Onderwerpen: Politiek

  • Geert Wilders is de ergste nachtmerrie van de EU

    Geert Wilders is de ergste nachtmerrie van de EU

    Een nexit is hoogstonwaarschijnlijk, maar alles wijst erop dat Geert Wilders het de EU niet bepaald makkelijk gaat maken. ‘Een zetel voor Wilders aan tafel bij een EU-top, naast andere extreemrechtse en nationalistische leiders die al in functie zijn, zal de dynamiek veranderen.’

    Eén zin in het opruiende verhaal dat Geert Wilders de Nederlandse kiezers vertelde, zal Brussel meer dan wat dan ook de stuipen op het lijf hebben gejaagd: een referendum over het verlaten van de EU. Zeven jaar nadat de Britten voor brexit stemden, is een stemming over een zogeheten nexit een kernpunt in het programma waarmee de extreemrechtse leider Nederland uiteindelijk aan zijn zijde kreeg. 

    En hoewel Wilders zijn anti-islamretoriek de afgelopen weken heeft afgezwakt, zijn er geen tekenen dat hij na zijn schokkende verkiezingsoverwinning van plan is zijn Euroscepsis af te zwakken. Ook al zouden de Nederlandse kiezers zich niet laten overhalen om de Britten te volgen en de EU te verlaten – hetgeen volgens de peilingen waarschijnlijk is –, dan nog wijst alles erop dat een regering onder leiding van Wilders in Den Haag een nachtmerrie zal zijn voor Brussel.

    Een zetel voor Wilders aan tafel bij een EU-top, naast andere extreemrechtse en nationalistische leiders die al in functie zijn, zal de dynamiek veranderen. Plotseling zal beleid op allerlei vlakken, van klimaatmaatregelen tot hervorming van de EU en wapens voor Oekraïne, ter discussie komen te staan en mogelijk zelfs worden teruggedraaid. 

    Sinds de bekendmaking van de exitpolls hebben andere centrumrechtse partijen niet uitgesloten een coalitie te vormen met Wilders, die als duidelijke winnaar uit de bus is gekomen. Dit ondanks het feit dat hij de afgelopen tien jaar door centrumpartijen buiten de deur is gehouden. Van zijn kant lijkt de zestigjarige oudgediende er alles aan gelegen om deze keer zelf aan de touwtjes te trekken. 

    Explicieter

    Sinds Dilan Yeşilgöz – de opvolger van Mark Rutte als VVD-leider – vroeg in de campagne aangaf dat ze mogelijk coalitiebesprekingen met Wilders zou willen aangaan, heeft de extreemrechtse leider er hard aan gewerkt om redelijker over te komen. Hij zwakte een aantal van zijn meest uitgesproken standpunten af – met name over de islam, zoals een verbod op moskeeën – vanuit de argumentatie dat er grotere prioriteiten zijn om op te lossen. 

    Op woensdagavond, toen de resultaten binnenkwamen, was Wilders explicieter: ‘Ik begrijp heel goed dat partijen niet in een regering willen zitten met een partij die ongrondwettelijke maatregelen wil,’ zei hij. ‘Dus we gaan het niet hebben over moskeeën, korans en islamitische scholen.’

    Zelfs als Wilders bereid is om zijn eis voor een EU-referendum te laten vallen in ruil voor macht, zal zijn overwinning nog een siddering door EU-instellingen teweegbrengen. En mochten centristische partijen zich verenigen om Wilders – opnieuw – buiten de deur te houden, dan zullen ze dat later wellicht moeten bekopen met boze Nederlandse kiezers. Brexitcheerleader Nigel Farage heeft in het Verenigd Koninkrijk laten zien dat je niet aan de macht hoeft te zijn om grote invloed uit te oefenen.

    In de overwinningstoespraak beloofde Wilders de – zoals hij het noemt – ‘asieltsunami’ in Nederland, aan te pakken

    Migratie was een dominant thema tijdens deze Nederlandse verkiezingen. Voor EU-politici blijft het een prangende kwestie. Naarmate het aantal migranten blijft stijgen, neemt ook de steun voor extreemrechtse partijen in veel Europese landen toe. In Italië verkreeg Giorgia Meloni vorig jaar de macht met haar Fratelli d’Italia. In Frankrijk blijft het Rassemblement National van Marine Le Pen een grote partij, die op de tweede plaats staat in de peilingen. In Duitsland is Alternative für Deutschland de afgelopen maanden eveneens naar de tweede plaats gestegen. 

    In zijn overwinningstoespraak beloofde Wilders de – zoals hij het noemt – ‘asieltsunami’ die Nederland treft, aan te pakken. 

    ‘De belangrijkste redenen waarom kiezers bij deze verkiezingen op Wilders stemden, zijn zijn anti-immigratieagenda, gevolgd door zijn standpunten over de crisis rond de kosten van het levensonderhoud en zijn standpunt over gezondheidszorg,’ zegt Sarah de Lange, hoogleraar Politiek aan de Universiteit van Amsterdam. Mainstreampartijen ‘legitimeerden Wilders’ door immigratie tot een belangrijk onderwerp te maken, aldus De Lange. ‘Kiezers dachten misschien: Als het daarom gaat, waarom dan niet op het origineel stemmen in plaats van op een kopie?’

    Voor links is het lichtpunt in Nederland de sterke opkomst van een goed georganiseerde alliantie tussen de PvdA en Groen Links. Frans Timmermans, voormalig vicevoorzitter van de Europese Commissie, kreeg veel steun. Maar zelfs met hun gezamenlijke verkiezingslijst was Wilders niet te verslaan. 

    Volgend jaar juni zijn er in de 27 EU-landen verkiezingen voor het Europees Parlement. Op dezelfde dag dat de Europarlementariërs worden gekozen, zijn er in België algemene verkiezingen. De extreemrechtse leider van Vlaams Belang, Tom Van Grieken, die eveneens een grote doorbraak verwacht, feliciteerde Wilders: ‘Partijen als de onze in heel Europa in opkomst,’ aldus zijn woorden.

    Ook de Hongaarse premier Viktor Orbán vierde feest: ‘Er waait een wind van verandering!’

  • Christendemocraat Luc Frieden wordt de nieuwe premier van Luxemburg

    Christendemocraat Luc Frieden wordt de nieuwe premier van Luxemburg

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Het Israëlische leger beweert wapens te hebben gevonden in het Al-Shifa-ziekenhuis

    » Iran breidt nucleair programma uit, volgens VN-waakhond

    Vertrekkend premier Bettel wordt minister van Buitenlandse Zaken

    In Luxemburg hebben de Christelijke Sociale Volkspartij (CSV), winnaar van de parlementsverkiezingen in oktober, en de Liberale Partij (DP) van vertrekkende premier Xavier Bettel woensdag een coalitieakkoord gesloten, meldt Politico. CSV-leider en voormalig minister van Financiën Luc Frieden is benoemd tot premier.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Bettel, die tien jaar lang het ambt als regeringsleider uitvoerde, zou volgens geruchten azen op een hoge functie in Brussel, maar blijft toch deel uitmaken van de regering als minister van Buitenlandse Zaken en vicepremier. Frieden, de nieuwe premier, was hiervoor de voorzitter van de Brusselse lobbyorganisatie Eurochambres, die opkomt voor het bedrijfsleven.

    Lees ook:

    https://360magazine.nl/wie-beinvloedt-wat-en-met-welk-geld/
  • Waarom is er zo veel woede in Spanje tegen amnestie voor Catalaanse separatisten?

    Waarom is er zo veel woede in Spanje tegen amnestie voor Catalaanse separatisten?

    Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Deze week kijken we naar Spanje, waar premier Sánchez de Catalaanse separatisten amnestie heeft beloofd in ruil voor steun aan een nieuwe regering. Waarom roept dat zo veel weerstand op?

    Dit artikel verscheen woensdag in de nieuwsbrief Buiten de grenzen, exclusief voor abonnees. Wil je elke week op de hoogte blijven? Neem dan een (proef)abonnement – al vanaf €5 per maand – op 360 Magazine en abonneer je op de nieuwsbrieven.

    Waarom verleent Sánchez de Catalaanse separatisten amnestie?

    Nog maar een paar maanden geleden zou bijna niemand in Spanje het geloofd hebben. Het akkoord dat op donderdag 9 november in Brussel werd bereikt tussen de Spaanse Socialistische Arbeiderspartij (PSOE) van Pedro Sánchez en de Catalaanse pro-onafhankelijkheidspolitici van Junts, de partij van Carles Puigdemont, betekent een ‘draai van 180 graden’ in de Spaanse politiek, zoals El Periódico de Catalunya opmerkt.

