Ondanks de verliezen weet Rusland zijn leger op peil te houden
Russische troepen slaagden er in april in ongeveer 68 vierkante kilometer van Oekraïne te veroveren, ten koste van 4800 voertuigen en meer dan 36.600 doden en gewonden. Dat beweert een statisticus die vooral gegevens verzamelt van officiële Oekraïense bronnen. In dezelfde maand waren de Oekraïense verliezen ‘minimaal’, concludeert analist Konrad Muzyka van Rochan Consulting in Polen.
Van het totale Oekraïense grondgebied is 19 procent onder Russische bezetting. Met het huidige tempo en slachtofferaantal zouden de Russen de rest van Oekraïne pas in het jaar 2256 veroveren ten koste van 101 miljoen slachtoffers, aldus Forbes. De huidige bevolking van Rusland bedraagt 144 miljoen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Bizar genoeg hebben de duizelingwekkende verliezen aan mensen en uitrusting het Russische leger in Oekraïne nog niet lamgelegd. Het Kremlin rust zijn troepen uit met duizenden civiele voertuigen, waaronder scooters, compacte auto’s en zelfs minstens één bus. Ondertussen rekruteert het 30.000 troepen per maand, vertelt generaal Christopher Cavoli, commandant van de Amerikaanse strijdkrachten in Europa. Omdat veel gewonden uiteindelijk terugkeren naar de frontlinie, rekruteren de Russische strijdkrachten elke maand meer mensen dan ze verliezen.
Als gevolg hiervan groeit de Russische troepenmacht in Oekraïne. Er zijn nu maar liefst 600.000 manschappen, ‘het hoogste niveau in de loop van de oorlog en bijna twee keer zo veel als de aanvankelijke invasiemacht’ in februari 2022, aldus Cavoli.
Dat het Kremlin erin geslaagd is zijn wervingscampagne vol te houden en zelfs uit te breiden, heeft met twee dingen te maken: geld en moreel. Recordaantallen rekruten worden ‘aangedreven door hoge inschrijfbonussen en de speculatie dat de oorlog snel voorbij zal zijn’, legt Janis Kluge uit, interim-hoofd van de afdeling Oost-Europa en Eurazië aan het Duitse Instituut voor Internationale en Veiligheidszaken.
Dinsdag meldden de Soedanese autoriteiten een sterke toename van het aantal choleragevallen in het land, met 2729 gevallen en 172 doden in één week, waarbij de staat Khartoem alleen al goed was voor 90 procent van de nieuwe infecties. In Soedan, een land dat al twee jaar in oorlog is, hebben ‘drone-aanvallen stroomstoringen veroorzaakt bij waterzuiveringsinstallaties, waardoor de bevolking geen andere keus heeft dan vervuild water te gebruiken’, legt de BBC uit.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens Artsen zonder Grenzen (AZG) zijn er vorige week in Khartoem ‘op één dag maar liefst vijfhonderd gevallen van cholera gemeld’, terwijl er ook andere uitbraken zijn gemeld in het noorden en zuiden van het land. Hoewel ‘de meeste mensen met cholera milde of geen symptomen hebben’, kan de ziekte ‘dodelijk zijn bij ernstige diarree’, aldus de BBC.
De Oekraïense president Volodymyr Zelensky heeft een delegatie naar Istanboel gestuurd voor vredesbesprekingen met Rusland. Hiermee wordt de weg vrijgemaakt voor de eerste rechtstreekse onderhandelingen tussen Oekraïne en Rusland sinds maart 2022, schrijft The Guardian. De gesprekken beginnen vrijdag en volgens Zelensky zal Kyiv zich sterk maken voor een onmiddellijk staakt-het-vuren van dertig dagen.
Tijdens een persconferentie in de Turkse hoofdstad Ankara, na een ontmoeting met president Recep Tayyip Erdoğan, zei Zelensky dat hij had besloten om een delegatie te sturen, ook al had Rusland een team op lager niveau gestuurd, om Trump te laten weten dat Oekraïne vastbesloten blijft om een einde aan de oorlog te maken.
‘Helaas behandelen [de Russen] de onderhandelingen niet serieus genoeg (…) Uit respect voor president Trump en Erdoğan heb ik besloten om onze delegatie nu naar Istanboel te sturen,’ verklaarde Zelensky, die eraan toevoegde dat de delegatie zou worden geleid door zijn minister van Defensie, Roestem Oemjerov.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De speciale gezant van Trump, Steve Witkoff en de minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio, worden vrijdag in Istanboel verwacht, hoewel het onduidelijk blijft welke rol zij zullen spelen.
De gesprekken vinden plaats in het Dolmabahçepaleis, de grote residentie aan de Europese oever van de Bosporus waar in 2022 een vruchteloze onderhandelingsronde plaatsvond tussen Moskou en Kyiv.
De langverwachte dag op donderdag verviel al vroeg in chaos toen de Oekraïense en Russische delegaties in verschillende steden arriveerden die honderden kilometers uit elkaar lagen, waardoor er meteen twijfel ontstond over de vraag of ze elkaar überhaupt zouden ontmoeten. Washington heeft gewaarschuwd dat er waarschijnlijk geen doorbraak zal komen in de vredesgesprekken, tenzij Donald Trump en Vladimir Poetin instemmen met een persoonlijke ontmoeting.
In plaats daarvan stuurt hij een tweederangs delegatie
Een ‘Kremlin-lijst’ die op woensdag 14 mei werd vrijgegeven en waarop de verschillende leden van de Russische delegatie staan die naar Turkije zullen reizen, ‘lijkt erop te wijzen dat Poetin donderdag niet zal deelnemen aan de vredesbesprekingen met Kyiv in Istanboel’, merkt The New York Times voorzichtig op.
Moskou heeft gezegd dat de Russische delegatie zal worden geleid door Vladimir Medinsky, een adviseur van Vladimir Poetin en voormalig minister van Cultuur, die een ‘harde lijn’ voorstaat, aldus het New Yorkse dagblad. Hij is een ‘figuur van weinig politiek gewicht’, analyseert El País. ‘Zijn enige taak na de mislukking van 2022 was het herschrijven van de geschiedenis in schoolboeken om de huidige invasie in Oekraïne te rechtvaardigen’, legt het Spaanse dagblad uit.
