‘Slechts enkele uren nadat hij wereldwijde bezorgdheid had gewekt door te dreigen de Iraanse beschaving te vernietigen,’ verraste Donald Trump iedereen op dinsdag 7 april door, een uur voordat zijn ultimatum afliep, aan te kondigen dat Washington en Teheran een staakt-het-vuren van twee weken waren overeengekomen in ruil voor de heropening van de Straat van Hormuz, meldt Foreign Policy.
De Amerikaanse president meldde dat de gesprekken over een ‘langetermijn’-vredesakkoord met Iran ‘zeer vergevorderd’ waren. Teheran diende ‘een voorstel van tien punten’ in dat ‘een haalbare basis voor onderhandelingen vormt’, verklaarde hij.
De Iraanse leiders bevestigden op hun beurt dat ze de Straat van Hormuz ‘voor een periode van twee weken’ zouden heropenen ‘als de aanvallen op Iran stoppen’, schreef de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi op X.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
The New York Times analyseert dat de strategie van de Amerikaanse president om ‘zijn toevlucht te nemen tot extreme verbale escalatie hem ongetwijfeld heeft geholpen de uitweg te vinden die hij al weken zocht’. Dit succes alleen al zou zijn overtuiging kunnen versterken dat de methoden die hij in de New Yorkse vastgoedwereld heeft geleerd – gevestigde conventies negeren en maximalistische eisen stellen – ook in de geopolitiek werken.
Maar ‘dit lost geen van de fundamentele problemen op die de oorlog hebben veroorzaakt’, waarschuwt The Times. Iran wordt nog steeds geregeerd door ‘een theocratisch regime, gesteund door het formidabele Islamitische Revolutionaire Gardekorps, dat aan het hoofd staat van een geïntimideerde bevolking die geteisterd wordt door raketten en bommen’, benadrukt de krant. ‘Bovendien blijft de nucleaire voorraad van Iran intact, inclusief de 440 kilogram verrijkt uranium die in theorie de aanleiding vormde voor dit conflict.’
Ze krijgt mogelijk een nieuwe functie in de private sector
Nadat hij op 5 maart zijn minister van Binnenlandse Veiligheid Kristi Noem de deur had gewezen, ontsloeg Donald Trump donderdag procureur-generaal Pam Bondi. Daarmee kwam er een einde aan een ambtstermijn die ‘gekenmerkt werd door mislukte pogingen om haar favoriete doelwitten te vervolgen en door het gevoel, gedeeld door de president en zijn adviseurs, dat ze de Jeffrey Epstein-affaire slecht had aangepakt‘, meldt The Wall Street Journal.
‘Pam Bondi is een groot Amerikaans patriot en een loyale vriendin, die zich het afgelopen jaar toegewijd heeft ingezet als procureur-generaal‘, schreef Donald Trump op zijn sociale media. Hij verzekerde haar dat haar een nieuwe functie ‘in de private sector‘ zou worden aangeboden, zonder te specificeren welke. Pam Bondi bedankte hem op haar beurt voor het vertrouwen dat hij haar gaf met het ministerie van Justitie, en noemde het ‘de eer van mijn leven‘.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Amerikaanse president heeft dus besloten een einde te maken aan ‘de lange en pijnlijke politieke beproeving van zijn loyale Pam Bondi, die hem altijd tegen alles beschermde, behalve tegen zijn eigen incompetentie‘, grapt Il Corriere della Sera.
Gedurende haar veertien maanden in functie ‘deed Bondi alles wat nodig was om te doen wat van haar werd gevraagd‘, merkt The Atlantic op. ‘Ze vleide de MAGA-aanhangers door op Fox News te verschijnen en te beloven dat de cliëntenlijst‘ van de veroordeelde zedendelinquent Jeffrey Epstein ‘op dat moment op haar bureau lag‘ – om later toe te geven dat zo’n lijst niet bestond.
Ze ‘liet ook elke schijn van een onafhankelijk ministerie van Justitie varen en viel Trumps politieke tegenstanders en vijanden aan, zelfs in zaken waar andere aanklagers misschien geen aanklacht zouden hebben ingediend‘, voegt het tijdschrift eraan toe.
Kortom, ‘Bondi deed alles goed – of in ieder geval alles wat Trump van haar vroeg – maar uiteindelijk was het niet genoeg‘, concludeert The Atlantic.
De sancties tegen Venezuela zijn nog wel van kracht
De Amerikaanse regering heeft woensdag de sancties opgeheven die sinds 2018 van kracht waren tegen de huidige interim-president van Venezuela, Delcy Rodríguez. ‘Deze opheffing van de sancties komt bijna drie maanden na de militaire operatie van 3 januari, waarbij de Verenigde Staten Nicolás Maduro gevangen namen en mevrouw Rodríguez in staat stelden de Venezolaanse regering te leiden‘, aldus Efecto Cocuyo.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Sindsdien heeft de interim-president ‘de gevangenneming van Maduro bekritiseerd, terwijl ze heeft verklaard bereid te zijn tot het onderhouden van coöperatieve en respectvolle betrekkingen met de Verenigde Staten’, schrijft de website. Rodríguez verwelkomde de beslissing en beschouwde deze als ‘een stap in de richting van normalisering en versterking van de betrekkingen‘ tussen Caracas en Washington.