    Dit pact, dat ‘in het diepste geheim’ is gesloten, opent een ‘nieuwe fase’ in de relatie tussen Spanje en de opstandige regio Catalonië, aldus het dagblad uit Barcelona. De Spaanse premier heeft zijn politieke toekomst verbonden aan die van de verbannen Catalaanse Europarlementariër Puigdemont en de komende regeringsperiode ‘zal allesbehalve gemakkelijk zijn’. Sánchez is bereid amnestie te verlenen aan de kopstukken uit de Catalaanse beweging die betrokken waren bij het illegale onafhankelijkheidsreferendum van 2017, in ruil voor steun aan zijn regering.

    Hoewel de peilingen voorspelden dat hij de parlementsverkiezingen van 23 juli zou verliezen, beperkte Sánchez de schade en hield hij de opmars van de rechtse alliantie binnen de perken. Doordat het de leider van de Partido Popular (PP), Alberto Núñez Feijóo, niet lukte om een regering te vormen, kon de sociaaldemocratische premier onderhandelen over een regeringsakkoord over links. Maar voor een meerderheid in het parlement had hij wel de stemmen van de zeven parlementsleden van Junts (Catalaans centrumrechts) nodig. 

    ANP 483333122 1
    De gevluchte voormalig leider van Catalonië en EU-parlementslid Carles Puigdemont speelt een sleutelrol in de Spaanse regeringsformatie. – © John Thys / AFP

    Op 5 september stelde Puigdemont, de facto de leider van Junts, zijn voorwaarden in ruil voor zijn steun aan Sánchez. In het bijzonder eiste hij amnestie voor zichzelf en de verantwoordelijken voor het onafhankelijkheidsproces van Catalonië, dat in de herfst van 2017 leidde tot zijn vlucht naar België.

    Vandaag en morgen verdedigt Sánchez zijn regeerakkoord in het Spaanse Congres. Door het akkoord met Junts kan niets een nieuwe regering onder leiding van de huidige premier in de weg liggen. De Spaanse premier vergaarde na de verkiezingen van juli al de steun van andere kleine partijen. 

    Wat is de reactie in Spanje op het amnestieakkoord? 

    Sinds naar buiten kwam dat PSOE en Junts een akkoord hadden bereikt over amnestie zijn de spanningen in Spanje hoog opgelopen. Zo kopte het conservatieve dagblad ABC op 10 november: ‘PSOE vernedert de staat’. Verspreid over het land vonden verschillende demonstraties tegen de maatregel plaats, met in het bijzonder de veelvuldige geweldsuitbarstingen voor het partijkantoor van PSOE in Madrid, waarbij neonazistische en fascistische groepen betrokken waren. Zo raakten op 7 november bij een confrontatie tussen demonstranten en de politie 39 mensen gewond, waaronder 29 politieagenten, berichtte La Vanguardia. Zes mensen werden gearresteerd.

    ‘De concessies die de PSOE heeft gedaan om aan de macht te blijven, overtreffen de grootste angst’, schrijft het conservatieve dagblad El Mundo. ‘Pedro Sánchez heeft Spanje en alle acties van zijn volgende regering overgeleverd aan de willekeur van de voortvluchtige van Justitie, die de grootste slag heeft toegebracht aan onze samenleving in de afgelopen veertig jaar.’ ABC voegt hieraan toe dat de acties van PSOE het ‘politieke, economische en juridische evenwicht dat de basis vormt van de rechtsstaat’ verstoren. En dit alles ‘in ruil voor zeven stemmen’.

    Het akkoord bevat ‘geen toezegging dat de PSOE de grondwet terzijde zal schuiven’, werpt El País tegen. Volgens de centrumlinkse krant hebben beide partijen concessies gedaan. ‘Het doel is om van politiek en dialoog weer de enige wapens te maken om conflicten op te lossen.’

    OA0YhOwzw3uDzHcYPAftF1Z3KS17t0 VLE64V6VX2uotuCW79xsfGwXGoRyxRpQb76AIIgIfGMn2MT XuKCLsO98BRJehtCJMRvsMbI7Oi2py5RjuDZJbFLMutZRdXaSmGVQQWGRkWi6EDxMb dPW 8
    Op 7 november raakten extreemrechtse groepen slaags met de politie bij een demonstratie tegen de amnestiewet. – © Gurino Tuney / LaPresse / Shutterstock

    PP-leider Alberto Núñez Feijóo, die afgelopen zondag in heel Spanje demonstraties hield om te protesteren tegen de amnestiewet, beloofde de wet aan te vechten bij de rechtbank. ‘Dit is een nieuwe vernedering,’ zei PP-bestuurslid Miguel Tellado tijdens een persconferentie. Tellado zei dat er nieuwe verkiezingen moesten worden gehouden omdat de amnestie niet was opgenomen in het verkiezingsprogramma van PSOE en drong er bij Sánchez op aan om ‘Spanje te ontvluchten in de kofferbak van een auto’, zoals de voormalige Catalaanse president Carles Puigdemont deed in de nasleep van de onafhankelijkheidsstemming in 2017, schrijft Politico.

    Xavier Antich, voorzitter van de Catalaanse pro-onafhankelijkheidsorganisatie Òmnium, zei tegen Politico dat het feit dat zo veel partijen hadden toegezegd om voor het wetsvoorstel te stemmen ‘de wijdverspreide sociale consensus toont aan dat politieke conflicten moeten worden opgelost door middel van politiek, niet met rechters of repressie’.

    Vorige week zei de door conservatieven gedomineerde Algemene Raad voor de Rechtspraak, het orgaan dat toprechters benoemt, dat de amnestie zou kunnen leiden tot ‘de degradatie, zo niet afschaffing, van de rechtsstaat in Spanje’. Enkele dagen eerder beweerde de Beroepsvereniging van Magistraten – een conservatieve groep die de meeste rechters van het land vertegenwoordigt – dat de stap ‘het begin van het einde van de democratie’ was en ‘de rechtsstaat zou vernietigen’, bericht The Guardian. Dit was voordat de details van de overeenkomst duidelijk waren. Volgens El Mundo voorkomt de amnestiewet van PSOE dat de rechters de onmiddellijke terugkeer van Puigdemont en andere Catalaanse separatisten kunnen tegenhouden.

    O6qPL
    Premier Sánchez verdedigt zijn controversiële amnestiedeal voor de Catalaanse separatisten in het parlement. – © Manu Fernandez / AP Photo

    Wat zijn de gevolgen voor de komende Spaanse regering?

    Uit peilingen blijkt dat meer dan twee derde van de Spanjaarden tegen amnestie is. PSOE-aanhangers zijn ook sceptisch en sommige regionale baronnen van de partij zijn tegen. ‘Sánchez zou deze weg niet inslaan als zijn baan niet op het spel stond’, schrijft Financial Times. Volgens de zakenkrant is de amnestiewet een goede stap in de richting van een oplossing voor de Catalaanse kwestie. Catalaans Republikeins Links (ERC) heeft al gezegd dat het alleen een onafhankelijkheidsreferendum zou houden in overeenstemming met Madrid en ook de hardliners van Junts lijken bereid dit voorbeeld te volgen.

    Door de vergevingsgezinde houding van Sánchez lijkt ook de steun in Catalonië voor onafhankelijkheid af te nemen, schrijft de krant uit Londen. Dit bleek al uit de gestegen populariteit in Catalonië van de Catalaanse evenknie van PSOE in de afgelopen parlementsverkiezingen, PSC, die zich niet uitspreekt voor een onafhankelijk Catalonië.

    ‘Als politiek de kunst van het sluiten van akkoorden is, dan heeft Pedro Sánchez zojuist laten zien dat hij daar een meester in is’, aldus El Periódico de Catalunya in een ander artikel. Sánchez heeft zojuist het ‘sterkste staaltje politiek ingenieurswerk in de geschiedenis van de Spaanse democratie’ verricht, aldus het centrumlinkse Catalaanse dagblad. Dankzij regeringsakkoorden met Sumar (radicaal-links) en partijen uit Catalonië, Baskenland, Galicië en de Canarische Eilanden zal hij waarschijnlijk een ‘meervoudige meerderheid’ en een absolute meerderheid van 179 van de 350 zetels in het Congres krijgen, schrijft de linkse website Público.