Medinsky zal vergezeld worden door de onderminister van Defensie, Alexander Fomin, de onderminister van Buitenlandse Zaken, Michail Galoezin, en het hoofd van de Russische militaire inlichtingendienst, Igor Kostioekov, aldus The Guardian. Ruslands ‘twee hoogste diplomaten’, Yuri Oesjakov en Sergei Lavrov, ‘die al hebben deelgenomen aan talrijke besprekingen op hoog niveau met de Verenigde Staten in Saudi-Arabië’, zullen niet aanwezig zijn, schrijft het Britse dagblad.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Door deze ‘tweederangs delegatie’ naar Istanbul te sturen, vermijdt Poetin een ‘trilaterale top’ met Donald Trump en Volodymyr Zelensky, merkt Axios op. Na de aankondiging van het Kremlin maakte een Amerikaanse functionaris bekend dat de Amerikaanse president niet naar Turkije zal gaan, hoewel de bewoner van het Witte Huis deze week de mogelijkheid opperde om naar Istanboel te gaan als Poetin persoonlijk zou deelnemen aan de vredesonderhandelingen met Kyiv.
Een paar uur voor de aankondiging van het Kremlin hadden Russische functionarissen al aan The Moscow Times verteld dat Poetin in dit stadium van de onderhandelingen geen plannen had om Zelensky te ontmoeten. Ze beweerden dat de Russische leider ‘hem niet als zijn gelijke beschouwde en er alleen mee zou instemmen hem te ontmoeten in het geval van een “publieke overgave”’. De Oekraïense president zei dat hij niemand anders dan Poetin wilde ontmoeten in Turkije en dat hij ‘zou weigeren om tafel te gaan met lagere Russische functionarissen’, aldus het Russische medium.
‘Deze afwezigheid [van Poetin] geeft een duidelijk signaal af, dat Kyiv zal proberen uit te buiten om zijn eigen belangen te verdedigen’, analyseert La Libre Belgique.
Poetin riep zondag op tot directe onderhandelingen
De Oekraïense president zei zondag dat hij bereid is om aanstaande donderdag ‘persoonlijk’ met de Russische president te praten in de Turkse stad. De dag ervoor had het Kremlin opgeroepen tot rechtstreekse onderhandelingen tussen Kyiv en Moskou. Kort daarvoor had de Amerikaanse president Donald Trump Oekraïne en Rusland opgeroepen om elkaar zo snel mogelijk te ontmoeten. Op zaterdag stelden Kyiv en zijn Europese bondgenoten Moskou voor een ultimatum om in te stemmen met een ‘volledig en onvoorwaardelijk’ staakt-het-vuren van dertig dagen dat maandag zou ingaan. Poetin legde hun verzoek naast zich neer, maar stelde rechtstreekse onderhandelingen met Kyiv voor.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Dit is Poetins manier om ‘de aandacht van Trump af te leiden van zijn onbuigzaamheid met betrekking tot een staakt-het-vuren’, analyseert Süddeutsche Zeitung. Hij probeert opnieuw ‘tijd te winnen door te doen alsof hij bereid is om te praten’, meent de Beierse krant. Sergej Radchenko, professor internationale betrekkingen aan de Johns Hopkins University, vertelt aan CNN dat het voorstel van het Kremlin ‘Zelensky onder “enorme druk” heeft gezet om onderhandelingen in Turkije te accepteren’. ‘Waarom? Omdat hij het anders met Trump aan de stok zal krijgen, die tegen hem zal zeggen: “Waarom saboteer je mijn vredesinitiatief? Waarom kun je niet met hem praten?”’
Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Na weken van toenemende spanningen tussen India en Pakistan is het conflict in Kasjmir geëscaleerd. India voerde in de nacht van dinsdag op woensdag luchtaanvallen uit op Pakistaans grondgebied, waarop Pakistan reageerde met artillerievuur. Kan een oorlog tussen de twee kernmachten nog worden voorkomen?
Wat is er gebeurd bij de aanval in Pahalgam?
Na de dodelijkste terroristische aanslag in India in jaren, dreigen India en Pakistan opnieuw in een grootschalig militair conflict verwikkeld te raken. Op 22 april openden gewapende mannen het vuur in Pahalgam, een toeristische plaats in het door India bestuurde deel van Kasjmir. Daarbij kwamen 26 mensen om het leven. De schutters zouden zich doelbewust hebben gericht op hindoeïstische mannen, aldus Vox.
India beschuldigde Pakistan er onmiddellijk van achter de aanslag te zitten. Deze beschuldiging is gebaseerd op de claim dat militante groeperingen in de regio, zoals Lashkar-e-Taiba (LeT), nauwe banden hebben met de Pakistaanse veiligheidsdiensten. India beweert dat The Resistance Front (TRF), de groepering die de aanslag aanvankelijk opeiste, in feite een dekmantel is voor LeT. Pakistan heeft alle beschuldigingen ontkend en stelt dat LeT grotendeels is ontmanteld.
Sinds de onafhankelijkheid van de Britten in 1947 zorgt de regio Kasjmir voor spanningen tussen India en Pakistan. Beide landen claimen het gehele gebied, maar de feitelijke controle is verdeeld. In het door India bestuurde deel strijden rebellengroepen voor onafhankelijkheid of aansluiting bij Pakistan. Eerdere aanslagen, zoals die in Pulwama in 2019, hebben de spanningen tussen de twee landen al eens tot een kookpunt gebracht. Pakistan ontkent verantwoordelijk te zijn voor het geweld in het door India gecontroleerde Kasjmir. In plaats daarvan wijst het land op de wijdverspreide wrok onder de lokale bevolking, die India beschuldigt van een ondemocratisch bewind in de regio. Pakistan zegt het separatisme van Kasjmir alleen diplomatiek en moreel te steunen.
De diplomatieke reactie op de aanval in Pahalgam liet niet lang op zich wachten. India schortte het Induswaterverdrag met Pakistan op en trok visumvrijstellingen in, wees Pakistaanse militaire officieren uit en sloot belangrijke grensovergangen. Ook worden er al dagen schoten uitgewisseld tussen Pakistan en India langs de bestandslijn, de de facto grens tussen het Indiase en het Pakistaanse gedeelte van Kasjmir. Volgens The Diplomat gaf premier Narendra Modi het leger ‘volledige operationele vrijheid’ om te reageren.
