Het heikelste agendapunt is de situatie in Libanon
Pakistaanse en Qatarese bemiddelaars meldden maandag dat er ‘bemoedigende stappen vooruit’ waren gezet tijdens de eerste onderhandelingsronde in Zwitserland tussen de VS en Iran, gericht op het tot stand brengen van duurzame vrede in het Midden-Oosten. De Iraanse zijde prees de ‘aanzienlijke’ vooruitgang in de Libanese kwestie.
De gesprekken, die plaatsvonden in Bürgenstock in de Zwitserse Alpen, begonnen zondag en duurden tot maandagavond, in het kader van het memorandum van overeenstemming dat donderdag tussen beide partijen werd ondertekend. De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, Abbas Araghchi, lid van de door Teheran gestuurde delegatie, meldde dat er ‘aanzienlijke vooruitgang’ was geboekt bij het oplossen van de ‘oorlog in Libanon’, aldus Al Jazeera.
‘Iraanse olie- en petrochemische exporten zijn vrijgesteld [van sancties], de blokkade is opgeheven, sommige bevroren tegoeden zijn vrijgegeven en er is een omvangrijk wederopbouw- en ontwikkelingsplan voor Iran van start gegaan’, schreef hij op X.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Hij benadrukte echter dat de eerste ‘echte test’ voor het succes van de onderhandelingen de ontwikkelingen in Libanon zouden zijn, waar Iran een definitief einde eist aan de vijandelijkheden tussen Israël en Hezbollah – een onderwerp dat uitgebreid aan bod kwam tijdens de gesprekken van zondag.
Over de Straat van Hormuz, die Iran naar eigen zeggen zaterdag opnieuw had afgesloten uit protest tegen de aanhoudende confrontaties in Libanon, kwamen de partijen overeen een ‘communicatielijn’ in te stellen om ‘incidenten en communicatieproblemen’ te voorkomen en ‘een veilige doorgang voor commerciële schepen die door de straat varen’ te garanderen, meldt de BBC.
De gesprekken verliepen echter niet zonder spanning en de discussie dreigde eerder op de dag bijna te ontsporen, aldus CNN. Iran verliet de onderhandelingen iets meer dan een uur na aanvang, ‘naar aanleiding van de dreigementen’ van Donald Trump, die Teheran als ‘beledigend’ beschouwde.
Republikeinen zijn niet allemaal blij met het akkoord
De Iraanse opperleider Mojtaba Khamenei legde donderdag in een schriftelijke verklaring uit dat hij het memorandum van overeenstemming aanvankelijk niet acceptabel vond. Ondanks zijn bedenkingen aanvaardde hij het ‘nadat hij de verzekering had gekregen van de Iraanse leiders dat de belangen van het land beschermd zouden worden’, meldt Al-Jazeera.
Het verkeer in de Straat van Hormuz wordt geleidelijk hervat, maar de voortzetting van de onderhandelingen, die vrijdag in Zwitserland zouden beginnen, is uitgesteld. JD Vance, de Amerikaanse vicepresident, heeft de Verenigde Staten nog niet verlaten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Beide kampen beschikken over een verlengbare periode van zestig dagen om alle details van een definitieve overeenkomst op te helderen, in de wetenschap dat de huidige voorwaarden van de overeenkomst met Teheran sommige Republikeinen niet lijken te bevallen. Senator Bill Cassidy uit Louisiana – die zich niet meer kandidaat zal stellen nadat hij zijn voorverkiezingen tegen een door Donald Trump gesteunde kandidaat heeft verloren – gelooft dat ‘Iran er sterker uitkomt en wij zwakker’, onderstreept CNN.
Israël lijkt ook niet erg ingenomen te zijn met de uitkomst van de onderhandelingen. Maar JD Vance adviseerde leden van de regering van Benjamin Netanyahu ten overstaan van de pers om ‘de enige machtige bondgenoot die hij in de hele wereld nog heeft, niet aan te vallen’.
‘De enige constante in de oorlog met Iran is dat Trump zegt dat het bijna voorbij is’, grapt Rolling Stone. Donderdagavond, na voor de derde dag op rij gedreigd te hebben Iran ‘zeer hard’ aan te vallen, maakte Donald Trump opnieuw een draai van 180 graden. Hij annuleerde abrupt de geplande aanvallen en kondigde aan dat een vredesakkoord met Teheran al dit weekend getekend zou kunnen worden.
