De zeespiegel stijgt in de Stille Oceaan sneller dan het mondiale gemiddelde
De secretaris-generaal van de VN heeft een ‘wereldwijd SOS’ afgegeven in verband met de stijgende zeespiegel in de Stille Oceaan. António Guterres onthulde dinsdag tijdens de top van het Pacific Islands Forum (PIF) een onderzoek waaruit blijkt dat de zeespiegel daar sneller stijgt dan het wereldwijde gemiddelde, aldus The New Zealand Herald. ‘Een wereldwijde catastrofe bedreigt dit paradijs in de Stille Oceaan’, zei de VN-chef.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens een nieuw rapport van de Wereld Meteorologische Organisatie (WMO) is de zeespiegel de afgelopen dertig jaar in bepaalde delen van de Stille Oceaan met zo’n 15 centimeter gestegen. Het wereldwijde gemiddelde is volgens het onderzoek 9,4 centimeter. In Tuvalu is het landoppervlak al zo klein dat kinderen het asfalt op het internationale vliegveld als speelplaats gebruiken. Volgens deskundigen kan Tuvalu zelfs bij een gematigde stijging van de zeespiegel binnen dertig jaar volledig onder water staan.
Europa past zich aan aan hitte: minder doden dan in 2022
‘De verzengende temperaturen van de afgelopen zomers hebben ernstige gevolgen voor de gezondheid’, schrijft El País. Meer dan 47.000 mensen in Europa stierven in 2023 als gevolg van de hitte, volgens een onderzoek van ISGlobal in Barcelona dat vorige week is gepubliceerd in Nature Medicine.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Er wordt voorspeld dat de klimaatverandering de situatie de komende jaren zal verergeren, ’maar er is goed nieuws: we passen ons aan’, aldus de Spaanse krant. Volgens hetzelfde onderzoek zouden dezelfde temperaturen aan het begin van deze eeuw 80 procent meer sterfte hebben veroorzaakt. Dit noemen de auteurs ’hittekwetsbaarheid’, iets wat de afgelopen decennia geleidelijk is afgenomen.
De onlangs gepubliceerde studie herhaalt vergelijkbaar onderzoek dat vorig jaar uitkwam, waarin werd geschat dat tijdens de zomer van 2022 meer dan 60.000 sterfgevallen plaatsvonden in Europa als gevolg van hitte, wat neerkomt op de hoogste hittegerelateerde sterfte in het afgelopen decennium. De zomer van 2023 is de op één na hoogste met de op één na hoogste temperaturen gemeten in Europa (wereldwijd was de zomer van 2023 de warmste ooit).
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat hogere temperaturen positieve emoties zoals blijdschap of geluk verminderen en negatieve emoties zoals woede of stress verhogen.
De eerste hittegolf van deze zomer heeft acht van de tien Spaanse gemeenten gewaarschuwd voor risico’s voor de menselijke gezondheid. Hoewel de effecten van uitdroging van het lichaam de grootste zorg zijn, lijden ook de hersenen onder deze stijgende temperatuurtrend: 2023 is het warmste jaar op aarde sinds het begin van de metingen halverwege de negentiende eeuw. Recente studies hebben aangetoond dat overmatige hitte de cognitieve vaardigheden vermindert, zowel tijdens het studeren als tijdens het werken. Hoewel de hersenen hard werken om het lichaam koel te houden, versterken extreme temperaturen bovendien agressiviteit en stress. Ze hebben daarbij vooral invloed op patiënten met bepaalde psychiatrische aandoeningen.
Airconditioning
De hersenen zijn een temperatuurgevoelig orgaan dat niet goed kan functioneren bij 45 graden. Bij zulke hoge temperaturen vertraagt de cognitieve functie, zoals Sandra Giménez, klinisch neurofysioloog in het Hospital de la Santa Creu i Sant Pau in Barcelona, uitlegt: ‘Extreme hitte beïnvloedt alle cognitieve functies van de hersenen: ons reactievermogen, het geheugen, et cetera. Alles wordt veel moeilijker; we gaan veel langzamer. We zullen niet beweren dat neuronen smelten, maar er is wel een effect. Prestaties zijn veel slechter bij hoge temperaturen.’
Wetenschappelijk bewijs ondersteunt dit. Het maken van een toets op een dag dat de temperatuur hoger is dan 32 graden resulteert in een 14 procent lagere score in vergelijking met het maken van diezelfde toets bij 22 graden en verlaagt de kans om voor een vak te slagen met bijna 11 procent, volgens een onderzoek uit 2018 dat werd uitgevoerd op openbare scholen in New York. ‘Ik schat dat in de periode 1998-2011 meer dan 510.000 examens die anders wel gehaald zouden zijn, niet zijn gehaald vanwege de hoge temperaturen, waardoor ten minste 90.000 leerlingen zijn getroffen, en mogelijk nog veel meer,’ concludeert Jisung Park, professor aan de Harvard Kennedy School en auteur van het onderzoek.
Ander onderzoek, ook uitgevoerd in de VS, stelde vast dat ‘de leersnelheid afneemt met een toename van het aantal warme schooldagen’. Een ander onderzoek, dat de prestaties van studenten van de Universiteit van Boston vergeleek tijdens een hittegolf in 2016, concludeerde dat degenen die in kamers zonder airconditioning woonden (bij een gemiddelde temperatuur van 27 graden) een 13 procent langzamere reactietijd vertoonden op rekentoetsen en bijna 10 procent minder goede antwoorden per minuut gaven dan hun medeleerlingen die airconditioning hadden (bij een gemiddelde temperatuur van 22 graden).
‘Extreme hitte kan prikkelbaarheid verhogen en zelfcontrole verminderen, wat zich kan vertalen in agressiever gedrag’
Hoewel de meeste van deze onderzoeken zijn uitgevoerd in academische omgevingen, heeft de cognitieve verslechtering door extreme hitte ook invloed op de werkplek: uit onderzoek uit 2006 bleek dat de hoogste productiviteit wordt bereikt bij een temperatuur van rond de 22 graden. Bij acht graden warmer daalde het prestatieniveau met bijna 9 procent.
‘Er zijn talloze onderzoeken die verbanden leggen tussen de geestelijke gezondheid, de stemming en het gedrag van de hersenen en hitte, dus mensen met geestelijke gezondheidsproblemen zijn bijzonder kwetsbaar,’ zegt meteoroloog en wetenschapscommunicator Mar Gómez, die opmerkt dat er onderzoek is dat aantoont dat hogere temperaturen positieve emoties zoals vreugde of geluk verminderen en negatieve emoties zoals woede of stress verhogen.