Ze sprak de hoop uit dat de sancties die haar land nog steeds treffen, zouden worden opgeheven. ‘De sancties hielden in dat de bezittingen van mevrouw Rodríguez in de Verenigde Staten werden bevroren en dat Amerikaanse burgers geen zaken met haar mochten doen,‘ aldus het Venezolaanse mediakanaal.
Hij moet de bouw van de balzaal staken en een subsidieverbod opheffen
Twee federale rechters hebben Donald Trump dinsdag een tegenslag bezorgd. De eerste zaak betreft de bouw van een balzaal in het Witte Huis, ‘een belangrijk project van de president in zijn tweede ambtstermijn‘, aldus NBC News. De tweede zaak gaat over het presidentiële decreet waarmee de federale financiering voor NPR en PBS, twee publieke omroepen, werd stopgezet.
In de eerste zaak gaf een rechter – benoemd door George Bush – de National Trust for Historic Preservation gelijk, een organisatie die zich inzet voor de bescherming van erfgoed en die de bouw wilde tegenhouden. Hij oordeelde dat de president eerst toestemming van het Congres had moeten vragen voordat hij met het project begon. ‘Geen enkele wet geeft de president de bevoegdheid die hij claimt te hebben‘, benadrukte rechter Richard Leon volgens The Wall Street Journal. Hoewel de president momenteel de ‘beheerder‘ van het Witte Huis is, ‘is hij niet de eigenaar, voegde hij eraan toe. De regering-Trump heeft twee weken de tijd om in beroep te gaan.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De uitbreiding, waarvoor de oostvleugel van het Witte Huis moest worden gesloopt, zou een groter oppervlak beslaan dan de westvleugel. De zaal zou plaats bieden aan maximaal duizend mensen. De kosten worden geschat op 400 miljoen dollar. De financiering komt uit particuliere bronnen, waaronder donaties van Nvidia, Apple, Amazon en Meta.
In een andere zaak oordeelde rechter Randolph Moss, benoemd door Barack Obama, dat het verbieden van federale subsidies aan NPR en PBS in strijd was met de vrijheid van meningsuiting zoals vastgelegd in het Eerste Amendement. De Amerikaanse president had deze twee mediabedrijven al langer bedreigd en hen ervan beschuldigd hem ‘oneerlijk‘ te behandelen, aldus The Hill. Vorig jaar dwong Donald Trump het Congres, dat al had ingestemd met een subsidie van 1,1 miljard dollar, om die overeenkomst terug te draaien, legt NPR uit.
Het Iberisch schiereiland is een belangrijke tussenstop voor de VS
‘We geven geen toestemming voor het gebruik van militaire bases of het luchtruim voor operaties die verband houden met de oorlog in Iran,‘ zei minister van Defensie Margarita Robles maandag tegen journalisten. El País was de eerste krant die dit nieuws meldde, op basis van militaire bronnen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Deze maatregel heeft operationele gevolgen omdat vliegtuigen hierdoor hun vliegroutes boven het Iberisch schiereiland moeten herzien, een cruciale corridor tussen de Verenigde Staten en het Midden-Oosten, waar bijtanken in de lucht van vitaal belang is‘, aldus La Vanguardia.
‘Washington heeft deze tank- en logistieke ondersteuningsmissies overgeplaatst naar bases in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland‘, legt de Catalaanse krant uit. De krant merkt echter op dat de sluiting van het luchtruim niet geldt voor noodsituaties.
Er komen duizenden troepen aan in het Midden-Oosten
Het Amerikaanse ministerie van Defensie bereidt zich voor op ‘enkele weken van grondoperaties in Iran’, zo vertelden hoge Amerikaanse functionarissen zaterdag onder voorwaarde van anonimiteit aan The Washington Post, ‘nu duizenden Amerikaanse troepen en mariniers in het Midden-Oosten aankomen voor wat een gevaarlijke nieuwe fase van de oorlog zou kunnen worden’.
Volgens The Washington Post ‘zou een eventuele grondoperatie geen grootschalige invasie zijn, maar in plaats daarvan bestaan uit aanvallen uitgevoerd door een combinatie van speciale eenheden en reguliere infanterie’.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Het is in dit stadium onduidelijk of Donald Trump, die tegenstrijdige signalen heeft afgegeven over zijn intenties met betrekking tot een grondoperatie in Iran, ‘alle, sommige of geen van de plannen van het Pentagon zou goedkeuren’, aldus de krant.
