De Poolse kunstenares Małgorzata Mirga-Tas breekt met stereotypen en viert de Roma identiteit door middel van grootschalige, kleurrijke textiele werken.
De Poolse kunstenares Małgorzata Mirga-Tas (Zakopane, 1978) werkt met verschillende media, maar is vooral beroemd geworden om haar grootschalige textiele werken waarin ze haar Roma identiteit vanuit een feministisch perspectief viert en ontdoet van vooroordelen. Mirga-Tas’ carrière heeft de afgelopen jaren een grote vlucht genomen, met als hoogtepunt ‘Re-enchanting the World’ een twaalfdelige serie panelen, een voor elke maand van het jaar, die zij maakte voor het Pools paviljoen op de Biënnale van Venetië in 2022.
Critici prijzen de kleuren en de scènes in haar textiele werken
Het Bonnefanten kocht twee delen uit deze serie aan. Door gebruik te maken van foto’s gemaakt in en door de Roma-gemeenschap, kan Mirga-Tas een realistisch en respectvol beeld nabootsen van het Roma-leven. Haar werk wordt beschreven als een ‘visuele sensatie’. Critici prijzen de kleuren en de scènes in haar textiele werken, die zo levendig zijn dat ze bijna lijken te bewegen.
Ook oogst Mirga Tas veel bijval voor de strijd tegen de stereotypering van Roma en het dominante negatieve beeld dat jarenlang werd gecreeërd.
Kunst werkt helend, zo vinden ook de artsen van het Universitair Ziekenhuis (CHU) van Lille. Die schrijven hun patiënten namelijk sinds september 2023 museumtherapie voor, bericht Reasons to be Cheerful. ‘Het idee van museumbezoek op doktersrecept is dat blootstelling aan kunst en cultuur of geschiedenis sommige vormen van medische zorg in traditionele settings kan aanvullen, versnellen of mogelijk zelfs vervangen – op een effectieve, plezierige en goedkope manier’, aldus het goednieuwsplatform.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Een van de musea waarmee CHU Lille samenwerkt is het Palais des Beaux-Arts in Lille, dat na het Louvre de grootste kunstcollectie van Frankrijk herbergt en al langer therapeutische kunst maak- en kijkworkshops aanbiedt. Het Palais des Beaux-Arts werkt met allerlei soorten deelnemers, zoals mensen met alzheimer, drugsverslaafden en autistische kinderen. Eén keer per week is er ook een workshop die opengesteld is voor iedereen. Ook zijn is er een speciale sessie voor vrouwen die behandeld worden voor endometriose, medisch geassisteerde voortplanting en borst- of baarmoederhalskanker.
CHU Lille doet onderzoek naar de effectiviteit van de museumtherapie bij zijn patiënten, maar er is al veel bewijs dat dergelijke behandelmethodes werken. Dat zegt ook Julia Hotz, schrijver van het boek The Connection Cure over sociale therapie, tegen Reasons to be Cheerful. ‘Musea halen ons uit ons eigen hoofd. We verliezen onszelf in schoonheid, waardoor we onze angsten vergeten.’
Het H’art Museum in Amsterdam presenteert een uitgebreide tentoonstelling van Wassily Kandinsky. De expositie volgt de ontwikkeling van zijn kunst, van vroege figuratieve schilderijen tot baanbrekende abstracte kunstwerken.
Een schitterend weerzien lonkt aan de Amstel, waar het H’art Museum – voor het eerst sinds de ontkoppeling van zijn Russische matroesjka in Sint-Petersburg – opent met de pionier van de abstracte kunst, Wassily Kandinsky (1866-1944). De tentoonstelling, in samenwerking met het Parijse Centre Pompidou, laat een intrigerende evolutie van zijn schilderijen zien, die net als muziek ‘de ziel moesten laten trillen’.
Hij bleef zoeken en zich liet inspireren door degenen met wie hij in aanraking kwam
Vanaf Kandinsky’s vroege, kleurrijke, figuratieve experimenten met verf volgen de zalen vol abstracte composities en indrukwekkende vormen elkaar op. Ondertussen vertelt kunstenaar Bink van Vollenhoven op videoschermen her en der (iets te hard) wat Kandinsky in zijn leven heeft bewogen en door wie hij is beïnvloed. Zijn vormende periode in Weimar en Berlijn is te zien in de Bauhaus Salon, met metershoge wandschilderingen uit 1922, die in de Tweede Wereldoorlog verloren gingen maar in 1977 werden gereconstrueerd dankzij de originele ontwerpen die in het bezit waren van Kandinsky’s weduwe Nina.
