President Milos Zeman werd op zondag 10 oktober op de intensive care opgenomen, daags na de parlementsverkiezingen die zijn bondgenoot, de populistische premier Andrej Babis, een nipte nederlaag hadden toegebracht. Door zijn spoedopname is de regeringsformatie opgeschort.
‘Tot nu toe waren alle ogen op hem [president Zeman] gericht’, aldus Radio Czech International, ‘want volgens de Tsjechische grondwet is het de verantwoordelijkheid van de president om een regeringsleider te benoemen. Vóór de verkiezingen had Milos Zeman laten doorschemeren dat hij zou kiezen voor de aftredende premier, zijn bondgenoot, de miljardair en populist Andrej Babis. Babis verloor de parlementsverkiezingen echter van de centrumrechtse coalitie SPOLU (‘Samen’), die 27,78 procent van de stemmen haalde tegen 27,14 procent voor de partij van de zittende president.
‘Een andere regering zou Tsjechië distantiëren van de populistische partijen in Hongarije en Polen’
‘Een andere regering zou Tsjechië distantiëren van de populistische partijen in Hongarije en Polen, die steeds vaker worden bekritiseerd voor het schenden van de democratische waarden van de Europese Unie’, analyseert CNN.
Ondanks de nipte overwinning van de centrumrechtse coalitie ‘heeft de Tsjechische president nog steeds de vrije hand om te bepalen wie een nieuwe regering mag vormen’, merkt Frankfurter Allgemeine Zeitung op. ‘In het verleden heeft hij, dankzij een ruime interpretatie van zijn grondwettelijke bevoegdheden, Babis verscheidene malen benoemd, ondanks een gebrek aan meerderheden en een motie van wantrouwen.’ Maar de gezondheidstoestand van het 77-jarige staatshoofd is uiteraard ‘een factor van onzekerheid’, concludeert het Duitse dagblad.
Premier Babis kwam onlangs in het nieuws omdat hij betrokken zou zijn bij brievenbusfirma’s in belastingparadijzen, zoals bleek uit de Pandora Papers.
In aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen van 2020 werden de populairste Facebookpagina’s die zich richtten op Amerikaanse christenen en zwarten, beheerd door Oost-Europese trollenfabrieken, zo blijkt uit een gelekt intern onderzoek van Facebook, bericht MIT Technology Review. De pagina’s maakten deel uit van een groter netwerk dat bijna de helft van alle Amerikanen bereikte.
‘Het is ons platform dat deze trollen een enorm bereik geeft’
Door de gecoördineerde acties van de trollenfabrieken, grotendeels gevestigd in Kosovo en Macedonië, werden maandelijks 140 miljoen Amerikanen bereikt, waarvan 75 procent geen van de pagina’s volgde. Ze kregen de inhoud voorgeschoteld door Facebook zelf. ‘In plaats van dat gebruikers ervoor kiezen deze inhoud te ontvangen, is het ons platform dat deze trollen een enorm bereik geeft’, aldus Jeff Allen, voormalig datawetenschapper bij Facebook en auteur van het onderzoek.
Het interne onderzoek laat zien dat de trollenfabrieken zich richtten op hetzelfde publiek waar Rusland op mikte met een desinformatiecampagne rond de verkiezingen van 2016. Hoewel Facebook sindsdien beterschap beloofde, lijkt het bedrijf weinig te hebben gedaan om het probleem aan te pakken.
Zondag waren er in verschillende Poolse steden demonstranten op de been om het lidmaatschap EU-lidmaatschap van hun land te verdedigen. De aanleiding was de uitspraak van het Poolse Constitutionele Hof die stelt dat in sommige gevallen het Poolse recht prevaleert boven het Europees recht. Het besluit zou een eerste stap kunnen zijn in de richting van een ‘Polexit‘.
‘Ik ben hier omdat ik niet wil dat Polen de EU verlaat’, vertelde Miroslaw, een inwoner van Warschau, aan Financial Times. ‘Ik heb onder het communisme geleefd en ik wil niet dat Polen op een dag terugkeert’, zei hij.
Jarenlang keek de progressieve elite stiekem neer op de mensen onder aan de maatschappelijke ladder. Die mensen zijn nu afgehaakt en stemmen overal ter wereld op de populisten. Eigen schuld, dikke bult, zegt Elisabeth Raether.
Keuze uit het archief
Vijf jaar geleden, september 2016, publiceerden wij een dossier genaamd: ‘Hé elite, kijk eens in de spiegel!’ In dit artikel daaruit fileert een jonge Duitse journaliste vlijmscherp de kronkels in de gedachten van wat meestal de linkse elite wordt genoemd. Hun stelregel lijkt te zijn: zolang je zelf alles volgens de – door hen zelf bepaalde – regels doet, is het geen probleem om op anderen neer te kijken.
Na maanden van voorverkiezingsstrijd heeft onze verontwaardiging over Donald Trump iets overbodigs gekregen: hij zegt iets onbeschofts en wij grijpen geschrokken naar onze parelketting, als burgerdames die iemand aan tafel uit een vingerkommetje zien drinken. Maar de verrassing is er nu wel af. En vooral: Trump kwam niet uit het niets. Waarschuwingssignalen genoeg. We hebben lang gedacht dat het voldoende was iemand als hij met scherpzinnige spot en minachting op zijn plaats te zetten.
Maar of het nu satirische stukjes of afkeurende hoofdartikelen waren, of dat we hem gewoon voor gek zetten om zijn haar: niets hielp. Eigenlijk hebben we steeds gedacht dat alleen dat kapsel al genoeg was om erger te voorkomen. Maar Trump en andere autoritaire leiders kregen steeds meer succes en werden steeds zelfbewuster.
Het zou aan ons kunnen liggen. Want uit alle aanwijzingen, die we niet alleen over het hoofd hebben gezien maar bewust hebben genegeerd, blijkt dat wij − ook als Europeanen − een onaangename waarheid onder ogen moeten zien: wij leven in een klassenmaatschappij, waar de ene groep leidt en de andere volgt. En als we om Trump en Melania lachen, ontmaskeren we niet hén, maar onszelf.
Wij hanteren dezelfde werkwijzen als alle elites overal ter wereld: wij definiëren wat goede smaak is en kijken neer op degenen die zich daar niet aan houden
Wie zijn wij? Wij zijn de leiders. Wij zijn de nieuwe liberale elite. Wij zijn degenen die met tranen in de ogen luisteren naar Michelle Obama’s toespraak op de democratische conventie. Wij zijn het soort mensen dat niet bang is om een moderne en toch elegante outfit te dragen die vermoedelijk is ontworpen door een jonge designer uit New York wiens naam de meeste Amerikanen niet eens kunnen uitspreken. Wij zijn de mensen die überhaupt niet zo snel bang zijn, niet voor de onbegrijpelijke soevereiniteit waarmee de First Lady spreekt, noch voor de mengeling van macht en morele volmaaktheid die ze belichaamt als ze zegt: ‘Ik word iedere dag wakker in een huis dat is gebouwd door slaven.’ Michelle Obama is mooi, rijk, intelligent, elegant en heel, heel machtig. Maar ze is ook zwart, zodat ze zonder een zweempje schaamte mag genieten van al haar voorrechten, de schaamte die lange tijd de prijs is geweest van leven in de bovenlaag van de samenleving.
Wij hanteren dezelfde werkwijzen als alle elites overal ter wereld: wij definiëren wat goede smaak is, wat hoort en wat niet hoort, en kijken neer op degenen die zich daar niet aan houden. We zoeken het gezelschap van ‘ons soort mensen’. Maar net als een regime dat door revolutie aan de macht is gekomen, staan we boven alle verwijten, want wij, althans de generaties voor ons, hebben voor die plaats moeten vechten.
We hebben de tolerantie bij wijze van spreken uitgevonden, en we definiëren dus ook wat dat is
Het resultaat is de onaantastbare macht van het juiste, onze macht dus. En inderdaad, we hebben veel goeds teweeggebracht wat we de wereld nalaten: vrijheid en rechten voor vrouwen, migranten, gehandicapten, homoseksuelen. Maar de klassen hebben we niet afgeschaft. We hebben ons in de top van de klassenmaatschappij genesteld, en hebben nu het gevoel dat alle remmen los zijn.
Van onderaf zou dat er wel eens heel anders uit kunnen zien.
Michelle en Melania
Hillary Clinton heeft dochter Chelsea ‘perfect’ opgevoed, zei Michelle Obama in haar toespraak. Dat zal niet iedere Amerikaanse moeder van haar kinderen durven zeggen; in ieder geval niet de moeders van de dikzakken en de spijbelaars, gedetineerden, tienermoeders en drugsverslaafden. Maar die moeders kunnen de First Lady niet verwijten dat ze arrogant is, tenzij hun voorouders op zijn minst ook slaven waren.
Na Michelle Obama was er een toespraak van een jonge transvrouw, Sarah McBride. Dankzij zorgvuldige medische ingrepen ziet ze er zo fantastisch uit als iedere vijfentwintigjarige zich zou wensen. McBride was stagiaire in het Witte Huis en werkt nu bij een ngo. Haar verhaal gaat er niet alleen over dat álle mensen gelijk zijn, ze vertelt ook over haar echtgenoot, een transman, die op zijn achtentwintigste aan kanker overleed en zich tot zijn dood heeft ingezet voor LBGTQA-mensen in de VS.
Er zijn niet veel vijfentwintigjarigen die op de conventie mogen spreken, en nog minder die zo hoogstaand en onzelfzuchtig overkomen. Maar hoe zit het met die anderen? Die niet zwart of hoogbegaafd, niet stijlvol of transgender, geen stralende jonge weduwe en wellicht niet eens vrouw zijn? Wat is hun heldenverhaal?
Op de conventie van de Republikeinen, kort daarvoor, stond Melania Trump op het podium. Ook zij is aan haar gezicht geopereerd, maar om andere redenen. Smalle ogen, volle lippen, geföhnd haar. Ze leest van de autocue, waar ze zich kennelijk erg voor moet concentreren. Ze heeft een zwaar Balkanaccent en een monotone stem. Haar gelaatsuitdrukking past niet bij wat ze zegt: ze praat over liefde, het gezin en kindness, maar ze kijkt als een roofdier, cool, sexy, alsof ze bezig is iemand te verleiden, alsof ze alleen maar zo kan kijken.
Veel van wat bij een toespraak mis kan gaan, gaat ook mis. Dat is al duidelijk vóórdat iemand ontdekt dat hele passages ervan zijn overgeschreven uit een toespraak van Michelle Obama in 2008. Een paar dagen later onthult een tijdschrift in New York dat het designdiploma dat Melania Trump zou hebben in het postcommunistische Slovenië van de jaren tachtig helemaal niet bestond. Vanaf dat moment kent het leedvermaak geen grenzen meer. Als ze dan al een universitair diploma verzint, waarom dan niet een bestaand? Melania, een vrouw net zo nep als haar borsten.
Maar hoe zit het met de fakeborsten van de jonge transvrouw? Waarom zijn sommige borsten progressief en andere reactionair? Als iemand zijn biologische geslacht niet wil accepteren, mag hij zich laten opereren tot zelfs zijn moeder hem niet meer herkent. En als iemand er mooier of jonger uit wil zien dan hij is, dan zou dat niet mogen? Hoe moet je dat uitleggen aan iemand buiten de liberale kliek?
Je kunt ook anders naar het optreden van Melania Trump kijken. Een verkiezingsteam had het niet beter in scène kunnen zetten: de hoon waar Trumps vrouw tegenaan loopt, is dezelfde die bij zijn kiezers tomeloze woede-uitbarstingen veroorzaakt. Zij worden opnieuw bevestigd in hun wrok. Zwarte mannen en vrouwen in de VS zijn slachtoffer van politiegeweld, arm, en moeten zich tegen ontelbare vooroordelen verdedigen. Maar er is nog een groep die buitengesloten wordt. Want ook over mensen die de vooruitgang niet zo snel kunnen bijbenen, mogen we − ook in tijden van sekseneutrale taal − allerlei denigrerende dingen zeggen; de mensen die onzeker zijn, geen talenten hebben, bang zijn: de witte mannen. Hun verlangens, hun behoeften, hun angsten, hun levensverhalen: één grote grap. Je kunt ze white trash noemen, of arbeiders, werklozen, ongeschoolden. Hoe dan ook, populair zijn ze niet, wereldwijs evenmin en zelfspot kennen ze niet. Zij zijn degenen die gekwetst zijn.