‘We hebben zojuist een zeer goed akkoord bereikt om de oorlog met Iran te beëindigen en zodra de papieren rond zijn, wat de komende dagen zou moeten gebeuren, zullen we waarschijnlijk een ondertekening hebben, misschien in Europa’, verklaarde de Amerikaanse president vanuit het Witte Huis.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens Amerikaanse media omvat het akkoord een verlenging van het staakt-het-vuren, de heropening van de Straat van Hormuz en de start van zestig dagen onderhandelingen over het Iraanse nucleaire programma.
Maar opnieuw temperden de Iraanse autoriteiten Trumps triomfalisme door te verduidelijken dat ze nog niet hadden besloten of ze klaar waren om te tekenen. Ze vroegen zich af of de Amerikanen het deze keer ‘serieus’ meenden, of dat ze ‘plotseling van gedachten zouden veranderen’ en ‘een nieuwe koers zouden varen’, zoals ze ‘de afgelopen maanden al meerdere keren hadden gedaan’, aldus Al Jazeera.
Vladimir Poetin heeft vrijdag het voorstel van de Oekraïense president Volodymyr Zelensky voor een tête-à-tête-ontmoeting om de oorlog in Oekraïne te beëindigen, afgewezen. ‘Ik zie het nut van een ontmoeting niet in,’ zei de Russische president tijdens het Internationale Economische Forum in Sint-Petersburg.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Het is alleen in het belang van de Oekraïense kant om de opmars van onze strijdkrachten te stoppen,’ stelde hij, om toe te voegen dat ‘de vijandelijkheden zullen eindigen’ wanneer Rusland ‘zijn doelstellingen heeft bereikt’.
Zelensky had de ontmoeting voorgesteld in een zeldzame persoonlijke brief die hij donderdag naar zijn Russische ambtgenoot stuurde. ‘Helaas kiest Rusland opnieuw voor oorlog,’ antwoordde de Oekraïense president, aldus The Kyiv Post. Vladimir Poetin ‘wil de oorlog gewoon niet beëindigen,’ voegde hij eraan toe.
Het is de eerste directe brief van Zelensky aan Poetin
Na de grootschalige Oekraïense luchtaanvallen op Sint-Petersburg stuurde Volodymyr Zelensky donderdag een brief aan Vladimir Poetin waarin hij hem persoonlijk uitnodigt voor een ontmoeting om een einde te maken aan vijf jaar oorlog, meldt The Kyiv Independent.
‘Zelensky heeft herhaaldelijk opgeroepen tot een ontmoeting met Poetin en verklaard dat alleen een persoonlijk gesprek tot een akkoord over de territoriale kwestie zou leiden’, aldus Euronews. Maar ‘deze brief markeert een van de weinige keren dat Zelensky Poetin rechtstreeks aanspreekt’ sinds het begin van de oorlog en ‘de allereerste keer dat hij hem rechtstreeks een brief stuurt’, benadrukt de zender.
Zelensky beschrijft in de brief de grootschalige invasie van Oekraïne als Poetins ‘persoonlijke keuze’ en een ‘oorlog zonder echte reden’ en stelt dat ‘Moskou niet de financiële en politieke middelen heeft om de loyaliteit van zijn bevolking oneindig te blijven kopen’, vat The Kyiv Post samen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘De tekst benadrukt de groeiende vermoeidheid van de Russen ten aanzien van raket- en droneaanvallen, stijgende prijzen, brandstoftekorten en het vooruitzicht op een tweede mobilisatiegolf’, voegt het Oekraïense mediakanaal eraan toe.
Volgens het Kremlin had Vladimir Poetin de brief donderdagavond nog niet gelezen, maar zijn woordvoerder, Dmitri Peskov, gaf het gebruikelijke antwoord van de Russische regering op de voorstellen van Kyiv: ‘Als Zelensky Poetin wil ontmoeten, kan hij naar Moskou komen.’ Dit voorstel is steevast afgewezen door de Oekraïense president, die donderdag Zwitserland, Turkije of Arabische landen voorstelde.