Nadat architect Ludwig Mies van der Rohe niet langer wilde toegeven aan de eisen van de nazi’s, sloot de historische academie voor kunst en cultuur waar Kandinsky lesgaf. In Parijs begon hij een nieuw leven. De geometrische vormen in zijn werk maakten plaats voor andere, organischere lijnen, onder meer omdat hij bleef zoeken en zich liet inspireren door degenen met wie hij in aanraking kwam.
De tentoonstelling Moore is Less van Henry Moore laat zien hoe de kunstenaar, die bekendstaat om zijn grote sculpturen in publieke ruimtes wereldwijd, ook op veel kleinere schaal werkte.
De monumentale beelden van de Britse beeldhouwer Henry Moore staan bekend om hun abstracte vormen en organische contouren. Maar wat velen niet weten, is dat Moore ook miniatuurversies van zijn werken heeft gemaakt, die niet groter zijn dan 30 centimeter. Ze laten ‘een intimiteit en creatieve verbeelding zien die we vergeten als we Moore beschouwen als de kunstenaar van grootstedelijke ruimtes,’ aldus Chris Stephens, de curator van de tentoonstelling en directeur van het Holburne Museum.
Enkele van deze werken worden voor het eerst tentoongesteld in een museum
De collectie is voor het eerst te zien en omvat werken uit elk decennium van Moores carrière: de jaren twintig tot tachtig. De sculpturen omvatten een diversiteit aan processen en materialen, van steen- en houtsnijwerk tot beelden van plasticine, klei en gips, en werken gegoten in lood en brons. Enkele van deze werken worden voor het eerst tentoongesteld in een museum.
De werken waren begin 2023 op mysterieuze wijze verdwenen
Twee zeventiende-eeuwse schilderijen – een militaire scène van Robert van den Hoecke en een stilleven van Dirck de Bray – zijn weer opgedoken in het Kunsthaus in Zürich, nadat ze begin 2023 op mysterieuze wijze waren verdwenen. Omdat het onderzoek ‘nog gaande’ is, gaf het museum geen details over ‘waar en hoe’ de schilderijen zijn gevonden, maar het verzekerde dat ze ‘in goede staat zijn teruggevonden en binnenkort weer tentoongesteld kunnen worden’, aldus Blick.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De schilderijen waren na de brand in het Kunsthaus in augustus 2022 samen met bijna zevenhonderd andere werken weggehaald om schoongemaakt en gerestaureerd te worden. Het museum was ze vervolgens uit het oog verloren. ‘Interne zoekacties leverden niets op. Het museum kon daarom een diefstal niet uitsluiten en schakelde de politie in,’ voegt de Zwitserse website toe.
De twee werken – Soldaten in het kamp van Robert van den Hoecke en Narcissen en andere bloemen van Dirck de Bray – hebben een gezamenlijke waarde van meer dan 550.000 euro.
Dankzij de verzamelwoede van Augustus II ‘de Sterke’, koning van Polen en grootvorst van Litouwen, en Madame de Pompadour, een van de maîtresses van de Franse koning Lodewijk XV, kunnen we zien hoe het Europese porselein is ontstaan.
In het hart van Europa, tijdens de bruisende achttiende eeuw, heerste een ware porseleinkoorts. Met porseleinen beesten van meer dan een meter hoog, schitterend goud en weelderige pastelkleuren werd een nieuwe kunstvorm geboren.
De tentoonstelling vertelt een verhaal van een een concurrentiestrijd vol intriges, spionage en drama
De populariteit van porselein werd aangewakkerd door Augustus ‘de Sterke’ (1670-1733), keurvorst van Saksen, koning van Polen en grootvorst van Litouwen, die de Meissen-porseleinfabriek in Duitsland oprichtte; en Madame de Pompadour (1721-1764), de befaamde maîtresse en cultureel adviseur van koning Lodewijk XV van Frankrijk.
De tentoonstelling Porseleinkoorts: het witte goud van Augustus de Sterke en Madame de Pompadour in Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden schetst de ontstaansgeschiedenis van Europees porselein en vertelt een verhaal van een concurrentiestrijd vol intriges, spionage en drama.
De Chinees-Canadese kunstenaar Matthew Wong begon op zijn zeventwintigste met schilderen. Binnen een paar jaar tijd bouwde hij een indrukwekkend oeuvre op van voornamelijk kleurrijke landschappen. De invloed van Van Gogh is onmiskenbaar.