Het kan op het eerste gezicht misplaatst lijken dat juist degenen die zijn afgehaakt zich identificeren met het echtpaar Trump, dat tenslotte fabelachtig rijk is. Melania Trump post selfies vanuit haar gouden woonkamer en heeft een assistente die boodschappen voor haar doet. De tegenstrijdigheid dat uitgerekend miljardairs de uitgeslotenen weten te bereiken, verdwijnt snel: want ze zijn niet alleen economisch uitgesloten, maar vooral cultureel.
De leidster van het Front National, Marine Le Pen, had een bevoorrechte jeugd in een rijke voorstad van Parijs, maar mensen die zich aan de kant gezet voelen, zijn dol op haar. Terwijl de welgestelden een lompe vrouw met prefascistische opvattingen zien, koesteren de gepijnigde zielen zich in haar warmte. Want zij voelen hoe de liberale elite op hen neerkijkt. Le Pen heeft jarenlang haar uiterste best gedaan om toegelaten te worden in de Parijse televisiestudio’s waar haar vader een ongewenste gast was. Nu vecht ze voor het presidentschap met een hartstocht alsof het niet om politiek, maar om het vereffenen van een rekening gaat.
Dat is het heldenverhaal van de veronachtzaamden: jullie zogenaamd tolerante veelverdieners hebben ons jarenlang genegeerd. We mochten optreden in realityshows op tv, zodat jullie je, met je eeuwige ironie, konden amuseren. Maar nu is het ernst. Nu willen we de macht, en die zullen we krijgen ook. Jullie vonden het toch altijd zo erg dat we niet gingen stemmen? Nou, dat is precies wat we gaan doen.
Maar wat is dan wel verstandig? Wij, de klasse van wereldburgers, gaan ervan uit dat we altijd weloverwogen meningen verkondigen
‘When they go low, we go high,’ zei Michelle Obama in haar toespraak op de conventie in de richting van de aanhangers van Trump, wat in het Nederlands zoiets betekent als: we laten ons door dat verschrikkelijke gedrag van jullie niet van de wijs brengen. Maar je kan haar uitspraak ook omdraaien: als jullie in hoger sferen verkeren, halen wij de boel nog eens naar beneden.
Met gekwetstheid en angst heb je nog geen politiek manifest. Het is niet eens verstandig om je door zulke gevoelens te laten leiden, lezen we overal, of het nu gaat om de Brexitkiezers die tegen hun eigen belang gestemd hebben of om de fans van Trump, die nergens van schrikken, wat hun kandidaat ook beweert – of hij nu gelooft dat hij zijn NAVO-partners in de steek kan laten of dat Parijs in Duitsland ligt. Ook de AfD (Alternative für Deutschland) komt met absolute nonsens nog het verst. Sarah Palin ging acht jaar geleden de geschiedenis in als een rariteit. De toenmalig gouverneur van Alaska antwoordde op de vraag naar haar vicepresidentiële kwalificaties op het terrein van buitenlandse zaken met de legendarische zin: ’Van hieruit kun je Rusland zien.’ Desondanks was ze zo populair dat haar brilmontuur voortdurend was uitverkocht – er waren maar weinig politici met wie mensen zich zo sterk identificeerden. Palin was de voorloper van het fenomeen Trump: Ik ben een beetje onnozel, en dat is oké. Ze had buitengewoon veel succes, juist omdat ze de belichaming was van argeloosheid en gebrek aan gezond verstand.
Het is makkelijk om vóór de EU te zijn als je al in alle (interessante) Europese hoofdsteden bent geweest en overal een leuk restaurantje weet
Maar wat is dan wel verstandig? Wij, de klasse van wereldburgers, gaan ervan uit dat we altijd weloverwogen meningen verkondigen. Hoewel, bijvoorbeeld: niet alle tegenstanders van genetische modificatie kunnen je vertellen waarom ze daar zo tegen zijn, want het is ook gewoon een gevoel. Je wilt nou eenmaal graag dat wat je eet op een of andere manier waarde heeft en puur is.
Ook kunnen niet alle pleitbezorgers van de EU uitleggen wat daar nou zo goed aan is, want het gaat uiteraard ook om onze identiteit, een vaag gevoel dat zich zo moeilijk laat beschrijven. Het is in ieder geval makkelijker om vóór de EU te zijn als je al in alle (interessante) Europese hoofdsteden bent geweest en overal een leuk restaurantje weet waar van die uitstekende, maar ongelooflijk goedkope wijnen op de kaart staan.
Iedereen heeft altijd meer begrip voor zijn eigen domheid dan voor die van de ander. Maar wie bepaalt wat dom is? Wie beslist wat de juiste problemen zijn en wat de verkeerde? Afgezien daarvan: Wat kan er nou dom aan zijn om iemand in het Witte Huis of het Elysée te kiezen waarmee je je kunt identificeren?
Superioriteit
‘When they go low, we go high,’ zei Michelle Obama in haar toespraak op de conventie in de richting van de aanhangers van Trump, wat in het Nederlands zoiets betekent als: we laten ons door dat verschrikkelijke gedrag van jullie niet van de wijs brengen. Maar je kan haar uitspraak ook omdraaien: als jullie in hoger sferen verkeren, halen wij de boel nog eens naar beneden.
Met gekwetstheid en angst heb je nog geen politiek manifest. Het is niet eens verstandig om je door zulke gevoelens te laten leiden, lezen we overal, of het nu gaat om de Brexitkiezers die tegen hun eigen belang gestemd hebben of om de fans van Trump, die nergens van schrikken, wat hun kandidaat ook beweert – of hij nu gelooft dat hij zijn NAVO-partners in de steek kan laten of dat Parijs in Duitsland ligt. Ook de AfD (Alternative für Deutschland) komt met absolute nonsens nog het verst. Sarah Palin ging acht jaar geleden de geschiedenis in als een rariteit. De toenmalig gouverneur van Alaska antwoordde op de vraag naar haar vicepresidentiële kwalificaties op het terrein van buitenlandse zaken met de legendarische zin: ’Van hieruit kun je Rusland zien.’ Desondanks was ze zo populair dat haar brilmontuur voortdurend was uitverkocht – er waren maar weinig politici met wie mensen zich zo sterk identificeerden. Palin was de voorloper van het fenomeen Trump: Ik ben een beetje onnozel, en dat is oké. Ze had buitengewoon veel succes, juist omdat ze de belichaming was van argeloosheid en gebrek aan gezond verstand.
Het is makkelijk om vóór de EU te zijn als je al in alle (interessante) Europese hoofdsteden bent geweest en overal een leuk restaurantje weet
Op het moment dat ze zo woedend werden, waren de uitgeslotenen allang van het politieke toneel verdwenen. De Franse socioloog Didier Eribon zegt dat de communistische arbeidersklasse vroeger ook al homofoob en racistisch was, maar dat ze nu vooral op het Front National stemmen omdat de socialistische regeringspartij niets meer met hen te maken wil hebben. De PS onder François Hollande wil het ‘nieuwe links’ zijn, vertegenwoordigd door vlerken als premier Manuel Valls en minister van economische zaken Emmanuel Macron, die geen idee hebben van de strijd die de afhakers tegen ‘die daar boven’ voeren. Onverholen hautain zei Valls laatst over degenen die tegen een geliberaliseerde arbeidsmarkt demonstreerden: Dat is het oude links. De Franse socialisten, de Duitse SPD, de Democraten in de VS, allemaal hebben ze hun groezelige komaf achter zich gelaten en zich geconcentreerd op de veel deftiger culturele vraagstukken.
Dat de achterblijvers pas door autoritaire leiders en racisten weer een stem hebben gekregen, is een drama. Want natuurlijk hebben ook arbeiders en werklozen transgenderkinderen en homoseksuele zonen en dochters voor wie ze het allerbeste willen, en natuurlijk zullen vooral degenen die geïsoleerd zijn geraakt het meest te lijden hebben van de gevolgen van klimaatveranderingen. Maar wij hebben onze internationale attitude tot ons handelsmerk gemaakt. We hebben geen enkele mogelijkheid voorbij laten gaan om onze superioriteit te demonstreren: wij zijn zo veel intelligenter, humoristischer en hebben zo’n heldere kijk op de zaken. Wij scheiden ons vuilnis en maken geen spelfouten. Het mag dan slechts een ondertoon zijn, die onze arrogantie verraadt, we moeten er wel naar gaan luisteren. Bij de afhakers is de boodschap namelijk al lang aangekomen, en voor de autoritaire leiders was het vervolgens gemakkelijk om het nadenken over vrijheid en het verantwoordelijkheidsgevoel af te serveren als een luxe die maar weinigen zich kunnen permitteren. Zij beweren dat tolerantie de ideologie van de macht is. Dat mag onjuist en manipulatief zijn, het laat wel zien wat onze grootste zwakte is.
Armin Laschet, die onder druk staat sinds de zware nederlaag van de Duitse conservatieven bij de laatste parlementsverkiezingen, is donderdag begonnen met zijn terugtrekking uit de CDU, terwijl de sociaaldemocraten, de Groenen en de liberalen besprekingen zijn begonnen om een coalitie van drie partijen te vormen.
‘Als Armin Laschet aankondigt dat hij iets te zeggen heeft, denkt iedereen aan zijn aftreden’, stelt Süddeutsche Zeitung ironisch vast. Op donderdag belegde de opvolger van Angela Merkel een onaangekondigde persconferentie. Het woord aftreden viel uiteindelijk niet, maar Laschet legde de basis voor zijn vertrek uit de CDU, binnen een jaar nadat hij aan de leiding is gekomen.
‘De leider van de conservatieven ging niet zo ver dat hij zijn ontslag aankondigde, na twee weken van kritiek over zijn verkiezingsdebacle, maar hij kondigde wel aan dat hij volgende week aan de partijleiding zou voorstellen om een congres te houden’, meldt El País.
‘Laschet is er nooit in geslaagd zijn stempel op de partij te drukken, noch zijn middelmatige populariteit te verbeteren’
Het doel van dit congres, dat in december zou kunnen plaatsvinden, is ‘de reorganisatie van de CDU, van het voorzitterschap tot het federale uitvoerend comité’, om een einde te maken aan het ‘onophoudelijke debat’ over de leiding van de partij, aldus Laschet.
Financial Times herinnert eraan dat de CDU-leider, die in januari jl. werd gekozen, ‘er nooit in is geslaagd zijn stempel op de partij te drukken, noch zijn middelmatige populariteit te verbeteren’. Hij heeft ook te lijden gehad onder de broederstrijd met Markus Söder, leider van de CSU – de Beierse zusterpartij van de CDU – die hoopte de conservatieve kandidaat te worden voor de parlementsverkiezingen, aldus de zakenkrant.
Na het slechtste resultaat uit haar geschiedenis is de CDU duidelijk niet in een sterke positie om een regeringscoalitie te vormen. Maar zijn leider zei donderdag dat hij ‘nog steeds hoopt’ op een alliantie van drie partijen met de liberalen van de FDP en de Groenen, hoewel hij dan niet noodzakelijkerwijs kanselier zou worden – een verder bewijs dat hij klaar is om een stap terug te doen, aldus Deutsche Welle.
‘Het gaat niet zozeer om al dan niet Armin Laschet’, zei hij. ‘De vraag is waar dit land naartoe moet. En als sommige mensen tot andere oplossingen willen komen, is dat mogelijk’, voegde hij eraan toe. Met andere woorden, zo vatte Deutsche Welle samen, Laschet ‘zou bereid zijn zich terug te trekken, indien zijn positie de onderhandelingen in de weg zit’.
Consumenten hebben nog tot 30 september 2022 om ongeveer 24 miljard pond, circa 27,7 miljard euro, aan papieren bankbiljetten van 20 en 50 Britse pond uit te geven, aangezien de Bank of England ze uit de omloop haalt. Ze worden vervangen door biljetten van polymeer, die veiliger zijn en langer meegaan, bericht Bloomberg.
Het bbp van Italië zal dit jaar met behulp van overheidsinterventies stijgen met 6 procent en in 2022 met 4,7 procent. Het begrotingstekort valt aanzienlijk lager uit dan verwacht, zo blijkt uit een rapport van Economische Zaken, dat is aangeboden aan premier Mario Draghi, bericht persbureau ANSA. Overheidsmaatregelen stimuleren de groei met een extra 0,5 procentpunt; zonder zou het bbp al met 4,2 procent stijgen.
Daarmee herstelt de Italiaanse economie zich na een val van 8,9 procent in 2020 als gevolg van de pandemie. De verhouding tussen begrotingstekort en bbp komt door het herstel op 9,4 procent, een daling ten opzichte van de 11,8 procent waar in april nog van uit werd gegaan.