    Maar El Mundo schrijft in een commentaar dat het regeerakkoord ‘uiterst complex en zwak’ zal zijn, en afhankelijk is van ‘nationalistische minderheden die de kernaspecten van de grondwet ontkennen: de eenheid van de natie, de parlementaire monarchie als staatsvorm en de gelijkheid van de Spanjaarden’. Ook zouden de partijen die de regering-Sánchez steunen heel verschillende belangen hebben. Zo zijn Junts en ERC elkaars politieke concurrenten in Catalonië, is het Baskische PNV een rechtse christendemocratische partij met ‘supremacistische wortels’ en Bildu, uit dezelfde regio, een nationalistische links partij onder leiding van een ‘veroordeelde terrorist’ – een ex-ETA-strijder.

    Lees ook:

  • Biden maakt zich op voor top met Xi in Californië

    Biden maakt zich op voor top met Xi in Californië

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » VS: Hamas heeft commandocentrum onder Al-Shifa-ziekenhuis

    » Huis van Afgevaardigden sluit akkoord om ‘shutdown’ af te wenden

    De relatie tussen de twee grootmachten is verslechterd

    De Amerikaanse president Joe Biden zal woensdag de Chinese president Xi Jinping ontmoeten in San Francisco, tijdens de top van de Asia-Pacific Economic Cooperation, zo bericht CNN. Het is pas de tweede persoonlijke ontmoeting tussen de twee leiders sinds Biden in januari 2021 aantrad.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Voordat Biden naar San Francisco vertrok stond hij bij het Witte Huis de pers te woord. Op de vraag wat centraal stond in de top met Xi, zei Biden. ‘Terugkeren naar een normale koers, corresponderen en in staat zijn om de telefoon te pakken en met elkaar te praten in een crisis, en ervoor kunnen zorgen dat onze legers contact blijven houden met elkaar hebben.’ Kort gezegd, zorgen dat de twee landen weer met elkaar praten.

    Daarnaast zullen de twee leiders ook praten over de oorlog tussen Israël en Hamas in Gaza en over de inspanningen van de VS om Oekraïne te steunen in zijn strijd tegen Rusland. Op dat laatste punt kan Biden tegengas van Xi verwachten, aangezien de Chinese president een hechte band heeft met de Russische leider Vladimir Poetin.

    Lees ook:

  • Huis van Afgevaardigden sluit akkoord om ‘shutdown’ af te wenden

    Huis van Afgevaardigden sluit akkoord om ‘shutdown’ af te wenden

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Biden maakt zich op voor top met Xi in Californië

    » VS: Hamas heeft commandocentrum onder Al-Shifa-ziekenhuis

    Zowel Democraten als Republikeinen stemden voor het plan

    Het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden heeft dinsdag het plan voor overheidsfinanciering van de nieuwe voorzitter Mike Johnson goedgekeurd, meldt The New York Times. Met het akkoord wordt een zogenoemde ‘shutdown’ van de overheid afgewend. Dat zou betekenen dat als beide partijen niet tot een overeenstemming waren gekomen, de overheid aan het einde van de week geen nieuwe uitgaven meer zou kunnen doen.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Opmerkelijk is dat meer Democraten voor de tijdelijke financieringswet stemden dan Republikeinen, terwijl Johnson zelf Republikeins is: meer dan negentig van zijn partijgenoten stemden tegen. Er was een twee derde meerderheid nodig om het wetsvoorstel aan te nemen, die werd wel gehaald. De wet gaat nu naar de Senaat, daar zal ze naar alle waarschijnlijkheid goedgekeurd worden.

    Het tot een akkoord komen over het begrotingsplan gold als eerste test voor Johnson. Het wetsvoorstel, dat geen aanvullende steun voor Israël of Oekraïne bevat, zorgt voor financiering voor overheidsdepartementen tot 2 februari. Militaire steunpakketten worden volgens Johnson in een later stadium besproken.

    Lees ook:

  • Zo reageren Afrikaanse landen op de oorlog tussen Israël en Hamas

    Zo reageren Afrikaanse landen op de oorlog tussen Israël en Hamas

    Het conflict in het Midden-Oosten verdeelt ook Afrika. Dat Afrikaanse landen zich automatisch solidair verklaren met de Palestijnse zaak is niet langer vanzelfsprekend. ‘Er is een trend naar normalisering van de betrekkingen met Israël.’

    Het Midden-Oosten is sinds 7 oktober in beroering. Als vergelding voor de ‘vloedgolf van al-Aqsa’, de codenaam voor de dodelijke invallen van Hamasstrijders op Israëlisch grondgebied, voert Israël onafgebroken bombardementen uit op Gaza, de enclave die wordt gecontroleerd door de islamistische en nationalistische beweging. 

    De Israëlische premier Benjamin Netanyahu beloofde zijn bevolking om de verantwoordelijken voor deze ongekend wrede terroristische aanval koste wat kost te vernietigen. Het is niet bekend wanneer Tsahal [het Israëlische leger] ten strijde zal trekken, maar het is wel al actief bezig met de voorbereidingen voor een grondoffensief, waarmee het vooral hoopt zo veel mogelijk gegijzelden uit de handen van Hamas te bevrijden. [Inmiddels is het grondoffensief in Gaza begonnen.]

    Tweede plaats

    In het wereldnieuws hebben deze confrontaties het Russisch-Oekraïense conflict naar de tweede plaats verdrongen. Het oude continent is meer dan ooit solidair met Israël. Het land van de Holocaust, de massamoord op de Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog (1939-1945), heeft volgens het hoofd Buitenlandse Zaken van de EU Josep Borrell ‘het recht om zich, in overeenstemming met het internationaal recht, te verdedigen tegen deze gewelddadige en willekeurige aanvallen’. Dit is in lijn met het standpunt van de Verenigde Staten, de historische bondgenoot. President Joe Biden reisde op 18 oktober naar Tel Aviv om dit standpunt te herhalen. 

    In Afrika verschilt de toon van land tot land. De twee vijanden in het Midden-Oosten hebben sinds het uitbreken van de nieuwe confrontatie bijna evenveel uitgesproken aanhangers. 

    Algerije, Tunesië, Mauritanië, Soedan, Libië, Djibouti en Zuid-Afrika geloven allemaal dat de voortdurende spanning te wijten is aan de – onterechte – weigering om het Palestijnse volk een staat toe te kennen. Kameroen, Ghana, de Democratische Republiek Congo (DRC), Kenia, Togo en Zambia veroordelen expliciet de schandelijke terroristische daden. Een meerderheid van niet-gebonden Afrikaanse landen bevindt zich, althans officieel, tussen deze twee visies in. 

    Als voorzitter van het Comité van de Verenigde Naties voor de Uitoefening van de Onvervreemdbare Rechten van het Palestijnse Volk, pleitte Senegal in een persbericht ‘voor de noodzaak om onderhandelingen zo snel mogelijk nieuw leven in te blazen’. Het land bracht de doelstelling nog eens in herinnering: ‘twee onafhankelijke staten, Israël en Palestina, die zij aan zij leven binnen veilige en internationaal erkende grenzen’.

    ‘De aanwezigheid van Israël in Afrika gaat terug tot het midden van de jaren vijftig,’ zegt professor geopolitiek Lat Soucabé Mbow. ‘Sindsdien kende het zijn ups en downs, afhankelijk van de crises die ontstonden tussen de Joodse staat en zijn Arabische buren. De meeste landen op het Afrikaanse continent verbraken bijvoorbeeld de diplomatieke betrekkingen met Israël tijdens de Zesdaagse Oorlog in 1967 en de Jom Kippoeroorlog in 1973. 

    Alleen Malawi, Lesotho en Swaziland (het huidige Eswatini) behielden volledige diplomatieke betrekkingen met Israël. Enkele andere landen onderhielden contacten via belangenkantoren in buitenlandse ambassades, aldus de Israëlische ambassade in België en Luxemburg in een stuk getiteld ‘Israël en andere naties: Afrika’.

    Nigeria en Egypte ‘nemen op dit moment het minst genuanceerde standpunt in’

    ‘Er is een trend naar normalisering van de betrekkingen met Israël,’ merkt professor Mbow op, die het boek Géopolitique. Une grammaire pour comprendre les crises et conflits [Geopolitiek. Een grammatica voor het begrijpen van crises en conflicten] publiceerde. En Midden-Oostenspecialist Oumar Niang zegt: ‘De situatie is echt veranderd. Het lijkt lang geleden dat Yasser Arafat (1929-2004), destijds president van de Palestijnse Autoriteit, de ster was op alle Afrikaanse topontmoetingen. Van de 54 staten op het continent hebben 46 inmiddels het bestaan van de Joodse staat erkend, en Israël heeft ambassades in een twaalftal Afrikaanse landen, ook al steunt de publieke opinie over het algemeen het Palestijnse volk.’ Israël heeft dus flink geprofiteerd van de tanende steun voor de Palestijnse zaak.

