Onderwerpen: Boeken

  • Zadie Smiths zoektocht naar houvast

    Zadie Smiths zoektocht naar houvast

    In haar nieuwe essaybundel Dead and Alive probeert Zadie Smith grip te krijgen op de tijdgeest. Steeds keert dezelfde vraag terug: hoe behoud je empathie en aandacht in een tijd die wordt gedomineerd door snelheid, algoritmes en scherpe tegenstellingen?

    In Dead and Alive probeert Zadie Smith grip te krijgen op een wereld die steeds gefragmenteerder en onzekerder aanvoelt, schrijft NPR. De bundel brengt essays, lezingen en kritieken uit de afgelopen jaren samen, waarin Smith reflecteert op literatuur, rouw, politiek en de invloed van technologie op het dagelijks leven.

    De bundel bevat stukken over schrijvers als Philip Roth en Hilary Mantel, maar ook persoonlijke essays waarin Smith stilstaat bij verlies en ouder worden. Andere teksten gaan over de hedendaagse cultuur, bijvoorbeeld hoe sociale media het debat verharden en nuance verdringen.

    Steeds keert dezelfde vraag terug: hoe behoud je empathie en aandacht in een tijd die wordt gedomineerd door snelheid, algoritmes en scherpe tegenstellingen? Volgens NPR gebruikt Smith het essay niet om antwoorden te geven, maar als een vorm van denken op papier – een manier om tegenstrijdigheden naast elkaar te laten bestaan.

    Smith schakelt moeiteloos tussen grote maatschappelijke thema’s en persoonlijke observaties

    Ook The Guardian ziet die thematische breedte, maar wijst erop dat de bundel daardoor soms zoekend blijft. De essays, geschreven over een periode van bijna tien jaar, variëren sterk in toon en invalshoek: van literaire kritiek tot culturele analyse en persoonlijke reflectie. Dat maakt de bundel rijk, maar ook onsamenhangend.

    The Times prijst deze veelzijdigheid juist. Het Britse dagblad benadrukt dat Smith moeiteloos schakelt tussen grote maatschappelijke thema’s en persoonlijke observaties, en haar daarmee positioneert als een toonaangevende essayist.

    In een interview benadrukt Smith zelf dat haar essays bedoeld zijn om ruimte te laten voor twijfel en meerdere perspectieven, in plaats van eenduidige standpunten op te leggen, aldus Vogue. Ze ziet schrijven als een manier om complexiteit zichtbaar te maken in plaats van te versimpelen.

    Zoals Zadie Smith in het interview aangeeft, ontstaan haar essays vaak uit het gevoel dat het publieke debat wordt gedomineerd door ‘verward denken’, en haar behoefte daar ordening in aan te brengen.

  • Boek van Epstein-aanklager Virginia Giuffre al een miljoen keer verkocht

    Boek van Epstein-aanklager Virginia Giuffre al een miljoen keer verkocht

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » EC ziet af van plan om tegen 2035 volledig elektrische voertuigen te verplichten

    » Chili: verkozen president Kast steunt afzetting van Maduro in Venezuela

    Giuffre maakte in april een eind aan haar leven

    De postume memoires van Virginia Roberts Giuffre, een van Jeffrey Epsteins bekendste aanklagers, zijn in slechts twee maanden tijd wereldwijd al een miljoen keer verkocht, meldt The Guardian. Uitgeverij Alfred A. Knopf maakte dinsdag bekend dat meer dan de helft van de verkoop van Nobody’s Girl in Noord-Amerika plaatsvond; in de VS is het boek inmiddels aan de tiende druk toe, na een eerste oplage van 70.000 exemplaren. Giuffres boek, dat ze samen schreef met auteur en journalist Amy Wallace, werd begin oktober gepubliceerd.

    De memoires wakkerden de kritiek op Andrew Mountbatten-Windsor, voormalig prins Andrew, weer aan. Giuffre beweerde dat hij seks met haar had gehad toen ze zeventien jaar was. Ook waren ze voor het ministerie van Justitie aanleiding om nog luider de vrijgave van het Epstein-dossier te eisen. Epstein pleegde in 2019 zelfmoord in de gevangenis, in afwachting van zijn proces wegens mensenhandel. Giuffre overleed in april op 41-jarige leeftijd door zelfmoord.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    ‘Dit is een bitterzoet moment voor ons’, aldus de familie van Giuffre in een verklaring. ‘We zijn enorm trots op onze zus en de impact die ze nog steeds op de wereld heeft. We zijn ook diep bedroefd dat ze er niet meer bij kon zijn om de impact van haar woorden te zien. In haar afwezigheid blijft onze familie zich inzetten om ervoor te zorgen dat haar stem voortleeft.’

    Enkele weken na de publicatie van Giuffres boek ontnam koning Charles III zijn broer Andrew zijn resterende titels en zette hem uit zijn koninklijke residentie.

  • De treurige reden achter het dalende leesplezier van kinderen

    De treurige reden achter het dalende leesplezier van kinderen

    Als mensen onder financiële druk staan en kinderarmoede hoog is, is het moeilijk voor een gezin om lezen prioriteit te geven. Om kinderen aan het lezen te krijgen, zijn structurele veranderingen nodig in ons economische systeem, betoogt The Guardian-columnist Rhiannon Lucy Cosslett.

    Op de plank in de slaapkamer van mijn zoon staat een rij prentenboeken die ooit van mij waren. Soms kijk ik ernaar en word ik meteen teruggevoerd naar mijn eigen kindertijd. Zoals door The Three Wonderful Beggars van Sally Scott, een hervertelling van het Servische sprookje, en The Whales’ Song van Dyan Sheldon en Gary Blythe, over een klein meisje dat ’s nachts naar buiten sluipt in de hoop de zeewezens met elkaar te horen communiceren.

