Zo wilde hij kinderen vergiftigen door snoepgoed uit te delen
Een leider van een Oost-Europese neonazistische groepering is veroordeeld tot vijftien jaar gevangenisstraf wegens het aanzetten tot gewelddadige aanvallen op de Joodse gemeenschap en leden van minderheidsgroepen, meldt NBC News. Michail Chkhikvishvili, tweeëntwintig jaar, bekend als ‘Commandant Slager’, bekende vorig jaar schuld aan het aanzetten tot haatmisdrijven en het verspreiden van instructies voor het maken van bommen en ricine.
Hij verscheen woensdag voor de federale rechtbank in Brooklyn, New York, waar districtsrechter Carol Bagley Amon hem twee gelijktijdige gevangenisstraffen van 180 maanden oplegde voor de twee aanklachten. ‘De verdachte wordt niet veroordeeld vanwege zijn verwrongen ideeën’, zei Amon. ‘Hij wordt veroordeeld vanwege zijn oproepen tot actie.’
Federale aanklagers beschreven hem als de leider van een extremistische groepering genaamd de Maniac Murder Cult, die racistisch gemotiveerd geweld promoot. De groep, gevestigd in Rusland en Oekraïne, huldigt neonazistische ideologie en heeft leden in de VS en over de hele wereld, aldus gerechtelijke documenten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens de aanklagers gebruikte Chkhikvishvili berichtenplatforms zoals Telegram om aan te zetten tot aanslagen en verspreidde hij een manifest getiteld Handboek voor Haatzaaiers, waarin hij zijn volgelingen aanmoedigde om schietpartijen op scholen en terroristische aanslagen te plegen.
Een van de plannen hield in dat hij leden van etnische minderheidsgroepen en anderen in New York City op oudejaarsavond zou vermoorden door zich als kerstman te verkleden en snoepgoed met gif uit te delen, aldus de aanklagers. Dit plan evolueerde tot een poging om kinderen op Joodse scholen in Brooklyn te vergiftigen.
‘De uitspraak van vandaag stuurt een krachtige boodschap naar haatzaaiende extremisten, waar ze zich ook bevinden, die angst willen zaaien door middel van onbeschrijfelijk geweld: we zullen jullie vinden en vervolgen met de volle kracht van de wet’, aldus openbaar aanklager Joseph Nocella in een verklaring op woensdag.
In Londen zijn onlangs enkele anti-Joodse aanslagen gepleegd
De Metropolitan Police, de politie van Londen, kondigde woensdag de oprichting aan van een ‘Community Protection Unit’ bestaande uit ongeveer honderd agenten, na een aantal antisemitische aanslagen in de Britse hoofdstad, meldt Sky News. Deze eenheid ‘zal zorgen voor een meer zichtbare, op inlichtingen gebaseerde en gecoördineerde aanwezigheid, gericht op de bescherming van Joodse gemeenschappen in heel Londen’, aldus de politie.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Hoofdcommissaris Mark Rowley, die vorige week werd uitgejouwd tijdens een bezoek aan een gebied waar twee Joodse mannen waren neergestoken, verklaarde dat dit ‘een belangrijke stap is in het versterken van onze reactie op de voortdurende bedreigingen waarmee de Joodse gemeenschap wordt geconfronteerd’.
Een terroristische aanslag is ‘zeer waarschijnlijk’
Donderdag verhoogde het VK het terreurdreigingsniveau met één niveau naar ‘ernstig’ in reactie op zowel de antisemitische aanslag van woensdag in Noord-Londen als een toename van de ‘islamitische en extreemrechtse dreiging’. ‘Dit is het op één na hoogste van de vijf niveaus, wat betekent dat een terroristische aanslag zeer waarschijnlijk is’, legt The Guardian uit.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Premier Keir Starmer beloofde hard op te treden tegen degenen die ‘de moord op Joden verheerlijken’. ‘Temidden van een klimaat van angst en onrust onder Britse Joden wordt Keir Starmer opgeroepen om meer te doen om hen te beschermen na een reeks antisemitische aanslagen, die lijken te zijn geïntensiveerd in de context van de oorlog tussen Israël en Gaza en de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran’, analyseert de krant.
De tentoonstelling schildert Israëliërs af als bloeddorstig
Een naar verluidt antisemitische kunsttentoonstelling van de kunstenaar Matthew Collings is geannuleerd door de locatie waar de tentoonstelling van 16 tot en met 24 mei plaats zou vinden, de Delta House Gallery in Wandsworth. De tentoonstelling werd afgeblazen na een klacht van de lobbygroep UK Lawyers for Israel, schrijft The Jewish Chronicle.