    Egypte, het eerste Arabische land dat in 1979 de vredespijp met Israël rookte, riep beide partijen onlangs op tot ‘uiterste terughoudendheid’. Het waarschuwde hen voor ‘een ernstig gevaar tot escalatie’. Babacar Samb, docent en onderzoeker aan de Arabische afdeling van de Cheikh Anta Diop Universiteit (Ucad) in Dakar, memoreert: ‘In de Camp David-akkoorden van 1978 besloten Israël en Egypte om niet langer oorlog met elkaar te voeren. In ruil daarvoor geven de Verenigde Staten nu jaarlijks begrotingssteun aan Caïro.’

    Dialoog

    Marokko – wiens vorst, Koning Mohammed VI, voorzitter is van het Al Quds-comité [een samenwerkingsverband tussen zestien Islamitische landen dat zich richt op culturele, politieke, sociale, religieuze en mensenrechtenproblemen in Jeruzalem als gevolg van het Israëlisch-Palestijnse conflict] – benadrukt onder meer dat ‘dialoog en onderhandelingen de enige manier blijven om tot een alomvattende en blijvende oplossing te komen voor de Palestijnse kwestie; een oplossing gebaseerd op de resoluties van de internationale rechtsorde en het principe van twee staten, zoals internationaal is overeengekomen’. Op 22 december 2020 tekende Marokko een tripartiete overeenkomst onder auspiciën van Washington. In ruil daarvoor erkenden de Verenigde Staten en Israël de volledige soevereiniteit van het land over de Westelijke Sahara. 

    Een resolutie die de Arabische Liga in 1967 in Khartoem (Soedan) aannam, droeg de lidstaten echter op om drie basisprincipes te respecteren: geen vrede met Israël; geen erkenning van Israël; geen onderhandelingen met Israël. ‘Nigeria en Egypte, de landen op het continent met de grootste moslimbevolking’, aldus professor Mbow, ‘nemen met deze overeenkomst in gedachten op zijn minst gezegd een nogal genuanceerd standpunt in. Zo is de grens van de Sinaï met Gaza gesloten [Sinaï is een schiereiland in Egypte dat een brug vormt tussen Azië en Afrika]. Maar ook al geeft de religieuze factor in deze kwestie de doorslag, er is ook sprake van politiek realisme.’

    ‘Andere Afrikaanse landen realiseren zich dat ze veel meer hebben aan een bondgenootschap met Israël op het gebied van veiligheid, landbouw en techniek,’ zegt Niang, die tien jaar in de Joodse staat heeft gewoond. ‘Ze beseffen dat wat het grondgebied van een toekomstige Palestijnse staat zou moeten vormen, meer wegheeft van een Zwitserse kaas waarin de gaten de Joodse nederzettingen zijn. Tenzij Israël al zijn nederzettingen ontmantelt, is een verenigd Palestijns grondgebied onmogelijk.’

    Op een persconferentie met Netanyahu naar aanleiding van de 78ste Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, die van 19 tot 26 september 2023 in New York werd gehouden, verklaarde Félix Tshisekedi, president van de Democratische Republiek Congo, dat zijn land zijn ambassade naar Jeruzalem wil verplaatsen en dat Israël welkom is om een diplomatieke vertegenwoordiging in Kinshasa openen.

  • Britse premier Sunak herschikt kabinet, oud-premier Cameron keert terug

    Britse premier Sunak herschikt kabinet, oud-premier Cameron keert terug

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Burgerbeweging VS klaagt Biden aan om rol in oorlog Israël

    » Weduwe van vermoorde Chileense volkszanger Victor Jara overleden

    Minister van Binnenlandse Zaken Braverman is ontslagen

    De Britse premier Rishi Sunak heeft maandag voormalig premier David Cameron teruggehaald naar de politiek. Cameron wordt benoemd als de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken, meldt Financial Times. Daarnaast ontsloeg hij minister van Binnenlandse Zaken Suella Braverman, die openlijk kritiek had geuit op de politie.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De Conservatieve Partij van Sunak heeft in de peilingen een grote achterstand op de Labourpartij en met de terugkeer van Cameron lijkt Sunak een meer centristische, ervaren politicus te willen inbrengen, nadat de partij, mede met Braverman, richting radicaal-rechts afgleed. Braverman uitte de afgelopen weken vaker openlijk kritiek op Conservatieven en haar uitlatingen over de politie, die ze ervan betichtte ‘te vriendelijk’ op te treden tegen pro-Palestijnse marsen, hebben haar de nek omgedaan.

    Met de terugkeer van Cameron is het debat over Brexit weer opgelaaid bij de Tories: Cameron organiseerde het referendum over het lidmaatschap van de Europese Unie in 2016 en voerde campagne om in de unie te blijven. Hij stapte op nadat het land nipt vóór een vertrek uit de EU stemde.

    Lees ook:

  • Spanje: Amnestie voor Catalaanse separatisten in ruil voor steun aan nieuwe regering

    Spanje: Amnestie voor Catalaanse separatisten in ruil voor steun aan nieuwe regering

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Staking van acteurs in Hollywood is voorbij

    » Braziliaanse autoriteiten verijdelen aanslagen tegen Joodse gemeenschap

    Na lange onderhandelingen bereikt Sánchez een akkoord

    De partij van de Spaanse premier Pedro Sánchez heeft woensdag een akkoord bereikt met de Catalaanse separatisten om een nieuwe regering te steunen, schrijft El País. Premier Sánchez is bereid amnestie te verlenen aan de kopstukken uit de Catalaanse beweging die betrokken waren bij het illegale onafhankelijkheidsreferendum van 2017. Volgens de Spaanse krant zullen PSOE en Junts, een Catalaanse pro-onafhankelijkheidspartij, dat de komende dagen bekendmaken.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Met de steun van de Catalanen is de weg vrij voor een nieuwe regering-Sánchez. De Spaanse premier vergaarde na de verkiezingen van juli al de steun van andere kleine partijen, maar Junts wilde zich er eerst van verzekeren dat de voorgestelde amnestiewet waterdicht was. De partij wilde het risico vermijden dat hun leider, Carles Puigdemont, die om vervolging te ontlopen is uitgeweken naar Brussel, bij aankomst in Spanje alsnog achter de tralies zou belanden.

    Amnestie voor veroordeelde Catalanen is een onderwerp dat de Spaanse samenleving verdeelt. Verschillende rechters hebben zich ertegen uitgesproken en de afgelopen dagen vonden in Madrid grote protesten plaats. Op dinsdag raakten extreemrechtse groepen slaags met de politie, waarbij veertig mensen gewond raakten.

    Lees ook:

  • Spanje: protest tegen amnestie voor Catalaanse separatisten loopt uit op rellen

    Spanje: protest tegen amnestie voor Catalaanse separatisten loopt uit op rellen

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Miljoenen Australiërs getroffen door netwerkstoring

    » Rode Kruis ‘diep verontrust’ na aanval op hulpkonvooi in Gaza-Stad

    Bij de demonstratie raakten 29 politieagenten gewond

    Ongeveer zevenduizend extreemrechtse activisten demonstreerden dinsdag voor de tweede dag op rij in Madrid tegen het verlenen van amnestie aan pro-onafhankelijkheidsactivisten die betrokken waren bij de afscheidingspoging van Catalonië in 2017. ’s Avonds liep de demonstratie uit op een ‘veldslag’ tussen een groep neonazi’s en de politie, waarbij ‘39 gewonden’ vielen, waaronder 29 politieagenten, aldus La Vanguardia. Zes mensen werden gearresteerd.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    De Spaanse minister-president Pedro Sánchez heeft aangekondigd dat hij van plan is amnestie te verlenen aan Catalaanse separatisten die door de Spaanse rechter worden vervolgd. De beslissing – die Sánchez de steun van de Catalaanse partijen moet verzekeren na de parlementsverkiezingen van juli dit jaar – heeft woede opgewekt bij rechts en extreemrechts.

    Lees ook:

  • Het Westen opende de deur, Venezuela sluit hem weer

    Het Westen opende de deur, Venezuela sluit hem weer

    Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Vandaag kijken we naar Venezuela. De EU, de VS en Zuid-Amerikaanse landen zochten toenadering tot het geïsoleerde land, in de hoop de situatie daar te verbeteren. Venezuela lijkt echter niet op verandering uit te zijn.

    Dit artikel verscheen woensdag in de nieuwsbrief Buiten de grenzen, exclusief voor abonnees. Wil je elke week op de hoogte blijven? Neem dan een (proef)abonnement – al vanaf €5 per maand – op 360 Magazine en abonneer je op de nieuwsbrieven.