In de nacht van dinsdag op woensdag begon India met raketaanvallen op doelen in Pakistan en het door Pakistan bestuurde deel van Kasjmir. Bij de aanvallen zijn zeker zesentwintig mensen omgekomen. Volgens The Times of India werden negen ‘terroristische bases’ vernietigd. De operatie, Sindoor genoemd, werd volgens New Delhi zorgvuldig uitgevoerd om militaire escalatie te vermijden. Toch leidde de aanval tot hevig artillerievuur van Pakistaanse zijde. Het is de ergste militaire confrontatie in jaren tussen de twee kernmachten. Volgens Abhijit Singh in The Indian Express heeft het bloedbad in Palgaham oude wonden opengereten. ‘Er heerst woede en vastberadenheid in India’, aldus Singh.
De premier van Pakistan, Shehbaz Sharif, schreef op X: ‘Pakistan heeft het absolute recht om deze ongeziene Indiase aanval passend te beantwoorden, en een antwoord is onderweg.’
Een belangrijke aanleiding voor de spanningen tussen India en Pakistan is het Induswaterverdrag. Sinds 1960 regelde dit akkoord de verdeling van de zes grote rivieren in het Indusbekken, ook in tijden van spanningen en conflicten. ‘Het verdrag bleef, in tegenstelling tot zo veel andere zaken in de Indiaas-Pakistaanse relatie, betrouwbaar’, schrijft het Pakistaanse blad Dawn. ‘Die betrouwbaarheid staat nu meer dan ooit ter discussie.’ Als India ervoor kiest buiten het verdragskader te handelen, kan het land nieuwe infrastructuur bouwen die meer controle geeft over de waterstromen naar Pakistan. Zo’n 80 procent van de landbouw in Pakistan is afhankelijk van het Indus-systeem. De Pakistaanse regering heeft eerder verklaard dat elke poging om Pakistaans water tegen te houden of om te leiden als een oorlogsdaad zal worden beschouwd.
‘Deze escalatie vindt niet plaats in een vacuüm’, analyseert The Friday Times. Volgens het Pakistaanse tijdschrift weerspiegelt het huidige conflict een breder patroon van wantrouwen tussen de twee landen. ‘De regering-Modi, met haar nationalistische agenda, voert een streng beleid in Kashmir, waardoor de vervreemding en onrust in de regio toenemen. Pakistan houdt vast aan zijn standpunt over Kasjmir en zijn nucleaire wapens, wat de-escalatie bemoeilijkt.’ Beide landen zullen niet snel een stap terug doen. ‘De cyclus van geweld en vergelding dreigt uit te lopen op een groter conflict, dat catastrofale gevolgen kan hebben gezien de nucleaire wapens van beide landen.’
Wat gebeurt er op het wereldtoneel?
Ondertussen voert India achter de schermen een diplomatiek offensief uit. ‘In de dagen na de aanval in Pahalgam heeft India hard zijn best gedaan om internationale legitimiteit te verwerven voor een militaire aanval’, schrijft Foreign Policy. India bereidt een dossier voor om Pakistaanse inlichtingendiensten te linken aan de Pahalgam-aanval en zo internationale steun te verwerven. Pakistan, momenteel lid van de VN-Veiligheidsraad, blokkeerde met steun van China een poging van India om de groepering The Resistance Front in een VN-verklaring te noemen. Achter gesloten deuren heeft de Indiase minister van Buitenlandse Zaken, Subrahmanyam Jaishankar, gesproken met zijn collega’s in Algerije, Griekenland, Guyana, Panama, Sierra Leone, Slovenië en Somalië, waaronder verschillende leden van de Veiligheidsraad. Nu is de vraag hoe deze gesprekken verlopen in het licht van de recente militaire actie.
Baqir Sajjad Syed bekritiseert de diplomatieke strategie van India in een ander artikel van Dawn. Hij stelt dat het incident in Pahalgam door New Delhi werd aangegrepen als een kans om zijn positie te verstevigen in wat lijkt op een ‘zorgvuldig uitgedacht geopolitiek spel’. ‘India’s groeiende banden met de Verenigde Staten, de sleutelrol die het speelt in de Quad-alliantie en zijn strategische positionering als tegenwicht tegen China hebben de Indiase beleidsmakers ervan overtuigd dat ze op onvoorwaardelijke steun van hun strategische partners kunnen rekenen.’ Tegelijkertijd zou New Delhi een verzwakt Pakistan zien, dat worstelt met economische problemen, diplomatieke isolatie van het Westen, sterke afhankelijkheid van China en interne politieke verdeeldheid. ‘De escalatie na het incident in Pahalgam was een berekende zet om India’s macht te vergroten en zichzelf opnieuw te positioneren in de relatie met Pakistan,’ luidt zijn conclusie.
In een poging de situatie te sussen, nam de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio vorige week woensdag contact op met Jaishankar en de Pakistaanse premier Shehbaz Sharif. Tijdens de gesprekken drong hij erop aan ‘de spanningen te de-escaleren en de vrede en veiligheid in Zuid-Azië te handhaven’, vermeldt Al Jazeera. Een dag later volgde een soortgelijk telefoongesprek van de Amerikaanse minister van Defensie Pete Hegseth met zijn Indiase collega Rajnath Singh, waarin hij de aanval veroordeelde. ‘Ik heb mijn steun aangeboden. We staan achter India en zijn geweldige volk,’ aldus Hegseth later op X.
Donald Trump stelt zich daarentegen onverschillig op. Toen journalisten hem afgelopen vrijdag naar het conflict vroegen, zei hij: ‘Er zijn al vijftienhonderd jaar spanningen aan die grens. Het is altijd hetzelfde geweest, maar ik geloof dat ze er op de een of andere manier wel uitkomen.’ Vox merkt hierbij op dat India en Pakistan in werkelijkheid pas 77 jaar als onafhankelijke staten bestaan.
De nauwe banden tussen Pakistan en China werden maandag nog eens onderstreept tijdens een ontmoeting tussen de Pakistaanse president Asif Ali Zardari en de Chinese ambassadeur Jiang Zaidong in Aiwan-i-Sadr. Volgens Dawn uitte Zardari tijdens dit gesprek zijn zorgen over wat hij bestempelde als ‘onverantwoordelijke en agressieve retoriek van de Indiase regering’, die volgens hem een bedreiging vormt voor de regionale stabiliteit.