Op een van de werken van Collings zou te zien zijn hoe veilingmeesters van Sotheby’s, een veilinghuis in handen van een Israëliër, een baby levend opeten. Andere aanstootgevende afbeeldingen in de tentoonstelling waren onder meer hakenkruizen in combinatie met de davidster, Britse politici die door Israël betaald worden en lachende IDF-soldaten die boven plassen bloed en schedels staan.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Een bijzonder opvallend werk toonde een naakte Benjamin Netanyahu met bloed dat uit zijn mond spuit en suggereerde dat hij anderen ‘hypnotiseerde’ om hen over te halen Iran binnen te vallen. De tekeningen waren vorige maand al tentoongesteld in een galerie in Margate, wat tot grote opschudding leidde.
In een reactie op negatieve recensies zei Collings onder meer: ‘Ik zie dat mijn tekeningen door rechtse figuren worden bekritiseerd omdat ze haatdragend zouden zijn. Dit doen ze om de aandacht af te leiden van hun werkelijke doel. Ik wil dat Israël stopt met mensen vermoorden (…) De realiteit is dat kinderen sterven. Gezinnen sterven. Mannen en vrouwen sterven. En niemand durft er iets van te zeggen vanwege deze valse aantijging van antisemitisme.’
Collings heeft ook berichten gedeeld die Hamas openlijk verdedigen. Zo deelde hij in oktober een bericht waarin stond dat de auteur geen ‘Hamas-apologeet’ was, omdat de groep ‘nergens excuses voor hoeft aan te bieden’.
‘De barbaarse aanval op de ambulances is een gevolg van 2,5 jaar toenemend antisemitisme. (…) “Het is gewoon kritiek op Israël” – hou toch op. De situatie is te urgent voor zulk glibberig moreel ontwijkend gedrag (…) Wanneer je ‘s werelds enige Joodse natie demoniseert als verdorven, breng je Joden in gevaar. Wanneer je het zionisme bestempelt als een moorddadige ideologie, hang je een doelwitbord om de nek van zionisten – en de meerderheid van de Joden in Groot-Brittannië identificeert zich als zionist.
Jonathan Freedland – columnist en podcastpresentator
‘Dit is een terugkerend patroon: mensen die zogenaamd verontwaardigd zijn over Israëls gedrag, besluiten hun woede te richten op de Joden in hun eigen buurt. Ze kunnen Russen niet uitstaan, maar Russisch-orthodoxe kerken hebben geen 24-uursbewaking nodig. Mensen verafschuwen Trump en zijn bombardementen op Iran, maar winkels met Amerikaanse logo’s in Britse winkelstraten worden niet vernield of beklad. (…) Israël en Joden vormen de uitzondering.
Daniel Sugarman – Directeur van Board of Deputies of British Jews
‘Het Iraanse regime heeft decennialang enorme middelen geïnvesteerd in een van zijn kerndoelen: Israëls vernietiging. (…) Maar deze uitleg van Israëls handelen zal Joden in de diaspora niet beschermen. Wie zich schuldig maakt aan beledigingen, geweld of brandstichting is niet geïnteresseerd in zulke verklaringen. En dat geldt steeds vaker ook voor mensen die economisch door de oorlog worden getroffen. (…) Het wordt steeds makkelijker om Israël tot oorzaak van alle ellende te maken.’
Ben M. Freeman – Auteur van The Jews: An Indigenous People
‘Jodenhaat is nooit door Joden zelf gecreëerd, maar ontstaat binnen de culturen en politieke bewegingen van de niet-Joodse wereld. De bestrijding ervan is dus geen Joodse, maar een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Die verantwoordelijkheid vereist meer dan medeleven. Het vereist helderheid en moed, het herkennen van normalisering, activisme en politieke bewegingen, en de weigering om het te vergoelijken, te bagatelliseren of te verhullen met taal die het moreel gerechtvaardigd laat lijken.
Er zijn aanwijzingen voor een terroristisch misdrijf
De ontploffing van een explosief verbrijzelde de ramen van de synagoge en beschadigde de deur in de nacht van zondag op maandag, meldt Le Soir. Het Belgische federale parket, dat een onderzoek is gestart, sprak van ‘mogelijke aanwijzingen voor een terroristisch misdrijf’. Volgens RTBF ‘was het gebruikte explosief een zelfgemaakte bom die op zeer amateuristische wijze was vervaardigd’.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Antisemitisme is ‘een aanval op onze waarden en onze samenleving’ en ‘moet ondubbelzinnig bestreden worden’, reageerde premier Bart De Wever in een bericht op het sociale netwerk X. De veiligheidsmaatregelen rond ‘vergelijkbare locaties’ zullen worden versterkt, aldus de regering. ‘De aanval (…) heeft gelukkig alleen materiële schade veroorzaakt, maar laat een vreselijke litteken achter in de geest van een gemeenschap die het slachtoffer is van toenemend antisemitisme’, benadrukt Le Soir.
Bondi Beach, ooit een symbool voor de multiculturele identiteit van Sydney, is na de aanslag in december 2025 veranderd in een grimmige herinnering aan het levende antisemitisme binnen de Australische maatschappij.
