Politiek rivaal Khan zit nog steeds in de gevangenis
Het parlement in Pakistan heeft zondag Shebahz Sharif verkozen tot premier. In zijn tweede termijn – hij was regeringsleider van april 2022 tot augustus 2023 – beloofde Sharif ‘het land uit de crisis te halen waarmee het nu wordt geconfronteerd’ en verzekerde dat ‘de taak moeilijk maar niet onmogelijk is’, meldt Dawn. Shebahz Sharif bedankte ook zijn oudere broer Nawaz, die het land al drie keer heeft geleid.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De verkiezingen van vorige maand in Pakistan werden gewonnen door de aanhangers van voormalig premier Imran Khan, die was uitgesloten van de stemming vanwege zijn gevangenisstraf. Maar de partij van de gebroeders Sharif, de Pakistan Muslim League (PML-N), vormde een coalitie met haar historische rivaal, Bilawal Bhutto Zardari’s Pakistan People’s Party (PPP), om Khan en zijn medestanders uit de regering te houden.
Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week kijken we naar Pakistan, waar de oppositie onder leiding van ex-premier Imran Khan de verkiezingen van vorige week heeft gewonnen. Het lijkt er niet op dat ze kan gaan regeren, maar Khan blijft een onvoorspelbare factor, ook al zit hij in de gevangenis.
Dit artikel verscheen woensdag in de nieuwsbrief Buiten de grenzen, exclusief voor abonnees. Wil je elke week op de hoogte blijven? Neem dan een (proef)abonnement – al vanaf €5 per maand – op 360 Magazine en abonneer je op de nieuwsbrieven.
Wie is Imran Khan en waarom zit hij in de gevangenis?
’De partij van de gevangen ex-premier van Pakistan, Imran Khan, heeft deze week de meeste zetels gewonnen in de parlementsverkiezingen, waarmee hij een krachtige reprimande uitdeelde aan de machtige generaals van het land en het politieke systeem in chaos stortte’, aldus The New York Times naar aanleiding van de presidentsverkiezingen van 8 februari in Pakistan. Maar wie is Imran Khan, waarom zit hij in de gevangenis en wat maakt hem zo populair?
Nog geen twee jaar geleden was Imran Khan premier van Pakistan. Vandaag zit hij in een gevangenis in Rawalpindi, waar hij samen met zijn vrouw Bushra Bibi veertien jaar gevangenisstraf moet uitzitten op beschuldiging van corruptie, zo schrijft The Guardian. Na een roemruchte carrière als professioneel cricketspeler richtte Kahn in 1996 zijn eigen politieke partij op: Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI) – de Pakistaanse Beweging voor Rechtvaardigheid. Na jaren in de politieke marge boekte de PTI bij de verkiezingen van 2013 een aanzienlijke winst, en in 2018 werd Khan uiteindelijk premier, met de belofte om een effectieve welvaartsstaat op te bouwen en de corruptie aan te pakken.
In plaats daarvan haperde de Pakistaanse economie, wat uiteindelijk leidde tot een financiële injectie van het IMF, terwijl hij verschillende leden van de oppositie naar de gevangenis stuurde, zoals Human Rights Watch schrijft in een rapport over de mensenrechtensituatie in Pakistan in 2020. Hoewel Khan, een steeds uitgesprokener populist, en de legerleiding dit ontkenden, werd algemeen aangenomen dat hij profiteerde van militaire steun: parlementsleden zouden onder druk zijn gezet om zich aan te sluiten bij de PTI, die ook een voorkeursbehandeling in de media kreeg. ‘Hij was nooit een democraat,’ zei Farzana Shaikh, auteur van Making Sense of Pakistan en associate fellow bij Chatham House, het Royal Institute of International Affairs, tegen The Guardian. ‘Hij leende het discours van anticorruptie en minachting voor de politieke klasse van de militairen, die in hem een sympathieke figuur vonden om hun ideologie uit te dragen.’
Uiteindelijk kreeg Khan ruzie met de generaals: eerst over de staat van de economie en het buitenlands beleid, daarna omdat Khan tevergeefs probeerde invloed uit te oefenen op militaire benoemingen. In april 2022 werd Khan afgezet door een motie van wantrouwen. Na een jarenlange campagne tegen de nieuwe regering en de beschuldiging dat het leger achter een mislukte moordaanslag op zijn leven zat, werd hij afgelopen mei gearresteerd op beschuldigingen variërend van corruptie tot godslastering. Onlangs werd hij veroordeeld tot veertien jaar gevangenisstraf. Ook mag hij tien jaar lang geen publieke functie bekleden.
Maar Khan laat zich niet zomaar uit het veld slaan, tijdens de campagne verschenen er verschillende AI-gegenereerde filmpjes van de voormalig premier, waarin hij opriep om te stemmen. Op 9 februari publiceerde het officiële X-account van Imran Khan een overwinningsspeech die eveneens was gemaakt door kunstmatige intelligentie. In de video bedankt Khan zijn aanhangers na de verpletterende overwinning van zijn partij in de algemene verkiezingen, meldt Dawn, een toonaangevend Pakistaans dagblad. ‘Jullie massale opkomst heeft iedereen versteld doen staan,’ aldus Khan in de video met een licht robotachtige stem.
Waarom is de oppositie toch zo populair?
De PTI werd in de maanden voorafgaand aan de verkiezingen meedogenloos onderdrukt. De partij mocht niet als zodanig meedoen aan de verkiezingen, de meeste van haar leiders werden gevangengezet, PTI-activisten werden gearresteerd en de politici mochten het electorale symbool – de cricketbat –, waarmee kiezers een partij kunnen herkennen op stembiljetten, niet meer gebruiken. Toch hebben de politici van PTI, die meededen als onafhankelijke, partijloze kandidaten, een verrassende overwinning behaald. Hoe heeft de partij dat voor elkaar gekregen?
‘Gedurende ruwweg de helft van de geschiedenis van Pakistan heeft het leger het land rechtstreeks geregeerd. Toen er burgerregeringen aan de macht kwamen, werden die geleid door een handvol leiders – waaronder de rivaal van Khan in deze verkiezing, [Nawaz] Sharif – die meestal aan de macht kwamen met de steun van de generaals. Die militaire leiders bouwden politieke partijen rond hun familiedynastieën, gaven het leiderschap van de partij van generatie op generatie door en hielden de politieke macht binnen een gesloten kring. Maar in de afgelopen jaren, nu de jonge bevolking van het land is toegenomen tot ongeveer de helft van het electoraat, bestaat er een groeiende frustratie over dat systeem’, analyseert The New York Times.