De Golfstaten – van oudsher bevriend met India vanwege de sterke economische banden en de aanwezigheid van een grote Indiase diaspora – kozen voor een gematigde, vrijblijvende aanpak. Saoedi-Arabië, de VAE en Qatar legden allemaal verklaringen af waarin ze de nadruk legden op de-escalatie en een vreedzame oplossing. De Europese Unie drong er bij beide landen op aan om ‘terughoudend te zijn’ en onmiddellijk stappen te zetten in de richting van de-escalatie. ‘De EU herinnert aan de noodzaak van een onderhandelde, overeengekomen en duurzame, vreedzame oplossing voor het conflict’, zei Anouar El Anouni, woordvoerder van Buitenlandse Zaken, volgens Al Jazeera.
Hoe loopt dit af?
Een oorlog zou ingrijpende gevolgen hebben. India is in toenemende mate een industriële grootmacht; het is met name ’s werelds grootste leverancier van farmaceutische medicijnen. Daarbij komt dat beide landen kernwapens hebben. Een escalerend conflict tussen de twee landen zou dus kunnen leiden tot de eerste nucleaire uitwisseling in de geschiedenis, analyseert UnHerd, al voegt het Britse conservatieve opinieplatform eraan toe dat een nucleaire escalatie zeer onwaarschijnlijk is. De twee partijen hebben al tientallen jaren kernwapens en eerdere grote conflicten, zoals in 1999, leidden niet tot een nucleaire uitwisseling.
India heeft met de luchtaanvallen een duidelijke militaire stap gezet. De vraag is nu of verdere escalatie nog steeds op de loer ligt. ‘Ik geloof niet dat iemand in India een volledige oorlog wil. Wel is er binnenlands draagvlak en diplomatieke ruimte voor een gerichte militaire reactie,’ zei Ashok Malik, voormalig beleidsadviseur bij het Indiase ministerie van Buitenlandse Zaken, tegen de Amerikaanse omroep PBS.
In een artikel dat woensdag op de website van Dawn werd gepubliceerd, beschuldigt journalist Zahid Hussain de Indiase media van chauvinisme. ‘Er lijkt geen ruimte meer te zijn voor redelijke stemmen, ze worden overstemd door het lawaai van de oorlogstrommels’, klaagt hij. ‘De campagne voor de vernietiging van een ander land en het opzettelijk doden van een hele bevolking is misselijkmakend.’
Volgens Chietigj Bajpaee, senior research fellow voor Zuid-Azië bij Chatham House, probeert India het conflict niet te laten escaleren. ‘De acties en verklaringen van India – dat beweert dat het zich richt op terroristenkampen en niet op militaire faciliteiten – geven aan dat het probeert te voorkomen dat het conflict escaleert tot een groter of nucleair conflict,’ zei de analist in een verklaring aan Al Jazeera.
The Friday Times schrijft dat verdere escalatie onverstandig, zo niet onhaalbaar zou zijn. ‘Zowel Pakistan als India kampt met interne conflicten en maatschappelijke onrust, waardoor een oorlog tussen beide landen extra gevaarlijk en irrationeel is.’ Voor India zou een oorlog de economische vooruitgang bedreigen. Het land probeert zich juist te profileren als stabiele, investeringsvriendelijke bestemming en profiteert van internationale bedrijven die productie uit China verplaatsen. Een oorlog zou ook de handelsgesprekken met de VS, EU en VK kunnen schaden, vooral wanneer India als agressor wordt gezien. Voor Pakistan zouden de economische gevolgen minstens zo ernstig zijn. Een conflict zou internationale steun in gevaar brengen, terwijl Pakistan sterk afhankelijk is van leningen door China, Saudi-Arabië en de VAE.
Volgens Mirza Waheed in The Guardian wordt de stem van de Kasjmir-bewoners zelf vergeten in de discussies rond het conflict. ‘Zolang ik me kan herinneren hebben de mensen in Kasjmir weinig of niets te zeggen gehad over hun toekomst. Rustige tijden zijn altijd van korte duur, want om de paar jaar komen de spanningen die onder de oppervlakte borrelen weer naar boven’, schrijft hij. ‘Ondanks de roep om vergelding, zou India er goed aan doen het langverwachte gesprek met de bevolking van Kasjmir aan te gaan.’
Israël heeft aangekondigd Palestijns gebied te zullen veroveren
De Palestijnse islamitische beweging Hamas gaf dinsdag aan dat gesprekken over een wapenstilstand met Israël ‘geen zin’ meer hadden. De dag daarvoor had Israël een plan aangekondigd om Palestijns gebied te veroveren. Eerder nam de extreemrechtse minister van Financiën Bezalel Smotrich een hardere houding aan door ‘zijn visie voor de Gazastrook uiteen te zetten, waarbij hij de “totale vernietiging” ervan binnen zes maanden voorspelde’, meldt The Times of Israel. Tijdens een conferentie in de Israëlische nederzetting Ofra, op de bezette Westelijke Jordaanoever, zei de ultranationalist dat de bevolking van het verwoeste gebied beperkt zou worden tot een smalle strook land in het zuiden van de enclave.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Smotrich wordt ‘regelmatig bekritiseerd voor zijn uitspraken’ over Gaza, waarbij de families van Israëlische gijzelaars hem ervan beschuldigen ‘zijn territoriale doelstellingen boven de levens van hun geliefden te stellen’, aldus de Israëlische site. Donald Trump verklaarde dinsdag dat drie van de gijzelaars die nog steeds worden vastgehouden in Gaza dood waren en dat er eenentwintig nog in leven waren, in tegenspraak met de eerdere inschatting van het Israëlische leger, dat beweerde dat er nog vierentwintig gijzelaars in leven waren. Volgens de autoriteiten van Gaza zijn er sinds het begin van het Israëlische offensief in oktober 2023 meer dan 50.000 mensen gedood in Gaza.
Noord-Korea erkende deze week officieel dat het soldaten naar Rusland heeft gestuurd om in Koersk tegen Oekraïne te vechten. Moeten Europese landen ook grondtroepen naar Oekraïne sturen om het land te helpen de oorlog met Rusland te winnen?