    Deze boeken riepen levendige werelden bij me op, en het is fantastisch dat dat na al die jaren nog steeds in één keer gebeurt. Deze week las ik een interessant rapport over de zogenoemde crisis in de leesvaardigheid van kinderen. Hoewel zorgwekkend, wordt deze crisis enigszins overdreven. Het echte probleem lijkt niet zozeer te liggen bij de testresultaten die de leesvaardigheid meten, maar bij het sterk dalende aantal kinderen dat leest voor hun plezier. In 2020 las slechts 17 procent van de Amerikaanse dertienjarigen dagelijks voor hun plezier, vergeleken met 27 procent in 2012. De cijfers in het Verenigd Koninkrijk liggen hoger, maar vertonen ook een dalende lijn. De National Literacy Trust ontdekte dat in 2024 slechts 35 procent van de kinderen tussen acht en achttien aangaf regelmatig voor plezier te lezen – het laagste percentage sinds dit twee decennia geleden voor het eerst werd gemeten.

    Voorgelezen worden, en vervolgens zelf lezer worden, heeft mijn wereldbeeld zo diepgaand gevormd dat ik niet weet wie ik zou zijn zonder deze ervaring. Niet dat deze altijd vreugdevol hoefde te zijn: ik ontdekte de waarheid over de kerstman toen ik zes was, omdat hij niet opdook in Little Women. Het lezen over de vloek van Toetanchamon bezorgde me nachtmerries, en ik was tot tranen geroerd aan het einde van The Amber Spyglass van Philip Pullman. Toch hebben deze boeken me gemaakt tot wie ik ben.

    Flinke opgave

    Het is geen toeval dat de daling in lezen voor plezier bij kinderen samenvalt met de opkomst van de smartphone. Al is deze natuurlijk niet de enige reden. De gedwongen sluiting van veel bibliotheken speelt ook een rol – een feit dat hartverscheurend is voor degenen onder ons die ermee zijn opgegroeid (ik zal nooit mijn enthousiasme vergeten toen ik maar liefst acht boeken mocht meenemen!). Voor degenen die tot de microgeneratie behoren die volwassen werd zonder veel blootstelling aan sociale media, en vervolgens de enorme overgang van een wereld van gedrukte woorden naar een digitaal tijdperk meemaakte blijft deze overgang soms moeilijk te bevatten.

    Natuurlijk zijn er veel ouders die hun kinderen elke dag voorlezen. Boeken delen met mijn zoontje – hem de plaatjes zien kussen van zijn favoriete personages en horen lachen van plezier om een verhaal – is een van de grote genoegens van mijn ouderschap. Maar dat is niet voor iedereen weggelegd. Ik had het voorrecht om op te groeien in een gezin waar boeken als waardevol en belangrijk werden gezien, en mijn ouders besteedden tijd en geld om ze aan te schaffen. Ik heb het geluk boeken voor mijn zoontje te kunnen kopen. En ik heb voldoende tijd en energie om hem voor te lezen.

    Niet alle gezinnen hebben dat geluk. In een tijd waarin mensen enorme financiële druk ervaren en kinderarmoede recordhoogtes bereikt, belandt lezen al snel lager op de prioriteitenlijst. Boeken kunnen duur zijn, zelfs sommige kringloopwinkels vragen prijzen die buitensporig aandoen. Een bezoek aan de bibliotheek vereist tijd en vervoer. Mensen werken lange dagen en hebben vaak nauwelijks ruimte tussen thuiskomen, koken en bedtijd. Vooral als je meer kinderen hebt, kan voorlezen een flinke opgave zijn.

    Als we willen dat ouders hun kinderen voorlezen, zijn empathie en ondersteuning vereist

    Ouders krijgen veel kritiek, vooral van ouderen, op de manier waarop ze met schermtijd omgaan. De neiging om een apparaat op te pakken is zorgwekkend onbewust geworden. Zelfs bij iemand die veel leest, zoals ik, is de impact op mijn aandachtsspanne enorm – wat voor hoop is er dan voor onze kleintjes? Er is veel bezorgdheid over hoe programma’s zoals Cocomelon hun hersenen beïnvloeden, en het is geen verrassing dat steeds meer ouders pleiten voor een smartphonevrije kindertijd.

    Scholen, kinderdagverblijven en Dolly Parton dragen allemaal hun steentje bij om lezen voor plezier te bevorderen. Goede doelen doen geweldig werk: mijn zoon kreeg laatst twee gratis boeken mee naar huis, mogelijk gemaakt door BookTrust. Je kunt aan deze organisatie doneren zodat met Kerst de gezinnen die daar de middelen niet toe hebben hun kinderen boeken kado kunnen doen. Als we willen dat ouders hun kinderen voorlezen, zijn empathie en ondersteuning vereist. Maar vooral denk ik dat het een dieper begrip vraagt van hoe ons economisch systeem veel gezinnen met jonge kinderen in de steek laat. Alleen structurele veranderingen zullen zorgen voor ruimte in ons leven – en in onze geest – om echt te kunnen genieten van het lezen.

    Wat wel en niet werkt

    We hadden het geluk om afgelopen weekend een voorstelling van The Snowman in het Peacock-theater te kunnen zien. Ik dacht dat het al mooi meegenomen was als mijn peuter het een half uur van de 1 uur en 50 minuten durende show (inclusief pauze) zou volhouden. Maar kinderen kunnen je verrassen: hij vond het zo geweldig dat hij de hele show uitzat, en toen de jongen en de Sneeuwman in de besneeuwde lucht opstegen, was de blik in zijn ogen onvergetelijk.