Zijn ware intenties met betrekking tot een grondoperatie komen aan het licht nu ‘het amfibische aanvalsschip Tripoli zaterdag in het Midden-Oosten is aangekomen met een eerste contingent Amerikaanse versterkingen’, meldt El País. ‘Aan boord bevinden zich 3500 matrozen en soldaten van het Korps Mariniers, gevechts- en transportvliegtuigen, evenals tactisch en amfibisch materieel.’
‘Van een paar honderd mensen langs de weg in St. Petersburg, Florida, tot tienduizenden in Manhattan: de derde golf van No Kings-protesten heeft burgers in het hele land opnieuw gemobiliseerd om te protesteren tegen president Donald Trump en zijn regering’, vat Mother Jones samen.
Zoals blijkt uit de slogans, spandoeken en toespraken tijdens de demonstraties van zaterdag, ‘hebben talloze Amerikanen genoeg van de gewelddadige acties van federale immigratieagenten in Amerikaanse steden, de stijgende kosten van levensonderhoud, de aanhoudende oorlog tegen Iran en de manier waarop de regering omgaat met de Jeffrey Epstein-affaire’, merkt het progressieve tijdschrift op.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De ongeveer 3300 demonstraties die zaterdag plaatsvonden, markeerden de derde actiedag van de No Kings-coalitie sinds de terugkeer van Donald Trump in het Witte Huis. Volgens de organisatoren trokken de marsen minstens acht miljoen mensen, een miljoen meer dan op de laatste actiedag in oktober vorig jaar. De cijfers zijn niet onafhankelijk geverifieerd.
De grootste opkomst was bij de geplande demonstratie voor het Capitool van Minnesota in St. Paul, het epicentrum van het ICE-geweld eerder dit jaar.
‘Volgens de organisatoren woonden meer dan 200.000 mensen het evenement bij, dat evenveel tijd besteedde aan het eren van de inwoners van Minnesota die zich verzetten tegen het federale anti-immigratiebeleid als aan het aanvallen van president Donald Trump,’ meldde The Minnesota Star Tribune.
Een stad in de staat Nebraska maakt gebruik van de ambitie van vluchtelingen en biedt ze een woonplek om vergeten buurten een nieuwe impuls te geven.
Omaha in Nebraska, een stad met een half miljoen inwoners pal in het midden van Noord-Amerika, staat met recht bekend om zijn heerlijke steaks, zijn gulle miljardairs en zijn lange traditie van steun voor progressieve doelen. De laatste jaren wordt de stad ook geprezen om de wijze waarop ze de hulp aan vluchtelingen en andere migranten combineert met stadsvernieuwing. Particuliere donateurs, non-profitorganisaties en ambtenaren van ruimtelijke ordening hebben er met vereende krachten al tal van achterstandsbuurten uit het slop getrokken door van nieuwkomers uit Azië en Afrika welvarende huizenbezitters te maken.
Navolging
Het Omaha-model, dat inmiddels navolging vindt in andere gemeenten, is heel simpel: benut de ambitie en energie van deze jonge gezinnen door ze te huisvesten in stedelijke gebieden die door leegloop en verwaarlozing zijn afgegleden. Hoe sterker de achteruitgang in een buurt, hoe goedkoper de huizen en hoe groter de kans dat vluchtelingen bereid zijn in de buurt te investeren. In Omaha hebben sinds het begin van deze eeuw al driehonderd gezinnen dat gedaan, allemaal via de lokale non-profitorganisatie Habitat for Humanity. En andere organisaties volgen dat voorbeeld, zodat een eigen huis in Omaha voor duizenden vluchtelingen een haalbare kaart wordt.
Benut de energie van jonge gezinnen door ze te huisvesten in stedelijke gebieden
Neem het nieuwbouwproject Bluestem Prairie in het noorden van de stad. Dat verrees daar in 2023, toen Habitat for Humanity begon met het opknappen van de wijk die voorheen bekendstond als Myott Park. Op een gegeven moment was er daar zo veel criminaliteit dat de gemeente besloot de buurt onbewoonbaar te verklaren en de huizen met bulldozers platgooide. Habitat betaalde de gemeente 186.501 dollar per leeg perceel en stak bijna 30 miljoen dollar in de aanleg van nieuwe straten en de bouw van 85 huizen, die vervolgens voor pakweg 260.000 dollar per stuk werden verkocht. Nu wonen er in Bluestem Prairie veel voormalige vluchtelingen uit Afrika, Nepal en Myanmar, en de organisatie wil er in 2026 nog dertig woningen bij bouwen. Zo geeft ze een nieuwe draai aan de oude stedenbouwkundige wijsheid ‘Ga maar bouwen en de mensen komen vanzelf’. In Omaha is het eerder: ‘De mensen komen, dus wat kunnen we met hen opbouwen?’