‘We weten dat mensen met schizofrenie problemen kunnen hebben met het reguleren van hun lichaamstemperatuur en dat temperatuurveranderingen de symptomen van stemmingsstoornissen kunnen veranderen. Daarnaast kunnen sommige psychiatrische medicijnen, waaronder bepaalde antidepressiva en antipsychotica, invloed hebben op de manier waarop het lichaam de temperatuur reguleert en mensen die deze medicijnen gebruiken zijn extra kwetsbaar voor de effecten van extreme hitte,’ legt Gómez uit.
Van de negatieve emoties die in verband worden gebracht met hitte, is woede een van de meest onderzochte. Hetzelfde geldt voor de directe gevolgen daarvan: agressiviteit en geweld. ‘Extreme hitte kan prikkelbaarheid verhogen en zelfcontrole verminderen, wat zich kan vertalen in agressiever gedrag. De relatie tussen intense hitte en agressiviteit is reëel,’ zegt Valentín Martínez, die gepromoveerd is in de psychologie aan de Universidad Complutense van Madrid en lid is van het Madrileense College voor Psychologie.
Een onderzoek dat in 2022 werd gepubliceerd in The Lancet en waarin 4 miljard tweets werden geanalyseerd, concludeerde dat zeer hoge of zeer lage temperaturen agressieve online trends verergeren en het aantal haatzaaiende uitspraken doen toenemen. De toename van dergelijke tweets was 22 procent op dagen met extreme temperaturen (van 42 graden tot 45 graden). Een ander onderzoek ontdekte een directe lineaire toename in het gebruik van claxons bij stijgende temperaturen. Er zijn zelfs studies die hebben geconcludeerd dat elke stijging van de jaartemperatuur met één graad gepaard gaat met een gemiddelde stijging van bijna 6 procent in het aantal moorden.
Slaap
Een onderzoek geleid door experts in gendergeweld, specialisten in epidemiologie en door psychologen van de politie en de Guardia Civil die de maanden mei tot september analyseerden in de periode 2008-2016 in de regio Madrid, concludeerde dat voor elke graad waarin de maximale dagtemperatuur de drempel van 34 graden overschrijdt, vrouwenmoorden binnen relaties met 28,8 procent toenemen ten opzichte van het gemiddelde. ‘Dit betekent niet dat de studie in Madrid aantoonde dat gendergeweld een direct gevolg is van hitte. Verre van dat. De conclusie was dat hitte een factor is die de toename van geweld beïnvloedt, samen met andere oorzaken,’ verduidelijkt Gómez. Deze mening wordt bevestigd door Giménez, die gelooft dat hoge temperaturen iedereen agressiever kunnen maken: ‘Het betekent niet dat we allemaal mensen gaan neersteken. Er moet een psychopathologische basis zijn.’
De verklaring voor al deze gevolgen kan volgens Valentín Martínez gevonden worden in het feit dat ‘hitte de hersenen dwingt harder te werken om de lichaamstemperatuur te reguleren, wat een negatieve invloed heeft op de mentale capaciteit’; de hersenen besteden een groot deel van hun capaciteit aan het koel houden van het lichaam.
‘We moeten ons ervan bewust zijn dat onze hersenen onder andere goed functioneren dankzij de hypothalamus, die de coördinator is van het autonome zenuwstelsel en fungeert als een soort interne thermometer van de hersenen. Wanneer het merkt dat er veranderingen zijn tussen zijn eigen temperatuur en die van de thermoreceptoren in de huid, stelt de hypothalamus de mechanismen in om dit te reguleren,’ legt Gómez uit.
‘Het gebied dat emoties verwerkt, neemt af, zodat alles wat negatief is wordt uitvergroot’
Deze mechanismen zijn zweten, vaatverwijding of adrenalineproductie. Volgens de expert is de productie van adrenaline ‘een van de oorzaken van grotere prikkelbaarheid wanneer we worden blootgesteld aan periodes van intense hitte’.
Naast deze overbelasting van de hersenen is er nog een andere zeer belangrijke factor: slaap. ‘Tijdens tropische nachten, wanneer de omgevingstemperatuur niet onder de 20 graden daalt, worden onze hersenen overprikkeld en neemt het zweten van het lichaam toe, zodat ons lichaam in een toestand verkeert die lijkt op die van het moeten uitvoeren van intense fysieke activiteit, wat totaal onverenigbaar is met rust of comfortabel kunnen doorslapen,’ merkt de meteoroloog op.
‘Het is als een vis die in zijn eigen staart bijt,’ voegt Giménez toe, die coördinator is van de werkgroep cognitie en slaap bij de Spaanse slaapvereniging (SES). Volgens deze expert veroorzaakt overmatige hitte een soort vicieuze cirkel. We slapen slechter, waardoor we cognitief trager, angstiger en prikkelbaarder worden; en de hitte overdag verergert deze symptomen. ‘De controle gaat verloren op het prefrontale niveau van de hersenen en de rem op de amygdala, het gebied dat emoties verwerkt, neemt af, zodat alles wat negatief is wordt uitvergroot,’ legt ze uit.
Er is geen toverstaf om deze effecten tegen te gaan. Het advies, zegt Martínez, is gezond verstand: blijf goed gehydrateerd en drink voldoende water, vermijd langdurige blootstelling aan extreme hitte, vooral op het midden van de dag, zoek koele plaatsen met airconditioning op, draag lichte, lichtgekleurde kleding om gemakkelijker te kunnen transpireren, beperk intensieve lichamelijke activiteit buiten tijdens de heetste uren, eet koel, licht, waterrijk voedsel zoals fruit en groenten en doe al het mogelijke om voldoende uit te rusten.
Jaarlijks komen wereldleiders bijeen op klimaatconferenties om ambitieuze doelen te stellen. Maar ondanks alle goede bedoelingen blijft de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen stijgen. We moeten daarom inzetten op bindende overeenkomsten.
Het is terloopse waarnemers van de recente conferentie van de Verenigde Naties over klimaatverandering in Dubai (COP28) vergeven als ze zeggen dat er veel werk is verzet. ‘We staan aan de rand van een klimaatramp en deze conferentie moet een keerpunt betekenen,’ waarschuwde VN-chef António Guterres tijdens de conferentie. Toen er een definitieve overeenkomst werd bereikt, prees de Canadese minister van Milieu Steven Guilbeault de ‘baanbrekende toezeggingen op het gebied van hernieuwbare energie, energie-efficiëntie en de transitie van fossiele naar schone brandstoffen.’