Bondi Beach heeft een speciale plek binnen de Australische geschiedenis. In een land waar ruim 90 procent van de bevolking binnen 50 kilometer van de kust woont, staan stranden symbool voor de kern van het Australische gedachtegoed; een openbare plaats waar iedereen gelijk is. Een plek met zonlicht en een verre horizon, passend bij het optimistische karakter van het land. Bondi belichaamt dit credo. Kunstenaars en fotografen gebruiken deze 800 meter lange sikkel al jaren als inspiratiebron. Maar het bloedbad van 14 december heeft de idealen verstoord en dwingt Australiërs hun identiteit en samenleving in twijfel te trekken. Nadat twee in het zwart geklede schutters een Chanoekaviering op het strand beschoten, kwamen minstens twaalf mensen om het leven en raakten negenentwintig mensen gewond. [Later is het uitgekomen op vijftien overledenen en veertig gewonden.] Door sociale media is ontstellend beeldmateriaal van deze gebeurtenis snel in het publieke domein terechtgekomen, bijvoorbeeld van de man die door de Australische televisie werd geïdentificeerd als Ahmed El Ahmed, een winkeleigenaar en vader van twee, die eigenhandig een schutter neerhaalde. Ook is vastgelegd hoe de politie de schutters aanhield. Op de beelden is te zien hoe agenten een razende menigte moeten tegenhouden die klaarstaat om wraak te nemen.
Joodse gemeenschap
Hoewel Bondi een oord is voor backpackers en surfers, vormt het ook het epicentrum van de Joodse gemeenschap van Sydney. In de decennia voor en na de Tweede Wereldoorlog vestigden Joodse vluchtelingen uit Europa zich in Bondi – eerst op de vlucht voor de nazi’s, later voor de communisten. Tussen Bondi Beach en het stadscentrum van Sydney ligt een rijke, heuvelige buitenwijk, waar een groot deel van de Joodse gemeenschap woont.
De schutters hebben het hart van deze wereld getroffen, een wereld die decennialang open en ontspannen was, zelfs zodanig geïntegreerd dat die term niet meer van toepassing was.
Maar ook vóór deze aanslag was het relatief onbezorgde bestaan van Joden in Sydney al aan het afbrokkelen. Slechts twee weken voor de schietpartij publiceerde de Executive Council of Australian Jewry een verslag over een toenemend aantal antisemitische incidenten, van graffiti en posters tot brandstichting en aanvallen.
Ook vóór deze aanslag was het relatief onbezorgde bestaan van Joden in Sydney al aan het afbrokkelen
Na de terroristische aanval op Israël van 7 oktober door Hamas en de daaropvolgende invasie van Gaza door het Israëlische leger, is het aantal antisemitische incidenten ernstig toegenomen. Aan het begin van dit decennium schommelde het aantal incidenten in Australië rond de 450. Dit stabiele jaargemiddelde is gestegen naar 2062 voorvallen in 2024, met 1654 voorvallen in de twaalf maanden tot 30 september 2025. In de provincie New South Wales, waar Sydney een groot deel van uitmaakt, vond ongeveer 40 procent van deze incidenten plaats.
In het verslag komt een verontrustende reeks gebeurtenissen voorbij. Joodse mensen worden geconfronteerd met de Hitlergroet of krijgen grove woorden naar hun hoofd geslingerd. Een auto werd in de as gelegd en er werd brand gesticht in een restaurant en een kinderopvang. Nazisymbolen en -leuzen werden herhaaldelijk op muren en ramen van Joodse synagogen en scholen gekladderd.
Vervolgens stonden er begin november zestig zwartgeklede betogers buiten het parlementsgebouw van New South Wales met een spandoek met daarop de tekst ‘schaf de Joodse lobby af’.
‘Er heerst een ziekte in de hedendaagse Australische maatschappij, en dat is Jodenhaat,’ zei Daniel Aghion van de Executive Council of Australian Jewry bij de publicatie van het verslag. Maar zelfs hij had zich de gruwel die op de loer lag niet kunnen voorstellen.
Deur open
De aanslag bij Bondi Beach is niet alleen de ergste antisemitische aanslag die Australië ooit heeft gekend, het is tevens de dodelijkste terroristische op Australisch grondgebied ooit. Op een aantal opmerkelijke uitzonderingen na hebben Australische steden nauwelijks rassenrellen meegemaakt. Stemmers scharen zich zelden achter het soort militante anti-immigratiepopulisten die de Europese peilingen tegenwoordig domineren. Australiërs zullen zich nu afvragen hoe een samenleving die lang de deur openhield voor migratie en trots was op de bijkomende tolerantie, zo heeft kunnen veranderen.
Het land heette in de jaren zestig voor het eerst groepen Italiaanse en Griekse migranten welkom, die een enorme invloed hebben gehad op de cultuur. Vervolgens kwamen er in de jaren zeventig en tachtig Vietnamese vluchtelingen, evenals Libanezen die de burgeroorlog ontvluchtten. Net als de Zuid-Europeanen stuitten ze aanvankelijk op lokale achterdocht of zelfs vijandigheid, alvorens hun niche te vinden in het – toen nog – flexibele Australië.