Die mensen zijn in dit geval vluchtelingen. Zoals Than Sein, die in 1979 op zijn negentiende uit Birma vluchtte om aan de militaire dienst te ontkomen. In een Thais vluchtelingenkamp leerde hij Ye Ye Aye kennen, met wie hij is getrouwd. Ze kregen een dochter en werkten in de koffiebonenverwerking op een nabije plantage. En ze wachtten af.
Na meer dan veertig jaar kon Than in 2023 dan eindelijk met zijn familie naar Nebraska, als onderdeel van een programma waarin de staat dat jaar 844 vluchtelingen opnam. Afgelopen september kregen Than Sein en Ye Ye Aye hun eerste in de VS geboren kleinkind. Een paar dagen later sloten ze een hypotheek af voor een huis in Bluestem Prairie. Nadat de familie decennialang op de vervulling van hun Amerikaanse droom had gewacht, duurde het vervolgens maar 27 maanden voordat ze de sleutels van hun eerste eigen huis in ontvangst mochten nemen.
‘Met dit soort op huizenbezit gerichte projecten investeer je in mensen en stimuleer je de welvaart van de werkende klasse over de hele breedte. Niet alleen onder de vluchtelingen die een huis kopen, maar ook onder bestaande wijkbewoners die hun buurt erop vooruit zien gaan,’ aldus Marty Shukert, voormalig hoofd Ruimtelijke Ordening en Stadsontwikkeling bij de gemeente en tegenwoordig als stedenbouwkundige actief bij RDG Planning & Design. ‘Dankzij hen wordt leegstaande ruimte weer in gebruik genomen, stijgt de belastingopbrengst en gaat de buurt er beter uitzien, doordat het onderhoud niet langer de verantwoordelijkheid is van een verhuurder maar van de bewoner zelf,’ zegt hij.
‘Dankzij hen wordt leegstaande ruimte weer in gebruik genomen, stijgt de belastingopbrengst en gaat de buurt er beter uitzien’
Alleen al door de huizen die Habitat aan de man heeft gebracht, steeg de opbrengst van de gemeentelijke onroerendgoedbelasting van 738.998 dollar in 2018 naar 2.166.234 dollar in 2023, het laatste jaar waarvoor cijfers beschikbaar zijn.
De invloed van deze nieuwkomers is goed zichtbaar in de wijk Clifton Hill, waar nette, door de organisaties gebouwde of opgeknapte huizen uitkijken op verkrotte, dichtgespijkerde woningen die er vaak al jaren leegstaan. In sommige straten wonen alleen maar Afrikaanse vluchtelingen: merendeels Zuid-Soedanezen en Somaliërs, en hier en daar wat Kenianen, Ethiopiërs en Burundezen.
Maar het huisvestingsprogramma voor vluchtelingen krijgt ook kritiek. ‘Er zijn spanningen in North Omaha,’ zegt Lacey Studnicka van de lokale afdeling van Habitat for Humanity. ‘Er heerst een misvatting dat we alleen vluchtelingen of immigranten helpen.’ Geboren inwoners van de stad komen net zo goed in aanmerking voor die huizen als buitenlandse gegadigden, zegt ze. Alleen kiezen ze er vaak niet voor, omdat ze de buurt te gevaarlijk vinden of niet willen dat hun kind van school moet veranderen. Studnicka’s collega bij Habitat, de in Afrika geboren Dina Luka, legt uit dat Zuid-Soedanezen zoals zij daar niet zo snel voor terugschrikken. ‘Wij staan daar anders in,’ zegt ze. ‘Velen van ons komen immers uit een oorlogsgebied.’
Tegenbeeld
Het is het levende tegenbeeld van de MAGA-boodschap dat immigranten allemaal criminelen zijn die Amerikanen hun banen afpakken en de straten onveilig maken. Vluchtelingen met een verblijfsstatus zijn de absolute tegenpool van zogenaamde ‘illegalen’: ze worden vaak aan een strenge selectie onderworpen voordat ze überhaupt naar de VS mogen komen. Het kan tientallen jaren duren voordat ze worden toegelaten. En dan zijn ze inmiddels volledig legale immigranten, met een werkvergunning en uitzicht op naturalisatie.
Trump-stemmers die zeggen dat ze niets tegen immigranten hebben, alleen tegen criminelen, zullen niet snel een immigrant vinden die zich braver aan de wet houdt dan Sam Mangong (56). Deze bevlogen klusser, een Dinka uit Zuid-Soedan die voor de Amerikaanse strijdkrachten heeft gewerkt, is al aan zijn derde huis toe in het kader van een ambitieus project om buurten met leegstand van nieuwe huiseigenaren te voorzien. Hij heeft een bedrijf in patiëntenvervoer en woont in Clifton Hill, de oude zwarte wijk waar de wieg stond van Malcolm Little (beter bekend als Malcolm X) en waar beroemdheden vandaan komen als de oude sporthelden Bob Gibson en Gale Sayers en de huidige bokskampioen Terence Crawford.
