De extreemrechtse partij Vox en de rechtse Volkspartij (PP) hebben donderdag aangekondigd dat zij een akkoord hebben bereikt om de regio Castilië en León gezamenlijk te besturen. Door het pact met extreemrechts kan de aftredende rechtse president, Alfonso Fernandez Mañueco, worden herkozen, bericht El País. Vox krijgt de positie van vice-presidentschap toebedeeld in de regering Castilië en León, die, net als de andere regio’s van Spanje, zeer ruime bevoegdheden heeft in dit sterk gedecentraliseerde land.
De socialistische partij van premier Pedro Sánchez veroordeelde onmiddellijk wat zij een ‘beschamend pact’ noemde. De radicaal-populistische partij maakt er geen geheim van de operatie te willen herhalen in andere regiobesturen in Spanje en ook op nationaal niveau tijdens de volgende algemene verkiezingen, die over minder dan twee jaar zullen plaatsvinden. ‘Vox heeft zojuist een beslissende sprong gemaakt in de Spaanse politiek’, analyseert El País.
Kandidaat van zittende president Moon verliest nipt
De voormalige procureur-generaal Yoon Suk-yeol is donderdag verkozen tot president van Zuid-Korea, na een nipte overwinning op de kandidaat van de regerende centrumlinkse partij. De kandidaat van de People Power Party (PPP) behaalde 48,56 procent van de stemmen tegen 47,83 procent voor Lee Jae-myung, volgens de definitieve resultaten.
‘De verkiezingen, een van de spannendste in de geschiedenis van Zuid-Korea, werden algemeen gezien als een referendum over president Moon Jae-in, die herhaaldelijk toenadering heeft gezocht tot Noord-Korea, terwijl economische groei uitbleef’, merkte Nikkei Asia op.
‘De moeilijke dagen die we hebben doorgemaakt voor de presidentsverkiezing, te midden van de voortdurende noodsituatie op het gebied van gezondheid, economie en samenleving, vraagt om verantwoordelijkheid en respect voor de beslissing van het parlement. Onder deze omstandigheden kun je geen afstand doen van de plicht waartoe je wordt geroepen. Deze moet prevaleren boven andere overwegingen en persoonlijke vooruitzichten en vraagt toewijding om aan de verwachtingen van onze medeburgers te voldoen.’
’De terugkeer naar Mattarella is hoe dan ook een gemiste kans voor de politiek. Tegenover een president van de republiek die op alle mogelijke manieren aangaf niet te willen doorgaan, bleek het niet mogelijk om een ‘high-profile’ figuur te vinden die erin slaagde om een consensus voor alle partijen te bereiken. Daar kunnen twee redenen voor zijn: óf de Italiaanse politiek is echt te controversieel, óf ons land mist figuren die waardig genoeg worden geacht om de rol als bewaker van de Grondwet te vervullen.’
’Het proces dat leidde tot de herverkiezing van Sergio Mattarella als president van Italië toont een politieke klasse die met zichzelf op gespannen voet staat, maar een gemeenschappelijk egoïstisch belang heeft voor zijn voortbestaan. De herverkiezing voorkomt een ramp op korte termijn: de ineenstorting van de hervormingsgezinde regering van Mario Draghi. Maar ze laat ernstige twijfels rijzen over het verantwoordelijkheids-gevoel van Italiaanse beroepspolitici in een land dat zich op een kritiek punt in zijn ontwikkeling bevindt.’
’Salvini, Renzi, Conte, Letti en de rest: ze hebben allemaal verloren. Want hoewel het zeker een troost is om te kunnen rekenen op de statuur van Sergio Mattarella, is het feit dat er geen geloofwaardig alternatief was, dat leiders er niet in zijn geslaagd om tot enige overeenstemming te komen en dat parlementariërs gedwongen waren om naar de Colle Quirinale [het presidentieel paleis] te gaan om een staatshoofd dat de koffers al had gepakt te smeken aan te blijven, niet iets wat je een succes kunt noemen.’