Jonge mensen voelden zich buitengesloten van het Pakistaanse politieke systeem omdat ‘de hoogste zetel altijd naar een familielid zal gaan’, zegt Zaigham Khan, politiek analist in Islamabad, tegen de Amerikaanse krant. ‘De oude partijen raken sleets omdat ze weigeren te veranderen – en dat creëerde een vacuüm voor iemand als Imran Khan.’ Daarbij komt dat de PTI een sterke campagne voerde op sociale media – buiten het bereik van staatscensuur –, ‘waarvan jongeren zeggen dat ze hun generatie politiek wakker hebben geschud’.
In virale video’s ging Khan tekeer tegen de generaals van het land, die hij de schuld gaf van zijn afzetting in 2022. Hij beschreef hoe het leger opereerde als een ‘deep state’ die de politiek van achter de schermen bestierde en beweerde dat de Verenigde Staten hadden samengespannen met Pakistaanse functionarissen om hem uit de macht te zetten. Hij zette zichzelf neer als een hervormer die verandering zou brengen. Zijn boodschap sprak jongeren in het hele land aan.
Hoewel Khans populariteit kelderde toen in 2022 tijdens zijn laatste maanden als premier de inflatie omhoogschoot, lijken zijn kiezers dat nu te zijn vergeten. Veel analisten zeggen dat als hij zijn termijn had mogen afmaken, zijn partij de verkiezingen waarschijnlijk niet zou hebben gewonnen.
De juridische campagne tegen Khan lijkt de steun voor hem dus alleen maar te hebben versterkt. Omdat over de uitsluiting op grote schaal op sociale media werd gepubliceerd, werd de invloed van het leger binnen de politiek blootgelegd, en dat wekte verzet op. Veel mensen die vorige week hun stem uitbrachten voor de partij van Khan zeiden dat alleen te doen om de generaals dwars te zitten, schrijft Ishaan Tharoor in een analyse voor The Washington Post.
Waarom kan de oppositie toch niet regeren?
De partijen van Nawaz Sharif en Bilawal Bhutto Zardari in Pakistan hebben gisteren een overeenkomst bereikt om een regering te vormen na de omstreden verkiezingen van vorige week. Dat bericht de BBC. De Pakistan People’s Party (PPP) van Bhutto zei dat het de Pakistan Muslim League-Nawaz (PML-N) van Sharif, dat de steun geniet van het machtige leger, zou helpen bij het kiezen van een premier. De twee partijen zaten eerder in de coalitie die Imran Khan in 2022 met een motie van wantrouwen afzette.
De uitslag – waarbij onafhankelijke kandidaten gesteund door de PTI 93 van de 266 rechtstreeks verkozen zetels veroverden – liet kiezers in onzekerheid over welke partijen de volgende regering zouden vormen. De PML-N won 75 zetels, terwijl de PPP derde werd met 54 zetels. Daarnaast krijgen de partijen meer zetels toegewezen van de zeventig die gereserveerd zijn voor vrouwen en niet-moslims. Deze extra zetels zijn niet beschikbaar voor onafhankelijke kandidaten. Volgens PML-N-woordvoerder Marriyum Aurangzeb is partijleider Sharif van plan om zijn broer Shehbaz als premier te nomineren. Beide mannen zijn eerder premier geweest.
‘Hoewel de aankondiging van dinsdag bevestigt dat leden van de partij van Khan in de oppositie zullen zitten, zullen ze verre van buitenspel staan en mogelijk een serieuze uitdaging vormen voor de coalitieregering’, aldus The New York Times. Khan zei dat de voorgestelde alliantie geen mandaat had om te regeren en wees uitnodigingen om mee te doen af, vertelde zijn zus nadat ze hem gisteren had bezocht in de gevangenis bij Islamabad aan Financial Times. Zijn partij beweert dat ze ongeveer tachtig zetels meer zou hebben gehaald als er geen stemfraude had plaatsgevonden en gaat de resultaten aanvechten in de rechtbank. Voor veel Pakistanen doen deze beschuldigingen af aan de legitimiteit van de coalitie van Sharif, die door de PTI wordt beschuldigd van het vormen van een regering met ‘gestolen stemmen’.
Ayaz Amir, die zich zonder succes namens de PTI kandidaat stelde in een van de betwiste kiesdistricten, zei dat de coalitie moeite zou hebben om te overleven. ‘Het zal een onbekwame, chaotische regering worden,’ zei Amir. ‘Na de verkiezingen zal de PTI in het parlement zitten en een sterke oppositie vormen.’
Pakistan-expert Shaikh zegt tegen The Guardian dat het verhaal van Khan nog niet voorbij is: ‘Ik observeer de Pakistaanse politiek al heel lang. (…) Je kunt niet uitsluiten dat Khan terugkomt.’ De belangrijkste reden dat Khan uit de gratie viel bij het leger was de verzuurde relatie tussen Khan en legerleider en generaal Asim Munir – wiens ambtstermijn als inlichtingenchef werd ingekort door Khan, voegt Shaikh eraan toe. ‘Tenzij hij alsnog een verlenging krijgt, wat niet ondenkbaar is, gaat Munir volgend jaar met pensioen. Een nieuwe legerchef zou er anders over kunnen denken.’
Het zal nog lang onrustig blijven in Pakistan, waar momenteel duizenden PTI-aanhangers snelwegen hebben geblokkeerd om te demonstreren tegen de verkiezingsuitslag, zo bericht Al Jazeera. Volgens The Observerwas het dan ook erg onverstandig om de PTI uit te sluiten van regeringsdeelname: ‘Pogingen om Khan en zijn aanhangers te negeren kunnen leiden tot nog meer onrust en instabiliteit. Dat is het tegenovergestelde van wat het land nodig heeft. Op een moment in de geschiedenis waarop ook de integriteit van de democratie in India en Bangladesh ernstig in twijfel wordt getrokken, zouden de Pakistani even stil moeten staan bij de verkiezingsuitslag om de kiezersopstand van 2024 te vieren.’
De voormalig premier van Pakistan, Imran Khan, is veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf vanwege het lekken van staatsgeheimen. Dat schrijft BBC. Khan werd in 2022 afgezet als premier en zit al een gevangenisstraf van drie jaar uit nadat hij werd veroordeeld wegens corruptie.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De voormalig premier is door een speciale rechtbank, die is opgezet in de gevangenis waar Khan sinds augustus wordt vastgehouden, schuldig bevonden aan het openbaar maken van geheime diplomatieke correspondentie die door de Pakistaanse ambassadeur in Washington naar Islamabad werd gestuurd terwijl Khan premier was. De voormalig minister van Buitenlandse Zaken, Shah Mehmood Qureshi, werd in dezelfde zaak veroordeeld tot tien jaar.
