaven de Franse socialisten gehoor aan de centrale eis van de Duitse christendemocraten. Die pleitten voor een liberalisering van de kapitaalstromen zonder enige publieke regulering, én zonder enige gemeenschappelijke belastingheffing. Een cruciale kwestie, die grotendeels werd verwaarloosd door François Mitterrand en Jacques Delors tijdens de onderhandelingen. Daarmee was de basis voor een compromis gelegd.

    Meederheidsbesluiten

    Dertig jaar later zijn de resultaten van deze innovaties genuanceerd. Enerzijds speelde de ECB een centrale rol bij het voorkomen van een ineenstorting na de financiële crisis van 2008 en de coronapandemie. Na aanvankelijke fouten tijdens de Griekse crisis, stelden meerderheidsbesluiten de ECB in staat om nationale veto’s – met name Duitsland – terzijde te schuiven, om snel en effectief aanzienlijke bedragen te mobiliseren om de Europese economie te stabiliseren en de crisis terug te dringen.

    ‘De Europese regels voor vrij verkeer van kapitaal bleken zo extreem dat zelfs het IMF ervoor terugschrok’

    Niemand weet wat er zou zijn gebeurd zonder gemeenschappelijke munt. Het is duidelijk dat de euroloze Scandinavische landen het niet zo slecht hebben gedaan. Toch stelt geen enkele geloofwaardige politicus vandaag een terugkeer naar de Franse franc of Nederlandse gulden voor.

    Aan de andere kant begrijpt iedereen dat geldschepping niet alle problemen oplost. Centrale banken zijn vooral bereid om banken en bankiers te redden, in plaats van investeringen in onderwijs, gezondheidszorg of het klimaat toe te staan. Daarmee dragen ze bij aan het concentreren van de rijkdom, aangezien de rijksten profiteren van de groei van aandelenmarkten die mogelijk gemaakt is door aandelenterugkoop, terwijl de inflatie het spaargeld van de armsten wegvaagt.

    Parlementaire unie

    De Europese regels voor vrij kapitaalverkeer uit 1992 bleken zo extreem en destabiliserend dat zelfs het IMF na de Aziatische crisis van 1997 en de crisis van 2008 besloot bepaalde controles op kapitaal voor kortetermijnstromen opnieuw in te voeren. De Europese regels dragen daarnaast bij aan het verergeren van belastingdumping: eindeloze verlagingen van bedrijfsbelastingen, ontwikkeling van belastingparadijzen en structurele onderbelasting van miljardairs en multimiljonairs.

    Hoe moeten we nu omgaan met dit complexe, Europese erfgoed? Ten eerste moeten we tot doel stellen dat zich binnen de EU een harde kern van landen vormt, die bij meerderheid besluiten kan nemen over belastingtechnische, begrotings- en milieu-aangelegenheden. Zelfs als deze ‘Europese Parlementaire Unie’ niet onmiddellijk het levenslicht ziet, moet zij een centraal doel blijven om naar te streven.

    Landen zullen, in afwachting van het vinden van een compromis, substantiële unilaterale maatregelen moeten nemen om intra-Europese en buiten-Europese fiscale, sociale en ecologische dumping tegen te gaan. Dit zal complexe maar overkomelijke crises veroorzaken, maar dit is onvermijdelijk als we aan de huidige blokkades willen ontsnappen.

  • Geert Wilders is de ergste nachtmerrie van de EU

    Geert Wilders is de ergste nachtmerrie van de EU

    Een nexit is hoogstonwaarschijnlijk, maar alles wijst erop dat Geert Wilders het de EU niet bepaald makkelijk gaat maken. ‘Een zetel voor Wilders aan tafel bij een EU-top, naast andere extreemrechtse en nationalistische leiders die al in functie zijn, zal de dynamiek veranderen.’

    Eén zin in het opruiende verhaal dat Geert Wilders de Nederlandse kiezers vertelde, zal Brussel meer dan wat dan ook de stuipen op het lijf hebben gejaagd: een referendum over het verlaten van de EU. Zeven jaar nadat de Britten voor brexit stemden, is een stemming over een zogeheten nexit een kernpunt in het programma waarmee de extreemrechtse leider Nederland uiteindelijk aan zijn zijde kreeg. 

    En hoewel Wilders zijn anti-islamretoriek de afgelopen weken heeft afgezwakt, zijn er geen tekenen dat hij na zijn schokkende verkiezingsoverwinning van plan is zijn Euroscepsis af te zwakken. Ook al zouden de Nederlandse kiezers zich niet laten overhalen om de Britten te volgen en de EU te verlaten – hetgeen volgens de peilingen waarschijnlijk is –, dan nog wijst alles erop dat een regering onder leiding van Wilders in Den Haag een nachtmerrie zal zijn voor Brussel.