In de jaren negentig waren de Chinezen en Koreanen aan de beurt. Rond deze tijd verscheen de roodharige, populistische Pauline Hanson ten tonele, die verkondigde dat Australië te veel Aziatische immigranten toeliet.
Stemmers scharen zich zelden achter militante anti-immigratiepopulisten die de Europese peilingen domineren
De toenmalige conservatieve regering onder John Howard wist de toenemende zorgen over immigratie te bedaren door ‘de bootjes tegen te houden’ – doelend op illegale migratie vanuit het noorden. De overheid gebruikte dit optreden tegen illegale migratie om legale migratie toegankelijker te maken. Er volgde een vloedgolf aan migrerende families en hoogopgeleiden, waarbij migranten uit het Indische subcontinent de afgelopen jaren het voortouw namen. Het aantal Australiërs dat in het buitenland is geboren, steeg sinds de eeuwwisseling van 23 naar 32 procent.
De migratie van moslims begon tijdens de vele conflicten in het Midden-Oosten en ontstak misschien wel een van de grootste culturele conflicten tot nu toe, hoewel het aantal Australiërs dat zich als moslim identificeert nauwelijks boven de 3 procent uitkomt. In december 2005 brak er een gevecht uit tussen witte mannen en Libanese Australiërs op Cronulla Beach in Sydney – ook al een deuk in het imago van het strand, dat symbool stond voor egalitaire openheid. ‘We grew here, you flew here’, luidde het motto. Hanson kwam onlangs onder de internationale aandacht toen ze de plenaire zaal van de Australische senaat betrad in een boerka.
De Joodse emigratiegolf ging vooraf aan deze ontwikkelingen, evenals de bijkomende antisemitische reacties. Joden bedragen nu ongeveer 0,4 procent van de bevolking, een aantal dat overeenkomt met het VK [en Nederland].
Zo raakte ook de Joodse gemeenschap in Australië verzeild in de grote kwesties van onze tijd: de toekomst van migratie en multiculturalisme en de ogenschijnlijk onoverbrugbare polarisatie die deze onderwerpen oproepen. Al in de eerste verslagen werd gemeld dat een van de schutters een recentelijk ontslagen metselaar was van Pakistaans-Islamitische afkomst.
De focus van het debat rond antisemitisme kan hierdoor overgaan in een gesprek over het gevaar van de islam op Australisch grondgebied. Dit debat zal genuanceerd worden door het heldhaftige optreden van Ahmed El Ahmed op 14 december, die zijn landgenoten eraan herinnerde dat groepen mensen niet over één kam te scheren zijn. Niemand weet dit beter dan de Joodse gemeenschap, die dagelijks te maken heeft met de vage grens tussen pro-Palestina- of anti-Israëlsentiment en antisemitisme.
Het opvallende aan de positie van de Joodse bevolking is dat ze haast politiek omsingeld zijn. Zelfs als de woede vanuit het overwegend linkse, pro-Palestijnse kamp niet ontaardt in antisemitisme, draagt het nog bij aan een klimaat waarin neonazigroepen – zoals de in het zwart gehulde parlementbetogers – hun eigen boosaardigere complottheorieën kunnen promoten.
Het opvallende aan de positie van de Joodse bevolking is dat ze haast politiek omsingeld zijn.
In de buitenwijken ten oosten van Sydney zijn de oorlogsvluchtelingen en hun nakomelingen er lang van uitgegaan dat ze de schaduw van het antisemitisme goed en wel hadden achtergelaten op het besneeuwde continent. Nu werpt het een lijkwade over het zonovergoten strand. De lokale Joodse gemeenschap staat samen met alle andere Australiërs voor de vraag: zal de geopolitieke vloedgolf de nationale mythe van het openbare democratische strand met zich meesleuren als het weer eb wordt?
En deze vraag gaat niet alleen Australiërs aan. Europese regeringen, waaronder de Britse, zijn momenteel bezig de beveiliging van Chanoeka-vieringen opnieuw te beoordelen. Zoals Marina Rosenberg van de Anti-Defamation League al vóór de gruwelijke gebeurtenissen zei: ‘Wat in Australië gebeurt, is een alarmbel voor de hele wereld.’
Netanyahu beschuldigde Macron van laksheid in strijd tegen antisemitisme
In een ‘zeer directe’ brief die dinsdag openbaar werd gemaakt, reageert Emmanuel Macron in ‘scherpe’ bewoordingen op de recente beschuldigingen van Benjamin Netanyahu dat de erkenning van de Palestijnse staat door Frankrijk ‘het vuur van het antisemitisme zou aanwakkeren’. Het is een ‘belediging voor heel Frankrijk’, verklaart hij in zijn brief.
Het is een even ‘ongebruikelijke’ als ‘scherpe’ brief die Macron aan Netanyahu heeft gestuurd om ‘de staat van dienst van zijn regering op het gebied van de strijd tegen antisemitisme te verdedigen’, bevestigt The Jerusalem Post.