    Welke landen zoeken weer toenadering tot Venezuela?

    Venezuela is onder huidig president Nicolás Maduro afgegleden tot het zorgenkindje van Zuid-Amerika. Een doortrapte verkiezing in 2018, enorme protesten die gewelddadig werden onderdrukt, een massale exodus van Venezolanen, mensenrechtenschendingen, onderdrukte oppositie: het land raakte steeds verder geïsoleerd, onder meer door sancties van de Europese Unie en de Verenigde Staten.

    Dit jaar is dat anders. The New York Times spreekt van ‘de belangrijkste verbetering van de betrekkingen tussen Venezuela en de Verenigde Staten in jaren’. De krant wijst op een akkoord dat afgelopen maand werd gesloten tussen beide landen. ‘In een paar dagen tijd heeft de autoritaire regering van Venezuela ermee ingestemd om Venezolaanse migranten die uit de Verenigde Staten zijn gedeporteerd toe te laten en een overeenkomst getekend met oppositieleiders om te komen tot vrije en eerlijke presidentsverkiezingen in 2024. In ruil daarvoor hebben de Verenigde Staten ingestemd met het opheffen van enkele economische sancties tegen Venezuela’s olie-industrie, een vitale bron van inkomsten voor de regering van Maduro.’

    Een historisch akkoord, noemden sommigen het. Americas Quarterly ging verder in op de deal. ‘Onder de versoepelde sancties mag Venezuela de komende zes maanden olie en gas exporteren naar de VS en andere landen. Tegelijkertijd kunnen internationale bedrijven nieuwe investeringen doen in de koolwaterstofsector. Maar de ruime versoepeling komt met een kritisch voorbehoud: vóór eind november moet de regering van Venezuela “een specifieke tijdslijn en procedure definiëren voor de versnelde herinvoering” van iedereen die zich volgend jaar kandidaat willen stellen voor het presidentschap.’

    ANP 482197527

    Ook Zuid-Amerikaanse landen proberen de banden met Venezuela aan te halen, nadat die onder het regime van Maduro flink waren bekoeld. Onder de nieuwe president van Colombia, Gustavo Petro, is de grens met Venezuela heropend, en landen als Chili en Argentinië hebben weer ambassadeurs in Venezuela, nadat die eerder waren teruggeroepen. ‘Diplomatieke toenadering is gemeengoed geworden’, schrijft denktank ASCOA. ‘Naast de verkiezing van meer linkse politici in de regio, zoals Luiz Inácio Lula da Silva uit Brazilië en Xiomara Castro uit Honduras, heeft dit ertoe geleid dat een aanzienlijk aantal Latijns-Amerikaanse landen ambassadeurs heeft teruggestuurd naar Caracas.’

    Maduro werd zelfs uitgenodigd op een Zuid-Amerika-top, die werd gehouden in Brazilië. ‘Tijdens de top in Brazilië vond de eerste persoonlijke ontmoeting van Maduro plaats met andere Zuid-Amerikaanse leiders in negen jaar’, schrijft Foreign Policy. ‘Terwijl Maduro’s terugkeer op het regionale diplomatieke podium werd gevierd, bleef de situatie in Venezuela niet onbesproken. Zowel de linkse president van Chili, Gabriel Boric, als de rechtse leider van Uruguay, Luis Lacalle Pou, bekritiseerden Maduro – in respectvolle bewoordingen – vanwege de crisis in Venezuela.’

    Naast de VS en Zuid-Amerika kijkt ook de EU naar een versoepeling van het beleid ten aanzien van Venezuela, hoewel daar tussen EU-lidstaten onderling nog geen consensus over bestaat. ‘Spanje is van mening dat het tijd is dat de EU haar sancties tegen Venezuela herziet en overweegt om ten minste enkele ervan op te heffen, zoals de Verenigde Staten al gedeeltelijk hebben gedaan’, schrijft El País. ‘Vanwege de recente dialoog tussen de regering van Nicolás Maduro en de oppositie, die zijn overeengekomen om volgend jaar presidentsverkiezingen te houden, zou het goed zijn als de EU-27 een tegengebaar maakt.’

    Wat eisen de genoemde landen van Venezuela?

    Verkiezingen, migratie; de landen die weer toenadering zoeken tot Venezuela hebben hun eigen redenen. Maar volgens Forbes speelt er nog een gemeenschappelijke factor mee. ‘De Europese Unie en energiebedrijven uit het continent zijn ambitieuze projecten gestart om de aardgassector van Venezuela te ontwikkelen. Naast de economische voordelen is er ook een essentieel milieuaspect. De verouderde infrastructuur op het gebied van energie, heeft het Latijns-Amerikaanse land veranderd in een topvervuiler wat betreft de uitstoot van broeikasgassen en de aantasting van ecosystemen.’

    De Venezolaanse columnist Jorge Jraissati schrijft in National Interest daat de VS soortgelijke redenen hebben. ‘Het lijkt erop dat Bidens oproep voorsal te maken heeft met die grote bedrijven die geld willen verdienen aan Venezuela’s olievelden en goudmijnen. Het is haast alsof hun winsten in het middelpunt van de belangstelling staan en Amerika’s geopolitieke behoeften en strategisch denken overschaduwen; een zorgwekkende ontwikkeling, vooral nu de wereld steeds gevaarlijker, radicaler en autoritairder wordt.’ Jraissati doelt daarbij op de invloed van China op Latijns-Amerika, de oorlogen in Oekraïne en Israël, en de autoritaire regeringen in Nigaracua, El Salvador en Cuba.

    Ook Euronews ziet de grote gas- en olievoorraden van Venezuela als een van de factoren die de EU en de VS warm laten lopen voor een versoepeling van hun respectievelijke beleid. ‘Vorig jaar kreeg energiegigant Chevron groen licht om zijn activiteiten in Venezuela uit te breiden en in januari verleenden de VS een vergunning aan Trinidad en Tobago om een groot gasveld in Venezolaanse wateren te ontwikkelen. Het is waarschijnlijk dat de invasie van Rusland in Oekraïne deze concessies van de VS deels heeft gemotiveerd.’ Na de oorlog in Oekraïne werd Rusland geraakt door sancties en werd de export van olie en gas aan banden gelegd. Rusland besloot zelf ook om olie en gas in mindere mate naar Europa te laten gaan, waardoor landen op zoek lijken te gaan naar alternatieven.

    De vraag is of Maduro bereid is te luisteren naar de VS, de EU en andere gesprekspartners

    Naast de olie spelen ook de verkiezingen van volgend jaar een rol. Voor veel landen vormen die hét moment voor eventuele veranderingen in Venezuela, om Maduro van het podium te laten verdwijnen middels eerlijke verkiezingen, om een prowesters regime te installeren – zeker omdat Venezuela door de isolatie van de afgelopen jaren steeds meer richting China, Rusland en Iran is gegroeid. Maar er zijn twijfels over het akkoord.

    ‘Of de heer Maduro nu ruimte maakt voor een echt competitief politiek proces, of alleen olie-inkomsten int, hangt in de eerste plaats af van de heer Maduro, maar in de tweede plaats van de vraag of de oppositie, het Venezolaanse maatschappelijk middenveld en de Verenigde Staten hem aan zijn beloften houden. Anders zal de gok de situatie nog slechter hebben gemaakt dan voorheen’, schrijft de Washington Post. De vraag is of Maduro bereid is te luisteren naar de VS, de EU en andere gesprekspartners. 

    Is verandering in Venezuela echt mogelijk? 

    Toenadering van de EU, VS en Zuid-Amerika is mooi, versoepeling van sancties klinkt veelbelovend, net als een akkoord voor vrije verkiezingen, maar hoe realistisch is dat, met Nicolás Maduro als leider?

    ‘De regering van de Venezolaanse president Nicolas Maduro blijft willekeurige detentie gebruiken om politiek tegenstanders hard aan te pakken’, schreef Al Jazeera eerder dit jaar. ‘In een rapport documenteerde Amnesty International gevallen van mensen die tussen 2018 en 2022 “slachtoffer waren van politiek gemotiveerde willekeurige detenties”, waaronder leraren, vakbondsleden en mensenrechtenverdedigers.’

    Critici van de toenadering tot Maduro zeggen volgens The Wall Street Journal hetzelfde. ‘Zijn regering toont weinig interesse om een einde te maken aan de schendingen van mensenrechten. Een onderzoekscommissie van de Verenigde Naties meldde vorige maand dat de staatsveiligheidsdiensten steeds harder optreden tegen dissidenten. De commissie noteerde van januari 2020 tot augustus 2023 ten minste 58 willekeurige opsluitingen en 28 gevallen van marteling van gevangenen.’