    In de veronderstelling dat knutselen een goede alternatieve manier zou zijn voor een glas wijn om stress te verlichten, besloot ik een miniatuur kerstmuizenhuis voor mijn zoon te maken. De chique Scandinavische winkel Søstrene Grene heeft een hele reeks mooie meubeltjes en knutselmaterialen, maar blijkt al sinds oktober helemaal door de kleine houten huisjes heen te zijn en krijgt bovendien geen nieuwe binnen. Ik zal zeker niet de enige zijn die hierdoor gefrustreerd is. Nu doet mijn lieve moeder haar best om zelf iets in elkaar te zetten.

  • Brazilië: gevangenen krijgen vier dagen strafvermindering per boek dat ze lezen

    Brazilië: gevangenen krijgen vier dagen strafvermindering per boek dat ze lezen

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Venezuela: pro-Maduro partijen claimen overwinning na twijfelachtige verkiezingen

    » Afghanistan: taliban voeren een voorlopig schaakverbod in

    President Lula wil het analfabetisme terugdringen

    De vrouwengevangenis Talavera Bruce in Rio de Janeiro bevat een leeszaal waar gevangenen boeken kunnen lenen om te lezen in hun cel. De collectie van 600 boeken – bijna allemaal gedoneerd – omvat Braziliaanse en buitenlandse literatuur, poëzie, stripverhalen en kinderboeken. Sinds 2012 kunnen gevangenen met elk boek dat ze lezen en waarover ze een opstel schrijven, hun straf met vier dagen verminderen. Dat schrijft Courrier International.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Er is echter een probleem: 30,4 procent van alle gevangenissen in Brazilië heeft geen bibliotheek. Bovendien is 53 procent van de Braziliaanse gevangenen analfabeet of heeft de middelbare school niet afgemaakt. Met zijn ‘plan voor een eerlijke straf’ wil president Lula alle gevangenissen uitrusten met scholen en ervoor zorgen dat 60 procent van alle gevangenen tegen 2027 toegang heeft tot het systeem ‘Lezen voor strafvermindering’.

  • Afrikaanse literatuur wordt over de hele wereld gelezen, behalve in Afrika

    Afrikaanse literatuur wordt over de hele wereld gelezen, behalve in Afrika

    Op het Afrikaanse continent zijn boeken duur en bibliotheken schaars, maar een groeiend aantal technische vernieuwers en onafhankelijke uitgeverijen werkt eraan om Afrikaanse literatuur beschikbaar en betaalbaar te maken.

    Nervous Conditions van Tsitsi Dangarembga, een roman over opgroeien in koloniaal Zimbabwe, is een van de belangrijkste werken uit de Afrikaanse literatuur van de twintigste eeuw en is opgenomen in de onderwijsprogramma’s van universiteiten in het Verenigd Koninkrijk. Britse studenten kunnen een tweedehandsexemplaar bestellen voor minder dan 3 pond.

    Er is echter één plek waar lezers het boek moeilijk kunnen vinden: Harare, de hoofdstad van Zimbabwe en de woonplaats van Dangarembga, ook al wordt het boek in paperback uitgegeven in buurland Zuid-Afrika. ‘Het is ontzettend moeilijk om mijn boeken ergens in Zimbabwe te vinden,’ bevestigt Dangarembga.

    Afrikaanse literatuur bloeit

    Afrikaanse literatuur bloeit en de invloed ervan op de wereldliteratuur blijft toenemen. In 2021 wonnen Afrikaanse auteurs de Nobelprijs voor de Literatuur, de Booker Prize en de Prémio Camões, de hoogste literaire onderscheiding voor werk in het Portugees. The New York Times noemde 2021 ‘het jaar van de Afrikaanse literatuur’.

    Dit jaar wordt er met spanning uitgekeken naar de publicatie van de eerste roman van Chimamanda Ngozie Adichie in tien jaar. Er zijn nog veel meer Afrikaanse auteurs die steeds meer erkenning krijgen in Europa en Amerika, van de Zambiaanse Mubanga Kalimamukwento tot de Nigeriaanse Damilare Kuku.

    Toch hebben de meeste Afrikanen moeite om nieuw werk of klassiekers van auteurs als Dangarembga te bemachtigen. Weinig landen hebben een uitgeverij die lokaal boeken uitgeeft. Lang niet alle landen hebben openbare bibliotheken die niet enkel boeken uitlenen, maar ook de groei van onafhankelijke uitgevers stimuleren door exemplaren van hun nieuwe werken op te kopen, zegt Ainehi Edoro, oprichter van Brittle Paper, een onlineplatform over Afrikaanse literatuur.

    Een tekort aan middelen

    In Zuid-Afrika heeft 43 procent van de huishoudens geen boeken en slechts 16 procent heeft er meer dan vijf. In Kameroen wordt een schoolboek door wel twaalf leerlingen gedeeld. In Ethiopië is het voor Dawit Berhanu, die een online boekenclub runt genaamd Ethiopia Book Forum, een constante strijd om goed leesvoer te vinden. Elke week weer slagen de meeste van de zestig leden van de club er niet in om een exemplaar van het besproken boek te bemachtigen, maar toch nemen ze deel aan de lezingen om van de discussies te genieten.

    ‘Er is geen tekort aan literair talent op het Afrikaanse continent, het wemelt er van de schrijvers en mensen die verhalen willen vertellen,’ zegt Edoro. ‘Maar de rest van de literaire markt moet nog ontwikkeld worden. Ze hebben geen toegang tot redacteuren, agenten en publicisten; er is geen lokale infrastructuur.’

    In de meeste Afrikaanse landen importeren boekverkopers voorraden. Zwakke valuta’s maken dit proces duur. Sommige landen, zoals Kenia, heffen belasting op boeken, waardoor de prijzen nog verder stijgen.