Zoals verwacht kwam Christiane Taubira, de voormalig minister van Justitie van Frankrijk, op 30 januari als winnaar uit de bus bij voorverkiezingen van linkse partijen in aanloop naar de Franse presidentsverkiezingen in april. Maar haar overwinning verandert niets aan de enorme versplintering op links, constateert de internationale pers.
Ooit was de linkerflank van de Franse politiek min of meer identiek aan de Parti Socialiste (PS), maar sinds de ineenstorting van die partij is links uiteengevallen in zulke kleine partijen, dat kandidaten voor het presidentschap niet eens de eerste ronde van de verkiezingen overleven. Daarom werd dit jaar besloten om een voorverkiezing te houden in de hoop met een gezamenlijke kandidaat meer kans te maken.
Volgens Politicolieten de organisatoren weten dat van de 467.000 mensen die zich hadden aangemeld, bijna 393.000 hebben gestemd. Dat is het hoogste aantal deelnemers aan presidentiële voorverkiezingen in deze verkiezingscyclus van 2022. Aan de voorverkiezingen van milieupartijen deden 122.000 stemmers mee, en de besloten voorverkiezingen van de conservatieve partij Les Républicains telde 140.000 stemmers.
Hoe dan ook, het is nog maar zeer de vraag of deze voorverkiezing onder de linkse kandidaten enige zoden aan de dijk zet, want de onderlinge verdeeldheid is groot.
En nu?
‘En nu? … ’ Dat is volgens Silvia Ayuso van de Spaanse krant El País de grote de vraag die politieke analisten en zeker ook een groot deel van de kandidaten ter linkerzijde zullen stellen, na de overwinning afgelopen zondag van voormalig minister van Justitie Christiane Taubira in de voorverkiezingen. De twijfel zal volgens Ayuso vooral groot zijn bij de socialist Anne Hidalgo, de huidige burgemeester van Parijs.
The New York Ledgerlaat zien waarom. De kiezers moesten een cijfer aan de zeven kandidaten geven dat varieerde van ‘onvoldoende‘ tot ‘zeer goed’. Dat leidde voor Taubira tot een duidelijke overwinning, want zij werd door 67 procent van de stemmers in ieder geval als ‘goed’ beoordeeld. Yannick Jadot (Les Verts) werd tweede, gevolgd door Jean-Luc Mélenchon (La France insoumise). Anne Hidalgo (PS) kwam niet verder dan een vijfde plaats. Dat is een klap in het gezicht van de burgemeester van Parijs en het is de vraag welke conclusies ze hieruit trekt.
Volgens Politico heeft Mélenchon de beste vooruitzichten van de linkse kandidaten
Ondanks de overwinning is het zeker nog geen uitgemaakte zaak voor Taubira, schrijft de Belgische Franstalige krant Le Soir. ‘De stemming die ze won was bedoeld om één enkele kandidaat op links voor de presidentsverkiezingen te kunnen presenteren’, maar volgens de krant ‘weigeren de belangrijkste kandidaten de legitimiteit ervan te erkennen’.
Sterker nog, volgens Politico hadden de kandidaten die op het stembiljet stonden vooraf aangegeven dat ze hun eigen campagne zouden voortzetten, ongeacht de uitkomst van de voorverkiezingen. Politico signaleert verder dat ‘Christiane Taubira de enige grote kandidaat was die vrijwillig aan de voorverkiezingen deelnam, erop gokkend dat ze als overwinnaar uit de strijd om de presidentiële kandidatuur zou komen’. Maar uiteindelijk lijkt het erop dat ze door haar deelname hooguit nóg een kandidaat heeft toegevoegd aan de toch al ‘gefragmenteerde linkerflank’.
Volgens de Poll of Polls van Politico heeft Mélenchon overigens de beste vooruitzichten van de linkse kandidaten. Hij staat momenteel op 10 procent en geen van zijn rivalen kon dat resultaat evenaren. Taubira staat in die peiling momenteel op 4 procent.