De Canadees-Chinese kunstenaar Matthew Wong (1984-2019) schilderde in korte tijd – de acht jaar tot zijn zelfmoord in 2019 – een aanzienlijk oeuvre bij elkaar van voornamelijk landschappen die met een beetje goede wil in de rij van Monet en Manet kunnen worden geplaatst. Zijn schilderijen, gouaches en tekeningen op rijstpapier hangen nu in het Van Gogh Museum in Amsterdam.
Ook bestudeerde hij kunstenaars die hij bewonderde, op het maniakale af
De door depressies, angsten en het syndroom van Gilles de la Tourette geplaagde kunstenaar maakte in manische periodes soms wel vier schilderijen per dag; het was zijn uitlaatklep. Ook bestudeerde hij kunstenaars die hij bewonderde, op het maniakale af. Zo zijn er geometrische patronen van Kusama terug te zien, of berkenbomen van Van Gogh en Hockney. De verf, vond hij, moest zijn eigen weg vinden van de tube naar het doek, schrijft conservator Joost van der Hoeven in de catalogus. Na Wongs dood werd The Realm of Appearances – ook in het Van Gogh – dat hij een jaar eerder voor 22.000 dollar had verkocht, door Sotheby’s voor 1,8 miljoen dollar geveild.
Bij de brand werd 85 procent van de 20 miljoen exemplaren en artefacten verwoest
Burkhard Pohl, een Zwitsers-Duitse verzamelaar en ondernemer die een van ’s werelds grootste particuliere fossielencollecties beheert, heeft ongeveer 1100 exemplaren aan het Nationaal Museum van Brazilië overgedragen, die allemaal afkomstig zijn uit Brazilië. Dat schrijft The New York Times. Het museum kan met de schenking een deel van de collectie herbouwen voorafgaand aan de geplande heropening in 2026.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
De donatie is de grootste en belangrijkste wetenschappelijke bijdrage tot nu toe aan de wederopbouw van het museum, na het verlies van 85 procent van de ongeveer 20 miljoen exemplaren en artefacten door de enorme brand in 2018, waarbij de oudste wetenschappelijke instelling van het land en een van de grootste en belangrijkste musea van Zuid-Amerika verwoest werden.
Deze verhuizing geeft ook wetenschappelijke schatten terug aan een land dat zijn natuurlijke erfgoed vaak buiten zijn grenzen heeft zien verdwijnen – en presenteert een potentieel mondiaal model voor het bouwen van een natuurhistorisch museum in de 21e eeuw.
Het standbeeld maakt deel uit van het Italiaanse culturele erfgoed
Het bronzen standbeeld ‘De zegevierende jeugd’, dat in 1964 voor de kust van Italië werd ontdekt, had niet aangekocht mogen worden door het Getty Museum in Los Angeles, oordeelde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) donderdag. Rome ‘is nu gemachtigd om het Griekse brons dat is teruggevonden in de Adriatische Zee in beslag te nemen’, aldus Corriere della Sera.
360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.
Italië probeert al tientallen jaren dit standbeeld terug te krijgen, tussen beslagen van Interpol en diplomatieke demarches door. Maar het Getty Museum in Los Angeles, dat het werk in 1977 kocht, heeft altijd geweigerd het terug te geven. De Getty Foundation diende een verzoek in bij het Hof in Straatsburg om een beslaglegging van de Italiaanse rechtbanken ongedaan te maken. De rechters hebben Rome echter in het gelijk gesteld.
Een van de argumenten van de Getty Foundation was dat het Griekse beeld geen deel uitmaakte van het Italiaanse erfgoed. Maar in de uitspraak van donderdag verwierp het Europese Hof het verzoek van het Amerikaanse museum en stelde dat ’de Italiaanse autoriteiten op een redelijke manier hebben aangetoond dat het standbeeld deel uitmaakt van het Italiaanse culturele erfgoed’.
Het oeuvre van de Roemeense kunstenaar Ana Lupas is momenteel te zien in de expositie On This Side of the River Elbe in het Stedelijk Museum. Tijdens de communistische dictatuur in Roemenië, diende haar kunst als een vorm van heimelijk verzet.
Het veelzijdige oeuvre van de Roemeense kunstenaar Ana Lupas (1940) is een fantastische verzameling textielwerken, sculpturen, installaties en acties waarin ze doelbewust – en uit noodzaak, omdat er niet veel anders voorhanden was – gebruikmaakte van materialen die destijds niet met kunst werden geassocieerd, zoals wol, katoen, hennep en vlas. Ondanks de barre politieke omstandigheden in Roemenië onder het wrede regime van Ceaușescu (1945-1989) lukte het Lupas om haar eigen pad te kiezen in plaats van mee te doen aan wat van haar verwacht werd.