    ‘Mensen kopen liever brood dan boeken, dat is de realiteit’

    The Shadow King van Maaza Mengiste, een boek over de vrouwen die zich verzetten tegen de bezetting van Ethiopië door fascistisch Italië in de jaren dertig van de twintigste eeuw, stond op de shortlist voor de Booker Prize in 2020. De roman kost 9 pond in het Verenigd Koninkrijk. In een van de weinige boekwinkels van Addis Abeba kost dezelfde roman 3000 Ethiopische birr (ongeveer 19 pond). Ter vergelijking: een universitair docent verdient 11.500 birr (72 pond) per maand.

    ‘De kosten zijn de belangrijkste barrière,’ zegt Tinashe Mushakavanhu, een Zimbabwaanse academicus aan de Universiteit van Oxford. ‘Mensen kopen liever brood dan boeken, dat is de realiteit.’

    Publicaties van eigen bodem

    De oplossing is volgens Edoro het ontwikkelen van ‘een uitgeversmarkt van eigen bodem. Als je die eenmaal hebt, kun je op betaalbare wijze boeken aan de man brengen,’ zegt ze. Edoro noemt haar thuisland Nigeria als voorbeeld. In de afgelopen twintig jaar zijn er verschillende nieuwe uitgeverijen ontstaan. Deze uitgeverijen werken niet alleen met opkomende Nigeriaanse schrijvers, ze kopen ook de rechten van internationale bestsellers en drukken Nigeriaanse edities, zodat ze beschikbaar en betaalbaar blijven.

    ‘Lange tijd kregen Nigerianen niet de boeken die ze wilden lezen. Nu hebben mensen toegang tot de meeste Afrikaanse titels,’ zegt Othuke Ominiabohs, oprichter van Masobe Books, een onafhankelijke Nigeriaanse uitgeverij.

    Sinds de oprichting in 2020 heeft Masobe Books meer dan honderd auteurs gecontracteerd en meer dan honderdduizend boeken verkocht. Het succes ligt in het aangaan van relaties met fysieke winkels, het creëren van een hype rond boeken op sociale media, frisse omslagontwerpen en geweldige werken voor realistische prijzen. 

    ‘Toen we begonnen, was iedereen enthousiast over de covers,’ zegt Ominiabohs. ‘Ze waren nieuw, verfrissend, gedurfd. En de verhalen op die omslagen waren heel enerverend, heel Nigeriaans. Ze gingen niet over mensen in de VS of Groot-Brittannië. Het waren verhalen over mensen die in Nigeria woonden, die in Nigeria werkten, die Nigeriaans aten. Ze waren herkenbaar.’

    Originele oplossingen

    Elders vinden schrijvers hun eigen manieren om te innoveren. Crowdfunding is een handig middel voor eigen publicaties. In Zimbabwe gebruiken verschillende auteurs WhatsApp-groepen om hun boeken te schrijven en te verspreiden, waarbij ze hoofdstukken gratis uitgeven en een kleine vergoeding vragen voor de mogelijkheid om verder te lezen. In Ethiopië hebben twee programmeurs het e-book- en luisterboekplatform Tuba gelanceerd, waar boeken kunnen worden gedownload naar een app, voor een fractie van de kosten van een fysiek exemplaar.

    ‘We worden steeds groter,’ zegt Dagnachew Tesfaye, een van de oprichters van Tuba. ‘Het is nog vroeg, maar we hopen honderdduizenden boeken te gaan verkopen.’

    Een Keniaans digitaal onderwijsplatform, eKitabu, lanceerde in 2024 een uitgeverij, Mvua Press. Tot nu toe heeft die tien boeken gepubliceerd. Het bedrijf heeft ook een schrijverscafé in Nairobi om nieuwe auteurs te helpen hun prille ideeën om te zetten in manuscripten die kunnen worden ingediend.

    ‘Wij geloven dat er een markt is voor boeken in Afrika als ze toegankelijker en goedkoper worden voor lezers,’ zegt Mercy Kirui, de uitgeefmanager van Mvua Press. ‘We willen dat een boek van een Afrikaanse auteur een hit wordt in Afrika vóórdat het een wereldwijde bestseller wordt.’

  • Een sprankelende aanval op wetenschappelijk seksisme

    Een sprankelende aanval op wetenschappelijk seksisme

    In Bitch rekent zoöloog Lucy Cooke af met alle ‘victoriaanse’ mythes over gender en seksualiteit. ‘Humoristisch, boeiend, soms schokkend (…) en stof voor vele gesprekken’. 

    ‘Cooke biedt een schat aan voorbeelden uit het dierenrijk, van kannibalistische spinnen tot van geslacht veranderende vissen, en ontmantelt vele misvattingen over binaire geslachtsrollen, waarvan vele terug te voeren zijn op dat geliefde bebaarde icoon, Charles Darwin. Volgens het darwiniaanse dogma vechten mannelijke dieren met elkaar om het bezit van vrouwtjes, voeren ze “vreemde tactieken uit” en paren ze promiscue, voortgestuwd door een biologische noodzaak om hun overvloedige zaad te verspreiden. Vrouwtjes zijn monogaam en passief; ze wachten geduldig tot hun grote, energierijke eieren worden bevrucht door een goedkope, kleine zaadcel, om vervolgens hun nakomelingen onbaatzuchtig alles te geven’, aldus The Guardian.