    ANP 478742335

    De verkiezingen volgend jaar brengen een nieuw probleem aan het licht. Afgelopen maand hield de oppositie van Venezuela voorverkiezingen om te besluiten wie het volgend jaar tegen Maduro opneemt in de presidentsverkiezingen. De winnaar is María Corina Machado, en volgens The Financial Times is dat problematisch voor Maduro.

    ‘In tegenstelling tot sommige andere oppositieleden weigert deze politicus te onderhandelen met de regering. Ze wil dat Maduro berecht wordt voor misdaden tegen de menselijkheid en heeft ze in het verleden gepleit voor een buitenlandse militaire interventie in Venezuela. De regering-Maduro heeft haar vijftien jaar lang verboden zich verkiesbaar te stellen’, aldus de krant. ‘Machado’s stijgende populariteit vormt een obstakel voor de overeenkomst tussen de VS en Venezuela, die tot stand kwam na achttien maanden van intensieve geheime diplomatie, onder andere tijdens ontmoetingen in Qatar en Italië.’

    Machado leek goed te beseffen wat een verenigde oppositie teweeg kan brengen in Venezuela. ‘Ik heb een mandaat gekregen om Nicolás Maduro te verslaan’, zei ze na haar verkiezingswinst. ‘We zijn al begonnen met die campagne.’

    ‘Het doel is om de oppositie te ontmoedigen en te verdelen, om conflicten daarbinnen te creëren, om haar aanhang te demoraliseren’

    Deze week kwam het Hooggerechtshof van Venezuela bovendien met een uitspraak waarmee het akkoord tussen de VS en Venezuela op losse schroeven kwam te staan. Dit Hooggerechtshof, vol Maduro-loyalisten, zei dat er sprake was van financiële onregelmatigheden bij de voorverkiezingen van de oppositie, en de uitslag werd volgens persbureau Reuters opgeschort ‘ondanks een verkiezingsakkoord tussen de regering en de oppositie dat elke partij toestaat haar eigen kandidaat te kiezen’.

    De Verenigde Staten en Zuid-Amerikaanse landen reageerden met waarschuwingen, teleurstelling en ook woede. Voorlopig lijkt Maduro niet open te staan voor een democratisering van het land en alleen versoepeling van sancties te zoeken om zo meer olie-inkomsten voor zijn regering te genereren. De stap van het Hooggerechtshof is pas een eerste stap, zegt de Venezolaanse politiek analist Pedro Benítez tegen The New York Times. ‘Het doel is om de oppositie te ontmoedigen en te verdelen, om conflicten in de oppositie te creëren, om haar aanhang te demoraliseren. Dat is fase een. Dan komt de volgende fase; een direct offensief tegen het verkiezingsproces.’

  • Latijns-Amerikaanse landen verbreken banden met Israël vanwege oorlog

    Latijns-Amerikaanse landen verbreken banden met Israël vanwege oorlog

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » Duitsland vraagt om ‘vergiffenis’ voor koloniaal verleden in Tanzania

    » Honderden mensen met dubbel paspoort kunnen Gaza verlaten

    Bolivia, Colombia en Chili namen verregaande stappen

    Bolivia heeft dinsdag de diplomatieke banden met Israël verbroken vanwege de oorlog in Gaza. Dat schrijft The Guardian. Colombia en Chili riepen hun ambassadeurs terug uit het land. Alle drie de landen namen deze stap naar aanleiding van het bombardement op het vluchtelingenkamp Jabalia.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Bolivia besloot de diplomatieke betrekkingen met Israël te verbreken ‘vanwege het agressieve en disproportionele Israëlische militaire offensief dat plaatsvindt in de Gazastrook,’ zei de onderminister van Buitenlandse Zaken Freddy Mamani. Het land kondigde ook aan dat het humanitaire hulp naar Gaza zou sturen. De stap werd scherp veroordeeld door Israël en toegejuicht door Hamas.

    Buurlanden Colombia en Chili riepen hun ambassadeurs terug en riepen op tot een staakt-het-vuren. De Chileense president Gabriel Boric sprak op X van ‘onaanvaardbare schendingen van het internationaal humanitair recht’ door Israël. In Chili is de grootste en een van de oudste Palestijnse gemeenschappen buiten de Arabische wereld gevestigd.

    Lees ook:

  • Dossier: Oppoppend populisme

    Dossier: Oppoppend populisme

    Overal in Europa groeit de macht van extreemrechtse partijen. De Italiaanse premier probeert haar Fratelli d’Italia nu te deradicaliseren om aansluiting bij het midden te vinden. Met de achterban meedraaien en onderwerpen als immigratie telkens laten oppoppen doen ze allemaal.

    In het dossier Oppoppend populisme:

    1. Giorgia Meloni, de premier met vele gezichten
    2. Europa’s immigratiebeleid staat in schril contrast met mensenrechten

  • Links Europa moet vuist maken tegen dubbele rechtse moraal, aldus Frans Timmermans

    Links Europa moet vuist maken tegen dubbele rechtse moraal, aldus Frans Timmermans

    De Nederlandse politicus en voormalig EU-commissaris Frans Timmermans noemt de ommezwaai op klimaatgebied van landen als Engeland ‘verbijsterend’. In een interview met The Guardian vertelt hij hoe hij bouwt aan een groene toekomst in een gefragmenteerd politiek landschap. 

    Frans Timmermans, de politicus die zijn hoge positie bij de EU heeft opgegeven om mee te doen aan de Nederlandse verkiezingen, roept alle progressieve partijen in Europa op om zich te verenigen tegen de ‘verbijsterende’ ondermijning van de klimaatdoelen door rechts. De voormalige vicevoorzitter van de Europese Commissie voert nu de gezamenlijke lijst van GroenLinks en de PvdA aan en is van mening dat links zich moet mobiliseren tegen het streven van radicaal-rechts om klimaatmaatregelen als ‘onbetaalbaar’ weg te zetten. Hij gaf The Guardian een van zijn eerste campagne-interviews en zei daarin dat het Verenigd Koninkrijk een van de eerste landen was waarvan de regering terugkomt op haar klimaatbeloften. 

    De Britse premier Rishi Sunak zwakte de klimaatplannen van zijn regering vorige maand danig af met de mededeling dat het verbod op de verkoop van nieuwe diesel- en benzineauto’s vijf jaar wordt uitgesteld en ook de afschaffing van gasboilers minder snel zal worden ingevoerd. ‘Het grote gevaar is nu dat rechts gaat zeggen, en Sunak is daar een goed voorbeeld van: we kunnen ons geen klimaatbeleid veroorloven, het is te duur, vooral voor mensen met een smalle beurs,’ zegt Timmermans. ‘Het is vrij verbijsterend om te zien dat politici die meestal weinig oog hebben voor mensen met lage inkomens zich ineens wel sterk voor hen maken nu dat in hun strijd tegen het klimaatbeleid past,’ vindt hij. ‘Daar zitten duidelijk economische belangen achter. Het gevaar voor links, voor progressieve partijen, is dat deze tegenstelling tussen sociale rechtvaardigheid en klimaatrechtvaardigheid door rechts wordt uitgebuit en bij links verdeeldheid kan zaaien.’

    ‘Het grote gevaar is nu dat rechts gaat zeggen: we kunnen ons geen klimaatbeleid veroorloven’

    Timmermans wil de Nederlandse uitstoot van broeikasgassen in 2030 hebben teruggebracht met 65 procent (meer dus dan de 55 procent die de EU zich ten doel stelt) en hij denkt dat het bedrijven en consumenten alleen maar in verwarring zal brengen als klimaatmaatregelen nu weer worden afgezwakt. Net als het Verenigd Koninkrijk heeft ook Zweden onlangs aangekondigd in zijn klimaatbeleid te gaan snijden, en in Duitsland wordt geklaagd over de kosten van het isoleren van gebouwen. Maar Timmermans’ scherpste kritiek geldt de beleidsvoornemens van Sunak. Hij waarschuwt dat de Conservatieve Partij ‘door de radicalen lijkt te worden overgenomen’. Uitstel van het verbod op benzineauto’s is volgens hem een schijnbesparing. ‘Ik hoop dat we onze burgers ervan kunnen overtuigen dat hoe langer je wacht met het nemen van klimaatmaatregelen, hoe duurder ze worden en hoe moeilijker het zal zijn om nog te veranderen,’ zegt hij.