‘Deze beschuldigingen van passiviteit tegenover een plaag die we met alle kracht bestrijden, zijn onaanvaardbaar en beledigend voor heel Frankrijk’, protesteerde de Franse president, eraan toevoegend dat ‘de strijd tegen antisemitisme geen onderwerp van instrumentalisering mag zijn en geen aanleiding mag geven tot onenigheid tussen Israël en Frankrijk’.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
The Washington Post herinnert eraan dat ‘het aantal meldingen van antisemitische incidenten spectaculair is toegenomen’ in Frankrijk sinds de dodelijke aanval van Hamas op 7 oktober en de ‘brute’ oorlog van Israël tegen Gaza. Volgens een officieel rapport ‘werden vorig jaar ongeveer 1570 antisemitische incidenten gemeld in het land – een cijfer dat iets lager ligt dan het totale aantal gemelde incidenten in 2023, maar veel hoger dan vóór 2023’, meldt de krant.
De ‘reactie’ van de Franse president op de Israëlische premier onderstreept hoezeer ‘de spanningen tussen Netanyahu en Macron zijn verergerd’ sinds Frankrijk vorige maand ‘een diplomatieke campagne lanceerde om landen te overtuigen de Palestijnse staat te erkennen en zich ertoe verbond om in september het eerste G7-land te worden dat dit doet’, merkt Financial Times op.
‘De twee leiders hebben niet met elkaar gesproken’ sinds de beschuldigingen van Netanyahu, stelt het economische dagblad, waarbij het benadrukt dat ‘Macron bijzonder gevoelig is voor kritiek op zijn staat van dienst op het gebied van de strijd tegen antisemitisme, aangezien Frankrijk de grootste joodse gemeenschap van Europa herbergt alsook een grote moslimgemeenschap die gevoelig is voor het lot van de Palestijnen’.
Hij vindt Frankrijk te ‘laks’ in het bestrijden van antisemitisme
Frankrijk heeft maandag bekendgemaakt dat de Amerikaanse ambassadeur in Parijs, Charles Kushner, op het ministerie van Buitenlandse Zaken zal worden ontboden. Kushner beschuldigde zondag de Franse autoriteiten van een ‘lakse houding’ in de strijd tegen antisemitisme, aldus Bloomberg.
‘De beschuldigingen van Kushner, geformuleerd in een brief aan de Franse president Emmanuel Macron’, zijn ‘onaanvaardbaar’ en ‘schenden een conventie die buitenlandse diplomaten verbiedt zich te mengen in de zaken van het gastland’, aldus het ministerie van Buitenlandse Zaken, geciteerd door het economische persbureau.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
In deze brief, gepubliceerd als opiniestuk in The Wall Street Journal, spreekt Kushner ‘zijn diepe bezorgdheid uit over de toename van antisemitisme in Frankrijk en het gebrek aan voldoende maatregelen van [zijn] regering om dit te bestrijden’.
Deze mening sluit aan bij die van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, die Emmanuel Macron op 19 augustus beschuldigde van ‘het aanwakkeren van antisemitisme’ door op te roepen tot internationale erkenning van de staat Palestina.
Door Palestina te erkennen beloont Macron terreur, aldus de premier
De ‘gespannen’ relaties tussen Benjamin Netanyahu en Emmanuel Macron zijn ‘nog verder verslechterd’, zo meldt Politico. In een brief aan de Franse president beschuldigt de Israëlische premier hem ervan antisemitisme aan te wakkeren met zijn besluit om de staat Palestina te erkennen, ‘waardoor hun ruzie nog verder wordt aangewakkerd’.
Benjamin Netanyahu verwijst naar de antisemitische incidenten die de afgelopen maanden in Frankrijk hebben plaatsgevonden en probeert deze in verband te brengen met het beleid van Emmanuel Macron ten aanzien van Palestina. Hij verklaart: ‘Uw oproep tot een Palestijnse staat gooit olie op het vuur van het antisemitisme.’ ‘Dit is geen diplomatie, dit is verzoeningspolitiek. Dit beloont het terrorisme van Hamas, versterkt de weigering van Hamas om de gijzelaars vrij te laten, is een aanmoediging voor degenen die Franse Joden bedreigen en voedt de Jodenhaat die momenteel in uw straten heerst’, vervolgt hij.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
In zijn ‘stevige brief’ aan de Franse president, zoals The Jerusalem Post hem omschrijft, stelt Benjamin Netanyahu ‘het standpunt van Emmanuel Macron tegenover dat van de Amerikaanse president Donald Trump’, die hij prijst om zijn strijd tegen antisemitisme. ‘Zoals president Trump heeft aangetoond, kan en moet antisemitisme worden bestreden’, schrijft de Israëlische leider.