De PTI-partij van Khan liet in een verklaring weten dat ze de uitspraak van de rechtbank zal aanvechten en noemde de rechtszaak een aanfluiting. De veroordeling komt een week voor de algemene verkiezingen in Pakistan.
Iran voerde dinsdag een aanval uit op Pakistaans grondgebied
Pakistan heeft donderdagochtend terroristische schuilplaatsen in de Iraanse provincie Sistan en Beloetsjistan aangevallen. De operatie werd donderdagochtend bevestigd door het Pakistaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, aldus het Pakistaanse dagblad Dawn.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Vanochtend voerde Pakistan een reeks zeer gecoördineerde en specifiek gerichte precisieaanvallen uit op terroristische schuilplaatsen in de provincie Sistan en Beloetsjistan’, zei een Pakistaanse woordvoerder. Volgens Iraanse media zijn zeven ‘niet-Iraanse onderdanen‘, waaronder vier kinderen, gedood bij de aanval op een dorp in de buurt van de stad Saravan.
De Pakistaanse aanval vond minder dan 48 uur plaats na een aanval van Teheran op Pakistaans grondgebied tegen een terroristische groepering, waarbij twee kinderen om het leven kwamen. In de nasleep van de Iraanse aanval van dinsdag heeft Pakistan zijn ambassadeur teruggeroepen en de Iraanse gezant in Islamabad uitgewezen.
De Iraanse aanval maakte deel uit van een reeks aanvallen die Iran de afgelopen dagen heeft uitgevoerd in Syrië en Irak als reactie op recente terroristische aanslagen op zijn grondgebied. De acties van Teheran ‘hebben de bezorgdheid over de regionale stabiliteit vergroot, vooral door de aanhoudende conflicten in het Midden-Oosten’, schrijft Dawn.
Op 1 november moeten migranten zonder documenten weg zijn
Steeds meer Afghanen keren terug naar Afghanistan of trekken naar andere landen, nu de deadline van de regering van Pakistan steeds verder nadert. In oktober kondigde deze regering aan dat migranten zonder papieren het land uitgezet zouden worden. Al Jazeera schrijft dat zeker 70.000 migranten inmiddels het land hebben verlaten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Pakistan is de thuisbasis van meer dan 4 miljoen Afghaanse migranten en vluchtelingen, waarvan ongeveer 1,7 miljoen zonder papieren, zo zegt de Pakistaanse regering. De dreiging met uitzetting volgde op de toename in zelfmoordaanslagen dit jaar, waar volgens de regering Afghanen bij betrokken waren.
Pakistan, dat kampt met een recordinflatie en een zwaar reddingsprogramma van het Internationaal Monetair Fonds, zegt daarnaast dat migranten zonder papieren al tientallen jaren de sociale diensten van het land uitputten. Of de regering vanaf vandaag daadwerkelijk gaat beginnen met grootschalige deportaties van migranten, is niet bekend.
Volgens Pakistan zit Afghanistan achter terrorisme in het land
Pakistan heeft dinsdag alle illegale immigranten, waaronder 1,73 miljoen Afghanen, bevolen het land te verlaten. Indien ze dat niet doen, zullen ze het land uitgezet worden. Dat schrijft Al Jazeera. Directe reden zijn het hoge aantal zelfmoordaanslagen in het land: veertien van de vierentwintig van deze zelfmoordaanslagen dit jaar werden gepleegd door Afghanen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘We geven hen tot 1 november,’ zei minister van Binnenlandse Zaken Sarfraz Bugti. De relatie met Afghanistan is al langer gespannen en Bugti verwees daar ook naar. ‘We worden aangevallen vanuit Afghanistan en Afghaanse onderdanen zijn betrokken bij aanslagen in ons land,’ zei hij.
In de grensgebieden met Afghanistan is Islamitische Staat actief en lokale fracties van de taliban, die beiden betrokken zijn geweest bij aanslagen in Pakistan. Volgens Pakistan gebruiken militanten Afghaans grondgebied om terroristen te trainen die vervolgens aanslagen in Pakistan plegen.
Vorig jaar vlogen 170 voertuigen met gesmokkelde diesel in brand rond de Iraanse stad Iranshahr, waarbij 168 mensen omkwamen. Ondanks de gevaren zien veel inwoners geen andere uitweg: ‘Hoe moeten we anders in ons levensonderhoud voorzien?’
In de achtergestelde regio Sistan en Beloetsjistan, in het zuidoosten van Iran, houden inwoners het hoofd boven water met handel in diesel. Voor weinig geld leggen ze hun leven in de waagschaal door een uiterst brandbaar product honderden kilometers lang over slechte wegen te vervoeren.
In het huis van Mohammad Hossein, in het dorp Karimabad, draagt iedereen zwarte rouwkleding. De reden: de 26-jarige Mohammad verbrandde levend in zijn pick-up. Dat gebeurde toen hij onderweg was als dieselsmokkelaar, het beroep waarmee hij in het levensonderhoud van een achtkoppig gezin voorzag.
Twee keer per week reed hij midden in de nacht naar het dorp Pir Konar, 480 kilometer verderop. Eerst moest hij uren wachten voordat hij de tank achter zijn auto kon vullen met 2600 liter diesel. Daarna reed hij naar de Pakistaanse grens. Daar deed hij twee dagen over. Hij verkocht zijn lading aan een Pakistaanse dealer en keerde terug naar Karimabad.
Een andere broer smokkelde eveneens tien jaar lang diesel, tot een auto-ongeluk hem arbeidsongeschikt maakte
Karimabad ligt in de provincie Sistan en Beloetsjistan, een regio bevolkt door de Beloetsjen, een minderheid die voornamelijk bestaat uit soennieten – dus geen sjiieten, die de dominante religie vormen in Iran, waardoor de soennieten slachtoffer zijn van discriminatie.
Mohammad Hossein was het enige gezonde lid van de familie. Zijn vader loopt al jaren met een kruk. Zijn oudere broer, die lang hetzelfde werk deed, werd zo bang dat hij ermee moest stoppen. Een andere broer smokkelde eveneens tien jaar lang diesel, tot een auto-ongeluk hem arbeidsongeschikt maakte. Hij herinnert zich nog goed wat er gebeurde op de dag dat het lot van zijn broer werd bezegeld: ‘Om acht uur ’s ochtends kregen we te horen dat Mohammads auto was gekanteld. Hij vloog in brand nadat hij de vangrail had geraakt. Mohammad zat klem en verbrandde dus ook.’