Verdeeldheid
Yannick Jadot, Jean-Luc Mélenchon en Anne Hidalgo weigeren dus alle drie de legitimiteit van deze voorverkiezing te erkennen, maar Taubira riep niettemin op tot eenheid. ‘Voor onze gemeenschappelijke doelen is eenheid en samenhorigheid nodig’, zei ze volgens Politico na haar overwinning.
Ze beloofde dat ze contact zou opnemen met haar concurrenten om hen te proberen te overtuigen zich bij haar kandidatuur aan te sluiten: ‘Ik ken hun onwil, maar ook hun intelligentie, en hun gevoeligheid voor het algemeen belang.’
Taubira is als ‘fervent feministe en voorvechter van minderheden dan misschien wel ‘een icoon van links’, maar haar verlangen naar eenheid is gedoemd te mislukken, aldus het Amerikaanse persbureau AP. Links in Frankrijk is volgens AP al tot op het bot verdeeld en verzwakt, en ‘critici en rivalen zeggen dat haar kandidatuur alleen maar leidt tot verdere versplintering’. ‘Zeker vijf linkse presidentskandidaten hebben elke vorm van alliantie met elkaar afgewezen’ en zijn niet van plan om van strategie te veranderen, concludeert AP.
Ook de Zwitserse krant Le Temps is van mening dat de voorverkiezingen van afgelopen zondag ‘de machtsverhoudingen’ niet veranderen. ‘Er wordt alleen een kandidaat toegevoegd die met haar populariteit moet oppassen voor een valkuil, namelijk de verdere verdeling van gedesoriënteerd links.’
Het dagblad voegt eraan toe: ‘Christiane Taubira mag hopen dat haar campagne door deze stemming van de grond komt. Maar als haar verkiezingsresultaat erg tegenvalt op de avond van de eerste ronde op 10 april, zal ze er zeker opnieuw van worden beschuldigd het meest vermaledijde electorale vergif te hebben verspreid, namelijk dat van verdeeldheid.’
De Frans-Colombiaanse Ingrid Betancourt, die zes jaar lang gegijzeld werd door de guerrillagroepering FARC, heeft dinsdag haar kandidatuur aangekondigd voor de voorverkiezing van een coalitie van centrumpartijen, meldt El Tiempo. Volgend voorjaar worden in Colombia presidentsverkiezingen gehouden.
Betancourt, negenvijftig jaar, werd ontvoerd in 2002 toen ze als senator voor de groene partij Partido Verde Oxígeno ook al campagne voerde voor het presidentschap. ‘We moeten leren om weer vrije burgers te zijn’, zei ze dinsdag tegen haar aanhangers.
Een ‘grootse toespraak’, volgens CNN, ‘flamboyant’, volgens Los Angeles Times en met ‘vurige retoriek’, beschrijft The Washington Post. Joe Biden ‘nam geen blad voor de mond’, vat Politico samen. Dinsdag in Atlanta, minder dan een week na een reeds opmerkelijke toespraak over de aanslag op het Capitool, verdedigde de Amerikaanse president met verve twee wetten inzake stemrecht die binnenkort in de Senaat worden behandeld.
Hij ging zelfs zo ver dat hij ‘senatoren die tegen de wetgeving waren, vergeleek met de segregationisten [die rassenscheiding bepleitten] van de jaren zestig’, aldus The Huffington Post. ‘Hoe wilt u herinnerd worden? Wilt u aan de kant van Dr. [Martin Luther] King of George Wallace staan? Wilt u aan de kant van Abraham Lincoln of Jefferson Davis staan?’ vroeg het staatshoofd.