Vanuit het Oval Office prees Donald Trump het Oekraïense initiatief. ‘Ik denk dat het geweldig zou zijn als ze elkaar zouden ontmoeten, dat zouden ze moeten doen,’ zei hij. ‘Ik wil dat iedereen compromissen sluit, en ik denk dat ze dat ook zullen doen,’ voegde hij eraan toe.
Haïti’s kwalificatie voor het WK voetbal van 2026 biedt het land een zeldzame kans om zijn wereldwijde imago op te poetsen. Maar dan moeten de autoriteiten wel stante pede actie ondernemen om van sportdiplomatie een pijler van het buitenlandbeleid te maken.
Haïti, ooit geprezen om zijn culturele rijkdom, zijn welvaart en de aangeboren heldenmoed van zijn bevolking, haalt nu vaker de internationale krantenkoppen vanwege zijn armoede, geweldsuitbarstingen en chronische instabiliteit. Maar nu Les Grenadiers zich hebben gekwalificeerd voor het WK voetbal van 2026, is er een zeldzame mogelijkheid om dat narratief te veranderen. Belangrijker nog, het biedt de Haïtiaanse regering de mogelijkheid om van voetbal – en van sport in bredere zin – een essentiële pijler van haar buitenlandbeleid te maken.
‘Voetbal is apolitiek,’ beweert de FIFA. Maar dat is in schril contrast met de werkelijkheid. Om te beginnen is alles politiek. Bovendien hebben leiders de hele geschiedenis lang sport, en met name voetbal, ingezet voor hun politieke prioriteiten.
Meer dan tweeduizend jaar geleden speelden de Chinezen cuju (‘schopbal’) om zichzelf te vermaken en om sociale contacten te leggen, terwijl het voor soldaten onderdeel was van hun militaire training. Meso-Amerikaanse gemeenschappen gebruikten balspellen onder meer om conflicten te beslechten. In het oude Griekenland kondigden koningen van oorlogvoerende stadsstaten de ‘Olympische Wapenstilstand’ af, zodat atleten veilig konden deelnemen aan wat nu bekendstaat als de Olympische Spelen.
In de moderne tijd speelde Edson Arantes do Nascimento, beter bekend als voetbalkoning Pelé, nooit in Europa omdat president Jânio Quadros hem officieel tot ‘nationale schat’ had uitgeroepen, wiens aanwezigheid hielp om een turbulent Brazilië verenigd te houden. In 2004 organiseerden de Verenigde Naties de ‘Game for Peace’, waarbij de sterren van het Braziliaanse nationale elftal naar Port-au-Prince afreisden om tegen Haïti te spelen ter ondersteuning van de stabiliseringsinspanningen na jaren van geweld.
Olie
De laatste decennia hebben de Golfstaten – en dan vooral de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar en Saoedi-Arabië – sport ingezet om hun op olie gebaseerde economieën en soft power te diversifiëren. De Emiraten kochten in 2008 voor 360 miljoen dollar de Engelse Premier League-club Manchester City. Qatar telde zo’n 131 miljoen dollar neer voor Paris Saint-Germain uit de Franse Ligue 1. Naast de aankoop van Premier League-club Newcastle United hebben de Saoedi’s meer dan een miljard dollar geïnvesteerd om spelers als Cristiano Ronaldo en Karim Benzema naar hun eigen profcompetitie te halen. Op die manier hebben deze landen niet alleen hun wereldwijde imago opgekrikt, maar zijn ze ook invloedrijke diplomatieke partners van westerse mogendheden geworden bij cruciale internationale kwesties.
Deze voorbeelden laten zien dat voetbal niet alleen vermaak biedt, maar dat politici de populariteit en de enthousiasmerende kwaliteiten ervan ook al lange tijd benutten als een effectief politiek en diplomatiek instrument.
Vandaag de dag trekken maar weinig evenementen zo veel wereldwijde aandacht als het WK voetbal. Omdat deelname aan sportevenementen al meer dan drieduizend jaar zijn waarde bewijst, zou Haïti het WK 2026 moeten benutten om zichzelf opnieuw te profileren.
Economische hoop in Congo
De kwalificatie van de Democratische Republiek Congo voor het WK van 2026 zorgt niet alleen voor nationale euforie, maar ook voor economische verwachtingen.