Canada: Liberale Partij van Trudeau wint verkiezingen
‘Na 36 dagen campagne voeren voor de stem van de Canadees‘ wint de Liberale Partij van premier Justin Trudeau de vervroegde federale verkiezingen van Canada op maandag 20 september, aldus de prognoses van CBC News bij het sluiten van de stembussen. Maar een parlementaire meerderheid zal de partij niet halen.
‘Ondanks de overwinning zal het resultaat teleurstellend zijn voor de liberalen’
Tegen de avond stonden de liberalen aan de leiding in 155 districten. De Conservatieve Partij wonnen in 122, en de overige zetels werden verdeeld tussen het Bloc Québécois (29), de NDP (29) en de Groenen (2). ‘De nieuwe regering zal dezelfde zijn als de oude‘, merkt CBC op. ‘Ondanks de overwinning zal het resultaat teleurstellend zijn voor de liberalen, die mikten op een meerderheidsregering.’
Tunesische president gaat nieuwe premier benoemen
De Tunesische president Kaïs Saïed heeft maandag aangekondigd dat de noodtoestand van 25 juli zal worden verlengd, en heeft tegelijkertijd gezegd dat er binnenkort een regeringsleider zal worden benoemd en dat er een nieuwe kieswet zal worden opgesteld, zo meldde het Tunesische nieuwsplatform Kapitalis.
‘Deze maatregelen nam ik om de natie te beschermen’
Het staatshoofd sprak vanuit Sidi Bouzid, de bakermat van de Tunesische revolutie, waar hij werd toegejuicht door een menigte die scandeerde: ‘Het volk wil de ontbinding van het parlement’, aldus het artikel. Hij ‘trachtte de burgers gerust te stellen over de toekomst van het land’ en zei dat er niets was om zich zorgen over te maken.
Om de hevige protesten te sussen nam president Saïed op 25 juli enkele uitzonderlijke maatregelen, zo zette hij de premier is af en stelde het parlement buiten werking. Zijn optreden wordt door zijn critici als een ‘staatsgreep’ omschreven. ‘Deze maatregelen nam ik om de natie te beschermen’, zei hij zelf tijdens zijn toespraak.
Italië staat op het punt om de kleinschalige thuisteelt van cannabis toe te staan. Afgelopen woensdag gaf de justitiecommissie van de Italiaanse Tweede Kamer, de Camera dei Deputati, zijn goedkeuring aan herziening van een wet die thuisteelt nu nog verbiedt, bericht persbureau ANSA. Als de herziening wordt bekrachtigd is het niet langer strafbaar om thuis maximaal vier cannabisplanten te kweken voor eigen gebruik.
Met de herziening van de wet worden tegelijkertijd ook de straffen voor overtreding van de regels verhoogd. Misdaden die verband houden met de doorvoer en de handel in cannabis kunnen dan worden bestraft met gevangenisstraffen van zes tot tien jaar.
Poetins partij wint verkiezingen, maar wordt ook beschuldigd van fraude
Het zal niemand verbazen dat de partij Verenigd Rusland van Vladimir Poetin zondagavond afstevende op een duidelijke meerderheid in het parlement, na parlementsverkiezingen waarbij bijna alle anti-Kremlin oppositie werd uitgesloten.
De regeringspartij behaalde 46,11 procent van de stemmen, terwijl de communisten van de KPRF 21,40 procent van de stemmen behaalden, volgens de resultaten van de helft van de stembureaus. Deze voorlopige uitslag lijkt niettemin een daling te laten zien ten opzichte van 2016, toen Poetins partij 54,2 procent van de stemmen won en de communisten 13,3 procent. Voor de correspondenten van The New York Times in Moskou getuigen deze voorlopige cijfers van ‘de toename van de ontevredenheid onder de Russische bevolking’.
‘Stembussen werden volgepropt, ambtenaren verdreven waarnemers uit stembureaus en kiezers werden geïntimideerd’
De aanhangers van de gevangengenomen oppositieleider Aleksej Navalny zien in de winst van de communisten ook het succes van hun strategie van ‘intelligent stemmen’, waarbij wordt opgeroepen om te stemmen op de kandidaat die het best in staat is om die van Verenigd Rusland te verslaan. ‘Het is een verkiezing zonder keuze’, maar ‘slim stemmen is een goed mechanisme’, vertelde Philipp Samsonov, 32, een fotograaf in de Russische hoofdstad, aan verslaggevers van The New York Times. ‘Ik hoop dat ik op een dag met mijn hart kan stemmen.’
Om de strategie van Navalny’s aanhangers tegen te gaan, hebben de Russische autoriteiten druk uitgeoefend op Apple en Google, die uiteindelijk de app van de oppositiebeweging die steminstructies geeft vrijdag uit hun appstores hebben verwijderd, meldt Bloomberg.
Naast de aanvallen op de anti-Kremlin oppositie, werden ‘honderden overtredingen gemeld door waarnemers en kiezers’ tijdens de drie dagen durende verkiezingen, merkt de onafhankelijke Russische nieuwssite Meduza op. ‘Stembussen werden volgepropt, ambtenaren verdreven waarnemers uit stembureaus en kiezers werden geïntimideerd. Zoals gebruikelijk erkende de centrale kiescommissie slechts een handvol onregelmatigheden.’ De commissie beweerde zondag dat de andere meldingen deel uitmaakten van een geplande en met buitenlandse middelen gefinancierde campagne.
Duitse verkiezingen: Scholz (SPD) bevestigt favorietenrol
De minister van Financiën en vicekanselier Olaf Scholz heeft zondagavond het laatste grote televisiedebat tussen de drie belangrijkste kandidaten gewonnen, een week voor de verkiezingen. Volgens een opiniepeiling van Forsa werd de sociaaldemocraat door 42 procent van de ondervraagden als winnaar van het debat gekozen, terwijl zijn tegenstrever, de leider van de conservatieven, Armin Laschet, slechts 27 procent van de ondervraagden en Annalena Baerbock van de Groenen 25 procent voor zich won.
Deze laatste zou echter een sleutelrol kunnen spelen bij de vorming van een coalitieregering. Olaf Scholz en Annalena Baerbock, die beiden voorstander zijn van een verhoging van het minimumloon naar twaalf euro, leken zondagavond al een team te vormen, waardoor de indruk ontstond van een ‘twee tegen één debat’, merkt Die Welt op.
China Evergrande, de in moeilijkheden verkerende vastgoedreus die inmiddels symbool staat voor schulden en excessen in de op een na grootste economie ter wereld, zei vorige week dinsdag dat het te kampen heeft met ‘enorme’ financiële druk en dat het experts heeft ingehuurd om ‘alle haalbare oplossingen‘ voor herstructurering te onderzoeken, schrijft The New York Times. Het bedrijf is leveranciers, crediteuren en investeerders inmiddels ruim 300 miljard dollar verschuldigd. Na de bekendmaking daalden de aandelen met 12 procent, nadat afgelopen jaar al vier vijfde aan waarde verloren is gegaan. De ontwikkelingen bij de grootste brokkenpiloot van het Chinese bedrijfsleven bedreigen niet langer alleen de vastgoedsector, maar het gehele financiële systeem van China.
De problemen bij Evergrande wekken twijfel over de Chinese vastgoedmarkt
Evergrande kreeg de afgelopen weken te maken met paniekerige huizenkopers en experts die waarschuwden voor een dreigend faillissement. De problemen bij Evergrande wekken twijfel over de Chinese vastgoedmarkt, een van de belangrijkste motoren voor economische groei, die tekenen van verzwakking vertoont. Na de onthulling van Evergrande op dinsdag daalden ook de aandelen van andere Chinese projectontwikkelaars.
Linkse oppositie wint de parlementsverkiezingen in Noorwegen
De linkse oppositie won de parlementsverkiezingen die zondag en maandag in Noorwegen werden gehouden, ‘na een verkiezingscampagne die werd gedomineerd door vragen over de toekomst van de olie-industrie, een sleutelsector voor de grootste producent van West-Europa’, schrijft The Guardian.
‘De precieze samenstelling van de “rood-groene” coalitie is nog lang niet duidelijk’
‘Jonas Gahr Støre van de Arbeiderspartij is klaar om premier te worden, maar staat voor moeilijke keuzes bij het vinden van bondgenoten’, voegt de Britse krant toe. Want ‘de precieze samenstelling van de “rood-groene” coalitie die het Scandinavische land zal leiden, is nog lang niet duidelijk’.
Syrische regime rukt op naar regio Idlib
‘Na Deraa is het de beurt aan Idlib’, schrijft het pan-Arabische dagblad Al-Araby Al-Jadid. Na de rebellen in Deraa na twee maanden van belegering en gevechten te hebben gedwongen zich over te geven, richten het Syrische regime en zijn bondgenoten zich op het laatste grote jihadistische en rebellenbolwerk in het noordwesten van het land.
Sinds begin juni zijn de bombardementen op de aan Turkije grenzende regio Idlib geïntensiveerd, met name in het zuiden van de provincie. Op 7 september was de stad Idlib het doelwit van pro-Syrische strijdkrachten en de Russische luchtmacht. De aanval, waarbij vier burgers omkwamen, is volgens de Libanese krant L’Orient-Le Jour de dodelijkste in Idlib in ongeveer tien maanden.
De Verenigde Arabische Emiraten (VAE) willen de komende negen jaar vijftig nieuwe economische initiatieven lanceren om de concurrentiepositie te vergroten, schrijft Al-Jazeera. Daartoe willen de Emiraten 550 miljard dirham (circa 27 miljard euro) aan directe buitenlandse investeringen aantrekken, aldus regeringsfunctionarissen.
De projecten, waarvan sommige afgelopen weekend werden onthuld, omvatten grote investeringen in technologie. Zo zullen de VAE en de Emirates Development Bank 5 miljard dirham investeren in industriële technologie en andere technologische sectoren, aldus minister van Industrie en Geavanceerde Technologie Sultan al Jaber tijdens een persconferentie.
‘De VAE streven ernaar om de komende vijftig jaar een wereldspeler te worden in verschillende sectoren’
Daarnaast wordt gedacht aan het beschikbaar stellen van nieuwe visa om geschoolde arbeiders van elders aan te trekken. ‘De VAE streven ernaar om de komende vijftig jaar een wereldspeler te worden in verschillende sectoren’, aldus staatssecretaris voor Geavanceerde Technologie Sarah al-Amiris.
De ambities van de VAE kunnen worden gezien als het gevolg van de toenemende economische rivaliteit met buurland Saoedi-Arabië om het belangrijkste handels- en zakencentrum van de regio te worden, analyseert Al-Jazeera.
Olaf Scholz (SPD), Annalena Baerbock (Groenen) en Armin Laschet (CDU-CSU), de drie belangrijkste kandidaten voor het Duitse kanselierschap, stonden zondagavond tegenover elkaar in een tweede televisiedebat dat door Deutsche Welle als ‘beslissend’ werd omschreven. Het optreden van Olaf Scholz was ‘solide’, oordeelt DW.
‘De eerste peilingen wijzen erop dat de sociaaldemocratische kandidaat, Olaf Scholz, genoeg heeft gedaan om in de laatste fase van de verkiezingscampagne een kleine maar solide voorsprong op zijn rivalen te behouden’, schrijft de Duitse omroep.
Momenteel wordt voorspeld dat de sociaaldemocraten van de SPD de parlementsverkiezingen van september zullen winnen, met ten minste 23 procent van de stemmen, aldus een peiling van Forschungsgruppe Wahlen.
Geen tourniquets in Venetië
De Italiaanse minister van Cultuur Dario Franceschini heeft vorige week verklaard geen toegangsbewijzen en poortjes te willen om de toestroom van toeristen in Venetië te beteugelen, bericht het Italiaanse persbureau ANSA. Voorstellen daartoe waren afkomstig van gemeenteambtenaren uit de toeristische trekpleister.
‘Als ik aan tourniquets denk, denk ik aan een luchthaven, niet aan een stad’
‘We moeten de buitensporige stromen naar onze kunststeden intomen, maar zonder toegang te heffen’, zei Franceschini. ‘En als ik aan tourniquets denk, denk ik aan een luchthaven, niet aan een stad.’ Volgens Franceschini heeft Venetië niet alleen de taak om toeristen te ontvangen, maar moet de stad ook denken aan de valorisatie van zijn historisch en cultureel erfgoed door te investeren in het heden en de toekomst.
Spaanse vrouw werd verwisseld bij de geboorte
Een 19-jarige vrouw uit Spanje eist ruim 3 miljoen euro van de gezondheidsautoriteiten in de regio La Rioja nadat ze ontdekte dat ze in het ziekenhuis was verwisseld met een andere pasgeborene en aan de verkeerde ouders was overgedragen, schrijft El País. Daardoor belandde ze in een slechte gezinssituatie en werd ze uiteindelijk opgevoed door haar grootmoeder.