    Historisch dieptepunt

    De populaire sociaaldemocraat en oud-minister, die vermaard is om zijn talenkennis en sinds kort met een grijze baard rondloopt, werd vrij recent tot lijsttrekker uitgeroepen en op slag stond de nieuwe fusiepartij bovenaan in de peilingen. Op dit moment moet hij maar twee partijen voor zich laten: de centrumrechtse VVD van de huidige premier Rutte en het pas opgerichte Nieuw Sociaal Contract van de ‘gematigde outsider’ Pieter Omtzigt. Maar het vertrouwen in de politiek bevindt zich op een historisch dieptepunt. Mede dankzij de kritiek van Omtzigt in de Kamer viel het vorige kabinet Rutte in 2021 over een schandaal waarbij duizenden ouders, vaak mensen met een dubbele nationaliteit, onterecht van fraude met kindertoeslagen waren beschuldigd. En het land betaalt momenteel een ereschuld van 22 miljard euro aan de provincie Groningen, waar 85.000 woningen zijn beschadigd door de decennialange gaswinning. 

    Timmermans heeft net een rondgang van vijf weken door het land gemaakt en beloofd de bureaucratie terug te dringen en te streven naar meer vertrouwen tussen burger en overheid. ‘Als iemand die uit een mijnstreek komt, sta ik nog steeds versteld [van Groningen]. Want in de mijnstreek hadden we precies hetzelfde probleem, dat woningen schade opliepen, maar daar werd meteen iets aan gedaan,’ zegt hij. Een recent schandaal waarbij de fiscus zich bij fraude-onderzoek schuldig bleek te hebben gemaakt aan etnisch profileren, waarvan de minister van Financiën achteraf heeft erkend dat het een vorm van ‘institutioneel racisme’ was, wordt door Timmermans genoemd als een andere reden voor het gebrek aan vertrouwen in de Nederlandse politiek. Hij vindt het ‘vreselijk, vreselijk pijnlijke’ onthullingen en erkent dat het ‘een hele tijd zal duren’ voordat het vertrouwen bij de kiezer is hersteld.

    Ruttes huidige vierpartijenkabinet is in juli weliswaar gevallen over ‘onoverbrugbare’ verschillen van mening over de asielproblematiek, maar volgens Timmermans zal immigratie in de aanloop naar de verkiezingen op 22 november geen splijtzwam worden. ‘Onbeheersbare migratie is een van de factoren die bijdragen aan de onzekerheid in onze samenleving, dus daar moet links net zo goed als rechts een aanpak voor vinden,’ zegt hij. ‘We hebben een verantwoord migratiebeleid nodig, en dat begint met onze internationale overeenkomsten.’ En hij neemt het Verenigd Koninkrijk weer op de korrel, waar minister van Binnenlandse Zaken Suella Braverman in een populistische toespraak vorige week waarschuwde voor een ‘orkaan’ van massa-immigratie: ‘Wij zijn Braverman niet. Dat zijn onze grondbeginselen. Dat is waar de hele westerse democratie om draait.’

    Veerkracht

    Zijn verkiezingsprogramma belooft een verhoging van het minimumloon en meer tegemoetkomingen aan de lage inkomens, meer belasting op vervuiling en op de winsten van bedrijven, een nieuw toptarief voor de inkomstenbelasting, een extra ‘miljonairsbelasting’ en hardere aanpak van belastingontduiking. Maar hij heeft ook voorstellen die de gewone burger in de portemonnee zullen raken, zoals de geleidelijke afschaffing van de hypotheekrenteaftrek. Hij beseft dat dit weerstand kan oproepen: ‘Op sommige mensen werkt klimaatbeleid als een rode lap, ze winden zich daar enorm over op, en in de rechtse media word ik al heel lang als “klimaatpaus” weggezet.’ Maar hij zegt te staan voor een ‘betere samenleving’. ‘Er heerst een diep gevoel van onrechtvaardigheid in onze samenleving, en we moeten het vraagstuk van de herverdeling aanpakken,’ meent hij. ‘Dat zal ook tot meer zelfvertrouwen leiden. Onze mentaliteit van “er is niks wat wij niet kunnen oplossen, want wij zijn Nederlanders” is omgeslagen in “er is niks wat wij kunnen oplossen, want wij zijn Nederlanders”.’

    ‘Als je geen vertrouwen meer hebt in je eigen veerkracht, wordt alles een probleem’

    Deze Monty Python-fan, gekleed in een keurig hemd en jasje met daaronder een spijkerbroek en sneakers, schreef na brexit een verdrietige liefdesbrief aan Groot-Brittannië en ziet nog steeds grote overeenkomsten tussen dat land en Nederland. ‘Om het te zeggen zoals mijn kinderen zouden doen: we zijn onze swag kwijt,’ zegt hij. ‘Herinneren jullie je de tijd van Cool Britannia nog? Niemand heeft het daar nog over. Maar als je trots bent op je land, heb je ook meer veerkracht. Als je geen vertrouwen meer hebt in je eigen veerkracht, wordt alles een probleem.’ De kracht van verenigd links, het bouwen aan een groene toekomst in een gefragmenteerd politiek landschap, is zijn oplossing voor dat probleem. ‘Een van de redenen dat ik weer de nationale politiek in ben gegaan,’ zegt hij, ‘is dat we nu een kans hebben om tot een beweging in de andere richting te komen.’

  • Twee parlementsleden in VK ontslagen vanwege steun aan Palestina

    Twee parlementsleden in VK ontslagen vanwege steun aan Palestina

    Lees ook het andere kort nieuws uit de buitenlandse pers van vandaag:

    » General Motors en Stellantis komen tot akkoord over verbetering salaris

    » Hooggerechtshof van Venezuela mengt zich in voorverkiezingen oppositie

    Zowel de Tories als Labour hebben iemand ontslagen

    Een Brits Conservatief parlementslid is maandag ontslagen als assistent van een minister nadat hij had opgeroepen tot een staakt-het-vuren in Israël en Gaza. Dat schrijft de BBC. Paul Bristow werd ontslagen als secretaris bij het ministerie van Wetenschap, Innovatie en Technologie nadat hij premier Rishi Sunak publiekelijk had opgeroepen om een gevechtspauze te steunen.

    Aanbiedingen 360 artikel
    360 aanbieding: 3 maanden digitaal voor maar 15 euro.

    Onschuldige Palestijnen ‘mogen niet lijden onder collectieve straffen voor de misdaden van Hamas,’ zei Bristow in zijn brief, die hij ook op Facebook zette. Op dezelfde dag schorste de Labourpartij Andy McDonald, het linkse parlementslid voor Middlesbrough, vanwege opmerkingen die hij in het weekend maakte bij een protestmars, waaronder de controversiële zin ‘from the river to the sea’.  

    In zijn toespraak zei McDonald: ‘We zullen niet rusten tot we gerechtigheid hebben. Totdat alle mensen, Israëli’s en Palestijnen, tussen de rivier en de zee in vreedzame vrijheid kunnen leven.’ Een woordvoerder van de partij noemt de opmerkingen ‘zeer beledigend’ en zegt dat McDonald geschorst is lopende een onderzoek.

    Lees ook:

  • Het gaat slecht met de Tories

    Het gaat slecht met de Tories

    Elke week pluist de redactie van 360 een actuele gebeurtenis voor je uit aan de hand van de internationale pers. Vandaag kijken we naar het Verenigd Koninkrijk. De machtige Conservative Party, oftewel de Tories, zit in een zware crisis. Interne problemen, verloren verkiezingen, leiderschapsdrama’s: het houdt niet over voor de politieke partij. Hoe is het zover gekomen?

    Dit artikel verscheen woensdag in de nieuwsbrief Buiten de grenzen, exclusief voor abonnees. Wil je elke week op de hoogte blijven? Neem dan een (proef)abonnement – al vanaf €5 per maand – op 360 Magazine en abonneer je op de nieuwsbrieven.

    Wat is er met de Tories aan de hand?

    Tamworth en Mid-Bedfordshire, twee Britse kiesdistricten die de gemiddelde 360-lezer weinig zullen zeggen. Toch staan ze sinds deze week symbool voor de diepe crisis waar de Britse Tories doorheen gaan – met mogelijk verstrekkende gevolgen.

    ‘De regerende Conservatieve Partij van de Britse premier Rishi Sunak heeft twee veilige parlementszetels verloren bij tussentijdse verkiezingen, in aanloop naar de volgende algemene verkiezingen’, schrijft Politico. ‘De centrumlinkse Labourpartij won met gemak de twee zetels in Midden-Engeland (…), wat een onheilspellend teken is voor de vooruitzichten van de Conservatieven in de nationale verkiezingen die volgend jaar worden gehouden.’