De John Lewis Voting Rights Advancement Act, genoemd naar de voormalige senator en burgerrechtenactivist, zou de federale regering meer controle geven over de verkiezingsprocedures in de deelstaten, aldus The Wall Street Journal. De ‘Freedom to Vote Act’ zou van de verkiezingen een feestdag maken (een dinsdag) en het mogelijk maken in het hele land bij verstek te stemmen.
‘De Republikeinen beschuldigen de Democraten ervan dat zij de wetten willen veranderen om aan de macht te blijven’
Zoals The Atlanta Journal-Constitution opmerkt, zijn de Republikeinen tegen deze voorstellen en ‘beschuldigen zij de Democraten ervan dat zij de wetten willen veranderen om aan de macht te blijven’. De krant wijst er echter op dat het initiatief van de Democraten pas is ontstaan nadat Republikeinse staten, waaronder Georgia, restrictieve kieswetten hadden ingevoerd.
In totaal hebben sinds de presidentsverkiezingen van 2020 al negentien staten dergelijke wetgeving aangenomen, aldus ABC News. Het televisienetwerk merkt op dat ‘veel van deze wetten waren ingegeven door de beschuldigingen van de voormalige president van wijdverspreide fraude’.
De wetgeving zal worden behandeld op 17 januari, Martin Luther King Day in de VS. In de huidige senaatsconfiguratie van vijftig Democratische en vijftig Republikeinse leden heeft zij echter zeer weinig kans om een meerderheid te halen.
Boric verslaat extreemrechtse Kast en wordt jongste president ooit
Gabriel Boric, een vijfendertigjarige voormalige studentenleider en kandidaat van de linkse coalitie, heeft op zondag 19 december de Chileense presidentsverkiezingen gewonnen met bijna 56 procent van de stemmen tegen de extreemrechtse kandidaat José Antonio Kast.
‘Ik zal de president van alle Chilenen zijn’, verzekerde Gabriel Boric, tijdens de traditionele ontmoeting tussen de verkozen president en de aftredende president, kort na de officiële bekendmaking van de resultaten. ‘Ik wil dat u en het Chileense volk weten dat ik mijn best zal doen om deze formidabele uitdaging aan te gaan’, voegde hij eraan toe, volgens de Chileense website The Clinic.
‘Boric wordt geconfronteerd met een complexe politieke situatie met veel onzekerheden’
De leider van de linkse coalitie, die varieert van communisten tot gematigd links, benadrukte dat ongelijkheid de economische groei ondermijnt. ‘Alleen met sociale cohesie, en door samen tot oplossingen te komen en een gemeenschappelijk doel te delen, zullen we in staat zijn vooruitgang te boeken in de richting van echte en duurzame ontwikkeling, voor alle Chileense gezinnen’, zei hij volgens 24horas, na een verkiezingscampagne die even gepolariseerd was als altijd.
‘Constructieve samenwerking‘
Met bijna 56 procent van de stemmen, tegen 44 procent voor zijn tegenstander José Antonio Kast, logenstrafte Gabriel Boric de peilingen, die een zeer krappe verkiezingsstrijd voorspelden. Gesterkt door een opkomst van meer dan 55 procent – de hoogste sinds het einde van de opkomstplicht in 2012 – is hij ook de president met de meeste stemmen in de Chileense geschiedenis, en de jongste.
Kast, die er geen geheim van had gemaakt dat hij bij een nederlaag juridische stappen zou ondernemen, moest zijn enthousiasme temperen na de verpletterende overwinning van zijn tegenstander, die hij iets meer dan een uur na het sluiten van de stembussen feliciteerde, aldus Infobae. ‘Ik sprak net met Gabriel Boric en feliciteerde hem met zijn grote triomf’, schreef Kast op Twitter. ‘Vanaf vandaag is hij de gekozen president van Chili, en hij verdient al ons respect en een constructieve samenwerking.’