‘De aanwezigheid van Europese troepen zou het moreel van Oekraïne verhogen’
In februari 2024 doorbrak de Franse president Emmanuel Macron een groot taboe toen hij zei dat de inzet van Europese troepen in Oekraïne ‘niet kon worden uitgesloten’, aldus Alex Crowther, Jahara Matisek en Phillips O’Brien in Foreign Affairs. Macrons opmerking vond met name weerklank bij de Finse minister van Defensie en de Poolse minister van Buitenlandse Zaken. ‘Steeds meer landen staan open voor een directe Europese interventie in de oorlog.’
Volgens de drie experts – Crowther is gepensioneerd kolonel, Matisek hoogleraar Krijgswetenschap en O’Brien hoogleraar Strategische Studies – zou een Russische overwinning op Oekraïne een bedreiging voor de veiligheid zijn die Europa niet kan negeren. Daarom moet Europa niet langer op de VS leunen, maar daadkracht tonen door troepen naar Oekraïne te sturen voor logistieke steun en training, de bescherming van grenzen en kritieke infrastructuur of zelfs om Oekraïense steden te verdedigen.
Europese troepen zouden de Oekraïners kunnen ontlasten door logistieke taken van hen over te nemen
Het Kremlin heeft gedreigd dat het sturen van troepen een directe confrontatie met Rusland zou betekenen. Volgens de experts hoeven we daar echter niet zo bang voor te zijn. ‘Het sturen van Europese troepen zou een normale reactie zijn op een dergelijk conflict. De invasie van Rusland heeft het regionale machtsevenwicht verstoord en Europa heeft er groot belang bij dat dit evenwicht wordt hersteld. De voor de hand liggende manier om dit te doen is door een reddingslijn te bieden aan het Oekraïense leger (…) en de beste reddingslijn zouden Europese soldaten zijn.’
Ze zouden de Oekraïners kunnen ontlasten met logistieke taken, zoals het onderhouden en repareren van gevechtsvoertuigen. Verder zouden ze de Oekraïense luchtverdediging kunnen versterken door personeel in te zetten, apparatuur te leveren of zelfs het commando en de controle over het Oekraïense luchtverdedigingssysteem over te nemen, aldus Crowther, Matisek en O’Brien.
De Europese troepen kunnen patrouilleren langs delen van de Oekraïense grens waar geen Russische troepen zijn gestationeerd, zoals de Zwarte Zeekust en de grenzen met Wit-Rusland en Transnistrië. Zo nemen ze Oekraïne werk uit handen en zouden er 20.000 extra Oekraïense troepen beschikbaar zijn om aan de frontlinies te vechten. ‘De aanwezigheid van Europese troepen zou het moreel van de Oekraïense bevolking verhogen en hen geruststellen dat de toekomst van hun land in Europa ligt.’
Ten slotte moet Europa volgens de experts een directe gevechtsmissie overwegen die het Oekraïense grondgebied ten westen van de Dnjepr helpt beschermen. ‘De aanwezigheid van Europese troepen zou niet alleen de last van het Oekraïense leger in deze regio’s verlichten, maar het ook onwaarschijnlijk maken dat Russische troepen de rivier zouden oversteken, en zo een groot deel van Oekraïne beschermen tegen een Russische overname.’
De slappe houding van Europa heeft de Russische hoop op een overwinning aangewakkerd
De risico’s op escalatie zouden volgens de experts minimaal zijn, aangezien Europese strijdkrachten ‘weinig kans zouden hebben om de Russische militaire piloten te doden die vanuit het Wit-Russische en Russische luchtruim munitie naar Oekraïne lanceren’. Ook heeft Rusland honderdduizenden soldaten, tienduizenden gevechtsvoertuigen en de overgrote meerderheid van zijn meest geavanceerde wapensystemen verloren.
Bovendien is de Russische wapenproductie bemoeilijkt en duurder geworden door de sancties en heeft Rusland door de inzet van troepen in Oekraïne nauwelijks genoeg troepen om de rest van zijn lange grens te bewaken, ‘laat staan om een belangrijke operatie tegen andere Europese staten op te zetten’.
De slappe houding van Europa, dat Oekraïne als een buitenbeentje behandelt, heeft volgens de experts de Russische hoop op een overwinning aangewakkerd. De komst van Europese troepen naar Oekraïne zou die hoop de grond in boren. ‘Europa moet doen wat nodig is om zijn eigen toekomst veilig te stellen en dat begint met ervoor te zorgen dat Oekraïne deze oorlog wint.’
‘De doelen van de EU botsen met de realiteit van haar beperkte capaciteiten’
Achter de opmerking van Emmanuel Macron dat de inzet van westerse troepen in Oekraïne ‘niet langer kan worden uitgesloten’, gaat volgens journalist Harrison Stetler een gebrek aan visie en beleid schuil. Zijn uitspraken zijn ‘een onbesuisde uithaal van het soort dat de afgelopen jaren een kenmerk is geworden van Macrons diplomatie: goedkope spierballentaal als goedmakertje voor de afwezigheid van echte strategieën en politieke opties’, schrijft hij in Jacobin.
Het verbaast Stetler niets dat maar weinig Europese landen zich achter Macron hebben geschaard. Duitsland antwoordde dat zijn soldaten onder geen beding naar Oekraïne zouden worden gestuurd, een standpunt dat werd herhaald door andere EU-staten. De Duitse vicekanselier Robert Habeck zei, licht snerend in de richting van Macron: ‘Ik ben blij dat Frankrijk overweegt hoe het Oekraïne beter kan steunen, maar als ik een suggestie mag doen, stuur dan meer wapens.’
Hoewel Macrons bewoordingen daadkrachtig overkomen, verhullen ze de besluiteloosheid van de EU
De VS waren er ook snel bij om Macrons suggestie van tafel te vegen: ‘Geen boots on the ground in Oekraïne,’ zei woordvoerder Matthew Miller van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Zelfs ambtenaren van het Franse ministerie van Buitenlandse Zaken probeerden terug te komen op de verklaring van Macron door te suggereren dat de president niet zinspeelde op meevechten, maar op taken als het opruimen van mijnen en logistieke operaties.