De vergissing werd vier jaar geleden ontdekt toen uit een DNA-test bleek dat ze geen genetische link had met de mensen die ze als haar familie beschouwde. De autoriteiten menen dat schade niet kan worden bewezen en wijzen haar claim af. Ze bieden het slachtoffer 215.000 euro als schadevergoeding voor de verwisseling.
Egypte beschuldigd van buitengerechtelijke executies
Een ‘verontrustend rapport’ dat blootlegt hoe Egypte onder onder het bewind van Abdul Fatah Al-Sisi, die sinds 2014 aan de macht is, een ‘steeds gewelddadigere politiestaat‘ is geworden. Zo omschrijft The Washington Post het vernietigende rapport dat op dinsdag 7 september werd gepubliceerd door Human Rights Watch (HRW), waarin de Egyptische veiligheidstroepen ervan worden beschuldigd tientallen buitengerechtelijke executies van vermoedelijke ‘terroristen’ te hebben uitgevoerd.
Tussen 2015 en 2020 zijn volgens het Egyptische ministerie van Binnenlandse Zaken ten minste 755 mensen gedood bij 143 schietpartijen. Volgens de autoriteiten werden alle slachtoffers gezocht wegens terrorisme en hadden de meesten banden met het Moslimbroederschap. Maar uit een onderzoek naar veertien van de slachtoffers die tijdens vermeende vuurgevechten zijn omgekomen, blijkt dat velen van hen op het moment van hun dood werden vastgehouden na te zijn gearresteerd. Sommigen vertoonden tekenen van marteling.
‘De Egyptische veiligheidsdiensten hebben de volledige vrijheid om alle vormen van oppositie te elimineren’
‘Onder het mom van de strijd tegen het terrorisme’, schrijft HRW, heeft de regering van Sisi ‘de veiligheidsdiensten volledige vrijheid’ gegeven ‘om alle vormen van oppositie te elimineren, met inbegrip van vreedzame dissidentie’.
Human Rights Watch heeft de internationale gemeenschap opnieuw opgeroepen om sancties op te leggen aan Egyptische veiligheidsfunctionarissen en om wapenzendingen naar Egypte op te schorten.
Verkiezingsnederlaag voor regerende islamitische partij in Marokko
‘Het einde van het avontuur voor de PJD, na tien jaar regeren’, schrijft Telquel. De Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (PJD), die sinds 2011 aan de macht is, is bij de Marokkaanse parlementsverkiezingen van woensdag op de achtste plaats geëindigd met slechts twaalf zetels, tegenover 125 in 2016, volgens de voorlopige resultaten die donderdag door de minister van Binnenlandse Zaken zijn bekendgemaakt.
De Nationale Rally van Onafhankelijken behaalde het grootste aantal zetels (97), ‘nek aan nek’, in de woorden van de krant, met de Partij voor Authenticiteit en Moderniteit (82). In totaal telt het Marokkaanse Huis van Afgevaardigden 395 zetels.
Markt voor oude games explodeert
Twee jaar geleden werd voor het eerst een bedrag van zes cijfers betaald voor een vintagevideogame. Bij een privéverkoop werd toen 100.150 dollar betaald voor een verzegeld exemplaar van Super Mario dat in 1985 voor de testmarkt in de VS was gemaakt. De prijzen zijn sindsdien rap gestegen. Vorige maand werd het voorlopige recordbedrag voor ’s werelds duurste videogame neergeteld: 2 miljoen dollar voor een ongebruikt exemplaar van Super Mario uit 1985, schrijft ArtNews. Experts verwachten dat dit pas het begin is van een trend die in 2020 op stoom kwam, toen tijdens de pandemie de vraag begon te stijgen naar verzamelobjecten zoals Nintendo-producten en Pokémon-kaarten.
In de eerste drie maanden van de pandemie steeg de verkoop van videogames op eBay met meer dan 110 procent. De verkoop van producten die worden beoordeeld door Wata Games, een bedrijf dat videogames controleert op conditie en authenticiteit, steeg tussen februari 2020 en juni 2021 met 330 procent.
Braziliaans kiestribunaal opent onderzoek naar Bolsonaro
Het Braziliaanse kiestribunaal heeft maandag besloten een onderzoek in te stellen naar president Jair Bolsonaro vanwege zijn ongefundeerde aanvallen op de legitimiteit van het elektronische stemsysteem, dat sinds 1996 wordt gebruikt. Het dagblad Folha de São Paulo sprak van ‘de meest energieke actie’ tegen de extreemrechtse leider ‘sinds hij de verkiezingen van 2022 in twijfel begon te trekken’.
Het kiestribunaal stemde er ook mee in het hoogste federale gerechtshof te vragen een onderzoek in te stellen naar het staatshoofd wegens het verspreiden van nepnieuws over de verkiezingen tijdens een live-uitzending op Facebook op 29 juli.
Aandelen van game-uitgever Activision Blizzard daalden afgelopen week met 9 procent vanwege een rechtszaak die tegen het bedrijf is aangespannen voor ongelijke beloning van mannen en vrouwen, discriminatie op grond van geslacht en seksuele intimidatie. Sinds de rechtszaak vorige week vrijdag werd aangekondigd, verloor Activision Blizzard maar liefst 6,5 miljard dollar van zijn marktwaarde, schrijft Business Insider.
Wielrennen voor vrouwen in Afghanistan
Halverwege juni stonden zo’n 50 vrouwen aan de start voor de Ronde van Bamiyan, ondanks dat er een zwaar taboe rust op het vrouwenfietsen in Afghanistan, schrijft Al Araby. Officieel werd in 1986 een Afghaans wielerteam voor vrouwen opgericht, maar het werd eigenlijk pas een sport in het post-talibantijdperk.
Veel vrouwen uit de nationale wielerploeg hadden als vluchteling leren fietsen in Iran en Pakistan
De Amerikaanse Shannon Gilpin speelde daarbij een belangrijke rol. In 2009 was ze de eerste vrouw die mountainbikend door Afghanistan trok. Ze ontdekte dat een kleine groep vrouwen een eigen nationale wielerploeg had gevormd, met een slechte uitrusting maar met groot enthousiasme. Veel van die vrouwen hadden als vluchteling leren fietsen in Iran en Pakistan. Gilpins liefdadigheidsinstelling Mountain2Mountain zorgde voor beter materieel en betaalde het team om deel te kunnen nemen aan internationale toernooien.
Nu de Taliban sinds het vertrek van de Amerikanen claimen dat ze 85 procent van het land in handen hebben en berichten over strenge beperkingen voor vrouwen weer aanzwellen, is het de vraag of het Afghaanse vrouwenfietsen nog toekomst heeft.
Pedro Castillo definitief verkozen tot president van Peru
De Nationale Kiesjury heeft maandagavond, anderhalve maand na de tweede stemronde, de linkse kandidaat Pedro Castillo in een onlineceremonie uitgeroepen tot winnaar van de presidentsverkiezingen in Peru, meldt Gestión. Castillo, een 51-jarige vader van drie kinderen, ‘nam deel aan de verkiezingen namens Perú Libre, die zichzelf omschrijft als een links-marxistische partij’, aldus de krant.
Castillo behaalde 50,12 procent van de stemmen, tegen 49,87 procent voor zijn rivaal, de rechts-populistische kandidaat Keiko Fujimori. Zijn mandaat loopt tot 2026.
Luxehotels in Qatar slagen er niet in buitenlandse werknemers te beschermen, volgens het Business and Human Rights Resource Centre. In het jaarrapport dat deze week werd gepubliceerd, signaleert deze Britse ngo vormen van misbruik die ‘wijzen op dwangarbeid’, schrijft Al-Jazeera.
Volgens het rapport kunnen arbeidsmigranten niet van baan veranderen ‘uit angst voor represailles en intimidatie’
Volgens het rapport worden arbeidsmigranten door de hotels geconfronteerd met ‘buitensporige wervingskosten en discriminatie’ en kunnen ze niet van baan veranderen ‘uit angst voor represailles en intimidatie’. Vanwege het aankomende WK voetbal in november 2022, is Qatar bezig met de uitbreiding van de hotelindustrie met 26.000 extra hotelkamers. Arbeidsmigranten uit Oost-Azië, Zuid-Azië en Zuidoost-Azië vormen de overgrote meerderheid van de beroepsbevolking die daarvoor wordt ingezet.
De Qatarese regering zegt in een reactie juist ‘een reeks belangrijke hervormingen’ te hebben doorgevoerd ‘om de arbeidsnormen te verbeteren en de rechten van alle werknemers te beschermen. Deze omvatten een nieuw minimumloon, het wegnemen van belemmeringen om te voorkomen dat werknemers van baan veranderen, strenger toezicht op werving, betere huisvesting en verbeterde gezondheids- en veiligheidsnormen.’
Haïti vormt nieuwe regering na moord op president
In Haïti zal dinsdag een nieuwe regering worden gevormd onder leiding van premier Ariel Henry, die door president Jovenel Moïse was aangesteld vlak voordat hij werd vermoord, meldt Radio Vision 2000 op maandag 19 juli. Het land zit voorlopig nog zonder president.
De interim-premier, Claude Joseph, kondigde aan dat hij zou aftreden om minister van Buitenlandse Zaken te blijven in de volgende regering. Volgens de Haïtiaanse radiozender zal de nieuwe regering dinsdag worden gepresenteerd door de nieuwe eerste minister. Ze zou ‘ook leden van de regering van Jovenel Moïse moeten omvatten, waaronder de minister van Justitie en de minister van Financiën’.
Drie belangrijke leiders ‘vochten over de manier waarop de presidentiële vacature moest worden ingevuld’
De dialoog om tot een politiek akkoord te komen, na de moord op ‘dictator Jovenel Moïse’, in de woorden van Haïti Progres, was ‘aangemoedigd door de Amerikaanse delegatie die naar Haïti was gekomen’. Drie belangrijke leiders ‘vochten over de manier waarop de presidentiële vacature moest worden ingevuld’, schrijft het weekblad: interim-premier Claude Joseph, voorgedragen premier Ariel Henry, en de voorzitter van de Senaat, Joseph Lambert.
Henry werd ‘terug in het zadel geholpen na een communiqué van de Kerngroep (een groep van ambassadeurs uit Brazilië, Canada, Frankrijk, Duitsland, Spanje, de Verenigde Staten en de Europese Unie, alsmede de speciale vertegenwoordiger van de Organisatie van Amerikaanse Staten en de speciale vertegenwoordiger van de secretaris-generaal van de Verenigde Naties)’, aldus Radio Metropole.
Aangezien de Haïtiaanse grondwet bepaalt dat bij overlijden van de president de Raad van Ministers, onder leiding van de eerste minister, de uitvoerende macht uitoefent tot een nieuwe president is verkozen, ‘zal Henry nu belast zijn met het leiden van het land naar de stembus’, schrijft El País. De presidents- en parlementsverkiezingen zijn gepland voor 26 september.
Net als vorige week na de eerste ronde van de Franse regionale verkiezingen, noteert de internationale pers ook na de tweede ronde van afgelopen zondag een ‘bittere nederlaag’ voor Rassemblement National (RN), het vroegere Front National van Marine Le Pen. Daarnaast valt opnieuw het ‘ontwaken’ van traditioneel rechts op, dat in een sterke positie lijkt om Emmanuel Macron uit te dagen voor de presidentsverkiezingen van 2022.
‘Velen zagen deze regionale verkiezingen als een opwarmertje voor de presidentsverkiezingen van volgend jaar, maar voor de zogenaamde favorieten van 2022, Emmanuel Macron en Marine Le Pen, viel er niet veel te vieren’, zo schrijft The Guardian.
Zowel het huidige staatshoofd als Le Pen, leider van RN, zijn de grote verliezers in de tweede ronde van de regionale en departementale verkiezingen, die opnieuw worden gekenmerkt door een zeer lage opkomst; ongeveer 66 procent van de kiezers kwam niet opdagen.
Fiasco
De partij van Macron, La République en Marche! (LREM), ‘had in de eerste ronde al catastrofale resultaten behaald en had weinig meer te verliezen’, merkt de Spaanse krant La Vanguardiaop. Maar de klap is nog groter voor RN, die er niet in slaagde de enige regio waar zij kans maakte te winnen: Provence-Alpes-Côte d’Azur werd uiteindelijk behouden door Renaud Muselier van Les Républicains (LR).
‘De tweede ronde van de Franse regionale verkiezingen was niet onbelangrijk voor de toekomst van het land’, aldus Clarín. Deze verkiezingen zouden laten zien ‘hoe ver RN zou kunnen komen bij de presidentsverkiezingen’, maar kiezers hebben zowel de stembus als extreemrechts gemeden en de resultaten zijn een ‘absoluut fiasco’ voor RN, schrijft het Argentijnse dagblad.