    Een zetel voor Wilders aan tafel bij een EU-top, naast andere extreemrechtse en nationalistische leiders die al in functie zijn, zal de dynamiek veranderen. Plotseling zal beleid op allerlei vlakken, van klimaatmaatregelen tot hervorming van de EU en wapens voor Oekraïne, ter discussie komen te staan en mogelijk zelfs worden teruggedraaid. 

    Sinds de bekendmaking van de exitpolls hebben andere centrumrechtse partijen niet uitgesloten een coalitie te vormen met Wilders, die als duidelijke winnaar uit de bus is gekomen. Dit ondanks het feit dat hij de afgelopen tien jaar door centrumpartijen buiten de deur is gehouden. Van zijn kant lijkt de zestigjarige oudgediende er alles aan gelegen om deze keer zelf aan de touwtjes te trekken. 

    Explicieter

    Sinds Dilan Yeşilgöz – de opvolger van Mark Rutte als VVD-leider – vroeg in de campagne aangaf dat ze mogelijk coalitiebesprekingen met Wilders zou willen aangaan, heeft de extreemrechtse leider er hard aan gewerkt om redelijker over te komen. Hij zwakte een aantal van zijn meest uitgesproken standpunten af – met name over de islam, zoals een verbod op moskeeën – vanuit de argumentatie dat er grotere prioriteiten zijn om op te lossen. 

    Op woensdagavond, toen de resultaten binnenkwamen, was Wilders explicieter: ‘Ik begrijp heel goed dat partijen niet in een regering willen zitten met een partij die ongrondwettelijke maatregelen wil,’ zei hij. ‘Dus we gaan het niet hebben over moskeeën, korans en islamitische scholen.’

    Zelfs als Wilders bereid is om zijn eis voor een EU-referendum te laten vallen in ruil voor macht, zal zijn overwinning nog een siddering door EU-instellingen teweegbrengen. En mochten centristische partijen zich verenigen om Wilders – opnieuw – buiten de deur te houden, dan zullen ze dat later wellicht moeten bekopen met boze Nederlandse kiezers. Brexitcheerleader Nigel Farage heeft in het Verenigd Koninkrijk laten zien dat je niet aan de macht hoeft te zijn om grote invloed uit te oefenen.

    In de overwinningstoespraak beloofde Wilders de – zoals hij het noemt – ‘asieltsunami’ in Nederland, aan te pakken

    Migratie was een dominant thema tijdens deze Nederlandse verkiezingen. Voor EU-politici blijft het een prangende kwestie. Naarmate het aantal migranten blijft stijgen, neemt ook de steun voor extreemrechtse partijen in veel Europese landen toe. In Italië verkreeg Giorgia Meloni vorig jaar de macht met haar Fratelli d’Italia. In Frankrijk blijft het Rassemblement National van Marine Le Pen een grote partij, die op de tweede plaats staat in de peilingen. In Duitsland is Alternative für Deutschland de afgelopen maanden eveneens naar de tweede plaats gestegen. 

    In zijn overwinningstoespraak beloofde Wilders de – zoals hij het noemt – ‘asieltsunami’ die Nederland treft, aan te pakken. 

    ‘De belangrijkste redenen waarom kiezers bij deze verkiezingen op Wilders stemden, zijn zijn anti-immigratieagenda, gevolgd door zijn standpunten over de crisis rond de kosten van het levensonderhoud en zijn standpunt over gezondheidszorg,’ zegt Sarah de Lange, hoogleraar Politiek aan de Universiteit van Amsterdam. Mainstreampartijen ‘legitimeerden Wilders’ door immigratie tot een belangrijk onderwerp te maken, aldus De Lange. ‘Kiezers dachten misschien: Als het daarom gaat, waarom dan niet op het origineel stemmen in plaats van op een kopie?’

    Voor links is het lichtpunt in Nederland de sterke opkomst van een goed georganiseerde alliantie tussen de PvdA en Groen Links. Frans Timmermans, voormalig vicevoorzitter van de Europese Commissie, kreeg veel steun. Maar zelfs met hun gezamenlijke verkiezingslijst was Wilders niet te verslaan. 

    Volgend jaar juni zijn er in de 27 EU-landen verkiezingen voor het Europees Parlement. Op dezelfde dag dat de Europarlementariërs worden gekozen, zijn er in België algemene verkiezingen. De extreemrechtse leider van Vlaams Belang, Tom Van Grieken, die eveneens een grote doorbraak verwacht, feliciteerde Wilders: ‘Partijen als de onze in heel Europa in opkomst,’ aldus zijn woorden.

    Ook de Hongaarse premier Viktor Orbán vierde feest: ‘Er waait een wind van verandering!’