Acabo de hablar con @gabrielboric y lo he felicitado por su gran triunfo. Desde hoy es el Presidente electo de Chile y merece todo nuestro respeto y colaboración constructiva. Chile siempre está primero 🇨🇱✌️ pic.twitter.com/AvpBKs0GFT
De huidige president Piñera, wiens populariteit de afgelopen weken tussen 15 en 20 procent schommelde, waarschuwde zijn opvolger voor de moeilijkheden die in het verschiet liggen, meldt La Tercera. ‘Het leven is niet gemakkelijk, en regeren is erg moeilijk’, zei hij. ‘Daarom wens ik Gabriel Boric en de nieuwe regering wijsheid, voorzichtigheid, veerkracht, kracht en gematigdheid toe, waarden die even belangrijk als fundamenteel zijn om ons land te leiden.’
‘Boric wordt geconfronteerd met een complexe politieke situatie die wordt gekenmerkt door de totstandkoming van een nieuwe grondwet, het ontbreken van parlementaire meerderheden om de regeerbaarheid te waarborgen en onzekere economische vooruitzichten’, stelt elDario.es.
De druk neemt toe in de entourage van de voormalige Republikeinse president Donald Trump: de parlementaire commissie die belast is met het onderzoek naar de bestorming van het Capitool op 6 januari, stemde maandag unaniem voor de vervolging van de voormalige stafchef van Trump, Mark Meadows, die weigert mee te werken aan het onderzoek van de commissie.
Volgens documenten die door de commissie zijn geraadpleegd, heeft Meadows ‘persoonlijk de komst van groepen Trump-aanhangers naar het Capitool gecoördineerd met de organisatoren van deze rally’s om te protesteren tegen de verkiezingsnederlaag van de president’, verklaart The New York Times.
Op minachting van het Congres, de aanklacht van de commissie, staat een gevangenisstraf van maximaal een jaar.
Senator Christopher ‘Bong’ Go stapt uit presidentsrace
De favoriete opvolger van de Filipijnse leider Rodrigo Duterte, senator Christopher ‘Bong’ Go, heeft deze week aangekondigd dat hij uit de presidentsrace stapt. Daardoor heeft de zittende regering van Duterte volgend jaar geen kandidaat meer, schrijft AsiaOne.
Go, voormalig assistent van Duterte, liet al eerder doorschemeren dat hij zich zou terugtrekken uit de presidentsverkiezingen en zei toen dat de president zijn beslissing respecteerde. Zijn terugtrekking roept vragen op over welke aanhanger van de nog steeds populaire Duterte nu kandidaat zal zijn bij de verkiezingen van mei 2022. De 76-jarige leider komt zelf niet in aanmerking voor herverkiezing, maar zal zich kandidaat stellen voor een senaatszetel.
Castro wordt volgens de voorlopige uitslag president van Honduras
De linkse presidentskandidaat Xiomara Castro en echtgenoot van voormalig president Manuel Zelaya, die in 2009 bij een coup uit de macht werd gezet, is klaar om de eerste vrouwelijke president van Honduras te worden. Volgens de voorlopige uitslag van de presidentsverkiezingen van zondag (28 november), waarop de helft van de stemmen zijn geteld, heeft zij 20 procentpunt voorsprong op de kandidaat van de regeringspartij, Nasry Asfura, schrijft de Hondurese krant La Prensa.
Gelegen tussen het Nicaragua van Daniel Ortega en het El Salvador van Nayib Bukele bevindt Honduras zich in een situatie die als explosief wordt beschouwd, aldus El País America. Het land is zwaar getroffen door de pandemie, verschillende natuurrampen en kent een hoge werkloosheid, terwijl de campagne voor de algemene verkiezingen (presidents-, parlements- en gemeenteraadsverkiezingen) in het door bendegeweld geteisterde land reeds gekenmerkt is door de moord op drieëntwintig kandidaten.