Marine Le Pen erkende haar nederlaag, maar schreef deze toe aan ‘tegennatuurlijke allianties’ die door traditionele partijen waren gesmeed om haar te blokkeren, aldus Deutsche Welle.
‘De Franse kiezer leunt nu sterk naar rechts wat betreft de nationale verkiezingen’
Ook al behield links de regio’s waar het al regeerde, de Franse kiezer leunt ‘nu sterk naar rechts wat betreft de nationale verkiezingen. Politici die vanuit hun regio’s spraken nadat de resultaten bekend werden, benadrukten herhaaldelijk het belang van thema’s als law and order’, zo analyseert Financial Times.
‘En het is de LR-partij, de politieke familie die Frankrijk de meeste van zijn presidenten heeft gegeven tijdens de Vijfde Republiek, die zich het sterkst heeft getoond tijdens deze regionale verkiezingen’, voegt het dagblad eraan toe.
Ook de correspondent van El Paísin Parijs bevestigt dat traditioneel rechts, dat Emmanuel Macron ‘al jaren poogt te verzwelgen’, sterker uit deze verkiezingen is gekomen en daarmee aantoont ‘dat de volgende presidentsverkiezingen niet noodzakelijk een zaak is tussen Macron en Le Pen’.
Xavier Bertrand
VolgensLe Temps ‘profiteert rechts in Frankrijk in feite van het macronisme, dat drijft op politieke strijd. Daarom is het van beslissend belang om een goede kandidaat te vinden die Macron kan tegenwerken, als hij zich in 2022 weer kandidaat stelt’. Deze kandidaat, ‘gesterkt’, door de resultaten van zondag, zou Xavier Bertrand kunnen zijn, ‘die reeds is gelanceerd in de presidentiële race’, aldus het Zwitserse dagblad.
Le Soir onderstreept dat Bertrand, winnaar van de regio Hauts-de-France, zich onmiddellijk presenteerde als ‘de natuurlijke kandidaat van zijn kamp’. ‘Het was spectaculair om te zien hoe Xavier Bertrand gisteravond direct zijn toespraak hield, vlak nadat de resultaten bekend waren gemaakt’, schrijft het Belgische dagblad. ‘Met een presidentiële houding en accenten à la Sarkozy, heeft de man die zich al kandidaat heeft gesteld voor het Élysée, het fundament gelegd voor een nieuwe campagne die nu gericht is op heel Frankrijk.’
Ze hebben niet echt de reputatie, maar nijlpaarden zijn de dodelijkste wilde dieren in Afrika. In de regio van het Naivashameer, ten noorden van Nairobi, zijn ze zo in aantal gegroeid dat er nu plannen zijn om ze uit te roeien, meldt La Repubblica.
Hoe is het mogelijk dat nijlpaarden, die schijnbaar slome dieren, zo angstaanjagend zijn dat mensen ze willen uitroeien, vraagt de krant zich af. Hoe moeilijk ook voor te stellen, het idee slaat in ieder geval aan in de buurt van het Naivashameer, een van Kenia’s mooiste en meest ongerepte regio’s, waar zilt water grenst aan gigantische vlaktes met uitgestrekte, prachtig gekleurde bloemenkwekerijen. De afgelopen maanden hebben nijlpaarden steeds vaker vissers en boeren in de regio aangevallen. Alleen al afgelopen winter waren er zeker veertig aanvallen, waarvan veertien met dodelijke afloop.
Vijfhonderd slachtoffers per jaar
‘Het is de diersoort die de meeste menselijke slachtoffers eist, aldus Maurizio Oltolina, van het zoölogisch park Le Cornelle in Valbrembo, in de Italiaanse provincie Bergamo. ‘Niet zozeer omdat nijlpaarden agressief zijn, maar omdat ze zo groot en sterk zijn dat elk contact met hen erg gevaarlijk kan zijn.’
Hoewel ze bijna twee ton wegen, kunnen de dikhuiden tot 40 kilometer per uur rennen. Ze hebben kaken die 180 graden open kunnen met daarin hoektanden van 40 centimeter lang. Jaarlijks doden ze wereldwijd ongeveer vijfhonderd mensen, een stuk meer vergeleken met tweehonderd dodelijke slachtoffers door de leeuw, een dozijn door haaien en minder dan tien door beren.
Nijlpaarden vallen mensen niet aan om ze op te eten, maar om hun territorium te beschermen
Omdat het herbivoren zijn, vallen ze mensen niet aan om ze op te eten, maar om hun territorium te beschermen: nijlpaarden dulden de nabijheid van anderen niet in de buurt van hun jongen of in gebieden waar ze aan het grazen zijn.
Samenleven met nijlpaarden rond het Naivashameer was tot vorig jaar nooit een probleem, integendeel: de dieren werden gewaardeerd als toeristische trekpleister en dus als een bron van inkomsten, en beschermd door de lokale bevolking. Maar binnen een paar maanden raakte deze balans om verschillende redenen uit evenwicht.
Klimaatverandering
Ten eerste brak in 2001 een kweekvijver voor karpers open en kwamen duizenden vissen in het meer terecht. Ze verslonden de eieren van de lokale fauna en plantten zich duchtig voort, met als resultaat dat ze nu 90 procent van de waterfauna van het meer vertegenwoordigen. Fijn voor de visindustrie, maar met schadelijke effecten voor de biodiversiteit.
De tweede reden is klimaatverandering. De zware regenval die in oktober 2019 begon, zorgde ervoor dat het Naivashameer overstroomde, waardoor het water, dat eerst alleen tot de oevers en de bloemenkassen reikte, nu fabrieken en woningen rond het meer nadert. Het meer beslaat nu 173 vierkante kilometer, tegen 112 tien jaar geleden. Zo worden mensen en nijlpaarden, tegenwoordig zo’n 1500, dichter op elkaar gedwongen. En zelfs als het water van het meer weer terugtrekt, schreef de lokale krant Africa News een paar weken geleden, verkeert het gebied in een kritieke situatie omdat het nu ook geteisterd wordt door andere wilde dieren: naast de nijlpaarden die tussen de woningen komen grazen, zijn er nu buffels en slangen in overvloed.
Bij deze toch al gecompliceerde situatie kwam covid-19. De pandemie heeft veel banen in de regio vernietigd, vooral in de tuinbouw. Kenia is de grootste producent van bloemen ter wereld en die markt is bijna volledig ingestort door de afwezigheid van westerse kopers. Om te overleven proberen werkloze tuinders nu met vissen in hun levensonderhoud te voorzien. ‘Ten minste 70 procent van de illegale vissers’, aldus Immaculate Maina, van het Comité voor Landbouw van Nakuru County, ‘bestaat uit voormalige tuinbouwarbeiders die werkloos zijn sinds de tuinbouwbedrijven zijn gesloten’. Ze dringen nu het leefgebied van de nijlpaarden binnen en vice versa. Met als dramatisch resultaat dat boeren en vissers in de regio nu eisen dat de nijlpaarden worden afgeschoten.
Oplossing
Voorlopig zijn de boswachters in het gebied daar nog op tegen, maar als het water van het meer blijft stijgen, kan slachting onvermijdelijk worden. En dat zou rampzalig zijn. ‘Nijlpaarden worden beschouwd als een bedreigde diersoort en staan op de Rode Lijst van de Internationale Unie voor Natuurbehoud’, aldus Isabella Pratesi, directeur van WWF Italië. ‘Er zijn er naar schatting nog iets meer dan 100.000 in de wereld, terwijl dat aan het begin van de vorige eeuw meer dan het dubbele was. Ze worden voornamelijk gedood door stropers die op het ivoor van hun tanden uit zijn, door vervuiling van rivieren en door de geleidelijke afname van hun leefgebied. Maar dieren afschieten kan niet de oplossing zijn, als is het maar om praktische redenen. Zonder de nijlpaarden en zonder hun uitwerpselen zou de regio veel minder vruchtbaar zijn. Het gebied dat ermee gewonnen wordt zou voor boeren niet meer bruikbaar zijn.’
Er zal echter een oplossing moeten worden gevonden, omdat niemand een zoogdier van twee ton in zijn achtertuin wil hebben. ‘Maar we kunnen het probleem oplossen zonder dieren te doden, door bijvoorbeeld elektrische omheiningen te gaan plaatsen.’
Eerste zwarte Zuid-Afrikaanse renner in de Tour de France
Afgelopen zaterdag begon de Tour de France en als renner van het Zuid-Afrikaanse team Qhubeka NextHash heeft Nic Dlamini al geschiedenis geschreven: de 25-jarige renner is de eerste zwarte man die is geselecteerd door het Zuid-Afrikaanse team. ‘Het was altijd al een kwestie van “wanneer” en niet “of” voor de man uit Kaapstad’, schrijft de Zuid-Afrikaanse krant Daily Maverick.
De renner, die een gebroken arm opliep bij een gewelddadige politiecontrole in 2019, is ‘het werkpaard’ van de ploeg, met als belangrijkste rol mee te gaan tijdens ontsnappingen in geselecteerde etappes en het ondersteunen van zijn teamgenoten Michael Gogl en Simon Clarke.
‘Een geweldig moment voor Nic, voor Zuid-Afrika en voor ons team’
‘Een geweldig moment voor Nic, voor Zuid-Afrika en voor ons team’, aldus teambaas en oud-renner Douglas Ryder over de voormalige hardloper. ‘Hij is altijd iemand geweest die zichzelf overtreft en die vecht voor zijn kansen’, aldus Ryder, die van mening is dat de keuze voor Dlamini ‘veel zegt over wat we met dit team hebben gecreëerd en opgebouwd’.
Hoewel Team Qhubeka NextHash geen renners die kans maken om de drieweekse etappekoers te winnen, is de doelstelling om enkele individuele etappes te winnen niet zo gek; de ploeg won drie etappes in de recente Giro d’Italia.
Op Twitter schrijft Nic Dlamini verheugd te zijn om zijn droom waar te kunnen maken en hij hoopt ‘meer kinderen te kunnen inspireren om in zijn voetsporen te treden en op de fiets de wereld te ontdekken’.
Dlamini hoopt op 18 juli, de Internationale Dag van Nelson Mandela, de Champs-Élysées te bereiken; daarna zal hij deelnemen aan de Olympische Spelen in Tokio.
Het gebeurt niet elke dag dat de lidstaten van de Europese Unie eensgezind stemmen. Maar maandag in Luxemburg besloten de ministers van Buitenlandse Zaken van de 27 EU-landen unaniem om het regime van Aleksander Loekasjenka aan te pakken. De maatregelen zijn zeldzaam volgens de internationale pers.
‘Een regen van sancties daalt neer op dictator Loekasjenka’, kopt het Belgische dagblad Le Soir. De EU heeft met name de activa bevroren van zeven bedrijven die worden gerund door familieleden van Aleksander Loekasjenka. De zoon van de president, Dmitri, en de vrouw van zijn oudste zoon Viktor, Lilia Loekasjenka, zijn op de zwarte lijst van de EU gezet.
Kalium
De ministers bevestigden vervolgens unaniem de reeks maatregelen die gevolgen hebben voor zeven sectoren van de Belarussische economie. Deze sancties omvatten ‘financiële diensten en verzekeringen, een embargo op petrochemische producten en de handel in kalium en tabak’, aldus L’Echo. Ook is een verbod ingesteld op nieuwe bankleningen aan de staat, de centrale bank, en overige banken en organisaties die voor het merendeel in handen van de staat zijn.
‘De export van kalium, een belangrijk ingrediënt voor het bemesten van landbouwgrond, is een onmisbare bron van inkomsten voor Belarus’, schrijft The New York Times . Het staatsbedrijf Belaruskali beweert 20 procent van de wereldvoorraad te produceren.
Volgens L’Echo vereisten de financiële sancties een overeenkomst met Oostenrijk, aangezien Belarussische activa zijn ondergebracht bij Oostenrijkse banken.
‘We moeten nu het regime en de staatsoligopolies die verbonden zijn met Loekasjenka aanpakken’
‘Het instellen van economische sancties, een maatregel die zelden door Europa wordt genomen, is lang verworpen door de 27 staten, die de voorkeur gaven aan individuele beperkende maatregelen’, merkt Le Soir op. ‘Economische sancties werden tot dusver uitgesloten omdat ze “een negatieve impact op de bevolking” zouden kunnen hebben. Een ander argument was dat Loekasjenka alleen maar verder in de armen van Poetin zal worden geduwd als de Belarussische economie op de knieën wordt gedwongen. Daarnaast maakte elk van de 27 EU-landen de rekening op door een inschatting te maken van wat ze te verliezen hadden door hun zakelijke belangen met Minsk op te geven’, is de analyse van het Belgische dagblad.