Maar de waarheid is dat noch de inhoud van het akkoord van Dubai, noch wat eruit werd weggelaten, veel invloed zal hebben op de klimaatverandering. We hebben deze film al vele malen eerder gezien, te beginnen met de overeenkomst uit 1992 die het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering in het leven riep. Destijds verplichtten alle landen zich om ‘gevaarlijke’ klimaatverandering te voorkomen, wat een drastische vermindering van de jaarlijkse wereldwijde uitstoot van broeikasgassen zou hebben gevergd. Maar de uitstoot is blijven stijgen, zij het in een lager tempo dan anders het geval zou zijn geweest. Vrijwillige toezeggingen zijn meestal hol gebleken.
Voor alle duidelijkheid: we suggereren niet dat koortsachtige waarschuwingen over de klimaatrisico’s en de noodzaak om actie te ondernemen misplaatst zijn. Als economen die de klimaatverandering al tientallen jaren bestuderen, erkennen we dat een deel van de economische literatuur te vaak is gebruikt door tegenstanders van zinvolle actie. Zoals we opmerken in een recent rapport voor het Institute of Global Politics, onderschatten economische modellen die beweren een ‘optimaal’ klimaatbeleid te identificeren vaak systematisch de voordelen van emissiereducties en overschatten ze de kosten.
In een wereld vol urgente uitdagingen hebben beleidsmakers en het publiek slechts beperkte aandacht voor de klimaatverandering
Bovendien heeft de bewondering van veel economen voor één beleidsoplossing, koolstofbelastingen, hun zand in de ogen gestrooid. Dit heeft geleid tot misleidende beweringen dat alleen vertrouwen op koolstofprijzen de meest kosteneffectieve manier is om de uitstoot te verminderen. In feite onderstrepen de vele tekortkomingen van de markt die een snelle, rechtvaardige transitie naar netto-nul emissies in de weg staan, de noodzaak van een brede portefeuille van beleidsmaatregelen (waaronder koolstofprijzen).
In een wereld vol urgente uitdagingen hebben beleidsmakers en het publiek slechts beperkte aandacht voor de klimaatverandering. In plaats van ons zo te richten op internationale conferenties die unanieme steun vereisen, geen verantwoording met zich meebrengen en uiteindelijk weinig effect hebben op de uitstoot, zouden we onze energie moeten richten op het onderhandelen over overeenkomsten die betekenisvolle vooruitgang teweeg kunnen brengen in smalle, maar cruciale economische sectoren.
Aanpak
We weten al dat deze meer gerichte aanpak werkt. Denk maar aan het Montreal Protocol, dat de ozonlaag in de stratosfeer beschermt, of aan de International Convention for the Prevention of Pollution from Ships (MARPOL). In tegenstelling tot de vrijwillige verbintenissen die bij elke COP over de klimaatverandering worden aangegaan, hebben deze twee verdragen bindende verplichtingen vastgelegd die kunnen worden afgedwongen via internationale handelsmarkten. Het Montreal Protocol verbiedt de deelnemende landen om in chloorfluorkoolwaterstoffen (ozonafbrekende chemicaliën) te handelen met niet-deelnemende landen; en onder MARPOL wordt de toegang tot havens beperkt tot schepen die aan bepaalde technische normen voldoen.Deze twee verdragen hebben gewerkt omdat ze positieve terugkoppelingseffecten creëren: hoe meer landen ermee instemmen om mee te doen, hoe groter de druk op andere landen om mee te doen. Als gevolg daarvan zal de ozonlaag binnen enkele decennia terugkeren naar het niveau van vóór 1980 en wordt ruim 99 procent van de olie nu verscheept volgens MARPOL-specificaties, waardoor een belangrijke bron van zeevervuiling vrijwel is verdwenen.
Dezelfde aanpak heeft al gewerkt voor klimaatverdragen. Het Kigali Amendement op het Montreal Protocol vermindert geleidelijk de uitstoot van fluorkoolwaterstoffen, een krachtig broeikasgas. Net als de voorbeelden hierboven bevat het amendement een handelsmaatregel die is ontworpen om een positief terugkoppelingseffect te creëren zodra een kritische drempel van deelname is bereikt. Door deze structuur is ratificatie in het belang van elk land. Zelfs in het gepolariseerde Amerika kreeg het vorig jaar krachtige steun van beide partijen in de Amerikaanse Senaat.
We zouden nu hetzelfde moeten doen voor andere belangrijke emissiebronnen. De productie van aluminium is bijvoorbeeld verantwoordelijk voor ongeveer twee procent van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen per jaar. Maar door koolstofanoden te vervangen door inerte anoden zou de industrie haar uitstoot drastisch kunnen verminderen. Een aluminiumverdrag zou kunnen vereisen dat partijen overschakelen op inerte anoden en alleen aluminium mogen importeren van andere deelnemende partijen.
In tegenstelling tot het eenzijdig dreigen met handelsmaatregelen is deze benadering van internationale klimaatverdragen fundamenteel coöperatief en multilateraal. Het verschilt van het unilateraal opleggen van binnenlandse regelgeving aan buitenlandse productie, zoals de Europese Unie doet, of van het opleggen van op koolstof gebaseerde tarieven op bepaalde importen zonder overeenkomstige binnenlandse regelgeving, zoals sommigen in de VS hebben bepleit. Deze methoden kunnen alleen maar uitnodigen tot vergelding.
Om te slagen moeten internationale klimaatverdragen verenigbaar zijn met de economische strategieën van landen
Om te slagen moeten internationale klimaatverdragen verenigbaar zijn met de economische strategieën van landen, niet in het minst met die van lagere-inkomenslanden zoals India, waar de meeste toekomstige uitstoot zal plaatsvinden. Daarom bevatten het Montreal Protocol en het Kigali Amendement bepalingen waarbij rijkere landen ermee instemmen om armere landen te helpen de kosten van naleving te betalen.
De internationale gemeenschap heeft de verkeerde lessen getrokken uit het Kyoto Protocol. Het zou nu duidelijk moeten zijn dat vertrouwen op vrijwillige verbintenissen en ambitieuze doelstellingen niet werkt. Het probleem met Kyoto was dat de prikkels niet goed waren.
Door klimaatverdragen te richten op individuele sectoren, verplichtingen te koppelen aan de toegang tot handel en de ‘gemeenschappelijke maar gedifferentieerde’ rol van rijke en arme landen in internationale onderhandelingen aan de orde te stellen, zal de wereld een betere kans hebben om de doelstellingen van het akkoord van Dubai te bereiken: een snelle en rechtvaardige transitie naar netto-nul emissies.
Dan kunnen toekomstige COP’s over klimaatverandering zich richten op andere belangrijke zaken, in plaats van op het bereiden van de juiste mix van holle woorden waar iedereen het mee eens kan zijn.