Gesterkt door de eerste resultaten, eiste Xiomara Castro zelf de overwinning op via Twitter, met de uitroep: ‘We hebben geschiedenis geschreven’, waarna haar aanhangers de straat op gingen om de overwinning te vieren. Castro is ‘een kandidaat die is grootgebracht op straat, in het publieke protest en in demonstraties’, merkt een voormalige minister in de regering Zelaya op die geïnterviewd werd door het linkse Argentijnse dagblad Página 12, ‘Zonder twijfel leverde dit haar de sympathie en steun op van alle politieke en sociale sectoren die zich tegen de staatsgreep hebben verzet.’
In haar programma zegt Xiomara Castro dat zij een democratisch socialistische staat’ wil opbouwen, aldus Página 12. Haar politieke ideologie werd aangevallen door Nasry Asfura, burgemeester van Tegucigalpa, die tijdens de campagne de slogan ‘Ja tegen het vaderland, nee tegen het communisme’ gebruikte, aldus El País America. De voorstellen van Xiomara Castro om abortus te legaliseren en de sociale programma’s uit te breiden, weerspiegelen een verlangen naar radicale verandering in een land dat geteisterd wordt door een sociaaleconomische crisis en verwoest is door twee gewelddadige orkanen in 2020.
Chileens electoraat verdeeld tussen extreemrechts en links
In de eerste ronde van de Chileense presidentsverkiezingen zijn twee kandidaten van tegenovergestelde zijden van het politieke spectrum, José Antonio Kast (uiterst rechts) en Gabriel Boric (links), zondagavond als winnaars uit de bus gekomen, schrijft El País.
José Antonio Kast, een vijfenvijftigjarige voormalig volksvertegenwoordiger en advocaat, heeft 27,95 procent van de stemmen behaald, iets meer dan Gabriel Boric, een vijfendertigjarige voormalig studentenleider en parlementslid, die 25,71 procent procent van de stemmen kreeg.
‘Dit is een belangrijk moment’ voor beide mannen ‘aangezien Kast en Boric niet behoren tot de twee politieke krachten [rechts en centrum-links] die, sinds de terugkeer naar de democratie in Chili, het land hebben geregeerd’, aldus het Chileense dagblad La Tercera.
‘Kast is een vroom katholiek, vader van negen kinderen, tegenstander van het homohuwelijk, abortus en politieke correctheid’
Chili bevindt zich in roerige politieke tijden, twee jaar nadat tienduizenden demonstranten de straat op gingen om een rechtvaardiger samenleving te eisen. Inmiddels is er een grondwettelijke vergadering gekozen die een nieuwe grondwet moet opstellen. De oude grondwet stamt nog uit de tijd van de voormalige dictator Augusto Pinochet (1974-1990).
‘Je kunt je afvragen waarom we na de roep van de straat om meer sociale rechtvaardigheid en gelijkheid een figuur als Kast zien opduiken, een politieke mix van Bolsonaro en Milei [een ultraliberale Argentijnse afgevaardigde]’, merkt het Argentijnse dagblad Página 12op.
José Antonio Kast is een ‘vroom katholiek, vader van negen kinderen, tegenstander van het homohuwelijk, abortus en politieke correctheid’, zo typeert The Guardian de presidentskandidaat. Hij heeft beloofd de criminaliteit hard aan te pakken en prees de neoliberale ‘economische erfenis’ van dictator Augusto Pinochet.
Saif Al-Islam Gaddafi heeft zich kandidaat gesteld
Saif Al-Islam Gaddafi, die door het Internationaal Strafhof gezocht wordt wegens misdaden tegen de menselijkheid, heeft zich zondag officieel kandidaat gesteld voor het Libische presidentschap, meldt The National. Een verrassende beslissing, aldus het in Londen gevestigde dagblad dat zich richt op het Midden-Oosten.
Veel waarnemers hadden verwacht dat hij een kandidaat zou steunen in plaats van aan de race deel te nemen. In juli vertelde hij The New York Times echter dat hij terug wilde keren in de politiek. De zoon van dictator Moammar Gaddafi werd in november 2011 gevangengenomen door een gewapende groep, maar in 2017 werd hij vrijgelaten en verdween. De presidentsverkiezingen zijn gepland voor 24 december.