    ‘Vol prachtige verrassingen’

    Kan Darwin nog worden gezien als product van zijn tijd, in de pogingen van vooral vrouwen om andere zienswijzen te belichten waren er, zo schrijft The Wire Science, duidelijke barrières. ‘Toen Bridget Stutchbury van de ­Universiteit van York ontdekte dat de vrouwelijke monnikszanger [een vogelsoort] seks zoekt met mannetjes die niet hun partner zijn, zei de een na de ander dat haar resultaten waarschijnlijk niet klopten. Toen Patricia Gowaty (…) haar bevindingen presenteerde dat de vrouwelijke roodkeelsialia geen trouwe partner was, vertelde een bekende mannelijke etholoog haar dat haar proefpersonen “verkracht” moesten zijn. En (…) toen Sarah Blaffer Hrdy haar ideeën over vrouwelijke promiscuïteit besprak, antwoordde een mannelijke collega: “Zeg je nu met andere woorden dat je geil bent?”’

    Inmiddels lijkt het publiek klaar voor Cookes bevindingen – en dat geldt gelukkig niet alleen voor de vrouwelijke lezer, zoals de auteur ook benadrukt in haar boek. ‘Een opzienbarende, grappige en op elegante wijze woeste omverwalsing van onze vooroordelen over vrouwelijk gedrag en seks in het dierenrijk’, aldus The Observer. ‘Vol prachtige verrassingen’, concludeert The Guardian. ‘Kleurrijk, betrokken en diep geïnformeerd’, meent Sunday Times, ‘Geweldig origineel’, aldus Daily Mirror. Nature heeft het over een ‘sprankelende aanval op wetenschappelijk seksisme’, en BBC Wildlife typeert Bitch als ‘humoristisch, boeiend, soms schokkend (…) en stof voor vele gesprekken’. 

    Bitch verscheen bij De Geus in een vertaling van Inge Pieters.

    Laura Weeda interviewde Lucy Cooke over haar nieuwe boek.

    Lees ook:

  • De beste non-fictie van april

    De beste non-fictie van april

    Natuurmysteries ontrafeld beschrijft 150 bijzondere natuurfenomenen uit de planten- en dierenwereld & meer boekentips in deze top 5 non-fictie, aangeraden door 360 en Athenaeum Boekhandel.

    Tragedies – Aischylos

    Van de ongeveer negentig stukken van Aischylos zijn zeven tragedies compleet overgeleverd. Perzen bekijkt de overwinning van de Grieken bij Salamis door de ogen van de verliezers. Hoogtepunt in Aischylos’ oeuvre is de Oresteia, een trilogie vol moord en geweld binnen één familie.


    Natuurmysteries ontrafeld – Vincent Albouy

    Hoe wordt een vlinder geboren? Waarom heeft een hommel zo veel stuifmeel op zijn vacht? En wat is het mysterie achter de herrezen slang? In de natuur kom je soms gekke dingen tegen. Natuurmysteries ontrafeld beschrijft 150 bijzondere natuurfenomenen uit de planten- en dierenwereld.


    Cryptomanie – Zeke Faux

    Onderzoeksjournalist Zeke Faux brengt de cryptohype, sinds 2021, levendig in beeld: van de overmoedige beloftes over de rol die crypto ‘binnenkort’ in de financiële wereld zou spelen, tot mensen die in die droom geloofden en oplichters die misbruik maakten van die goedgelovigheid.


    Splinters – Leslie Jamison

    Kort nadat Leslie Jamison moeder is geworden van een dochter, komt er abrupt een einde aan haar huwelijk. Even scherp als onverschrokken legt ze haar eigen gevoelens, twijfels en angsten bloot en zoekt ze naar antwoorden op enkele van de kwellendste levensvragen: hoe gaan we om met verlies?


    Het koude crematorium – József Debreczeni

    Het koude crematorium was in 1950 het eerste boek in communistisch Oost-Europa dat het ware gezicht van de Holocaust liet zien. Met nietsontziende precisie beschrijft Debreczeni de mechanismen van ontmenselijking in de kampen. Ruim zeventig jaar later is dit meesterwerk wereldwijd vertaald.

  • De beste non-fictie van maart

    De beste non-fictie van maart

    Het ware verhaal van hoe Elon Musk Twitter veranderde in zijn persoonlijke megafoon X & meer boekentips in deze top 5 non-fictie, aangeraden door 360 en Athenaeum Boekhandel.

    Extreem intens – Zoë Schiffer

    Het ware verhaal van hoe Elon Musk Twitter veranderde in zijn persoonlijke megafoon X. Een reconstructie op basis van honderden uren interviews met meer dan zestig werknemers, duizenden pagina’s interne documenten, Slack-berichten en documenten uit vele rechtszaken van de afgelopen periode.


    Heksenjacht – Dick Harrison

    In Heksenjacht beschrijft de Zweedse historicus Dick Harrison de grote heksenprocessen en hekserijvervolgingen in Europa sinds de oudheid. Daarbij heeft hij extra aandacht voor de vervolgingen in West-Europa in de zestiende en zeventiende eeuw.


    Feminisme is voor iedereen – bell hooks

    In dit beknopte, toegankelijke boek verkent hooks het feminisme en de belofte om een einde te maken aan seksisme, seksistische uitbuiting en onderdrukking. Met haar karakteristieke helderheid en directheid laat hooks zien hoe feminisme ieders leven kan veranderen: feminisme is voor iedereen.


    De moeder van de vooruitgang – Katrine Kielos-Marçal

    De achterstelling van vrouwen benadeelt niet alleen henzelf, maar iedereen, aldus de auteur. Ze laat zien hoe technologische innovaties als de elektrische auto en de rolkoffer decennialang niet verder zijn ontwikkeld omdat ze als te vrouwelijk werden beschouwd.