Scott Barrett is de Lenfest-Earth Institute Professor of Natural Resource Economics aan de Climate School van Columbia University.
Noah Kaufman, senior onderzoeker bij het Center on Global Energy Policy aan de School of International and Public Affairs van Columbia, is voormalig senior econoom bij de Raad van Economische Adviseurs en voormalig adjunct-directeur energie en klimaatverandering bij de Raad voor Milieukwaliteit van het Witte Huis.
Joseph E. Stiglitz, voormalig hoofdeconoom van de Wereldbank en voormalig voorzitter van de Raad van Economische Adviseurs van de Amerikaanse president, is hoogleraar aan Columbia University en winnaar van de Nobelprijs voor de economie.
In Griekenland worden duizenden inwoners geëvacueerd nu een grote bosbrand zich uitbreidt in de richting van Athene, waarbij sommige vlammen wel 25 meter hoog kunnen worden. Dat schrijft de BBC. Inwoners van de Griekse hoofdstad brachten de dag door onder een deken van rook. Sinds zaterdagmiddag zijn er veertig branden uitgebroken in Griekenland, waarvan er zondagavond nog zeven werden bestreden door brandweerlieden, voegde de Britse omroep eraan toe.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De minister van Klimaatcrisis en Burgerbescherming, Vassilis Kikilias, waarschuwde dat de extreem gevaarlijke weersomstandigheden zouden aanhouden. Griekenland heeft net de heetste maanden juni en juli ooit meegemaakt.
De orkaan heeft onder andere zeven slachtoffers gemaakt
De hevige regens en winden van orkaan Beryl trokken woensdag over Jamaica en zullen naar verwachting donderdagavond Mexico bereiken. De storm heeft ten minste zeven dodelijke slachtoffers gemaakt en aanzienlijke verwoestingen aangericht in het zuidoosten van het Caribisch gebied en Venezuela.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Beryl, bijzonder krachtig voor het begin van het seizoen, is momenteel een orkaan van categorie 4 op een schaal van 5, met windsnelheden tot 215 km/u, volgens het Amerikaanse Orkaancentrum (NHC). Er wordt verwacht dat de orkaan in kracht zal afnemen en gedegradeerd zal worden tot categorie 2 wanneer hij donderdagavond aan land komt in Mexico, aldus het Mexicaanse dagblad Excélsior.
Met zogenaamde ‘geavanceerde recycling’ kan vuil en gemengd plastic afval keer op keer worden hergebruikt. Precies wat nodig is in een circulaire economie en in de strijd tegen klimaatverandering.
Ik verdoe in mijn keuken enorm veel tijd met het turen naar stukken plastic om te bepalen of ze gerecycled kunnen worden. Zo ja, dan gaan ze in een aparte zak, net als glas, blikjes, karton en papier. Zo niet, of als ik het niet zeker weet, dan gaan ze in een plastic tas (niet geschikt voor recycling) die ik ergens in de kast onder de trap prop. Ik neem me altijd voor om die te deponeren in een container voor niet-recyclebaar plastic bij een supermarkt hier in de buurt. Maar de weg naar de vuilnisbelt is geplaveid met goede voornemens. Soms gooi ik de zak uit irritatie gewoon bij het huisvuil.
Of dat obsessieve sorteergedrag van mij ergens goed voor is, weet ik ook niet. Ik hoop dat recyclebaar plastic ook echt gerecycled wordt. En wat betreft de rest, zo’n beetje de helft van mijn plastic afval: ik heb geen idee wat daarmee gebeurt. Ik neem aan dat er niet voor niets ‘niet-recyclebaar’ op staat.
Binnenkort hoef ik hopelijk mijn kostbare tijd niet meer aan het sorteren van plastic afval te verdoen. Er is een reeks nieuwe technologieën voor ‘geavanceerde recycling’ die stilaan in gebruik genomen worden en die beloven van alle soorten plastic iets heel nuttigs te kunnen maken: plastic. Het streven is om voor deze grondstof een circulaire economie te bereiken, waarbij we niet langer plastic hoeven te maken uit ruwe olie, maar eindeloos toekunnen met het recyclen van wat we al hebben. Dan kan plastic, dat nu terecht vervloekt wordt als een plaag van de moderne tijd, weer iets machtig moois worden.
Er is genoeg plastic in omloop om mee aan de slag te gaan. Sinds de jaren vijftig hebben we er meer dan tien miljard ton van geproduceerd. Meer dan acht miljard daarvan is geëindigd als afval. Veel daarvan slingert nog rond op vuilnisbelten en in het milieu, en er komt maar geen eind aan de stortvloed. Volgens Suhas Dixit, de CEO van recyclebedrijf APChemi in Mumbai, brengt de wereld momenteel jaarlijks zo’n 350 miljoen ton plastic afval voort.
In 2017 heeft een team wetenschappers onder leiding van Roland Geyer van de Universiteit van Californië, Santa Barbara een analyse gemaakt van wat er gebeurd is met al het plastic dat ooit is gemaakt. Dat artikel biedt nog steeds het beste inzicht in wat er met plastic gebeurt, en dat is geen fraai plaatje (zie grafiek). Circa 55 procent is regelrecht op de vuilstort beland of zomaar weggegooid, 8 procent is verbrand en maar 6 procent is gerecycled – en van die 6 procent is het meeste uiteindelijk ook op de vuilnisbelt beland.
Handig
Dit is natuurlijk een ramp voor het milieu. Als plastic wordt verbrand of ligt te vergaan in een vuilnisbelt, komen er enorme hoeveelheden broeikasgassen vrij in de atmosfeer. En elk jaar belandt er tussen de tien en vijftien miljoen ton plastic in de oceanen, waar het spontane vuilnisbelten vormt zoals de Great Pacific Garbage Patch, de plasticsoep in de Stille Oceaan. Deze verkwisting draagt veel bij aan de drie grote planetaire crises van onze tijd: klimaatverandering, verlies van biodiversiteit, en afval en vervuiling. Bovendien groeien de zorgen over de gevolgen van plastic voor de gezondheid van de mens.