‘Ortega wil president voor het leven worden, of zelfs een dynastie stichten, zoals de oude dictator Anastasio Somoza’, merkte het Mexicaanse dagblad El Universal op. Veel Latijns-Amerikaanse media wezen er zondag op dat Ortega, een voormalige revolutionaire held die hielp Somoza uit de macht te verdrijven, dezelfde weg is ingeslagen als de dictator.
‘In de afgelopen vier maanden heeft de rechterlijke macht de opsluiting bevolen van zeven voorkandidaten, die als rivalen van Ortega meededen aan de verkiezingen, alsmede van tweeëndertig oppositieleiders of zakenlieden, die beschuldigd werden van “samenzwering en verraad”‘, brengt BBC in herinnering.
De verkiezingen werden door José Miguel Vivanco, hoofd van Noord- en Zuid-Amerika van de ngo Human Rights Watch, omschreven als een ‘farce’. ‘Ortega zal zijn vierde opeenvolgende ambtstermijn bekleden door middel van repressie, censuur en terreur’, zei hij tegen Infobae.
Nicaraguanen hadden geen andere keuze hadden dan op Daniel Ortega te stemmen
El Independiente merkt op dat ‘aangezien de Nicaraguanen geen andere keuze hadden dan op Daniel Ortega en [zijn echtgenote en huidige vice-president] Chayo Murillo te stemmen, het verzet zou moeten komen van het niet-stemmen.
In feite schetsten de media van de regering en de oppositie een heel ander beeld van de verkiezingsdag, aldus El País. ‘De staatsmedia hebben zich in allerlei bochten hebben gewrongen om een land te laten zien dat vreedzaam en massaal zijn stem uitbracht.’
Maar de oppositietitel La Prensa – waarvan de kantoren in augustus werden gesloten, maar die nog steeds actief is op internet – is onvermurwbaar: ‘Onthouding was de rode draad in alle stembureaus van Nicaragua’. De site toonde verlaten straten en lege pleinen, een heel ander beeld dan de ‘de viering van de democratie’ dat het regime schetste.
De Amerikaanse president Joe Biden heeft, in navolging van de Europese Unie en veel van Nicaragua’s buurlanden, de stemming een ‘schijnverkiezing’ genoemd, ‘noch vrij, noch eerlijk, en zeker niet democratisch’, meldt The Hill.
Peilingen leiden af van essentiële discussies, aldus Ouest-France
Hoofdredacteur François-Xavier Lefranc van Ouest-France, met een oplage van ruim 600.000 exemplaren het grootste betaalde dagblad van Frankrijk, heeft aangekondigd dat zijn krant geen peilingen meer zal houden over de Franse presidentsverkiezingen en ook die van anderen zal negeren. Omdat ‘de obsessie voor peilingen ons verblindt’ en omdat ‘de tijd die besteed wordt aan het becommentariëren van de peilingen, politici en de media afleidt van wat essentieel is’, citeert Courrier International hoofdredacteur Lefranc.
Verschillende Franse partijen overwegen om hun kandidaat voor 2022 voor te dragen op basis van hun positie in de peilingen
De betrouwbaarheid van peilingen wordt al langer in twijfel getrokken. In Frankrijk sinds de verkiezingen van 2002, toen peilingen voor de tweede ronde ten onrechte een duel tussen Chirac en Jospin aankondigden. En in de Verenigde Staten zag niemand in 2016 de overwinning van Donald Trump aankomen. Maar er is nog iets wat de krant uit Rennes motiveert: verschillende Franse partijen, van links tot rechts, overwegen om hun kandidaat voor 2022 voor te dragen op basis van hun positie in de peilingen, in plaats van hun ideeën en hun programma.
President Milos Zeman werd op zondag 10 oktober op de intensive care opgenomen, daags na de parlementsverkiezingen die zijn bondgenoot, de populistische premier Andrej Babis, een nipte nederlaag hadden toegebracht. Door zijn spoedopname is de regeringsformatie opgeschort.