Mangong was een van de duizenden Soedanese vluchtelingen die in de Verenigde Staten werden toegelaten en door de immigratiedienst over het land zijn verspreid. Nebraska telt momenteel het grootste aantal Dinka, Nuer en Fur (uit Darfur) buiten Oost-Afrika, met ruim tweeduizend gezinnen uit deze bevolkingsgroepen. Nog niet de helft van hen heeft een eigen huis, maar het aantal huizenbezitters stijgt wel, evenals onder andere groepen Afrikaanse nieuwkomers. Net als Mangong dragen zij zo hun steentje bij aan het herstel van wijken die tientallen jaren met leegstand en verwaarlozing hebben gekampt.
Mangong kwam in 2002 naar de VS en meldde zich in 2003 al bij Habitat aan als vrijwilliger voor een renovatieproject. Dat is een voorwaarde die de organisatie stelt aan huizenbezitters in spe: dat ze 350 uur vrijwilligerswerk doen, klussen zoals bouwpuin afvoeren en cement mixen. Zo kocht Mangong in 2004 zijn eerste huis met een hypotheek van 79.000 dollar. Van Habitat kreeg het gezin een renteloze lening van 10.000 dollar om de verhuiskosten te dekken. Toen ze er vijf jaar woonden, werd die lening kwijtgescholden.
Van Habitat kreeg het gezin een renteloze lening van 10.000 dollar om de verhuiskosten te dekken. Toen ze er vijf jaar woonden, werd die lening kwijtgescholden.
In sommige delen van de stad worden complete straten bewoond door Somaliërs en Zuid-Soedanezen, die hier begin deze eeuw als vluchtelingen aankwamen. Andere bevolkingsgroepen die je er vindt zijn Nepalezen en Birmezen, met name Karen die zijn verjaagd uit het land dat zich nu Myanmar noemt. In North 45th Avenue, ooit de belangrijkste winkelstraat in het zwarte deel van Omaha, vind je nu een reeks kleine winkelcentra en eettentjes van allerlei afkomsten: Nepalees, latino, Caribisch, Zuidoost-Aziatisch en Oost-Afrikaans. ‘Kamelenmelk te koop’ staat op de voordeur van een winkel van een Somaliër die zijn winkelruimte deelt met een geldkantoor waar naast de Keniaanse, Ethiopische en Somalische vlag de logo’s prijken van agentschappen met namen als Tawakal Express, EVC Plus en Sahal Services.
Fufu-buffet
In het westelijk deel van Omaha zit een bloeiende West-Afrikaanse gemeenschap van voornamelijk Togolezen en Burkinezen. Die zijn op een andere manier in Nebraska beland, meestal doordat ze in de VS kwamen studeren. In de African Cocktail Lounge in deze buurt is het op donderdag ladies night, en de hele week kun je er terecht voor een Fufu-buffet. De haarsalons worden merendeels door West-Afrikanen gerund, in de moskeeën tref je vooral Somaliërs en Kenianen.
Habitat for Humanity heeft hier al meer dan 130 Soedanese gezinnen aan een huis geholpen. En dankzij de organisaties Holy Name Housing, GESU Housing en Project Houseworks hebben nog eens minimaal vijftig vluchtelingen een koophuis kunnen vinden, gezinnen die hun huis zelf onderhouden en onroerendgoedbelasting betalen. De organisaties richten zich meestal op probleemwijken; daar krijgen ze lege kavels waar onbewoonbaar verklaarde woningen al door de gemeente zijn gesloopt. Vaak staan er ook nog een paar van zulke woningen overeind, in het oog springende symbolen van verval tussen de huizen die door vluchtelingen worden bewoond en onderhouden.
Het toeval wil dat Nebraska met vier andere traditioneel Republikeinse staten (Kentucky, Idaho en North en South Dakota) sinds 2010 tot de koplopers behoort als bestemming voor toegelaten vluchtelingen. Tot 2025 nam de staat jaarlijks ongeveer achthonderd vluchtelingen op. Maar toen trok de regering-Trump de stekker uit het toelatingsbeleid.
Helpen bij de bouw
Niet ver van waar Mangong woont vertelt een andere Dinka, Josephina Ayok (62), hoe zij aan haar koophuis is gekomen. Ook zij weet nog dat ze in de weekenden gratis kwam helpen bij de bouw van nieuwe huizen. Dan zongen ze liedjes uit hun land van herkomst en aten ze elkaars traditionele gerechten. ‘Zo bouwen we in Afrika ook,’ zegt ze. ‘Voor ons is het niets nieuws. Maar ik heb er wel veel geleerd.’