  • De uitbreiding van de Europese Unie: tot hoe ver kunnen we gaan?

    De uitbreiding van de Europese Unie: tot hoe ver kunnen we gaan?

    Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week kijken we naar de Europese Unie. Een hele rits landen staan in de rij om lid te worden, maar is dat wel een goed idee? En wat moeten zij doen om lid te worden?

    Dit artikel verscheen woensdag in de nieuwsbrief Buiten de grenzen, exclusief voor abonnees. Wil je elke week op de hoogte blijven? Neem dan een (proef)abonnement – al vanaf €5 per maand – op 360 Magazine en abonneer je op de nieuwsbrieven.

    Welke landen willen lid worden van de Europese Unie?

    Op 8 november presenteert de Europese Commissie haar jaarlijkse uitbreidingsverslag, waarin landen die lid willen worden van de Europese Unie, te horen krijgen wat ze moeten doen om dat te bereiken.

    ‘Het uitbreidingsrapport is enorm’, schrijft Radio Free Europe, ‘met beoordelingen van tien landen: Albanië, Bosnië-Herzegovina, Georgië, Kosovo, Moldavië, Montenegro, Noord-Macedonië, Servië, Turkije en Oekraïne’.

    Een lange lijst inderdaad, en ieder land bevindt zich op een ander punt op de lange weg naar het EU-lidmaatschap. ‘Er zijn berichten dat de Europese Commissie naar aanleiding van het rapport zal aanbevelen om Georgië de officiële status van kandidaat-lidstaat te geven’, schrijft The Guardian. ‘Alle ogen zullen echter gericht zijn op Oekraïne en Moldavië, die in juni 2022 de status van kandidaat-lidstaat kregen.’

    Ook wordt verwacht dat er nieuws naar buiten komt over Bosnië. De andere landen zullen waarschijnlijk te horen krijgen waar zij nog aan moeten werken, als ze dichter bij het Europese lidmaatschap willen komen. Zo zitten Noord-Macedonië en Turkije al langer in de wachtkamer. Voor deze kandidaten staat er veel op het spel. Europese subsidies, handelsverdragen, open grenzen, academische samenwerkingen: wie lid wordt van de EU, wordt lid van een exclusieve club.

    ANP 482260587
    De voorzitter van de Europese Raad, Charles Michel, en de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, tijdens een persconferentie over de uitbreiding van de EU. – © Kenzo Tribouillard / AFP

    ‘Men moet wel voldoen aan de voorwaarden en eisen van de Unie’, schrijft Eurozine. ‘De lidstaten geven delen van hun soevereiniteit op. Ze delegeren aanzienlijke beslissingsbevoegdheden aan de EU en accepteren het Europese Hof van Justitie als hoogste arbiter. Ze maken deel uit van de Europese interne markt, een uitgestrekt gebied waarbinnen goederen, diensten, mensen en kapitaal ongehinderd de nationale grenzen kunnen passeren. Dit wordt mogelijk gemaakt door bijna 100.000 pagina’s EU-wetgeving, die bindend is voor alle lidstaten.’

    ‘Hoe de onderhandelingen met deze aspirant-leden verlopen, zal duidelijk maken of de EU de naoorlogse visie van haar oprichters kan waarmaken, of dat haar interne tekortkomingen de overhand hebben gekregen’, schrijft Bloomberg. ‘De laatste grote uitbreidingsronde van de EU vond bijna twintig jaar geleden plaats, toen de EU tien voormalig communistische landen opnam. Het was een transformatie.’

    De vraag is: moet Europa zich blijven uitbreiden, of is het tijd om een stop te zetten op de verdere groei en aspirant-leden de harde waarheid te vertellen dat zij niet langer welkom zijn?

    Waarom moet de Europese Unie zich uitbreiden?

    De EU is sinds de oprichting uitgegroeid tot een orgaan met 27 lidstaten. Momenteel willen tien landen lid worden. Veel van hen willen dat al een tijdje, maar sinds ruim een jaar is het toelatingsproces urgent geworden.

    Europarlementariër Siegfried Muresan noemt in Euractiv het mogelijke lidmaatschap van Moldavië als goed voorbeeld van waarom de huidige geopolitieke situatie vraagt om uitbreiding van de EU. De vele kandidaat-landen op de Balkan zouden mogelijk in de Russische invloedssfeer terecht kunnen komen als de EU ze laat vallen.

    ‘Het openen van toetredingsonderhandelingen tussen de EU en Moldavië is een belangrijk politiek signaal nu de oorlog tegen Oekraïne de veiligheid van de hele regio aantast’, schrijft Muresan. ‘Moldavië is een directe buur van de EU én een directe buur van Oekraïne. Het zou voor alle EU-leden nadelig zijn als Poetin, naast dictator Loekasjenka in Belarus, een bondgenoot aan de macht zou hebben in de Republiek Moldavië.’