Volgens een Europese diplomaat die met Le Soir sprak, was de kaping van de Ryanair-vlucht doorslaggevend. ‘We moeten nu het regime en de staatsoligopolies die verbonden zijn met Loekasjenka aanpakken, en tegelijk zo min mogelijk de Europese belangen en die van de Belarussische bevolking aantasten’, zei hij.
Verandering
Deze economische sancties ‘markeren een stap voorwaarts in de strijd tegen het autoritaire regime van Loekasjenka’, merkt Financial Times op. De EU had al sancties opgelegd aan 88 leden van het regime, waaronder president Aleksander Loekasjenka zelf en zijn zoon. Maar deze individuele sancties hebben vooral geleid tot verdere repressie. Met de nieuwe economische sancties hopen de EU-leiders nu het regime tot verandering te dwingen.
Om de strafmaatregelen nog meer gewicht te geven, hebben de EU-landen maandag in samenwerking met de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Canada ook nog eens sancties opgelegd aan tientallen personen en bedrijven die nauw samenhangen met de macht in Minsk.
Andrew ‘Basisinkomen’ Yang toch niet de nieuwe burgemeester van New York
De uitslag is nog niet definitief, maar gisteren waren in New York de Democratische voorverkiezingen voor de burgemeesterspost van New York. In een stad met meer dan zes keer zoveel Democraten als Republikeinen, is een overwinning in die voorverkiezing bijna een garantie voor het burgemeesterschap.
Als pleitbezorger van optimisme en een universeel basisinkomen, viel ondernemer Andrew Yang al op als kandidaat tijdens de presidentsverkiezingen van 2020. Hij heeft zich kandidaat gesteld als burgemeester van New York met dezelfde ideeën, schrijft The Wall Street Journal.
Toen Andrew Yang zich in de strijd om de Democratische voorverkiezingen stortte voorafgaand aan de presidentsverkiezingen van november 2020, na enkele jaren steun voor zijn project voor een basisinkomen te hebben vergaard, logenstrafte hij alle peilingen en hield hij het langer vol dan veel anderen, zo schrijft The Wall Street Journal. Hij gooide uiteindelijk de handdoek in de ring na de voorverkiezingen in New Hampshire in februari 2020.
Zijn campagne draaide om één project: een maandelijkse uitkering van 1000 dollar aan alle Amerikanen tussen de 18 en 64 jaar
Zijn campagne draaide om één project: een maandelijkse uitkering van 1000 dollar, ongeveer 820 euro, aan alle Amerikanen tussen de 18 en 64 jaar. Dankzij zijn energie en de interesse die hij destijds opwekte, was Andrew Yang een van de favorieten in de race om het burgemeesterschap van New York, maar zijn voorsprong werd al in de laatste peilingen kleiner. De voorlopige uitslag van dinsdagnacht wijst erop dat zijn rivaal Eric Adams hem voorbij is gestreefd en een grote kans maakt de Democratische kandidaat voor het burgermeesterschap van New York te worden, bericht The New York Times.
Yangs kandidaatstelling voor het burgemeesterschap heeft de verkiezingscampagne door elkaar geschud en op slag werd hij het doelwit van tegenstanders, die hem bekritiseren omdat hij niet de nodige ervaring zou hebben om New York te leiden, vooral in deze periode van heropening na de pandemie.
Andrew Yang, 46, is een van de dertien Democratische kandidaten die hopen de zittende burgemeester Bill de Blasio, ook een Democraat, op te volgen. Deze laatste zal aan het einde van dit jaar aftreden, aangezien hij het maximum aantal toegestane mandaten, twee periodes van vier jaar, heeft bereikt.
Toen Yang in januari zijn kandidatuur aankondigde, waren het management en de politiek van de stad hem volkomen vreemd, in tegenstelling tot sommige van zijn tegenstanders, zoals het huidige Hoofd Financiën van New York Scott Stringer, voormalig directeur Stadssanering Kathryn Garcia en Eric Adams, de huidige stadsdeelvoorzitter van Brooklyn.
Yang genoot echter al grote bekendheid, gevoed door zijn presidentiële kandidatuur, twee boeken die hij publiceerde en zijn optredens op CNN als politiek commentator. Hij had een campagnebudget van meerdere miljoenen dollars en de steun van ten minste drie politieke actiecomités om zijn campagne te financieren.
Hij bracht bondgenoten uit alle lagen van de bevolking samen, zoals Ritchie Torres en Grace Meng, beide Democratische afgevaardigden in het Huis van Afgevaardigden in Washington, en verschillende leiders van de ultraorthodoxe joodse gemeenschap in de stad, die hem veel stemmen zouden opleveren.
‘Ik wil deze baan omdat ik denk dat ik de politiek in New York kan helpen verbeteren’, zei Yang, die in Hell’s Kitchen in het westen van Manhattan woont met zijn vrouw, Evelyn, en hun twee jonge zoons, Christopher en Damian.
Basisinkomen in het klein
De belangrijkste strekking van zijn campagne was het opzetten van een breed programma voor directe financiële hulp, een soort verkleinde versie van het universele basisinkomen, waar hij zijn presidentiële campagne omheen had gebouwd. Met dit programma zou 6 procent van de meest behoeftige New Yorkers, zo’n 500.000 mensen, gemiddeld zo’n 2000 dollar per jaar krijgen, ofwel ongeveer 140 euro per maand.
In eerste instantie dacht hij deze kosten, die op 1 miljard dollar per jaar worden geschat, te financieren via de stadskas en gulle donoren. Maar in mei zei hij uitsluitend gemeentelijke financiering te overwegen.
Hij wilde zijn project financieren door een einde te maken aan de vrijstelling van onroerendgoedbelasting die bepaalde gebouwen is vergund, zoals Madison Square Garden, de beroemde sporttempel en evenementenhal, en door andere inefficiënties op te sporen in het stadsbudget van ruim 98 miljard dollar. Een deel van het geld zou kunnen komen van bestaande sociale programma’s, die met de nieuwe aanpak hun nut zouden verliezen.
‘We hoeven daartoe slechts de effecten van die programma’s vast te stellen. Maar het zal niet gemakkelijk zijn om mensen te vertellen dat we bepaalde sociale programma’s niet meer nodig hebben omdat we een systeem van directe financiële hulp gaan invoeren.’
Misstappen
In de straten van New York staan mensen in de rij om met hem op de foto te gaan. Sommigen bedanken hem voor zijn kandidatuur want ze willen dat dingen veranderen. Maar zijn gebrek aan ervaring in gemeentelijk management heeft ertoe geleid dat hij verschillende misstappen maakte in enkele belangrijke kwesties.
Zo stelde hij vorige maand voor dat de stad New York het openbaar vervoer weer in handen neemt, dat momenteel wordt beheerd door de staat New York, maar zijn voorstellen bleven vaag. Tijdens een openbare bijeenkomst sprak hij zich ook uit voor de oprichting van opvangcentra voor slachtoffers van huiselijk geweld. Dergelijke plekken bestaan echter al.
Meer recentelijk, toen hij zijn plannen voor de hervorming van de politie verdedigde tijdens een persconferentie, raakte hij in verwarring toen een journalist hem om zijn mening vroeg over de intrekking van artikel 50-a. Die wet, enkele decennia oud, verhinderde het grote publiek om toegang te krijgen tot tuchtrechtelijke dossiers van de politie. Intrekking van die wet is een van de grootste strafrechtelijke hervormingen van het afgelopen jaar.
‘Andrew Yang is even pragmatisch, vooruitstrevend en bezorgd over deze kwesties als elke andere kandidaat voor deze functie, en New Yorkers die naar hem luisteren, malen er niet om of hij de juiste naam van bepaalde wetten kan opdreunen’, zo verdedigde woordvoerder Jake Sporn zijn campagne.
Voorbeeld voor Aziatische Amerikanen
Als we zijn aanhangers mogen geloven, is het vooral dankzij zijn energie dat hij zoveel kiezers voor zich heeft gewonnen. John Liu, Democraat en Senaatslid voor New York, steunt de kandidatuur van Andrew Yang. Yang is een inspiratie geweest voor veel Aziatische Amerikanen, vooral in New York, sinds zijn kandidatuur voor de presidentsverkiezingen, zegt hij.
‘Hij belichaamt onze hoop, onze droom’
‘Hij belichaamt onze hoop, onze droom’, verklaarde Liu, de eerste politicus van Aziatische afkomst die een zetel in de gemeenteraad verwierf en vervolgens in 2009 Hoofd Financiën van New York werd. ‘Hij biedt nationale zichtbaarheid aan Aziatische Amerikanen’, aldus Liu.
Hij zei onder de indruk te zijn van de voorstellen van Andrew Yang, vooral die over onderwijs en de politie. Gevraagd naar het gebrek aan politieke ervaring van Yang, benadrukte hij diens praktijkervaring, die zeker zo belangrijk is. ‘Andrew Yang heeft veel ideeën om deze stad vooruit te helpen na de moeilijke en ongekende tijden die we net hebben doorgemaakt’, aldus Liu.
Dinsdagnacht verklaarde Yang naar aanleiding van de voorlopige uitslag, dat hij geen kans meer maakt op de Democratische kandidatuur en gaf hij zijn verlies toe, meldt The New York Times. De huidige stadsdeelvoorzitter van Brooklyn, Eric Adams, gaat met 84 procent van de stemmen geteld aan de leiding met 31,7 procent. Yang zelf blijft steken op 11,7 procent en ziet zich ook voorbijgestreefd door Maya Wiley en Kathryn Garcia, die beide nog kans maken om de eerste vrouwelijke burgermeester van New York te worden.
‘We geloven nog steeds dat we kunnen helpen, maar niet als burgemeester en first lady’, zei Yang, die had gehoopt de eerste Aziatische Amerikaanse burgemeester van de stad te worden, dinsdagnacht, geflankeerd door zijn vrouw Eve.
Motie van wantrouwen werpt Zweedse regering omver
Het Zweedse parlement heeft een motie van wantrouwen tegen premier Stefan Löfven aangenomen, zo meldtBBC. In totaal stemden 181 van de 349 parlementsleden voor de motie, met 51 onthoudingen. Het is de eerste keer in de Zweedse geschiedenis dat een premier met een dergelijke stemming wordt afgezet.
De regering van Löfven moest opstappen nadat een geschil over huurbescherming ertoe leidde dat de Linkse Partij haar steun aan de coalitie introk. Dit betekende een ineenstorting van de minderheidscoalitie van de sociaaldemocraten en de Groene Partij.
De sociaaldemocratische leider heeft nu een week om af te treden of vervroegde verkiezingen uit te schrijven. Als Löfven besluit af te treden, moet de voorzitter van het parlement met alle partijen gaan onderhandelen om een nieuwe regering te vormen. Een mogelijk nieuwgevormde regering zal aanblijven tot de algemene verkiezingen, die in september volgend jaar zullen plaatsvinden.
De Linkse Partij riep vorige week op tot de motie van wantrouwen na een ruzie over voorstellen om een huurplafond voor nieuwbouw op te heffen. Hoewel de partij van Löfven die maatregel niet steunt, heeft zij ermee ingestemd de plannen te overwegen om oppositiepartijen gunstig te stemmen.
Het al dan niet afschaffen van huurplafonds is al lang een heet hangijzer in Zweden
De vertrouwensstemming werd voorgesteld door de extreemrechtse Zweedse Democraten en werd gesteund door twee centrumrechtse oppositiepartijen.
Het al dan niet afschaffen van huurplafonds is al lang een heet hangijzer in Zweden, dat kampt met woningnood. Maar tot vorige week hadden maar weinig politieke waarnemers voorspeld dat de kwestie de huidige regering ten val zou kunnen brengen.
De ironie is dat de centrumlinkse premier van Zweden, Stefan Löfven, zelf voorstander is van de bestaande huurbeperkingen. Zijn coalitie stemde alleen in met het idee om te onderzoeken of de beperking in geval van nieuwbouw zou kunnen worden afgeschaft, om twee kleine centrumrechtse oppositiepartijen tegemoet te komen en zo de fragiele minderheidsregering overeind te houden.
Maar daardoor verloor Löfven uiteindelijk de steun van een oude bondgenoot, de Linkse Partij. Die trok vorige week zijn steun aan de regering in, wat de weg vrijmaakte voor de motie van wantrouwen.
Een tweede ironische wending is dat het huisvestingsdebat nu wel eens veel verder in de onderste regionen van de politieke agenda zou kunnen belanden. Nieuwe verkiezingen of een nieuwe regering zullen namelijk meer gefocust zijn op wat de centrumrechtse tegenstanders van Löfven als dringender kwesties beschouwen, zoals economisch herstel van het land na de pandemie, het toenemende aantal geweldsmisdrijven en immigratie.