We blijven plastic gebruiken omdat het zo handig is. Dat komt doordat er verschillende kunststoffen zijn in een keur aan chemische samenstellingen, geschikt voor bijna alle doeleinden. Wat ze gemeen hebben, is dat ze allemaal beginnen als monomeren: kleine moleculen met twee reactieve uiteinden. Onder de juiste omstandigheden kunnen die als treinstellen lange, repeterende ketens met elkaar vormen, zogenaamde polymeren. Begin bijvoorbeeld met een monomeer dat ethyleen heet en je krijgt polyethyleen. Dat is stevig, buigzaam en doorzichtig, het meest gebruikte soort plastic ter wereld, vooral voor plastic flessen. Andere plasticsoorten zijn zogenaamde copolymeren, die bestaan uit twee of meer verschillende soorten monomeren. Aan het eindproduct zijn vaak ook nog andere bestanddelen toegevoegd: smeermiddel, vlamvertragers, kleurstoffen enzovoort.
Pogingen om schoon schip te maken leveren tot nu toe weinig op. ‘De recycling van plastic is een fiasco,’ zegt Judith Enck, het hoofd van Beyond Plastics, een non-profitorganisatie in Bennington, Vermont, die een eind wil maken aan de plasticvervuiling. De huidige technieken voor het recyclen van plastic zijn primitief en bewerkelijk. Het afval wordt eerst gesorteerd, soms nog met de hand, en het beste plastic wordt mechanisch gerecycled. Dat wil zeggen dat het eerst wordt gewassen, dan versnipperd of vermalen, gesmolten en verwerkt tot korrels die omgesmolten en opnieuw gebruikt kunnen worden.
Uitstel
Met sommige soorten plastic gaat dat heel goed. Bijvoorbeeld met polyethyleentereftalaat (PET) dat nog niet eerder gerecycled is. PET is goed voor zo’n 7 procent van al het plastic afval, en volgens Dixit wordt meer dan 90 procent ervan gerecycled. Maar ontzettend veel plastic afval is niet geschikt voor mechanische recycling. En het plastic dat mechanisch gerecycled is, is van lagere kwaliteit dan nieuw plastic. Ook al wordt het gewassen, het is niet altijd volledig schoon en kan daarom niet worden gebruikt als verpakkingsmateriaal voor voedsel. Van gerecyclede PET-flessen kunnen bijvoorbeeld maar zelden nieuwe flessen worden gemaakt. ‘Dat mechanisch gerecyclede afval kan vervuild zijn, dus je krijgt nooit toestemming voor gebruik bij voedsel,’ zegt Lars Krause van het nova-Institute in Hürth, een Duits onderzoeksinstituut voor politieke en ecologische innovatie. Daarom eindigt gerecycled PET meestal in meubelbekleding, vloerbedekking en isolatiemateriaal.
De recycling tast ook de kwaliteit van het materiaal aan, met elke cyclus wordt het een beetje slechter, tot het op den duur nergens meer goed voor is. Mechanisch recyclen is dus alleen maar uitstel van de dag waarop het plastic toch op de vuilnisbelt of in een verbrandingsoven belandt.
Ik ben vorig jaar gaan kijken bij een bedrijf dat op deze manier werkt en zag wat een rommelige bedoening het is. Pure North is gevestigd in het IJslandse Hveragerði. Op een bedrijventerrein aan de rand van de stad worden balen vuil landbouwplastic en versleten plastic leidingen gewassen, versnipperd, tot korrels omgesmolten en dan weer verkocht. Maar de winstmarge is klein en alleen voor bepaalde soorten plastic is het lonend om ze op deze manier te recyclen. Consumentenafval, zoals voedselverpakkingen en dergelijke, is een ratjetoe waar het bedrijf niets mee kan, omdat het sorteren en reinigen daarvan veel te duur is. En met plastic dat een complexe mengvorm is, zoals de kunststoffen in vloerbedekking en kleding, valt al helemaal niets te beginnen.
‘Plastic kan steeds opnieuw tot gloednieuw plastic worden verwerkt’
De nieuwe, geavanceerde vormen van recycling kunnen in principe veel betere resultaten opleveren omdat die niet mechanisch maar chemisch werken. In het beste geval kun je daarmee een verzameling gemengd plastic afval omzetten in zuivere chemische stoffen die in niets verschillen van de stoffen die uit ruwe olie worden gewonnen. Daar kan dan weer een plastic van worden gemaakt dat chemisch en fysiek identiek is aan de oorspronkelijke kunststof, of ze kunnen worden gebruikt als industriële grondstoffen voor iets anders. En aan het eind van hun korte nieuwe leven kunnen deze kunststoffen wéér worden gerecycled. ‘Plastic kan steeds opnieuw tot gloednieuw plastic worden verwerkt,’ zegt Bill Cooper van het Amerikaanse Cyclyx International, een recyclingbedrijf in Portsmouth, New Hampshire.
De meest beproefde van de geavanceerde recyclingtechnologieën is pyrolyse. Daarbij wordt het plastic extreem verhit (tot meer dan vijfhonderd graden) zonder dat er zuurstof bij kan komen, waardoor de kunststof weer in zijn oorspronkelijke bestanddelen uiteenvalt. Dit levert een cocktail van eindproducten op, zoals verschillende soorten olie, diesel, was en monomeren. Er komt ook zogenaamd syngas bij vrij, een mengsel van koolstofmonoxide en waterstofgas, waaruit weer allerlei andere nuttige stoffen gemaakt kunnen worden. Kortom, zo krijg je weer de ruwe grondstoffen die de industrie nodig heeft.
Vergassing
Daarnaast is er vergassing, waarbij plastic onder nog hogere temperaturen volledig in syngas wordt omgezet. Dat duurt langer en vergt meer energie dan pyrolyse, maar heeft het voordeel dat je er grotere hoeveelheden mee kunt verwerken, zegt Krause. Volgens een analyse van het nova-Institute kan een grote pyrolyse-installatie zo’n veertigduizend ton per jaar produceren, en een vergassingsinstallatie vijfmaal zoveel.
Beide methoden vergen wel verhitting, wat een beetje afbreuk doet aan de duurzaamheidsclaim. Anderzijds, de productie van nieuw plastic uit aardolie kost ook energie. Hoeveel warmte er precies nodig is, hangt af van de aard van het proces. De overkoepelende termen pyrolyse en vergassing omvatten elk een veelheid aan verschillende technieken.
Beide technologieën hebben de afgelopen jaren een snelle ontwikkeling doorgemaakt. Oorspronkelijk werden ze vooral gebruikt om uit afvalplastic diesel, kerosine en andere vloeibare brandstoffen te maken. ‘Vijf à zeven jaar terug lag de nadruk vooral op het maken van brandstoffen,’ zegt Joshua Baca van de American Chemistry Council (ACC), een brancheorganisatie in Washington. Dat is al beter dan het plastic simpelweg naar de vuilnisbelt brengen, want zo maak je er brandstof mee die anders uit ruwe olie geraffineerd zou worden.