Zij en haar man werkten destijds voor Tyson Foods, nog steeds een van de grootste vleesverwerkende bedrijven in Omaha. Ze kochten hun huis voor 132.000 dollar en kregen een lening van 15.000 dollar als bijdrage aan de afsluitkosten. Hun maandlasten bedragen nu zo’n 800 dollar. Dat is meer dan ze ooit aan huur hebben betaald, alleen is dit ook een vorm van sparen, omdat het huis zo stukje bij beetje van hen wordt. ‘Het is net huurkoop,’ zegt ze.
Door van huurders huiseigenaren te maken help je niet alleen de belastingopbrengst te verhogen en leegstand te bestrijden. Het verbetert ook de leefbaarheid, doordat de verantwoordelijkheid voor het onderhoud niet langer bij een verhuurder ligt, maar bij de bewoners zelf. En je verhoogt de welvaart van de werkende klasse over de hele breedte: niet alleen bij de vluchtelingen die huizen kopen, maar ook bij bestaande bewoners die met de komst van de nieuwkomers de waarde van hun huis zien stijgen. Vluchtelingen zijn meer dan alleen betrouwbare arbeidskrachten in toonaangevende sectoren in de stad. Ze vormen ook de kritische massa die een verloederde wijk van het ene op het andere moment weer in een welvarende buurt kan veranderen.
Volgens Patricia Evans, die vroeger voor de huisvestingsdienst van de gemeente werkte en nu leiding geeft aan de non-profitorganisatie GESU Housing, vallen de meeste aanvragers voor hulp bij de aankoop van een huis in een van de twee volgende categorieën: ‘Alleenstaande vrouwen, meestal zwart, meestal met kinderen; of vluchtelingengezinnen, meestal tweeverdieners.’ Bijna twee derde van de huizen die GESU in de afgelopen tien jaar heeft verkocht, 58 woningen in totaal, zijn naar vluchtelingen gegaan. Meestal naar Zuid-Soedanezen, en de laatste tijd ook steeds vaker naar uit Myanmar verdreven Nepalezen.
Je verhoogt de welvaart van de werkende klasse over de hele breedte: niet alleen bij de vluchtelingen die huizen kopen, maar ook bij bestaande bewoners
Volgens Evans zijn alleenstaande Amerikaanse ouders vaak wel ‘arm genoeg’ om aanspraak te maken op overheidssubsidie, maar is hun financiële situatie doorgaans onzeker; vaak hebben ze te hoge schulden in verhouding tot hun inkomsten om in aanmerking te komen voor federale hulp aan werkende armen.
Bij vluchtelingen ligt dat anders, legt Evans uit. Van het schuldverleden dat Amerikaanse aanvragers vaak parten speelt, hebben zij zelden last. Ze zijn nog niet lang genoeg in het land om er al veel schulden, laat staan betalingsachterstanden te hebben opgebouwd. Doordat echtparen hun inkomens kunnen bundelen en kunnen rekenen op hulp van landgenoten die hier al gevestigd zijn, hebben ze ook een vangnet dat uitkomst kan bieden bij tegenslagen als ontslag of gemiste werkdagen door ziekte. Executieverkopen zijn in deze markt voor de lage inkomens dan ook een zeldzaamheid, vooral doordat de meeste gezinnen niet van één inkomen afhankelijk zijn voor de afbetaling van hun hypotheek.
Wat ze in Omaha heel slim doen, is nieuwe huizenbezitters werven op de werkplaats. Bij Tyson Foods bijvoorbeeld, dat in 2023 dertig werknemers aan een huis hielp via Habitat, en er sindsdien nog meer geholpen heeft. Than Sein was een van deze mensen. De 65-jarige vluchteling, die zijn functie omschrijft als ‘vleesstilist’, heeft een jaarloon van circa 45.000 dollar, een bedrag dat hij kan verhogen door overuren te maken. Nu hij een hypotheek heeft om af te betalen, en een kleinkind, is hij voorlopig nog niet van plan om met pensioen te gaan. ‘Zolang ik gezond ben, blijf ik werken,’ zegt hij met een glimlach.
Familiehereniging
Ook familiehereniging is een belangrijke motor in het stadsherstel van Omaha. Neven en nichten, broers en zussen en schoonfamilie van nieuwbakken huiseigenaren vormen weer een nieuwe doelgroep van potentiële huizenbezitters, dankzij wie de huidige eigenaren kunnen doorstromen naar grotere huizen in mooiere wijken. Met een goed toelatingsbeleid voor vluchtelingen kan het stadsherstel dat met deze generatie is begonnen ook worden doorgezet in de volgende.
Het minder goede nieuws is dat de bevriezing van het toelatingsbeleid door de regering-Trump in januari 2025 is verlengd. Daarmee is een einde gekomen aan een periode waarin Nebraska jaarlijks tot wel duizend nieuwe vluchtelingen kon verwachten. Zulke vluchtelingen zijn niet alleen de nieuwe huizenbezitters van de toekomst; gezinnen hebben hun nareizende familie uit het thuisland ook nodig om hun gemeenschap welvarend te houden.