    De kunst van mensen kennen – David Brooks

    In De kunst van mensen kennen vertelt Brooks hoe we het vermogen om anderen echt te zien kunnen verbeteren. Hoe communiceer je met de mensen om je heen? Welke vragen stel je en hoe luister je? Hoe voorkom je dat je iemand meteen in een hokje plaatst en hoe leer je door andermans ogen te kijken?

  • De beste non-fictie van februari

    De beste non-fictie van februari

    Atlas van de homo sapiens brengt kennis uit de archeologie, paleontologie, genetica, geografie, geschiedenis, etnologie en natuurwetenschappen samen & meer boekentips in deze top 5 non-fictie, aangeraden door 360 en Athenaeum Boekhandel.

    Het weefgetouw van de tijd – Robert Kaplan

    Terwijl westerse leiders tevergeefs hebben geprobeerd de democratie te promoten in het Grotere Midden-Oosten, is er nu een nieuwe vorm van economisch imperialisme op komst als gevolg van de inmenging van China. Ondertussen voerden machtsvacuüms en grensconflicten de boventoon.


    De mythe van het moederschap – Elisabeth Badinter

    Is moederliefde een instinct dat voortkomt uit een ‘vrouwelijke natuur’, of is het grotendeels een kwestie van sociaal gedrag dat varieert al naargelang het individu, de tijd en de gebruiken? Dat is de inzet van dit historische onderzoek van Elisabeth Badinter.


    Voorbij goed en kwaad – Friedrich Nietzsche

    Friedrich Nietzsche navigeert speels en onnavolgbaar van het ene adembenedenmende panorama naar het andere: perspectivisme, herwaardering van alle waarden, Dionysus versus Apollo, übermensch, decadentie, nihilisme. Geleidelijk aan groeperen deze vergezichten naar een filosofie van de toekomst.


    De laatste dagen van Roger Federer – Geoff Dyer

    Wat gebeurt er als artiesten ouder worden? Wordt hun werk rijper, of verschrompelt het? In deze betoverende meditatie zet Geoff Dyer zijn eigen kennismaking met de late middelbare leeftijd af tegen het laatste werk van schrijvers, schilders en voetballers.


    Atlas van de homo sapiens – Telmo Pievani

    Deze atlas brengt kennis uit de archeologie, paleontologie, genetica, geografie, geschiedenis, etnologie en natuurwetenschappen samen. Het resultaat is een schitterend boek vol intrigerende kaarten, schema’s, foto’s, chronologische tabellen en reconstructies van vroege menssoorten.

  • De beste non-fictie van december

    De beste non-fictie van december

    In Wat vrouwen willen laat psychotherapeut Maxine Mei-Fung Chung zien dat dit voor vrouwen zelf vaak een mysterie is & meer boekentips in deze top 5 non-fictie, aangeraden door 360 en Athenaeum Boekhandel.

    Je gezicht is nu van ons – Kashmir Hill 

    De techverslaggever van The New York Times beschrijft een dystopische samenleving waarin één start-up de drijvende kracht is achter een database met miljarden foto’s (ja, ook van jou), die met grote nauwkeurigheid iedereen kan identificeren op basis van één momentopname van een gezicht.


    Op reis in de Middeleeuwen – Anthony Bale

    Op basis van nooit eerder vertaalde middeleeuwse teksten uit West-Europa, maar ook uit Turkije, IJsland, Armenië, Noord-Afrika en Rusland, schreef Anthony Bale een levende atlas van de Middeleeuwen, waarin het onderscheid tussen echte en ingebeelde plaatsen vervaagt.


    Conflict – Andrew Roberts 

    Een onderzoek naar zeventig jaar conflicten en oorlogen, waaronder de Golfoorlog, de Joegoslavische oorlogen en de oorlogen in Afghanistan. In een steeds gevaarlijkere en complexere wereld worden generaals en politici gedwongen zich aan te passen aan nieuwe wapensystemen en strategieën.


    De parasiet – Michel Serres

    Leven betekent dat je neemt en er weinig voor teruggeeft. Dat geldt voor kleine microscopische wezens, maar ook voor  dieren, kinderen, belastingadviseurs, landbouwers, filosofen, politici en managers. Zonder parasieten zouden we in een vermoeiend paradijs leven waar nooit iets gebeurt.


    Wat vrouwen willen – Maxine Mei-Fung Chung

    Psychotherapeut Maxine Mei-Fung Chung laat zien dat de vraag ‘wat wil een vrouw?’ vooral voor vrouwen zelf vaak een mysterie is, omdat ze hebben geleerd hun eigen verlangens te negeren of onder­geschikt te maken. In Wat vrouwen willen leren we zeven vrouwen in heel verschillende levensfases kennen.

  • Bernie Sanders’ manifest tegen het kapitalisme

    Bernie Sanders’ manifest tegen het kapitalisme

    Bernie Sanders’ boek It’s Ok To Be Angry About Capitalism is volgens The Sydney Morning Herald een ‘vernietigende aanklacht tegen het überkapitalisme’. De Nederlandse vertaling ligt nu in de winkel.

    Voor wie zijn campagnes als Amerikaanse presidentskandidaat heeft gevolgd, bevat Bernie Sanders’ boek It’s OK to Be Angry About Capitalism geen nieuws, meldt Rolling Stone. Volgens het magazine pleit Sanders voor een ‘politieke revolutie om de destructieve aard van het kapitalisme aan te pakken.’ Wel nieuw zijn ‘de uitgewerkte diagnoses van de centrale dilemma’s in de VS’ en persoonlijke verhalen, bijvoorbeeld over hoe zijn oudere broer hem liet ‘kennismaken met het werk van Sigmund Freud en Karl Marx’.