In brand
In 2022 vlogen 170 voertuigen met gesmokkelde diesel in brand rond de stad Iranshahr en kwamen er 168 mensen om – 147 van hen hadden kinderen.
‘We wisten dat het gevaarlijk was, maar we hadden geen keus,’ zegt de vader van Mohammad Hossein. ‘Hoe moesten we anders in ons levensonderhoud voorzien?’
Begin deze eeuw werden de stad Iranshahr en de omliggende dorpen door rampspoed getroffen: zeven jaar achter elkaar viel er geen druppel regen. Door de ongeorganiseerde aanleg van dammen en een landbouw die niet op de veranderde omstandigheden wist in te spelen werd vruchtbare grond verpest.
De in de jaren negentig gestichte industriestad Iranshahr biedt tegenwoordig een spookachtige aanblik. Het is er leeg en stil. De kalksteen- en marmermijn is al jaren gesloten. Het geboortecijfer is hier echter hoger dan het landelijk gemiddelde.
Krediet
Mohammad Hossein, die al vanaf zijn vijftiende als assistent-chauffeur werkte, kocht twee jaar geleden een pick-up op krediet. Hij zat altijd in de schulden; door diesel te vervoeren, kon hij die maandelijks aflossen én de familie-uitgaven voor zijn rekening nemen.
Vorig jaar ontploften wekelijks gemiddeld vier pick-uptrucks op de wegen van Iranshahr. Een voertuig dat in brand vliegt betekent het verlies van bestaansmiddelen voor zeker tien mensen.
Het Khatam-ziekenhuis in Iranshahr, een stad waar zo’n 200.000 mensen wonen, telt landelijk het hoogste aantal operaties en amputaties die aan brandwonden zijn gerelateerd.
Vorig jaar ontploften wekelijks gemiddeld vier pick-uptrucks op de wegen van Iranshahr
Alle transporteurs die op de wegen hier in de buurt zijn verbrand, komen in dit ziekenhuis terecht. Met tien bedden en drie operatiekamers is dit het enige brandwondencentrum binnen een straal van 400 kilometer.
Een arts die er wekelijks twee of drie jonge dieselsmokkelaars met brandwonden behandelt en opereert, betreurt dat ze ‘voor niets sterven’.
Op de ringweg van Iranshahr heeft zich een kilometerslange rij van pick-ups, bestelwagens en auto’s gevormd. De chauffeurs staan twee rijen dik om een deel van hun vracht te verkopen voor dertig keer zoveel als de normale prijs – meestal twee- à driehonderd liter die ze hebben ingekocht tegen het overheidstarief.
Hier bevindt zich een depot van gesmokkelde diesel, en de meeste vervoerders van Iranshahr zijn er klant. Hetzij om diesel aan het depot te verkopen, hetzij om er diesel in te kopen, die over de grens wordt gesmokkeld. Kleine overdekte, schemerige, stinkende binnenplaatsen, zwarte, vettige vloeren. Met een zuigpomp en een elektromotor worden tientallen vaten van elk 220 liter gevuld.
Pinapparaat
Eslam, de eigenaar, heeft een pinapparaat, contanten en een kluis.
De prijs voor het kopen en verkopen van diesel verandert meerdere keren per dag. Noch de dieseltransporteurs, noch de verkopers weten wie die prijs bepaalt. Ze weten alleen dat het openen en sluiten van de Pakistaanse grens en zelfs het stijgen en dalen van het peil van de grensrivier er invloed op hebben.
We moeten door de woestijn en over de bergen om de politie te vermijden
In dit entrepot in Iranshahr heeft een tankwagen zijn inhoud nog maar net gelost of er arriveert een nieuwe pick-up. De chauffeur, een magere jongeman met een donker gezicht, die een eindje bij zijn auto vandaan staat om een sigaret te roken, maakt zich op om naar Pirkour te rijden. Het zal twee dagen duren voor hij bij de grens is. ‘De weg is zo slecht dat je het leven gaat vervloeken. We moeten door de woestijn en over de bergen om de politie te vermijden.’
De pick-ups met diesel vormen een konvooi. De chauffeurs kiezen een jonge collega uit als verkenner. Een kwartier voordat de stoet vertrekt gaat hij er op een motorfiets vandoor, en hij keert terug om de chauffeurs te vertellen of er onderweg politie valt te verwachten.
Leraar worden
Mohammad Hossein betaalde de studie van zijn negentienjarige neef Chahab. Als hij dit jaar niet naar de universiteit gaat, zal ook hij moeten werken als dieseltransporteur, net als de rest van de jongens in het dorp.
‘In ons dorp ben ik de enige die naar de universiteit kan,’ zegt Chahab. ‘De andere jongeren hebben niet eens de middelbare school gedaan. Studeren interesseert ze niet. We hebben hier niet eens een park of een voetbalveld.’
Een lokale bewoner zegt dat zelfs de clandestiene verkoop van diesel voor veel van deze jongeren te hoog is gegrepen: ‘Ze hebben minimaal 500.000 toman [9 euro] nodig om tanks en twee of drie meter slang te kunnen kopen. Met zo’n bedrag kun je een gezin van zeven een week lang van brood voorzien. En veel gezinnen in het dorp eten alleen brood.’
Chahab wil alleen maar ‘een goede baan’ en ‘een eenvoudig leven’. ‘Mijn droom is om leraar te worden, maar hier, in dit dorp, is het waarmaken van je dromen een droom.’
Honderden mensen gewapend met knuppels en wapenstokken staken woensdag verschillende kerken in brand in een christelijke wijk in Faisalabad, in het oosten van Pakistan. De woedende menigte was op de been gekomen nadat een christelijke familie werd beschuldigd van het ontheiligen van de Koran, bericht Al Jazeera. Deze furieuze groep vernielde ook een begraafplaats en het plaatselijke overheidskantoor. Niemand raakte gewond bij het geweld.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Ongeveer honderd mensen werden gearresteerd en de twee vermeende daders van de godslastering, die op de vlucht sloegen, werden aangeklaagd. Volgens getuigen brak het geweld uit ‘nadat uitgescheurde pagina’s van de Koran’ waren ontdekt in de christelijke wijk ‘met naar verluidt godslasterlijke opschriften’.