Niet openlijk maar stil verzette ze zich tegen de ontmenselijking door de machthebbers
Niet openlijk maar stil verzette ze zich tegen de ontmenselijking door de machthebbers. Behalve het aangekochte werk Coats to Borrow (1989) is Humid Installation (1970) te zien, gemaakt in samenwerking met lokale gemeenschappen op het platteland van Transsylvanië. Een hoogtepunt in Lupas’ werk, waarin tradities, rituelen en volksverhalen levend gehouden worden.
On This Side of the River Elbe, Stedelijk Museum Amsterdam, 9/5 tot 19/2/25
In de wereld van vogels schuilt een verborgen kunst, aldus de Britse kunstenaar Andy Holden. In de tentoonstelling Door de bomen het bos in het Kröller-Müller Museum onderzoeken vier kunstenaars de verhouding tussen mens en natuur.
De Brit Andy Holden (1982), een van de vier kunstenaars die in het Kröller-Müller naar de natuur kijkt, vraagt zich samen met beroemde ornitholoog en vader Peter Holden af of vogels geboren kunstenaars zijn. De zwaluw beeldhouwt zijn nest uit modder, de wevervogel is beroemd om zijn rare bollen en omhulsels uit grassen, en de prieelvogel spant de kroon met uitbundig versierde wiegjes vol bloemblaadjes, schelpen en stukjes glanzend plastic.
Alles draait bij Holden om de verbazingwekkende verbanden tussen ornithologie en kunst
Alles draait bij Holden om de verbazingwekkende verbanden tussen ornithologie en kunst: oftewel de vraag of hun nesten en zelfs hun eieren expressieve creaties zijn, in plaats van alleen maar evolutionaire vereisten. Om daar een antwoord op te kunnen geven verzamelde hij eieren en nesten en verwerkte hij zijn vondsten in geluid, video en beeld.
Door de bomen het bos, Kröller-Müller Museum, Otterloo, tot 15/9
De herinnering aan thuis vat zich vaak samen in een vertrouwde geur of een bekend geluid. In de expositie Imagine Home in het Noordbrabants Museum laten dertien kunstenaars zien hoe zij ontheemding ervaren.
In een tijd waarin migratie, een goed scorend verkiezingsthema, nu ook op feiten is onderzocht door een onafhankelijke Staatscommissie, blijken de maatschappelijke gevolgen ervan voor bijvoorbeeld de Nederlandse bevolkingsgroei evident. Dat betekent niet direct een stop invoeren, want een veilig onderkomen mag niemand worden ontzegd. Hoe ingrijpend het is om vaak noodgedwongen huis en haard te verlaten en nergens meer bij te horen, is nu te zien op de expositie Imagine Home.
Het Noordbrabants Museum laat zien hoe emotioneel en vooral ook zintuiglijk ‘thuis’ is voor mensen die worden weggezet als ‘gelukszoekers’, vooral als het er niet meer is. Of, misschien nog erger, als het er nog wel is maar een terugkeer onmogelijk is. De herinnering daaraan vat zich vaak samen in een vertrouwde geur, meestal van specerijen uit de huiselijkheid van een keuken, of een bepaalde lichtinval, en gaat vrijwel in geen geval over iets materialistisch.
Imagine Home heeft ook een ‘huiskamer’, waar bezoekers door vluchtelingen welkom worden geheten met koffie of thee
De Afghaanse kunstenaar Narges Mohammadi beplakte samen met vluchtelingen uit noodopvanglocaties in Den Bosch een smalle gang met 700 kilo ter plekke gemaakte Perzische halva. Er zijn melancholische schilderijen en in kunst gegoten jeugdherinneringen, en bij alles is een onderliggend verhaal voelbaar.
Imagine Home heeft ook een ‘huiskamer’, waar bezoekers door vluchtelingen welkom worden geheten met koffie of thee en een gesprek kunnen aangaan over je thuis voelen en erbij horen.
Imagine Home, Noordbrabants Museum, Den Bosch, t/m 2/6
Ze vergaarde bekendheid vanwege haar huwelijk met John Lennon in 1971, maar Yoko Ono begon al in de jaren vijftig met het maken van avant-gardistische kunst. Zeven decennia later is ze nog steeds actief.