Maar we zijn weer een paar jaar verder en de focus ligt nu bij echte circulariteit, ofwel eindeloos recyclen. ‘De wereld is sterk veranderd en geavanceerde recycling draait nu vooral om het produceren van de grondstoffen voor nieuw plastic,’ zegt Baca. En niet alleen voor plastic: volgens het nova-Institute bestaat ongeveer een kwart van het eindproduct van een geavanceerde recyclinginstallatie uit ‘secundaire waardevolle stoffen’, waarvoor dan ook weer minder ruwe aardolie geraffineerd hoeft te worden.
Europa loopt nu wereldwijd voorop met geavanceerde recycling
Europa loopt nu wereldwijd voorop met geavanceerde recycling. Het nova-Institute telde in een recent overzicht meer dan honderd technieken voor geavanceerde recycling die momenteel al worden gebruikt of ontwikkeld in de 27 EU-landen en Groot-Brittannië, Zwitserland en Noorwegen. Veel van die technieken zijn het stadium van de tekentafel ver voorbij: er zijn in Europa al tientallen installaties, met een gezamenlijke jaarlijkse productiecapaciteit van 270.000 ton, die volgens het nova-Institute in 2026 meer dan verdubbeld zal zijn.
Een van die bedrijven, het Engelse Enval, had een pyrolyse-installatie bij Peterborough. Die was gespecialiseerd in de zachte verpakkingen van plastic en metaalfolie die vaak gebruikt worden voor producten als vruchtensap, en die altijd lastig te recyclen zijn vanwege de gemengde samenstelling. Enval beweerde tweeduizend ton van zulke verpakkingen per jaar te kunnen recyclen. Maar het bedrijf is onlangs overgenomen en momenteel staat de installatie stil. De nieuwe eigenaar zegt wel dit jaar ergens in het Verenigd Koninkrijk een nieuwe installatie te willen opstarten.
Ook de VS roert zich in deze sector. Volgens Baca hebben bedrijven daar sinds 2017 al 7 miljard dollar in geavanceerde recycling geïnvesteerd en liggen er al meer dan 50 producten in de schappen die gemaakt zijn van gerecycled plastic, zoals de shampooflessen van Herbal Essences, de bakjes voor de roomkaas van Philadelphia en de verpakkingen van Magnums.
Een andere methode die eraan zit te komen en die nog veelbelovender is, heet solvolyse. Ook dat is weer een overkoepelende term voor een hele reeks verschillende technieken, maar ze komen er in wezen allemaal op neer dat plastic in een vloeistof wordt opgelost om er de nuttige chemische stoffen aan te onttrekken. Solvolyse vereist minder warmte dan pyrolyse en vergassing en is dus groener, en er komen minder giftige stoffen bij vrij.
Groei
De groei van geavanceerde recycling wordt ook sterk gestimuleerd door zowel vrijwillige als verplichte ambitieuze nieuwe milieudoelstellingen. Zo hebben de bij de ACC aangesloten bedrijven toegezegd dat alle plastic verpakkingen die in de VS worden gebruikt in principe recyclebaar of herbruikbaar moeten zijn in 2030, en dat ze in 2040 ook daadwerkelijk voor 100 procent hergebruikt of gerecycled moeten worden. Verder zal de VN later dit jaar naar verwachting een juridisch bindend verdrag over plasticvervuiling aannemen dat de productie van nieuw plastic sterk aan banden zal leggen en de druk zal verhogen om tot een circulaire plastic-economie te komen.
Maar geavanceerde recycling is geen wondermiddel. Het kost nog steeds energie en kan, in tegenstelling tot mechanische recycling, gifafval opleveren, zegt Kate Bailey van het recyclingbedrijf Eco-Cycle in Boulder, Colorado. Elk recyclingproces moet grondig worden doorgelicht op duurzaamheid.
Iets wat nog in de kinderschoenen staat, is de zuivering van het eindproduct. ‘Depolymerisatie is de eenvoudigste stap,’ zegt Krause. Maar dan hou je een hele soep aan additieven, vulstoffen en andere chemische stoffen over die er allemaal uit gezeefd moeten worden, en dat kan nog weleens het grootste probleem worden.
En het probleem van giftig chemisch afval begint nijpend te worden. ‘Deze projecten zijn enorm omstreden,’ zegt Bailey. ‘Je kunt veel tegenstand vanuit de bevolking verwachten.’ In Ohio proberen bewoners van Youngstown bijvoorbeeld de komst tegen te houden van een pyrolyse-installatie die volgens hen gifstoffen zal uitbraken.
Ook het volume is een probleem. In Europa, waar deze technologie het meest wordt toegepast, gaapt nog steeds een grote kloof tussen de hoeveelheid plastic afval die geproduceerd wordt en het aantal installaties voor geavanceerde recycling die het kunnen verwerken. Zelfs als de voorspelling van het nova-Institute over een verdubbeling in 2026 uitkomt, zal daarmee nog maar een zesde van de afvalstroom in Europa circulair zijn.
Verzet
Tot slot kampt de recycling van plastic met een imagoprobleem. ‘De mensen zijn boos,’ zegt Bailey. ‘Ze vertrouwen niet meer wat er met recycling gebeurt, zeker niet met plastic, en ze geloven niet meer in die leus van “al het plastic is recyclebaar, zamel alles maar in en dan zoeken wij het wel uit”.’
Er is volop verzet, organisaties zoals Beyond Plastics voeren de druk op. Volgens Enck, hoofd van Beyond Plastics, is geavanceerde recycling niet meer dan een ‘lobby- en marketingtactiek van de petrochemische industrie’ om op de oude voet te kunnen doorgaan. Onzin, zegt Krause. De activisten willen dat we helemaal met plastic stoppen, maar dat zal nooit gebeuren. De geest is uit de plastic fles.
‘Plastic is cruciaal geweest om ons moderne leven mogelijk te maken,’ zegt Baca. En met geavanceerde recycling kunnen we dat moderne leven misschien voortzetten. Als het potentieel echt wordt benut, zou 90 procent van wat tegenwoordig niet gerecycled wordt volgens hem wel gebruikt kunnen worden voor de productie van plastic. Ik kijk uit naar de dag dat ik al mijn plastic gewoon in de recyclebak kan gooien in de wetenschap dat het dan gegarandeerd een nieuw leven krijgt. En nog een, en nog een, en nog een.