Imran Khan kreeg drie jaar celstraf wegens corruptie
Na zijn veroordeling voor corruptie heeft de Pakistaanse ex-premier Imran Khan aangekondigd in beroep te gaan. Volgens Al Jazeera wil Khan zijn gevangenisstraf van drie jaar aanvechten om mee te kunnen doen aan de verkiezingen later dit jaar. Voorlopig blijft de voormalig cricketspeler vastzitten in een gevangenis in Islamabad.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Khan werd eind vorige week veroordeeld omdat hij in zijn tijd als premier buitenlandse giften die aan de staat waren gedaan, zou hebben doorverkocht. Hij heeft de beschuldigingen altijd ontkend en zegt dat Shehbaz Sharif, die hem verving na zijn arrestatie eind vorig jaar, hem probeert de mond te snoeren. Ook beschuldigt hij het Pakistaanse leger van een machtsovername.
Nadat Khan werd veroordeeld, publiceerden zijn advocaten een vooraf opgenomen video waarin hij zijn aanhangers opriep vreedzaam te demonstreren tegen de veroordeling. Daar is minder massaal gehoor aan gegeven dan eerder dit jaar, toen tienduizenden Pakistanen in Islamabad de straat op gingen om te betogen tegen de arrestatie.
Dodelijk ongeluk in Zuid-Pakistan met de Hazara Express
Een trein van de Hazara Express ontspoorde zondag in de buurt van de stad Sahara, in het zuiden van Pakistan, waarbij ‘ten minste 34 passagiers omkwamen en meer dan honderd gewond raakten,’ bericht het Pakistaanse dagblad The News International. Acht wagons ontspoorden om nog onbekende redenen, aldus de spoorwegmaatschappij. Er waren ongeveer duizend passagiers aan boord.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Hazara Express vertrekt dagelijks voor een 33 uur durende reis van de havenstad Karachi in het zuiden van Pakistan naar Havelian, zestienhonderd kilometer verder naar het noorden. Spoorwegongelukken komen regelmatig voor in Pakistan. In 2021 botsten twee treinen op elkaar in het zuiden van het land, waarbij minstens 65 mensen om het leven kwamen.
De arrestatie van Khan heeft voor zware protesten gezorgd
De Pakistaanse oud-premier Imran Khan moet worden vrijgelaten. Dat heeft het Pakistaans Hooggerechtshof donderdag gezegd, meldt Al Jazeera.Sinds Khan werd aangehouden terwijl hij terechtstond in een andere rechtszaak is het zeer onrustig in Pakistan, met in verschillende steden rellen en confrontaties met de oproerpolitie.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens het Hooggerechtshof was de arrestatie van Khan illegaal en moet hij worden vrijgelaten. Indien de oppositieleider op vrije voeten komt, betekent dat niet dat hij volledig is vrij gewaard van juridische vervolging: er lopen verschillende onderzoeken en zaken tegen Khan, onder meer vanwege fraude en corruptie. Khan heeft deze zaken altijd afgedaan als politieke vervolging.
Na de arrestatie van Khan gingen duizenden aanhangers van de oud-premier de straat op om te demonstreren. Toegangswegen tot de hoofdstad Islamabad werden geblokkeerd en het leger werd opgeroepen om de orde te herstellen. Al tijdens zijn ambtstermijn onderhield Khan een moeizame relatie met het leger, waar zijn opvolger Shehbaz Sharif juist wel de steun van het leger heeft.
Aanhangers van Imran Khan zijn overal de straat opgegaan
Na de arrestatie van oud-premier Imran Khan is overal in Pakistan hevige onrust uitgebroken. Volgens de BBC is het leger in verschillende delen van het land opgeroepen om de aanhangers van Khan, die vaak op gewelddadige wijze demonstreren, tegen te houden. In de hoofdstad Islamabad hebben aanhangers van Khan wegen geblokkeerd en controleposten van de politie en het leger in brand gestoken.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Imran Khan stond deze week terecht voor diefstal, maar werd uit de rechtszaal verwijderd door agenten en weggevoerd in een politievoertuig. Hij is aangehouden op beschuldiging van corruptie en wordt zeker acht dagen vastgehouden in voorarrest op een militair terrein. Khan werd vorig jaar afgezet na een motie van wantrouwen, en noemt de arrestatie een daad van politieke vervolging. Volgens de Pakistaanse premier Sharif is er genoeg bewijs voor de beschuldiging.
Hoewel ook de partij van Khan de aanhangers van de oud-premier tot kalmte heeft gemaand, lijken betogers geen gehoor te geven aan die oproepen. Volgens Sharif worden zelfs ambulances en radiostations aangevallen. Het leger heeft in een verklaring gewaarschuwd dat zij de protesten hard zullen neerslaan als deze te gewelddadig worden.
Pakistan heeft steeds vaker te maken met extreme weersomstandigheden als gevolg van de klimaatverandering, waar de rijke, vervuilende landen een groot aandeel in hebben. In hoeverre is het de plicht van deze landen om Pakistan uit het slop te trekken?
Na maandenlang in een kamp voor ontheemden te hebben gewoond, zijn Rajab en Jado bezig met het heropbouwen van hun huis, waarvan ze nu al weten dat het er niet lang zal staan. Het echtpaar sleept kruiwagens met modder door kale velden en stilstaand water – sombere herinneringen aan de historische overstromingen die vorig jaar hun dorp Khoundi in het zuiden van Pakistan wegspoelden. Met de modder smeren ze de muur in die hun half afgebouwde bakstenen bungalow en geïmproviseerde tenten van zeildoek omringt.
‘We hebben niet genoeg geld om cement of goede bakstenen te kopen,’ zegt Rajab, wiens gezin van twaalf personen het met één maaltijd per dag moet doen. ‘We weten dat dit ook weer plat zal gaan. Maar wat moeten we anders doen?’
Pakistan met zijn 230 miljoen inwoners lijdt nog steeds onder de overstromingen van juni en oktober 2022. De overstromingen, nog eens verergerd door de klimaatverandering, hebben naar schatting 30 miljard dollar schade en economische verliezen veroorzaakt, miljoenen huizen en boerderijen verwoest en het land – dat het financieel toch al moeilijk had – aan de rand van de afgrond gebracht.
Tijdens de wederopbouw is Pakistan een testcase voor vragen van toenemend mondiaal belang: hoe herstellen kwetsbare landen van de verwoestingen die worden aangericht door steeds frequentere en extremere weersomstandigheden, landen die zelf amper bijdroegen aan de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen? En: in welke mate moeten vervuilende rijke landen hen helpen?
Wederopbouwplan
Deze vragen overheersten de COP27-klimaattop in november, waar bijna tweehonderd landen instemden met de oprichting van een fonds om de ‘verliezen en schade’ ten gevolge van de opwarming van de aarde te financieren. Hoe het fonds precies moet functioneren, moeten de mondiale onderhandelaars nog uitwerken. Intussen bracht Pakistan op een conferentie in Genève afgelopen januari eigenhandig 9 miljard dollar aan leningen en andere financiering bijeen, bedoeld voor herstel, wederopbouw en klimaatbestendigheid.