    The Sydney Morning Herald spreekt van een ‘vernietigende aanklacht tegen het überkapitalisme’, waarbij Sanders ‘leefbare lonen, met publiek geld gefinancierde gezondheidszorg, gratis openbaar onderwijs en een progressief belastingstelsel’ als oplossingen aandraagt. De recensent plaatst hem in de traditie van Franklin Roosevelt ‘die mensenrechten zonder economische rechten min of meer zinloos vond’.

    Het is een ‘perfide idee om te geloven dat het kapitalisme over een zelfregulerend mechanisme beschikt’

    The Canberra Times beschouwt Sanders’ boek als een serieuze oproep: ‘Het gaat niet om een raaskallende socialist wiens ideeën evenveel waard zijn als een paar zelfgebreide wollen wanten.’ Volgens de krant is het een ‘perfide idee om te geloven dat het kapitalisme over een zelfregulerend mechanisme beschikt’. De beste oplossing was om ‘twintig jaar geleden de problemen met het kapitalisme te benoemen. De op een na beste is om dat nu te doen.’ 

    Bernie Sanders: Het is oké om kwaad te zijn op het kapitalisme, vertaald door Nicole Seegers, uitgeverij Balans.

  • Naomi Klein gaat haar dubbelganger achterna

    Naomi Klein gaat haar dubbelganger achterna

    Onlangs verscheen Dubbelganger: een reis naar de spiegelwereld van de Canadese journalist Naomi Klein. Daarin schetst Klein de vreemde tijden waarin wij leven aan de hand van het levensverhaal van auteur en complotdenker Naomi Wolf, voor wie ze vaak aangezien wordt.

    In eerste instantie vond de Canadese journalist Naomi Klein (bekend van onder meer No Logo) het vooral grappig dat steeds meer mensen haar verwarden met Naomi Wolf, de Amerikaanse feministische auteur van de essaybundel When Beauty Hurts, die zich inmiddels heeft bekeerd tot de wildste complottheorieën, van het ebolavirus tot covid-19, schrijft The Los Angeles Times. De twee vrouwen zijn ongeveer even oud, lijken een beetje op elkaar en zijn beiden joods. Toen tijdens de pandemie dit misverstand steeds vaker opspeelde, besloot Klein erover te schrijven.

    In haar aanpak volgt ze ‘het witte konijn uit Alice in Wonderland in zijn hol (…). Het boek gaat over een “eindeloze val” in de diepten van de tijd en het internet.’ Katie Roiphe noemt deze verkenning in The New York Times even verhelderend als erudiet. Door zich te concentreren op de ontwikkeling van haar dubbelganger, die in 2021 zelfs werd verbannen van Twitter, slaagt Klein er volgens Roiphe in te traceren hoe ‘de voorstanders van goedbedoelend links uiteindelijk gaan lijken op de antivaxers’. Onderdeel van die overeenkomst, onderstreept Klein zelf, is dat we anderen uiteindelijk steeds meer als ‘niet-wezens’ gaan beschouwen.

    ‘Geen enkele andere tekst geeft zo goed de geest weer van de vreemde tijden waarin we leven’

    ‘Geen enkele andere tekst geeft zo goed de geest weer van de vreemde tijden waarin we leven’, meent columnist Michelle Goldberg in dezelfde krant. Via haar dubbelganger belandt Klein bij ‘de instabiliteit van onze identiteit in de virtuele wereld, en de krachten die mensen ertoe aanzetten de oevers van het progressieve te verlaten en zich te wagen in een koninkrijk der schaduwen’.

    The Washington Post vindt het meest prijzenswaardig aan het boek nog Kleins vermogen om zichzelf in twijfel te trekken. ‘Net als velen ter linkerzijde (…) bevindt Naomi Klein zich in een periode van zelfbevraging’, aldus de krant. ‘Ze wil progressieven ertoe aanzetten hun houding te herzien tegenover conflicten (hun obsessie met verschillen gaat ten koste van gemeenschappelijke doelstellingen), tegenover taal (te complex en te veel jargon) en tegenover de identiteitskwestie (onderworpen aan een “onstrategische” focus waardoor solidariteit met andere klassen wordt verhinderd)’, onderstreept het dagblad. Als links stopt met debatteren, wint rechts terrein. Ook al omdat het gevoel dat het systeem is opgetuigd en dat wij er de prooi van zijn, volgens Klein geheel terecht is: ‘Complotdenkers hebben ongelijk over de feiten, maar niet over hun vermoedens.’  

    Dubbelganger: een reis naar de spiegelwereld van Naomi Klein verscheen in september bij Uitgeverij De Geus

    Door Laura Weeda

  • Biografie Martin Luther King leest als een thriller

    Biografie Martin Luther King leest als een thriller

    De Amerikaanse journalist Jonathan Eig heeft met zijn recent verschenen biografie van Martin Luther King uitstekend en evenwichtig werk geleverd, aldus internationale recensenten. Het boek King, A Life brengt de in 1968 vermoorde dominee weer tot leven.

    King, A Life over Martin Luther King van Jonathan Eig voegt genoeg toe aan het beeld van de in 1968 vermoorde dominee, concluderen internationale recensenten. Vooral omdat de biograaf gebruik heeft gemaakt van niet eerder vrijgegeven dossiers van de FBI. Zo heeft Neil Steinberg het in Chicago Sun-Times over ‘zo’n genuanceerde en gedetailleerde biografie dat hij het gevoel kreeg dat King met de ochtendkrant bij hem in de huiskamer zat’.