Hoewel Macrons bewoordingen daadkrachtig overkomen, verhullen ze volgens Stetler de besluiteloosheid van de EU in alles wat te maken heeft met haar eigen internationale beleid. ‘De doelen van de EU – een totale overwinning op Moskou – botsen met de realiteit van haar beperkte capaciteiten. Ze is nog de wonden aan het likken die ze heeft opgelopen door haar decennialange afhankelijkheid van het NAVO-bondgenootschap en de veiligheidsparaplu van het Pentagon.’
De unie wordt geconfronteerd met de grenzen van haar eigen macht en haar onvermogen om middelen en planning te combineren, aldus Stetler. ‘Terwijl het blok bereidwillig is geweest om Oekraïne financieel te steunen, heeft het moeite om het tempo van de wapenleveranties op te voeren. Dit ondermijnt de hoogdravende retoriek over Europa als een autonome geopolitieke macht die voor zijn eigen veiligheid kan zorgen en onafhankelijk van de VS kan optreden in de wereldpolitiek.’
Recente cijfers over militaire productie laten zien dat de EU achterloopt op haar eigen doelstellingen
Als de EU autonoom wil worden, moet ze haar eigen militaire industriële basis versterken. Maar recente cijfers over militaire productie en de plaats van de unie in de versnellende wereldwijde wapenwedloop laten volgens Stetler juist zien dat ze achterloopt op haar eigen doelstellingen. In 2023 namen de militaire uitgaven in de EU volgens een rapport van het International Institute for Strategic Studies met 4,5 procent toe, wat neerkwam op een gemiddelde van 1,6 procent van het bbp in het hele blok.
Dat is lager dan de militaire uitgaven elders in de wereld en nog steeds ruim onder de drempel van 2 procent van het bbp. Volgens The Guardian zal de jaarlijkse productie van Russische artilleriegranaten naar verwachting stijgen tot 2,5 à 5 miljoen granaten. Europese planners schatten nu in dat ze slechts de helft van de beloofde 1 miljoen granaten aan Oekraïne kunnen leveren tegen maart 2024.
Deze cijfers zijn duizelingwekkend. Maar ondanks Macrons ‘geneuzel’ heeft Frankrijk volgens Stetler toch iets bereikt: het land heeft het Tsjechische voorstel aanvaard om gezamenlijk artilleriemunitie voor Oekraïne te kopen van niet-Europese voorraden of leveranciers. Daarmee heeft het land gebroken met zijn eerdere jarenlange beleid om militair materieel uitsluitend bij Europese bedrijven te kopen. ‘Macron mag dan graag spierballentaal bezigen, maar dat is geen vervanging voor een geloofwaardige routekaart om Europa los te weken van de NAVO of om daadwerkelijke toezeggingen na te komen om Oekraïne te steunen.’
Hij had zelf al aangekondigd zijn functie te zullen neerleggen
Benjamin Netanyahu heeft zijn besluit van 20 maart om Ronen Bar, chef interne veiligheid, te ontslaan, teruggedraaid. Bar had intussen al aangekondigd dat hij op 15 juni zijn functie zou neerleggen, zo blijkt uit een dinsdag vrijgegeven gerechtelijk document. De lopende beroepen tegen dit ontslagbesluit ‘zijn derhalve niet langer gegrond’, zo staat in de tekst. Met het intrekken van het ontslag, maakt de Israëlische regering een einde aan ‘een intense juridische strijd tussen de uitvoerende macht, het kantoor van de procureur-generaal en verschillende eisers’, aldus The Jerusalem Post.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Het ontslag van Bar heeft geleid tot verontwaardiging onder een groot deel van de Israëlische publieke opinie en tot massademonstraties. De voormalige leider van de Shin Bet en de regering uiten al dagenlang beschuldigingen aan elkaars adres via juridische documenten en persberichten. In een verklaring aan het Hooggerechtshof klaagde Bar Netanyahu aan. Volgens hem gaf hij opdracht tot het bespioneren van regeringsvijandige demonstranten.
De Palestijnse terreurgroep Hamas heeft zaterdag aangeboden om alle gijzelaars die in zijn bezit zijn ‘onmiddellijk’ vrij te laten in ruil voor een wapenstilstand van vijf jaar, meldt Haaretz, onder verwijzing naar informatie van AFP. Tegen zaterdagavond had Israël nog niet gereageerd op het voorstel.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Een delegatie van de gewapende groep ontmoette zaterdag bemiddelaars in Caïro om haar voorstel voor een staakt-het-vuren te bespreken, ‘dat de terugkeer van de gijzelaars, de volledige terugtrekking van de Israëlische strijdkrachten en de wederopbouw’ van Gaza zou omvatten, merkt het Israëlische dagblad op. Hamas maakte echter duidelijk dat ‘ontwapening’ van de organisatie ‘niet op de agenda stond’.
Het land gaat een monument oprichten ter ere van de soldaten
Voor de eerste keer heeft Pyongyang officieel toegegeven dat het soldaten naar Rusland heeft gestuurd om mee te vechten in de oorlog tegen Oekraïne. Het nieuws verscheen op de voorpagina van het door de regering gecontroleerde dagblad Rodong Sinmun. De Democratische Volksrepubliek bevestigt dat het ‘uitstekende soldaten’ heeft gestuurd, die worden geprezen om hun ‘heldhaftige daden’. Rusland heeft tot nu toe nooit officieel bevestigd dat er in de regio Koersk Noord-Koreanen aan Russische zijde vechten, hoewel de VS en Oekraïne meermaals hebben aangetoond dat dat wel het geval is.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De bekendmaking van Pyongyang volgt op een verklaring van Moskou waarin de inspanningen van Rusland en Noord-Korea om het Oekraïense leger in de Koersk-regio te verslaan worden geprezen, meldt The Washington Post. Zaterdag bedankte Valery Gerasimov, het hoofd van de generale staf van de Russische strijdkrachten, Noord-Korea in een verklaring voor zijn deelname aan de gevechten in Koersk.
Rusland en Noord-Korea zeggen dat de regio weer volledig in Russische handen is, maar Oekraïne weerspreekt dat. Twaalfduizend Noord-Koreaanse troepen zouden hebben deelgenomen aan het conflict, van wie er duizenden werden gedood. Volgens de lokale pers gaat Noord-Korea op verzoek van Kim Jong-un een monument oprichten ter ere van deze troepen.