Of donoren bereid zullen zijn om landen of kleine eilandstaten die de dupe zijn van klimaatverandering financieel te ondersteunen, hangt af van het wederopbouwplan. Volgens de Pakistaanse regering is pas over vijf tot zeven jaar te zien of het succesvol is geweest. Maar Pakistan nu al voorzien van klimaatfinanciering ligt ingewikkeld, niet in het minst vanwege de aanhoudende politieke instabiliteit en het economische wanbeheer in het land. Er is simpelweg geen garantie dat het geld goed wordt besteed.
Pakistan is regelmatig afhankelijk van internationale reddingsoperaties. Premier Shehbaz Sharif probeert momenteel een tranche van een miljard dollar los te krijgen uit een IMF-leningsprogramma van 7 miljard dollar. Broodnodig, zeggen analisten, anders gaat het land failliet. De buitenlandse reserves zijn gedaald tot ongeveer 3 miljard dollar, wat minder is dan de waarde van wat er in een maand geïmporteerd wordt.
Pakistan is bereid de klimaatverandering op lange termijn aan te pakken, maar wordt ook geconfronteerd met overweldigend veel problemen die direct moeten worden opgelost. Er is een groeiend tekort aan voedsel, brandstof en andere basisbehoeften. De armoede neemt toe en miljoenen mensen in de door overstromingen getroffen gebieden lijden honger, zitten zonder school of zijn ontheemd. Mensen als Rajab en Jado, die profiteren van een proefproject van Islamic Relief en het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties, hebben geen tijd te verliezen nu het volgende regenseizoen alweer voor de deur staat.
Pakistaanse autoriteiten en donoren proberen ook verder vooruit te kijken en geld te steken in projecten om toekomstige klimaatschokken op te vangen. Voorbeelden variëren van betere systemen voor vroegtijdige waarschuwing tot – in het geval van het proefproject in Khoundi – toiletten die op verhogingen worden gebouwd om verontreiniging tijdens overstromingen te bestrijden.
‘De uitdaging is om voor de klimaatrisico’s een langetermijnstrategie te bedenken en uit te voeren,’ zegt Alexandre Magnan, senior research fellow bij het Instituut voor duurzame ontwikkeling en internationale betrekkingen. ‘Het is de verantwoordelijkheid van nationale beleidsmakers en wellicht ook van regionale en internationale partners om daarop aan te dringen. We hebben echt voorbeelden nodig die aantonen dat het haalbaar is.’
De meest geavanceerde economieën van de wereld hebben zich lang verzet tegen het idee om ‘verlies en schade’ te financieren
De wereld is sinds het pre-industriële tijdperk al met ongeveer 1,1°C opgewarmd, en wetenschappers waarschuwen dat elke verdere stijging zal leiden tot meer frequente en extremere weersomstandigheden. Ze zullen vaak plaatsvinden in ontwikkelingslanden die niet over de middelen beschikken om zich te herstellen na overstromingen, branden of orkanen.
Of en hoe rijke landen de armere landen moeten helpen om dergelijke verwoestingen het hoofd te bieden, blijft een open vraag. De meest geavanceerde economieën van de wereld hebben zich lang verzet tegen het idee om ‘verlies en schade’ te financieren, omdat zij vrezen dat dit een stilzwijgende erkenning van schuld betekent.
Dat standpunt werd in 2022 onhoudbaar, mede door de druk die de overstromingen in Pakistan veroorzaakten. Volgens Animesh Kumar, hoofd van het VN-bureau voor Risicobeperking bij Rampen, gevestigd in Bonn, was dat ‘een openbaring’ die duidelijk maakte dat de wereld niet is voorbereid op komende klimaatcrises. Volgens een studie van de World Weather Attribution-groep waren de moessonregens in het land vorig jaar tot 50 procent heviger dan ze zonder klimaatverandering zouden zijn geweest.
Op het hoogtepunt van de ramp werden 33 miljoen mensen en meer dan de helft van de districten getroffen. In Sindh, de zwaarst getroffen provincie, waarin Khoundi ligt, gingen de meeste rijst-, katoen- en suikerrietoogsten verloren. De overstromingen schaadden het bruto binnenlands product van Pakistan vorig jaar met minstens 2,2 procent, schat de Wereldbank.
Het verlies- en schadefonds waarover tijdens COP 27 overeenstemming werd bereikt, is een doorbraak. Maar welke landen eraan zullen bijdragen, is nog niet definitief vastgesteld. Over dat thema zal de komende maanden worden gestreden. Het is onwaarschijnlijk dat nog dit jaar een besluit wordt genomen. Landen, waaronder EU-leden, vragen zich af of bijvoorbeeld China en Saoedi-Arabië hun steentje zullen bijdragen. Ondanks hun groei van de afgelopen dertig jaar worden ze in het VN-systeem aangemerkt als ontwikkelingsland.
Cyclus
Veel landen zeggen dat het niet alleen aan de regering is om de rekening te betalen. Ze roepen multilaterale ontwikkelingsbanken op om meer steun te verlenen aan verarmde landen die te lijden hebben onder klimaatschokken. Met name de Wereldbank, waarvan de president in februari onverwacht zijn ontslag aankondigde, staat onder druk om haar activiteiten te herzien en het klimaat in haar ontwikkelingswerk te integreren.
Een andere hindernis is het becijferen van de omvang van de verwachte verwoesting. Onderzoekers van het Basque Centre for Climate Change schatten dat ontwikkelingslanden in 2030 een verlies van 580 miljard dollar zouden kunnen lijden. Alleen al in de eerste helft van 2022 waren er in 79 landen minstens 187 natuurgerelateerde rampen die meer dan 40 miljard dollar schade veroorzaakten, aldus de internationale rampendatabase Em-Dat.
Als ze niet meer financiële hulp krijgen, dreigen ontwikkelingslanden verstrikt te raken in een cyclus van rampen en armoede. Op het Wereld Economisch Forum in Davos in januari waarschuwde Sherry Rehman, de Pakistaanse minister voor Klimaatverandering, voor ‘de valstrik van herstel’. Heropbouw kost tijd en geld, zei ze, en ‘tegen de tijd dat je ermee klaar bent, kijk je al tegen de volgende crisis aan’.