Ebrahim Raisi is gekozen tot nieuwe president van Iran, terwijl Amnesty International een onderzoek tegen hem wil instellen wegens misdaden tegen de menselijkheid. De Iraanse journalist Golnaz Esfandiari zette zijn opvattingen op een rijtje.
De ultraconservatieve geestelijke Ebrahim Raisi is uitgeroepen tot vermoedelijke winnaar van de Iraanse presidentsverkiezing van 18 juni jongstleden, een verkiezing die werd ontsierd door de uitsluiting van prominente gematigde kandidaten om Raisi in het zadel te helpen. Gevreesd wordt dat Raisi’s machtsovername meer sociale en politieke restricties betekent voor de Iraanse bevolking, die toch al met allerlei ingrijpende beperkingen wordt geconfronteerd, zoals strenge censuur, zowel online als offline.
Door Raisi’s presidentschap zal de toon van Iran jegens het Westen vermoedelijk nog verharden. Maar omdat het land snakt naar verlichting van de sancties, zal Raisi volgens analisten vermoedelijk instemmen met het nucleair akkoord van 2015. Voorwaarde daarvoor is wel dat de gesprekken die daarover momenteel in Wenen worden gevoerd tot een overeenkomst leiden die de goedkeuring kan wegdragen van Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei, want die heeft nog altijd het laatste woord in Iran.
Hier volgt een aantal recente uitspraken van Raisi over buitenlands bestuur, internetcensuur en andere kwesties.
Over het nucleair akkoord van 2015
‘Wij zullen ons houden aan het [nucleair akkoord] als een overeenkomst die is goedgekeurd door de Opperste Leider, evenals aan iedere andere overeenkomst waaraan regeringen zich dienen te houden.’
Over de sancties van de VS
‘Wij zullen ons met volle kracht inzetten voor de opheffing van onterechte sancties. Maar de economie mag niet aan voorwaarden gebonden zijn, en mensenlevens mogen niet afhankelijk zijn van internationale gebeurtenissen.’
‘Als we problemen waarmee ons land wordt geconfronteerd te lijf gaan met bestaande oplossingen zoals de verzetseconomie en het neutraliseren van sancties, zal onze economie geen klappen krijgen.’
‘Deze sancties zouden in ieder land problemen veroorzaken. Zelfs degenen die ze hebben opgelegd hebben toegegeven dat het maximaal onder druk zetten van ons land niet heeft gewerkt en tot mislukken gedoemd was omdat ons land vastberaden is en onze jongeren actief zijn op velerlei gebied. Zo wilden ze onze olie-export belemmeren, maar die ging gewoon door.’
Rationaliteit en voorzichtigheid vereisen dat we onze nationale belangen voorrang geven
Over de banden van Iran met de wereld
‘Wij zullen openstaan voor de wereld, voor alle landen die banden willen onderhouden met de islamitische republiek. Het onderhouden van banden met de naburige landen beschouwen wij als een prioriteit.’
‘Wij moeten op een rationele manier banden met de wereld onderhouden. Rationaliteit en voorzichtigheid vereisen dat we onze nationale belangen voorrang geven. Nationale belangen komen voor ons op de eerste plaats. Wij vinden ten stelligste dat de strenge sancties moeten worden opgeheven en zullen alles in het werk stellen om dat te bereiken.’
Over internetcensuur
Raisi, die als hoofd van de rechterlijke macht een belangrijke rol in de online en offline censuur heeft gespeeld, heeft geprobeerd zorgen over internetfiltering te bagatelliseren, ook al meldt factcheckingsite Factnameh dat de rechterlijke macht onder Raisi de mogelijkheid heeft onderzicht om nog meer restricties door te voeren, waaronder het blokkeren van het ook in Iran populaire Instagram.
Raisi: ‘[De cyberspace] moet als kans worden gezien, niet als een bedreiging. Contacten en verbinding worden erdoor vergemakkelijkt. Wanneer we over ‘filtering’ spreken, is het alsof er een weg is geopend en wij die willen sluiten. Een open weg moet niet worden gesloten. Veel mensen verdienen hun brood in de cyberspace. Maar de regels moeten natuurlijk worden gerespecteerd. De mensenrechten moeten worden gerespecteerd, en de privacy mag niet worden geschonden. In onze ogen moet de cyberspace worden uitgebreid.’
Een soldaat van Khamenei
Anders dan de vrouw van Raisi’s gematigde rivaal Abdolnaser Hemmati, speelde Raisi’s vrouw Jamileh Alamolhoda geen prominente rol tijdens zijn campagne. Op verkiezingsdag ging Raisi in zijn eentje stemmen. Van zijn vrouw, wetenschappelijk hoofdmedewerker aan de Shahid Beheshti-universiteit, verschenen geen foto’s in de Iraanse media.
Raisi’s vrouw, wier vader Ahmad Alamolhoda de leider is van het ultraconservatieve Vrijdaggebed in Mashad, heeft gezegd dat het grote voordeel van haar man is dat hij zichzelf als ‘een soldaat’ van de Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei beschouwt en dat zijn kijk op vrouwenzaken overeenkomt met die van Khamenei, die zich heeft uitgesproken tegen geslachtsgelijkheid. ‘Zijn standpunt daarover is dat van de Opperste Leider,’ aldus Jamileh Alamolhoda. ‘Hij gelooft dat vrouwen de leiding moeten nemen als het gaat om ontwikkeling en vooruitgang op vrouwengebied.’
Raisi ‘zal geen muren bouwen tussen mannen en vrouwen’
Een van Raisi’s twee dochters, Reyhaneh Sadat Raisi, werd tijdens een interview op de staatstelevisie gevraagd naar misvattingen die onder Iraniërs over haar vader leefden. Ze zei dat er tijdens de presidentsverkiezing van 2017, waarbij haar vader werd verslagen door de zittende president Hassan Rohani, valse informatie over hem werd verspreid. ‘In 2017 deden verschillende mensen een poging om zijn imago te schaden, door te zeggen dat hij een muur zou bouwen tussen mannen en vrouwen. In werkelijkheid zal hij helemaal geen muren bouwen tussen mannen en vrouwen. Hij zal bruggen bouwen om mannen en vrouwen vooruit te helpen,’ aldus Reyhaneh Sadat Raisi.
Amnesty: er moet een onderzoek tegen Raisi worden ingesteld wegens misdaden tegen de menselijkheid
Raisi heeft nooit met een woord gerept over zijn rol bij de massaexecuties van politiek gevangenen in de jaren tachtig, toen hij naar verluidt lid was van de zogeheten ‘doodscommissie’ die duizenden gevangenen korte tijd ondervroeg over hun religieuze en politieke overtuiging, alvorens ze de dood in te jagen.
Dit zegt Amnesty’s internationaal secretaris-generaal Agnes Callamard over Raisi’s betrokkenheid bij de executies en andere mensenrechtenschendingen:
‘Dat Ebrahim Raisi tot president is benoemd in plaats van dat er een onderzoek tegen hem wordt ingesteld wegens misdaden tegen de menselijkheid zoals moord, gedwongen verdwijning en marteling, is een pijnlijke herinnering aan het feit dat straffeloosheid hoogtij viert in Iran. In 2018 heeft onze organisatie met bewijsstukken gestaafd dat Ebrahim Raisi lid was van de “doodscommissie”, die in 1988 in het geheim duizenden politieke dissidenten uit de Evin- en de Gohardasht-gevangenis in de buurt van Teheran wederrechtelijk heeft laten executeren.
Als hoofd van de Iraanse rechterlijke macht heeft Ebrahim Raisi de leiding gehad over een almaar toenemende schending van de mensenrechten, waardoor honderden vreedzame dissidenten, mensenrechtenactivisten en leden van vervolgde minderheidsgroepen willekeurig in hechtenis zijn genomen. Onder zijn toezicht heeft de rechterlijke macht ook vrijheid van strafvervolging verleend aan ambtenaren en leden van veiligheidsdiensten die verantwoordelijk waren voor het onrechtmatig doden van honderden mannen, vrouwen en kinderen, het arresteren van duizenden betogers en minstens enkele honderden gevallen van gedwongen verdwijning, marteling en andere mishandeling gedurende en in de nasleep van de betogingen die in november 2019 overal in Iran plaatsvonden.’
Macron, Le Pen en de terugkeer van traditionele partijen
De eerste regionale verkiezingen in Frankrijk van afgelopen zondag werden gekenmerkt door een historisch lage opkomst, een scherpe teruggang voor Rassemblement National (RN), de populistische extreemrechtse partij van Marine Le Pen, en een slechte prestatie van de partij van Emmanuel Macron. Dit alles ten voordele van traditionele rechtse en linkse partijen, aldus Le Courrier, dat de commentaren in de buitenlandse pers analyseerde.
De algehele teneur in de internationale media is dat de uitslagen van zondag suggereren dat de kaarten voor de presidentsverkiezingen van 2022 wel eens heel anders zouden kunnen komen te liggen dan verwacht.
Joëlle Meskens, correspondent van de Belgische Franstalige krant Le Soir, vatte de uitslagen als volgt samen: ‘Een Rassemblement National dat ver beneden haar verwachtingen presteert; een presidentiële partij die meer dan ooit worstelt om lokaal voet aan de grond te krijgen en traditionele partijen, van rechts tot links, die zich verzetten: de eerste ronde van de regionale verkiezingen werd gekenmerkt door een reeks grote verrassingen.’
Het percentage niet-stemmers wordt geschat tussen 66,1 en 68,6 procent
Van het percentage niet-stemmers, geschat tussen 66,1 en 68,6 procent, een record, hebben vooral traditioneel rechts en links geprofiteerd. Volgens schattingen van marktonderzoekbureau IFOP haalden de Republikeinen 34,4 procent van de stemmen en de socialisten 28,7 procent. De eersten hopen hun zeven regio’s te kunnen behouden en de laatsten de vijf die ze al hadden.
Aan de andere kant is de nederlaag ‘verpletterend’ voor Emmanuel Macron en de zijnen, merktPolitico op. Volgens Ipsos haalt de presidentiële partij slechts 11,5 procent van de stemmen, een score die de zwakke lokale kracht van zijn partij LREM bevestigt. ‘Het lijdt geen twijfel dat Macron voor een grote uitdaging staat’ wat betreft de presidentsverkiezingen van 2022, stelt de BBC.
In een toespraak, die door Bloomberg als ‘somber’ werd omschreven, gaf Marine Le Pen toe dat haar kiezers ‘zich niet hadden vertoond’ en ze riep hen dan ook op ‘een sprong’ te maken bij de tweede ronde. Op nationaal niveau kwam de RN, dat volgens de peilingen aanvankelijk in zes van de dertien regio’s aan de leiding zou gaan, uiteindelijk alleen in Provence-Alpes-Côte d’Azur als beste uit de bus. De extreemrechtse partij behaalde slechts 19,4 procent van de stemmen op nationaal niveau, tegen 27,7 procent in 2015.
Terugkeer van de oude politiek
‘De verrassing is des te groter omdat analyses en peilingen vooraf een explosie van extreemrechts voorspelden en rechts en de socialisten weg zagen vallen. Maar het tegenovergestelde is gebeurd’, zo schrijft Eduardo Febbro, de Parijse correspondent van het Argentijnse dagblad Página 12. ‘Als deze dynamiek de komende maanden aanhoudt of toeneemt, kan de terugkeer van partijen met een traditie van regeren en presidentschap (Parti Socialiste en Les Républicains) de fundamenten van de macronistische strategie ondermijnen’, meent hij. ‘De oude vijanden zijn teruggekeerd aan tafel; Le Pen en Macron zitten niet langer alleen aan het banket.’
Ook het Spaanse dagblad El País ziet deze resultaten als een teken dat ‘de oude politiek weigert te verdwijnen’. De uitslag van de eerste ronde zet vraagtekens bij ‘de diagnose van Macron en Le Pen’, volgens welke ’de partijdige verdeeldheid die de Franse politiek sinds de naoorlogse periode kenmerkte, de afwisseling tussen centrumlinks en centrumrechts, niet meer gold.’ Zondag werden Macron en Le Pen ‘verslagen door de oude wereld’, voegt Le Soir daaraan toe.
Overhaaste conclusies
‘Door de lage opkomst is het moeilijk om lessen te trekken voor de presidentsverkiezingen van april-mei 2022’, waarschuwt daarentegen Richard Werly van het Zwitserse Le Temps, die op zijn hoede is ‘voor te overhaaste conclusies’.