Het stopzetten van het beleid kan voor het stadsherstel in Omaha dus een bedreiging vormen waarvan de gevolgen op de vastgoedmarkt voelbaar zullen zijn. In het laatste jaar onder Biden bracht het vluchtelingenhulpprogramma USRAP meer dan honderdduizend vluchtelingen onder in Amerikaanse steden. Dat aantal daalde in 2025 naar 27.000 en zal naar verwachting in 2026 nog eens dalen tot 7500.
Al stokt dus de nieuwe toevoer, Habitat for Humanity houdt in Omaha goede hoop dat het de aanvragers die al in het traject zitten nog aan een huis kan helpen. Maar het verlies van die honderden potentiële kopers baart programmadirecteur Studnicka wel zorgen: ‘Als het afgelopen is met USRAP, betekent dat nogal een verschuiving in ons landschap.’
De bouw van de basis zal naar schatting in 2029 beginnen
Het Amerikaanse ruimtevaartagentschap kondigde dinsdag aan dat het project voor de bouw van een ruimtestation in een baan rond het maanoppervlak, genaamd Gateway, wordt opgeschort om zich te concentreren op ‘het opzetten van een infrastructuur om een duurzame aanwezigheid’ op het maanoppervlak te garanderen.
‘Hoewel NASA’s ambitie om weer mensen naar de maan te sturen en daar een operationele bemande basis te vestigen al langer bekend is, betekent de aankondiging van dinsdag een aanzienlijke versnelling van het tijdschema voor het bereiken van deze doelen’, aldus ABC News.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De ruimtevaartorganisatie heeft aangegeven dat de bouw van de maanbasis naar verwachting in 2029 van start gaat en dat de basis vanaf 2032 semipermanent in gebruik zal worden genomen.
Het is de bedoeling om in 2028 de eerste astronauten naar het maanoppervlak te sturen, een mijlpaal die sterk afhankelijk is van het succes van de Artemis 2-missie, die naar verwachting niet eerder dan 1 april vanuit Florida zal worden gelanceerd.
Hij leidde het onderzoek naar banden tussen Trump en Rusland
Robert Mueller, de voormalige FBI-directeur die het ‘historische onderzoek naar de vermeende samenzwering tussen Donald Trumps campagne van 2016 en de Russische regering’ leidde, is in de nacht van vrijdag op zaterdag op 81-jarige leeftijd overleden, meldt CNN.
Na een twee jaar durend onderzoek beschreef hij in zijn rapport de Russische pogingen om Donald Trump in 2016 te helpen, maar benadrukte dat hij geen bewijs had gevonden van een samenzwering tussen Moskou en het campagneteam van de Amerikaanse president.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Trump verafschuwde hem en aarzelde niet om zijn blijdschap over zijn dood zaterdag te uiten. ‘Robert Mueller is net overleden. Goed zo. Ik ben blij dat hij dood is. Hij kan geen onschuldige mensen meer kwaad doen’, schreef hij op zijn sociale media. Daarmee bereikte hij ‘een nieuw dieptepunt’ in zijn ‘ongevoelige opmerkingen over de overledene’, aldus de Amerikaanse zender in een ander artikel.
Onder de gevangenen bevinden zich mensenrechtenactivisten
De Amerikaanse gezant John Coale kondigde donderdag de versoepeling van de sancties tegen Belarus en de vrijlating van 250 gevangenen in het land aan, na onderhandelingen met president Aleksandr Loekasjenko, aldus Radio Free Europe / Radio Liberty.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘De Verenigde Staten hebben de sancties tegen verschillende Belarussische entiteiten opgeheven’, waaronder het ministerie van Financiën en bedrijven die actief zijn in de potassector, een grondstof voor de productie van kunstmest.
Onder de vrijgelaten gevangenen – een ‘belangrijke humanitaire doorbraak’, aldus Coale – bevinden zich verschillende politiek gevangenen en mensenrechtenactivisten, meldt de website. ‘Vijftien gevangenen zijn overgebracht naar buurland Litouwen, terwijl de anderen binnen Belarus zijn vrijgelaten.’
Volodymyr Zelensky kondigde donderdag aan dat er op 21 maart in de Verenigde Staten een ontmoeting zal plaatsvinden tussen Kyiv en Washington over een einde aan de oorlog in Oekraïne. ‘De gesprekken hebben een pauze ingelast en het is tijd om ze te hervatten. We doen er alles aan om ervoor te zorgen dat de onderhandelingen echt inhoudelijk zijn’, verklaarde de Oekraïense president.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Deze bijeenkomst vindt plaats ‘na weken van onzekerheid over de onderhandelingen’, aangezien het conflict in het Midden-Oosten ‘de politieke aandacht en middelen heeft afgeleid’ die voorheen aan Oekraïne waren gewijd, aldus The Kyiv Independent.