Hoe het herstelgeld eerlijk verdeeld wordt is een politiek beladen discussie. ‘Gaat het geld naar mensen die het meest hebben verloren of naar hen die niets te verliezen hadden?’ vraagt bijvoorbeeld Daniel Clarke, directeur van het Centre for Disaster Protection.
Pakistan schat dat het ongeveer 16 miljard dollar nodig heeft voor herstel. In Genève kreeg het meer dan de helft daarvan van internationale donoren, waaronder de Islamitische Ontwikkelingsbank, de Wereldbank en USAID. ‘Die financiële toezeggingen waren groter dan we dachten,’ zegt Knut Ostby, regionale vertegenwoordiger van het VN-ontwikkelingsprogramma in Pakistan. ‘Nu is het tijd om er vervolg aan te geven.’
Veel van het geld bestaat in de vorm van leningen en die zijn eerder gekoppeld aan de financiering van specifieke projecten dan aan begrotingssteun. De Wereldbank is bijvoorbeeld van plan ongeveer 2 miljard dollar uit te lenen voor de heropbouw van huizen en de verbetering van irrigatie, naast andere projecten in Sindh.
De snelheid van financiering verschilt van donor tot donor en dat leidt tot frustraties en cruciale vertragingen bij gemeenschappen die er het meest behoefte aan hebben.
Uitbetaling is vaak ook onderhevig aan verlammende vertragingen, soms tot afstel
In het district Dadu, waar Khoundi ligt, moeten de grootschalige wederopbouwwerkzaamheden nog beginnen. Het dorp Ibrahim Chandio ligt in puin. De vroegere bewoners wonen nu in tenten in de buurt en het ziet er niet naar uit dat daar binnenkort verandering in komt. De ontheemding maakt hun situatie netelig. Boeren hebben moeite om gewassen te verbouwen op de overstroomde grond en gezinnen hebben te weinig geld voor voedsel.
Syed Murtaza Ali Shah, de hoogste lokale districtsambtenaar, zegt dat de autoriteiten een aantal wegen en dijken willen versterken om te voorkomen dat ze doorbreken, maar dat ze daar nog niet de middelen voor hebben. ‘De volgende moesson kan zwaarder zijn dan deze,’ zegt hij. Wat nu gedaan wordt is ‘een noodoplossing… Iemand bouwt vijftig huizen, iemand anders er probeert tien te bouwen – met wat er ook maar beschikbaar is’.
Sommige deskundigen, zoals Ali Tauqeer Sheikh, adviseur op het gebied van klimaatverandering in Islamabad, zijn op hun hoede voor ‘toegezegde’ fondsen. Geld voor bestaande programma’s wordt een tweede keer geteld.
Uitbetaling is vaak ook onderhevig aan verlammende vertragingen, soms tot afstel, omdat op papier bedachte projecten in de praktijk moeilijk van de grond komen. Hoewel fondsenwerving voor Pakistan ‘een zeer belangrijk onderdeel’ is, aldus Sheikh, ‘kan het antwoord [op de vraag waar het geld naartoe gaat] in de praktijk nogal complex zijn’.
Crisis na crisis
Al vóór de overstromingen verkeerde Pakistan in een crisis.
De inflatie is sterk gestegen: de prijsindex van dagelijkse artikelen steeg vorige week op jaarbasis met 41 procent. Vanwege de komende verkiezingen zijn Sharif en zijn regering verwikkeld in venijnig politiek gekibbel met rivaal Imran Khan, die vorig jaar werd afgezet als premier en onlangs een moordaanslag overleefde. De dreiging van gewelddadig extremisme neemt toe. Bij een bomaanslag op een moskee in januari kwamen ongeveer honderd mensen om.
De regering van Sharif voert aan dat zij vanwege de overstromingen moet worden vrijgesteld van een aantal van de bezuinigingsvoorwaarden die het IMF wil opleggen om de leningen te hervatten. Die voorwaarden, waarschuwt ngo Human Rights Watch, ‘raken de mensen het hardst die al het zwaarst getroffen zijn’.
‘Geen enkel land is zo hard getroffen als Pakistan met deze klimaatramp van 30 miljard dollar,’ zegt Ahsan Iqbal, de Pakistaanse minister van Planning. ‘Het moge duidelijk zijn dat de economie niet zit te wachten op nog meer schokken.’
Toch zeggen critici in binnen- en buitenland dat Pakistan veel van zijn problemen aan zichzelf te danken heeft. Volgens hen gaven opeenvolgende zwakke regeringen voorrang aan politiek gemotiveerde uitgaven op korte termijn. Importvriendelijk beleid heeft de rijken onevenredig bevoordeeld. Autoriteiten traden ook hard op tegen ngo’s, wat volgens critici het maatschappelijk middenveld heeft belemmerd in zijn vermogen om te reageren op crises.
Bovendien is het politieke systeem gedestabiliseerd door het machtige leger, dat lange tijd controle uitoefende achter de schermen. Op de corruptieperceptie-index van Transparency International staat Pakistan op plek 140 van de 180 landen.
‘Onze samenleving is zeer elitair,’ zegt Miftah Ismail, die minister van Financiën was en in september aftrad. ‘De elite is blij met de status quo… In de politiek gaat het erom dat iedereen aan de macht wil komen, en de natie betaalt daar een hoge prijs voor.’
In haar blauwdruk voor de wederopbouw erkent de Pakistaanse regering dat institutionele hervormingen nodig zijn. Er moeten bijvoorbeeld betere bouwvoorschriften gemaakt worden om te voorkomen dat er onveilig gebouwd wordt. Er moet een controlesysteem door derden worden opgezet dat erop toeziet dat het geld goed terechtkomt.
Maar de dagen van Sharif als premier lijken geteld. Als de verkiezingen later dit jaar vrij verlopen dan wint Khan, aldus de voorspelling van veel analisten. En ook al heeft Khan het belang van klimaatbestendigheid onderschreven, plannen voor de lange termijn overleven moeilijk vanwege de veelvuldige en turbulente machtswisselingen in het land.
Er zijn ongeveer tachtig kinderen ingeschreven, maar slechts vijftien tot twintig kinderen gaan elke dag naar school
‘Geld alleen is niet genoeg,’ zegt de Duitse klimaatgezant Jennifer Morgan. ‘Het is van cruciaal belang dat er in de ontvangende landen bestuursstructuren en -processen zijn die ervoor zorgen dat het geld terechtkomt bij de mensen die dat het hardst nodig hebben. Hoe zorgen we ervoor dat de middelen daadwerkelijk op lokaal niveau worden ingezet? Dat is een belangrijke vraag bij schade.’