    ANP 482508299
    Een pro-Europese demonstratie in Polen, vlak voor de verkiezingen daar. – © Jaap Arriens / ANP

    ‘Ruim een decennium lang leken de ooit ambitieuze uitbreidingsplannen van de EU hun aantrekkingskracht voor de Europese bevolking te hebben verloren en werden ze op de plank gelegd’, schrijft Balkan Insight. ‘Toen kwam de Russische aanval op Oekraïne, een dramatisch moment voor Europa die een nieuwe impuls vormde voor een uitbreiding van de EU. Het politieke momentum is er en de belangstelling voor uitbreiding is terug. Er is bovendien een grote kans om de Unie niet alleen uit te breiden, maar ook fundamenteel te hervormen.’

    Een groep experts onderzocht hoe de EU hervormd moest worden, nu het zich verder wil uitbreiden, schrijft Financial Times. ‘Ze willen dat zowel de EU als de kandidaat-lidstaten zich ertoe verbinden om tegen 2030 klaar te zijn voor uitbreiding. Ze willen de EU-besluitvorming stroomlijnen, met name door meer gemeenschappelijke uitgaven en meer stemmingen met gekwalificeerde meerderheid [zonder vetorecht]. Dat geldt idealiter voor alle EU-besluiten, behalve constitutionele, inclusief begrotingszaken. Ze willen een grotere EU-begroting. Ze willen een krachtig anticorruptiebureau dat toezichthoudt op de EU-instellingen zelf. En ze willen het makkelijker maken om financiering in te houden en stemrecht op te schorten bij schendingen van de rechtsstaat.’

    De combinatie van uitbreiden en hervormen werd eerder deze maand ook genoemd door de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Annalena Baerbock. ‘We moeten af van de situatie waarin mensen geloven dat toetreding een of-ofding is’, citeert Politico. ‘We moeten ervoor zorgen dat mensen in deze kandidaat-landen, vooral jongeren, de kans krijgen om in een vroeg stadium te kunnen profiteren van de voordelen van de Europese Unie, zelfs voordat hun land volwaardig lid wordt.’ Als voorbeelden noemde ze versoepeling van visaprocedures, studieprogramma’s en cultuurprogramma’s.

    Ook de president van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, noemde in een toespraak in september de noodzaak tot hervomring. ‘In een wereld waar grootte en gewicht ertoe doen, is [een uitbreiding] duidelijk in het strategisch belang van Europa,’ citeert Al Jazeera. ‘We moeten nadenken over hoe onze instellingen moeten werken – hoe het [Europees] Parlement en de Commissie eruit moeten zien. We moeten de toekomst van onze begroting bespreken – wat we willen financieren en hoe we dat gaan doen.’

    Wat is er tegen verdere uitbreiding in te brengen?

    Landen verwelkomen puur om te voorkomen dat het in de armen van Rusland valt, of omdat groter nu eenmaal sterker is, of omdat het past in de geest van de oprichters van de EU, daar valt wat tegen in te brengen. Allereerst zijn er de kosten. WION schreef dat indien negen landen, waaronder Oekraïne, lid worden van de EU, ‘dit de huidige leden meer dan 256 miljard euro gaat kosten. Dit zou betekenen dat door de uitbreiding van de EU veel landen die nu netto financiële voordelen hebben van de EU, veranderen in netto betalers’, schrijft de website. ‘Alle lidstaten zullen meer moeten betalen voor en minder ontvangen uit de EU-begroting.’

    ANP 483323956
    De Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy en de voorzitter van de Europese Commissie Ursula von der Leyen eerder deze maand in Kyiv, in een gesprek over toetreding tot de EU. – © Efrem Lukatsky / AP

    Linas Linkevicius, voormalig minister van Buitenlands Zaken en Defensie van Litouwen, schrijft in een artikel voor denktank Carnegie Europe dat de EU eerst aan zichzelf moet denken, voordat het aan anderen denkt. ‘Een EU die wordt verscheurd door interne meningsverschillen en inconsistenties, is niet in staat om een sterk principieel standpunt, een gemeenschappelijk beleid te formuleren’, schrijft hij.

    The Week gaat dieper in op de onderlinge verschillen, die nu al voor zoveel onrust zorgen dat verdere uitbreiding misschien op een laag pitje moet worden gezet. ‘De toevoeging van toekomstige nieuwe lidstaten en hun economische sterke en zwakke punten zorgen nu al voor de nodige ontevredenheid in sommige EU-leden. Het blok heeft voortdurend problemen met de Poolse en Hongaarse houding ten opzichte van de binnenlandse rechtsorde, inclusief eerlijke verkiezingen en een onafhankelijke rechterlijke macht.’