De ‘berisping’ van Benjamin Netanyahu lokte ‘een strijdlustige reactie uit Parijs’ uit, merkt The Times of Israel op. Deze analyse ‘is onjuist, verwerpelijk en zal niet onbeantwoord blijven’, antwoordde het Franse presidentschap, waarbij het aangaf dat het staatshoofd een formeel schriftelijk antwoord zou geven aan de Israëlische regeringsleider. Frankrijk ‘beschermt en zal altijd zijn landgenoten van joodse afkomst beschermen’, verzekerde het Elysée.
Emmanuel Macron had op 24 juli aangekondigd dat Frankrijk de staat Palestina officieel zou erkennen tijdens de Algemene Vergadering van de VN in september, wat hem al ‘een scherpe berisping’ van Israël had opgeleverd, aldus Politico. Het Verenigd Koninkrijk, Canada en Australië volgden kort daarna, ‘maar met bepaalde voorbehouden’.
Er zijn twaalf gewonden en een verdachte is gearresteerd
Tijdens een demonstratie in de stad Boulder, in de Amerikaanse staat Colorado, zijn twaalf mensen gewond geraakt bij een antisemitische aanval. Tijdens de demonstratie, die wekelijks plaatsvond, werd steun betuigd aan Israëlische gijzelaars die bij de aanvallen van 7 oktober 2023 zijn gevangengenomen. ‘De demonstranten kleden zich in het rood, spreken de namen van de gijzelaars uit en soms zingen ze,’ schrijft The New York Times. Dit ritueel werd verstoord toen een man de groep aanviel met twee brandbommen en een ‘geïmproviseerde vlammenwerper’, aldus autoriteiten.
Er is een verdachte aangehouden, een 45-jarige man uit Egypte. Volgens Phil Weiser, de procureur-generaal van Colorado, is ‘de aanval, gezien het doelwit, waarschijnlijk een haatmisdrijf’. Dit incident volgt op andere aanvallen op de Amerikaanse Joodse gemeenschap. Zo werden vorige maand twee werknemers van de Israëlische ambassade doodgeschoten en werd het huis van een Joodse gouverneur in brand gestoken.
Maandag 27 januari was het tachtig jaar geleden dat het vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau door het Rode Leger werd bevrijd. Ongeveer vijftig voormalige kampgevangenen verzamelden zich maandag voor de ingang van het voormalige nazikamp, samen met koning Karel III, de Franse president Emmanuel Macron en tientallen andere wereldleiders.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Vandaag zijn we getuige van een enorme toename van antisemitisme, en het was juist antisemitisme dat leidde tot de Holocaust,’ waarschuwde Marian Turski, een 98-jarige overlevende, terwijl hij de plechtigheden opende voor een van de veewagens die werden gebruikt om slachtoffers te vervoeren naar het vernietigingskamp. De voorzitter van het World Jewish Congress, Ronald Lauder, benadrukte dat Auschwitz en de Hamas-aanval op Israël op 7 oktober 2023 beide werden geïnspireerd door ‘eeuwenoude Jodenhaat’.
‘De lessen van Auschwitz lijken nu te zijn verdampt,’ aldus een column in het Duitse tijdschrift Der Spiegel. ‘De politiek lijkt machteloos: (…) er worden in Duitsland nieuwe posten voor “commissarissen voor antisemitismebestrijding” gecreëerd, maar dit stelt niemand in de Joodse gemeenschap gerust. Integendeel, hoe meer van dit soort berichten er zijn, hoe duidelijker de onderliggende boodschap is: we hebben een enorm probleem,’ merkt de columnist op. Desondanks is ‘opgeven geen optie’, concludeert hij.
Op 7 november nam de Duitse Bondsdag een resolutie aan met als doel het ‘Joodse leven in Duitsland’ beter te beschermen. Tegenstanders vrezen dat deze resolutie zal worden gebruikt om critici van Israël de mond te snoeren. Een overzicht van reacties in de Duitse pers.
Sinds 7 oktober 2023 is het aantal antisemitische aanvallen in Duitsland sterk gestegen. De Nie wieder ist jetzt-resolutie (‘Nooit meer is nu’) eist onder meer dat er geen overheidsgeld gaat naar organisaties die antisemitisme verspreiden.
De regeringscommissaris voor Joods leven in Duitsland en antisemitismebestrijding, Felix Klein, noemde de resolutie een ‘zeer belangrijk signaal’, bericht Frankfurter Allgemeine Zeitung. De duidelijke uitspraken zullen ertoe leiden dat het debat objectiever wordt, aldus Klein. De Beierse commissaris voor antisemitisme, Ludwig Spaenle, beschouwt de resolutie ook als een sterk politiek signaal, ‘omdat ze een stevige basis heeft in de definitie van antisemitisme van de International Holocaust Remembrance Alliance (IHRA) en duidelijke aanbevelingen doet voor actie’.
Redacteur Mark Siemons reageert in diezelfde krant: ‘De resolutie over antisemitisme die nu door de Bondsdag is aangenomen, is een daad van goede wil om niet op te geven in de strijd tegen antisemitisme. Maar ze ontwijkt een cruciale vraag: onder welke voorwaarden is protest tegen het beleid van Israël precies legitiem? En wanneer is het antisemitisch?’