    Kelefa Sanneh van The New Yorker noemt het een ‘sober en intiem portret van King waarin Eig duidelijk maakt hoe dicht de FBI hem op de hielen zat. Klaarblijkelijk in de hoop hem met belastende informatie over communistische ideeën of buitenechtelijke affaires te kunnen vervolgen, intimideren of tot zelfmoord aan te zetten.’ Volgens Kenneth Mack van The Guardian heeft Eig ‘uitstekend werk geleverd, onder meer door Kings affaires grondig te documenteren’. Maar ook door hem te presenteren als ‘een onvolmaakte, opgejaagde figuur die vaak aan zichzelf twijfelde’. In The Washington Post schrijft Mark Whitaker over een ‘psychobiografie met de verhalende kracht van een thriller’. Eigs toon is volgens hem ‘mild kritisch; zo wordt Kings wetenschappelijke plagiaat allerminst vergoelijkt’. 

    Door Diederik Samwel

  • De beste non-fictie van september

    De beste non-fictie van september

    Thomas Curran onderzoekt de negatieve effecten van perfectionisme op onze gezondheid en ons mentale welzijn & meer boekentips in deze top 5 non-fictie, aangeraden door 360 en Athenaeum Boekhandel.

    De perfectieparadox – Thomas Curran

    Thomas Curran onderzoekt de negatieve effecten van perfectionisme op onze gezondheid en ons mentale welzijn en toont aan hoe perfectionisme in alle facetten van ons leven opduikt, van onderwijs tot de arbeidsmarkt en van ouderschap tot sociale media.


    Huid – Sergio Del Molino

    Op basis van onze huid delen we elkaar in op kleur, leeftijd, sociale klasse, gezondheid en geschiktheid als bedpartner. Het is onze huid die ons met anderen verbindt, maar ons ook van anderen scheidt. En als onze huid ziek is, vormt hij een bron van schaamte en pijn.


    Alledaags Utopia – Kristen Ghodsee

    De zoektocht naar andere manieren om huishouden, opvoeding, relaties, familie, wonen en bezit te organiseren, zullen we buiten de lijntjes van het alledaagse moeten kleuren. De utopische feministische visies uit het verleden kunnen ons daarbij helpen en inspireren.


    Denken in systemen – Donella Meadows

    De problemen van onze tijd, zoals ziekte, oorlog, armoede en het klimaat, zijn in essentie systeemfouten. Ze kunnen niet opgelost worden door aan één geïsoleerd knopje te draaien, omdat de effecten op het geheel voor ons niet te overzien zijn. Denken vanuit het grotere systeem biedt een uitweg.


    De eenzaamheid van moed – Roberto Saviano

    In dit meeslepende boek reconstrueert Roberto Saviano op basis van een enorm aantal bronnen, procesverslagen en gesprekken met betrokkenen het historische proces tegen de maffia en de jarenlange strijd van onderzoeksrechter Falcone tegen Totò Riina en de Italiaanse onderwereld.

  • Komisch relaas van carrières in hun nadagen

    Komisch relaas van carrières in hun nadagen

    In zijn boek De laatste dagen van Roger Federer en andere eindes behandelt de Amerikaanse essayist Geoff Dyer een reeks verhalen over het einde van roemruchte carrières. De meningen van recensenten over zijn boek zijn verdeeld.

    Wie denkt met De laatste dagen van Roger Federer en andere eindes een enerverend sportboek open te slaan, komt bedrogen uit. In plaats daarvan heeft de Amerikaanse criticus, essayist en romancier Geoff Dyer een bloemlezing samengesteld over het einde van roemruchte carrières. Zo komen naast het, rond de boekpublicatie naderende afscheid van de Zwitserse tennislegende onder meer ook die van Jean Rhys, Bob Dylan en Richard Wagner voorbij. 

    Hannah Clarkson van Totally Dublin vindt dat het boek neerkomt op een ‘waslijst van eindes in het algemeen’. Het gaat in haar ogen net zo goed over ‘gesneefde ambities, niet-uitgelezen boeken of de gelofte om voor de rest van je leven uitsluitend hotelshampoo te gebruiken.’ Ze stelt dat Dyer ‘met komisch fatalisme’ zichzelf en ‘alles wat hij nog heeft af te ronden’ op de korrel neemt.

    ‘Met tennis heeft het weinig te maken’

    ‘Onder de talrijke thema’s die zijn aandacht genieten’ springt er eentje uit: Dyer zelf, zo constateert recensent Nicholas Wroe in The Guardian. ‘Bij een andere schrijver die zichzelf zo nadrukkelijk centraal stelt, was dat vermoeiend geworden’, maar Dyer zet ‘zijn handelsmerk van frisheid, speelsheid en humor’ ditmaal in om de vergankelijkheid te onderzoeken. ‘Terwijl zijn leeftijd vat op hem begint te krijgen, is zijn jeugdigheid allerminst verdwenen.’

    Simon Kuper stelt in Financial Times dat er een mooi boek valt te schrijven over ‘creatieve geesten in de nadagen van hun carrière’. Maar Dyer komt wat hem betreft niet verder dan een ‘allegaartje van loftuitingen op schilders, auteurs en atleten’ in combinatie met ‘eindeloze ontboezemingen waarbij je wenst dat zijn redacteur had ingegrepen. Zijn beste overdenkingen waren misschien iets geweest voor een kort essay. Hij had ze ook kunnen delen op zijn Facebook-pagina.’

    ‘Eigenlijk zijn het gecamoufleerde mémoires’, schrijft Charles Finch in Los Angeles Times : ‘Met tennis heeft het weinig te maken, maar, net als in zijn vorige publicaties, des te meer met Dyer zelf.’ Hij houdt het op ‘een hybride vorm van essay, kritiek en fictie’.

    De laatste dagen van Roger Federer en andere eindes van Geoff Dyer, uit het Engels vertaald door Ivo Verheyen, is half juli uitgebracht door uitgeverij Tzara.

    Door Diederik Samwel