    Een ander argument tegen uitbreiding is de onvermijdelijke migratie van oost naar west die deze met zich mee zou brengen, schrijft de econoom Philip Pilkington op het blog Unherd. ‘Of we openen de deur en groeien, of we sluiten hem en stagneren’, schrijft hij. ‘Als we voor de eerste optie kiezen, zullen er ongetwijfeld gevolgen zijn in de vorm van populisme, dat we nu al zo veel aantreffen in de westerse landen.’

    Lees ook:

  • Mahsa Amini krijgt postuum belangrijke Europese mensenrechtenprijs

    Mahsa Amini krijgt postuum belangrijke Europese mensenrechtenprijs

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Westerse landen adviseren burgers Libanon te verlaten

    » Voormalig advocaat Trump bekent schuld in rechtszaak verkiezingsfraude

    De dood van Amini zorgde voor een golf van protesten in Iran

    Mahsa Amini, de 22-jarige Koerdisch-Iraanse vrouw wiens dood een golf van protesten in Iran op gang bracht, heeft de Sacharovprijs, de hoogste mensenrechtenprijs van de Europese Unie, gekregen. Dat meldt Deutsche Welle. Volgens de voorzitter van het Europees Parlement, Roberta Metsola, verdedigde zij ‘mensenrechten en fundamentele vrijheden’.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    ‘De wereld heeft het gezang ‘Vrouwen, Leven, Vrijheid’ gehoord. Drie woorden die een verzamelnaam zijn geworden voor iedereen die opkomt voor gelijkheid, waardigheid en vrijheid in Iran,’ zei Metsola. Amini werd vorig jaar in Teheran gearresteerd door de Iraanse zedenpolitie, omdat ze zich niet aan de hijab-regels van het land zou hebben gehouden. Drie dagen later overleed ze.

    Ooggetuigen zeiden dat Amini werd geslagen werd toen ze een politiebusje instapte. Ze raakte daarna in coma. De Iraanse autoriteiten hebben altijd alle de verantwoordelijkheid ontkend en schreven Amini’s dood toe aan een hartaanval.

    Lees ook:

  • De EU moet zoeken naar nieuwe partners in Azië nu de Chinese economie stagneert

    De EU moet zoeken naar nieuwe partners in Azië nu de Chinese economie stagneert

    China is niet meer de groeimotor van de wereld, maar als de EU openstaat voor nieuwe handelspartners hoeft dat geen grote impact te hebben op de Europese economie, aldus Alicia García Herrero, hoofdeconoom bij investeringsbank Natixis. ‘Het is zaak zo snel mogelijk toenadering te zoeken tot opkomend Azië.’

    Al meer dan drie decennia levert China de grootste bijdrage aan de wereldwijde groei van de economie. Tijdens de crisis van 2008, terwijl de economieën van de Verenigde Staten en Europa instortten, was de Chinese economie bijvoorbeeld voor een derde verantwoordelijk voor de wereldwijde groei. De piek van de Chinese groei is al enige tijd voorbij en de economie vertraagt zelfs al dertien jaar. In 2015 werd China meegesleurd in een periode van deflatie, gevolgd door een instorting van de beurs, de handelsoorlog met de VS, de pandemie en het zerocovidbeleid dat enorm negatieve gevolgen had voor de economische groei van China, waardoor deze alleen maar meer werd geremd. 

    Tegen deze achtergrond begon 2023 door de opheffing van de coronamaatregelen veelbelovend. De hoge inflatie in de rest van de wereld, veroorzaakt door de oplopende energie- en voedselprijzen, zette de centrale banken wereldwijd aan tot actie. Deze leidde vervolgens tot de hoogste rentestijging in decennia. De verwachting was dat de hoge rente de Amerikaanse en Europese economieën op de knieën zou dwingen, waardoor de Chinese economie net als in 2008 sneller kon groeien dan in het Westen. Deze gunstige vooruitzichten zorgden voor sterke kapitaalinjecties in november en december vorig jaar, maar die duurden slechts tot maart dit jaar. Toen werd duidelijk dat de consumentenmarkt niet herstelde en dat het aantal investeringen ook niet toenam, zoals verwacht. 