    ‘Dit zijn fenomenale resultaten. Winnen in deze Tory-bolwerken laat zien dat een overweldigende meerderheid van de mensen verandering wil en dat ze bereid zijn hun vertrouwen te stellen in onze Labourpartij, zei Starmer, de leider van de Labourpartij, volgens Al Jazeera nadat de verkiezingsresultaten bekend werden. In binnen- en buitenland werd met de resultaten van deze tussentijdse verkiezingen bevestigd wat al langer werd gedacht over de Tories: het gaat niet goed met de partij.

    ‘Winnen in deze Tory-bolwerken laat zien dat een overweldigende meerderheid van de mensen verandering wil’

    ‘De resultaten in Mid-Bedfordshire, dat sinds 1931 onafgebroken Conservatief had gestemd, en in Tamworth, zullen het beeld versterken dat Labour een langdurige voorsprong in nationale opiniepeilingen omzet in stemmen. Hierdoor ligt de partij op koers om voor het eerst sinds 2010 de macht terug te winnen van de Conservatieven’, schrijft Bloomberg.

    Peter Kyle, die de campagne in Mid-Bedfordshire voor de Labour-partij leidde, zei tegen The Telegraph: ‘Laat er geen misverstand over bestaan, dit is een politieke aardbeving die zich hier heeft voltrokken. Dit is de grootste schok in de geschiedenis van de tussentijdse verkiezingen.’

    Hoe is het zover gekomen?

    De Conservatieve partij stevent dus af op een historisch verlies bij de aankomende verkiezingen, en volgens Britse media zijn daar twee mensen debet aan: de Conservatieve oud-premiers Boris Johnson en Liz Truss.

    ‘Het is het verhaal van twee Tories die de partij die de laatste vier verkiezingen won opbliezen – Boris Johnson, die uiteindelijk aftrad na Partygate en een leven vol leugens, en zijn economisch roekeloze opvolger Liz Truss.’ Samen, schrijft Andrew Grice in The Independent, ‘zetten ze koers naar een vernedering bij tussentijdse verkiezingen’.

    ANP 457740977 1 1
    © Toby Melville / AFP

    Partygate is een schandaal dat teruggaat naar de coronapandemie, toen Boris Johnson premier was. Terwijl de rest van het VK in quarantaine zat en niet eens hun familieleden mocht begraven, werden in zijn ambtswoning feestjes gevierd. Naast dat Johnson hiermee de zelfontworpen regels overtrad, loog hij er later ook over in parlementaire onderzoeken. Zijn opvolger was Lizz Truss, een Johnson-loyalist die het nog geen twee maanden volhield als premier.

    John Curtice, een professor aan de Universiteit van Strathclyde, onderschrijft tegen The New York Times dat de Britse publieke opinie zich tegen de Conservatieven keerde sinds 2021. ‘Eerst na onthullingen over feestjes in Downing Street, en daarna opnieuw vorig jaar tijdens het korte leiderschap van zijn opvolger, Liz Truss. Haar economische plannen, die financiële onrust en blijvende schade aan de huizenmarkt veroorzaakten, maakten van haar de kortst dienende premier in de geschiedenis van het land.’

    ‘Haar economische plannen maakten van haar de kortst dienende premier in de geschiedenis van het land’

    De reden dat Lizz Truss slechts 45 dagen premier was van het VK, had te maken met de economische plannen die ze presenteerde. Ze wilde de belasting op hogere inkomens verlagen, wilde schadelijke industrieën meer ruimte geven, maar weigerde – ondanks de hoge inflatie – pensioenen te verhogen.

    Onder opvolger Rishi Sunak, de huidige premier, gaat het niet veel beter, constateert de Huffington Post. ‘Ondanks alle beloften, herlanceringen en beleidsaankondigingen bevinden de Tories zich ongeveer op hetzelfde punt waar ze zich twaalf maanden geleden bevonden, toen Sunak het stokje overnam van Truss – mijlenver achter Labour in de peilingen en zonder een duidelijke, samenhangende strategie om de zaken voor de volgende verkiezingen te veranderen.’

    Maar dat het slecht gaat met de Tories komt niet uitsluitend door interne schandalen: het land zelf kampt met veel problemen, zoals de hoge inflatie, energieprijzen, migratie en werkeloosheid, waar de Conservatieve Partij in de afgelopen vier regeringen geen antwoord op heeft gevonden. Sterker nog, ze hebben sommige problemen alleen maar erger gemaakt, schrijft The Economist, met name door te bezuinigen. Bezuinigen op sociale diensten, op de zorg, op het onderwijs.

    ‘De Tories zijn allergisch voor de hoge belastingen die nodig zijn voor een staat van Europese omvang’

    ‘De Tories zijn allergisch voor de hoge belastingen die nodig zijn voor een staat van Europese omvang, maar hebben niet de ballen om marktgebaseerde oplossingen te steunen. Bezuinigen is het armzalige compromis. Britten dwingen om in de rij te staan is geen manier om een land te besturen’, schrijft de van oorsprong Conservatieve krant. ‘De duurzame oplossing voor de ellende ligt in het hervormen van de productie, niet in de distributie. (…) De Britse openbare diensten moeten efficiënter worden. Dat zal niet goedkoop zijn, maar het is beter dan de alternatieven.’ 

    The Guardian zegt dat ook de explosieve stijging van armoede in het VK is toe te schrijven aan het beleid van de Tories. ‘De afgelopen tien jaar hebben de door miljardairs gesteunde pers en rijke ministers de mythe verspreid dat de armoede niets te maken heeft met het beleid van de Conservatieven, door de structurele ongelijkheid te wijten aan de ogenschijnlijke luiheid en overbesteding van de arbeidersklasse.’ Diezelfde arbeidersklasse dreigt nu massaal op de linksere Labourpartij te stemmen.

    Hoe ziet de toekomst van de Tories eruit?

    De algemene verkiezingen in het VK staan gepland voor 2025. Ver weg dus. Toch komen er volgens de BBC mogelijk eerder verkiezingen. Premier Sunak kan deze uitschrijven, maar hij kan ook worden weggestemd door een motie van wantrouwen. Dat zou dan betekenen dat parlementsleden uit de eigen partij van Sunak hem weg willen hebben. Een onwaarschijnlijk scenario, zeker nu de partij er zo beroerd voorstaat.

    ANP 482073957 1 2
    © Frank Augstein / AP Photo

    Een meerderheid van de Britten zou wel graag begin volgend jaar al naar de stembus gaan, schrijft The Standard. ‘Uit cijfers van More in Common (een Britse peiling, red.) die dinsdag zijn vrijgegeven, blijkt dat bijna driekwart van de respondenten de verkiezingen vóór mei wil houden.’ Een vervroegde verkiezing zou rampzalig kunnen uitpakken voor de Tories. Volgens peilingen zou de regeringspartij als de verkiezingen nu werden gehouden zo’n 24 procent van de stemmen krijgen, tegenover zo’n 45 procent voor Labour.

    Binnen de Conservatieve Partij is er weinig vertrouwen, schrijft Sky News op basis van gesprekken van hooggeplaatste partijleden. ‘Een voormalige kabinetsminister zei dat dit de ‘nadagen van een afbrokkelende partij’ zijn. Onder het huidige leiderschap of kabinet verandert er niets, er is nul reden om op ons te stemmen. Dat wordt weerspiegeld in de peilingen, er is geen weg naar verbetering.’

    ‘Elke hoop op een verkiezingsoverwinning van de Conservatieven berust nu op een wonder’

    Met dat geluid komt ook The Guardian. De krant sprak met twee backbenchers – of algemene parlementsleden – uit de Conservatieve Partij, die in niet mis te verstane bewoordingen de toekomst van de partij schetsten. ‘Elke hoop op een verkiezingsoverwinning van de Conservatieven berust nu op een wonder’, zegt een anonieme Tory, die benadrukt dat geen enkel conservatief bolwerk in het VK nog zeker is van verkiezingswinst. ‘Rishi kan nu niets anders doen dan competent overkomen en er het beste van te hopen. In alle eerlijkheid gaat het nu alleen nog om het minimaliseren van verliezen.’

    James Frayne, directeur van opiniepeilingsbureau PublicFirst en voormalig adviseur van de Conservatieven, zegt tegen Politico dat trouwe conservatieve stemmers, bijvoorbeeld zij die in 2016 vóór Brexit stemden, hetzelfde zeggen. ‘Ze praten al over de Conservatieven in de verleden tijd. […]. Er is geen gevoel van “we gaan ze een kans geven” – Volgens hen is het gewoon afgelopen.’