De exposerende kunstenaar neemt op. ‘Hallo! Dit is Yoko,’ zegt ze en legt dan de telefoon neer. Het is een oud bericht van een antwoordapparaat, dat voorkomt in het laatste nummer van Ono’s album Fly uit 1971, en het is het eerste wat je hoort op het grote retrospectief in Londen. Bezoekers kunnen allerlei opdrachten vervullen, zoals hun eigen schaduwen tekenen of handen schudden met vreemden.
De in Tokio geboren kunstenaar werd bekend vanwege haar huwelijk met John Lennon maar maakte daarvoor al furore met avant-gardistische kunst. Ono is nu negentig en als kunstenaar nog steeds actief. Studenten kunnen er kennisnemen van de kunststroming Fluxus en de vroege performance. Bovendien is er veel gelegenheid tot interactie.
Yoko Ono: Music of the Mind, Tate Modern, Londen, t/m 1 september
Hoewel de Litouwer Mikalojus Konstantinas Čiurlionis (1875-1911) als een van de grootste kunstenaars van zijn tijd wordt beschouwd, is de kans groot dat je nog nooit van hem gehoord hebt. Zijn werk is nu voor het eerst in Nederland te zien.
Mikalojus Konstantinas Čiurlionis (1875-1911) was de belangrijkste componist én beeldend kunstenaar van Litouwen. Maar dat weten alleen de ingewijden, die waarschijnlijk ook nog op de hoogte zijn van de verdienstelijke literatuur die dit multitalent voortbracht. Kunsthistorici noemen zijn naam in één adem met die van tijdgenoten als Gustav Klimt, Edvard Munch en Wassily Kandinsky.
Dit is de eerste keer dat zijn werk in Nederland te zien is
Dit is de eerste keer dat zijn werk in Nederland te zien is. De man die zou uitgroeien tot nationale held maakte de onafhankelijkheid van Litouwen, in 1918, niet meer mee. Hij leidde een intens leven, rookte veel, at weinig en dronk alleen mierzoete thee. De laatste anderhalf jaar van zijn leven bracht hij door in een sanatorium, waar hij op 35-jarige leeftijd stierf aan een longontsteking. Čiurlionis liet zo’n vierhonderd muziekstukken en driehonderd schilderijen na.
Mikalojus Konstantinas Ciurlionis, Beyond Heaven and Earth, Museum Belvédère, Heerenveen, t/m 9 juni 2024 (oostvleugel).
360 selecteert een aantal toonaangevende internationale concerten, voorstellingen, boeken, films en exposities.
Haar perspectief
OPERA | Eurydice – Die Liebenden, blind, naar het verhaal van Orpheus en Eurydice, wordt dit keer verteld vanuit háár perspectief. Een reden om ernaar uit te kijken is de terugkeer als regisseur van Pierre Audi naar het operahuis.
Nationale Opera & Ballet, Amsterdam, 5 t/m 17/3.
Caesura
EXPOSITIE | In de nieuwe galerie Fanny Freitag exposeert naast Aldo van den Broek en Johnny Mae Hauser, de Mexicaans-Nederlandse kunstenaar Azul Ehrenberg. In haar interdisciplinaire werk gebruikt ze zelfgemaakt papier, visuele poëzie en bewegend beeld.
Fanny Freitag, Amsterdam, t/m 16 maart.
Surrealistisch fotoalbum
FOTOGRAFIE | De Oekraiënse fotograaf en kunstenaar Boris Mikhailov (1938) werd fotograaf, terwijl hij was opgeleid tot ingenieur. Deze tentoonstelling omvat zo’n achthonderd foto’s, die elk op eigen wijze commentaar geven op de tijd waarin ze gemaakt zijn. Wat Mikhailov aan zijn beelden toevoegde, de zogenaamde ‘extra laag’, werd later zijn signatuur. Die zit hem in scherpe contrasten en wat hij zelf ‘lelijke’ foto’s noemde, waarmee hij zijn particuliere kleine verzet pleegde tegen het perfectionisme van de Sovjet-propaganda.
Destijds werkte Mikhailov vooral in opdracht, hij zette jonggehuwden, baby’s en matrozen op de gevoelige plaat en bewerkte de beelden daarna voor zichzelf. Hij bewerkte ze met kitscherige kleuren en bespotte met z’n eigen beeldtaal de manier waarop alledaagse gebeurtenissen werden verheerlijkt door de staat. ‘Zonnestraaltjes’, noemde hij de foto’s die een surrealistisch familiealbum vormden, waaraan hij zo’n vijftien jaar heeft gewerkt.