    Uit enquêtes blijkt dat het vertrouwen van Chinese consumenten en ondernemers in de economie erg laag blijft, wat misschien verrassend lijkt na de pandemie. Maar omdat het besteedbare inkomen niet stijgt en de werkloosheid onder jongeren zelfs harder stijgt dan in Spanje, met 21,6 procent in juni, is dat niet zo gek. Ook op de investeringsmarkt is weinig herstel te zien, met de vastgoedsector als belangrijkste oorzaak. Daarbovenop ging ook de export nog eens hard achteruit en en was er zelfs sprake van een daling, met dubbele cijfers in juni. Dat is een zorgwekkende ontwikkeling aangezien de buitenlandse vraag een belangrijke bijdrage vormde gedurende de coronapandemie en zelfs nog tot begin 2023. De oorzaak van de dalende Chinese exportcijfers kan worden gezocht in de verzwakte economieën van de VS en Europa, maar de afname kan ook andere minder cyclische en meer geopolitieke oorzaken hebben, zoals risicomijdende gedrag van westerse landen en grote multinationals, die hun productie verplaatsen naar andere landen dan China. 

    Toenadering

    De zware last van de staatsschuld, vooral bij lokale overheden, en de nog altijd penibele situatie van vastgoedondernemers heeft de Centrale Bank van de Volksrepubliek China ertoe aangezet de liquiditeit in omloop te verhogen en de rentetarieven te verlagen, waardoor de yuan tot voor kort erg zwak was. Het herstel van de beurs heeft te maken met de steunmaatregelen die de Chinese autoriteiten de afgelopen weken hebben aangekondigd. Het gaat echter niet om een ouderwetse financiële injectie, maar om een oproep aan de private sector om herstel mogelijk te maken door te investeren en banen te creëren. Helaas laat de reactie van zowel Chinese als buitenlandse bedrijven op zich wachten. 

    Tot nu toe wijst alles er echter op dat de Chinese economie erg op zichzelf staat

    Een belangrijke vraag is of de rest van de wereld, die lange tijd heeft geprofiteerd van de enorme bijdrage van China aan de wereldwijde groei, veel last zal hebben van deze structurele afremming. Omdat China in 2008 profiteerde van de ingestorte economie in de VS en de EU, was de verwachting dat dit andersom ook zou gebeuren. Tot nu toe wijst alles er echter op dat de Chinese economie erg op zichzelf staat. Zelfs nog meer dan in 2008. Eén oorzaak daarvan is het feit dat China al bijna tien jaar geïmporteerde producten aan het vervangen is voor binnenlandse productie, van industriële goederen tot eindproducten zoals auto’s. Maar dit geldt ook voor de chemische en andere sectoren. De Chinese import ligt met andere woorden al lange tijd erg laag en landen met een hoge exportindustrie, zoals Duitsland, Zuid-Korea en Japan, zijn gewend geraakt aan de verminderde vraag.  

    Vanwege de handelsnabijheid zou men verwachten dat Zuidoost-Azië het meest te lijden heeft onder de Chinese stilstand, maar dat lijkt niet het geval te zijn. In 2022 bereikten de opkomende economieën in die landen zelfs een recordgroei, terwijl er in China, waar nog altijd een zerocovidbeleid heerste, sprake was van maar 3 procent groei. De groeikloof tussen opkomend Azië, aangevoerd door India en de landen van de ASEAN (Association of Southeast Asian Nations: Thailand, Indonesië, Maleisië, Singapore en de Filipijnen), en China zal in 2023 kleiner worden, maar niet helemaal verdwijnen. Dat is goed nieuws voor de rest van de wereld, want deze landen zullen een steeds grotere rol van betekenis gaan krijgen en daarbij nog onafhankelijker worden van China. Een realiteit die Europa, dat nog steeds met India onderhandelt over een handels- en investeringsovereenkomst, niet over het hoofd mag zien. 

    Vooruitkijken

    Het Verenigd Koninkrijk maakt al deel uit van een belangrijke en uitgebreide handelsovereenkomst met Azië, namelijk de Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership (CPTPP). Dit pact zou de EU een gevoel van urgentie moeten geven als het gaat om haar handelsplannen met wat de belangrijkste groeiregio van de wereld gaat worden nu de Chinese economie blijft vertragen, onder druk van vergrijzing en een afnemend rendement op investeringen. De EU zou het tempo van de onderhandelingen met India moeten opvoeren en de ASEAN als één geheel moeten beschouwen. Het zou niet langer bilaterale onderhandelingen moeten voeren, zoals momenteel gebeurt met Indonesië en Thailand. Het is zaak zo snel mogelijk toenadering te zoeken tot opkomend Azië. 

    Het slechte nieuws is dat we er uiteindelijk aan moeten wennen dat China niet langer de grootste bijdrage levert aan de wereldwijde groei. Het goede nieuws is dat de wereld gewend is geraakt aan de structurele afremming van de Chinese economie en dat er een reservewiel is dat de wereldwijde groei draaiende houdt. Dat reservewiel bestaat uit de rest van Azië, aangevoerd door India en de landen van de ASEAN.