Voor het eerst sinds de oorlog wil Kyiv een directe dialoog
De Oekraïense president Volodymyr Zelensky heeft dinsdag gezegd dat Kyiv bereid is om rechtstreeks met Moskou te onderhandelen om een einde te maken aan de oorlog, op voorwaarde dat Rusland eerst instemt met een volledig staakt-het-vuren. ‘Dit voorstel markeert een belangrijke verandering van toon’, want ‘sinds de start van de Russische invasie in februari 2022 heeft Oekraïne elke directe dialoog met het Kremlin geweigerd’, merkt Politico op.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Zodra er een volledig staakt-het-vuren is ingesteld, zullen we klaar zijn voor elke vorm van onderhandelingen met hen,’ zei Zelensky op een persconferentie. Deze verklaringen komen aan de vooravond van een bijeenkomst in Londen tussen Oekraïense, Europese en Amerikaanse functionarissen om een plan voor een wapenstilstand te bespreken. Eerder op de dag verklaarde de Russische president Vladimir Poetin ook open te staan voor rechtstreekse onderhandelingen met Oekraïne over een gedeeltelijke wapenstilstand, beperkt tot aanvallen op civiele infrastructuur.
Deze week gaan Oekraïne, Europa en de VS met elkaar in gesprek
Vladimir Poetin heeft maandag bekendgemaakt dat hij bereid is tot een bilateraal gesprek over de oorlog in Oekraïne. Poetin suggereert dat de beoogde onderhandelingen ‘een eind aan de aanvallen op burgerinfrastructuur’ kunnen betekenen, meldt de BBC. De laatste directe gesprekken tussen Rusland en Oekraïne vonden in 2022 plaats.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Dit nieuws komt te midden van veel ontwikkelingen rond de oorlog in Oekraïne. Deze week staan al gesprekken gepland tussen Oekraïne, Europa en de VS over de toekomst van militaire steun uit de VS, die president Zelensky eerder onder druk zetten om in onderhandeling te gaan met Rusland. Ook was er een onverwacht ‘paasbestand’ van 30 uur. Beide partijen beschuldigen elkaar echter van het verbreken van dit bestand, aldus de BBC.
Het is nog onduidelijk of en hoe de door Poetin voorgestelde mogelijke onderhandelingen zullen plaatsvinden. Dit hangt waarschijnlijk af van de uitkomst van de gesprekken tussen Europa, de VS en Oekraïne deze week.
De verantwoordelijke officier zal worden ontslagen
Het Israëlische leger publiceerde zondag zijn onderzoek naar de dood van vijftien Palestijnse reddingswerkers in maart in het zuiden van Gaza, toen Israëlische soldaten het vuur openden op een konvooi ambulances en een VN-voertuig. Het onderzoek leverde geen bewijs op ‘dat de beschuldigingen van executie ondersteunde of aantoonde dat de slachtoffers voor of na de schietpartij waren vastgebonden’, schrijft Haaretz.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Maar de IDF (Israel Defense Forces) geeft toe dat het onderzoek ‘verschillende gevallen van professioneel wangedrag, het negeren van bevelen en het achterhouden van details van het incident aan het licht heeft gebracht’. De officier die verantwoordelijk is voor de eenheid die de medici onder vuur nam, zal van zijn taken worden ontheven, aldus het leger. De slachtoffers waren acht leden van de Rode Halve Maan, zes leden van de Civiele Bescherming in Gaza en één lid van UNRWA, het VN-agentschap voor Palestijnse vluchtelingen. Volgens de woordvoerder van de Rode Halve Maan in Ramallah zat het onderzoeksrapport van de IDF ‘vol met fouten’ en is het ‘nietig en van generlei waarde’.
De Estse stad Narva, die tegen de Russische grens aan ligt, is al meerdere keren aangewezen als de stad die Moskou als eerste zou kunnen aanvallen. ‘We zijn gewend aan provocaties.’
‘De Derde Wereldoorlog zou kunnen uitbreken in deze Russischtalige uithoek in Estland die tussen twee vestingen ligt ingeklemd,’ aldus het gezaghebbende tijdschrift Politico enkele weken geleden. Steeds vaker hoor je om je heen dat Narva het volgende doelwit van Rusland zou kunnen worden als Moskou zou besluiten een NAVO-land aan te vallen.
Daar zijn verschillende redenen voor: de stad wordt slechts door een rivier van Rusland gescheiden. Bovendien spreekt de meerderheid van de vijftigduizend inwoners van Narva Russisch en is de helft van de stad in het bezit van een Russisch paspoort. De Russische president Vladimir Poetin zou er geen probleem mee hebben om zijn bekende riedeltje over de noodzaak om de Russische bevolking te beschermen te herhalen en onder dat voorwendsel Narva binnen te vallen. In 2022, kort na het begin van de grootschalige oorlog in Oekraïne, heeft Poetin zelfs de opmerking laten vallen dat Narva deel uitmaakt van Rusland.
Ongeveer een kwart van de inwoners van Estland zijn etnische Russen. De meesten van hen bezitten een Ests paspoort en hebben een nauwe band met het land. Het Kremlin weet echter als geen ander de onlusten tussen etnische groepen aan te grijpen als een argument om de Russische diaspora te beschermen. Dat heeft Rusland gedaan in Georgië en Moldavië, en onder dat voorwendsel is het land ook Oekraïne binnengevallen.
‘De inwoners van Narva kijken naar Russische tv, ook al is dat officieel verboden‘
Narva, de derde stad van Estland, ligt dichter bij Sint-Petersburg dan bij [de Estse hoofdstad] Tallinn. In een interview met Delfi vertelt burgemeester Katri Raik dat ‘Rusland slim te werk gaat bij het verspreiden van propaganda en provocaties: de inwoners van Narva kijken naar Russische tv, ook al is dat officieel verboden, en op die manier weet Rusland de stemmingen en opinies te beïnvloeden’.
De burgemeester van Narva vertelt openlijk op welke manier haar stad momenteel wordt bestuurd en hoe ze zich voorbereidt op een eventuele aanval.
Zowel in Estland als in Narva is ‘de Russische dreiging alom aanwezig’, vertelt ze.