Het land plaatst zich voor het eerst sinds 1974 opnieuw voor een wereldkampioenschap voetbal, een symbolische mijlpaal die volgens Further Africa nu al economische effecten heeft. Winkels zien de verkoop van televisies, shirts en elektronische apparaten stijgen, terwijl cafés, restaurants en hotels zich voorbereiden op een golf van extra bezoekers tijdens het toernooi. Analisten spreken van een ‘economische kettingreactie’, waarbij nationale trots zich vertaalt in meer consumptie en optimisme.
Daarnaast hopen Congolese beleidsmakers dat het WK de internationale zichtbaarheid van het land vergroot. Congo wil zich niet langer uitsluitend profileren via conflict, politieke instabiliteit en de mijnindustrie, maar ook via sport, cultuur en toerisme. Volgens Further Africa kan de wereldwijde media-aandacht investeerders aantrekken en het imago van het land verbeteren. Dat is belangrijk voor een land dat ondanks grote voorraden koper en kobalt blijft kampen met armoede en geweld in het oosten van het land. Internationale organisaties zoals de Wereldbank wijzen erop dat positieve internationale perceptie invloed kan hebben op investeringen en kapitaalstromen.
De kwalificatie heeft ook een sterke symbolische betekenis voor Afrikaans voetbal. Congo werd in 1974, toen nog onder de naam Zaïre, het eerste land uit Sub-Sahara-Afrika dat zich voor een WK plaatste. Die deelname eindigde destijds in zware nederlagen en groeide uit tot een nationaal trauma. Meer dan vijftig jaar later hoopt een nieuwe generatie spelers – grotendeels afkomstig uit de Congolese diaspora in Europa – dat verleden recht te zetten. Het WK van 2026 wordt daardoor niet alleen een sportieve uitdaging, maar ook een poging om Congo opnieuw op de wereldkaart te zetten.
Allereerst moet de regering, via de ministeries van Cultuur, Communicatie en Buitenlandse Zaken en in samenspraak met de Haïtiaanse voetbalbond FHF, een gecoördineerde communicatie- en merkstrategie ontwikkelen die afgestemd is op het WK. Met een duidelijke kernboodschap kan de overheid supporters aanmoedigen om positieve verhalen te verspreiden, fan-events in de buurt van wedstrijdlocaties te organiseren en de Haïtiaanse cultuur te promoten via sociale media en publieke evenementen.
Ten tweede zouden diplomatieke missies in steden waar Haïti speelt voorafgaand aan de wedstrijd culturele evenementen moeten organiseren waarin de Haïtiaanse geschiedenis, kunst en cultuur onder de aandacht worden gebracht. Daarmee kun je een veel breder publiek bereiken dan de traditionele diplomatieke kringen.
Ten derde zou Haïti zijn invloedrijke sporters en cultuurdragers – met name binnen de diaspora – doelbewuster moeten inzetten als officieuze ambassadeurs. Velen van hen verdedigen het land al publiekelijk en bestrijden negatieve stereotypen. Door een gecoördineerde aanpak zou Haïti’s aanwezigheid op het WK ook buiten het veld een blijvende indruk kunnen achterlaten.
Haïti zou niet alleen voor het WK 2026 een belangrijke plaats moeten inruimen in zijn buitenlandbeleid, maar ook voor voetbal en andere sporten in het algemeen. Zo heeft het land Melchie Dumornay, een voormalige straatvoetbalster uit Mirebalais die nu bij een van de beste vrouwenclubs in Europa speelt en overal op de wereld fans inspireert. Haïti heeft tal van sportambassadeurs, van Jean-Ricner Bellegarde, die in de Premier League speelt, en Fafa Picault, die afgelopen jaar nog een kleedkamer deelde met sterren als Messi, tot Lewis Cine, die vorig jaar de Super Bowl won met de Philadelphia Eagles.
En hoewel ze Haïti niet officieel vertegenwoordigen in hun sport, zouden ook figuren als tennisster Naomi Osaka en basketballers Luguentz Dort en Bennedict Mathurin, die allemaal prat gaan op hun Haïtiaanse roots, invloedrijke ambassadeurs kunnen zijn. De Haïtiaanse beleidsmakers moeten een strategie ontwikkelen om deze sterren aan te trekken, te ondersteunen en ervoor te zorgen dat hun talent ten goede komt aan hun thuisland.