    Lees ook:

  • ‘Om onze afhankelijkheid van China te verminderen moeten we weer de fabriek in’

    ‘Om onze afhankelijkheid van China te verminderen moeten we weer de fabriek in’

    Als westerse landen minder afhankelijk van China willen worden, dan moeten ze de productie in eigen huis nieuw leven inblazen, schrijft de Zweedse veiligheidsexpert Elisabeth Braw. Maar waar gaan ze de arbeiders vandaan halen? Omscholing kan een oplossing bieden.

    Nu jonge experts zo warm lopen voor deglobalisering en voor haar jongere zusje de-risking [risicomijding door banken], trekken zelfs politiek leiders die vrijhandel voorstaan de conclusie dat westerse landen hun productieafhankelijkheid van China moeten verminderen. Hoe? Door productie in eigen huis nieuw leven in te blazen, of deze te verplaatsen naar bevriende landen. Maar wie gaat er werken in al die fabrieken die er dan in het Westen zullen verrijzen?

    Als het de westerse landen ernst is met friendshoring [handel drijven met en/of produceren in ‘bevriende’ of ‘vertrouwde’ landen om politieke risico’s te vermijden], zullen we weer veel meer met onze handen moeten gaan werken – zij het geholpen door robots. En ja, daar moeten ook academici aan te pas komen. 

    Vorige week presenteerde Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, haar voorstel voor een nieuwe economische veiligheidsstrategie ten behoeve van de Europese Unie. Het zou gaan om ‘een oefening in nieuw economisch denken’. Nationale leiders moeten zich nu buigen over de strategie die als uitgangspunt heeft dat ‘een economische macht als de EU meer aandacht dient te schenken aan de veiligheidsrisico’s in haar handels- en investeringsbeleid. Uitvoering van de strategie betekent dat de EU zich op het internationale toneel meer zal gedragen als de Verenigde Staten en Japan.’

    Wat is er tegen een strategie die de EU minder afhankelijk maakt van China en in één moeite door gekwalificeerde banen creëert?

    Dit betekent minder afhankelijkheid van China en meer productiebanen en raderen in de eigen toeleveringsketen. Klinkt goed. Wat is er tegen een strategie die de EU minder afhankelijk maakt van China en in één moeite door gekwalificeerde banen creëert, zoals de Amerikanen dat doen met hun anti-inflatiewet (Inflation Reduction Act)?

    Er zal een veel grotere behoefte ontstaan aan productiemedewerkers, én aan arbeiders van het soort dat onze economie nu al draaiende houdt, zoals machinisten, vrachtwagenchauffeurs – en zelfs mijnwerkers, als de EU ook de afhankelijkheid van door China bewerkte zeldzame mineralen wil verminderen.

    Het is alleen maar goed om dergelijke banen te creëren, banen die de binnenlandse productie stimuleren, maar… zo gemakkelijk gaat dat niet. Dat blijkt wel uit ontwikkelingen in de VS, dat Europa al een stap voor was op het gebied van globalisering, en nu een hele grote stap voor is wat betreft deglobalisering. Er zijn simpelweg niet genoeg arbeiders voor de banen die het Westen hoopt te creëren omwille van de nationale veiligheid en welvaartsgroei.

    Strategische rivalen

    In de Amerikaanse mijnbouwsector bijvoorbeeld is er ‘schaarste aan ingenieurs die arbeidslocaties opzetten, mijnwerkers die ruwe metalen winnen en vrachtwagenchauffeurs die ze verplaatsen voor verwerking – een extra kopzorg voor producenten die sowieso al moeite hebben om materialen te leveren voor elektrische auto’s, zonnepanelen en windparken,’ aldus The Wall Street Journal.

    Om te begrijpen wat de toekomst voor ons in petto heeft, is het nuttig de situatie in Duitsland te bekijken: dat land heeft al 100.000 onvervulde vacatures in de transportsector, en een tekort van nog eens 100.000 werknemers in productie- en installatiediensten – en dan hebben we het nog niet eens over vacatures in de gezondheidszorg, de horeca en het onderwijs.

    De belangrijkste reden dat westerse landen moeite hebben om al die beoogde nieuwe fabrieken van personeel te voorzien, is dat ze ooit de globalisering enthousiast omarmden

    Ondertussen is Tesla – dat onlangs een nieuwe fabriek in Brandenburg heeft gebouwd – bezig met de werving van 12.000 arbeiders om daar elektrische auto’s te bouwen. Aangezien er geen 12.000 arbeiders voor de auto-industrie beschikbaar zijn, leidt het bedrijf van Elon Musk nu leerlingen op en werft het mensen die ervaring hebben op andere terreinen en schoolt die om. Vorige week heeft bondskanselier Olaf Scholz een deal gesloten waarbij Intel een halfgeleiderfabriek in Maagdenburg zal opzetten. Waar het fabriekspersoneel vandaan moet komen is vooralsnog volkomen onduidelijk. 