‘Tot nu toe waren alle ogen op hem [president Zeman] gericht’, aldus Radio Czech International, ‘want volgens de Tsjechische grondwet is het de verantwoordelijkheid van de president om een regeringsleider te benoemen. Vóór de verkiezingen had Milos Zeman laten doorschemeren dat hij zou kiezen voor de aftredende premier, zijn bondgenoot, de miljardair en populist Andrej Babis. Babis verloor de parlementsverkiezingen echter van de centrumrechtse coalitie SPOLU (‘Samen’), die 27,78 procent van de stemmen haalde tegen 27,14 procent voor de partij van de zittende president.
‘Een andere regering zou Tsjechië distantiëren van de populistische partijen in Hongarije en Polen’
‘Een andere regering zou Tsjechië distantiëren van de populistische partijen in Hongarije en Polen, die steeds vaker worden bekritiseerd voor het schenden van de democratische waarden van de Europese Unie’, analyseert CNN.
Ondanks de nipte overwinning van de centrumrechtse coalitie ‘heeft de Tsjechische president nog steeds de vrije hand om te bepalen wie een nieuwe regering mag vormen’, merkt Frankfurter Allgemeine Zeitung op. ‘In het verleden heeft hij, dankzij een ruime interpretatie van zijn grondwettelijke bevoegdheden, Babis verscheidene malen benoemd, ondanks een gebrek aan meerderheden en een motie van wantrouwen.’ Maar de gezondheidstoestand van het 77-jarige staatshoofd is uiteraard ‘een factor van onzekerheid’, concludeert het Duitse dagblad.
Premier Babis kwam onlangs in het nieuws omdat hij betrokken zou zijn bij brievenbusfirma’s in belastingparadijzen, zoals bleek uit de Pandora Papers.
In aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen van 2020 werden de populairste Facebookpagina’s die zich richtten op Amerikaanse christenen en zwarten, beheerd door Oost-Europese trollenfabrieken, zo blijkt uit een gelekt intern onderzoek van Facebook, bericht MIT Technology Review. De pagina’s maakten deel uit van een groter netwerk dat bijna de helft van alle Amerikanen bereikte.
‘Het is ons platform dat deze trollen een enorm bereik geeft’
Door de gecoördineerde acties van de trollenfabrieken, grotendeels gevestigd in Kosovo en Macedonië, werden maandelijks 140 miljoen Amerikanen bereikt, waarvan 75 procent geen van de pagina’s volgde. Ze kregen de inhoud voorgeschoteld door Facebook zelf. ‘In plaats van dat gebruikers ervoor kiezen deze inhoud te ontvangen, is het ons platform dat deze trollen een enorm bereik geeft’, aldus Jeff Allen, voormalig datawetenschapper bij Facebook en auteur van het onderzoek.
Het interne onderzoek laat zien dat de trollenfabrieken zich richtten op hetzelfde publiek waar Rusland op mikte met een desinformatiecampagne rond de verkiezingen van 2016. Hoewel Facebook sindsdien beterschap beloofde, lijkt het bedrijf weinig te hebben gedaan om het probleem aan te pakken.
Zondag waren er in verschillende Poolse steden demonstranten op de been om het lidmaatschap EU-lidmaatschap van hun land te verdedigen. De aanleiding was de uitspraak van het Poolse Constitutionele Hof die stelt dat in sommige gevallen het Poolse recht prevaleert boven het Europees recht. Het besluit zou een eerste stap kunnen zijn in de richting van een ‘Polexit‘.
‘Ik ben hier omdat ik niet wil dat Polen de EU verlaat’, vertelde Miroslaw, een inwoner van Warschau, aan Financial Times. ‘Ik heb onder het communisme geleefd en ik wil niet dat Polen op een dag terugkeert’, zei hij.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