Geen afgebakende definitie
Volgens Siemons geeft de resolutie geen afgebakende definitie van antisemitisme, en bevatten de woorden ‘een bepaalde perceptie van Joden (…) die zich kan uiten als haat jegens Joden’ en bieden ze ruimte aan instanties om elke kritiek op Israël als antisemitisme te bestempelen. Siemons vreest dat hierdoor de vrijheid van meningsuiting en het recht op demonstratie in gevaar komen. ‘Net zoals de strijd tegen racisme nooit misbruikt mag worden om antisemitisme te rechtvaardigen, mag de strijd tegen antisemitisme niet gebruikt worden om grondrechten in te perken.’
Ook politiek redacteur Heike Schmoll toont zich in FAZ kritisch over het nieuwe besluit, dat na lang gesteggel tussen politieke partijen tot stand kwam: ‘Het is meer dan teleurstellend dat, na ruim een jaar van getouwtrek over een resolutie tegen antisemitisme, het resultaat een tekst is die grotendeels zonder verplichtingen blijft. Critici nemen terecht aanstoot aan het feit dat de staat bepaalt wat er onder antisemitisme wordt verstaan, vooral omdat dit zelf een onderwerp van onderzoek is.’
Toch beroept de Duitse Bondsdag zich wel op een bepaalde definitie van antisemitisme die al langer bestaat, namelijk die van de IHRA. Ronen Steinke van Süddeutsche Zeitung houdt deze antisemitismedefinitie tegen het licht. ‘Het is geen precieze, korte formulering, maar een die een heel A4’tje vult. Strikt genomen is deze werkdefinitie meer een reeks van talloze voorbeelden. De IHRA somt een aantal uitspraken op die antisemitisch “kunnen” zijn, maar dat niet per se hoeven te zijn. Een voorbeeld? “Het ontkennen van het zelfbeschikkingsrecht van het Joodse volk, bijvoorbeeld door te beweren dat het bestaan van de staat Israël een racistisch streven is.” Of ook: “Vergelijkingen van het huidige Israëlische beleid met het beleid van de nationaalsocialisten.” Omdat veel van deze voorbeelden te maken hebben met een mogelijke demonisering van Israël, is dit de definitie die de Israëlische regering vandaag voorstaat.’
‘Deze resolutie zou Joden identificeren met het Israël waartegen honderdduizenden de straat op gaan in Tel Aviv en Jeruzalem’
De Duits-Israëlische Vereniging en de regering-Netanyahu hebben dan ook jubelend gereageerd, aldus Stephan Detjen van Deutschlandfunk, omdat de resolutie de Duitse regering ‘verplicht tot onvoorwaardelijke solidariteit met Israël’ en ‘vooral dient om kritiek op de Israëlische oorlogsvoering en bezetting, die in strijd is met het internationaal recht, te delegitimeren’. Maar, schrijft Detjen, ‘met deze resolutie zou de Bondsdag niet solidair zijn met Israël, maar alleen met het deel van het land dat wordt vertegenwoordigd door Netanyahu en Ben Gvir. Erger nog, deze resolutie, die beweert de diversiteit van het Joodse leven in Duitsland te beschermen, zou Joden identificeren met het Israël waartegen honderdduizenden de straat op gaan in Tel Aviv en Jeruzalem.’
Detjen vervolgt: ‘De vele Israëliërs en Joden die vorig jaar in Duitsland werden getroffen door laster en door afgezegde optredens en uitnodigingen, kunnen alleen maar spottend lachen om deze belofte van bescherming door Duitse politici. Velen van hen – evenals voormalige rechters van het Federale Constitutionele Hof, antisemitismeonderzoekers, internationaal gerenommeerde academici en bekende intellectuelen – hebben brieven en verklaringen ondertekend met als doel de Bondsdag ervan te overtuigen af te zien van de verdeeldheid zaaiende retoriek van deze resolutie.’
Hoewel zij zowel de terreurdaden van Hamas als het geweld in Gaza veroordelen, wijzen die ondertekenaars erop dat deze maatregelen de vrijheid van meningsuiting inperken en de rechten van Palestijnse en Arabische gemeenschappen in Duitsland schenden. Zij roepen op tot respect voor democratische vrijheden en benadrukken dat kritiek op Israël niet gelijkstaat aan antisemitisme. Filosoof Susan Neiman spreekt over ‘verplicht filosemitisme’, aldus Berliner Zeitung, dat een negatieve tegenreactie kan uitlokken.
Ook verschillende (Israël-kritische) Joodse organisaties wereldwijd hebben hun kritiek. In een gezamenlijke verklaring schrijven zij: ‘De resolutie bewijst lippendienst aan “alle facetten” van het Joodse leven, maar beperkt dat leven tot één element: de staat Israël.’ De ondertekenaars verwerpen de verwarring van hun Joodse identiteit met de ‘koloniale ideologie van het zionisme en de genocidale daden van Israël’, een verwarring die ze als antisemitisch beschouwen, en tonen zich solidair met de Palestijnen.