Volgens Werly moeten we ook ‘begrijpen dat de verdeling van het grootstedelijke Frankrijk in dertien grote administratieve regio’s niet goed is ontvangen, wat ertoe kan hebben geleid dat veel Fransen de stemhokjes hebben gemeden om hun onvrede en hun gebrek aan vertrouwen op dit politieke niveau te tonen. Deze massale stemonthouding weerspiegelt een gedemotiveerd politiek Frankrijk’, merkt hij op. Voor hem blijven ‘de presidentsverkiezingen het belangrijkste kompas van dit gecentraliseerde land’.
Pagani Six: een moordende politie-eenheid in Nairobi
In de gevaarlijkste sloppenwijken van de Keniaanse hoofdstad wordt een speciale politie-eenheid beschuldigd van buitengerechtelijke executies, zo schrijft de Keniaanse krantDaily Nation.
‘Twee mannen op een motor. Grijpen het mobieltje van een voorbijganger. Politie in burger verschijnt uit het niets en onderschept de motor, zet hem klem in een hoek, uit het zicht. Schoten klinken. “Ik heb niet gezien of de man dood was of niet omdat er te veel mensen waren, maar ik kreeg te horen dat hij werd gezocht door de Pagani Six”, aldus een getuige.’
Zo begint het verhaal van de Daily Nation, dat ‘een publiek geheim’ onderzocht: dat speciale politie-eenheden die zijn belast met het opsporen van criminelen in de gevaarlijkste sloppenwijken van Nairobi, dood en verderf zaaien.
‘De mensen die we zoeken, moeten we hebben, dood of levend’
Pagani Six is zo’n eenheid die wordt beschuldigd van buitengerechtelijke executies. Een video van de leider, korporaal Ahmed Rashid, die een geboeide man executeerde, veroorzaakte in 2017 een schandaal nadat de beelden op sociale netwerken waren verspreid.
‘De mensen die we zoeken, moeten we hebben, dood of levend’, vertelde Ahmed Rashid een jaar later aan de BBC. Terwijl de korporaal nog steeds in dienst is, ‘is niet alleen het aantal buitengerechtelijke executies door zijn squadron toegenomen, maar lijkt de tactiek van zijn politie-eenheid te worden geïmiteerd in vrijwel elke sloppenwijk waar bendes jongeren gewapend met pistolen of messen door de steegjes dwalen’, schrijft Daily Nation.
Tientallen doden
Volgens Social Justice Centers Working Group, een organisatie die buitengerechtelijke executies in sloppenwijken registreert, zijn sinds januari 2021 alleen al 54 jongeren vermoord in de wijk Mathare en ongeveer twintig in twee andere sloppenwijken van Nairobi. Missing Voices, een vergelijkbare organisatie, schat dat in 2020 166 mensen zijn omgekomen door toedoen van de politie.
‘Terwijl mensenrechtengroepen zich zorgen maken over de toename van buitengerechtelijke executies wanneer bendes in botsing komen met de politie, steunen sommige bewoners in de sloppenwijken van Nairobi de wetshandhavers’, vervolgt Daily Nation.
‘Ik kan zeggen dat 80 procent van de mensen op de hand van de politie is vanwege de onveiligheid. De overige 20 procent zijn ouders of mensen die vanuit hun mooie wijken demonstreren voor mensenrechten. Als je zou meemaken wat wij doormaken, zou je voorstander zijn van de politie-aanpak in de bestrijding van de misdaad.’
Anders dan in meer welvarende buurten, waar bewoners klachten indienen en misdrijven worden geregistreerd voor nader onderzoek, worden overtredingen in sloppenwijken zelden gemeld ‘tenzij iemand gewond is geraakt’, omdat bewoners daar wantrouwen koesteren jegens de politie, schrijft Daily Nation.
Als we ze niet doden, zullen deze gevaarlijke criminelen jou vermoorden’
Bij gebrek aan officiële aangiftes zou de politie ‘zwarte lijsten’ opstellen van personen die verdacht worden van misdrijven. ‘We hebben begrepen dat zodra de naam van een crimineel op de zwarte lijst verschijnt, hun beschrijving en foto onder agenten gaat circuleren. Zo wordt hij tot doelwit’, schrijft de Keniaanse krant.
‘Als we ze niet doden, zullen deze gevaarlijke criminelen jou vermoorden’, is het tegenargument van een officier, die de krant sprak op voorwaarde van anonimiteit. ‘We praten met ze, we vertellen hun ouders hen te waarschuwen. De meesten zijn al eens gearresteerd en hebben voor de rechtbank gestaan, maar ze blijven stelen en moorden ook als ze op borgtocht zijn vrijgelaten.’
Op 21 mei werd een vuilnisman uit de wijk Mathare die naast zijn zwangere vrouw sliep, rond 22.00 uur wakker gemaakt. Hij werd geboeid door gewapende mannen en meegenomen in een busje. Twee dagen later werd hij in het mortuarium gevonden. Degenen die hem kenden verzekeren dat hij geen crimineel was, aldus Daily Nation. Een vriend van hem, die getuige was van het tafereel, is vandaag aangeklaagd voor diefstal met geweld. Burgerrechtenorganisaties proberen hem vrij te krijgen, of, als dat niet lukt, ervoor te zorgen dat het tot een eerlijke rechtszaak komt.
Het aantal mensen dat in Groot-Brittannië op het water woont, is in tien jaar tijd explosief gestegen, aldus The Guardian. Stijgende huizenprijzen en beperkingen op reizen naar het buitenland hebben tot een toename van de populariteit van woonboten geleid.
Een half jaar geleden woonden Paul en Anthony Smith-Storey in een half-vrijstaand huis met drie slaapkamers aan de rand van Liverpool. Maar samen met hun hond Dexter hebben ze alles ingeruild voor een leven op het water in een twee meter brede narrowboat op Peak Forest Canal in Derbyshire. ‘We haalden ons eigen vermogen uit het huis, kochten de boot en willen ervan genieten zolang we leven’, aldus de 48-jarige Anthony. Ze zijn niet de enigen.
‘Er zijn nu meer boten op onze waterwegen dan op het hoogtepunt van de industriële revolutie’
Volgens de Canal and River Trust vertoeft een recordaantal Britten op de Britse rivieren en kanalen. De populariteit is zo groot dat de instelling, die 3200 kilometer aan waterwegen in Engeland en Wales beheert, zegt: ‘Er zijn nu meer boten op onze waterwegen dan op het hoogtepunt van de industriële revolutie.’
In maart waren er 35.130 mensen met een vaarbewijs voor rivieren en kanalen, vergeleken met 34.435 vorig jaar en 32.490 in 2012. Enquêtes schatten het aandeel van degenen die aan boord wonen op ongeveer 25 procent. Dat is een stijging met 15 procent sinds 2011. In Londen worden de meeste boten waarschijnlijk voor permanente bewoning gebruikt. Volgens de Inland Waterways Association (IWA) varen er ongeveer 80.000 motorboten over de waterwegen van Engeland, Schotland en Wales.
Recordvraag
Ondertussen noteren botenbouwers en verkopers een recordvraag. Volgens Jamie Greaves, die al meer dan twintig jaar in de industrie werkt en al meer dan een decennium eigenaar is van Aintree Boats in Liverpool, komt de grote belangstelling door de pandemie. ‘Mensen willen op dit moment niet naar het buitenland want ze voelen zich niet veilig, dus gaan ze liever op een bootvakantie in Engeland.’ Anderen profiteren volgens hem van de stijgende huizenprijzen door hun huis te verkopen, een boot te kopen en wat geld te sparen. Het afgelopen jaar was zo druk dat zijn bedrijf werk moest weigeren.
Chris Hill, directeur van New and Used Boat Co, met kantoren in het hele land, meldt een recordverkoop in januari en februari met een omzetstijging van 50 procent ten opzichte van vorig jaar. Zijn klanten, die meestal tussen de 45 en 60 jaar oud zijn, maar waarvan 25 procent jonger is, lieten hem weten: ‘Spaargeld op de bank levert niet veel op, je kunt niet echt naar het buitenland reizen en we hebben altijd al een boot willen hebben, dus we zeggen nu: “gewoon doen”.’
De waarde van nieuwe en gebruikte boten is gestegen; het gemiddelde voor een gebruikte boot is ongeveer 45.000 tot 50.000 pond (52.500 tot 58.300 euro) en een nieuwe, volledig uitgeruste brede boot kost rond de 140.000 pond.
‘Tijdens de industriële revolutie waren de kanalen privé en werden ze gebruikt voor vrachtvervoer’, zegt Matthew Symonds, Manager bij de Canal & River Trust, ‘dus het aantal boten was veel kleiner en ook echt alleen voor werkdoeleinden. Maar nu hebben we veel meer mensen die de waterwegen gebruiken voor hun vrije tijd, maar ook mensen die ze gebruiken om te wonen.’
‘Voor sommigen is het geen vrijwillige keuze of passie, maar echt een van de weinige keuzes die hen rest’
‘De huisvestingscrisis in Londen heeft een rol gespeeld bij de keuze om op boten te gaan wonen’, aldus Symonds, en dat is voor sommigen geen vrijwillige keuze of passie, maar echt ‘een van de weinige keuzes die hen rest’.
Andrew Carpenter, manager van een organisatie voor boten in Camden, vindt het positief dat meer mensen van de waterwegen genieten, maar hij waarschuwt dat de recente toename van het aantal boten druk uitoefent op allerlei faciliteiten zoals drinkwatervoorziening, afvoer en reiniging.
Permanente ligplaatsen kunnen duur zijn en moeilijk te vinden, maar veel mensen kiezen ervoor om te blijven cruisen, hetgeen betekent dat ze minstens één keer per veertien dagen op zoek moeten naar een andere ligplaats.
Annie Mellor, 28, en Hayden Crocker, 32, die beiden werken voor techstart-ups, wonen op de Lee rivier en Regent’s Canal, sinds ze in september een narrowboat kochten, geïnspireerd door hun wandelingen langs jaagpaden tijdens de lockdown. ‘Het is financieel heel aantrekkelijk’, aldus Crocker, ‘en het is een manier om zonder enorme middelen een niet-standaard leven te leiden.’
Het Israëlische leger voerde woensdagochtend luchtaanvallen uit op Hamas-posities in Gaza, als reactie op brandgevaarlijke ballonnen die richting Israël werden gestuurd. ‘Dit is de eerste escalatie van geweld sinds het staakt-het-vuren dat vorige maand een einde maakte aan het elf dagen durende conflict tussen Israël en Hamas’, benadrukt Haaretz. Het zijn ook de eerste luchtaanvallen van Israël sinds de nieuwe regering, onder leiding van Naftali Bennett, die afgelopen zondag aan de macht kwam.
Het staakt-het-vuren van 21 mei maakte een einde aan een bliksemoorlog waarbij aan Palestijnse kant 260 en aan Israëlische kant dertien doden vielen.
Castillo in Peru aan de leiding na het einde van de telling
Pedro Castillo, de radicaal-linkse kandidaat bij de Peruaanse presidentsverkiezingen, won de meerderheid van de stemmen in de tweede ronde, zo maakte de stemautoriteit donderdag bekend na het einde van de telling. Zijn uiteindelijke overwinning blijft echter in afwachting van de behandeling van de beroepen die zijn ingediend door zijn tegenstander, Keiko Fujimori, dochter van de autoritaire ex-president Alberto Fujimori en vertegenwoordiger van populistisch rechts.
Castillo won 50,12 procent van de stemmen, 44.058 stemmen meer dan Fujimori, stelt het conservatieve dagblad El Comercio. Keiko Fujimori, die na twee mislukkingen voor de derde keer kandidaat was voor het presidentschap, had beloofd de uitslag van de stemming te respecteren, maar sinds de tweede ronde heeft zij onophoudelijk beschuldigingen van fraude geuit.
Harvey Weinstein verhuist naar Los Angeles voor een nieuw proces
De gevallen producer Harvey Weinstein, die een gevangenisstraf van 23 jaar uitzit voor aanranding in New York, staat binnenkort weer terecht. Een rechtbank in New York heeft groen licht gegeven om Weinstein ‘zo snel mogelijk’ over te brengen naar Los Angeles om daar terecht te staan voor aanranding en verkrachting van vijf vrouwen.
De datum van het proces is niet vastgesteld, maar de ex-producent riskeert tot 140 jaar gevangenisstraf. Advocaten van Weinstein (69) gaan in beroep, maar zullen de overplaatsing, die waarschijnlijk ‘in juli’ zal plaatsvinden, niet voorkomen, meent Variety. Tot op heden hebben bijna negentig vrouwen Harvey Weinstein beschuldigd van seksuele intimidatie of aanranding.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