‘De rivier de Narva scheidt de stad Narva van Rusland, daar ligt de grens. En de vesting van Narva en die van Jaanilinn (Ivangorod in het Russisch) zijn slechts 150 meter van elkaar verwijderd. Vandaar dat mensen zich afvragen of een nieuwe Russische aanval op Europa in Narva zal beginnen. We zijn niet bang. Estland is lid van de Europese Unie en van de NAVO. Narva is een Estse stad. Narva vormt de scheidslijn tussen het Oosten en het Westen, dat is het punt waar Europa begint,’ legt de Estse politica uit.
Provocaties
Tegelijkertijd erkent Raik dat de stad niet ontkomt aan provocaties, aangezien de Russen aan de overkant van de rivier graag patriottische evenementen organiseren om door iedereen gezien en gehoord te worden. ‘Sinds de afgelopen twee jaar worden er op de oevers van de Narva aan de Russische kant, aan de voet van de vesting van Ivangorod, openluchtconcerten gehouden die de aandacht van de wereld op de Russische provocaties hebben gevestigd. Die indrukwekkende concerten zijn natuurlijk vooral bedoeld om de oudere inwoners van Narva te vermaken en Estland te irriteren. Aan de andere kant van de grens reageerden mensen met een enorme poster met daarop de tekst “Poetin, oorlogsmisdadiger”. Op deze actie hebben ze zowel positieve als kritische reacties gehad. We moeten duidelijk maken dat Estland niet zal zwichten en met een eigen, evenwichtig antwoord zal komen. In het voorjaar gaan de Russen een nog groter concert organiseren, op 9 mei, als Narva de Dag van Europa viert,’ vertelt de burgemeester van Narva.
Op 9 mei vieren de Russen de overwinning [van de Sovjet-Unie op nazi-Duitsland] in de Grote Vaderlandse Oorlog [de Tweede Wereldoorlog], een dag die ze aangrijpen om propaganda te verspreiden en het Westen nog eens extra te jennen. Er zijn echter meer manieren waarop Moskou het Westen provoceert, aldus de burgemeester.
‘Afgelopen zomer heeft Rusland op eigen houtje de boeien in de rivier de Narva weggehaald die bedoeld waren om de grens af te bakenen. Ook heeft er lange tijd een spionageballon in de lucht gehangen.’
‘Als ze eenmaal ons land zijn binnengevallen, is het al te laat’
‘Net als in 2023 gebeurde aan de grens tussen Rusland en Finland, heeft Rusland Somalische migranten en schaars geklede Syriërs naar de Estse grens laten komen, in het bijzijn van grenswachten die filmpjes van hen maken. De grens tussen Finland en Rusland was toen gesloten, terwijl de grensovergangen bij de Estse grens open waren. De grensovergang bij Narva is sinds februari 2024 gesloten voor voertuigen, maar mensen vergeten nogal makkelijk dat het Rusland was, en niet Estland, dat de grenssluiting in gang zette. Kortom, we zijn gewend aan provocaties,’ legt Raik uit.
Op de militaire basis in Tapa, ten oosten van Tallinn, zijn negenhonderd Britse soldaten aanwezig. Ook Frankrijk heeft er een klein aantal soldaten zitten. Mocht Rusland een aanval inzetten, dan is het echter niet erg waarschijnlijk dat de strijdkrachten van de NAVO en de 7700 Estse soldaten – in het geval van een oorlog zou hun aantal stijgen naar 43.000 – in staat zullen zijn om de aanval af te slaan.
Tallinn is bang dat Rusland, in het geval van een bevriezing van het conflict in Oekraïne, van de gevechtspauze gebruik zal maken om een kwetsbaar NAVO-land aan te vallen. ‘“Als ze eenmaal ons land zijn binnengevallen, is het al te laat,” verklaarde de Estse minister van Defensie Hanno Pevkur onlangs. We moeten ons waarschuwingssysteem aanscherpen en duidelijk maken dat we onmiddellijk zullen reageren zodra iemand voet op onze bodem zet,’ aldus Raik.
Bewakingsapparatuur
Estse functionarissen leggen uit dat het de bedoeling is dat op iedere meter van de 338 kilometer die de grens tussen Estland en Rusland lang is bewakingsapparatuur komt te hangen, maar dat is nog niet zo eenvoudig te realiseren. De eerste 77 kilometers grenzen namelijk aan de rivier de Narva. Sinds afgelopen zomer de boeien zijn weggehaald, is het aantal pogingen om het land binnen te komen gestegen van 18 naar 96. Bovendien is het lastig om drones of smokkelaars te detecteren, aangezien Rusland op dit stuk land gps-signalen blokkeert.
Volgens de burgemeester bereidt de stad zich dus voor op een mogelijke Russische aanval. ‘In Narva is er een crisiscomité opgezet waar vertegenwoordigers van verschillende organisaties in zitten en dat wordt voorgezeten door de burgemeester. We werken nauw samen met de verschillende instanties en nemen deel aan oefeningen waar je leert hoe je in allerlei crisissituaties moet reageren, zoals oorlog en evacuaties,’ verklaart Raik. Mocht er een crisis uitbreken, dan is het volgens haar de prioriteit van Narva om de inwoners van de meest essentiële diensten te blijven voorzien, zoals water, centrale verwarming en elektriciteit. ‘Om de stroomvoorziening veilig te stellen, hebben we op verschillende plaatsen en in meerdere wijken van de stad generatoren geïnstalleerd,’ licht de burgemeester van Narva toe.
Dienstplicht
Van de inwoners die Ests spreken, legt 89 procent de verantwoordelijkheid voor de oorlog in Oekraïne bij Rusland neer. Onder de Russischtaligen is dat slechts een derde, en 20 procent van hen vindt dat de VS verantwoordelijk zijn, vertelt Vaidas Matulaitis, een Litouwer die in Estland woont.
Volgens hem wees Estland al ruim voor Litouwen op het gevaar van de Russische dreiging. Al vanaf de eerste maanden van het conflict heeft de commandant van het leger gezegd dat mensen zich moeten voorbereiden op oorlog. Dat hebben ze ook gedaan. Al in de beginjaren van hun bestaan als onafhankelijk land [Estland werd in 1991 onafhankelijk] hebben de Esten besloten om de dienstplicht in stand te houden, daarom gaven ze meteen gehoor aan die oproep.
De Esten bouwen fortificaties langs de grens, ze overwegen de grens met Rusland helemaal dicht te gooien, de nationale verdedigingsstrategie is aangepast en de militaire aankopen zijn de laatste paar jaar fors opgeschroefd.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