In latere series documenteert hij genadeloos de gevolgen van de westerse invloeden die voorspoed zouden moeten brengen voor iedereen
Mikhailov anticipeerde in de jaren tachtig voorzichtig op de naderende val van de Sovjet-Unie. Ook dan ondermijnt hij de betekenis van de beelden door opzichtige kleuren te gebruiken om uiting te geven aan zijn frustratie en desillusie over de Sovjet-idealen.
In latere series documenteert hij genadeloos de gevolgen van de westerse invloeden die voorspoed zouden moeten brengen voor iedereen. Maar in Oekraïne ontstond een nieuwe elite van miljonairs, terwijl een aanzienlijk deel van de bevolking in armoede raakte en het aantal daklozen dramatisch toenam.
Boris Mikhailov, Oekraïens dagboek, Fotomuseum Den Haag, 30 maart t/m 18 augustus.
Lakecia Benjamin
MUZIEK | De bejubelde en veerkrachtige Amerikaanse saxofonist Lakecia Benjamin speelde met Stevie Wonder, Alicia Keys en Gregory Porter. Op het North Sea Jazz verrees ze als een feniks uit de as na een auto-ongeluk waarbij ze haar kaak brak.
Vredenburg, Utrecht, 31 maart.
Multitalent
SCHILDERKUNST | Mikalojus Konstantinas Čiurlionis (1875-1911) was de belangrijkste componist én beeldend kunstenaar van Litouwen. Maar dat weten alleen de ingewijden, die waarschijnlijk ook nog op de hoogte zijn van de verdienstelijke literatuur die dit multitalent voortbracht. Kunsthistorici noemen zijn naam in één adem met die van tijdgenoten als Gustav Klimt, Edvard Munch en Wassily Kandinsky.
Dit is de eerste keer dat zijn werk in Nederland te zien is
Dit is de eerste keer dat zijn werk in Nederland te zien is. De man die zou uitgroeien tot nationale held maakte de onafhankelijkheid van Litouwen, in 1918, niet meer mee. Hij leidde een intens leven, rookte veel, at weinig en dronk alleen mierzoete thee. De laatste anderhalf jaar van zijn leven bracht hij door in een sanatorium, waar hij op 35-jarige leeftijd stierf aan een longontsteking. Čiurlionis liet zo’n vierhonderd muziekstukken en driehonderd schilderijen na.
Mikalojus Konstantinas Ciurlionis, Beyond Heaven and Earth, Museum Belvédère, Heerenveen, t/m 9 juni 2024 (oostvleugel).
‘Hallo, dit is Yoko Ono’
BEELDENDE KUNST | De exposerende kunstenaar neemt op. ‘Hallo! Dit is Yoko,’ zegt ze en legt dan de telefoon neer. Het is een oud bericht van een antwoordapparaat, dat voorkomt in het laatste nummer van Ono’s album Fly uit 1971, en het is het eerste wat je hoort op het grote retrospectief in Londen. Bezoekers kunnen allerlei opdrachten vervullen, zoals hun eigen schaduwen tekenen of handen schudden met vreemden.
De in Tokio geboren kunstenaar werd bekend vanwege haar huwelijk met John Lennon maar maakte daarvoor al furore met avant-gardistische kunst. Ono is nu negentig en als kunstenaar nog steeds actief. Studenten kunnen er kennisnemen van de kunststroming Fluxus en de vroege performance. Bovendien is er veel gelegenheid tot interactie.
Yoko Ono: Music of the Mind, Tate Modern, Londen t/m, 1 september.
Deze website gebruikt cookies. Door de site te gebruiken gaan we er vanuit dat je ze accepteert. OK
Manage consent
Over onze cookies
Deze website gebruiks cookies die de gebruikservaring verbeteren. De cookies die we als noodzakelijk categoriseren worden opgeslagen door je browser en zijn essentiëel voor een goede werking van de basisfuncties van deze website. We gebruiken ook third-party cookies die ons helpen te analyseren hoe deze website gebruikt wordt. Deze cookies kunnen ook voor marketingdoeleinden worden gebruikt. Ze worden alleen door je browser opgeslagen als je daar toestemming voor geeft.
Onze noodzakelijke cookies zijn essentiëel voor het goed functioneren van deze website. De basisfuncties en beveiliging van deze website zijn hiervan afhankelijk. Deze cookies slaan geen persoonlijke informatie op.