Sommige deskundigen in Pakistan zijn weinig optimistisch. Slechte relaties tussen rivaliserende federale, provinciale en districtsregeringen kunnen verhinderen dat de middelen bij projecten terechtkomen en echte veranderingen teweegbrengen. ‘Komen deze fondsen aan? In hoeverre zijn [lokale] overheidsstructuren veerkrachtig genoeg om geldstromen te faciliteren op een transparante manier?’ vraagt bijvoorbeeld Nausheen Anwar, deskundige op het gebied van stadsplanning aan het Institute of Business Administration in Karachi.
Ook bestaat het risico dat slecht geplande of uitgevoerde projecten onbedoeld problemen in de toekomst veroorzaken, iets wat door sommige onderzoekers maladaption [‘slechte aanpassing’] wordt genoemd. In februari bijvoorbeeld organiseerden plaatselijke activisten in Badin, in Sindh, een conferentie over het decennia oude, deels door de Wereldbank gefinancierde, Left Bank Outfall Drain-project. Het [kanaal] kreeg barsten waardoor volgens de activisten de overstromingen werden verergerd. Een onafhankelijke inspectie in 2006 stelde talrijke ‘tekortkomingen’ vast in dit project dat een miljard dollar had gekost.
Nergens is de desillusie groter dan in de gebieden die door de overstromingen getroffen zijn. De enige overheidsschool van het dorp Khoundi is een ruïne sinds het jaar 2010, het zoveelste met rampzalige overstromingen in de regio. De achtendertigjarige leraar Imdad Ali geeft nu op een bankje buiten les aan een handvol leerlingen. Er zijn ongeveer tachtig kinderen ingeschreven, maar slechts vijftien tot twintig kinderen gaan elke dag naar school, volgens de plaatselijke bewoners. De anderen gaan of naar een plaatselijke ngo-school of blijven thuis. Pakistan heeft het op een na hoogste aantal kinderen ter wereld dat niet naar school gaat: 23 miljoen.
Bitter
Sindh is de basis van de Bhutto-dynastie, wiens Pakistaanse People’s Party deel uitmaakt van de regeringscoalitie. Maar mensen hebben daar weinig vertrouwen in, evenals in andere partijen. ‘Er zijn geen faciliteiten, geen stoelen, geen tafels,’ zegt Ali. ‘We hebben meerdere keren om hulp gevraagd. Maar die komt niet.’
Een wetenschappelijk artikel over de herstelpogingen van 2010, gepubliceerd in 2020 in het International Journal of Disaster Resilience in the Built Environment, concludeert dat ‘het lokale bestuur is teruggekeerd naar zijn dagelijkse routine, zonder programma’s die de veerkracht van de gemeenschap versterken of herstel op lange termijn aanbrengen’.
Sobia Kapadia, een architect die tien jaar geleden hielp met het herstel, zegt dat de plannen dit keer om ‘vastberadenheid tot verandering’ vragen. Ook acht ze een ‘volledige [revisie] van bestaande systemen’ noodzakelijk om de omgangsvormen tussen lokale en federale autoriteiten te veranderen. Zo moet de balans tussen macht en middelen anders afgesteld worden.‘Tenzij en totdat je dingen op fundamenteel niveau aanpakt, met de gemeenschap, zal er niets veranderen,’ voegt ze eraan toe.
Weinig inwoners geloven erin. Sommigen lachen bitter op de vraag of zij verwachten dat hun woonplaats ooit bestand zal zijn tegen klimaatschokken.
Nazeer Hussain, een drieënveertigjarige graanmolenaar in Khoundi, zegt dat de leiders van het land er alleen op uit zijn om zichzelf van macht te verzekeren. ‘We hoorden in de media dat de regering vergaderde [om geld in te zamelen] voor de bouw van huizen en schuilplaatsen,’ voegt hij eraan toe. ‘Maar de kans daarop is nul.’
Een aardbeving met een kracht van 6,5 op de schaal van Richter was dinsdagavond te voelen in Pakistan, Afghanistan en delen van India, meldt The Express Tribune. In Pakistan troffen de bevingen bijna het hele land, met minstens negen doden tot gevolg. In Afghanistan zijn tot nu toe vier doden gemeld.
‘In verschillende steden renden mensen in paniek hun huizen uit vanwege de intensiteit van de aardbeving’, aldus de Pakistaanse nieuwswebsite. In Afghanistan vierden veel gezinnen Nowruz, het Perzisch Nieuwjaar, toen de bevingen begonnen.
Het epicentrum van de aardbeving lag in het noordoosten van Afghanistan bij de stad Jorm, op de grens met Pakistan en Tadzjikistan, op een diepte van 187 km, aldus de United States Geological Survey, de Amerikaanse overheidsinstelling die wereldwijd aardbevingen monitort. Ook in Oezbekistan, Kazachstan, Kirgizië en Turkmenistan waren de schokken voelbaar.
Bij een zelfmoordaanslag door in een moskee in de stad Peshawar zijn zeker drieëntachtig doden en een veelvoud aan gewonden gevallen, zo meldde The Guardiangisteravond. Het dodental kan nog oplopen.
De ontploffing vond plaats toen driehonderd gelovigen aan het bidden waren in een moskee in de wijk waar het hoofdkwartier van de politie en de antiterreureenheid zijn gevestigd. De meeste mensen in de moskee waren naar verluidt agenten.
Door de impact van de explosie stortten het dak en een muur van de moskee in en raakten veel mensen gewond, aldus Zafar Khan, een plaatselijke politieagent. Volgens getuigen vond de ontploffing plaats in de grote zaal, net toen het middaggebed zou beginnen en de gelovigen dicht opeengepakt zaten. Volgens functionarissen stond de bommenlegger op de eerste rij.
TTP is in het verleden verantwoordelijk geweest voor meerdere dodelijke aanslagen
Een commandant van de Pakistaanse taliban (TTP) eiste de verantwoordelijkheid voor de aanslag op en stelde dat het een wraakactie was voor een strijder die vorig jaar in Afghanistan is gedood. Enkele uren later werd dit echter tegengesproken door een woordvoerder van de TTP, die zich van de bomaanslag distantieerde en zei dat het niet hun beleid was om moskeeën, seminaries en religieuze plaatsen als doelwit te nemen. Op de claim van enkele uren geleden ging hij niet in.
De TTP, die vermoedelijk nauw verbonden is met Al-Qaida, leidt al vijftien jaar lang een opstand in Pakistan. De terreurorganisatie vecht voor strengere handhaving van de islamitische wetten en de vrijlating van gevangenen, en is in het verleden verantwoordelijk geweest voor meerdere dodelijke aanslagen.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