Schimmels resistent tegen medicijnen door hogere temperaturen
Wetenschappers vrezen al langer dat schimmels gevaarlijker worden voor mensen door de stijgende temperaturen op aarde. Deze zorg is werkelijkheid geworden: onderzoek gepubliceerd in het gespecialiseerde tijdschrift Nature Microbiology suggereert dat de opwarming van de aarde leidt tot besmettelijkere schimmels die vaker resistent zijn tegen medicijnen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Tijdens een onderzoek naar schimmelinfecties in Chinese ziekenhuizen ontdekten de onderzoekers een schimmel die die twee patiënten ziek maakte, maar nog niet eerder was gemeld bij mensen, bericht Science in een artikel over het onderzoek. De ziekteverwekker was al resistent tegen de twee meest gebruikte antischimmelmedicijnen en toen ze hem blootstelden aan hogere temperaturen, ontwikkelde hij snel resistentie tegen een derde middel, waardoor hij in wezen onbehandelbaar werd met de huidige medicijnen.
Deze bevinding ‘ondersteunt het idee dat de opwarming van de aarde kan bijdragen aan de evolutie van deze schimmelpathogeen of andere nieuwe schimmelpathogenen’, zegt Linqi Wang, microbioloog aan het Instituut voor Microbiologie van de Chinese Academie van Wetenschappen en co-auteur van een het onderzoek, tegen Science.
De hele politieke klasse heeft de actie veroordeeld
Twee activisten van de milieuorganisatie Just Stop Oil (JSO) hebben woensdag verschillende monolieten bij de archeologische vindplaats Stonehenge beklad door ze te bespuiten met oranje verf. Uiteindelijk werden ze door de politie gearresteerd. ‘Bezoekers van het monument probeerden de twee mannen tegen te houden en slaagden erin een spuitbus af te pakken’, aldus The Guardian.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Volgens JSO is de gebruikte verf, gemaakt van maïszetmeel, biologisch afbreekbaar en zal ze verdwijnen met de regen. Met nog twee weken te gaan voor de algemene verkiezingen heeft de hele politieke klasse de actie veroordeeld, terwijl er duizenden bezoekers worden verwacht in Stonehenge voor de zomerzonnewende.
De plannen van Elon Musk om de productiecapaciteit te verdubbelen stuiten op felle kritiek. Tijdens een dagenlang verzet werden demonstranten met groene rook uiteengedreven.
Demonstranten werden met ‘groene rook’ weggejaagd tijdens een dagenlang verzet tegen de uitbreiding van Tesla’s Gigafactory in het Duitse Grünheide. Elon Musks aankondiging de productiecapaciteit meer dan te verdubbelen zou ernstige gevolgen hebben voor het lokale milieu. Grote delen van het omringende bos zouden moeten worden gekapt en de watervoorziening zou door de uitbreiding verder onder druk komen te staan.
Minstens vier mensen zijn door het noodweer omgekomen
Zware regen- en onweersbuien trokken afgelopen dagen over grote delen van Zuid-Duitsland. Deze extreme, aanhoudende regen zorgde dit weekend voor grote problemen in onder meer Beieren en Baden-Württemberg. Rivieren overstroomden, dammen braken door en duizenden mensen moesten geëvacueerd worden, aldus Süddeutsche Zeitung. Een aantal districten in de deelstaat Beieren heeft vervolgens de noodtoestand uitgeroepen.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Op sommige plekken is wel 300 millimeter regen gevallen. Ook zijn er meerdere dammen doorgebroken. Inmiddels zijn duizenden mensen in de zuidelijke deelstaten Beieren en Baden-Württemberg geëvacueerd. Door het noodweer zijn minstens vier mensen om het leven gekomen, waaronder een brandweerman.
Van Vox tot Rassemblement National en Fratelli d’Italia – Europees rechts lanceert beschuldigingen van ‘klimaatterrorisme’. Ze stellen daartegenover een ‘alternatief’ ecologisme, waarin de industrie alle ruimte krijgt.
Dossier: Soeverein Europa
‘This is Europe’s moment to answer the call of history’, riep Ursula von der Leyen aan de vooravond van de verkiezingen. 360 maakte voor het juninummer (dat nu in de winkel ligt!) in aanloop van de Europese verkiezingen een rondje langs de lidstaten en koos in samenwerking met weekblad De Groene Amsterdammer de meest verheffende en inzichtelijke bijdragen van grote denkers als Varoufakis, Piketty, Mastrobuoni en Krastev. Tot en met 6 juni komt er elke dag een artikel online waarin een van hen hun deskundig licht laat schijnen over hoe de Europese integratie verdiept en verbeterd kan worden.
Jaren geleden was de oude Jean-Marie Le Pen, oprichter van het Franse extreemrechtse Front National, van mening dat klimaatverandering een idiote obsessie was van een minderheid van ‘bobo’s’, oftewel salonsocialisten. Inmiddels zouden we zeggen: radical chic. In de loop van de tijd hebben klimaatveranderingen zich echter alom gemanifesteerd en zijn de bewijzen bruut aan ons opgedrongen. En veel traditionele partijen hebben het probleem inmiddels in zoverre erkend dat de voormalige christendemocratische kanselier Angela Merkel, die zichzelf graag ‘klimaatkanselier’ noemde, zelfs kon pochen dat ze de voormalige Amerikaanse president George W. Bush had overtuigd van de risico’s van een catastrofe. Al aan de vooravond van de vorige Europese verkiezingen geloofde 77 procent van de kiezers in de klimaatverandering en was bovendien van mening dat het thema als prioriteit moest worden beschouwd. Inmiddels zouden conservatieven of progressieven het dan ook niet meer in hun hoofd halen om de internationale inspanningen om de klimaatopwarming tegen te gaan, zoals het akkoord van Parijs, een halt toe te roepen.
Om zich toch van de mainstream af te keren, veranderde extreemrechts van strategie. Daarbij verloor het zijn natuurlijke vijand, de milieuactivist, geen moment uit het oog. Hetzelfde Front National, enige tijd geleden door Marine, de dochter van Jean-Marie, hernoemd tot Rassemblement National, stopte met de ontkenning van de verwoestende gevolgen van klimaatverandering of met het verspreiden van hoaxes die maar al te duidelijk antiwetenschappelijk zijn (zoals dat het klimaat periodiek verandert, in de loop van miljoenen jaren, alleen niet door toedoen van de mens, maar gewoon uit zichzelf). Net als andere extreemrechtse partijen in Europa is Marine Le Pen van toon veranderd. Ze heeft er een maatschappelijk probleem van gemaakt.