Het is nog onduidelijk of Rusland aan deze bijeenkomst zal deelnemen. ‘De laatste ronde van trilaterale gesprekken tussen Kyiv, Moskou en Washington vond plaats in Genève op 17 en 18 februari, terwijl een vervolgvergadering, gepland voor 5 maart in Abu Dhabi, werd uitgesteld na de Amerikaans-Israëlische aanvallen op Iran’, aldus de website.
Israël zag hem als de facto leider van Irans terreurregime
Teheran bevestigde dinsdagavond 17 maart de dood van zijn machtige veiligheidschef, die werd beschouwd als een van de meest invloedrijke leiders in de Islamitische Republiek. ‘De moord op Ali Larijani vormt een nieuw keerpunt in het conflict’ in het Midden-Oosten, merkt L’Orient-Le Jour op.
‘Sinds de dood van Opperleider Ali Khamenei op 28 februari is de eliminatie van de secretaris van de Iraanse Nationale Veiligheidsraad (SNSC), door het Israëlische leger afgeschilderd als de de facto leider van het Iraanse terroristische regime, een van de zwaarste klappen die dit regime heeft gekregen’, aldus L’Orient Le Jour. ‘Iran is daarmee zowel een centrale schakel in zijn veiligheidsapparaat als een pragmatische figuur kwijt die een rol had kunnen spelen in mogelijke onderhandelingen.’
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
In tegenstelling tot het Witte Huis, dat ‘naarmate de oorlog voortduurt en de kosten oplopen’ wellicht ‘een stabiliserende oplossing zou nastreven, zelfs als dat het behoud van de Islamitische Republiek betekent’, lijkt de Joodse staat ernaar te streven ‘Iran in de kern te verzwakken’, analyseert de Libanese krant. ‘Israël vermoordt iedereen die met de Verenigde Staten kan onderhandelen. Hun agenda verschilt van die van Trump’, legde onderzoeker Ali Alfoneh uit aan de krant uit Beiroet.
Volgens L’Orient-Le Jour effent de afwezigheid van Larijani ‘nu de weg voor verdere radicalisering van het regime’. Naarmate gerichte moorden toenemen, neemt de ruimte voor intern debat binnen het Iraanse systeem af, waardoor de besluitvorming verder geconcentreerd raakt in de handen van rigide en op veiligheid gerichte actoren en de vooruitzichten op een onderhandelde oplossing voor het conflict afnemen.
De beslissing zal vrijwel zeker worden aangevochten
Een rechter in Massachusetts blokkeerde maandag, in ieder geval tijdelijk, een aantal wijzigingen die minister van Volksgezondheid Robert Kennedy Jr. had aangebracht in de vaccinatieaanbevelingen en -schema’s. Hij oordeelde dat de Amerikaanse overheid de wetenschappelijk onderbouwde methoden die normaal gesproken worden gebruikt om dergelijke beslissingen te rechtvaardigen, had ‘genegeerd’.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Het Adviescomité voor Vaccinatiepraktijken (ACIP) was met name gestopt met het aanbevelen van het hepatitis B-vaccin voor alle pasgeborenen, tegen het advies van veel zorgprofessionals in. Dit is een ‘zware klap voor het gezondheidsbeleid van de regering-Trump’, aldus The New York Times.
‘De beslissing van rechter Murphy, die door de vorige Democratische president Joe Biden in het federale hof werd benoemd, zal vrijwel zeker in hoger beroep worden aangevochten’, voegt de krant eraan toe.
Voorzitter Powell zou de rente onvoldoende hebben verlaagd
Een federale rechter in Washington heeft vrijdag de rechtszaak van de regering-Trump tegen Jerome Powell, voorzitter van de bank Federal Reserve (Fed) en een doorn in het oog van de Amerikaanse president, afgewezen. Powell wordt ervan beschuldigd de rentetarieven niet voldoende te hebben verlaagd.
In het kader van een onderzoek dat zelfs binnen Republikeinse kringen werd bekritiseerd, eiste de openbare aanklager in Washington documenten van de Fed over renovaties aan het hoofdkantoor in Washington en een getuigenis van Powell voor het Congres over de kosten van deze renovaties, kennelijk op zoek naar gronden voor meineed.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens rechter James Boasberg, geciteerd door NBC News, wijst ‘een berg bewijsmateriaal’ erop dat de regering deze procedure is begonnen ‘om de voorzitter onder druk te zetten om voor een verlaging van de rentetarieven te stemmen of af te treden’.
Hij stelde dat ‘de regering vrijwel geen bewijs heeft geleverd dat voorzitter Powell een ander misdrijf heeft begaan dan het misnoegen van de president op te roepen’. De openbare aanklager in Washington heeft aangegeven in beroep te gaan tegen de uitspraak.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