Internationale steun
In een steeds meer naar binnen gekeerde wereld hebben landen als Haïti, die lange tijd op buitenlandse hulp waren aangewezen, steeds meer moeite om internationale steun te verkrijgen. Sportdiplomatie vormt dan een alternatief. Door de Haïtiaanse cultuur, geschiedenis en talenten in de etalage te zetten kan het land positieve aandacht trekken, waar mogelijk het toerisme stimuleren en partnerschappen aangaan met wereldwijde instellingen. Investeringen in sportinfrastructuur en talentontwikkeling kunnen bovendien banen opleveren en de economische kansen vergroten.
Voor veel Haïtianen is voetbal meer dan een spel. Spits Duckens Nazon vatte dit treffend samen toen hij zijn teamgenoten er voor de cruciale WK-kwalificatiewedstrijd tegen Nicaragua aan herinnerde dat miljoenen behoeftige landgenoten de hoop op hún voeten hadden gevestigd.
Haïti heeft zijn plaats op het wereldtoneel verdiend. Nu moeten beleidsmakers ervoor zorgen dat die daar blijft, door voetbal niet alleen een bron van nationale trots te laten zijn, maar ook een strategisch diplomatiek instrument. Een stap die het land zal helpen de sociaaleconomische kansen te verzilveren die the beautiful game biedt.
Nieuwe landen, nieuwe kansen
Het uitgebreide WK van 2026 biedt verschillende landen voor het eerst de kans zich op het grootste voetbalpodium ter wereld te tonen. Daardoor krijgt het toernooi ook een andere geopolitieke lading. Voor kleinere of minder invloedrijke staten vormt deelname steeds vaker een kans om internationale zichtbaarheid, nationale trots en diplomatieke uitstraling te versterken.
Vooral Jordanië trekt daarbij aandacht. Het land plaatste zich voor het eerst voor een WK en groeide de afgelopen jaren uit tot een stabiele bondgenoot van het Westen in een regio die wordt gekenmerkt door oorlogen en politieke spanningen. De kwalificatie leidde in Amman tot massale vieringen en werd door koning Abdullah omschreven als een moment van nationale eenheid.
Ook Oezbekistan geldt als opvallende nieuwkomer. Het Centraal-Aziatische land investeert al jaren in sportinfrastructuur en probeert zich internationaal nadrukkelijker te profileren. Volgens analisten past de WK-deelname in een bredere strategie waarmee Oezbekistan zich economisch en diplomatiek wil openstellen richting Europa, China en de Golfstaten.
Daarnaast is er veel aandacht voor Kaapverdië, een kleine eilandstaat met een grote diaspora in Europa en de Verenigde Staten. De mogelijke kwalificatie wordt daar gezien als kans om toerisme, internationale bekendheid en nationale samenhang te versterken. De Kaapverdische krant Expresso das Ilhas schreef onlangs dat sport voor kleine landen ‘een van de weinige manieren blijft om wereldwijd zichtbaar te worden zonder economische of militaire macht’. Opnieuw een bewijs dat het WK voor velen meer betekent dan voetbal alleen.
Hezbollah beschouwt de gesprekken als een ‘complot’
Libanon en Israël ‘verlengen hun wapenstilstand, die zondag zou aflopen, met nog eens vijfenveertig dagen’, schrijft L’Orient-Le Jour. De aankondiging werd vrijdag gedaan door het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, na een tweede dag van directe onderhandelingen tussen de Libanese en Israëlische delegaties in Washington. Een nieuwe ronde gesprekken zal plaatsvinden op 2 en 3 juni.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Libanese delegatie ‘verwelkomde de resultaten die vandaag zijn behaald’ en sprak van ‘tastbare diplomatieke vooruitgang ten gunste van Libanon’, terwijl de Israëlische ambassadeur in Washington, Yechiel Leiter, de gesprekken prees als ‘openhartig en constructief’, aldus de Libanese krant. Deze gesprekken worden door het pro-Iraanse Hezbollah, ‘dat blijft vechten tegen de Israëlische troepen die een deel van Zuid-Libanon bezetten’, als een ‘complot’ beschouwd, citeert de krant.