Zogenaamde ‘elite’
Marine le Pen, het Spaanse Vox, de Oostenrijkse FPÖ, het Poolse Recht en Rechtvaardigheid, het Hongaarse Fidesz en de Duitse AfD hebben in hun militante antimilieupolitiek alle de kans aangegrepen om in te gaan tegen traditionele partijen en luid te verkondigen dat de keuzes die een zogenaamde ‘elite’ maakt ten koste gaan van het ‘volk’, dat offers brengt doordat voor veel geld zogenaamd overdreven doelstellingen worden nagestreefd. Deze propaganda werkt ook heel goed tegen de Europese Unie, die verantwoordelijk is voor het bedenken en naleven van de Green Deal, en het bestrijden van de opwarming van de aarde bovenaan haar prioriteitenlijst heeft gezet.
Europees rechts lanceert dus beschuldigingen van ‘klimaatterrorisme’ zonder onderscheid te maken tussen de Europese Commissie, de Groenen, Fridays for Future of de activisten die zich vastlijmen op snelwegen of in musea. Ze stellen daartegenover een ‘alternatief’ ecologisme, dat ons moet beschermen tegen een vermeende internationale, milieuactivistische samenzwering die het algemeen welzijn en de nationale soevereiniteit zou willen vernietigen.
Onlangs nog haalde Giorgia Meloni in een recent interview met Il Messaggero uit naar ‘ideologisch ecologisme’
Groene partijen en ecologen vormen het perfecte doelwit omdat ze vijanden zouden zijn van de portemonnee, van de belangen van de werknemers en die van de traditionele Europese industrie. Onlangs nog haalde Giorgia Meloni in een recent interview met Il Messaggero uit naar ‘ideologisch ecologisme’ en beloofde ze meer aandacht voor ‘het territorium’. Het achterliggende idee is dat degenen die het milieu nu beschermen dit doen ten koste van de burgers, wier koopkracht en levensstandaard achteruitgaan. Erg origineel is dit idee niet. Kijk maar naar Vox, dat de noodzaak van energie-autarkie en een herindustrialisatie van Spanje propageert. Of naar Marine Le Pen, die in naam van een ‘ecologisch patriottisme’ het nucleaire quotum van Frankrijk wil verhogen tot 81 procent (het ligt nu op 70 procent), ervoor pleit de ontwikkeling van alternatieve, hernieuwbare brandstoffen stop te zetten en een verlaging eist van de btw op brandstof om zo het boze gelehesjeselectoraat aan haar kant te krijgen. Of de AfD, wiens slogan ‘Red diesel’ de Duitsers ervan moet overtuigen dat het hart van hun industrie, de automobielindustrie, wordt bedreigd door klimaatpaniek, een gevaar waartegen deze partij als enige op de bres springt. Ondanks de kleine nuances in de (verwarrende) theorieën die ten grondslag liggen aan hun woeste antimilieubeleid, hebben de Europese rechtse partijen alle tot doel de terechte angst voor een mogelijke catastrofe om te smeden in heimwee naar het oude Europa, inclusief rokende schoorstenen. En daarmee sluiten ze een weddenschap met de toekomst.
Het orkaanseizoen in de Atlantische Oceaan lijkt dit jaar ‘uitzonderlijk’ te worden
‘Een golf van hevige tornado’s’ verwoestte afgelopen weekend een groot deel van het zuiden van het land, meldt USA Today. De verschillende tornado’s hebben in de Verenigde Staten al aan 22 mensen het leven gekost.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De krachtige, dodelijke tornado’s kwamen aan land in Arkansas, Texas, Kentucky en Oklahoma en trokken maandag verder oostwaarts, waarbij veel gebouwen en infrastructuur op hun pad werden weggeblazen. De National Weather Service voorspelt nog meer zwaar weer, vooral in Georgia en South Carolina.
Het orkaanseizoen in de Atlantische Oceaan, dat theoretisch op 1 juni begint, lijkt dit jaar ‘uitzonderlijk’ te worden, zei de directeur van de Amerikaanse National Oceanic and Atmospheric Administration.
In Myanmar is een temperatuur van 48,2 graden Celsius gemeten
Een extreme hittegolf, met temperaturen ruim boven de 40 graden, eist in Zuid- en Zuidoost-Azië zijn tol. Dat schrijft South China Morning Post. Onder meer de Filipijnen, Myanmar, Thailand en India kampen met de aanhoudende hitte.
De temperatuur in het centrum van Manilla, de hoofdstad van de Filipijnen, steeg volgens de nationale weerberichtgevers zaterdag tot 38,8 graden Celsius. Daarmee werd de hoogste temperatuur ooit gemeten (in mei 1915) overtroffen, meldde ABS-CBN News. Als reactie op het broeierige weer en de staking van het jeepneyvervoer in het hele land heeft het ministerie van Onderwijs de openbare scholen op maandag en dinsdag gesloten.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
In Thailand bereikte de vraag naar elektriciteit zaterdag een record van 36.356 megawatt, aldus het ministerie van Energie. Bangkok waarschuwde vorige week al voor de extreme hitte toen de hitte-index steeg tot een ‘zeer gevaarlijk’ niveau. Dit jaar zijn er in Thailand al 30 mensen gestorven door de hoge temperaturen, vergeleken met 37 dodelijke slachtoffers door de hitte in heel 2023.
Myanmar heeft in april de heetste temperatuur ooit gemeten, zeiden de autoriteiten maandag. Het kwik steeg zondag tot 48,2 graden in de stad Chauk in de Magway regio in het midden van Myanmar. Dit is de hoogste temperatuur in Myanmar in april sinds het begin van de metingen 56 jaar geleden.
Verwoestende gevolgen zijn ‘vooral te wijten aan achteruitgang van het milieu’
Een ware ‘stortvloed’ met enorme verwoestingen als gevolg is neergedaald in Oost-Afrika, meldt The Citizen. In Tanzania heeft het regenseizoen, verergerd door het weerfenomeen El Niño, de afgelopen weken dodelijke overstromingen en aardverschuivingen veroorzaakt, vertelde premier Kassim Majaliwa donderdag aan het parlement.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
‘Meer dan 51.000 huizen en 200.000 mensen zijn getroffen, met 155 doden, ongeveer 236 gewonden en meer dan 10.000 huizen die in verschillende mate beschadigd zijn,’ aldus Majaliwa. De verwoestende gevolgen van de regen zijn ‘vooral te wijten aan de achteruitgang van het milieu’, voegde hij eraan toe, waarbij hij met name wees op de ontbossing.
Buurland Kenia ging donderdag door met het tellen van de slachtoffers en het zoeken naar de vermisten, als gevolg van de overstromingen in verschillende districten van de hoofdstad Nairobi en in naburige provincies. Volgens de autoriteiten staat het dodental op 13, na de ontdekking van drie lichamen in de sloppenwijk Mathare donderdag, een van de zwaarst getroffen gebieden.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