    De belangrijkste reden dat westerse landen moeite hebben om al die beoogde nieuwe fabrieken van personeel te voorzien, is dat ze ooit de globalisering enthousiast omarmden. Andere landen zouden goederen produceren en zijzelf gingen zich richten op de diensteneconomie. Dat pakte erg goed uit, totdat duidelijk werd dat dergelijke landen strategische rivalen konden worden. En zo kwam het dat het Westen nu weer handarbeiders nodig heeft – zowel in fabrieken als voor het vervoeren van goederen over lange toeleveringsketens.

    Hard werken

    Ondertussen hebben westerse landen hun bevolking opgeleid voor een hoogwaardige diensteneconomie. In 1993 telde Duitsland bijvoorbeeld 1.775.661 universiteitsstudenten; dat aantal was in 2021 met liefst 66 procent gestegen. Westerse landen zitten nu dus opgescheept met te veel academisch geschoolde burgers die niet staan te trappelen om met hun handen te werken, en met te weinig mensen die bijvoorbeeld een vrachtwagen kunnen besturen of vuilnis willen ophalen – taken die zelfs in de hoogtijdagen van de globalisering noodzakelijk waren.

    Nu deze landen het fabriekswerk weer in ere willen herstellen, worden ze niet alleen geconfronteerd met een algeheel tekort aan handarbeiders, maar ook met een dreigend tekort aan werknemers in de groeiende productiesector. De Europese ontkoppeling van Russische energie is om deze reden in zwaar weer terechtgekomen: 900 Noorse booreilandwerkers – van wie er al te weinig zijn – hebben gedreigd in staking te gaan.

    Mensen die op school steeds te horen hebben gekregen dat de weg naar een comfortabel middenklassebestaan en sociale status via de universiteit leidt, zullen zich waarschijnlijk niet laten omscholen voor handarbeid. Want zoals de academisch geschoolden die het hebben geprobeerd kunnen beamen: dat is hard werken. Toen enkele leden van de Baader-Meinhof-groep [een terroristische organisatie in de Bondsrepubliek Duitsland] zich in de fabriek voegden bij de West-Duitse arbeiders – namens wie de groep beweerde haar gewapende revolutie te voeren – gaven ze er al na een paar dagen de brui aan.

    Maar er is veel gebeurd sinds zo’n vijfendertig jaar geleden de moderne globalisering in het Westen aanving. De banen die in deze landen eind jaren tachtig begonnen te verdwijnen behelsden grotendeels fysiek werk. De banen waaraan nu behoefte is, zijn in hoge mate technisch en vereisen veel expertise. Breng maar eens een bezoek aan een Duitse autofabriek, dan wordt dat meteen duidelijk.

    Scholen en universiteiten doen er goed aan studenten te helpen werkervaring op te doen in de productiesector

    Het is helemaal niet zo gek te stellen dat veel toekomstige productiebanen meer vaardigheden met zich meebrengen dan een hoop kantoorbanen waarvoor je een universitair diploma nodig hebt. Het is geen verrassing dat Tesla samenwerkt met lokale universiteiten om arbeiders op te leiden voor de fabriek in Brandenburg, of dat de staat Arizona – die halfgeleiderbedrijven wil aantrekken om de productie uit China over te nemen – niet alleen de krachten heeft gebundeld met bedrijven, maar ook met Arizona State University, waar een uitgebreid programma is ontwikkeld om mensen op te leiden voor de goedbetaalde banen die er nu aankomen.

    Arbeiders hadden altijd al meer vaardigheden dan universitair geschoolden hun toedichtten, en naarmate de productie technologisch gezien steeds verfijnder wordt, zullen die vaardigheden alleen maar toenemen. Zonder arbeiders die de machines kunnen bedienen om de geavanceerde goederen te produceren die nu te riskant zijn om in China te laten maken, kunnen we bij voorbaat afscheid nemen van het idee van friendshoring. We zouden er dan ook goed aan doen onze opvattingen over handmatig werk bij te stellen.

    Scholen en universiteiten doen er dus goed aan studenten te helpen werkervaring op te doen in de productiesector. En degenen die zo verstandig zijn de waarde en vaardigheden van productiewerk in te zien, zouden moeten overwegen zichzelf op dat gebied verdienstelijk te maken. Simpel gesteld: de fabrieksarbeider is terug van weggeweest – krachtiger dan ooit. Wat zou Karl Marx hebben gedacht van deze wending in het globaliseringsverhaal?