Met name over Iran en Taiwan lopen de meningen ver uiteen
Donald Trump begon zijn laatste dag in Beijing vandaag met een bericht op sociale media dat Xi Jinping hem had gefeliciteerd met zijn ‘vele enorme successen’ en dat ‘de relaties tussen de twee grootste wereldmachten goed waren en bleven verbeteren’, aldus Channel News Asia. ‘Er blijven echter aanzienlijke verschillen bestaan met betrekking tot Iran, Taiwan en andere kwesties’, merkt de Singaporese televisiezender op.
Om deze spanningen te begrijpen, hoeft men alleen maar ‘de verklaringen van China en de Verenigde Staten’ van donderdagavond te vergelijken: ze onthullen ‘scherpe contrasten in de prioriteiten van beide partijen’, aldus South China Morning Post. ‘Washington richt zich op handel, fentanyl en Iran, terwijl Beijing de nadruk legt op Taiwan, de stabilisatie van de bilaterale betrekkingen en Trumps lof voor president Xi Jinping’, vat de Hongkongse krant samen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Iraanse kwestie is met name een goed voorbeeld van de verschillende aanpak van de twee landen. In haar verslag noemde het Witte Huis de Verenigde Staten en China ‘eensgezind over de noodzaak om de Straat van Hormuz te heropenen en vrij te houden van Iraanse tolheffingen’, schrijft The New York Times.
Maar het verslag van de Chinese regering vermeldt slechts, in vage bewoordingen, dat de twee presidenten ‘van gedachten wisselden over belangrijke internationale en regionale kwesties, zoals de situatie in het Midden-Oosten, de Oekraïense crisis en het Koreaanse schiereiland’, aldus China Daily.
Het verslag van het Witte Huis gaat daarentegen volledig voorbij aan ‘de nadrukkelijke bewering van Beijing dat de Taiwankwestie, indien verkeerd aangepakt, de gehele Chinees-Amerikaanse relatie in gevaar zou kunnen brengen’, merkt The Straits Times op.
‘Amerikaanse functionarissen en politici vreesden dat Trump zou zwichten voor de druk van Xi Jinping en zou afwijken van zijn Taiwanbeleid’, maar gezien de samenvatting van het Witte Huis ‘lijkt dit niet het geval te zijn geweest’.
Trump overweegt de optie van grootschalige militaire operaties
Donald Trump verklaarde maandag dat het staakt-het-vuren in het Midden-Oosten ‘op sterven na dood’ was, nadat hij Teherans reactie op het Amerikaanse plan voor een definitieve oplossing van het conflict had afgekraakt.
Nu de wapenstilstand al langer dan een maand van kracht is, is de diplomatieke vooruitgang tussen de twee landen gestagneerd. Voorstellen om het staakt-het-vuren te consolideren worden weliswaar uitgewisseld via de Pakistaanse bemiddelaar, maar zonder doorslaggevend resultaat.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Iraanse reactie op het laatste Amerikaanse aanbod is ‘waardeloos’, verklaarde Donald Trump vanuit het Witte Huis. De voorzitter van het Iraanse parlement, Mohammad Bagher Ghalibaf, reageerde op X dat Iran klaar is ‘om wraak te nemen en een lesje te leren’ in geval van agressie.
Adviseurs van de president vertelden CNN dat Trump de afgelopen dagen ‘serieuzer de mogelijkheid van grootschalige militaire operaties’ heeft overwogen, omdat hij ‘steeds meer gefrustreerd raakt door de manier waarop de Iraniërs de onderhandelingen voeren’.
Rusland is Irans belangrijkste steunpilaar in de oorlog
De Russische president Vladimir Poetin heeft maandag een ontmoeting met de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi, meldde persbureau TASS zondag, op basis van een verklaring van Kremlinwoordvoerder Dmitri Peskov.