Migratie
Mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch publiceerde ook een verklaring waarin ze de aanname van de resolutie bekritiseert: ‘Er is in het geheim over onderhandeld, zonder brede deelname van het maatschappelijk middenveld.’ Bovendien erkent de resolutie weliswaar extreemrechts antisemitisme, maar wordt de toename van antisemitisme toegeschreven ‘aan de toegenomen migratie uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten’.
Martin Bernstein van Süddeutsche Zeitung reageert op dat vermeende verband en op uitspraken van rechtse politici dat het huidige antisemitisme in Duitsland vooral ‘geïmporteerde Jodenhaat’ betreft: ‘Antisemitisme in Duitsland heeft geen immigratie uit moslimlanden nodig. Het is net andersom: mensen die gesocialiseerd zijn om Joden te haten, stuiten in dit land op een rechts milieu waarin antisemitisme nog altijd een bepalend element is. Een giftig mengsel.’
Wat schrijven internationale commentatoren en opiniemakers over de opkomst van antisemitisme door de oorlog in Gaza? ‘Vooral in het tijdperk van de sociale media willen mensen eenvoudige, gegeneraliseerde beschuldigingen.’
Kenan Malik – columnist
The Observer
‘Het onderscheid tussen kritiek en intolerantie is in principe makkelijk te maken. Discussies over sociale praktijken en overheidsbeleid zouden zo onbelemmerd mogelijk gevoerd moeten worden. Maar wanneer minachting wordt omgezet in vooroordelen over mensen, dan wordt een rode lijn overschreden. Zoals het hekelen van het islamisme leidt tot oproepen om de immigratie van moslims te stoppen. Of het hekelen van de Israëlische acties in Gaza, wat uitmondt in antisemitisme en bijvoorbeeld in een protest bij een Joodse winkel in Londen.‘
Nicholas Kristof – columnist
The New York Times
‘Het is ontegenzeggelijk waar dat de wereld de onderdrukking van de Palestijnen door Israël kritischer volgt dan vele andere verschrikkingen. (…)
Verdedigers van Israël hebben het volste recht om op dit alles te wijzen, en soms neigen de reacties inderdaad naar antisemitisme. Maar – en dat is de andere kant – het lijkt me ook gewetenloos om de hypocrisie van de wereld, hoe oneerlijk ook, te gebruiken om de dood van duizenden kinderen in Gaza te rechtvaardigen.‘
Lars Rensmann – politicoloog aan de Universiteit van Passau
ZDF
‘Vooral in het tijdperk van de sociale media willen mensen eenvoudige, gegeneraliseerde beschuldigingen. Wordt het publieke debat in Duitsland relatief feitelijk gevoerd, in veel landen heerst een zeer emotioneel geladen discours waarin de wereld wordt verdeeld in goed en kwaad, en in de publieke opinie komt Israël, waarvan de burgerbevolking brutaal is aangevallen door Hamas, over als kwade koloniale onderdrukker. Dergelijke percepties staan echter haaks op de realiteit in het Midden-Oosten en de complexiteit van het conflict.‘
Nous Vivrons – collectief van 70 vooraanstaande Franse Joden
Le Monde
‘In een tijd waarin het gaat over vooroordelen, intersectionaliteit en culturele toe-eigening ervaren Joodse vrouwen en mannen ongeveer alles wat meerderheden wordt verzocht niet te doen met minderheden. Er wordt ons verteld wanneer we slachtoffers zijn en wat echt antisemitisme is. We worden monddood gemaakt en voor ‘vuile Jood’ uitgemaakt. Wanneer we weigeren ons te onderwerpen, worden we weggezet als extreemrechts. Dit is antisemitisme dat niet eens meer de moeite neemt een bivakmuts op te zetten.’
Attila Hildmann is eind 2020 naar Turkije gevlucht
Attila Hildmann, een kok die in Berlijn werd geboren uit Turkse ouders, maar opgroeide bij Duitse adoptieouders, is sinds eind 2020 op de vlucht en houdt zich schuil in Turkije. Tegen deze extreemrechtse complotdenker loopt een internationaal arrestatiebevel. De Turkse ambassade heeft laten weten dat Hildmann de Turkse nationaliteit heeft, waardoor hij niet uitgeleverd kan worden, schrijft Freie Presse.
Het Openbaar Ministerie in Berlijn is al langere tijd bezig met Hildmann, die zichzelf omschrijft als ‘ultrarechts’ en als een complotverspreider. Tegen hem lopen aanklachten wegens opruiing, verdenking van aansporing tot het plegen van een misdrijf en verzet tegen ordehandhavers. De voormalig auteur van veganistische kookboeken trok sinds het begin van de pandemie in toenemende mate de aandacht met steeds flagrantere antisemitische berichten op Telegram.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