Iran en Rusland vormen ‘een verenigd front’ tegen de ‘wereldwijde hegemoniale krachten’ die zich verzetten tegen landen die streven naar ‘een wereld vrij van unilateralisme en westerse dominantie’, schreef de Iraanse ambassadeur Kazem Jalali op X. Het bezoek van Araghchi aan Rusland ‘onderstreept de rol van Moskou als Teherans belangrijkste diplomatieke steunpilaar in dit conflict’, merkt CNN op.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Iran ontketende dit weekend een reeks diplomatieke activiteiten om steun te werven in zijn oorlog tegen Washington, aangezien de Amerikanen opvallend afwezig bleven na de annulering van een missie van Trumps gezanten op zaterdag. Araghchi arriveerde vrijdag in Islamabad en ontmoette de Pakistaanse legerchef Asim Munir en premier Shehbaz Sharif, alvorens naar Oman te reizen, waar hij een ontmoeting had met sultan Haitham bin Tariq.
Trump betwijfelt echter of Poetin de top zal bijwonen
De Verenigde Staten ‘zijn van plan de Russische president Vladimir Poetin uit te nodigen’ voor de G20-top, die in december plaatsvindt op de Doral-golfbaan in Miami, eigendom van de Amerikaanse president Donald Trump, aldus The Washington Post.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Er is in dit stadium nog geen formele uitnodiging verstuurd, maar Rusland is lid van de G20 en zal worden uitgenodigd om deel te nemen aan de ministeriële bijeenkomsten en de top van de leiders’, vertelde een hoge ambtenaar van de regering aan de krant onder voorwaarde van anonimiteit.
Vanuit het Witte Huis verklaarde Donald Trump dat de aanwezigheid van Vladimir Poetin op de G20 ‘waarschijnlijk zeer nuttig zou zijn’, hoewel hij erkende dat hij betwijfelde of de Russische president het evenement zou bijwonen.
Het doel is tot een wapenstilstand in Libanon te komen
‘We proberen een beetje ademruimte te creëren tussen Israël en Libanon. Het is lang geleden dat de twee leiders met elkaar hebben gesproken, zo’n vierendertig jaar. Het gaat morgen gebeuren. Geweldig!’ schreef de Amerikaanse president op zijn sociale medium Truth Social.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Dinsdag voerden Israëlische en Libanese vertegenwoordigers hun eerste directe gesprekken in Washington onder Amerikaanse bemiddeling. Ze gaven aan klaar te zijn om vredesonderhandelingen te starten. Volgens The Times of Israel kwam het veiligheidskabinet van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu woensdagavond bijeen om een tijdelijk staakt-het-vuren in Libanon te bespreken.
Nieuwskanaal Channel 12 meldde dat de Verenigde Staten Israël onder druk zetten om een wapenstilstand van een week te accepteren, ‘in de hoop dat een dergelijke maatregel de door Washington gesteunde onderhandelingen tussen Israël en Libanon zal vergemakkelijken’.
De landen willen een eind maken aan de invloed van Hezbollah
Na twee uur overleg in Washington met zijn Libanese ambtgenoot, Nada Hamadeh Moawad, toonde de Israëlische ambassadeur in de Verenigde Staten, Yechiel Leiter, zich tevreden over de ontmoeting. ‘We hebben vandaag vastgesteld dat we er hetzelfde in staan. Dit is de meest positieve uitkomst waarop we hadden kunnen hopen. We delen hetzelfde doel: Libanon bevrijden van een bezettingsmacht genaamd Hezbollah,’ zei hij.
Nada Hamadeh Moawad riep op haar beurt op tot een staakt-het-vuren en de terugkeer van ontheemden, terwijl ze tegelijkertijd benadrukte dat ‘onze territoriale integriteit en onze soevereiniteit moeten worden behouden’.
Beide partijen lijken open te staan voor een nieuwe ontmoeting – op een nog te bepalen datum – om de gesprekken voort te zetten. In een verklaring werd gesproken over ‘productieve gesprekken gericht op het initiëren van directe onderhandelingen’. Volgens The Times of Israel ‘suggereert deze omschrijving dat de ontmoeting van vandaag niet het begin van vredesonderhandelingen was, maar eerder een voorbereidende stap daarvoor’.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
In elk geval had deze ontmoeting – de eerste tussen twee functionarissen van dit niveau sinds 1993, merkt Al Jazeera op – een ‘symbolische lading’, zonder ‘reële kans op een resultaat’, meent El País. ‘Een staakt-het-vuren stond niet op de agenda en de belangrijkste kwestie, Hezbollah, was niet vertegenwoordigd, waardoor de Libanese functionarissen weinig tot geen zeggenschap hadden’, aldus Middle East Eye.
Bronnen vertelden Haaretz dat ze geloofden dat Benjamin Netanyahu ‘de onderhandelingen gebruikte om tijd te winnen in de strijd tegen Hezbollah en tegelijkertijd blijk van goede wil te tonen aan de regering van president Donald Trump’.
Marco Rubio, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken die aan de gesprekken deelnam, had vlak voor de ontmoeting gewaarschuwd dat ‘alle complexiteiten van deze kwestie’ niet ‘in de komende zes uur zouden worden opgelost’. Hij sprak over een ‘proces’ dat veel meer inhield dan een staakt-het-vuren. ‘Het gaat erom een definitief einde te maken aan twintig of dertig jaar Hezbollah-invloed in dit deel van de wereld’, verklaarde de minister.
‘Slechts enkele uren nadat hij wereldwijde bezorgdheid had gewekt door te dreigen de Iraanse beschaving te vernietigen,’ verraste Donald Trump iedereen op dinsdag 7 april door, een uur voordat zijn ultimatum afliep, aan te kondigen dat Washington en Teheran een staakt-het-vuren van twee weken waren overeengekomen in ruil voor de heropening van de Straat van Hormuz, meldt Foreign Policy.
De Amerikaanse president meldde dat de gesprekken over een ‘langetermijn’-vredesakkoord met Iran ‘zeer vergevorderd’ waren. Teheran diende ‘een voorstel van tien punten’ in dat ‘een haalbare basis voor onderhandelingen vormt’, verklaarde hij.
De Iraanse leiders bevestigden op hun beurt dat ze de Straat van Hormuz ‘voor een periode van twee weken’ zouden heropenen ‘als de aanvallen op Iran stoppen’, schreef de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi op X.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
The New York Times analyseert dat de strategie van de Amerikaanse president om ‘zijn toevlucht te nemen tot extreme verbale escalatie hem ongetwijfeld heeft geholpen de uitweg te vinden die hij al weken zocht’. Dit succes alleen al zou zijn overtuiging kunnen versterken dat de methoden die hij in de New Yorkse vastgoedwereld heeft geleerd – gevestigde conventies negeren en maximalistische eisen stellen – ook in de geopolitiek werken.
Maar ‘dit lost geen van de fundamentele problemen op die de oorlog hebben veroorzaakt’, waarschuwt The Times. Iran wordt nog steeds geregeerd door ‘een theocratisch regime, gesteund door het formidabele Islamitische Revolutionaire Gardekorps, dat aan het hoofd staat van een geïntimideerde bevolking die geteisterd wordt door raketten en bommen’, benadrukt de krant. ‘Bovendien blijft de nucleaire voorraad van Iran intact, inclusief de 440 kilogram verrijkt uranium die in theorie de aanleiding vormde voor dit conflict.’
De meeting werd gehost door de Britse minister Yvette Cooper
Vertegenwoordigers van veertig landen kwamen woensdag via videoconferentie bijeen om ‘alle mogelijke diplomatieke, economische en gecoördineerde maatregelen‘ te bespreken, waaronder mogelijke sancties, om Iran te dwingen de Straat van Hormuz te heropenen, aldus The Guardian.
De besprekingen, georganiseerd door het Verenigd Koninkrijk, ‘vonden plaats zonder de Verenigde Staten, die de oorlog tegen Iran begonnen‘, merkte de krant op.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De Britse minister van Buitenlandse Zaken, Yvette Cooper, verklaarde dat gecoördineerde actie noodzakelijk was omdat Irans pogingen om ‘de wereldeconomie te gijzelen‘ gevolgen hadden voor landen over de hele wereld ‘die geen rol hebben gespeeld in dit conflict‘.
Donald Trump heeft de afgelopen dagen herhaald dat het aan de landen die afhankelijk zijn van de straat voor hun olievoorziening is om te werken aan de heropening ervan, aangezien de olieprijzen sinds het begin van het conflict enorm zijn gestegen.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
